🤲 عذرخواهی تاریخی پاپ لئو بابت نقش واتیکان در مشروعیت‌بخشی به برده‌داری

پاپ لئو چهاردهم روز دوشنبه ۴ خرداد در اقدامی بی‌سابقه، بابت نقش تاریخی واتیکان در مشروعیت بخشیدن به برده‌داری و قرن‌ها سکوت در برابر آن عذرخواهی کرد و سابقه کلیسای کاتولیک در این زمینه را «زخمی در حافظه مسیحیت» خواند.
اگرچه پاپ‌های پیشین بابت دخالت مسیحیان در تجارت برده در دو سوی اقیانوس اطلس عذرخواهی کرده بودند، اما تاکنون هیچ پاپی به طور علنی به نقش مستقیم رهبران گذشته کلیسای کاتولیک در صدور مجوز برای حاکمان اروپایی جهت به بردگی کشیدن غیرمسیحیان اعتراف نکرده بود.
لئو چهاردهم که نخستین پاپ متولد آمریکا در تاریخ محسوب می‌شود و در تبارنامه خانوادگی‌اش ردپای بردگان و برده‌داران دیده می‌شود، این عذرخواهی را در اولین بخشنامه رسمی خود با عنوان «انسانیت باشکوه» مطرح کرد. او با این اقدام، به دهه‌ها درخواست کاتولیک‌های سیاه‌پوست، فعالان مدنی و محققان از واتیکان برای جبران نقش تاریخی خود در تجارت برده پاسخ داد.

پاپ لئو در این بخشنامه نوشت: «غیرممکن است با تأمل در رنج و تحقیر عظیمی که بسیاری از مردم متحمل شده‌اند — که در تضاد کامل با کرامت بی‌حد و حصرشان به عنوان بندگان محبوب خداوند است — احساس غم و اندوه عمیقی نکنیم. به همین دلیل، به نام کلیسا، صمیمانه درخواست بخشش دارم.»
 
پاپ لئو با یادآوری اینکه پاپ لئو سیزدهم نخستین پاپی بود که در سال ۱۸۸۸ به صراحت برده‌داری را محکوم کرد (آن هم سال‌ها پس از لغو آن در بسیاری از کشورها)، به نقش مستقیم سریر مقدس در قرون گذشته اشاره کرد و نوشت: «در اوایل دوران مدرن، سریر رسولی در پاسخ به درخواست‌های حاکمان، برای مشروعیت بخشیدن به اشکال مختلف سلطه و بردگی کشاندن مداخله کرد.»
او تأکید کرد که هرچند نمی‌توان با معیارهای امروزی اخلاقی بودن تصمیمات گذشته را قضاوت کرد، اما «نمی‌توانیم تأخیر طولانی جامعه و کلیسا در محکوم کردن بلای برده‌داری را انکار یا کم‌اهمیت جلوه دهیم.»
پاپ با اشاره به تاخیر کلیسا برای به رسمیت شناختن ناسازگاری برده‌داری با کرامت انسانی افزود: «این زخمی در حافظه مسیحی است که نمی‌توانیم خود را از آن مبرا بدانیم.»

لئو در پایان هشدار داد که کلیسا امروز باید قاطعانه تمام اشکال قاچاق و استثمار مرتبط با انقلاب فناوری را محکوم کند، تا «در آینده مجبور نباشیم دوباره به دلیل عدم احترام به گنج کرامت انسانی عذرخواهی کنیم.»

☦️Ellinne

▶️#هویدا : ...تاریخ به ما نشان میده قدرت نظامی روحیه ست؛ اگر ایمان و اون‌ روحیه باشه، بزرگترین قدرت‌ها رو شکست میده

🔺Ellinne

🌅وزیرخارجه ‎#چین اخیرا برای توصیف فضای جاری در روابط تهران-واشنگتن از ضرب المثلی چینی بهره جسته با این مضمون که «یخ سی سانتی روی رود، حاصل سرمای یک شب نیست» و این یعنی از منظر پکن، ‎#مذاکرات_ایران_و_آمریکا موضوعی زمان بر است که باید در فرآیندی بلندمدت و با مدارای طرفین حل و فصل شود.

