▶️خانم لیلی رشیدی نازنین، شما گل سرسبد سلبریتی‌های ایرانی مامان عزیز زیزی‌گولو ممنونیم که اسم کودکان #شهید مون رو در برنامه شخصی خودت به زبون آوردی.

https://x.com/vefaghemelli/status/2036492717899788799

📺Ellinne

💣یه‌جوری تیتر نوشتن که انگار ایران بمب انداخته رو‌ خونه کیارستمی!

https://x.com/THR/status/2036463765580030433

🎬Ellinne

📏خاموشان

دکتر #مریم_نصراصفهانی

سر سال تحویل، شبکه‌های تلویزیون را عوض می‌کردم که جایی متوقف شدم. پسر ده یازده‌ساله‌ای بر صدر مجلس نشسته بود و پایین‌تر، یک طرف مجری و طرف دیگر مادرش. پسر با لحنی پرشور و حماسی از ایران می‌گفت و مهارت خوبی در سخنوری داشت...جایی مجری از او پرسید «آیا در این ایام از احوال دوستانش باخبر است؟» چهره‌اش تغییر کرد. با دلخوری گفت هیچ خبری از هیچ‌یک ندارد، ولی آرزو می‌کند خوب باشند.
شاید اشتباه کنم، ولی از حالت چهره‌اش به‌نظرم رسید، شور و شعارهای او آنقدر که برای آنتن زنده جذابیت دارد برای دوستانش جذاب نیست.غریب هم نیست.

شنبه جهنمی آغاز جنگ، در مترو، دختر جوانی که هنوز بیست‌سال نداشت درحالیکه می‌لرزید گفت «کاش بزننشون. راحتمون کنند.» با تعجب نگاهش کردم. گفت «یا ما رو بزنند راحت شیم. بخدا که من حاضرم». گفتم «دور از جونت». کمی آرام شد و همان حرف‌هایی را زد که خیلی از مردم می‌زنند.
همان حرف‌های «وحدت شکن» که می‌گویند الان وقت گفتنش نیست؛ انگار که قبلا وقتی برایش بوده.

این‌روزها برخی روشنفکران و متفکران و دانشگاهیان و فعالان مجازی، حتی زندانیان سیاسی را مواخذه می‌کنند که «چرا ساکتید؟» و لابد که «خائن‌اید» و حتما «بی‌شرفید» و «وطن فروشید» و مردم عامی خیلی بیشتر از شما می‌فهمند. (همان‌طور که آن پسربچه خوش‌صحبت یازده‌ساله).

علیه‌ آنها که ساکتند فحش جور می‌کنیم و شعر می‌سراییم و جک می‌سازیم و ده‌ها متن ادبی و تاریخی و استدلالی ردیف می‌کنیم و شاید ته دلمان تخم نفرت را آب می‌دهیم: «تصمیم گرفتی ساکت باشی، پس برای من مرده‌ای».

دعوت می‌کنیم تاریخ مناسبات ایران و امریکا و سرگذشت نجاتبخشی‌های ارتش امریکا و تاریخ اسرائیل و خاورمیانه را بخوانند و درنظربگیرند، ولی حاضر نیستیم بستر تاریخی آنچه بر منتقدانِ مصلحِ وطن‌دوست رفته و امروز خاموششان کرده مرور کنیم. بله، الان وقتش نیست!

می‌دانیم کسی با جوسازی و تهدید و تحقیر و فحش متنبه یا مشتاق موضع‌گیری نخواهد شد؛ که اگر می‌شد تلویزیون ایران بخش بزرگی از مخاطبانش را نفرستاده بودی پای اینترنشنال تا شاید آنجا ردی از درشمارآمدن پیدا کنند.

معمولاً هدفِ بیشترِ بازجویی‌ها و تندی‌ها و خط‌کشی‌ها، حذف و محو و ارعاب است (وحدت کلمه با متکلم وحده بودن) وگرنه که هیچ وقت مجال ندادیم «او» حرف بزند. اغلب می‌دانیم اگر «او» حرف بزند معلوم می‌شود قضیه آنقدرها هم که ما می‌نمایانیم «ساده» نیست. همینکه «او» شروع به سخن‌گفتن کند قالب پیش‌ساخته و تحقیرآمیز ما ترک می‌خورد.

