اِلینهگی
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
🤬3😁1
اِلینهگی
درآمد سالانه این شرکت ۱۵درصد نسبت به سال قبل افزایش داشته، درآمد سرویس ابری گوگل کلاد به ۷۰میلیارد دلار و یوتوب به ۶۰ میلیارد دلار رسیده و این شرکت جمعا ۳۲۵ میلیون مشترک ماهانه در اشتراکهای مختلف خودش داره.
هوش مصنوعی جمنای هم با ۱۰۰میلیون افزایش، به ۷۵۰میلیون فعال ماهانه رسیده و این شرکت به لطف بهینهسازیهای مختلف، موفق شده هزینه پاسخ هوش مصنوعی به درخواستهای کاربرانش رو ۷۸درصد کاهش بده.
theverge
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
❤1
Forwarded from نقال باشی (Ali Ardam)
⏪️ مرثیهای کوتاه
زمان مفهوم است نسبی؛ بعضی روزها زمان کش میآید و بعضی وقتها همچون برق و باد میگذرد. ولی ما انسانها چارهای جز فهم زمان با عدد نداریم؛ اعدادی که ثابت هستند و شاید بار معنایی وقایع رو به خوبی بیان نکند. در واقع ما آدمها اعداد را میسازیم تا در برابر آشوب دوام بیاوریم؛ تا نشکنیم؛ تا فرونریزیم.
گاهی نیز تلاش میکنیم بین اعداد و وقایع رابطهای معنادار کشف کنیم. روان شناسان به این میل "آپوفینیا" میگویند؛ دیدن الگو در دل بینظمی.
وقتی بیرحمی مرگ را نمیشود تحمل کرد، ذهن برای ما مرزی میسازد تا آن را تحمل کنیم: سه روز، هفت روز، چهل روز. این عددها نه از آسمان آمدهاند نه از ذات کیهان، از نیاز ما به معنا آمدهاند؛ حتی اگر جهان سکوت کند ما با عدد حرف میزنیم و اعداد را نیز به سخن گفتن وا میداریم.
این پناه بردن به اعداد سنتی است كهن. فيثاغورثيان وقتی فهمیدند که فاصلههای خوش آهنگ موسیقی با نسبتهای سادهی عددی ساخته میشود، خیال کردند به راز هستی دست یافتهاند و شعارشان شد "همه چیز عدد است".
فيثاغورثيان تلاش کردند راز جهان را با نسبت بین اعداد درک کنند، ولی در سنت عبری اعداد نمادهایی راز گونه بودند و یکی از مهمترینِ این اعداد، عدد چهل بود: در سنت عبری، چهل عددِ گذار بود؛ پایان یک مرحله و آغاز مرحلهای دیگر.
چهل روز طوفان نوح بارید و جهانی شسته شد؛ اما این نابودی پایان نبود، آغاز عهدی تازه بود.
موسی چهل روز بر کوه ماند تا خداوند الواح قوانین ده گانه را بر او نازل کند و دوره جدید از زیست دیندارانه آغاز شود. قوم اسرائیل چهل سال در بیابان سرگردان شد؛ یک نسل فرسوده شد و نسلی تازه شکل گرفت تا وعده خدا تحقق یابد. عدد چهل دورهای بود برای عبور از آستانه، نه بستن در. عیسی مسیح چهل روز در بیابان روزه گرفت؛ چهل روز وسوسه و آزمون. وقتی از بیابان خارج شد، رسالتش را آغاز کرد.
در سنت شیعی، چهلم با اربعین حسینی گره خورده است؛ اما اربعین فقط یک یادبود نیست. حرکت است، راهپیمایی است، بازگشتی است جمعی به روایت خون. چهل در این سنت مرگ را از خانه بیرون میآورد؛ سوگ را از درون به خیابان میبرد. به همین دلیل در تاریخ سیاسی ایران، این عدد معنایی خاص دارد: در انقلاب ۵۷ چهلمها زنجیرهای از وقایع را ساختند: شهری سوگوار میشد؛ چهل روز بعد شهری دیگر برای آن سوگ بر میخاست. تقویم تبدیل به ریتم شد؛ ریتم تبدیل به موج. این معجزه نبود؛ سازمان اجتماعی بود. عدد حافظه را زمانبندی کرد و قطرهها را به سیلی بدل کرد.
و باز هم یک چهلم جدید در تاریخ سیاسی ایران. چهل روز گذشت و نامها هنوز تازهاند؛ عکسها هنوز روی دیوارها هستند و طنین صدای درگذشتگان همچنان در گوش بازماندگان شنیده میشود. اما آیا چیزی تمام شده است؟
اگر به سنتها گوش دهیم، چهل یک آستانه است. چهل یعنی اینکه ما حق داریم نامها را بلند بخوانیم؛ چهل یعنی اینکه سوگ را به حافظه عمومی تبدیل کنیم؛ چهل یعنی مرگ را به سکوت تبدیل نکنیم.
آپوفینیا میگوید ما از عددها معنا میسازیم.
درست است؛ میسازیم اما ساختن معنا در برابر مرگ فریب نیست؛ مقاومت در برابر فراموشی است. عدد، جادو نیست اما میتواند ضربان بسازد. و چهلم اگر چیزی باشد ضربان یادآوری است؛ نه زنگ پایان.
@Naghal_bashi
زمان مفهوم است نسبی؛ بعضی روزها زمان کش میآید و بعضی وقتها همچون برق و باد میگذرد. ولی ما انسانها چارهای جز فهم زمان با عدد نداریم؛ اعدادی که ثابت هستند و شاید بار معنایی وقایع رو به خوبی بیان نکند. در واقع ما آدمها اعداد را میسازیم تا در برابر آشوب دوام بیاوریم؛ تا نشکنیم؛ تا فرونریزیم.
گاهی نیز تلاش میکنیم بین اعداد و وقایع رابطهای معنادار کشف کنیم. روان شناسان به این میل "آپوفینیا" میگویند؛ دیدن الگو در دل بینظمی.
