اِلینهگی
https://edition.cnn.com/2023/10/25/middleeast/satellite-images-gaza-destruction/index.html @Ellinne
X (formerly Twitter)
Siavash Ardalan on X
طبق براورد محققان موسسه اکونومیست بر اساس یافته های ماهواره ای که هر ۱۲ روز از روی شهر غزه رد میشه، ۹٪ ساختمانهای شهر تخریب شده اند. یعنی ۲۲۵ هزار نفر دیگه خونه ای ندارند که برگردند توش. وزارت بهداشت غزه براورد کرده که میزان تخریب ۴۰٪ بود. البته این دو رقم…
اِلینهگی
🔻دردهای خزر ✍️#ستاره_حجتی 🔹غروبی بود، یا شامگاهی؛ هرچه بود شاید شبیه آنچه دکتر مهدی حمیدیِ شاعر در قصیدهای تصویر کرده، آسمان سرخ و نارنجی بود؛ چو سپهر هر روزهٔ ایران در حملهٔ مغول. 🔹قصیده میگوید: «به مغرب سینهمالان قرص خورشید نهان میگشت پشت کوهساران»…
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
👍3👏1
اِلینهگی
لیونل مسی 🇦🇷 در تاریخ جامهای جهانی: 🥇 بیشترین بازی 🥇 بیشترین دقایق بازی 🥇 بیشترین جایزه بهترین بازیکن بازی 🥇 بیشترین جایزه توپ طلای جام 🥇 بیشترین دریبل 🥇 بیشترین خلق موقعیت 🥇 بیشترین گل + پاس گل #فوتبال۳۶۰ @Ellinne
📸 مسی و کسب هشتمین توپ طلا در سالروز تولد ۶۳ سالگی دیگو آرماندو مارادونا
🏅 1st - 2009
🏅 2nd - 2010
🏅 3rd - 2011
🏅 4th - 2012
🏅 5th - 2015
🏅 6th - 2019
🏅 7th - 2021
🏅 8th - 2023
@Ellinne
🏅 1st - 2009
🏅 2nd - 2010
🏅 3rd - 2011
🏅 4th - 2012
🏅 5th - 2015
🏅 6th - 2019
🏅 7th - 2021
🏅 8th - 2023
@Ellinne
❤3👎2
اِلینهگی
۷.۶ تریلیون دلار (۳۱٪ از کل) بدهیهای دولت آمریکا در سال آتی سررسید میشه و دولت آمریکا باید این مقدار رو با نرخهای جدید تامین مالی کنه. در صورت پایین نیومدن سطح عمومی قیمتهای انرژی، اقتصاد آمریکا سال دشواری رو پیش رو داره. #صالح_ملکی @Ellinne
https://www.businessinsider.com/musk-dimon-dalio-grantham-fink-rosenberg-solomon-cooperman-recession-outlook-2023-10?amp
@Ellinne
@Ellinne
Business Insider
Elon Musk, Jamie Dimon, and Ray Dalio just issued fresh warnings about the US economy. Here's what 10 experts recently said about…
Jeremy Grantham, David Rosenberg, Leon Cooperman, and other experts struck a pessimistic tone on the American economy's trajectory.
👌2
Forwarded from محمود فرجامی (Mahmud)
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
خب حالا نیازی به چسباندن ویدیو و کارآگاه بازی نیست مثل ماجرای حمله به بیمارستان. زحمت عزیزان را کم کرد ارتش اسراییل و اعلام کرد به کمپ پناهجویان جبلیه حمله کرده است. در روز روشن به کمپ پناهجویان حمله کرد، همانجایی که سازمان ملل میگوید بروید آنجا تا در امان باشید. و مثل چند هزار حملهای که تا الان کرده گفت «اهداف حماس» را زده است. عفن وقاحت چنین است و حرفی نمیماند. همه چیز مثل روز روشن است و وجدان آموختنی نیست، نهایت بتوان آرزویش کرد.