شاید توقع داشته باشیم حالا که پای «ایران ما» درمیان است آدم‌ها کدورتها را فراموش کنند. بارها این اتفاق افتاده، چرا این بار نه؟ اینترنت قطع است که باشد. مگر اینهمه آدم نیستند که چه پول‌ها نمی‌دهند که اینترنت بخرند و چند جمله در رثای وطن بنویسند؟ شبکه خبر که حتی سروش را هم پخش می‌کند! چرا این‌بار برخی حتی خوشحالند که قطعی اینترنت معذورشان داشته؟ چرا دهان‌ها دوخته و قلب‌ها سنگ شده‌اند؟

حقیقت اینکه ما آدم‌ها بیش از آنکه تحت تاثیر استدلال انتخاب کنیم تابع عواطفیم و عواطف همیشه ناموجه نیستند. حتی اگر باشد از زیر سنگ هم شده «استدلالی» برای خودشان دست‌وپا می‌کنند تا سکوت و حتی کشتار بی‌گناهان را پذیرفتنی کنند. خود ما گاهی همینطور نبوده‌ایم؟

هیوم می‌گفت «عقل برده عواطف است». امروزی‌ها می‌گویند می‌شود رابطه «آبرومندانه‌تری» میان عقل و عاطفه برقرار باشد اگر به نقش اصلی عواطف در باورهای خودمان و دیگران اعتراف کنیم و دست از ساده‌سازی برداریم. جای ساختن تصویری کاریکاتوری یا شیطانی از کسانی که مثل ما فکر نمی‌کنند سعی کنیم بفهمیم «او» دنیا را چطور می‌بیند و چه خواسته‌ها و چه احساساتی دارد. جای فحاشی و طلبکاری و محاکمه و اعلام برائت و هیزم ریختن بر آتش خشم نفرت و حق‌به‌جانبی گوش کنیم و نشان بدهیم که اراده داریم برای فهمیدن و کنارآمدن باهم. رجزخوانی و روضه خوانی مربوط به تبلیغات جنگ با دشمن خارجی است. اختلاف درون جامعه طبیعی است و مخالف و متفاوت دشمن نیستند. قرار نیست همه مثل هم فکر کنیم.

درعین حال، آدم بودن و این زمین که امانتدار آنیم و زمانی که برای زیستن داریم را باهم شریکیم. تلاش برای فهمیدن قصه غصه هم‌وطن و هم‌سرنوشت وظیفه اخلاقی و انسانی دشوار امروز زیر صدای انفجار و بمب و موشک است.

ازقضا در همین برهه حساس کنونی، هرکجای این طیف که ایستاده‌ایم، با زخم‌های کهنه و تازه، باید نیش کلمات و کنایه‌ها را بکشیم و یک قدم به سمت فهم دنیای دیگری و عواطف، اخلاقیات، رنج‌ها، نگرانی‌ها و ارزش‌های حاکم بر دنیای او پیش برویم. ایران در خیال «او» چه شکلی است؟ اگر از در تواضع وارد شویم در دل اختلاف نظرها چیزهای زیادی برای یادگرفتن هست که ما را نسبت به هم روادارتر کند.
که در عمل و نظر تایید کند ایران تو، ایران من هم هست.

◼️Ellinne

🛡🛡 ‏سال‌ها پیش پسرش را در جنگ تحمیلی هشت ساله از دست داده؛ پسری که هیچ‌وقت خبری از او برنگشت و مفقودالاثر ماند.

‏امیدی که هرگز خاموش نشده؛ حالا هم دارد به امدادگرها دلداری می‌دهد و می‌گوید همیشه دعاگوی آنهاست...
این مردم شسکت‌ناپذیرند.

https://vxTwitter.com/farahani_zohre/status/2036506303468650548?s=52

🟡🟡Ellinne

👑سلامتی وطن و وطن‌پرست.