وقتی بیرحمی مرگ را نمیشود تحمل کرد، ذهن برای ما مرزی میسازد تا آن را تحمل کنیم: سه روز، هفت روز، چهل روز. این عددها نه از آسمان آمدهاند نه از ذات کیهان، از نیاز ما به معنا آمدهاند؛ حتی اگر جهان سکوت کند ما با عدد حرف میزنیم و اعداد را نیز به سخن گفتن وا میداریم.
این پناه بردن به اعداد سنتی است كهن. فيثاغورثيان وقتی فهمیدند که فاصلههای خوش آهنگ موسیقی با نسبتهای سادهی عددی ساخته میشود، خیال کردند به راز هستی دست یافتهاند و شعارشان شد "همه چیز عدد است".
فيثاغورثيان تلاش کردند راز جهان را با نسبت بین اعداد درک کنند، ولی در سنت عبری اعداد نمادهایی راز گونه بودند و یکی از مهمترینِ این اعداد، عدد چهل بود: در سنت عبری، چهل عددِ گذار بود؛ پایان یک مرحله و آغاز مرحلهای دیگر.
چهل روز طوفان نوح بارید و جهانی شسته شد؛ اما این نابودی پایان نبود، آغاز عهدی تازه بود.
موسی چهل روز بر کوه ماند تا خداوند الواح قوانین ده گانه را بر او نازل کند و دوره جدید از زیست دیندارانه آغاز شود. قوم اسرائیل چهل سال در بیابان سرگردان شد؛ یک نسل فرسوده شد و نسلی تازه شکل گرفت تا وعده خدا تحقق یابد. عدد چهل دورهای بود برای عبور از آستانه، نه بستن در. عیسی مسیح چهل روز در بیابان روزه گرفت؛ چهل روز وسوسه و آزمون. وقتی از بیابان خارج شد، رسالتش را آغاز کرد.
در سنت شیعی، چهلم با اربعین حسینی گره خورده است؛ اما اربعین فقط یک یادبود نیست. حرکت است، راهپیمایی است، بازگشتی است جمعی به روایت خون. چهل در این سنت مرگ را از خانه بیرون میآورد؛ سوگ را از درون به خیابان میبرد. به همین دلیل در تاریخ سیاسی ایران، این عدد معنایی خاص دارد: در انقلاب ۵۷ چهلمها زنجیرهای از وقایع را ساختند: شهری سوگوار میشد؛ چهل روز بعد شهری دیگر برای آن سوگ بر میخاست. تقویم تبدیل به ریتم شد؛ ریتم تبدیل به موج. این معجزه نبود؛ سازمان اجتماعی بود. عدد حافظه را زمانبندی کرد و قطرهها را به سیلی بدل کرد.
و باز هم یک چهلم جدید در تاریخ سیاسی ایران. چهل روز گذشت و نامها هنوز تازهاند؛ عکسها هنوز روی دیوارها هستند و طنین صدای درگذشتگان همچنان در گوش بازماندگان شنیده میشود. اما آیا چیزی تمام شده است؟
اگر به سنتها گوش دهیم، چهل یک آستانه است. چهل یعنی اینکه ما حق داریم نامها را بلند بخوانیم؛ چهل یعنی اینکه سوگ را به حافظه عمومی تبدیل کنیم؛ چهل یعنی مرگ را به سکوت تبدیل نکنیم.
آپوفینیا میگوید ما از عددها معنا میسازیم.
درست است؛ میسازیم اما ساختن معنا در برابر مرگ فریب نیست؛ مقاومت در برابر فراموشی است. عدد، جادو نیست اما میتواند ضربان بسازد. و چهلم اگر چیزی باشد ضربان یادآوری است؛ نه زنگ پایان.
@Naghal_bashi
❤2
Forwarded from ژئوپلیتیک
ایالات متحده: در مذاکرات با ایران پیشرفت وجود داشته. ایرانیها قرار است تا دو هفته آینده پیشنهاداتی برای ترمیم شکافهای مورد اختلاف ارائه دهند.
ژئوپلیتیک: اعزامها و ترابریهای ارتش ایالات متحده به منطقه همچنان ادامه دارد. تعداد جنگندههای F-35، F-22، F-16 و F-15 (بدون احتساب جنگندههای دو ناو هواپیمابر) به ۵۰ فروند رسیده است. همچنین تعداد پرندههای آواکس E-3 به ۶ فروند خواهد رسید.
۱۴۰۴/۱۱/۲۸ ۲۰۰۱
@geopoliticintel
ژئوپلیتیک: اعزامها و ترابریهای ارتش ایالات متحده به منطقه همچنان ادامه دارد. تعداد جنگندههای F-35، F-22، F-16 و F-15 (بدون احتساب جنگندههای دو ناو هواپیمابر) به ۵۰ فروند رسیده است. همچنین تعداد پرندههای آواکس E-3 به ۶ فروند خواهد رسید.
۱۴۰۴/۱۱/۲۸ ۲۰۰۱
@geopoliticintel
اِلینهگی
https://x.com/i/status/2023770577865994604
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
💔3👍2
اِلینهگی
بیش از ۸۰ شخصیت صنعت فیلم، از جمله برندگان اسکار خاویر باردم و تیلدا سوینتون، در بیانیهای در روز سهشنبه جشنواره فیلم برلین را به «سکوت نهادی» درباره غزه متهم کردند. نامه سرگشاده اعلام کرد امضاکنندگان شوکه شدهاند، این بیانیه پس از آن صادر شد که ویم وندرس، کارگردان آلمانی و رئیس هیئت داوران برلیناله، هفته گذشته در پاسخ به سوالی درباره غزه گفته بود: «ما واقعاً نمیتوانیم وارد حوزه سیاست شویم.»
کارگردانان برجستهای همچون مایک لی (بریتانیایی) و آدام مککی (آمریکایی) نیز این نامه را که توسط گروه «کارگران سینما برای فلسطین» هماهنگ شده، امضا کردهاند. بسیاری از این هنرمندان پیش از این آثار خود را در برلیناله ارائه دادهاند؛ از جمله سوئینتون که سال گذشته جایزه معتبر «خرس طلایی افتخاری» را دریافت کرد.