https://x.com/i/status/2059624730974417179

😳Ellinne

🌇 یکی از عجیب‌ترین شبای جنگ شبی بود که پالایشگاه‌های تهرانو زدن، روی پشت بومی در مرکز شهر بودیم که ناگهان سه طرف تهران نورانی شد و سه شعله‌ی عظیمِ قرمز داشتن اکسیژن شهرو می‌بلعیدن.
و فرداش که
دست و پاهای گربه‌ها سیاه بود
سینه‌ی کبوترها‌ سیاه بود
همه‌چیز سیاه بود
چهارسو

🌒Ellinne

🇺🇸 مقامات دولت ترامپ به دفتر حکاکی و چاپ اسکناس فشار آورده‌اند تا اسکناس ۲۵۰ دلاری با طرح پرتره رئیس‌جمهور طراحی کند، که این اولین حضور یک فرد زنده روی اسکناس‌های ایالات‌متحده در بیش از ۱۵۰ سال گذشته خواهد بود.

https://x.com/washingtonpost/status/2059957879180824873?s=52

🇺🇸Ellinne

📲Huawei is the world's most successful coop. Maybe the reason the ultra-wealthy in the west hate Huawei, is because it's owned by its employees? No investors taking an un-earned share of the workers efforts to be seen...

https://x.com/ShangguanJiewen/status/2060175515789537726?mx=2

🌹Ellinne

🇶🇦قطر: عوارض موقت عبور از تنگه هرمز قابل مذاکره است

🔸شیخ سعود بن عبدالرحمن آل ثانی، معاون نخست‌وزیر قطر، امروز در یک کنفرانس دفاعی آسیایی در سنگاپور گفت که قطر با هزینه‌های قانونی دائمی برای عبور و مرور از تنگه هرمز مخالف است، اما عوارض موقت قابل مذاکره است و می‌تواند به احیای عبور و مرور عادی از این آبراه‌های کلیدی کمک کند.

🔸معاون نخست‌وزیر قطر همچنین گفت که دوحه در تلاش است تا روابطش را با آمریکا و ایران متعادل کند و به دنبال اجماع در شورای همکاری خلیج فارس بر سر یک راهبرد جامع در قبال ایران است.

https://www.straitstimes.com/world/middle-east/qatar-says-temporary-toll-at-strait-of-hormuz-is-negotiable-could-help-restore-passage

💸Ellinne

❤️تنهایی مراقبان

#فاطمه_بهروز_فخر

پروژهٔ شخصی مهمی را با کمکِ یکی از دوستانم شروع کردم: ثبت و مستندنگاری تجربهٔ داوطلبان و پشتیبانان مردمی در میانهٔ جنگ و پساجنگ.
وقت خالی که‌ پیدا کنم، دربارهٔ جزئیات و شکل اجرایی آن که در قالب مصاحبه و گفت‌وگوی شفاهی است، مطالعه می‌کنم یا یادداشت‌هایی برمی‌دارم.

امروز به این فکر کردم که کاش در تمامِ آن روزهایی که گذشت، به این فکر می‌کردیم که خود داوطلبان و آن‌هایی که در میانهٔ جنگ اهتمام به مراقبت و ترمیم داشتند، خودشان هم مراقبت می‌شدند.

برای مثال، کاش برای داوطلبان حاضر در هتل‌ها که در سه گروهِ روان‌شناسی، کودک‌ونوجوان و گروه پزشکی مشغول فعالیت بودند، داوطلبان دیگری به‌عنوان روان‌شناس یا تسهیلگر حضور داشتند یا حتی کسانی اعلام آمادگی می‌کردند که می‌توانند آن‌ها را بشنوند.
در واقع، در تمامِ آن روزها، جایِ یک چیز عمیقاً خالی بود: حضورِ مراقبانِ مراقبان‌.
چراکه همهٔ آن‌ روزها، خود اهالی مراقبت نیاز به توجه و مراقبت داشتند. تنهایی داوطلبان و شنیده‌نشدن‌ها، وقت‌های زیادی مسیر کمک‌رسانی و کار داوطلبانه را ناتمام می‌گذاشت و چرخه مراقبت، مخدوش و بی‌اثر می‌شد.

