تجمع اعتراضی بازنشستگان صنعت نفت در اهواز؛ فریادی علیه فقر، گرانی و دخالت دولت در صندوق بازنشستگی

بازنشستگان صنعت نفت امروز در اهواز مقابل ساختمان صندوق بازنشستگی تجمع اعتراضی برگزار کردند. این تجمع در اعتراض به دخالت دولت در منابع صندوق بازنشستگی، فشارهای اقتصادی، فقر روزافزون، گرانی و تورم صورت گرفت.

معترضان ضمن اعتراض به وضعیت معیشتی خود، با مردم بندرعباس نیز ابراز همدردی کردند و پیام تسلیت خود را به بازماندگان حادثه اخیر در این شهر رساندند.
آنها با شعار «مردم بندرعباس، تسلیت، تسلیت» نشان دادند که رنج و درد، مشترک است !
@Eterazebazar

بندرعباس تسلیت...
این فاجعه‌ی دردناک، قلب ایران را به آتش کشید.
از شمال تا جنوب، هر وجدان بیداری امروز سوگوار است.

شرمت باد! ای دستان به خون آغشته!
خون بی‌گناهان بر دامان شما خواهد ماند.
بس است... تا کی ظلم؟ تا کی سکوت؟

برخیزید، مردم!
سکوت، هم‌دستی‌ست با جنایت.
کاخ ستمگر فرو خواهد ریخت
و فریاد مظلومان، تاریکی را خواهد درید.

ایران، برخیز!
بندرعباس تنها نیست...
ما یک ملت، یک صدا، یک خشمیم!

@Eterazebazar

وزارت خزانه‌داری آمریکا شش نهاد و شش فرد مرتبط با برنامه موشکی ایران را تحریم کرد

در روز سه‌شنبه ۹ اردیبهشت‌ماه ۱۴۰۴، وزارت خزانه‌داری ایالات متحده آمریکا اعلام کرد که شش نهاد و شش فرد در ایران و چین را به دلیل مشارکت در شبکه‌ای که به نیابت از سپاه پاسداران انقلاب اسلامی در تأمین مواد اولیه سوخت موشک‌های بالستیک فعالیت دارد، تحت تحریم قرار داده است.

این شبکه، بنا بر اعلام رسمی آمریکا، در انتقال موادی چون پرکلرات سدیم و دی‌اکتیل سباکات از چین به ایران نقش محوری داشته است. هر دوی این مواد، از ترکیبات اصلی مورد استفاده در تولید سوخت جامد موتورهای راکتی به شمار می‌روند که در ساخت موشک‌های بالستیک کاربرد دارند.

در پی این اعلام، برخی گزارش‌ها حاکی از آن هستند که انفجار اخیر در بندر رجایی ممکن است ناشی از محموله‌های پرکلرات سدیم باشد که اخیراً از چین به ایران منتقل و در این بندر ذخیره شده بودند. منابع رسمی در داخل کشور تاکنون به‌صورت مستقیم به این موضوع واکنشی نشان نداده‌اند.

اسکات بسِنت، وزیر خزانه‌داری ایالات متحده، در بیانیه‌ای ضمن تأکید بر ادامه فشار بر برنامه موشکی ایران، اظهار داشت:
«توسعه موشک‌ها و دیگر تسلیحات توسط ایران، امنیت ایالات متحده و متحدان ما را تهدید می‌کند، به بی‌ثباتی در خاورمیانه دامن می‌زند و ناقض توافق‌های بین‌المللی در زمینه منع اشاعه تسلیحات است. ما به تلاش برای قطع دسترسی ایران به منابع حیاتی در توسعه برنامه موشکی‌اش، در راستای حفظ صلح از طریق قدرت، ادامه خواهیم داد.»

@Eterazebazar

🔻 گزارش خبرگزاری مهر (سپاه) از یک کارمند ترخیص گمرک رجایی

میگه:

کانکس اتاق من چسبیده بود به کانتینرها.