در این نامه آمده است: «همانطور که جشنواره در گذشته بیانیههای شفافی درباره فجایع علیه مردم در ایران و اوکراین صادر کرده است، ما از برلیناله میخواهیم به وظیفه اخلاقی خود عمل کرده و مخالفت صریح خود را با نسلکشی اسرائیل اعلام کند.»
france24
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
France 24
Dozens of filmmakers slam Berlin Film Festival's ‘silence’ on Gaza
More than 80 film industry figures, including Oscar winners Javier Bardem and Tilda Swinton, accused the Berlin Film Festival of “institutional silence” on Gaza in a statement on Tuesday. The open letter…
👏2🙏1
Forwarded from علیاصغر سیدآبادی (Ali Seidabadi)
دربارهی محمد دهقانی و آزادگیاش
اعتراف میکنم که آزادگی و صراحت و جسارت دکتر محمد دهقانی را دوست دارم؛ اینکه بیپرده حرف میزند، اهل تعارفهای معمول نیست و در داوریهایش ملاحظهکاریِ مرسوم را کنار میگذارد. اما گاهی با خودم میگویم او زیادی به دیگران و حتی به خودش سخت میگیرد. بسیارند کسانی که به دیگران سخت میگیرند و به خودشان آسان؛ اما در مورد دهقانی، انتظارش از دیگران اگر کمتر از عمل خودش نباشد، بیشتر هم نیست.
ممکن است در برخی مواضع سیاسیاش هم شبیه او فکر نکنم. اینها را نوشتم که بدانید سطرهای بعدی را از سر شیفتگیِ بیچونوچرا نمینویسم.
عصر امروز که این چند خط از او را خواندم، واقعاً فروریختم:
«دوستان! لطفاً کتابهای مرا بخرید و بخوانید. این فعلاً تنها آبباریکهای است که من برای معیشت و ادامهی زندگی دارم. اگر میخواهید زنده بمانم و همچنان برایتان بنویسم و قصه بگویم کمکم کنید. من از دولت ایران نه حقوق میگیرم و نه یارانه. از سهام عدالتش هم هیچوقت برخوردار نبودهام، و فقط سهام ظلمش نصیبم شده است.»
تردید ندارم که نوشتن این چند سطر برای او دشوار بودهاست. چرا باید پژوهشگری چون او نیاز به نوشتن این سطرها داشته باشد؟
من بسیاری از کتابهای او را خواندهام. دربارهی ترجمههایش صلاحیت داوری ندارم، اما مجموعهی «تاریخ و ادبیات» او به گمانم مجموعهای درخشان است؛ نه از آن جهت که پژوهشهایی صرفاً دانشگاهی و سنگیناند، بلکه دقیقاً از آن رو که او در میان پژوهشگران ادبیات کهن ایران از معدود کسانی است که متون قدیمی به رغم اهمیتشان برایش مقدس نیستند و با متون صرفا از سر شیفتگی وارد گفتوگو نمیشود.
زبانش زبانی جاندار، طبیعی و روایی است و برای خواننده جذاب. با این حال پشت این زبان روان، کار جدی پژوهشی خوابیده است: استفاده از منابع متنوع و معتبر، توجه به خاستگاه تاریخی آثار، و پیوند دادن ادبیات با زمینههای اجتماعی و سیاسی. او از معدود پژوهشگرانی است که برای «خوانده شدن» همگان مینویسد، نه برای همکاران دانشگاهیاش.
من از این مجموعه بسیار استفاده کردهام؛ هم برای علاقهی خودم، هم در نوشتن آثاری برای نوجوانان و به عنوان کسی که در همگانی کردن یا ترویج ادبیات و کتاب دستی دارد، فکر میکنم کتابهای مجموعهی «تاریخ و ادبیات» دهقانی باید در همهی کتابخانههای عمومی کشور باشد. اینها کتابهاییاند که میتوانند پلی بزنند میان دانشگاه و مردم، میان متن کهن و خوانندهی امروز.
اگرچه این چند سطر دردناکِ دکتر دهقانی بهانهی نوشتن این یادداشت شد، پیشتر هم دربارهی اهمیت این مجموعه نوشتهام.
امیدوارم نهادهای مردمیِ ترویج کتابخوانی، در تجهیز کتابخانههای مناطق مختلف ایران به این کتابها توجه کنند.
و اگر خودتان هم به تاریخ و ادبیات ایران علاقهمندید، این مجموعه را از دست ندهید. خریدن و خواندن این کتابها فقط یک انتخاب فرهنگی نیست؛ نوعی ایستادن کنار نویسندهای است که سالها کوشیده تاریخ و ادبیات این سرزمین را برای ما زنده و قابل لمس کند.
https://t.me/dmdehghani
اعتراف میکنم که آزادگی و صراحت و جسارت دکتر محمد دهقانی را دوست دارم؛ اینکه بیپرده حرف میزند، اهل تعارفهای معمول نیست و در داوریهایش ملاحظهکاریِ مرسوم را کنار میگذارد. اما گاهی با خودم میگویم او زیادی به دیگران و حتی به خودش سخت میگیرد. بسیارند کسانی که به دیگران سخت میگیرند و به خودشان آسان؛ اما در مورد دهقانی، انتظارش از دیگران اگر کمتر از عمل خودش نباشد، بیشتر هم نیست.
ممکن است در برخی مواضع سیاسیاش هم شبیه او فکر نکنم. اینها را نوشتم که بدانید سطرهای بعدی را از سر شیفتگیِ بیچونوچرا نمینویسم.
عصر امروز که این چند خط از او را خواندم، واقعاً فروریختم:
«دوستان! لطفاً کتابهای مرا بخرید و بخوانید. این فعلاً تنها آبباریکهای است که من برای معیشت و ادامهی زندگی دارم. اگر میخواهید زنده بمانم و همچنان برایتان بنویسم و قصه بگویم کمکم کنید. من از دولت ایران نه حقوق میگیرم و نه یارانه. از سهام عدالتش هم هیچوقت برخوردار نبودهام، و فقط سهام ظلمش نصیبم شده است.»