داشتم خبر را از لابلای دهها ایما و اشاره از بیبیسی میکشیدم بیرون که تصویر این مرد مثل خنجری در قلبم نشست، حتی تیزتر از مرد خاکآلودی که نعره میکشید و پیراهن میدرید که هر سه فرزندش کشته شدند. شدت اندوه و خشم کسی که اینطور در خودش مچاله میشود ناگفتنیست. آدمی که در آستانه انفجار است، آدمی که دیگر توضیح ندارد، توجیه ندارد، استدلال ندارد، اقناع ندارد، حرف ندارد... فقط ده ثانیه خلأ دارد در سکوت بین کورکنندگی انفجاری هستهای تا رسیدن موج نابودکنندهاش.
فقط ده ثانیه کرکنندگی سکوت خلأ... تا دوستش بزند پشت دستش و بگوید برویم جنازه جمع کنیم.
گوشم سوت میکشد و چیزی نمیشنوم.
موج انفجار.
خب حالا نیازی به چسباندن ویدیو و کارآگاه بازی نیست مثل ماجرای حمله به بیمارستان. زحمت عزیزان را کم کرد ارتش اسراییل و اعلام کرد به کمپ پناهجویان جبلیه حمله کرده است. در روز روشن به کمپ پناهجویان حمله کرد، همانجایی که سازمان ملل میگوید بروید آنجا تا در امان باشید. و مثل چند هزار حملهای که تا الان کرده گفت «اهداف حماس» را زده است. عفن وقاحت چنین است و حرفی نمیماند. همه چیز مثل روز روشن است و وجدان آموختنی نیست، نهایت بتوان آرزویش کرد.
داشتم خبر را از لابلای دهها ایما و اشاره از بیبیسی میکشیدم بیرون که تصویر این مرد مثل خنجری در قلبم نشست، حتی تیزتر از مرد خاکآلودی که نعره میکشید و پیراهن میدرید که هر سه فرزندش کشته شدند. شدت اندوه و خشم کسی که اینطور در خودش مچاله میشود ناگفتنیست. آدمی که در آستانه انفجار است، آدمی که دیگر توضیح ندارد، توجیه ندارد، استدلال ندارد، اقناع ندارد، حرف ندارد... فقط ده ثانیه خلأ دارد در سکوت بین کورکنندگی انفجاری هستهای تا رسیدن موج نابودکنندهاش.
فقط ده ثانیه کرکنندگی سکوت خلأ... تا دوستش بزند پشت دستش و بگوید برویم جنازه جمع کنیم.
گوشم سوت میکشد و چیزی نمیشنوم.
موج انفجار.
💔8
اِلینهگی
ده سال پیش در چنین روزهایی #ابراهیم_گلستان درباره مشاهدات و خاطراتش از کودتای ۲۸ مرداد سال ۱۳۳۲ از فردای کودتا گفت و غارت خانه محمد مصدق @Ellinne
#ابراهیم_گلستان در مقدمۀ «نامههای فلوبر» چاپ شده در مجلۀ صدف، سال ١٣٣٧، مینویسد:
«[نسل ما] دیروزش را نمیشناسد چون گمش کرده است، ازش جدا شده و فردایش را نمیبیند چون آن را برایش زدودهاند، ازش ربودهاند و اکنون تنهایی است در تنگنایی، که از گذشته حزنی دارد و از آینده یأسی.»
نقل قول از کتاب صدسال داستاننویسی ایران
نوشتۀ #حسن_میرعابدینی
@Ellinne
«[نسل ما] دیروزش را نمیشناسد چون گمش کرده است، ازش جدا شده و فردایش را نمیبیند چون آن را برایش زدودهاند، ازش ربودهاند و اکنون تنهایی است در تنگنایی، که از گذشته حزنی دارد و از آینده یأسی.»
نقل قول از کتاب صدسال داستاننویسی ایران
نوشتۀ #حسن_میرعابدینی
@Ellinne
👍4
در هزارتوی تنهایی
«انسان یگانه موجودی است که میداند تنهاست و یگانه موجودی است که در پی یافتنِ دیگری است... ما محکوم هستیم که تنها زندگی کنیم، اما محکوم بدان نیز هستیم که از تنهایی خویش درگذریم و پیوندهایی را که ما را با زندگی در گذشتهای بهشتی مربوط میساخت دوباره برقرار کنیم... احساس تنهایی ما اهمیت و معنایی دوگانه دارد: از سویی آگاهی بر خویشتن است و از سوی دیگر آرزوی گریز از خویشتن…. این دوگانگی با یکسان شمردهشدن تنهایی و رنج انعکاس مییابد. درد عشق همان درد تنهایی است…
انسانِ تنها «به دست خدا منزوی شده است». تنهایی هم جرم ما و هم بخشودگی ماست.