راستش بعد از تجربهٔ لحظه‌هایی که ساعت‌های زیادی را در بهشت‌زهرا، سالن تطهیر، هتل‌ها و... می‌گذراندم، عمیقاً دلم می‌خواست از بین دوستان روان‌شناس، جامعه‌شناس و حتی تسهیلگر حوزه‌های مختلف، کنارِ همهٔ آن مهربانی‌هایشان که می‌خواستند در یکی از حوزه‌ها کمکی برسانند، از من یا دوستانِ حاضر در صحنه‌های پرخشونت و پررنج می‌پرسیدند «آیا خود شما به کمکی احتیاج دارید؟ یا «آیا مایلی از تجربه‌ات چیزی برای من بگویی؟ می‌خواهید دیداری تازه کنید؟»

و در نهایت، این مردم‌اند که باید از یکدیگر مراقبت کنند. و حالا، این روزها که کمی رنج‌ها کمتر شده و صدای بمبی شنیده نمی‌شود، یک تنهایی بزرگ است که از بین کلمه داوطلبان و مراقبان روزهای جنگ شنیده می‌شود.

🌱Ellinne

🤖حرکت رسانه‌ها به سمت شفاف‌سازی محتوای تولیدشده با هوش مصنوعی

🔹رسانه‌ها و نهادهای تبلیغاتی بین‌المللی در حال تدوین سیاست‌های جدیدی برای شفاف‌سازی استفاده از هوش مصنوعی در تولید محتوا هستند.

🔹به گزارش اتحادیه تبلیغات تعاملی آمریکا (IAB) و وب‌سایت Axios، بر اساس این سیاست‌ها، رسانه‌ها باید به مخاطبان اعلام کنند که آیا متن خبر، تصویر یا ویدئو توسط هوش مصنوعی تولید شده یا انسان در تولید آن نقش اصلی داشته است.

🔹اتحادیه IAB  (نهاد تبلیغات در آمریکا) در روزهای اخیر چارچوب تازه‌ای برای «شفافیت AI» منتشر کرده که هدف آن حفظ اعتماد عمومی و جلوگیری از گسترش اخبار جعلی و دیپ‌فیک‌ها عنوان شده است.

🔹کارشناسان رسانه هشدار می‌دهند افزایش تولید محتوای هوش مصنوعی بدون شفافیت می‌تواند اعتماد عمومی به رسانه‌ها را کاهش دهد؛ به‌ویژه در حوزه اخبار سیاسی، انتخاباتی و بحران‌های بین‌المللی.

🔹این سیاست‌ها در حالی مطرح می‌شود که استفاده از ابزارهای تولید متن، تصویر و ویدئوی AI در تحریریه‌های خبری جهان به شکل گسترده‌ای در حال افزایش است


🖥Ellinne

⛱️چرا شیفته دبی بودن الزماً نشانه توسعه‌گرا بودن نیست؟

#بابک_مینا

«حاکمیت فراگیر سودجویی خودپرستانه در تحصیل ثروت و بی‌قیدی و بندی مطلق آن دقیقاً یکی از خصلت‌های ویژه کشورهایی بوده است که توسعه بورژوایی – سرمایه‌داری آنها در مقایسه با شاخص‌های توسعه غربی «عقب‌مانده» بود.»

