📌گردش مالی ۳۰هزار میلیاردی برای خرید و فروش فیلترشکن در سال گذشته/ ایرانیان روزی ۱۶۹ دقیقه از اینترنت استفاده میکنند
🔹آمارها حاکی از آن است که ایرانیان روزانه ۱۶۹ دقیقه از اینترنت استفاده میکنند. این آمار نشان میدهد ۸۰ درصد ایرانیان، از فیلترشکن برای ورود به شبکههای اجتماعی و پیامرسانها استفاده میکنند.
🔹در سال ۱۴۰۱ نیز بین ۲۵ تا ۳۰ هزار میلیارد تومان برای خرید و فروش فیلتر شکن خرج شده است./ اقتصاد آنلاین
@Ellinne
🔹آمارها حاکی از آن است که ایرانیان روزانه ۱۶۹ دقیقه از اینترنت استفاده میکنند. این آمار نشان میدهد ۸۰ درصد ایرانیان، از فیلترشکن برای ورود به شبکههای اجتماعی و پیامرسانها استفاده میکنند.
🔹در سال ۱۴۰۱ نیز بین ۲۵ تا ۳۰ هزار میلیارد تومان برای خرید و فروش فیلتر شکن خرج شده است./ اقتصاد آنلاین
@Ellinne
شهدای جاویدنام شهریور ۱۳۲۰ ارتش که در مقابل قوای روس و انگلیس ایستادگی کردند
گرامی باد نام و یاد فرزندان رشید وطن در ارتش، که در میانه شهریور ۱۳۲۰ علیرغم فرمان ترک مقاومت در مقابل قوای متفقین، تا آخرین قطره خون ایستادند و مرگ با عزت را به زندگی با ذلت ترجیح دادند.
🟩
⬜️
🟥
@Ellinne
گرامی باد نام و یاد فرزندان رشید وطن در ارتش، که در میانه شهریور ۱۳۲۰ علیرغم فرمان ترک مقاومت در مقابل قوای متفقین، تا آخرین قطره خون ایستادند و مرگ با عزت را به زندگی با ذلت ترجیح دادند.
🟩
⬜️
🟥
@Ellinne
❤9
امیدِ گلستان
#سایه_اقتصادینیا
در میان همۀ آنچه دربارۀ مهدی اخوانثالث گفته و نوشتهاند جستار ارجمند ابراهیم گلستان با عنوان «سی سال و بیشتر با اخوان» درّ درخشانی است. این نوشته نهفقط در میان نوشتههایی که به کار و زندگی اخوان میپردازند ممتاز است، بلکه خود نمونهای است از جستارنویسی در زبان فارسی. علاقهمندان روزافزون قالب جستار، معلمان روزافزون کارگاههای جستارنویسی، و جستارنویسان نوقلم که همگی در پی نمونههای ترجمهای این قالب هستند و آن را چون شیئی وارداتی میبینند که دو سه روزی است به مملکت وارد شده و باید بروشور داخل جعبهاش را به انگلیسی بخوانی تا طرز کارش را یاد بگیری، شایسته است برای آموزش جستارنویسی در زبان فارسی این نمونۀ درخشان را پیش چشم داشته باشند تا طرز بیان شخصی در نثر فارسی را با استفاده از روابط درونی اجزای خود این زبان و امکانات صرفی و نحوی و آوایی و معنایی فراوانش بیاموزند. این نوشته الگویی است از آنچه جستارنویسان جدید مایلاند بهجای «تکچهره یا سیما» آن را «پرتره» بخوانند: تکچهرۀ شاعر به قلم داستاننویسی که پیداست بستگیاش با سوژه از لون قرابتی باطنی است.
این جستار، که در مجلۀ ایرانشناسی (سال دوم، زمستان ۱۳۶۹، ش ۸، ص ۷۵۵ تا ۷۷۳) آمده، بر اثر تألم گلستان از فوت اخوان تحریر شده، اما در هیچکجای نوشته اثری از جزعوفزع و آهوواویلا و «کربلاییست دلم» نیست. گلستان در همان آغاز نوشته دست مرگ را میبندد، او را هیچکاره میشمارد، با خونسردی از در بیرونش میاندازد و با اشارتی کوتاه از آن میگذرد: «او پیش من عزیز بود و حرمت داشت، و همچنان هنوز دارد. «همچنان هنوز» حرف بیمعناست زیرا در این فقط دو روزه مرگ پا در میان ما گذاشته پهلوی ما نشسته است، هرچند در حول و حاشیه پیوسته میچرخید، پیوسته میچرخد. اما مرگ کاری به جوهر آدم نمیتواند داشت. مرگ در کار جوهر آدم زبون و بیکاره است. تن مردهست، بمیرد. جوهر که میماند. و جوهری که در او بود، در حد من تا من باشم، در ذهن من دوام خواهد داشت، گیرم که حد من وسیع نباشد. و در ورای من و ذهن من، در دیگران و دیگران آینده، میدانم که میماند.»
آغاز نوشتۀ گلستان شرح آشنایی او با اخوان است: «من با او با شعرش در یک مجله آشنا شدم.» و بعد کلام میرود به آشناییهای بیشتر، سفرها، مصاحبتها و اوضاع زمانه؛ همه در پیوند با اخوان. نویسنده از چهرۀ کانونی نوشته، که اخوان است، هرگز دور نمیافتد ولی برای بیان ربط او با زمانه، ناچار از توصیف زمانه است، و در ضمن این توصیفهاست که با تیغ نقادانۀ خود دوروبر قاب چهرۀ اخوان را ماهرانه برش میزند تا سیمای او هرچه پدیدارتر گردد؛ رخی رنگیافته از «انسانیت و نجابت فیاض». گلستان از راه پنهان کردن خودش نیست که به سوژه محوریت میبخشد، بلکه از راه حضور کاملاً طبیعیاش در کنار سوژه است که او را نشانِ مخاطبان میدهد. همین حضور طبیعی است که سبب میشود مخاطبی که آمده تا اخوان را ببیند، گلستان را هم میبیند: او را در جلوههای گوناگونش میبیند، با خویشتنی گاه متورم و مغرور، و گاه رقیق و شفاف چون خوشاب خراسان.