… آنچه از عشق میخواهیم (که میل است و عطش وصل، و اراده به افتادن و مردن و نیز دوباره زادن) این است که پارهای از زندگی، پارهای از مرگ حقیقی را به ما بچشاند. عشق را برای شادی یا آسودن نمیخواهیم، برای جرعهای از آن جام لبالب زندگی میخواهیم که در آن اضداد محو میشوند، که در آن زندگی و مرگ، زمان و ابدیت به وحدت میرسند. به گونهای گنگ پی میبریم که زندگی و مرگ جز دو نمود متضاد اما مکمل از واقعیتی واحد نیستند. آفرینش و انهدام در عمل عشق یکی میشوند و انسان در کسری از ثانیه نگاهی بر صورت کاملتری از هستی میاندازد.
… عشق انتخاب است… شاید انتخاب آزاد تقدیرمان: کشف ناگهانی پوشیدهترین و سرنوشتسازترین جزء هستی ما.
… احساس تنهایی، که خواهش پرحسرت و دلتنگی جسمی است که از آن جدا شدهایم، خواهشی است برای یافتن جایی. بنا به اعتقادی قدیمی، که عملاً اعتقاد همهی مردمان است، آن «جا» کانون دنیاست، ناف جهان، گاه آن «جا» با بهشت یکی شمرده میشود... تقریباً همهی آیینها و شعائر مربوط به بنیاد نهادن شهرها یا خانهها دلالت بر جستوجوی آن مرکز مقدسی دارد که از آن رانده شدهایم…. اسطورهی «هزار تو» به این دسته از اعتقادات مربوط است…. ما از مرکز جهان رانده شدهایم و محکوم به جستوجوی آن از میان جنگها و صحراها یا در راههای پیچاپیچ «هزار تو» در زیر زمین هستیم.»
#اوکتاویو_پاز
"دیالکتیک تنهایی"
ترجمهی #خشایار_دیهیمی
لوح فکر
تهران۱۳۸۱
«انسان یگانه موجودی است که میداند تنهاست و یگانه موجودی است که در پی یافتنِ دیگری است... ما محکوم هستیم که تنها زندگی کنیم، اما محکوم بدان نیز هستیم که از تنهایی خویش درگذریم و پیوندهایی را که ما را با زندگی در گذشتهای بهشتی مربوط میساخت دوباره برقرار کنیم... احساس تنهایی ما اهمیت و معنایی دوگانه دارد: از سویی آگاهی بر خویشتن است و از سوی دیگر آرزوی گریز از خویشتن…. این دوگانگی با یکسان شمردهشدن تنهایی و رنج انعکاس مییابد. درد عشق همان درد تنهایی است…
انسانِ تنها «به دست خدا منزوی شده است». تنهایی هم جرم ما و هم بخشودگی ماست.
… آنچه از عشق میخواهیم (که میل است و عطش وصل، و اراده به افتادن و مردن و نیز دوباره زادن) این است که پارهای از زندگی، پارهای از مرگ حقیقی را به ما بچشاند. عشق را برای شادی یا آسودن نمیخواهیم، برای جرعهای از آن جام لبالب زندگی میخواهیم که در آن اضداد محو میشوند، که در آن زندگی و مرگ، زمان و ابدیت به وحدت میرسند. به گونهای گنگ پی میبریم که زندگی و مرگ جز دو نمود متضاد اما مکمل از واقعیتی واحد نیستند. آفرینش و انهدام در عمل عشق یکی میشوند و انسان در کسری از ثانیه نگاهی بر صورت کاملتری از هستی میاندازد.
… عشق انتخاب است… شاید انتخاب آزاد تقدیرمان: کشف ناگهانی پوشیدهترین و سرنوشتسازترین جزء هستی ما.