تردید ندارم که نوشتن این چند سطر برای او دشوار بودهاست. چرا باید پژوهشگری چون او نیاز به نوشتن این سطرها داشته باشد؟
من بسیاری از کتابهای او را خواندهام. دربارهی ترجمههایش صلاحیت داوری ندارم، اما مجموعهی «تاریخ و ادبیات» او به گمانم مجموعهای درخشان است؛ نه از آن جهت که پژوهشهایی صرفاً دانشگاهی و سنگیناند، بلکه دقیقاً از آن رو که او در میان پژوهشگران ادبیات کهن ایران از معدود کسانی است که متون قدیمی به رغم اهمیتشان برایش مقدس نیستند و با متون صرفا از سر شیفتگی وارد گفتوگو نمیشود.
زبانش زبانی جاندار، طبیعی و روایی است و برای خواننده جذاب. با این حال پشت این زبان روان، کار جدی پژوهشی خوابیده است: استفاده از منابع متنوع و معتبر، توجه به خاستگاه تاریخی آثار، و پیوند دادن ادبیات با زمینههای اجتماعی و سیاسی. او از معدود پژوهشگرانی است که برای «خوانده شدن» همگان مینویسد، نه برای همکاران دانشگاهیاش.
من از این مجموعه بسیار استفاده کردهام؛ هم برای علاقهی خودم، هم در نوشتن آثاری برای نوجوانان و به عنوان کسی که در همگانی کردن یا ترویج ادبیات و کتاب دستی دارد، فکر میکنم کتابهای مجموعهی «تاریخ و ادبیات» دهقانی باید در همهی کتابخانههای عمومی کشور باشد. اینها کتابهاییاند که میتوانند پلی بزنند میان دانشگاه و مردم، میان متن کهن و خوانندهی امروز.
اگرچه این چند سطر دردناکِ دکتر دهقانی بهانهی نوشتن این یادداشت شد، پیشتر هم دربارهی اهمیت این مجموعه نوشتهام.
امیدوارم نهادهای مردمیِ ترویج کتابخوانی، در تجهیز کتابخانههای مناطق مختلف ایران به این کتابها توجه کنند.
و اگر خودتان هم به تاریخ و ادبیات ایران علاقهمندید، این مجموعه را از دست ندهید. خریدن و خواندن این کتابها فقط یک انتخاب فرهنگی نیست؛ نوعی ایستادن کنار نویسندهای است که سالها کوشیده تاریخ و ادبیات این سرزمین را برای ما زنده و قابل لمس کند.
https://t.me/dmdehghani
Telegram
دکتر محمد دهقانی
💠 مورخ، نویسنده، منتقد، مترجم، ویراستار، استاد سابق دانشگاههای تهران و سمنان، عضو هیئت امنای کتابخانهٔ مجتبی مینوی
💠 ارتباط با استاد
@maddehghani
💠 ارتباط با استاد
@maddehghani
❤3
دوراهی تعامل سازنـده یا تقابل مخـرب
#ایلیا_سالار
امروز، دیاسپورای ایرانی بر سر یک دوراهی تاریخی ایستاده است؛ انتخابی میان دو الگوی کاملاً متفاوت: مدل کوبایی (تقابل مخرب) یا مدل ایرلندی (تعامل سازنده). مهاجران کوبایی با انباشت کینه از نظام سیاسی این کشور به یکی از بزرگترین موانع رفع تحریمهای کوبا تبدیل شدهاند و همواره بازیچه جریانهای تندرو و جنگطلب آمریکایی قرار میگیرند. از طرف دیگر مهاجران ایرلندی سعی کردهاند نقش سازندهای در بهبود روابط غرب با ایرلند ایفا کرده و از طرق مختلف مانع تخریب روابط و تحت فشار قرار گرفتن کشور مادری خود شوند. مهاجران ایرانی هم حالا به نقطه انتخاب بین «تقابل مخرب» و «تعامل سازنده» رسیدهاند.
ادامه
https://irannewspaper.ir/8962/14/148800
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
روزنامه ایران
دوراهی تعامل سازنـده یا تقابل مخـرب
در جغرافیای سیاسی قرن بیست و یکم، قدرت یک ملت دیگر تنها با تعداد تانکها یا وسعت مرزهایش سنجیده نمیشود؛ قدرت واقعی در «عمق استراتژیک انسانی» نهفته است. برای ایران، این عمق استراتژیک پس از فلات ایران در رگهای جوامع مهاجری جریان دارد که از کالیفرنیا تا برلین،…
❤3
Forwarded from Hoda Rostami
ماه رمضون در #مصر خیلی عجیبه.
امروز روز اول این ماه در قاهره است و من صبح، قدمزنان به کافهای در محلهی مَعادی رفتم که قهوه بخورم. همون دخترهای دیروزی قهوه رو سرو میکردن، اما تا دیروز حجاب نداشتن و با آستین کوتاه در کافه کار میکردن و امروز همه محجبهند و با سرو قهوه، جملهی "هَپی رَمَدان" انگلیسی رو به من میگن.
دوستان مصریم که تا همین دیشب در سواحل دهاب در کنار دریای سرخ با آبجوی اِستلا یا شراب عمرخیامِ مصری، غروب رو سر میکردن، حالا روزه هستن و دیوار خونههاشون رو با چراغهای رنگی مخصوص این ماه که براشون یه جشنه، دکور کردن. یونس یکی از دوستای اهل قاهره که با زن اهل پرتغال و دو بچهش تو این محل زندگی میکنه دیروز بهم گفت "خیلی خوشحالم سال جدید داره شروع میشه" پرسیدم کدوم سال جدید؟! گفت "هر بار که سی روز با ماریا افطار درست میکنیم و بعد شبها تا سحر صحبت میکنیم سال ما تموم میشه و بعد با عید فطر سال جدید رو شروع میکنیم. مگه شما عید فطر شروع سال براتون نیست؟ عیدی نمیگیرین؟! " و من یادم میفته قدیما گاهی دم سحر صدای شجریان میومد اما ما هیچوقت یک ماه که واقعا شبیه جشن باشه نداشتیم..