هرچند هدف نویسنده نگارش جستاری اطلاعرسان دربارۀ سوژهاش نیست، این ارزش هم بهطور عَرَضی تحصیل میشود. مثلاً مخاطب باخبر میشود که اخوانثالث دقیقاً در استودیو گلستان چه شغلی داشته، و کی و چرا از این سازمان رفته: «اخوان ساده بود و ادعا نداشت. روشنفکری را بخشیده بود به احمقها، بسکرده بود به بودن آدمترین آدمها. آرام و کارا و مرتب به کار میچسبید. کارش نظارت بر ضبط صدا و دوبله کردن گفتار فیلمهای مستند در هر زمینۀ علمی، صنعتی یا عمومی بود. در مدت سه چهار سال روی صداگذاری نزدیک سیصد فیلم مستند نظارت کرد. هم به متن ترجمهها و روانی گفتارها رسیدگی میکرد، هم به خوب خواندن آنها، و هم درست ضبط شدن بر نوار اصلی و برگردان به نسخههای فیلم. یک جُنگ بزرگ شعرِ خوانده هم فراهم کرد، در حدود ده دوازده ساعت، از شعر فارسی از آغاز که بر نوار ضبط شد، برای دانشگاه لیدن هلند، با صدای اسدالله پیمان، خودش، فروغ، و من.... تا اینکه جمعمان پاشید. اخوان گفت از راه دور خانهاش به کارگاه خسته است میخواهد در شهر کار بگیرد. در رادیو کار پیدا کرد.»
باخبر شدن از وجود چنان نواری غنیمت است و میتوان امیدوار بود که روزی بازیافته شود و بهنهایت حلاوت افزاید.
کلام گلستان در این گفتار بلند طبعاً فراز و فرود دارد و مایۀ ادبی آن در نوساناتی شدت و ضعف میگیرد، اما عصارۀ عاطفۀ او در پایانبندی نوشتهاش به چنان درجهای از رقت و آبگونگی و نازکی میرسد که راهی جز دلدادگی باقی نمیگذارد: «او آشنای عشق بود، و از اهل رحمت بود، و این موهبت را از میراث فطرت داشت. بر سر تاج رندی داشت زیراکه سرافرازی عالم را در این کلاه میدانست. در خیل عشقبازان ذکرش بماند، که میماند.»
@Ellinne
#سایه_اقتصادینیا
در میان همۀ آنچه دربارۀ مهدی اخوانثالث گفته و نوشتهاند جستار ارجمند ابراهیم گلستان با عنوان «سی سال و بیشتر با اخوان» درّ درخشانی است. این نوشته نهفقط در میان نوشتههایی که به کار و زندگی اخوان میپردازند ممتاز است، بلکه خود نمونهای است از جستارنویسی در زبان فارسی. علاقهمندان روزافزون قالب جستار، معلمان روزافزون کارگاههای جستارنویسی، و جستارنویسان نوقلم که همگی در پی نمونههای ترجمهای این قالب هستند و آن را چون شیئی وارداتی میبینند که دو سه روزی است به مملکت وارد شده و باید بروشور داخل جعبهاش را به انگلیسی بخوانی تا طرز کارش را یاد بگیری، شایسته است برای آموزش جستارنویسی در زبان فارسی این نمونۀ درخشان را پیش چشم داشته باشند تا طرز بیان شخصی در نثر فارسی را با استفاده از روابط درونی اجزای خود این زبان و امکانات صرفی و نحوی و آوایی و معنایی فراوانش بیاموزند. این نوشته الگویی است از آنچه جستارنویسان جدید مایلاند بهجای «تکچهره یا سیما» آن را «پرتره» بخوانند: تکچهرۀ شاعر به قلم داستاننویسی که پیداست بستگیاش با سوژه از لون قرابتی باطنی است.
این جستار، که در مجلۀ ایرانشناسی (سال دوم، زمستان ۱۳۶۹، ش ۸، ص ۷۵۵ تا ۷۷۳) آمده، بر اثر تألم گلستان از فوت اخوان تحریر شده، اما در هیچکجای نوشته اثری از جزعوفزع و آهوواویلا و «کربلاییست دلم» نیست. گلستان در همان آغاز نوشته دست مرگ را میبندد، او را هیچکاره میشمارد، با خونسردی از در بیرونش میاندازد و با اشارتی کوتاه از آن میگذرد: «او پیش من عزیز بود و حرمت داشت، و همچنان هنوز دارد. «همچنان هنوز» حرف بیمعناست زیرا در این فقط دو روزه مرگ پا در میان ما گذاشته پهلوی ما نشسته است، هرچند در حول و حاشیه پیوسته میچرخید، پیوسته میچرخد. اما مرگ کاری به جوهر آدم نمیتواند داشت. مرگ در کار جوهر آدم زبون و بیکاره است. تن مردهست، بمیرد. جوهر که میماند. و جوهری که در او بود، در حد من تا من باشم، در ذهن من دوام خواهد داشت، گیرم که حد من وسیع نباشد. و در ورای من و ذهن من، در دیگران و دیگران آینده، میدانم که میماند.»
آغاز نوشتۀ گلستان شرح آشنایی او با اخوان است: «من با او با شعرش در یک مجله آشنا شدم.» و بعد کلام میرود به آشناییهای بیشتر، سفرها، مصاحبتها و اوضاع زمانه؛ همه در پیوند با اخوان. نویسنده از چهرۀ کانونی نوشته، که اخوان است، هرگز دور نمیافتد ولی برای بیان ربط او با زمانه، ناچار از توصیف زمانه است، و در ضمن این توصیفهاست که با تیغ نقادانۀ خود دوروبر قاب چهرۀ اخوان را ماهرانه برش میزند تا سیمای او هرچه پدیدارتر گردد؛ رخی رنگیافته از «انسانیت و نجابت فیاض». گلستان از راه پنهان کردن خودش نیست که به سوژه محوریت میبخشد، بلکه از راه حضور کاملاً طبیعیاش در کنار سوژه است که او را نشانِ مخاطبان میدهد. همین حضور طبیعی است که سبب میشود مخاطبی که آمده تا اخوان را ببیند، گلستان را هم میبیند: او را در جلوههای گوناگونش میبیند، با خویشتنی گاه متورم و مغرور، و گاه رقیق و شفاف چون خوشاب خراسان.