ماکس وبر، اخلاق پروتستانی و روح سرمایه‌داری


این ستایش دبی و حسرت زندگی پرتجمل و مرفه نه ربطی به «مدرن» بودن دارد، نه عطش «توسعه» در آن است، نه ضرورتاً نشانه «سکولار» بودن، اگر سکولار بودن را عقلانی بودن و خواست زندگی در این جهان بدانیم. وبر به درستی توضیح می‌دهد «عطش طلا»، لذت‌جویی و خواست تجمل و خوشباشی به هیچ عنوان نشانه‌ای از سرمایه‌داری، اقلاً سرمایه‌داری مدرن نیست. آن چیزی که روح سرمایه‌داری مدرن را مشخص می‌کند، محاسبه عقلانی سود و اهمیت یافتن شغل و سازمان‌هی عقلانی کار است. برای روح سرمایه‌داری مدرن، چنانکه متنی از بنجامین فرانکلین به نقل از وبر می‌گوید: «وقت طلا ست، اعتبار طلا، آدمی باید همواره در جهت کسب اعتبار برای کسب سود بیشتر بکوشد.» سرمایه‌داری بیش از هر چیزی با روحیه زاهدانه کار و کسب سود بیشتر مشخص می‌شود. باید حواس‌مان جمع‌ باشد که روح خیامی ایرانی، بدمستی‌های شبانه و کام‌جویی بی‌پایان جنسی و طلب تجمل و براق بودن و عکس انداختن در اینستاگرام را با سکولار بودن و روح سرمایه‌داری عوضی نگیریم! از قضا اینها بدون تحول وجدان کاری در فضای کسب و کار نشانه عدم وجود اخلاق سرمایه‌دارانه است و شکل کمی غیرشرعی‌تر همان فرهنگ زیبایی‌پرستی و خوش‌باشی سنتی ایرانی!

این درست است که سرمایه‌داری از جایی به بعد به سوی مصرف بیشتر حرکت کرد، خصوصاً با بحران دهه سی و کاهش تقاضا راه‌حل کینزی برای حل بحران رکود مداخله دولت برای افزایش تقاضا بود. در نیمه دوم قرن بیستم سرمایه‌داری به دلایل مختلف سوی مصرف بیشتر و تشویق لذت‌جویی حرکت کرد، اما فراموش نکنیم که بنیاد سرمایه‌داری همچنان بر کار زاهدانه و خلاقانه برای کسب سود ببشتر استوار است. سرمایه‌داری بدون سازمان‌دهی عقلانی کار یک روز هم دوام نمی‌آورد. این که در کشورهایی مثل ایران تنها ویترین ظاهری بازار مصرفی جذاب است، نشانه عدم وجود روح سرمایه‌داری مدرن است نه وجود آن!

📲Ellinne

💜تجربه‌های زیسته تأثیری عمیق بر شکل‌گیری باورها و داوری‌های انسان دارند و هیچ نسلی نمی‌تواند کاملاً بیرون از افق تجربه‌های تاریخی خود بیندیشد. نسل سیاستمداران ایران  عصر پهلوی، چه در دوران رضاشاه و چه محمدرضا شاه، به‌شدت تحت تأثیر خاطره اشغال ایران در دو جنگ جهانی قرار داشت. آنان اشغال را نه یک مفهوم انتزاعی، بلکه واقعیتی ملموس و تجربه‌ای تاریخی می‌شناختند؛ تجربه‌ای که برای ایران با تحقیر، ناامنی، قحطی، بی‌ثباتی و از دست رفتن بخشی از حاکمیت ملی همراه بود. از همین رو، در ذهن آنان هیچ ابهامی درباره معنای اشغال وجود نداشت و آن را امری تلخ، تحقیرآمیز و غیرقابل پذیرش می‌دانستند.
شاید به همین دلیل است که حتی غرب‌گراترین دولت‌ تاریخ معاصر ایران نیز هرگز اشغال نظامی کشور را به‌عنوان راه‌حلی برای مشکلات داخلی تصور نمی‌کرد. به‌ویژه در دوره محمدرضا شاه، با وجود نزدیکی گسترده سیاسی و امنیتی به غرب، اصل حفظ تمامیت ارضی و استقلال کشور موضوعی نبود که بتوان درباره آن مصالحه کرد. در افق ذهنی آن نسل، جنگ و مقاومت می‌توانست محل بحث باشد، اما تسلیم در برابر اشغال یا استقبال از آن اساساً جایی در معادلات سیاسی نداشت.