👑 Ellinne

👑‏این پرژین‌ها نمی‌دانند ایرانیان بزرگ‌ترین سهم را در بسط و حفظ و شکوفایی اسلام داشتند؟

‏این پرژین‌ها نمی‌دانند یونانیان به ما حمله کردند قریب به ۲۰۰ سال بر ما حکومت کردند اما ایرانیان دین یونانی را نپذیرفتند؟

‏نمی‌دانند مغول‌ها به ایران‌ هجوم آوردند، بر زنده و مردهٔ ما رحم نکردند، اما ایرانیان مذهب شمنی مغولی را نپذیرفتند، به‌عکس آن‌ها را به شاهانی مسلمان و ایران‌دوست تبدیل کردند؟

‏این ‌پرژین‌ها نمی‌دانند ایرانیان صرفاً به‌زور اسلام را نپذیرفتند—که اگر صرف زور بود زور مغول‌ها به عرب‌ها می‌چربید؟

‏این پرژین‌ها نمی‌دانند ایرانیان پیوندی میان دین نیاکان خویش، آیین مزدیسنا، و اسلام می‌دیدند—و دست‌کم از دو جهت اسلام را بر آیین مزدیسنا برتر می‌دانستند: نخست سادگی و روشنی مفهوم خدا، دوم برابری و برادری همگان در پیشگاه خدا، فارغ از تخم و ترکه و طبقه و دودمان؟

‏این پرژین‌ها نمی‌دانند ایرانیان با پژوهش‌های زبان‌شناختی، تاریخی، الهیاتی، و فلسفی از اسلام دینی جهانی، روادار، عقلانی و اخلاقی ساختند؟

‏این پرژین‌ها چیزی از «عصر طلایی اسلام» شنیده‌اند؟ نام ابن‌مقفع، خوارزمی، زکریای رازی، فارابی و ابن‌سینا ‌به‌گوش‌شان خورده است؟

‏این پرژین‌ها نمی‌دانند ایران پس از اسلام به‌مراتب ژرف‌‌تر، پیچیده‌تر، اندیشمندتر، فرهنگی‌تر و متمدن‌تر از ایران پیش از اسلام است؟

‏این پرژین‌ها نمی‌دانند غول‌های ادب فارسی—فردوسی و نظامی و عطار و مولوی و سعدی و حافظ—همگی مسلمان بودند؟
#ایرج_آذرفزا

https://vxTwitter.com/irajazarfaza/status/2036350843524432333?s=52

🕋Ellinne

🔖پس، این شهریاران ما که پس از سال‌ها کشورداری آن را از کف داده‌اند، نمی‌باید بر "بخت" بد، که بر "تن‌آسانی" خویش نفرین کنند. چرا که در روزگار آرامش در اندیشه‌ی ناآرامی‌های آینده نبوده‌اند (و این یک خطای همگانی بشر است که به هنگام آرامش هوا در اندیشه‌ی فرارسیدن توفان است). و چون روزگار ناخوش فرارسید به‌جای ایستادگی در اندیشه‌ی گریز بودند و بدان امید بسته بودند که مردم از دستِ بدکاری‌هایِ کشورگشایان به تنگ آیند و ایشان را باز فراخوانند. ... بی‌گمان خطاست اگر به این امید از چاره‌جویی‌های دیگر بازمانیم. ... زیرا کارِ شما از سر ترس بوده است نه پشت‌گرمی به خود. تنها روشِ درست و بی‌گزند و پایدار پشت‌گرمی به خویش است و "هنرِ" خویش🔖

#نیکولو_ماکیاوللی
شهریار
صص. ۱۸۵-۱۸۴.

👇 Ellinne

🔴🔴جنگ رمضان: خون، ژئوپلیتیک و انرژی

🟢خوانندگان #منبثات در این سال‌ها بارها خوانده‌اند که در مواجهه با ائتلاف امریکایی و اسرائیلی آخرین چیزی که می‌تواند بازدارنده باشد آسیب زدن به زیرساخت‌ها و تجهیزات نظامی آن دو است‌. دو تجربه ناموفق و نمایشی عین‌الاسد (۲۰۲۰) و العدید قطر (۲۰۲۵) و نتایج تلخ آن هنوز پیش چشمانمان است.