هرچند هدف نویسنده نگارش جستاری اطلاعرسان دربارۀ سوژهاش نیست، این ارزش هم بهطور عَرَضی تحصیل میشود. مثلاً مخاطب باخبر میشود که اخوانثالث دقیقاً در استودیو گلستان چه شغلی داشته، و کی و چرا از این سازمان رفته: «اخوان ساده بود و ادعا نداشت. روشنفکری را بخشیده بود به احمقها، بسکرده بود به بودن آدمترین آدمها. آرام و کارا و مرتب به کار میچسبید. کارش نظارت بر ضبط صدا و دوبله کردن گفتار فیلمهای مستند در هر زمینۀ علمی، صنعتی یا عمومی بود. در مدت سه چهار سال روی صداگذاری نزدیک سیصد فیلم مستند نظارت کرد. هم به متن ترجمهها و روانی گفتارها رسیدگی میکرد، هم به خوب خواندن آنها، و هم درست ضبط شدن بر نوار اصلی و برگردان به نسخههای فیلم. یک جُنگ بزرگ شعرِ خوانده هم فراهم کرد، در حدود ده دوازده ساعت، از شعر فارسی از آغاز که بر نوار ضبط شد، برای دانشگاه لیدن هلند، با صدای اسدالله پیمان، خودش، فروغ، و من.... تا اینکه جمعمان پاشید. اخوان گفت از راه دور خانهاش به کارگاه خسته است میخواهد در شهر کار بگیرد. در رادیو کار پیدا کرد.»
باخبر شدن از وجود چنان نواری غنیمت است و میتوان امیدوار بود که روزی بازیافته شود و بهنهایت حلاوت افزاید.
کلام گلستان در این گفتار بلند طبعاً فراز و فرود دارد و مایۀ ادبی آن در نوساناتی شدت و ضعف میگیرد، اما عصارۀ عاطفۀ او در پایانبندی نوشتهاش به چنان درجهای از رقت و آبگونگی و نازکی میرسد که راهی جز دلدادگی باقی نمیگذارد: «او آشنای عشق بود، و از اهل رحمت بود، و این موهبت را از میراث فطرت داشت. بر سر تاج رندی داشت زیراکه سرافرازی عالم را در این کلاه میدانست. در خیل عشقبازان ذکرش بماند، که میماند.»
@Ellinne
اِلینهگی
امیدِ گلستان #سایه_اقتصادینیا در میان همۀ آنچه دربارۀ مهدی اخوانثالث گفته و نوشتهاند جستار ارجمند ابراهیم گلستان با عنوان «سی سال و بیشتر با اخوان» درّ درخشانی است. این نوشته نهفقط در میان نوشتههایی که به کار و زندگی اخوان میپردازند ممتاز است، بلکه…
چهارم شهریور
سالروز درگذشت #مهدی_اخوان_ثالث
سالروز درگذشت #مهدی_اخوان_ثالث
اِلینهگی
ابراهیم گلستان رفت؛ خبر به همین کوتاهی بود ولی غمانگیز بودنِ خبر به اندازه همه ثانیههایِ این صد سال زندگی بود. «نه بودنمان نه رفتنمان فرقی به حال دنیا نمیکند» [ولی بودنِ شما میکرد]. ابراهیم گلستان (۱۴۰۲-۱۳۰۱) @Ellinne
پای صحبت ابراهيم گلستان
✍️#سيروس_علینژاد
تاکسی که از 'هيوارد هيث' حرکت کرد فهميدم راننده هم مانند من آدرس را بلد نيست. دور بود، پرت بود، وسط جنگل بود. با خود گفتم آمده است وسط جنگل مازندران! نگران بودم که پيداش خواهم کرد يا نه؟ نگرانی ديگرم از بابت برخوردش بود.
هيچ وقت با او رو در رو نشده بودم، با وجود اين سابقه خوبی هم از برخورد با او نداشتم. سی سال پيش وقتی مطلبی درباره نثرش نوشته بودم سردبير آيندگان به من گفت عکسی از او تهيه کنم.
ادامه مطلب در لینک زیر
https://bbc.in/45l8ebp
@Ellinne
✍️#سيروس_علینژاد
تاکسی که از 'هيوارد هيث' حرکت کرد فهميدم راننده هم مانند من آدرس را بلد نيست. دور بود، پرت بود، وسط جنگل بود. با خود گفتم آمده است وسط جنگل مازندران! نگران بودم که پيداش خواهم کرد يا نه؟ نگرانی ديگرم از بابت برخوردش بود.
هيچ وقت با او رو در رو نشده بودم، با وجود اين سابقه خوبی هم از برخورد با او نداشتم. سی سال پيش وقتی مطلبی درباره نثرش نوشته بودم سردبير آيندگان به من گفت عکسی از او تهيه کنم.
ادامه مطلب در لینک زیر
https://bbc.in/45l8ebp
@Ellinne
اِلینهگی
امیدِ گلستان #سایه_اقتصادینیا در میان همۀ آنچه دربارۀ مهدی اخوانثالث گفته و نوشتهاند جستار ارجمند ابراهیم گلستان با عنوان «سی سال و بیشتر با اخوان» درّ درخشانی است. این نوشته نهفقط در میان نوشتههایی که به کار و زندگی اخوان میپردازند ممتاز است، بلکه…
فایده ادبیات؟
بورخس همیشه از این پرسش که "فایده ادبیات چیست؟" برآشفته میشد. او این پرسش را ابلهانه میشمرد و در پاسخ آن میگفت: " هیچکس نمیپرسد فایده آواز قناری و غروبی زیبا چیست؟ اگر این چیزها وجود دارند و اگر به یُمن وجود آنها، زندگی حتی در یک لحظه کمتر زشت و کمتر اندوهزا تر میشود، آیا جست و جوی توجیه عملی برای آنها کوتهفکری نیست؟"
اما این پرسش، پرسش خوبی است؛ زیرا رمان و شعر نه آواز پرندهاند و نه منظره فرونشستن آفتاب در افق؛ چراکه رمان و ادبیات نه تصادفی به وجود آمدهاند و نه زاییده طبیعتاند؛ این دو حاصل آفرینش انساناند. بنابراین جای دارد که بپرسیم چگونه و چرا پدید آمدهاند و غایت آنها چیست و چرا این چنین دیرنده و پایدارند.
آثار ادبی، به صورت اشباحی بیشکل در خلوت آگاهی نویسنده زاده میشوند و عاملی که این اشباح را به آگاهی او رانده، ترکیبی است از ناخودآگاه نویسنده و حساسیت او در برابر دنیای پیرامونش و نیز عواطف او. همین چیزها هستند که شاعر یا راوی در کشمکشی که با کلمات دارد رفته رفته به آنها جسمیت، حرکت، ضرباهنگ، هماهنگی، و زندگی میبخشد. این البته زندگیی ساختگی است، زندگی خیالی، زندگیی ساخته شده با کلمات است؛ با این همه، مردان و زنان در طلب این زندگی ساختگی هستند، برخی پیوسته و برخی گاهگاه و این از آن روست که زندگی واقعی برای آنان چیزی کم دارد و قادر نیست آنچه را که میخواهند به ایشان عرضه کند.