… احساس تنهایی، که خواهش پرحسرت و دلتنگی جسمی است که از آن جدا شدهایم، خواهشی است برای یافتن جایی. بنا به اعتقادی قدیمی، که عملاً اعتقاد همهی مردمان است، آن «جا» کانون دنیاست، ناف جهان، گاه آن «جا» با بهشت یکی شمرده میشود... تقریباً همهی آیینها و شعائر مربوط به بنیاد نهادن شهرها یا خانهها دلالت بر جستوجوی آن مرکز مقدسی دارد که از آن رانده شدهایم…. اسطورهی «هزار تو» به این دسته از اعتقادات مربوط است…. ما از مرکز جهان رانده شدهایم و محکوم به جستوجوی آن از میان جنگها و صحراها یا در راههای پیچاپیچ «هزار تو» در زیر زمین هستیم.»
#اوکتاویو_پاز
"دیالکتیک تنهایی"
ترجمهی #خشایار_دیهیمی
لوح فکر
تهران۱۳۸۱
👍3
📌پروتکل کریدور چین به اروپا از مسیر ایران امضا شد
🔸پروتکل کریدور حمل و نقلی چین به اروپا از مسیر ازبکستان، ترکمنستان، ایران و ترکیه به امضای وزرا و نمایندگان کشورهای عضو سازمان همکاری اقتصادی (اکو) رسید.
🔸با امضای این پروتکل، پیشبینی میشود بتوان سهم قابل توجهی از حجم ترانزیت چین به اروپا را به مسیر ترانزیت شرقی غربی ایران جذب کرد.
@Ellinne
🔸پروتکل کریدور حمل و نقلی چین به اروپا از مسیر ازبکستان، ترکمنستان، ایران و ترکیه به امضای وزرا و نمایندگان کشورهای عضو سازمان همکاری اقتصادی (اکو) رسید.
🔸با امضای این پروتکل، پیشبینی میشود بتوان سهم قابل توجهی از حجم ترانزیت چین به اروپا را به مسیر ترانزیت شرقی غربی ایران جذب کرد.
@Ellinne
👍7
❤3
اِلینهگی
اپ تیکتاک دارای بالاترین میزان دانلود @Ellinne
👈 حامیان فلسطین، چهار برابر حامیان اسرائیل در #تیکتاک
🔷براساس اعلام شرکت تیکتاک پستها و محتواهای با هشتگ #با_فلسطین_بمانید (#StandwithPalestine) چهار برابر بیشتر از پستهای #با_اسرائیل_بمانید (#StandwithIsrael)بازدید میخورد.
🔷هشتگ حمایت از فلسطین در تیکتاک مالزی، پاکستان، امارات، بحرین و قطر و هشتگ حمایت از اسرائیل در تیکتاک اسرائیل، مالزی، یونان، لیتوانی و کرواسی بیشتر استفاده میشود.
@Ellinne
🔷براساس اعلام شرکت تیکتاک پستها و محتواهای با هشتگ #با_فلسطین_بمانید (#StandwithPalestine) چهار برابر بیشتر از پستهای #با_اسرائیل_بمانید (#StandwithIsrael)بازدید میخورد.
🔷هشتگ حمایت از فلسطین در تیکتاک مالزی، پاکستان، امارات، بحرین و قطر و هشتگ حمایت از اسرائیل در تیکتاک اسرائیل، مالزی، یونان، لیتوانی و کرواسی بیشتر استفاده میشود.
@Ellinne
🔺از ۷ اکتبر تا ۲ نوامبر، ۷۰ نفر از امدادرسانهای سازمان ملل بر اثر بمبارانهای اسرائیل در پناهگاههای درمانی غزه کشته شدهاند. یعنی میانگین روزی سه نفر!.
به گزارش UNRWA این بیشترین تلفات امدادرسانی این سازمان در چنین مدت کوتاهی است.
@Ellinne
به گزارش UNRWA این بیشترین تلفات امدادرسانی این سازمان در چنین مدت کوتاهی است.