به اختصار و آشکارا عوامل بازدارنده اصلی فراروی امریکا و رژیم تنها دو چیز است:
۱. خون: توان واردساختن تلفات جانی قابل توجه
۲. انرژی: توان مدیریت و کنترل عرضه انرژی در سطح جهانی
تجربه جنگ ۱۲ روزه و جنگ رمضان (تا این‌جای کار) نشان داده است که ج اا فاقد توان (به دلیل ضعف فنی یا اطلاعاتی یا هر دو) یا اراده (به دلیل ترس از واکنش شدیدتر طرف مقابل یا ذینفع بودن برخی از کارگزاران امنیت خارجی) واردساختن ضربات مرگبار به دو دشمن خود بوده است. پس بدون هیچ تعارفی مشق جنگ ج اا از این زاویه نتوانسته بازدارندگی لازم و کافی را داشته باشد. اگر مشکل از زاویه #توان باشد، این یک بار دیگر نشان می‌دهد در نبرد با غول‌های تکنولوژیکی و اطلاعاتی اتکای صرف به فناوری‌های مدرن و #بسندگی به ساختارهای متصلب سازمانی تا چه اندازه خطا بوده است که بوده است. در حوزه اراده فعلا چیزی نمی‌خواهم بگویم یا بنویسم.
در هر صورت اگر در این حوزه دست فرمان به همین شکل باشد  امید چندانی به پایان جنگ و استمرار ویرانی ایران نمی‌توان داشت. چه‌آن‌که از این حیث فشار خاصی از جانب افکار عمومی امریکا بر دولت ترامپ وارد نشده و نخواهد شد. (اسرائیل البته پس از ۷ اکتوبر از آستانه تلفات متعارف عبور کرده است و تخصصا از موضوع خارج است.)

🟢با این تفصیل تنها اهرم فشار باقی‌مانده برای به شکست کشاندن اهداف جنگ تحمیلی، مدیریت عرضه انرژی (نفت، گاز، اوره، گوگرد و...) و زیرساخت‌های مرتبط با آن و البته توان کافی برای تهدید حقیقی و موثر زیرساخت‌های هوش مصنوعی در سطح منطقه است. اهرمی که به طور مستقیم و فوری اثرات منفی‌اش را بر اقتصاد جهانی و از جمله اقتصاد امریکا نشان خواهد داد. کما این‌که تاکنون هم نشان داده است.
و از قضا در این حوزه مزیت نسبی این بار از آن ایران است. این بار دست خدا از آستین جغرافیا خارج شده و جنگ رمضان را به تجلی جنگ تکنولوژی و ژئوپلیتیک مبدل ساخته است. تنگی تنگه هرمز (فارغ از بازشدن جبهه دریایی سرخ) و اهمیت کریدوری فوق‌العاده آن، جایی برای عقب‌کشیدن باقی نمی‌گذارد.
راستش را بخواهید همان‌طور که جزایر ما قابلیت پدافندی نهایی ندارند و سقوط‌پذیر هستند، تنگه هرمز نیز به هیچ عنوان از سوی هیچ قدرت مدافعی پدافندپذیر نخواهد بود. برای امن کردن این تنگه هر نیروی مدافعی می‌بایست صد از صد موفق باشد اما برای ناامن کردن آن یک از صد کفایت می‌کند. آن‌هم با ابتدایی‌ترین تجهیزات نظامی.
مساله در قابلیت قابل است نه در فاعلیت فاعل.
بهره‌گیری هوشمندانه و جسورانه و اراده قوی برای حفظ و مدیریت میان‌مدت تنگه هرمز کلید هر گشایشی است. پس نفسی بلند لازم است.