ادبیات با تلاش یک فرد پدید نمیآید. ادبیات زمانی هستی می یابد که دیگران آن را همچون بخشی از زندگی اجتماعی پذیرا شوند و آنگاه ادبیات به یمن خواندن، بدل به تجربهای مشترک میشود.
یکی از اثرات سودمند ادبیات در سطح زبان تحقق مییابد. جامعهای که ادبیات مکتوب ندارد، در قیاس با جامعهای که مهمترین ابزار ارتباطی آن، یعنی کلمات در متون ادبی پرورده شده و تکامل یافته، حرفهایش را با دقت کمتر، غنای کمتر و وضوح کمتر بیان میکند. همچون جامعهای از کر و لالها دچار زبانپریشی است و به سبب زبان ناپخته و ابتداییاش، مشکلات عظیمی در برقراری ارتباط خواهد داشت. این در مورد افراد نیز صدق میکند. آدمی که نمیخواند، یا کم میخواند، یا فقط پرت و پلا میخواند، بیگمان اختلالاتی در بیان دارد. این آدم بسیار حرف میزند، اما اندک میگوید؛ زیرا واژگانش برای آنچه در دل دارد بسنده نیست.
اما مسئله تنها محدودیت کلامی نیست. محدودیت فکر و تخیل نیز در میان است. مسأله فقر تفکر نیز هست؛ چراکه افکار و مفاهیم که ما به واسطه آنها به رمز و راز وضعیت خود پی میبریم، جدا از کلمات وجود ندارند. ما سخن گفتن درست، پرمغز، سنجیده، و زیرکانه را از ادبیات و تنها از ادبیات میآموزیم. هیچ یک از انواع علوم و هنرها نمیتواند در غنا بخشیدن به زبان مورد نیاز مردم جای ادبیات را بگیرد.
"چرا ادبیات"
#ماریو_بارگاس_یوسا
ترجمه #عبدالله_کوثری
@Ellinne
بورخس همیشه از این پرسش که "فایده ادبیات چیست؟" برآشفته میشد. او این پرسش را ابلهانه میشمرد و در پاسخ آن میگفت: " هیچکس نمیپرسد فایده آواز قناری و غروبی زیبا چیست؟ اگر این چیزها وجود دارند و اگر به یُمن وجود آنها، زندگی حتی در یک لحظه کمتر زشت و کمتر اندوهزا تر میشود، آیا جست و جوی توجیه عملی برای آنها کوتهفکری نیست؟"
اما این پرسش، پرسش خوبی است؛ زیرا رمان و شعر نه آواز پرندهاند و نه منظره فرونشستن آفتاب در افق؛ چراکه رمان و ادبیات نه تصادفی به وجود آمدهاند و نه زاییده طبیعتاند؛ این دو حاصل آفرینش انساناند. بنابراین جای دارد که بپرسیم چگونه و چرا پدید آمدهاند و غایت آنها چیست و چرا این چنین دیرنده و پایدارند.
آثار ادبی، به صورت اشباحی بیشکل در خلوت آگاهی نویسنده زاده میشوند و عاملی که این اشباح را به آگاهی او رانده، ترکیبی است از ناخودآگاه نویسنده و حساسیت او در برابر دنیای پیرامونش و نیز عواطف او. همین چیزها هستند که شاعر یا راوی در کشمکشی که با کلمات دارد رفته رفته به آنها جسمیت، حرکت، ضرباهنگ، هماهنگی، و زندگی میبخشد. این البته زندگیی ساختگی است، زندگی خیالی، زندگیی ساخته شده با کلمات است؛ با این همه، مردان و زنان در طلب این زندگی ساختگی هستند، برخی پیوسته و برخی گاهگاه و این از آن روست که زندگی واقعی برای آنان چیزی کم دارد و قادر نیست آنچه را که میخواهند به ایشان عرضه کند.
ادبیات با تلاش یک فرد پدید نمیآید. ادبیات زمانی هستی می یابد که دیگران آن را همچون بخشی از زندگی اجتماعی پذیرا شوند و آنگاه ادبیات به یمن خواندن، بدل به تجربهای مشترک میشود.
یکی از اثرات سودمند ادبیات در سطح زبان تحقق مییابد. جامعهای که ادبیات مکتوب ندارد، در قیاس با جامعهای که مهمترین ابزار ارتباطی آن، یعنی کلمات در متون ادبی پرورده شده و تکامل یافته، حرفهایش را با دقت کمتر، غنای کمتر و وضوح کمتر بیان میکند. همچون جامعهای از کر و لالها دچار زبانپریشی است و به سبب زبان ناپخته و ابتداییاش، مشکلات عظیمی در برقراری ارتباط خواهد داشت. این در مورد افراد نیز صدق میکند. آدمی که نمیخواند، یا کم میخواند، یا فقط پرت و پلا میخواند، بیگمان اختلالاتی در بیان دارد. این آدم بسیار حرف میزند، اما اندک میگوید؛ زیرا واژگانش برای آنچه در دل دارد بسنده نیست.
اما مسئله تنها محدودیت کلامی نیست. محدودیت فکر و تخیل نیز در میان است. مسأله فقر تفکر نیز هست؛ چراکه افکار و مفاهیم که ما به واسطه آنها به رمز و راز وضعیت خود پی میبریم، جدا از کلمات وجود ندارند. ما سخن گفتن درست، پرمغز، سنجیده، و زیرکانه را از ادبیات و تنها از ادبیات میآموزیم. هیچ یک از انواع علوم و هنرها نمیتواند در غنا بخشیدن به زبان مورد نیاز مردم جای ادبیات را بگیرد.
"چرا ادبیات"
#ماریو_بارگاس_یوسا
ترجمه #عبدالله_کوثری
@Ellinne
👌2
در این مقاله توضیح میدهد که سرمایهگذاری کلان عربستان در ورزش، به خصوص فوتبال، مقدمهایست بر سرمایهگذاریهای بینالمللی و توریستی
این مقاله را حتما بخوانید:
https://nepf.org.au/index.php/playing-for-power-a-deep-dive-into-saudi-arabias-global-sports-ambitions/
@Ellinne
این مقاله را حتما بخوانید:
https://nepf.org.au/index.php/playing-for-power-a-deep-dive-into-saudi-arabias-global-sports-ambitions/
@Ellinne
Near East Policy Forum
Playing for Power: A Deep Dive into Saudi Arabia's Global Sports Ambitions - Near East Policy Forum
👌2
افزایش ابتلا به کووید در آمریکا، آمار هفتگی:
Weekly U.S. COVID update:
- New cases: 183,692 est.
