✒️موقعیت چین در دنیا هم فرصت است برای ما مثل همه کشورها و هم تهدید به خاطر همسایگی با کشوری که رقیبی همچون آمریکا دارد.

استفاده از فرصت‌ها تا حدی دست ماست که نمی‌خواهیم. دست ما در دفع تهدید به مراتب بسته‌تر است.

حالا چون کشور رقیب چین به ما حمله می‌کند و ما قسم حضرت عباس خوردیم که هر چی کتک خوردیم هم از فرصت‌ها استفاده نکنیم و به هر زبانی به رقیب می‌گوییم که فقط عشق ما را بپذیر ما هم تو را در این کتک‌کاری همراهی خواهیم کرد، اسمش شده هزینه چین برای ما!✒️

💬Ellinne

🛢وام نفتی آمریکا؛ عرضه امروز، تقاضای فردا

🖊نویسنده:سیدمجتبی بقائی اردکانی

در اواخر فوریه ۲۰۲۶، جنگ میان آمریکا و اسرائیل با ایران آغاز شد و انتقال نفت از تنگه هرمز با اختلال جدی روبه‌رو گردید. به همین دلیل، وزیران انرژی کشورهای گروه هفت درباره استفاده از ذخیره‌های اضطراری نفت گفت‌وگو کردند. اما تصمیم نهایی تنها به این گروه محدود نماند. در ۱۱ مارس، ۳۲ کشور عضو آژانس بین‌المللی انرژی توافق کردند که در مجموع ۴۰۰ میلیون بشکه نفت و فرآورده‌های نفتی را طی چند ماه به بازار بفرستند. این بزرگ‌ترین آزادسازی هماهنگ ذخیره‌های اضطراری در تاریخ آژانس بود. سهم آمریکا از این برنامه حدود ۱۷۲.۲ میلیون بشکه نفت خام تعیین شد.

با این حال، آمریکا روشی متفاوت برای اجرای سهم خود انتخاب کرد. دولت این نفت را به صورت قطعی نفروخت، بلکه آن را به شکل «مبادله اضطراری» در اختیار شرکت‌های پالایشی و معامله‌گران بزرگ انرژی قرار داد. در این روش، شرکت‌ها نفت را امروز از ذخیره راهبردی دریافت می‌کنند و موظف می‌شوند که در آینده، هم اصل آن را پس بدهند و هم مقداری بشکه اضافی به عنوان پرمیوم به دولت برگردانند. بنابراین دولت به جای پول نقد، سود خود را به صورت نفت دریافت می‌کند.

این شیوه با عملیات دوران جو بایدن تفاوت بنیادین دارد. دولت بایدن در سال ۲۰۲۲، پس از حمله روسیه به اوکراین، حدود ۱۸۰.۳ میلیون بشکه نفت را در ۵۴۷ محموله از ذخیره راهبردی فروخت و نزدیک به ۱۷ میلیارد دلار درآمد به دست آورد. میانگین قیمت فروش حدود ۹۵ دلار برای هر بشکه بود. در آن زمان، خریداران مالک قطعی نفت شدند و هیچ تعهدی برای بازگرداندن آن نداشتند؛ بنابراین دولت بعداً مجبور شد برای پر کردن دوباره ذخیره، نفت بخرد. اما در عملیات جدید، شرکت‌ها نفت را موقتاً دریافت کرده‌اند و باید آن را همراه با نفت اضافی پس بدهند.

در مرحله نخست این برنامه جدید، وزارت انرژی آمریکا ۸۶ میلیون بشکه نفت عرضه کرد که ۷۶ میلیون بشکه آن نفت ترش و ۱۰ میلیون بشکه آن نفت شیرین بود. از این مقدار، ۴۲ میلیون بشکه نفت ترش از پایگاه Bryan Mound در تگزاس، ۳۴ میلیون بشکه نفت ترش از West Hackberry در لوئیزیانا و ۱۰ میلیون بشکه نفت شیرین از Bayou Choctaw عرضه شد. البته این ارقام میزان عرضه در مناقصه بود، نه مقدار قطعی تحویل داده شده. شرکت‌ها در این مرحله تنها ۴۵.۲ میلیون بشکه برداشت کردند. در مراحل بعدی نیز نفت شیرین و ترش دیگری عرضه شد، بنابراین برای کل تعهد ۱۷۲ میلیون بشکه‌ای نمی‌توان ترکیب قطعی و نهایی از نفت ترش و شیرین اعلام کرد.