وقتی لیفتراک با کانتینر برخورد کرد دچار جرقه شد و‌ بعد از ۲ دقیقه آتش گرفت کانینتر دوم و‌کناریش دچار انفجار شد.

آمدم کارگرها را صدا بزنم که از انبار بیایند بیرون، متاسفانه حرارت باعث شد کانتینرهایی که به ردیف بودند منفجر شوند.

بعد از انفجار ده بیست متر پرت شدم.

@Eterazebazar

📍 در حالی‌ که بندرعباس در آتش فاجعه می‌سوزد
و قلب ایران از داغ جان‌باختگان به درد آمده،
از شمال تا جنوب، هر وجدان بیداری عزادار است...

🔻 اما آن‌سوتر، در سکوت سنگین بی‌عدالتی،
وزیر کار خبر از حذف یارانه‌ی ۷۵۰ هزار نفر از دهک‌های بالا می‌دهد.
دهک‌هایی که اغلب، با فشاری خردکننده درگیر زندگی‌اند،
نه بالا، نه برخوردار، فقط بی‌صدا...

⚠️ این مردم مگر چقدر باید بکشند؟
از سوگ بندرعباس،
تا بار گرانی و حذف بی‌رحمانه‌ی حمایت‌های اندک...

✨ آن‌ها در رفاه، ما در رنج...
انگار سهم این ملت، همیشه عزا و درد است
و سهم آن‌ها، صندلی‌های امن و سیاست‌های بی‌پاسخ.

@Eterazebazar

شهرکرد ساکت نماند؛ فریاد بر فراز کوه برخاست!
در روزگاری که سکوت رسانه، حقیقت را دفن می‌کند،
کامیون‌داران شهرکرد، دل جاده‌ها را به لرزه درآوردند.

نه با خطابه‌های فرمایشی، نه با نمایش‌های رسمی،
بلکه با بوق‌های ممتد و مسیرهای پرمعنا،
صدای خشم و سوگ ملت را به حرکت درآوردند.

نه برای نان، که برای حقیقت!
نه برای مزد، که برای انسانیت!

اعتراض کامیون‌داران شهرکرد، یک پیام داشت:
«بندرعباس تنها نیست؛ دردِ جنوب، دردِ ماست!»

وقتی سوگ با غیرت گره می‌خورد،
وقتی جاده‌ها از اندوه و خشم جان می‌گیرند،
آن‌گاه تاریخ می‌نویسد:
مردم زنده‌اند، حتی اگر حاکمان مرده باشند.

@Eterazebazar

دل‌های زخمی از زاگرس برخاستند؛ ایوان و زرنه به سوگ جنوب نشستند
در سینه‌ی کوه، در زخمِ بادهای ایلام، صدایی برخاست...
نه فقط از اسب و هیاهو، که از رنجِ مردم، از خشمِ فروخورده.

سنگین‌سواران ایوان و زرنه، سوگوار اما ساکت نماندند.
در قاب حرکت‌شان، احترام بود و اعتراض،
در نگاه‌شان، همدردی با جنوب و تنفری خاموش از فاجعه.

نه به‌ خاطر آیین، نه برای دیده شدن؛
بلکه به احترام خونِ بی‌گناهان،
به نامِ عدالت، به یادِ مظلومیت بندر!

این حضور، پیامی داشت:
«درد یکی‌ست، حتی اگر فرسنگ‌ها دور باشد.»
«بندرعباس تنها نیست؛ زاگرس نیز می‌گرید!»

و در هیبت این سواران، تاریخ خواهد نوشت:
اینجا ملتی زنده است،
که مرگ را می‌شناسد،
اما هرگز با ظلم کنار نمی‌آید.

@Eterazebazar

لطفا اگه امکانش هست این توصیه وخواسته یک ایرانی سوگوارحادثه بندرعباس رابه گوش آقای پزشکیان برسانید.