🟢 برای چیدن ثمره این #طغیان البته اقدامات سخت‌ به تنهایی کفایت نمی‌کند. دشمن و همپیمانان عربش باید به این درک برسند که اراده‌ای خلل‌ناپذیر در تهران شکل گرفته است که به هر قیمتی به کمتر از معادله عادی‌شدن در برابر عادی‌شدن راضی نخواهد شد. عادی شدن وضعیت اقتصاد ایران در برابر عادی شدن تردد در تنگه. در غیر این‌صورت بگذار  درب‌های جهنم به روی همه ما باز باشد. بی‌هیچ تبعیضی.

🟢 برای خلق چنین ادراکی می‌بایست برای مدتی تلفن‌های تهران خاموش باشد و مسولان محترم سیاسی از ارسال هرگونه سیگنالی در خصوص مذاکره یا آتش‌بس اجتناب کرده و همه چیز را به جنوب و #ایالات_متحده_تنگسیری ارجاع دهند.
شروط هر مذاکره و آتش‌بسی می‌بایست در سواحل جنوب ایران بسته شود. تهران صرفا بهره‌بردار باشد.
این‌طور هم برای ایران بهتر است. هم برای ج اا. مرگ یک بار، شیون یک بار!

⏳⌛️Ellinne

🔗قطعاتی در سایه جنگ

#امین_بزرگیان

🔹حامی شعار نه‌غزه‌نه‌لبنان‌جانم‌فدای‌ایران بودند؛ اکنون می‌بینند که ایران و شهرشان به غزه و لبنان شبیه شده است. نمی‌توانند باز گردند و به دیدگاه‌های مخرب‌شان بیندیشند و فکر کنند. چه می‌کنند؟ الگوی قبلی را تکرار می‌کنند: نه فرزند نه مادر، جانم فدای خودم و کسانی که مثل خودم هستند. تمام این حزب‌سازی بدوی ناشی از یک ضعف عميق اخلاقی است؛ همان ضعفی که نتانیاهو تا آخر منطق آن رفته است: فلسطینیان عمالیق‌اند. نه فقط اعضای حماس، که حتی مادران و کودکان اعضای حماس. او تکرار کراواتی همان کسی است که ستم به خانواده یک نفر را مجاز دانسته است. احتمالا عکس پدر سپهر را در صفحات مجازی‌اش می‌گذارد اما دقیقاً کاری را می‌کند که حکومت با خانواده معترضان انجام می‌دهد - ولی با روکشی طلایی و در ژست مخالف حکومت.

🔹اگر مخالف حکومت هستید، خواهان تغییر آن هستید، در تمامی این سال‌ها با استبداد، به نفع دموکراسی مبارزه کرده‌اید ازین نترسید که ضدیت شما با جنگ و امپریالیسم و  حامیان ترامپ و نتانیاهو به نفع حکومت شود. این تاکتیکی قدیمی برای ساکت کردن شماست؛ کاری که پیشتر سازمان مجاهدین امتحانش کرده و حالا بدست «مجاهد»های جدید افتاده است. نباید فراموش کنیم فردای این جنگ تنها کسانی می‌توانند همچنان برای دموکراسی تلاش کنند که پیشاپیش با فاشیسم بزرگ مخالفت کرده باشند.

🔹پیشتر نوشته بودم که گفت‌و‌گو در شرایطی که عقل سلیم در حضیض افتاده هیچ فضیلتی ندارد و باید تا حد ممکن از آن اجتناب کرد. امشب در دقایقی از دستور العمل خودم غفلت کردم و وارد گفت‌وگو شدم. فریبی که خوردم این بود که در مسیج‌ها پیغامی گرفتم از یک «نویسنده» که کتابش در نشر چشمه منتشر شده است. خلاصه میکنم. فرد پشت خط با وجود چنین عناوينی اما اطلاعاتی بیش از یک بیننده حرفه‌ای اینترنشنال نداشت. در نام و عنوان از «روشنفکران» بود اما در واقع مثالی بود درخشان برای محققی در حوزه «تأثیر رسانه‌های جمعی بر توده». مثلا می‌گفت: «چرا آمریکا به ایران حمله کرده است؟ چرا به تركيه حمله نکرده است؟ ایران به حماس کمک کرده که اسراییل به آن حمله کرده است».
روشنفكر تحمیق شده ما از تاریخ آمریکا و جنگهایش، کشورهای کمک‌کننده به حماس و قس عليهذا هيچ خبر نداشت و از آن دهشتناک‌تر معتقد بود کسی که خبر دارد و بیان می‌کند در حال سفیدشویی حکومت است؛ هركس، حتی اگر جعفر پوینده بوده باشد یا پرستو فروهر و غیره. این مثالی روشن از موقعیتی است که به ما نشان می‌دهد که دسترسی ساده‌تر به اطلاعاتی که حتی با هوش مصنوعی می‌توان پیدا کرد به معنای «آگاهی» نیست.