نرخ سود یا پرمیوم این وام نیز ثابت نیست. در نخستین مناقصه، حداقل پرمیوم بین ۱۸ تا ۲۲ درصد تعیین شد که به نوع نفت، محل تحویل و زمان بازپرداخت بستگی داشت. برای نمونه، در نخستین قراردادها شرکت‌ها ۴۵.۲ میلیون بشکه دریافت کردند و باید در مجموع ۵۵ میلیون بشکه بازگردانند؛ یعنی نزدیک به ۹.۸ میلیون بشکه بیشتر، که حدود ۲۱.۶ درصد پرمیوم محسوب می‌شود. در مرحله دیگری نیز ۵۳.۳ میلیون بشکه واگذار شد و وزارت انرژی ۱۵.۱ میلیون بشکه اضافی، معادل حدود ۲۸ درصد، برای خود تضمین کرد.

با وجود تعهد ۱۷۲ میلیون بشکه‌ای آمریکا، تا امروز همه این مقدار وام داده نشده است. تا ۲۲ ژوئن، قراردادهای منعقدشده حدود ۱۳۳.۵۶ میلیون بشکه را پوشش می‌داد. در آخرین مناقصه ۴۰ میلیون بشکه‌ای، تنها شرکت ویتول حاضر شد ۵۰۰ هزار بشکه دریافت کند. بنابراین حدود ۳۸.۴ میلیون بشکه از تعهد اولیه هنوز به شرکت‌ها واگذار نشده بود. بر اساس قراردادهای کنونی، شرکت‌ها باید علاوه بر اصل ۱۳۳.۵۶ میلیون بشکه، حدود ۳۵ تا ۴۰ میلیون بشکه پرمیوم نیز تحویل دهند. در نتیجه، حجم بازگشتی می‌تواند به حدود ۱۶۹ تا ۱۷۴ میلیون بشکه برسد. اگر در نهایت تمام تعهد ۱۷۲ میلیون بشکه‌ای اجرا شود، بازپرداخت کل می‌تواند به حدود ۲۱۲ میلیون بشکه افزایش یابد.

بزرگ‌ترین دریافت‌کننده این نفت، شرکت ترافیگورا با حدود ۳۴.۳۵ میلیون بشکه بوده است. پس از آن، ماراتن پترولیوم با ۲۲.۱ میلیون، شل با ۱۸.۱ میلیون، اکسون‌موبیل با ۱۴.۴ میلیون و مک‌کواری با ۱۱.۰۵ میلیون بشکه قرار دارند. شرکت‌های BP، ویتول، فیلیپس ۶۶، مرکوریا، گانوور، Energy Transfer، Atlantic Trading & Marketing و Alon USA نیز در مراحل مختلف نفت دریافت کرده‌اند. بنابراین طرف‌های این وام دولت‌های خارجی نیستند، بلکه پالایشگاه‌ها و معامله‌گران بزرگ نفتی هستند که می‌توانند نفت دریافتی را پالایش، صادر یا در بازار معامله کنند.

✅نخستین بازه بازپرداخت از اول نوامبر ۲۰۲۶ آغاز می‌شود و قرار است بازگشت نفت به صورت مرحله‌ای تا اواخر سال ۲۰۲۸ ادامه پیدا کند. اما اقساط این وام مانند اقساط بانکی مساوی و از پیش اعلام‌شده نیست. وزارت انرژی نزدیک به زمان بازپرداخت، برنامه محموله‌های هر شرکت را بر اساس ظرفیت خطوط لوله و مخازن تعیین می‌کند. به همین دلیل، رقم دقیق نخستین قسط هنوز به صورت عمومی منتشر نشده است.

بر پایه ظرفیت تعیین‌شده برای نخستین بازه بازپرداخت، ذخیره Bryan Mound در ماه‌های ابتدایی می‌تواند حدود دو میلیون بشکه در ماه دریافت کند. بنابراین تقاضای مستقیم ناشی از نخستین قسط احتمالاً حداکثر در محدوده دو میلیون بشکه در نوامبر خواهد بود که به طور میانگین روزانه حدود ۶۵ تا ۷۰ هزار بشکه می‌شود. این رقم برآوردی از ظرفیت قرارداد است و ممکن است حجم واقعی نخستین محموله کمتر باشد.