- Average: 144,221 (+22,395)
- States reporting: 50/50
- In hospital: 9,499 (+768)
- In ICU: 1,346 (+105)
- New deaths: 808
- Average: 728 (+72)
۲۲ هزار نفر بیشتر از هفته قبل
https://twitter.com/BNOFeed/status/1695974488314184026
@Ellinne
Weekly U.S. COVID update:
- New cases: 183,692 est.
- Average: 144,221 (+22,395)
- States reporting: 50/50
- In hospital: 9,499 (+768)
- In ICU: 1,346 (+105)
- New deaths: 808
- Average: 728 (+72)
۲۲ هزار نفر بیشتر از هفته قبل
https://twitter.com/BNOFeed/status/1695974488314184026
@Ellinne
X (formerly Twitter)
BNO News on X
This week, cases increased in 42 states, including notable increases in West Virginia (+168%), Colorado (+119%), Delaware (+87%), Oregon (+71%), Louisiana (+70%), South Carolina (+60%), New Jersey (+48%), Texas (+39%) and Tennessee (+38%).
اِلینهگی
کنفدراسیون فوتبال آسیا مثل همیشه در کجسلیقگی و اتخاذ تصمیمهای عجیب به فدراسیون پنج ستاره ایران تنه میزند! از جده خبر میرسد که تمام مسابقات گروه C (گروه تیم استقلال) لیگ قهرمانان آسیا در ورزشگاه شماره ۲ کینگ فهد برگزار میشود. ورزشگاهی که استقلالیها…
⚽️ پروتکل AFC برای نصب VAR لیگ قهرمانان آسیا
از این پس تیمی در داخل کنفدراسیون فوتبال آسیا اقدام به فعالیت و به کارگیری دستگاههای پیشرفته علمی جهت استفاده در فوتبال خواهد کرد که نامش
AFC Football Technology Team
میباشد. یکی از زیر شاخههای این تیم، مبحث کمک داور ویدیویی را پیگیری میکند. در این زیر شاخه گروهی تشکیل میشود به نام
AFC VAR Information Officer (VIO)
که این گروه به تمامی کشورهای حاضر در لیگ قهرمانان میرود تا زیر ساختهای مرتبط با کمک داور ویدیویی را بررسی کند. موازی این شاخه باید در تمامی کشورها
LOCAL VAR INFORMATION OFFICER
تشکیل شود که ارتباط مستقیمی با گروه کمک داور ویدیویی کنفدراسیون داشته باشد. در فرآیند بررسی، نصب و اجرا این دو تیم نقش اصلی را ایفا میکنند.
در صورتی که
AFC VAR Information Officer (VIO)
تیم و یا کشوری را فاقد زیر ساخت و یا امکانات لازم برای راهاندازی کمک داور ویدیویی تشخیص بدهد، آن وقت باید آن تیم و یا کشور مسابقات خود را در کشوری که
۱- زیر ساخت لازم را دارد.
۲- در گروه آن تیم نمایندهای ندارد.
برگزار کند.
در نتیجه علاوه بر زیر ساخت و امکانات، افراد و متخصصهایی که در
LOCAL VAR INFORMATION OFFICER
قرار میگیرند میبایست دارای تسلط کافی بر امور مرتبط باشند تا اپراتورهای کنفدراسیون را مجاب کنند که میتوانند دستگاههای مرتبط را در ورزشگاه راهاندازی کنند.
پس از تکمیل تمامی فرآیندها ۲ روز قبل از مسابقه تجهیزات در محل ورزشگاه مستقر شده و یک روز قبل از بازی نیز تست میشود و پس از پایان رقابت تمامی تجهیزات جمعآوری میشود.
✍🏽 #علی_دهقانیسانیج
@Ellinne
از این پس تیمی در داخل کنفدراسیون فوتبال آسیا اقدام به فعالیت و به کارگیری دستگاههای پیشرفته علمی جهت استفاده در فوتبال خواهد کرد که نامش
AFC Football Technology Team
میباشد. یکی از زیر شاخههای این تیم، مبحث کمک داور ویدیویی را پیگیری میکند. در این زیر شاخه گروهی تشکیل میشود به نام
AFC VAR Information Officer (VIO)
که این گروه به تمامی کشورهای حاضر در لیگ قهرمانان میرود تا زیر ساختهای مرتبط با کمک داور ویدیویی را بررسی کند. موازی این شاخه باید در تمامی کشورها
LOCAL VAR INFORMATION OFFICER
تشکیل شود که ارتباط مستقیمی با گروه کمک داور ویدیویی کنفدراسیون داشته باشد. در فرآیند بررسی، نصب و اجرا این دو تیم نقش اصلی را ایفا میکنند.
در صورتی که
AFC VAR Information Officer (VIO)
تیم و یا کشوری را فاقد زیر ساخت و یا امکانات لازم برای راهاندازی کمک داور ویدیویی تشخیص بدهد، آن وقت باید آن تیم و یا کشور مسابقات خود را در کشوری که
۱- زیر ساخت لازم را دارد.
۲- در گروه آن تیم نمایندهای ندارد.
برگزار کند.
در نتیجه علاوه بر زیر ساخت و امکانات، افراد و متخصصهایی که در
LOCAL VAR INFORMATION OFFICER
قرار میگیرند میبایست دارای تسلط کافی بر امور مرتبط باشند تا اپراتورهای کنفدراسیون را مجاب کنند که میتوانند دستگاههای مرتبط را در ورزشگاه راهاندازی کنند.
پس از تکمیل تمامی فرآیندها ۲ روز قبل از مسابقه تجهیزات در محل ورزشگاه مستقر شده و یک روز قبل از بازی نیز تست میشود و پس از پایان رقابت تمامی تجهیزات جمعآوری میشود.