در مقابل، بخشی از نسل‌های جدید در فضایی رشد کرده‌اند که تجربه مستقیم اشغال از حافظه جمعی آنان فاصله گرفته و گاه تصویری ساده‌شده، رمانتیک یا حتی بزک‌شده از آن در برابرشان قرار گرفته است. هنگامی که خاطره تاریخی ضعیف می‌شود، اشغال دیگر نه به‌عنوان یک تجربه عینی، بلکه به‌صورت یک سناریوی فرضی و گاه ابزاری برای حل مشکلات تصور می‌شود. در چنین شرایطی، برخی ممکن است به این نتیجه برسند که مداخله خارجی یا حتی اشغال می‌تواند راه برون‌رفت از بحران‌های داخلی باشد.
یکی از مهم‌ترین دلایل این وضعیت، گسست از تاریخ و بیگانگی با تجربه‌های انباشته نسل‌های پیشین است. جامعه‌ای که تاریخ خود را نخواند، ناگزیر بسیاری از آزمون‌ها و خطاهای گذشته را دوباره تجربه خواهد کرد. تاریخ صرفاً روایت گذشته نیست؛ حافظه‌ای جمعی است که به ملت‌ها کمک می‌کند میان آرزوها و واقعیت‌ها، و میان راه‌حل‌های ممکن و مخاطرات پنهان آن‌ها تمایز قائل شوند.
#علی_آردم

🌟Ellinne

😎 عراق، فردای براندازی!

سال ۲۰۰۳ با حمله‌ی آمریکا و متحدانش مردم عراق از شر جبّاری به نام صدام حسین رها شدند و نظام تازه‌ای سر کار آمد. اما در هرج‌ومرج پساصدام و سقوط رژیم بعث، بغداد غارت شد. تقریباً تمام اطلاعات دستگاه اداری عراق به تاراج رفت. پایگاه‌های نهادهای دولتی با هدف کسب منافع مالی، از بین بردن ردونشان همکاری‌ها و دشوار کردن کار برای حاکمان جدید از بین رفتند. علی عبدالامیر علاوی، استاد سابق دانشگاه پرینستون و هاروارد و اولین وزیر بازرگانی در کابینه‌ی موقت پس از صدام، می‌گوید فقط وزارت نفت به دلیل گوش‌به‌زنگ بودن نیروهای آمریکای از این تاراج در امان ماند.

لیست غارت‌ها پایانی نداشت؛ از بیمارستان تا کارخانه‌ها، نیروگاه‌ها و تجهیزات پادگان‌ها به یغما رفت. قیمت مس و آلومینیوم در بازارهای منطقه به سبب سرازیر شدن فلزات حاصل از آب‌کردن کابل‌های عراق سقوط کرد. بعدها مشخص شد مدیران رده‌بالا در هدایت این غارت‌ها نقش داشتند. برخی از غارتگران از قضا با سرویس‌های امنیتی آمریکا و انگلیس در ارتباط بودند و از همین‌رو در جایگاه قدرت قرار داشتند. اعضای میلیشیای «ارتش آزاد عراق» وابسته به احمد چلبی، رهبر اپوزیسیون خارج از کشور، نیز در غارت خانه‌ها و موزه‌ی ملی عراق نقش داشتند.

گزارش سازمان ملل در ژوئن ۲۰۰۳ تخمین زد که ۷۵ درصد از مؤسسات درمانی تحت تأثیر غارت و هرج‌ومرج قرار گرفته‌اند و کل سیستم درمانی تنها با ۳۰ تا ۵۰ درصد ظرفیت پیش از جنگ کار می‌کند. تا اوایل تابستان همان سال، نرخ سوءتغذیه‌ی حاد دو برابر شده بود و اسهال خونی و حصبه به‌طور گسترده شیوع داشت. تأمین برق که در دوران تحریم‌های دهه‌ی ۱۹۹۰ نیز ۱۶ تا ۲۴ ساعت در روز بود، تا سال ۲۰۰۵ به ۸ ساعت در روز کاهش یافت. پزشکان هدف قتل و آدم‌ربایی قرار گرفتند و تا اوایل ۲۰۰۵ نزدیک به ۱۰ درصد از پزشکان بغداد کار را رها کردند.