اما اثر مهم‌تر در کل دوره بازپرداخت دیده می‌شود. اگر شرکت‌ها حدود ۱۶۹ تا ۱۷۴ میلیون بشکه را از نوامبر ۲۰۲۶ تا سپتامبر ۲۰۲۸ بازگردانند، به طور متوسط ماهانه حدود ۷.۳ تا ۷.۶ میلیون بشکه، یعنی روزانه تقریباً ۲۴۰ تا ۲۵۰ هزار بشکه نفت، از بازار تجاری خارج و وارد ذخیره آمریکا خواهد شد. در صورت اجرای کامل تعهد ۱۷۲ میلیون بشکه‌ای و بازگشت حدود ۲۱۲ میلیون بشکه، این رقم به طور متوسط به حدود ۹.۲ میلیون بشکه در ماه یا نزدیک به ۳۰۰ هزار بشکه در روز می‌رسد.

البته همه این تقاضا لزوماً در روز سررسید وارد بازار نقدی نمی‌شود. شرکت‌ها ممکن است از ماه‌ها قبل نفت مورد نیاز خود را خریداری کنند، ریسک را پوشش دهند، از تولید و موجودی خود استفاده کنند یا قراردادهای تحویل آینده ببندند. با این حال، در نهایت هر بشکه‌ای که وارد ذخیره راهبردی می‌شود، از عرضه قابل استفاده بازار تجاری کم می‌کند.

در نتیجه، وام نفتی آمریکا را باید نوعی انتقال عرضه از آینده به امروز دانست. این برنامه در ماه‌های جنگ، نفت بیشتری را روانه بازار کرد و بخشی از فشار کمبود را کاهش داد. اما با شروع بازپرداخت، همان عملیات در جهت معکوس عمل خواهد کرد و شرکت‌ها را به خریدار نفت تبدیل می‌کند. اثر نخستین قسط احتمالاً محدود است، ولی مجموع بازپرداخت‌ها می‌تواند طی دو سال آینده به یک منبع پایدار تقاضا و عاملی حمایتی برای قیمت نفت تبدیل شود.



🔖با ما همراه باشید...

#تورم #نفت #جنگ #ذخایر

📱@suqona

🖍...عبارت "در سودای سر ریز شدن شرکت‌های غربی، دوستان دوران تحریم را رنجاندیم" کتابت دکتر ظریف است نه مثلا شرق‌دوستان ایران...🚩

▶️Ellinne

📊US shale growth is collapsing:
Output growth is down 90% in just 3 years.

Every basin except the Permian has already peaked.
Now the Permian is showing the same warning signs.

https://x.com/ekwufinance/status/2093732187841400853?mx=2

〰️Ellinne

💰SoftBank, a Japanese company, gave $50 million to Trump’s library.

Months later, the administration announced a deal allowing SoftBank to build a data center on federal land.

We will expose and put an end to this pay to play when we win back the House.

https://www.ms.now/news/trump-library-softbank-ai-data-center-deal

⚖️Ellinne

♻️در شبکه PJM (که ۱۳ ایالت را پوشش می‌دهد) هزینه تضمین ظرفیت برق از حدود ۲٫۲ میلیارد دلار به ۱۴٫۷ میلیارد دلار جهش کرده که بخش عمده آن به تقاضای مراکز داده نسبت داده شده است.

https://thenextweb.com/news/data-centre-protests-go-national-backlash

💠Ellinne

🧑‍💼 وضعیت یک کشور بعد از #تسلیم :

در بزرگ‌ترین قرارداد نفتی تاریخ جهان، رئیس‌جمهور دونالد جی. ترامپ کنترل اکثریت بیش از ۶۵ میلیارد بشکه ذخایر اثبات‌شده نفت ونزوئلا را برای ایالات متحده به دست آورده است؛ اقدامی که ذخایر اثبات‌شده فعلی آمریکا، یعنی حدود ۴۶ میلیارد بشکه، را به‌طور چشمگیری افزایش می‌دهد.

در چارچوب این توافق:

مقامات موقت ونزوئلا به شرکت خصوصی نفتی North American Blue Energy Partners (NABEP) که دومین تولیدکننده خصوصی نفت ونزوئلا و یک اپراتور باسابقه در این کشور است، امتیازهای ۱۰۰ ساله برای بهره‌برداری از ۱۷ میدان نفتی اعطا کرده‌اند. این میادین در مجموع حدود ۶۵ میلیارد بشکه ذخایر اثبات‌شده دارند.