✍🏽 #علی_دهقانیسانیج
@Ellinne
اِلینهگی
پای صحبت ابراهيم گلستان ✍️#سيروس_علینژاد تاکسی که از 'هيوارد هيث' حرکت کرد فهميدم راننده هم مانند من آدرس را بلد نيست. دور بود، پرت بود، وسط جنگل بود. با خود گفتم آمده است وسط جنگل مازندران! نگران بودم که پيداش خواهم کرد يا نه؟ نگرانی ديگرم از بابت برخوردش…
گلستان و حزب توده
#علیرضا_اکبری
پس از مرگ ابراهیم گلستان خیلی از جنبههای کارنامهی او مورد بررسی قرار گرفت اما به دورهی کوتاه عضویتش در حزب توده و نوشتن در روزنامههای رهبر و مردم چندان توجهی نشده است. روایتهای گلستان از این دوره گوشههای جالبی دارد. بخشی از ماجراهای این دوران در گفتگوی بلند سیروس علینژاد با گلستان که به مناسبت صدسالگی گلستان در خارج از ایران منتشر شد، بازگو شده است. گلستان در آغاز اشاره میکند که مخالف حزب بوده چون رفتار حزب را با آموزههای لنین در تناقض میدیده است. به هرحال گلستان بر تردیدهای خود غلبه میکند و در دورهی دانشجویی به حزب میپیوندد. خیلی زود میان گلستان و کیانوری دوستی و ارادتی خللناپذیر شکل میگیرد. برخلاف کیانوری، طبری خیلی زود از چشم گلستان میافتد، هنگامی که هر دو در مازندران مسئولیت حوزههای حزبی را برعهده دارند: «فکر میکردم این آدم خیلی میفهمد. بهبه! ولی رفتم دیدم نمیفهمد… طبری یک آدم پارازیت (انگل) بود». بعد از وقایع ۲۱ آذر (فرقهی دموکرات) و توقیف روزنامهی رهبر گلستان مدتی فعالیت حزبی را رها میکند اما کیانوری او را مجددا جذب میکند. خیلی زود مسئلهی انشعاب ملکی و همفکرانش پیش میآید و گلستان با وجود اینکه دعوت به انشعاب میشود از این کار سر باز میزند. گلستان به خاطر میآورد: «گفتم اگر با سرسپردههای شوروی مخالفید چگونه انتظار کمک از شوروی دارید؟ اگر با اینها مخالفید اینها را قانع و وادار کنید. نه اینکه همینطور یکهو بپرید از بالای تپه به پایین.» با اینهمه در نهایت همان قضیهی انشعابْ جدایی نهایی گلستان از حزب توده را رقم میزند. سمپاشی رادیو مسکو بر علیه انشعابیون گلستان را بر میآشوبد: «نوشتم من نمیتوانم توی حزبی باشم که اینقدر تق و لق است که جاسوسهای انگلیس باید تویش همهکاره باشند و کسی نفهمد تا وقتی خودشان بخواهند بروند بیرون. اینها یا جاسوس هستند یا نیستند. اگر هستند چرا زودتر نفهمیدید. اگر نیستند چرا تهمت میزنید؟» این پایان «رسمیِ» کار گلستان با حزب توده است با اینهمه روابط شخصی و ارادت او به برخی چهرههای مهم حزبی مثل اپریم اسحاق و کیانوری تا آخر حفظ میشود. سالها بعد از لیلی گلستان شنیدم که وقتی پس از آزادیِ کیانوری روایت ملاقات خودش با او را در گالری، برای پدرش تعریف کرده، گلستان آن سوی خط تلفن اشک ریخته است. پس از جدایی گلستان از حزب، کریم کشاورز میانجی شد تا گلستان را برگردانند اما پاسخ گلستان منفی بود: «به کشاورز گفتم فقط کارت عضویتم را به یادگار نگه میدارم. البته آن هم گم شد. یادگارِ چه!»
https://rb.gy/35azw
@Ellinne
#علیرضا_اکبری
پس از مرگ ابراهیم گلستان خیلی از جنبههای کارنامهی او مورد بررسی قرار گرفت اما به دورهی کوتاه عضویتش در حزب توده و نوشتن در روزنامههای رهبر و مردم چندان توجهی نشده است. روایتهای گلستان از این دوره گوشههای جالبی دارد. بخشی از ماجراهای این دوران در گفتگوی بلند سیروس علینژاد با گلستان که به مناسبت صدسالگی گلستان در خارج از ایران منتشر شد، بازگو شده است. گلستان در آغاز اشاره میکند که مخالف حزب بوده چون رفتار حزب را با آموزههای لنین در تناقض میدیده است. به هرحال گلستان بر تردیدهای خود غلبه میکند و در دورهی دانشجویی به حزب میپیوندد. خیلی زود میان گلستان و کیانوری دوستی و ارادتی خللناپذیر شکل میگیرد. برخلاف کیانوری، طبری خیلی زود از چشم گلستان میافتد، هنگامی که هر دو در مازندران مسئولیت حوزههای حزبی را برعهده دارند: «فکر میکردم این آدم خیلی میفهمد. بهبه! ولی رفتم دیدم نمیفهمد… طبری یک آدم پارازیت (انگل) بود». بعد از وقایع ۲۱ آذر (فرقهی دموکرات) و توقیف روزنامهی رهبر گلستان مدتی فعالیت حزبی را رها میکند اما کیانوری او را مجددا جذب میکند. خیلی زود مسئلهی انشعاب ملکی و همفکرانش پیش میآید و گلستان با وجود اینکه دعوت به انشعاب میشود از این کار سر باز میزند. گلستان به خاطر میآورد: «گفتم اگر با سرسپردههای شوروی مخالفید چگونه انتظار کمک از شوروی دارید؟ اگر با اینها مخالفید اینها را قانع و وادار کنید. نه اینکه همینطور یکهو بپرید از بالای تپه به پایین.» با اینهمه در نهایت همان قضیهی انشعابْ جدایی نهایی گلستان از حزب توده را رقم میزند. سمپاشی رادیو مسکو بر علیه انشعابیون گلستان را بر میآشوبد: «نوشتم من نمیتوانم توی حزبی باشم که اینقدر تق و لق است که جاسوسهای انگلیس باید تویش همهکاره باشند و کسی نفهمد تا وقتی خودشان بخواهند بروند بیرون. اینها یا جاسوس هستند یا نیستند. اگر هستند چرا زودتر نفهمیدید. اگر نیستند چرا تهمت میزنید؟» این پایان «رسمیِ» کار گلستان با حزب توده است با اینهمه روابط شخصی و ارادت او به برخی چهرههای مهم حزبی مثل اپریم اسحاق و کیانوری تا آخر حفظ میشود. سالها بعد از لیلی گلستان شنیدم که وقتی پس از آزادیِ کیانوری روایت ملاقات خودش با او را در گالری، برای پدرش تعریف کرده، گلستان آن سوی خط تلفن اشک ریخته است. پس از جدایی گلستان از حزب، کریم کشاورز میانجی شد تا گلستان را برگردانند اما پاسخ گلستان منفی بود: «به کشاورز گفتم فقط کارت عضویتم را به یادگار نگه میدارم. البته آن هم گم شد. یادگارِ چه!»
https://rb.gy/35azw
@Ellinne
Telegraph
گلستان و حزب توده
گلستان را همیشه دوست داشتم. اما سه نکته دربارهاش برای من معما بود و فکرم را مشغول میداشت. در ایام اخیر با دقت بیشتر در مصاحبههایش و آنچه دیگران (دوست و دشمن) دربارهاش نوشتند به جوابی برای خودم دربارهی این سه نکتهی معماگونه رسیدم. نخست آن سکوت طولانیاش بعد از مرگ فروغ و بعد ناگهان پرحرف شدنش و تندادن به مصاحبههای طولانی و سوم بیپرواییاش و بیمحابا سخن گفتنش از همهچیز و همهکس.