جناب رییس جمهور آیابهترنبود دراین روزهای حساس وغمباربرای ملت ایران ؛ شماربرنامه ی سفرخودبه آذربایجان را لغو میکردین وبیشتر به شرایط بحرانی بندرعباس رسیدگی میکردین.
آیابهتر نبودبجای ادای احترام اونهم به تنهایی به مقبره پدرالهام الیف، برای التیام ودلجوییی ازداغدیده گان وجبران خسارت ملی ؛؛معاون اول خود آقای عارف (پدرژن خوب)راازکار برکنارمیکردین.

@Eterazebazar

#ارسالی
وزیر راه وضعیت زندگی مردم بندر عباس عادی است

خانم وزیر، اینجا بندرعباس است؛ نه همه چیز عادی‌ست، نه مردم خاموشند!

می‌گویید "وضعیت زندگی مردم عادی‌ست"؟
یعنی سوختن کارگرها، انفجار اسکله، و خاک‌سپاری پدران بی‌گناه، برایتان عادی‌ست؟

شما که در اتاق‌های ایمن نشسته‌اید، نه صدای بوق کامیون شنیدید، نه جیغ کودک یتیم.
مردم ما جنازه تحویل گرفتند، شما گزارش!
مردم ما در تباهیِ سکوت می‌سوزند، شما پشت تریبون از «آرامش» می‌گویید؟

این توهین است، نه اطلاع‌رسانی.
توهین به خون‌های ریخته‌شده، به دل‌های سوخته، به دردِ بی‌صدای مردم بندر.
اگر زندگی برای شما عادی‌ست، برای ما جهنم شده!

نه آقای وزیر،
ما نه فراموش می‌کنیم،
نه می‌بخشیم!
و نه به «عادی‌نمایی» شما تن می‌دهیم.

@Eterazebazar

هنوز توی شک فاجعه بندرعباس هستیم، اونوقت دغدغه مجلس هنوز حجاب است،ستاد امر به معروف تهران هم مثل اصفهان پیامک ارسال می‌کند،جشن روز دختر برگزار می‌شود،یه کم نشون بدید لاقل ناراحت هستید؟واقعا این ها ایرانی هستند؟

@Eterazebazar

قله‌ پیشرفت» زیر سایه‌ خاموشی‌ها


ژنراتورها ردیف شده‌اند، مثل صف مردم برای وعده‌های خالی. صدای‌شان گوش‌خراش است، مثل شعارهایی که هر روز تکرار می‌شود. «با قطعی برق به قله‌ پیشرفت رسیدیم!» واقعیت تلخ‌تر از طنز است؛ مردمی که برق ندارند،
این جمله، طعنه‌ای است به وضعیت نابسامان تأمین انرژی که حالا به بخشی عادی از زندگی شهروندان تبدیل شده است این فقط خاموشی برق نیست، خاموشی عقل و پاسخ‌گویی هم هست.

@Eterazebazar

دختران لردگانی امسال جشن روز دختر را نگرفتند...
دلشان کنار دخترانی بود که در بندرعباس، زیر آوار داغ پدر، بی‌صدا گریستند.
در کنارشان ایستادند، به احترام دردشان، به احترام سکوتی که از فریاد تلخ‌تر بود.

اما مگر می‌شود فقط سکوت کرد؟
امروز اگر فریاد نزنیم، فردا نوبت ماست!
فردا نوبت عسلویه است، بوشهر است، نوبت خانه‌های ماست!

امروز که هنوز زنده‌ایم، باید فریاد بزنیم!
امروز که هنوز خاکستر نشده‌ایم، باید بایستیم!

در بندر، چه کسی می‌دانست یک دقیقه بعد زمین دهان باز می‌کند؟
چه کسی باور می‌کرد فاجعه این‌قدر نزدیک باشد؟

اگر امروز فریاد نزنیم،
فردا شاید دیگر نه صدایی بماند، نه شنونده‌ای...