علاوی می‌نویسد بسیاری از اعضای اپوزیسیون تبعیدی بدون شایستگی لازم به مناصب عالی رسیدند. برخی صرفاً به این دلیل که مکرراً «دکتر» خطاب می‌شدند به طبقه‌ی تحصیل‌کردگان ارتقا یافتند و بعضی هم مدارک جعلی تهیه کردند. حاکمان آمریکایی که این قلق فرهنگی را کشف کرده بودند، با افتخار تعداد دارندگان مدرک دکتری در کابینه را به‌عنوان نشانه‌ی کیفیت جار می‌زدند. عراق به قبله‌ی آمال شیادان و ماجراجویان خارجی تبدیل شد؛ خرده‌تاجران شکست‌خورده به مشاوران ارشد بدل می‌شدند و ورشکستگان مسئولیت بودجه‌های عظیم دولتی را بر عهده می‌گرفتند.

حکومت موقت ائتلاف عجولانه اصلاحات غیرعملی مبتنی بر بازار آزاد را آغاز کرد که از الگوی شوک‌درمانی اروپای شرقی اقتباس شده بود. اما سرمایه‌گذاران خارجی حتی برای سفر به عراق مردد بودند. نتیجه آن شد که باندهای تجاری‌ای که در دوران صدام بر اقتصاد مسلط بودند، حالا خود را پیشگامان بخش خصوصی جدید معرفی کردند. همان کارچاق‌کن‌هایی که تحریم‌ها را دور می‌زدند، اکنون شریک دولت پساصدام شده بودند و درآمدهای نامشروع‌شان را، انگار نه‌انگار رژیم عوض شده، کسب می‌کردند.

فاجعه‌ی زیست‌محیطی نیز ابعاد دیگری از این بحران را آشکار کرد. سعاد ناجی العزّاوی، استاد پیشین دانشگاه بغداد، در پژوهشی مفصل نشان داد که صدها بشکه ماده‌ی رادیواکتیو از مرکز پژوهش‌های اتمی توَیثه به غارت رفت و به روستاها و مزارع اطراف منتقل شد. او تخمین می‌زند بمباران‌ها و نقل‌وانتقالات نظامی در ترکیب با سایر عوامل، حدود ۹۲ درصد از زمین‌های عراق را در معرض خطر بیابان‌زایی قرار داد.

سازمان ملل در همان گزارش ژوئن ۲۰۰۳ هشدار داد سیستم‌های آب و فاضلاب بغداد «در وضعیت بحرانی» قرار دارند. چهل درصد از شبکه‌ی توزیع آب شهر آسیب دیده بود و تا نیمی از آب آشامیدنی از طریق نشتی هدر می‌رفت. هیچ‌یک از دو تصفیه‌خانه‌ی فاضلاب بغداد فعال نبودند و در نتیجه حجم عظیمی از فاضلاب خام وارد رود دجله می‌شد — رودی که میلیون‌ها نفر به آن وابسته بودند.

روايت علاوى و العزاوى تصويرى پيجيده از عراق پس از ٢٠٠٣ ارائه مى دهد: كشورى كه نه فقط از دل يك ديكتاتورى، بلكه از دل جنك، تحريم، فروپاشى نهادى و پروژه اى ناكام از مهندسى سياسى و اقتصادى بيرون آمده بود؛ كشورى كه «آزادى» در آن، براى بسيارى از مردم، هم زمان باناامنى، فقر، فساد و فروپاشى زندگى روزمره تجربه شد.

این روایت را در لینک زیر بخوانید:
https://daneshkadeh.org/global/14997/


🇮🇶Ellinne

😅 طبق گزارشِ منابع محلی فرانسه، تعداد مساجد در این کشور بین سالهای ۱۹۷۵ تا ۲۰۲۴، ۳۳۰ برابر شده!

▫️۱۹۷۵؛ ۸ مسجد
▪️۱۹۸۵؛ ۲۵۲ مسجد
▫️۱۹۹۵؛ ۱۰۳۵ مسجد
▪️۲۰۰۵؛ ۱۳۱۶ مسجد
▫️۲۰۱۵؛ ۲۴۴۹ مسجد
▪️۲۰۲۴؛ ۲۶۰۰ مسجد

این در حالیه که تعداد مساجد در کشورهای مسلمانِ لیبی، لبنان و سودان حدود ۱۵۰۰ مسجد تخمین زده می‌شه!

🕌Ellinne