گلستان همیشه میدانست از چه حرف میزند و متوجه بود که نه دوستانش از این حرفها سردرمیاورند و نه دشمنانش. بعضی حرفها را فقط باید زندگی کنی چون به بیان در نمیآیند و تازه اگر به هر زحمت بیانش کردی مخاطبان (موافق و مخالف) چنان به ابتذالش میکشند که ناگزیر برای رها شدن از این درک مبتذل از آن درک ژرف و خلاف عادت از جهان باید شکلک دربیاوری و مسخرهشان کنی و دستشان بیندازی. فروغ، فروغی شد در جهان بیهمزبانی او و وقتی رفت تنهایی سنگینتری از پیش بر سرش آوار شد. همدردی دیگران برایش نفرتانگیز بود. آنها فقط فروغ هنرمند را میشناختند و به قاعدهی خودشان برایش سوگنامه میسرودند. اما گلستان یک شاعر، یک هنرمند، یک استعداد درخشان را از دست نداده بود، او همزبان یگانهاش را از دست داده بود که دیگر جایگزین نداشت. نمیتوانست همراه آن جماعت بر سر مزار فروغ برود. درد آنها مشترک نبود. مسئله شدت و ضعف تاسف و اندوه نبود. بدرستی میدانست که دیگران نمیتوانند فهمی از سوگ او، از زخم جانش داشته باشند. آنها سوگوار یک امر انتزاعی بودند، پس سکوت کرد و کناره گرفت و به جهانش اندیشید به جهانی که حالا دیگر کسی نبود شریکش در درک آن شود و با هم در درونش به کشفهای تازه برسند. دیگر هیچکس و هیچچیز نمیتوانست گلستان را از آن تنهایی هولناکش نجات دهد. به گمانم اما یک روز به این نتیجه رسید که در را باز کند به روی همهی آنهایی که کنجکاو با سوالهای احمقانه پشت در منتظر ایستاده بودند. با خودش فکر کرد با ترفندی بار سنگین تنهاییاش را سبک کند. پس به هر درخواست مصاحبهای جواب مثبت داد، اما به این نیت که هم تفریح کند (با دست انداختن مصاحبهگر و تماشاچیان) هم با خودش حرف بزند. گلستان جزو معدود آدمهایی بود که میدانست چه میگوید و جهانی که کشف کرده بود برایش بسیار ارزشمند بود و فقط هم برای خودش زندگی میکرد چون میدانست همگنان و همسخنانش نمیتوانند راهی به جهان او ببرند، پس بیمحابا حرف میزد، از هیچ کس هم حساب نمیبرد چون با خودش و برای خودش حرف میزد و یقین داشت دوست و دشمن درک مضحکی از حرفهایش خواهند داشت و بر سر و کلهی هم خواهند کوبید و... گلستان میدانست از چه حرف میزند و میدانست حرفش فهمیده نمیشود چنانکه میتوان در بحثهای شیفتگانش و دشمنانش چه پیش از مرگ و چه پس از مرگ عیان دید. از او هرچه میپرسیدند از خاطراتش گرفته تا ادبیات تا سینما تا سیاست، جوابش یکی بود این قانون و رسم جهان است و خلاف نمیپذیرد. همین.
#خشایار_دیهیمی
@Ellinne
گلستان همیشه میدانست از چه حرف میزند و متوجه بود که نه دوستانش از این حرفها سردرمیاورند و نه دشمنانش. بعضی حرفها را فقط باید زندگی کنی چون به بیان در نمیآیند و تازه اگر به هر زحمت بیانش کردی مخاطبان (موافق و مخالف) چنان به ابتذالش میکشند که ناگزیر برای رها شدن از این درک مبتذل از آن درک ژرف و خلاف عادت از جهان باید شکلک دربیاوری و مسخرهشان کنی و دستشان بیندازی. فروغ، فروغی شد در جهان بیهمزبانی او و وقتی رفت تنهایی سنگینتری از پیش بر سرش آوار شد. همدردی دیگران برایش نفرتانگیز بود. آنها فقط فروغ هنرمند را میشناختند و به قاعدهی خودشان برایش سوگنامه میسرودند. اما گلستان یک شاعر، یک هنرمند، یک استعداد درخشان را از دست نداده بود، او همزبان یگانهاش را از دست داده بود که دیگر جایگزین نداشت. نمیتوانست همراه آن جماعت بر سر مزار فروغ برود. درد آنها مشترک نبود. مسئله شدت و ضعف تاسف و اندوه نبود. بدرستی میدانست که دیگران نمیتوانند فهمی از سوگ او، از زخم جانش داشته باشند. آنها سوگوار یک امر انتزاعی بودند، پس سکوت کرد و کناره گرفت و به جهانش اندیشید به جهانی که حالا دیگر کسی نبود شریکش در درک آن شود و با هم در درونش به کشفهای تازه برسند. دیگر هیچکس و هیچچیز نمیتوانست گلستان را از آن تنهایی هولناکش نجات دهد. به گمانم اما یک روز به این نتیجه رسید که در را باز کند به روی همهی آنهایی که کنجکاو با سوالهای احمقانه پشت در منتظر ایستاده بودند. با خودش فکر کرد با ترفندی بار سنگین تنهاییاش را سبک کند. پس به هر درخواست مصاحبهای جواب مثبت داد، اما به این نیت که هم تفریح کند (با دست انداختن مصاحبهگر و تماشاچیان) هم با خودش حرف بزند. گلستان جزو معدود آدمهایی بود که میدانست چه میگوید و جهانی که کشف کرده بود برایش بسیار ارزشمند بود و فقط هم برای خودش زندگی میکرد چون میدانست همگنان و همسخنانش نمیتوانند راهی به جهان او ببرند، پس بیمحابا حرف میزد، از هیچ کس هم حساب نمیبرد چون با خودش و برای خودش حرف میزد و یقین داشت دوست و دشمن درک مضحکی از حرفهایش خواهند داشت و بر سر و کلهی هم خواهند کوبید و... گلستان میدانست از چه حرف میزند و میدانست حرفش فهمیده نمیشود چنانکه میتوان در بحثهای شیفتگانش و دشمنانش چه پیش از مرگ و چه پس از مرگ عیان دید. از او هرچه میپرسیدند از خاطراتش گرفته تا ادبیات تا سینما تا سیاست، جوابش یکی بود این قانون و رسم جهان است و خلاف نمیپذیرد. همین.