@Eterazebazar

کامیون‌داران کرمانی مقیم بندرعباس با برگزاری رژه خودروهای سنگین و نصب پارچه‌نوشته‌های تسلیت، همدردی خود را با قربانیان انفجار و آتش‌سوزی بندر رجایی ابراز کردند. در حرکت آن‌ها، نه تنها احترام بود، بلکه اعتراض نیز جاری بود.
این حضور، گواهی بود از همدردی با جنوب و تنفر از فاجعه‌ای که بی‌گناهان را در آتش سوزاند.

آن‌ها نه به‌خاطر آیین و نه برای دیده شدن، بلکه به احترام خونِ بی‌گناهان و به نامِ عدالت در کنار قربانیان ایستادند. این پیامی از دل حرکت‌شان بیرون آمد:
«درد یکی‌ست، حتی اگر فرسنگ‌ها دور باشد.»
«بندرعباس تنها نیست»
«با هیچ ستمگری سر سازش ندارد.»

و در تاریخ، این حضور ثبت خواهد شد:
ملتی که مرگ را می‌شناسد، اما هرگز با ظلم کنار نمی‌آید.

@Eterazebazar

#ارسالی
اصفهان
عرض درود و تسلیت به عزیزانی که در فاجعه‌ی بندرعباس عزیزان خود را از دست داده‌اند.
دلم پر است از همدردی با شما و این درد سنگینی که همه‌ی ما با شما حس می‌کنیم.

متأسفم که باید بگویم این دولت و رهبر این مملکت هیچ ارزشی برای مردم قائل نیستند.
سه‌شنبه ۹ اردیبهشت ۱۴۰۴، در حالی که تمام قلب ایران در درد و غم بود، در اصفهان جشن روز دختر برگزار کردند.
واقعاً وقتی تمام کشور در اندوه است، این جشن‌ گرفتن‌ها چه معنایی دارد؟

و جالب اینجاست که حتی کسانی که خود را در این جشن‌ها دعوت کرده‌اند، باز هم غیر از خودشان کسی در آن شرکت نکرد.
این اتفاق نشان می‌دهد که این افراد هیچ توجهی به درد مردم ندارند؛ انگار برای جان مردم ایران هیچ ارزشی قائل نیستند.
آن‌ها گویی در این مملکت صاحب‌منصبان‌اند و دیگران برده‌های آن‌ها.

این وضعیت، زنگ خطری است که باید همه ما از آن بیدار شویم.

@Eterazebazar

در شامگاه سه‌شنبه ۹ اردیبهشت ۱۴۰۴، وقتی مردم اهواز تصمیم گرفتند به یاد جانباختگان فاجعه‌ی بندرعباس عزاداری کنند، ماموران پلیس با بهانه‌ی "نداشتن مجوز"، حق طبیعی و انسانی این مردم را برای ابراز همدردی و عزاداری گرفتند.

آیا عزاداری برای جانباختگان در کشور خودمان باید نیاز به مجوز داشته باشد؟ آیا این حکومت واقعا چنین کمترین احترامی برای درد و رنج مردم قائل است؟

این اقدام نشان می‌دهد که حتی در لحظات سوگ و اندوه، دولت و نیروهای امنیتی همچنان با خشونت و سرکوب مردم را تحت فشار قرار می‌دهند. آیا دیگر برای اظهار همدردی نیز باید از آن‌ها اجازه گرفت؟ این دولت نه تنها برای جان انسان‌ها ارزش قائل نیست، بلکه حتی اجازه می‌دهد که درد و سوگواری مردم را نیز با زور و اجبار درهم بشکند.

این‌ها همان کسانی هستند که نمی‌خواهند صدای مردم شنیده شود. صدای درد، صدای اعتراض، و صدای حق که همچنان زیر آوار سرکوب دفن می‌شود.

@Eterazebazar