امروز روز اول این ماه در قاهره است و من صبح، قدمزنان به کافهای در محلهی مَعادی رفتم که قهوه بخورم. همون دخترهای دیروزی قهوه رو سرو میکردن، اما تا دیروز حجاب نداشتن و با آستین کوتاه در کافه کار میکردن و امروز همه محجبهند و با سرو قهوه، جملهی "هَپی رَمَدان" انگلیسی رو به من میگن.
دوستان مصریم که تا همین دیشب در سواحل دهاب در کنار دریای سرخ با آبجوی اِستلا یا شراب عمرخیامِ مصری، غروب رو سر میکردن، حالا روزه هستن و دیوار خونههاشون رو با چراغهای رنگی مخصوص این ماه که براشون یه جشنه، دکور کردن. یونس یکی از دوستای اهل قاهره که با زن اهل پرتغال و دو بچهش تو این محل زندگی میکنه دیروز بهم گفت "خیلی خوشحالم سال جدید داره شروع میشه" پرسیدم کدوم سال جدید؟! گفت "هر بار که سی روز با ماریا افطار درست میکنیم و بعد شبها تا سحر صحبت میکنیم سال ما تموم میشه و بعد با عید فطر سال جدید رو شروع میکنیم. مگه شما عید فطر شروع سال براتون نیست؟ عیدی نمیگیرین؟! " و من یادم میفته قدیما گاهی دم سحر صدای شجریان میومد اما ما هیچوقت یک ماه که واقعا شبیه جشن باشه نداشتیم..
❤8💔4👌3🤯1
سمانه قندعلی، محمد خسروی، سرور قندعلی
https://x.com/Behrad3d/status/2024746653178290369
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
X (formerly Twitter)
B² (@Behrad3d) on X
اف بی آی سنفرنسیسکو سه ایرانی که اسناد محرمانه و تکنولوژی ریزپردازندهی های گوگل رو به افراد خارج از گوگل و احتمالا ایران فرستادن بازداشت کرده.
سمانه قندعلی، محمد خسروی، سرور قندعلی.
سمانه قندعلی، محمد خسروی، سرور قندعلی.
💔3
اِلینهگی
اگر برای دیدن و بودن کنار مادرمان عازم سفر باشیم و کسی به ما یادآوری کند که پس از سالها، مادرمان پیر و فرتوت شده، از زیبایی جوانیاش اثری نمانده، دستش تنگ است، رمق ندارد برایمان غذا درست کند... و بنابراین نمیصرفد این همه هزینه کردن و رفتن و دیدنش، اگر به سلامت عقلش شک نکنیم به نداشتن شعورش یقین میکنیم.
اگر به هتلی برویم و خدماتی که به ما میدهد راضی کننده نباشد، یا جای دیگری با همان قیمت امکانات بیشتری بدهد یا هر چیزی ازین دست، عاقلانه است که هتلمان را عوض کنیم.
وطن برای بعضیها مادر است.
وطن برای بعضیها هتل است.
مهم نیست کجاییم، تکلیفمان را روشن کنیم.
#محمود_فرجامی
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
❤13👍1👎1
اِلینهگی
https://www.okaz.com.sa/local/na/2236636
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
عكاظ
وزير الدفاع يُقلد قائد القيادة المركزية الأمريكية السابق وسام الملك عبد العزيز من الدرجة الممتازة
إنفاذًا لأمر خادم الحرمين الشريفين الملك سلمان بن عبدالعزيز آل سعود، قلَّد وزير الدفاع الأمير خالد بن سلمان بن عبدالعزيز، قائد القيادة المركزية الأمريكية السابق الفريق الأول المتقاعد مايكل كوريلا، وسام الملك عبدالعزيز من الدرجة الممتازة.
🤬4
صندلیها را در رسانه و مؤسسه و دانشگاه میان همانها تقسیم کرد، تا معیارِ اعتبار نه دانش باشد و نه شرافت، بلکه میزانِ فرمانبری.
حالا نتیجه را ببینید:
همانها که سالها نانِ «وطن» و «مردم» را خوردند، وقتی پای آزمون رسید، کنارِ متجاوز ایستادند و برای بمب و تحریم و تجاوز، روایتِ بشردوستانه تراشیدند.
اینها اگر حقیقتی داشته باشند، همان است:
میانمایهاند، و میانمایه همیشه به قدرت نزدیکتر است تا به حقیقت.
#حسین_قتیب
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
❤8💔1
المسالک و الممالک
ROBIO: So the Iranian position is that they don't just want energy. They claim that enrichment is a matter of national pride. It is our view that they want enrichment as a deterrent. They believe that it makes them a threshold nuclear power, & as a result…
بالاخره فرصت کردم متن سخنرانی روبیو در مونیخ را بخوانم: این یکی از تجدیدنظرطلبانهترین و امپریالیستیترین سخنرانیهایی است که تا به حال از یک مقام ارشد آمریکایی دیدهام، و این حرف کمی نیست.
این مرد رسماً از پیامدهای جنگ جهانی دوم ابراز تاسف میکند، چرا که آن دوره پایان عصری بود که در آن «غرب در حال گسترش بود»؛ مسیری که او «امیدوار است [آمریکا و اروپا] دوباره با هم در آن گام بردارند.»
و فقط برای اینکه کاملاً متوجه منظور او شوید: او میخواهد ساختن «امپراتوریهای وسیع در سراسر جهان» را احیا کند و «قیامهای ضد استعماری» را به خاطر بلایی که بر سر «امپراتوریهای بزرگ غربی» آوردند، ملامت میکند.
او همچنین میگوید که «ما نمیتوانیم اجازه دهیم» که «انتزاعیات حقوق بینالملل» مانع منافع ایالات متحده شود.