#خشایار_دیهیمی
@Ellinne
💯3
پاپ فرانسیس:
" اطلاعات نادرست اولین گناه و خطای روزنامهنگاری است"
🔹پاپ فرانسیس روز شنبه اطلاعات نادرست و اخبار جعلی را محکوم کرد.
🔹به گفته وی، اخبار جعلی با تلاش برای هدایت افکار عمومی، "اولین گناه روزنامهنگاری" را نشان میدهد.
🔹به نوشته لوفیگارو، او در جلسهای در واتیکان که برای اعطای جایزه روزنامهنگاری در حضور خبرنگاران ایتالیایی تشکیل شد گفت: " بگذارید اینطور بگویم، اطلاعات نادرست اولین گناه و اشتباه روزنامهنگاری است".
✍🏼#مهدی_حیدری
@Ellinne
" اطلاعات نادرست اولین گناه و خطای روزنامهنگاری است"
🔹پاپ فرانسیس روز شنبه اطلاعات نادرست و اخبار جعلی را محکوم کرد.
🔹به گفته وی، اخبار جعلی با تلاش برای هدایت افکار عمومی، "اولین گناه روزنامهنگاری" را نشان میدهد.
🔹به نوشته لوفیگارو، او در جلسهای در واتیکان که برای اعطای جایزه روزنامهنگاری در حضور خبرنگاران ایتالیایی تشکیل شد گفت: " بگذارید اینطور بگویم، اطلاعات نادرست اولین گناه و اشتباه روزنامهنگاری است".
✍🏼#مهدی_حیدری
@Ellinne
👍2
«آلودگی صوتی» صدای تهرانیها را درآورده است
رئیس کمیسیون شهرسازی شورای شهر تهران:
🔹موضوعاتی مانند آلودگی صوتی ناشی از ساخت و ساز مسکونی، سد معبر ساخت و ساز مسکونی و ایمن سازی ساخت و ساز و تخریب مسکونی علت شکایت و گله مردم بوده و ۵۱ درصد پیامها در سامانه ۱۳۷ مربوط به آلودگیهای صوتی بوده است.
ایسنا
@Ellinne
رئیس کمیسیون شهرسازی شورای شهر تهران:
🔹موضوعاتی مانند آلودگی صوتی ناشی از ساخت و ساز مسکونی، سد معبر ساخت و ساز مسکونی و ایمن سازی ساخت و ساز و تخریب مسکونی علت شکایت و گله مردم بوده و ۵۱ درصد پیامها در سامانه ۱۳۷ مربوط به آلودگیهای صوتی بوده است.
ایسنا
@Ellinne
ایسنا
«آلودگیهای صوتی» علت نیمی از تماس تهرانیها با ۱۳۷ است
رئیس کمیسیون شهرسازی شورای اسلامی شهر تهران بر لزوم توجه ویژه به آلودگی صوتی در تهران به عنوان یکی از دغدغههای شهروندان تاکید کرد.
👍3
اِلینهگی
کدام آزادسازی؟ رسانههای داخلی هر روز از "آزاد شدن" ارزهای بلوکۀ شدۀ ایران در بانکهای کرهای و عراقی و عمانی خبر می دهند! معنای آزاد شدن قاعدتاً این است که ارزهای بلوکه شده، به بانک مرکزی ایران منتقل میشوند تا دولت هر نوع استفادۀ دلخواه از آنها را به عمل…
اگر بعد از شنیدن این خبر که؛ ۴۰۰ داروی مورد نیاز بازنشستگان از شمول بیمه خارج شده است، هر مسئولی در این کشور از غصه دق کند، رواست.
#محمد_مالی
@Ellinne
#محمد_مالی
@Ellinne
💔1
اِلینهگی
رشد مخارج اقتصادها در آموزش @Ellinne
تجاری شدن آموزش، مردم سالاری و اخلاق مدنی را تهدید میکند
#مایکل_سندل ، استاد فلسفه سیاسی در دانشگاه هاروارد و از مشهورترین نظریهپردازان نظریه عدالت در جهان است. تاکنون کتابهای بسیاری از سندل به فارسی، ترجمه و منتشر شده است که از میان میتوان به «اخلاق در سیاست»، «آنچه با پول نمیتوان خرید»، «عدالت؛ کار درست کدام است؟» و ... اشاره کرد.
سخنرانی او تحت عنوان:
«Why we shouldn't trust markets with our civic life»
به معنای «در چرایی عدم اعتماد به بازار در امور مدنی»، به نقد بازاری شدن در برخی از امور اجتماعی مانند آموزش و نهاد مدرسه پرداخته است.
دیدن و گفتگو در مورد این سخنرانی را به همهی دوستان توصیه میکنم:
https://www.ted.com/talks/michael_sandel_why_we_shouldn_t_trust_markets_with_our_civic_life/transcript?language=en
@Ellinne
#مایکل_سندل ، استاد فلسفه سیاسی در دانشگاه هاروارد و از مشهورترین نظریهپردازان نظریه عدالت در جهان است. تاکنون کتابهای بسیاری از سندل به فارسی، ترجمه و منتشر شده است که از میان میتوان به «اخلاق در سیاست»، «آنچه با پول نمیتوان خرید»، «عدالت؛ کار درست کدام است؟» و ... اشاره کرد.
سخنرانی او تحت عنوان:
«Why we shouldn't trust markets with our civic life»
به معنای «در چرایی عدم اعتماد به بازار در امور مدنی»، به نقد بازاری شدن در برخی از امور اجتماعی مانند آموزش و نهاد مدرسه پرداخته است.
دیدن و گفتگو در مورد این سخنرانی را به همهی دوستان توصیه میکنم:
https://www.ted.com/talks/michael_sandel_why_we_shouldn_t_trust_markets_with_our_civic_life/transcript?language=en
@Ellinne
Ted
Why we shouldn't trust markets with our civic life
In the past three decades, says Michael Sandel, the US has drifted from a market economy to a market society; it's fair to say that an American's experience of shared civic life depends on how much money they have. (Three key examples: access to education…