🔥اینکه مردم عادی مجذوب ایده تغییر رژیم با جنگ شدند تا حدی قابل فهم است، اگرچه قابل سرزنش است. باید یک حدی از مسئولیت شهروندی را از تک تک شهروندان طلب کرد. شهروندانی که ناگهان تصور کردند منتقدانِ جنگ همگی «از خودشان هستند» و به گونه‌ای کور به نتانیاهو و ترامپ اعتماد کردند، البته قابل سرزنش‌اند. ولی عجیبتر از آن، هیپنوتیز شدن برخی از «نخبگان» بود، و باز عجیب‌ترین بخش ماجرا شیدایی نخبگان «راست»، «محافظه‌کار» و حتی ظاهراً «ایران‌گرا» به ایده جنگ رهایی‌بخش. ناگهان محافظه‌کاران ایرانی تبدیل شدند به ژاکوبن‌های انقلابی در انتظار ارتش انقلابی آمریکا و اسرائیل! صد رحمت به حزب توده و رفقای تابع «سوسیالیسم بین المللی»! بخش بزرگی از آنچه در این سال‌ها روشنفکریِ راست خوانده شد، چیزی نبود جز بلاهتی عمیق نسبت به نظم بین المللی و شیفتگی کور نسبت به آمریکا و سیاست‌های غرب به طور کلی.

این تذکر دائمی جواد طباطبایی که ما باید مواجهه‌ای اجتهادی با علم سیاست غربی داشته باشیم، «بومی‌گرایی» و «نسبی‌گرایی» نیست! دقیقاً اشاره‌ای درست به ماهیت علوم انسانی است. ما بر اساس موقعیت خود باید متن را دوباره تفسیر کنیم. بدون این مواجهه اجتهادی از محافظه‌کاری، ژاکوبنیسم درمی‌‌آید و از مارکسیسم محافظه‌کاری! دانشمند علوم انسانی در ایران نیاز به نوعی فرونسیس دارد برای تطبیق علم غربی در شرایط تاریخی ایران. بدون چنین فرونسیسی علم به بیراهه می‌رود  عالِم را در چاه توهم می‌اندازد.
#بابک_مینا

🚀Ellinne