@Ellinne
فهیمه طباطبایی
این دانشآموز کلاس پنجمی مدرسه فریدن اصفهان تو انتخابات شورای دانش آموزی شعارش «رفع نقاط حادثهخیز مدرسه» بوده. بعد که رای میاره و اول میشه؛ اینطوری به وعدهاش عمل میکنه
ای کاش مسئولان مملکت اندازه این بچه شرافت و مردانگی میداشتن و پای قولشون وایمیسادن
@Ellinne
این دانشآموز کلاس پنجمی مدرسه فریدن اصفهان تو انتخابات شورای دانش آموزی شعارش «رفع نقاط حادثهخیز مدرسه» بوده. بعد که رای میاره و اول میشه؛ اینطوری به وعدهاش عمل میکنه
ای کاش مسئولان مملکت اندازه این بچه شرافت و مردانگی میداشتن و پای قولشون وایمیسادن
@Ellinne
❤6
Forwarded from محمود فرجامی (Mahmud)
از صبح یک سوال توی ذهنم تکرار میشود «کلاهسفیدها کجا هستند؟»
یادتان هست که؟ گروه جانبرکفی از امدادرسانان به مخالفان اسد که نامزد جایزه صلح نوبل هم شدند. البته همزمان منبع خبر و تحلیل و آمار و عکس برای رسانهها بودند و رییسش هم «جیمز لا مژرار، مامور سابق سرویس اطلاعاتی بریتانیا بود». همینطور که داشتم قضیه را مرور میکردم یادم افتاد به آخرش: با پیشروی ارتش سوریه و فروریختن آخرین پایگاههای مخالفان ارتش اسراییل کلاهسفیدها را از سوریه خارج کرد.
آخرِ قصه همین بود.
یادتان هست که؟ گروه جانبرکفی از امدادرسانان به مخالفان اسد که نامزد جایزه صلح نوبل هم شدند. البته همزمان منبع خبر و تحلیل و آمار و عکس برای رسانهها بودند و رییسش هم «جیمز لا مژرار، مامور سابق سرویس اطلاعاتی بریتانیا بود». همینطور که داشتم قضیه را مرور میکردم یادم افتاد به آخرش: با پیشروی ارتش سوریه و فروریختن آخرین پایگاههای مخالفان ارتش اسراییل کلاهسفیدها را از سوریه خارج کرد.
آخرِ قصه همین بود.
وقتی نزار قبانی عاشقپیشه، خشمگین میشود
نزار قبانی شاعر مشهور عرب که بیشتر بخاطر اشعار عاشقانهاش معروف است، بعد از شکست کشورهای عربی از اسراییل در سال ۱۹۶۷، شعری سرود که عنوانش این بود: «هوامش علی دفتر النکسه: یادداشتهایی بر شکستنامه»
قبانی در آن شعر، شکست اعراب را ناشی از ضعفها و نواقص اخلاقیشان دانست و با حمله صریح به تخیلات و توهمات آنها، سروصدایی در جهان عرب ایجاد کرد. قبانی عاشق، حالا به عنوان شاعری اهانتکننده به اعراب، در معرض نقد و مخالفت و محدودیت قرار گرفت. در برخی شهرها، مجلهی منتشر کنندهی شعر را توقیف کردند و سوزاندند. قبانی سالها بعد در زندگینامهاش درباره آن واکنشها نوشت که اعراب عادت به انتقاد از خود ندارند. آنها حتی شکست را هم باور نمیکنند.
قبانی از اینکه خوانندگانش مدام میخواستند او را در قالبهای ذهنی خود محصور و تنها جنبه عاشقانه شعرش را علم کنند، گلایه کرد و در پاسخ به آنهایی که میگفتند تا کجا قرار است ادامه بدهی، میگفت مگر چیزی تغییر پیدا کرده؟! (بعد از گذشت سالها، هنوز هم این سوال را باید پرسید که مگر چیزی تغییر پیدا کرده است؟)
آنچه میخوانید بخشهایی از یادداشت نزار قبانی است که در کتاب زندگینامهاش «داستان من و شعر» توسط زندهیاد دکتر غلامحسین یوسفی ترجمه شده است:
🔹شکست حزیران برای قوم عرب به تئاتری نامعقول شبیهتر بود. اخبارش را در روزنامهها خواندند و از خبرگزاریها شنیدند و مناظرش را در صفحه تلویزیون تماشا کردند اما باور نکردند. از اینرو شعر من در نخستین انتشارش برای اکثر عربها باورکردنی نبود. ترکیب آن و زبان و اندیشه تندش، به آنان صدمه زد.