اساساً این مرد آشکارا میگوید که کل نظمِ پسااستعماری یک اشتباه بوده و از اروپا میخواهد که در غنایمِ ساختنِ یک نظم جدید سهیم شود.
این پیشنهاد عجیبی از سوی یک آمریکایی است، آن هم با توجه به اینکه کشور خودش از دل شورش علیه استعمار اروپا متولد شده است؛ اما گمان میکنم انتظار اینکه دولت ترامپ تاریخ خود را درک کند، انتظار بیش از حدی است...
نگرانکنندهترین بخش، واکنش حاضران بود: «نیمی از سالن در مونیخ ایستاده مارکو روبیو، وزیر امور خارجه آمریکا، را تشویق کردند» و مطمئنم که این نیمی از سالن، متعلق به «جنوب جهانی» نبود...
این نشاندهنده فقدان کامل تفکر در اروپاست. شک ندارم روبیو سعی کرد از نوعی نوستالژی پنهان برای سلطه امپریالیستی غرب در میان نخبگان اروپایی بهرهبرداری کند و واضح است که موفق هم شد (که این به خودی خود ترسناک است).
اما این همچنین نشان میدهد که اروپاییها تا چه حد سادهلوح هستند اگر باور کنند پیشنهاد روبیو مبنی بر اینکه او خواهان یک اروپای قدرتمند است تا در غنایم عصر جدید امپریالیسم غربی شریک شود، واقعیت دارد.
منطق اینجا چیست؟ اینکه آمریکایِ ترامپ با شعار «اول آمریکا»، ناگهان دستودلباز شود و صرفاً از روی احساسات، غنایم را با اروپا تقسیم کند؟ امپریالیسم اینگونه کار نمیکند: کل فرض بر این است که قوی بر ضعیف مسلط شود.
وقتی یک قدرت امپریالیستی با شما از احساسات حرف میزند، از اینکه چقدر شما را دوست دارد و چقدر میخواهد با شما (به عنوان طرف بسیار ضعیفتر) شریک شود، این مایه نگرانی است، نه تشویق...
منتخبی از سخنان مارکو روبیو (وزیر خارجه آمریکا) در کنفرانس مونیخ:
اما در سال ۱۹۴۵، برای نخستین بار پس از عصر کلمب، این روند رو به انقباض و کاهش رفت. اروپا ویران شده بود. نیمی از آن پشت یک «پرده آهنین» زندگی میکرد و به نظر میرسید بقیه نیز بهزودی به همان سرنوشت دچار شوند. امپراتوریهای بزرگ غربی وارد مرحله زوال نهایی شده بودند؛ فرآیندی که با انقلابهای کمونیستیِ ملحدانه و قیامهای ضد استعماری شتاب گرفت، جهان را دگرگون کرد و در سالهای پیش رو، نماد سرخ داس و چکش را بر بخشهای وسیعی از نقشه جهان گسترد.
https://x.com/RnaudBertrand/status/2023259041544507669?s=20
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
X (formerly Twitter)
Arnaud Bertrand (@RnaudBertrand) on X
Finally got to read Rubio's speech in Munich: it is one of the most revisionist and imperialist speeches I've ever seen a senior American official make, and that's saying something.
The man literally laments the outcome of WW2 because it marked the end of…
The man literally laments the outcome of WW2 because it marked the end of…
🤯2🤬1
Forwarded from ژئوپلیتیک
بخش منتشر شده از اسناد پرونده اپستین (۳۰۰ گیگابایت از ~۱۳ ترابایت) نشان میدهد ترامپ در جزیره فساد اپستین به کودکان تجاوز کرده است.
این اسناد همچنین شواهدهایی را از دیگر مقامهای سیاسی ایالات متحده و مداخله در سیاستهای خارجی و داخلی این کشور توسط گروه اپستین ارائه میدهد. همچنین در یکی از اسناد مشخص شده است که دوربینها، سامانههای امنیتی و تجهیزات جاسوسی این جزیره توسط یک پیمانکار مرتبط با سفارت اسرائیل در ایالات متحده نصب و پیادهسازی شده است و دادههای آنها مستقیما به کنسولگری اسرائیل ارسال میشده است.
در سندی دیگر ایمیلهایی میان اپستین و دوستان او در واشنگتن وجود دارد که درباره حمله به ایران است که تاریخ آنها به سالها پیش برمیگردد.
هنوز اسناد بسیاری منتشر و عمومی نشده است و اسنادی که بازهی تاریخی رخداد ۱۱ سپتامبر داشتهاند از اسناد منتشر شده حذف شده است!
برخی تحلیلگران اطلاعاتی و فعالان سیاسی، پرونده فساد اپستین را فراتر از فساد جنسی میدانند.
در این حین اوباما سریترین اطلاعات ایالات متحده، وجود فرازمینیها (UAP) را فاش کرده است و ترامپ نیز برای عمومی کردن و انتشار اسناد این موضوع دستور داده است که برای سالها توسط نهادهای امنیتی مخفی شده بودند و مقاومت شدیدی برای تایید آن یا انتشار اطلاعاتی از آن وجود داشته است.
بسیاری این اقدامها را تلاش برای انحراف افکار عمومی و رسانهها از اسناد اپستین میدانند.
۱۴۰۴/۱۲/۰۱ ۱۰۳۵
@geopoliticintel
این اسناد همچنین شواهدهایی را از دیگر مقامهای سیاسی ایالات متحده و مداخله در سیاستهای خارجی و داخلی این کشور توسط گروه اپستین ارائه میدهد. همچنین در یکی از اسناد مشخص شده است که دوربینها، سامانههای امنیتی و تجهیزات جاسوسی این جزیره توسط یک پیمانکار مرتبط با سفارت اسرائیل در ایالات متحده نصب و پیادهسازی شده است و دادههای آنها مستقیما به کنسولگری اسرائیل ارسال میشده است.
در سندی دیگر ایمیلهایی میان اپستین و دوستان او در واشنگتن وجود دارد که درباره حمله به ایران است که تاریخ آنها به سالها پیش برمیگردد.