این شرکت بدون هیچ هزینه‌ای برای مالیات‌دهندگان آمریکایی، ۳۵ درصد سهام شرکت مادر خود را به دفتر سرمایه راهبردی وزارت جنگ آمریکا واگذار کرده است. این سهم می‌تواند برای ایالات متحده صدها میلیارد دلار ارزش و سود تقسیمی ایجاد کند.

این شرکت به وزارت امور خارجه آمریکا حق داده است که ۲۰ درصد از نفت تولیدی تمامی میادین فعلی و آینده تحت مدیریت این شرکت را با قیمت تمام‌شده تولید خریداری کند. این امر منبعی پایدار و کم‌هزینه از نفت فراهم می‌کند که می‌تواند برای پر کردن مجدد ذخایر راهبردی نفت آمریکا (SPR) و همچنین تأمین نیازهای نظامی و سایر مصارف حساس مورد استفاده قرار گیرد.

وزارت امور خارجه آمریکا همچنین حق تقدم خرید ۸۰ درصد باقی‌مانده تولید را دریافت کرده است؛ بنابراین در شرایط اضطراری، آمریکا یک منبع تضمین‌شده انرژی در نیمکره غربی خواهد داشت.

دولت آمریکا در انتخاب اعضای هیئت‌مدیره NABEP حق وتو خواهد داشت و اکثریت اعضای هیئت‌مدیره باید شهروندان آمریکا باشند. NABEP همچنین از حسابرسان، وکلا و مشاوران معتبر آمریکایی استفاده خواهد کرد و توافق دولت آمریکا با این شرکت تحت قوانین آمریکا و در حوزه صلاحیت دادگاه‌های ایالات متحده قرار خواهد داشت.

میلیون‌ها بشکه نفت جدید ونزوئلا در پالایشگاه‌های آمریکا فرآوری خواهد شد و استخراج و انتقال آن با استفاده از دکل‌ها، تجهیزات و زیرساخت‌های آمریکایی انجام می‌شود....

🤩Ellinne

🎬ویدئو مربوط به نابود کردن تجهیزات نظامی ژاپن به دست خود ژاپنی‌هاست. آمریکایی‌ها پس از #تسلیم ژاپن و برای تحقیر و در هم‌شکستن کامل روحیه ژاپنی‌ها، آنها را مجبور می‌کردند که به دست خود تسلیحات نظامی خود را نابود کرده و در دریا بریزند.

تسلیم چنین تصویری دارد. اینکه سرباز آمریکایی حتی زحمت نابود کردن پهپاد و موشک شما را هم به خود نمی‌دهد و شما را مجبور می‌کند که به دست خود سانتریفیوژها و موشک‌ها و صنایع دفاعی خود را نابود کنید.

توضیحات:
پس از دو حمله اتمی و اعلام جنگ شوروی به ژاپن، امپراتور این کشور تصمیم گرفت شرایط تسلیم مطرح شده در اعلامیه پوتسدام را بپذیرد. اعلامیه پوتسدام اخطاری بود که بیان می‌کرد اگر ژاپن تسلیم نشود به سرعت و بی‌درنگ یه صورت کامل نابود خواهد شد. در این شرایط امپراطور این کشور با یک سخنرانی که از رادیو پخش شد، پیام تسلیم خود را به گوش جهانیان رساند/ خرمگس