برای من بسیار دشوار است که مرزهای خشم خود را مشخص کنم مادام كه يك سانتیمتر از سرزمین وطن مرا اسرائیل در اشغال و ذلیل دارد و در آن مستعمراتش را ایجاد میکند. خشم من دریایی است که ساحلی ندارد. شاید یکی از من بپرسد چرا این واقعیت را نمیپذیرم؟ سؤال من نیز این است: چرا بپذیرم و چه چیز را بپذیرم؟ آیا برای آن حکومتهای عربی که مانند خروسها در هم افتادهاند و تا گردن در خودخواهی و تفرد و خودفریفتگی و خویشتنپرستی غرقند، کلاه خود را از سر بلند کنم؟
دیگران میتوانند عينك خوشبینی بزنند و در اسپانیا کاخها بسازند اما من در برابر خرافات، شمشیرکشیده باقی خواهم ماند تا او را از پا درآورم یا اینکه مرا بکشد. من نمیتوانم به شیوۀ عمرو بن كلثوم چنین سخن بگویم: وقتی که کودک ما را از شیر میگیرند، متکبران در برابر او سجده میکنند. کودکان عصر عمرو بن کلثوم روزگارشان خوب بود، وطن و قبیله داشتند. اما کودکان بیتالمقدس، حيفا، يافا، نابلس و ناصره هنوز در جستجوی وطن و قبیلهاند.
مردم مرا عاشقی بزرگ میشناسند و نمیخواهند مرا خشمگینی بزرگ بدانند. مرا در شیشه عشق قرار میدهند و آن را لاک و مهر میکنند... من اجازه نمیدهم مرا به سوپرمارکتی تبدیل سازند که در آن کالاها برحسب نیاز مصرفکنندگان عرضه گردد. من درباره زن و نیز درباره مسایل جهان عرب با یک مرکب واحد اشعارم را به قلم میآورم. همانگونه که برای آزاد کردن زمینهای اشغالی وطنم از اثر نعل اسبهای اسراییلی مبارزه میکنم، برای آزاد کردن زن از بقایای افکار دوره جاهلیت نیز میجنگم... من در شعر هوامش علی دفترالنکسه، نخستین کسی بودم که خود، خویشتن را شستم و اول کسی که روغن سوزنده بر پوست خویش و بر پوست اشعارم ریختم. من نخستین فردی بودم که به شیوه بوداییها در وسط خیابان، خود را آتش زدم.
بسیاری از دوستانم از من پرسیدهاند تا کی میخواهی به تازیانه زدن آشکار بر قوم عرب ادامه دهی؟ من نیز به نوبه خود میپرسم در واقعیت جهان عرب چه تغییری حاصل شده که خشم من فرو نشیند؟ فلسطین هنوز بیوه است... چگونه شعر بگویم و چه بگویم؟ تازیانه زدن با شعر را، سبکترین کیفرها برای جهان عرب میشمارم. این جهان عرب است که من درباره آن شعر میگویم، جهانی نیمه فلج که حافظهاش را از دست داده است.
@Ellinne
نزار قبانی شاعر مشهور عرب که بیشتر بخاطر اشعار عاشقانهاش معروف است، بعد از شکست کشورهای عربی از اسراییل در سال ۱۹۶۷، شعری سرود که عنوانش این بود: «هوامش علی دفتر النکسه: یادداشتهایی بر شکستنامه»
قبانی در آن شعر، شکست اعراب را ناشی از ضعفها و نواقص اخلاقیشان دانست و با حمله صریح به تخیلات و توهمات آنها، سروصدایی در جهان عرب ایجاد کرد. قبانی عاشق، حالا به عنوان شاعری اهانتکننده به اعراب، در معرض نقد و مخالفت و محدودیت قرار گرفت. در برخی شهرها، مجلهی منتشر کنندهی شعر را توقیف کردند و سوزاندند. قبانی سالها بعد در زندگینامهاش درباره آن واکنشها نوشت که اعراب عادت به انتقاد از خود ندارند. آنها حتی شکست را هم باور نمیکنند.
قبانی از اینکه خوانندگانش مدام میخواستند او را در قالبهای ذهنی خود محصور و تنها جنبه عاشقانه شعرش را علم کنند، گلایه کرد و در پاسخ به آنهایی که میگفتند تا کجا قرار است ادامه بدهی، میگفت مگر چیزی تغییر پیدا کرده؟! (بعد از گذشت سالها، هنوز هم این سوال را باید پرسید که مگر چیزی تغییر پیدا کرده است؟)
آنچه میخوانید بخشهایی از یادداشت نزار قبانی است که در کتاب زندگینامهاش «داستان من و شعر» توسط زندهیاد دکتر غلامحسین یوسفی ترجمه شده است:
🔹شکست حزیران برای قوم عرب به تئاتری نامعقول شبیهتر بود. اخبارش را در روزنامهها خواندند و از خبرگزاریها شنیدند و مناظرش را در صفحه تلویزیون تماشا کردند اما باور نکردند. از اینرو شعر من در نخستین انتشارش برای اکثر عربها باورکردنی نبود. ترکیب آن و زبان و اندیشه تندش، به آنان صدمه زد.