🔹بر خلاف تبلیغات و گزارش‌ها زدن مسوولین و مقامات سیاسی و نظامی تا وقتی آن «جایگاه» همچنان باقی است، اثر خاصی ندارد. مسأله اصلی شخص «فرمانده سپاه» نیست بلکه جایگاه فرماندهی سپاه است که با ترور از بین نمی‌رود. بالاخص وقتی که تا هفت جایگزین آن، از پیش برنامه‌ریزی شده باشد. بنابراین این حذف‌ها اثر چندانی در سازوکار حکمرانی ایجاد نمی‌کند.
از اثرات ترور دو نتیجه مفروض می‌شود: اول، شکست روحیه نیروها. این فرض در مختصات ایدئولوژی مذهبی، بالاخص شیعی بارها و بارها دیده‌ایم که چندان رخ نداده است.
دوم، فرض این است که جانشینان افرادی که حذف می‌شوند توانایی‌ها و کارآمدی کمتری خواهند داشت. این فرضیه می‌تواند واقعی‌ترین و محتمل‌ترین نتیجه باشد تا حدی که هدف اصلی از ترورها بر پایه این تئوری است. اما حتی اگر چنین نتیجه‌ای بوجود بیاید بیش از هر کسی مردم ایران از آن آسیب خواهند دید، و در میدان جنگ دستاوردی برای رقیب ایجاد نخواهد کرد.

🖼Ellinne

👑‏دو تیغهٔ اصلی قیچی پروپاگاندا علیه ایرانیان، به‌ترتیب در داخل و خارج، در پنج دههٔ گذشته کوشید میان ایرانیت و اسلامیت گسستی پرناشدنی ایجاد کند.

‏عده‌ای جاهل و غافل و شاید خائن در درون با به‌دست دادن روایتی ایدئولوژیک از اسلام و مشخصا مذهب شیعه کوشیدند تصویری کژ‌وکوژ از هویت ایرانی به‌دست دهند—تصویری که حاصل آن دین‌گریزی و دین‌ستیزی بسیاری از ایرانیان بود. (سرفرصت مفصلا در این باره خواهم نوشت.)

‏عده‌ای هم در خارج، اغلب تغذیه‌شده از اندیشکده‌های اسراییلی-انگلیسی-آمریکایی، این فرصت را مغتنم شمردند و کوشیدند از ایرانیان «پرژین‌ها»یی بی‌بته و بریده از سنت و فرهنگ خودشان بتراشند تا آن‌ها را برای چنین روزهایی سازماندهی کنند. آن‌ها این توهم را در ذهن دیاسپورای ایرانی درست کردند که کشور شما «پرژین‌»ها توسط مشتی مسلمان تندرو اشغال شده و باید برای اخراج آن‌ها و بازگشت به سرزمین آبا و اجدادی‌تان مبارزه کنید. این «سرزمین موعود» ساختن از ایران، و ضرورت نجات دیاسپورا از گالوت (آوارگی) همان خط فکری در «جنبش سیاسی صهیونیسم» است. به‌عبارت روشن‌تر، آنان از ایرانیان «صهیونیست‌هایی ‌پرژین (Persian Zionists)» ساختند.
‏جای شگفتی نیست که می‌بینید پرچم اسراییل نقل مجالس دیاسپورای ایرانی است.

https://x.com/irajazarfaza/status/2036384906343760193?s=52

👑Ellinne