🔴Ellinne

🤩شکنجه‌های ابوغریب صرفا نمونه‌ای از نخوت آمریکایی‌ها نسبت به مردم جهان سوم نبود: زندائيان عراقى وقتى تحت شكنجه‌هاى الزاما تحقيرٱميز قرار مى‌گرفتند عملأ به فرهنگ آمريكايى پاگشا و پذيرفته مى‌شدند. در واقع مزه وجه پنهان و زشت اين فرهنگ را كه مكمل ضرورى ارزش‌هاى علنى كرامت فردى، مردمسالارى و آزادى است به آنها مى‌چشاندند، بدين ترتيب حق با بوش نبود: وقتى روى صفحه تلويزيون و صفحات اول نشريات چشممان به تصاوير زندانيان تحقيرشده عراقى می‌فتد آنچه دستگيرمان می‌شود دقيقٱ آگاهى مستقيم از هسته اصلى‌ای است كه شيوه زندگى آمريكايى را سرپا نگه می‌دارد. شکنجه‌های ابوغریب اجراى نوعى ٱيين پذیرش آمريكايى در مورد زندانيان عرب بود و يك پيام نيش‌دار نهايى هم داشت: می‌خواهى يكى از ما شوى؟ بسيار خوب، اول بيا مزه واقعى شيوه زندگى ما را بچش!(اسلاوی ژیژک-خشونت،۵ نگاه زیرچشمی، ترجمه علیرضا پاکنهاد)
... هم‌زمانی اتفاقات ظاهرا بی‌ربط در دنیای نشانه‌وار امروزی، بستر مناسبی برای زدن برخی حرفهای تلخ و گزنده است. دو روز پیش دو آزمون بی‌المللی زبان که برای تمام شهروندان دنیا آزاد است، برای ایرانیان ممنوع شد.‌حتی اگر به خارج از ایران بروند و امروز صفحه روابط عمومی نمایش 'آرش' نام‌ نوید محمدزاده در آن بازی می‌کرد تیتری زد به این شکل: نوید محمدزاده از آرش "اخراج" شد و یکی از دلایلش را عدم رغبت و تمایل تماشاگران به او دانسته بود. محمدزاده یکی دو هفته پیش لباس تیم‌ملی فلسطین را بر تن کرده بود و عکس انداخته بود و می‌گویند صدهاهزارنفر به این خاطر او را آنفالو کرده بودند و هزاران بدوبیراه نصیب او شده بود این همزمانی همان ماجرای ابوغریب نیست؟ این بار شیک‌تر و مدرن‌تر، من اجازه نمی‌دهم تو در حد یک آزمون زبان هم حق حیات در جهان داشته باشی و تو کسانی را که با من کوچکترین مشکلی دارند (در حد پوشیدن لباس کشوری که من خوشم‌ نمی‌آید) به هر شیوه‌ای که بلدی حذف می‌کنی و تحقیر می‌کنی من حذف و تحقیر و لگدمالت می‌کنم‌ و تو کماکان التماس می‌کنی و دست به هر کاری می‌زنی تا ثابت کنی یکی از من هستی. به نظر مقدمات آیین پذیرش را طی کرده‌ای. یادم می‌آید در ایام شنیدن اخبار حمله زمینی آمریکا به ایران ویدئوهایی منتشر می‌شد با این کپشن‌ها که اگر آمریکایی‌ای دیدید که وارد شهرتان شد به او نزدیک نشوید، فقط دست‌هایتان را بالا بگیرید و به آنها بفهمانید که دوست‌شان هستید. همان توصیه مشهور از تجاوز لذت ببر؟ آیا دوستان‌مان درکی از آئین پذیرش غربی دارند؟ ابوغریب صادقانه‌ترین آئین پاگشای ما بود. آماده‌اند؟ مقدماتش را طی کرده‌اند. بیچاره‌ها
#حمید_باولی

🇺🇸Ellinne

💰بازار اشتباه نمی کند

تصمیم اخیر بانک مرکزی هلند (DNB) مبنی بر جابه‌جایی ۸۶ تن طلا از فدرال رزرو نیویورک و بانک مرکزی کانادا (اتاوا) به لندن، یک مانور روتین اداری نیست؛ بلکه زنگ خطری عیان در معماری مالی جهان و نشانه‌ای آشکار از تغییر آرایش برای سناریوهای بحران است.
چرا بانک مرکزی هلند طلاها را به لندن منتقل کرد؟
دلیل رسمی و علنی که DNB به آن اشاره کرده «آمادگی برای بحران» (Crisis Preparedness) و «بهبود نقدشوندگی» است. این انتقال بر پایه محاسبات استراتژیک زیر صورت گرفته است:

نقدشوندگی سریع در بازار شمش لندن (LBMA): لندن پایتخت فیزیکی تجارت طلای جهان است. اگر بحرانی در اروپا رخ دهد (اعم از جنگ، سقوط ارزی یا بحران نقدینگی)، طلای ذخیره‌شده در بانک مرکزی انگلستان می‌تواند ظرف چند ساعت به ارزهای مختلف تبدیل شده یا به عنوان وثیقه برای استقراض فوری استفاده شود. نقد کردن یا انتقال فیزیکی شمش‌ها از نیویورک یا کانادا به اروپا در شرایط جنگی بسیار زمان‌بر، پرریسک و از نظر لجستیکی آسیب‌پذیر است.

استانداردسازی شمش‌ها (Good Delivery): بخشی از طلای نگهداری‌شده در نیویورک از نظر استاندارد شمش با بازارهای معاملاتی روز مطابقت نداشت؛ هلند حدود ۵۹ تن از طلا را در نیویورک فروخت و معادل آن را با استانداردهای جاری در لندن جایگزین کرد.