هنوز اسناد بسیاری منتشر و عمومی نشده است و اسنادی که بازهی تاریخی رخداد ۱۱ سپتامبر داشتهاند از اسناد منتشر شده حذف شده است!
برخی تحلیلگران اطلاعاتی و فعالان سیاسی، پرونده فساد اپستین را فراتر از فساد جنسی میدانند.
در این حین اوباما سریترین اطلاعات ایالات متحده، وجود فرازمینیها (UAP) را فاش کرده است و ترامپ نیز برای عمومی کردن و انتشار اسناد این موضوع دستور داده است که برای سالها توسط نهادهای امنیتی مخفی شده بودند و مقاومت شدیدی برای تایید آن یا انتشار اطلاعاتی از آن وجود داشته است.
بسیاری این اقدامها را تلاش برای انحراف افکار عمومی و رسانهها از اسناد اپستین میدانند.
۱۴۰۴/۱۲/۰۱ ۱۰۳۵
@geopoliticintel
اِلینهگی
فلات ایران روز خلیج فارس همایونباد. امروز سالروز اخراج پرتغالیها از تنگه هرمز و خلیجفارس با رشادت امام قلیخان، والی فارس در زمان صفوی است. عکس از @NASA @Ellinne
🚢سهم کشورها از نفت عبوری از تنگه هرمز:
کشورهای آسیایی مقصد اصلی هستند؛ اروپا و آمریکا ناچیز است.
⚓️ Ellinne
کشورهای آسیایی مقصد اصلی هستند؛ اروپا و آمریکا ناچیز است.
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
💔1
اِلینهگی
🔗 Amir Alizadeh (@amalizadeh): این توافق بیتردید برای اروپا یک تحقیر است. اما به خوبی نابرابری قدرت را نشان میدهد: ۱۵٪ تعرفه صادرات اروپا به آمریکا به علاوه ۷۵۰ میلیارد خرید انرژی و تسلیحات از آمریکا و همین طور ۶۰۰ میلیارد دلار سرمایهگذاری در آمریکا.…
The Supreme Court ruled that Trump overstepped his authority by using the International Emergency Economic Powers Act (IEEPA) to impose broad tariffs.
The Court said tariff power belongs to Congress, and the IEEPA can’t be stretched to justify sweeping trade duties.
https://edition.cnn.com/2026/02/20/politics/supreme-court-tariffs
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
CNN
Supreme Court rules that Trump’s sweeping emergency tariffs are illegal | CNN Politics
The Supreme Court on Friday ruled that President Donald Trump violated federal law when he unilaterally imposed sweeping tariffs across the globe, a striking loss for the White House on an issue that has been central to the president’s foreign policy and…
🔥1
اِلینهگی
#رضا_نصری
با وطنتان چه میکنید؟ با وطنمان چه میکنید؟ به کدام پروژهها مشروعیت میبخشید؟ خبر دارید تسهیلگر کدام پروژه کلان راهبردی علیه «ایران» شدهاید؟ میدانید هدایتکنندگان، برگزارکنندگان و حامیان مالی تجمعاتی که در آن شرکت میکنید چه سودایی برای موجودیتی به نام «ایران» در سر میپرورانند؟ میدانید در پی فروپاشی ساختار دولت-ملت، ویرانسازی و خنثیسازی کشورتان هستند؟ نوشتههایشان را خواندهاید؟ جلسات استماعشان در کنگره ایالات متحده را دیدهاید؟ گزارشهای اندیشکدههایشان را ورق زدهاید؟ آیا میدانید در سیاستنامههایشان تصریح شده باید ایران را چنان تضعیف کرد که تا نسلها خیالشان از چنین رقیبی راحت شود؟
واقعاً باور کردهاید ناو و ناوشکن آوردهاند تا بعد از جنگ کلید تهران را به دستتان بدهند و محترمانه کنار بروند؟ حاضرید مسئولیت عواقب جنگی را که خواسته یا ناخواسته تسهیلگر آن شدهاید برعهده بگیرید؟ اگر فردا با تضعیف قدرت مرکزی، ایران به جولانگاه گروههای تروریستی تکفیری بدل شود، پاسخگو خواهید بود؟ اگر طالبان از مرزهای شرقی به خراسان چشم بدوزد و جندالله و جیشالعدل و دو جین گروه تروریستی جداییطلب بلوچستانتان را تصاحب کنند، چه خواهید کرد؟ اگر بدخواهان این مرز و بوم به سراغ کُردستان و آذربایجانمان بروند، میخواهید از دل مونیخ و تورنتو و لسآنجس از تمامیت ارضی کشور دفاع کنید؟ واقعاً گمان کردهاید در این منطقه خطرناک و پر آشوب، رقبای تاریخی ایران اجازه خواهند داد میهن جنگزدهتان دوباره – یکپارچه و سربلند - روی پای خود بایستد؟ اگر فردا همسایگان عرب مدعی خوزستان شدند چه خواهید کرد؟ اگر نیروهای آمریکایی به بهانه «تأمین امنیت» چاههای نفت را اشغال کردند – همانطور که رئيسجمهور مجنونشان بی پرده میگوید – چه میکنید؟ اگر امارات متحده عربی از خلأ قدرت در ایران بهره برد و جزایر سهگانه را تصرف کند، آسوده خواهید خوابید؟ میهندوستی شما صرفاً در اعتراض به «خلیج» خواندن «خلیج فارس» خلاصه میشود یا در عرصه عمل هم مردم و زن میدان هستید؟
مدعی هستید خیر مردم را میخواهید! اما راستی کجا بودید وقتی دونالد ترامپ از توافق هستهای خارج شد و یکشبه اقتصاد کشور را با «فشار حداکثری» در مسیر فروپاشی قرار داد؟ آن روز برای اعتراض به عهدشکنی و نقض آشکار حقوق ملتتان مقابل کدام سفارتخانه تجمع کردید؟ کجا بودید وقتی لیندزی گراهام — همان که بی شرمانه «عمو لیندزی» خطابش میکنید — توصیه به بمباران زیرساختهای نفتی ایران میکرد؟ کجا بودید وقتی سیاست «فشار حداکثری» — که او از معمارانش بود — حتی در اوج کرونا مانع دسترسی ایران به وام اضطراری صندوق بینالمللی پول شد تا امثال او و ایراناینترنشنال بتوانند از تعداد جانباختگان بهرهبرداری سیاسی کنند؟ کجا بودید روزی که «رودی جولیانی» پشت بلندگو رفت و با افتخار گفت «سیاست ما مردم ایران را به فروش کلیههایشان کشانده است»؟ به
راستی، مردم داخل ایران را «ابزار» میدانید یا «هموطن»؟
چشمهایتان را باز کنید. از این صحنهای که برای کشورمان طراحی کردهاند، خارج شوید. اگر گمان میکنید فردای جنگ، «عمو لیندزی»پاسخ سلام آن شاهزادهٔ بیوطن را خواهد داد، سخت در اشتباهید. او در خیال خام خود قصد دارد پاداش تضعیف مهمترین رقیب منطقهای اسرائیل را از جانیان تلآویو دریافت کند و سپس، چون کهنهای، او و امثال او را به گوشهای از آمریکا پرتاب کند.