برای من بسیار دشوار است که مرزهای خشم خود را مشخص کنم مادام كه يك سانتیمتر از سرزمین وطن مرا اسرائیل در اشغال و ذلیل دارد و در آن مستعمراتش را ایجاد میکند. خشم من دریایی است که ساحلی ندارد. شاید یکی از من بپرسد چرا این واقعیت را نمیپذیرم؟ سؤال من نیز این است: چرا بپذیرم و چه چیز را بپذیرم؟ آیا برای آن حکومتهای عربی که مانند خروسها در هم افتادهاند و تا گردن در خودخواهی و تفرد و خودفریفتگی و خویشتنپرستی غرقند، کلاه خود را از سر بلند کنم؟
دیگران میتوانند عينك خوشبینی بزنند و در اسپانیا کاخها بسازند اما من در برابر خرافات، شمشیرکشیده باقی خواهم ماند تا او را از پا درآورم یا اینکه مرا بکشد. من نمیتوانم به شیوۀ عمرو بن كلثوم چنین سخن بگویم: وقتی که کودک ما را از شیر میگیرند، متکبران در برابر او سجده میکنند. کودکان عصر عمرو بن کلثوم روزگارشان خوب بود، وطن و قبیله داشتند. اما کودکان بیتالمقدس، حيفا، يافا، نابلس و ناصره هنوز در جستجوی وطن و قبیلهاند.
مردم مرا عاشقی بزرگ میشناسند و نمیخواهند مرا خشمگینی بزرگ بدانند. مرا در شیشه عشق قرار میدهند و آن را لاک و مهر میکنند... من اجازه نمیدهم مرا به سوپرمارکتی تبدیل سازند که در آن کالاها برحسب نیاز مصرفکنندگان عرضه گردد. من درباره زن و نیز درباره مسایل جهان عرب با یک مرکب واحد اشعارم را به قلم میآورم. همانگونه که برای آزاد کردن زمینهای اشغالی وطنم از اثر نعل اسبهای اسراییلی مبارزه میکنم، برای آزاد کردن زن از بقایای افکار دوره جاهلیت نیز میجنگم... من در شعر هوامش علی دفترالنکسه، نخستین کسی بودم که خود، خویشتن را شستم و اول کسی که روغن سوزنده بر پوست خویش و بر پوست اشعارم ریختم. من نخستین فردی بودم که به شیوه بوداییها در وسط خیابان، خود را آتش زدم.
بسیاری از دوستانم از من پرسیدهاند تا کی میخواهی به تازیانه زدن آشکار بر قوم عرب ادامه دهی؟ من نیز به نوبه خود میپرسم در واقعیت جهان عرب چه تغییری حاصل شده که خشم من فرو نشیند؟ فلسطین هنوز بیوه است... چگونه شعر بگویم و چه بگویم؟ تازیانه زدن با شعر را، سبکترین کیفرها برای جهان عرب میشمارم. این جهان عرب است که من درباره آن شعر میگویم، جهانی نیمه فلج که حافظهاش را از دست داده است.
@Ellinne
باورنکردنی! نه در هزاره های دور، تا همین سیصد سال پیش راه مابین اصفهان تا مشهد از مسیر نائین و طبس درختزار بوده است. جایی که الان یکی از تفتیدهترین و مخوفترین بیابانهای جهان است.
همچنین، به اقتضای آنچه که باستانی پاریزی میگوید شاه عباس را میتوان از پیشگامان حفاظت محیطزیست در ایران به شمار آورد.
ناصر کرمی
@Ellinne
همچنین، به اقتضای آنچه که باستانی پاریزی میگوید شاه عباس را میتوان از پیشگامان حفاظت محیطزیست در ایران به شمار آورد.
ناصر کرمی
@Ellinne
❤4