کاهش وابستگی لجستیکی به آن سوی اقیانوس اطلس: در صورت وقوع جنگ گسترده، خطوط ترابری اقیانوس اطلس می‌تواند ناامن شود؛ نزدیک کردن بخش اعظم ذخایر به خاک اروپا (ترکیب زایست در هلند و لندن در بریتانیا) دسترسی فیزیکی را در بحران تضمین می‌کند.

آیا بانک‌ها و سرمایه‌داران دیگر هم دست به این کار زده‌اند؟
جابه‌جایی طلای هلند حلقه‌ای از یک «موج جهانی خروج طلا» (Gold Repatriation) است:

فرانسه: بانک مرکزی فرانسه بخش قابل‌توجهی از ذخایر طلای خود در فدرال رزرو نیویورک را نقد و به خاک پاریس منتقل کرد.
آلمان: دویچه‌بوندس‌بانک در سال‌های گذشته بیش از ۶۰۰ تن از ذخایر خود را از پاریس و نیویورک به فرانکفورت بازگرداند و فشار احزاب سیاسی در برلین برای خارج کردن مابقی ذخایر از خاک آمریکا مجدداً بالا گرفته است.
هند: بانک مرکزی هند بیش از ۱۰۰ تن طلای خود را از گاوصندوق‌های انگلستان به خاک هند بازگرداند تا ریسک‌های فرامرزی را به صفر برساند.

بانک‌های مرکزی نهادهای فوق‌محافظه‌کاری هستند که بر اساس احتمالات ضعیف دست به جابه‌جایی فیزیکی شمش‌های طلا نمی‌زنند. انتقال ذخایر DNB هلند و سایر بانک‌ها به لندن، با هدف دسترسی به نقدشوندگی اضطراری در سناریوی وقوع جنگ در خاورمیانه است؛ طلا تنها دارایی بدون ریسک در شرایط تعطیلی سیستم مالی هنگام جنگ است. تمام بازیگران بین‌المللی متوجه شده‌اند که ساعت شنی به پایان رسیده و هر کدام در حال بستن کمربندهای ایمنی برای ورود به فاز آتش هستند.
نیوزویک

🪙Ellinne

🇷🇺 سالانه ۲۰ میلیون کودک قربانی سوءاستفاده جنسی آنلاین می‌شوند

طبق گزارش یونیسف، ۲۰ میلیون کودک ۱۲ تا ۱۷ ساله قربانی استثمار یا آزار جنسی شده‌اند که به ویژه توسط شبکه‌های اجتماعی تسهیل شده است/ یونیسف

⛔Ellinne

کشتگان در میانه...

#مجید_سلیمانی

این نسخه اشعار ابن فارض را می‌دیدم، کتابت شده به تاریخ ۱۰۱۶ هجری، و خمریه مشهور که لطفی تمام دارد:
شربنا على ذكرِ الحبيبِ مُدامةً / سكِرْنَا بها مِن قَبلِ أن يُخلقَ الكَرْمُ...
خوانده‌اید یا شنیده‌اید. برخی اجزا هم یادآور ابیات مثنوی است، از جمله همین مطلع:
پیشتر از خلقت انگورها / خورده می‌ها و نموده شورها...

و برخی ابیات که احتمالا نشان تاثیر است:
و انّی و ان کنتُ ابنَ آدمَ صورةً / فَلی فیهِ معناً شاهدٌ بابوّتی
و در مثنوی:
گر به صورت من ز آدم زاده‌ام / من به معنی جَدِّ جَدّ افتاده‌ام‌...

منتهی نظرم به آن قصیده بعدی است:
ما بينَ مُعْتَرَكِ الأحداقِ و المُهَج / أنا القَتيلُ بِلا إثْمٍ و لا حَرَج

این همان بیتی‌ست که بهار آن را بازآفریده و مطلعِ غزلی ساخته که برای همگان آشناست:
میان ابرو و چشم تو گیر و داری بود / من این میانه شدم کشته، این چه کاری بود؟

این غزل را بهار در جنگ جهانی دوم ساخته بود و اشاره به ایران که در بین چشم و ابروی قدرت‌های جهانی در گیر و دار بود... امروز را هم که می‌بینیم، با این همه جریح و قتيل، بِِِلا إثْمٍ و لا حَرَج...

📰Ellinne