چشمهایتان را باز کنید تا ببینید تمام پروژهٔ سیاسی این جماعت چیزی جز تضعیف مؤلفههای قدرت «ایران»—از انرژی هستهای و توان موشکی گرفته تا سامانهٔ پدافندی، انسجام ملی و کنترل منابع زیرزمینی—نیست، تا خیال خود را تا چند دهه راحت کنند!
چشمهایتان را باز کنید و از خود بپرسید: به راستی چه بر سر غیرت و غرور ملی آوردهاید؟ گفتمان و فرهنگ سیاسی را به چه چاهی از ابتذال کشاندهاید؟ چه شد آن سنت دیرینهٔ ایرانیان که فارغ از سلایق سیاسی، در برابر هر تجاوز خارجی قد علم میکردند؟ کجا رفت آن «ملیگرایی» که الهامبخش قرنها ادبیات و شعر و سرود بود و طی قرنها، شیرازهٔ ایران را در برابر استعمار، اشغال و نفوذ بیگانگان مصون نگاه داشته بود؟ از کی
مخالفت با مداخلهٔ بیگانه «خیانت» شده و همصدایی با طماع خارجی «میهندوستی» نام گرفته است؟
اختلاف سیاسی حق شماست. اعتراض حق شماست.اما همصدا شدن با جریانی که ایرانی ضعیف، چندپاره و وابسته میخواهد، حق شما نیست. بازی با سرنوشت یک تمدن است. ما مردم ایران از این تمدن دفاع خواهیم کرد. شما خود ببینید در کدام سمت تاریخ میخواهید بایستید.
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
❤16👍4👌4👎1
Forwarded from جریانـ
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🕯 برگزاری غافلگیرانهٔ چهلم پسر برای پدر
دانشآموزان مدرسهای در نارمک تهران که پدر صدرا سلطانی در آن تدریس میکرد، پنجشنبه ۳۰ بهمنماه در همدردی با آموزگار خود، بدون اعلام قبلی، مراسم چهلم پسرش را در کلاس درس برگزار کردند.
جاویدنام #صدرا_سلطانی، ۲۴ ساله، دانشجوی معماری، روز ۱۸ دیماه ۱۴۰۴ خورشیدی در جریان اعتراضات #دیماه_خونین در محله نارمک کشته شد.
#قدرشناسی #نسل_نو
@Jaryaann
دانشآموزان مدرسهای در نارمک تهران که پدر صدرا سلطانی در آن تدریس میکرد، پنجشنبه ۳۰ بهمنماه در همدردی با آموزگار خود، بدون اعلام قبلی، مراسم چهلم پسرش را در کلاس درس برگزار کردند.
جاویدنام #صدرا_سلطانی، ۲۴ ساله، دانشجوی معماری، روز ۱۸ دیماه ۱۴۰۴ خورشیدی در جریان اعتراضات #دیماه_خونین در محله نارمک کشته شد.
#قدرشناسی #نسل_نو
@Jaryaann
💔9
در اجلاس بینالمللی AI Impact Summit در دهلینو، هند رسماً به ائتلاف جهانی پکس سیلیکا پیوست و اعلامیه مشترکی با ایالات متحده امضا کرد.
این اجلاس محل گردهمایی دولتها، شرکتهای فناوری و کارشناسان جهانی بود تا مسیر توسعه هوش مصنوعی، امنیت زنجیرههای تأمین فناوری و استانداردهای بینالمللی را تعیین کنند.
هند با ظرفیت بالای نیروی انسانی متخصص، توانمندی در پردازش و پالایش مواد معدنی کلیدی و زیرساختهای رو به رشد هوش مصنوعی، نقش محوری در این ائتلاف ایفا میکند و به ایالات متحده امکان میدهد شبکهای مطمئن از فناوریهای حیاتی و زنجیرههای تولید را شکل دهد.
تأکید اجلاس بر توسعه هوش مصنوعی مسئولانه، شفاف و انسانی، و ایجاد چارچوبهای مقرراتی نوآورانه، نشاندهنده نگاه مشترک دو کشور به ترکیب امنیت ملی و اقتصادی است.
ائتلاف پکس سیلیکا در مقابل روندهای محدودکننده و نظارتی، بر نوآوری و سرمایهگذاری مشترک، فرصت رشد صنایع داخلی، استارتاپها و مهارتهای نیروی کار تمرکز دارد.
تاکنون، اعضای ائتلاف پکس سیلیکا به جز هند شامل استرالیا، اسرائیل، ژاپن، قطر، کره جنوبی، سنگاپور، امارات متحده عربی و انگلیس هستند. هند بهعنوان دهمین کشور به این ائتلاف پیوسته و انتظار میرود اعضای دیگری نیز به تدریج به این چارچوب همکاری فناوری و امنیت زنجیره تأمین بپیوندند.
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM