معدنجو؛ ویترینی برای پنهان کردن مرگ کارگران ذغال‌سنگ

معدنجو به نمایشگاهی تبلیغاتی برای مسئولان تبدیل شده است؛ پشت آن قایم می‌شوند و با افتخار می‌گویند: «بیایید ببینید، مانیتورینگ مرکزی نصب کردیم!» اما حقیقت آن است که وضعیت سایر معادن ذغال‌سنگ کشور همچنان بحرانی است.

پس از فاجعه‌ی اول مهر سال گذشته که به مرگ ۵۳ کارگر انجامید، در معدنجو مانیتورینگ مرکزی و دستگاه‌های گازسنج نصب کردند. اما در بسیاری از معادن سنتی طبس و دیگر نقاط کشور، نه خبری از مانیتورینگ است و نه سنسورهای گاز. جان کارگران همچنان بازیچه بی‌توجهی و سودجویی کارفرمایان و مسئولان است.

این کارگران با حداقل حقوق، قراردادهای پیمانکاری، بی‌تشکل صنفی و حتی مشکلات در بازنشستگی سخت و زیان‌آور، هر روز با ریه‌های بیمار و صورت‌های آغشته به گرد ذغال‌سنگ، در دو قدمی مرگ ایستاده‌اند.

آن‌ها کارگران بی‌صدا و بی‌حقوقی هستند که هر لحظه قربانی سیاست‌های مرگ‌آفرین می‌شوند؛ و حاکمیت به جای صیانت از جانشان، تنها ویترینی پر زرق‌وبرق به نمایش گذاشته است تا خون کارگران را پشت آن پنهان کند.

@Eterazebazar

شرم آموزشی در هرمزگان؛ کلاس درس در کانکس در سال ۱۴۰۴!

این‌جا هشت‌بندی میناب، هرمزگان است؛ جایی که کودکان، صبح و بعدازظهر همچنان در کانکس درس می‌خوانند. در سال ۱۴۰۴، وقتی میلیاردها تومان صرف ویترین‌سازی و پروژه‌های بی‌حاصل می‌شود، فرزندان این سرزمین هنوز در اتاقک‌های آهنی داغ و نفس‌گیر به دنبال الفبا هستند.

مدرسه‌ی کانکسی در هرمزگان لکه ننگی بر پیشانی مسئولانی است که از «پیشرفت آموزشی» دم می‌زنند. این کودکان با کمترین امکانات، اما با بیشترین اراده می‌خواهند آینده بسازند، در حالی که آینده‌شان قربانی بی‌عدالتی و بی‌کفایتی شده است.

@Eterazebazar

افتضاح به‌جای افتتاح؛ پله و نرده اداره برق منجیل با مراسم رسمی رونمایی شد!

در یکی از مضحک‌ترین صحنه‌های تاریخ مدیریت کشور، پروژه‌ای با عنوان «ساخت پله و نرده» در اداره برق منجیل طی مراسمی پرزرق‌وبرق افتتاح شد!

به مناسبت هفته جنگ (!) ورودی جدید اداره برق منجیل با اعتبار دو میلیارد ریالی شامل پله، نرده، درب جدید و تابلو افتتاح شد؛ گویی دستاوردی ملی رقم خورده باشد.

در این مراسم، امام جمعه منجیل، مدیر برق شهرستان، رؤسای بخش‌های مختلف و حتی شهردار حضور یافتند تا برای یک نرده و چند پله روبان ببرند!

این صحنه، تصویری عریان از ابتذال مدیریتی و نمایش‌های پوچ مسئولان است؛ جایی که ساخت یک نرده و پله کوچک به پروژه‌ای بزرگ جلوه داده می‌شود، در حالی که هزاران مشکل واقعی مردم بی‌پاسخ مانده است.

@Eterazebazar

گرانی افسارگسیخته؛ سفره مردم قربانی بی‌کفایتی وزارت جهاد کشاورزی

مدیرعامل تره‌بار تهران با صراحت اعلام کرد: وزارت جهاد کشاورزی مسئول اصلی گرانی‌هاست. بی‌توجهی و عدم حمایت از تولیدکنندگان، تولید را به شدت کاهش داده و تعادل عرضه و تقاضا را از هم پاشیده است.

نتیجه این بی‌کفایتی روشن است: قیمت‌ها لحظه‌ای بالا می‌رود.

برنج در مقایسه با سال گذشته سه برابر شده است.

مرغ تنها در سه ماه از ۱۰۳ هزار تومان به ۱۵۰ هزار تومان جهش کرده است.

گوشت و میوه نیز هر روز سقف تازه‌ای را تجربه می‌کنند.

کارشناسان بارها هشدار داده‌اند که دولت باید با تأمین نهاده‌ها و حمایت واقعی از تولیدکنندگان، مانع این سونامی گرانی شود. اما در عمل، سفره مردم کوچک‌تر شده و مسئولان تنها تماشاگرند.

@Eterazebazar

اعتراف به واقعیت؛ هزاران اعتراض در برابر ظلم و بی‌عدالتی

یک روزنامه وابسته به ارگانی خاص، ناخواسته بخشی از حقیقت را برملا کرد. در سرمقاله‌اش نوشت: تنها در ۶ ماه نخست سال ۹۶، بیش از ۳۵۰۰ کنش اعتراضی رخ داده است. همچنین آمار سالانه نشان می‌دهد که در ایران، ۱۵۰۰ اعتراض کارگری به ثبت می‌رسد.

این اعداد گویای یک حقیقت انکارناپذیر است: مردم و به‌ویژه کارگران دیگر تاب تحمل فشار، بی‌حقوقی و تبعیض را ندارند. هر روز که سیاست‌های ویرانگر ادامه می‌یابد، اعتراضات نیز گسترده‌تر و ریشه‌دارتر می‌شود.

این آمار نه تنها اعتراف به بحران عمیق اجتماعی است، بلکه سندی است بر اینکه اعتراض در تار و پود جامعه نهادینه شده و هیچ سرکوبی توان خاموش کردن آن را ندارد.

@Eterazebazar

فریاد کارگران فاز ۱۴ پارس جنوبی؛ چند ماه بدون حقوق در آستانه سال تحصیلی

کارگران شاغل در فاز ۱۴ پارس جنوبی ماه‌هاست حقوقی دریافت نکرده‌اند. در حالی که این پروژه عظیم نفت و گاز میلیاردها دلار سود نصیب کارفرمایان و دولت می‌کند، کارگرانی که ستون‌های اصلی این صنعت هستند، با دست خالی به خانه بازمی‌گردند.

این وضعیت در آستانه سال تحصیلی، فشار خردکننده‌ای بر خانواده‌ها وارد کرده است. بسیاری از کارگران حتی توان خرید ابتدایی‌ترین لوازم تحصیلی فرزندانشان را ندارند.

این نه تنها بی‌عدالتی، بلکه غارت آشکار حقوق کارگران است؛ کارگرانی که با عرق جبین صنعت را زنده نگه می‌دارند اما خودشان در فقر و تنگنا جان می‌سپارند.

@Eterazebazar

سال تحصیلی با کابوس گرانی؛ دفتر و مداد هم به رویای دست‌نیافتنی تبدیل شد

با آغاز سال تحصیلی، خانواده‌های کارگری و زحمتکش با موج تازه‌ای از گرانی لوازم‌التحریر روبه‌رو شده‌اند. قیمت‌ها در یک سال گذشته ۳۰ درصد جهش کرده و بسیاری از والدین حتی توان خرید دفتر و مداد ساده برای فرزندانشان را ندارند.

رئیس اتحادیه نوشت‌افزار در سخنانی توجیه‌گرانه، گرانی‌ها را به تورم و قطعی برق گره زد و در نهایت توصیه کرد مردم از «فروشگاه‌های دارای جواز» خرید کنند! اما واقعیت این است که فقر عمومی چنان گسترده شده که توصیه‌های شکلی هیچ دردی را دوا نمی‌کند.

وقتی معیشت مردم زیر بار گرانی له شده، وقتی حقوق‌ها ماه‌ها عقب می‌افتد و قیمت‌ها روزانه بالا می‌رود، دیگر دفتر و مداد نه ابزار آموزش، بلکه نمادی از شکاف طبقاتی است. کودکان کارگر به جای کیف و کتاب، با دستان خالی وارد سال تحصیلی می‌شوند.

@Eterazebazar

✊ چکیده‌ای از مهم‌ترین رخدادهای چهارشنبه ۲ مهر

اعتراضات کارگری و معیشتی

ایران پوپلین رشت

گروه ملی فولاد اهواز

کارگران فاز ۱۴ پارس جنوبی

کارگران معادن زغال‌سنگ

آمار رسمی هزاران اعتراض کارگری در سال‌های گذشته

فشار اقتصادی و سقوط معیشت مردم

جهش افسارگسیخته دلار، طلا، تتر

ریزش بورس و ورشکستگی سرمایه‌های مردم

گرانی افسارگسیخته گوشت، مرغ، برنج و میوه

بحران لوازم‌التحریر در آستانه سال تحصیلی

خانه‌های میلیارد دلاری در شمال تهران در کنار فقر مطلق کارگران

فساد ساختاری و وعده‌های پوچ حاکمیت

وعده‌های تکراری فرماندار اهواز به کارگران فولاد

مدیران ایران پوپلین با پرداخت‌های قطره‌چکانی

ویترین‌سازی در معدن‌جو با نصب مانیتورینگ بعد از مرگ ده‌ها کارگر

افتتاح‌های مضحک مثل پله و نرده اداره برق منجیل

سرکوب و بقای حکومت از راه خشونت

موج بی‌سابقه اعدام‌ها (۱۰۰۰ نفر در ۹ ماه)

سالگرد شهادت جوانانی چون سیدمحسن موسوی در اعتراضات

تجمع خانواده‌های محکومان به اعدام مقابل زندان قزلحصار

بحران آموزش و تبعیض آشکار

تعطیلی دبیرستان دخترانه در انار و تبدیل آن به هنرستان پسرانه

مدارس کانکسی در هرمزگان (۱۴۰۴!)

خانواده‌ها ناتوان در خرید ابتدایی‌ترین لوازم تحصیلی

کارگران با دست خالی مقابل غول‌های سرمایه‌داری و دولت می‌ایستند، خانواده‌ها زیر بار گرانی خرد می‌شوند، کودکان حتی از حق آموزش محرومند، و در مقابل، حاکمیت نه تنها پاسخی ندارد، بلکه با اعدام، سرکوب و وعده‌های پوچ می‌کوشد بقای خود را تضمین کند.

اعتراضات کارگری و اجتماعی دیگر نقطه‌ای نیست، بلکه به موجی دائمی تبدیل شده که از رشت و اهواز تا تهران و هرمزگان جریان دارد.
جامعه به مرحله‌ای رسیده که اعتراض و عصیان، تنها راه بازپس‌گیری حق تلقی می‌شود.

@Eterazebazar

فاجعه‌ای بی‌سابقه در جاده هراز!

تخریب بی‌رحمانه طبیعت و محیط زیست به مرحله‌ای رسیده که گرد و غبار، دود و حتی ریزش سنگ می‌تواند هر لحظه جان رانندگان و مسافران را بگیرد. جاده‌ای که ذاتاً پرپیچ‌وخم و مرگبار است، حالا با کوه‌خواری و برداشت‌های غیر اصولی عملاً به قتلگاه تبدیل شده.

طنز تلخ ماجرا اینجاست که همان مدیری که باید پاسخگوی این فجایع باشد، هفته پیش به‌عنوان «مدیر نمونه شهرستان آمل» تقدیر شد!
جون مردم هیچ جایگاهی در محاسبات این‌ها ندارد؛ طبیعت و سلامت جامعه زیر پای سودجویی و بی‌کفایتی له می‌شود.

@Eterazebazar

رسوایی بزرگ در راه‌آهن!

قطار تهران–مشهد، پرمسافرترین و مهم‌ترین خط ریلی کشور، درست در ورودی ایستگاه مشهد و حوالی ساعت ۸ صبح از ریل خارج شد. این حادثه نه‌تنها جان صدها مسافر را به خطر انداخت، بلکه بار دیگر عمق فاجعه‌بار فرسودگی ناوگان ریلی و بی‌تدبیری مدیران را برملا کرد.
خروج قطار از ریل در چنین نقطه حساسی یعنی فاجعه‌ای که می‌توانست به یک کشتار جمعی بدل شود، اما برای مسئولان فقط یک «خبر معمولی» است! جان مردم، بازیچه بی‌مسئولیتی‌ها شده است.

@Eterazebazar

گواهینامه؛ از حق ابتدایی مردم تا کالای لوکس!

هزینه گرفتن گواهینامه حالا به مرز جنون رسیده: برای موتور حداقل ۳.۵ میلیون، برای خودروهای سواری نزدیک به ۱۰ میلیون، و برای خودروهای سنگین چیزی حدود ۱۸ میلیون تومان!
یک زمانی خرید ماشین برای خیلی‌ها رؤیا بود، حالا حتی گرفتن یک تکه کاغذ به نام «گواهینامه» هم به رؤیای دست‌نیافتنی تبدیل شده.
این یعنی حقوق اولیه مردم، مثل رانندگی، هم به گروگان مافیای هزینه‌ها و بی‌کفایتی سیاست‌گذاران درآمده است.

@Eterazebazar

حادثه‌ای که می‌توانست فاجعه باشد!

صبح امروز یک اتوبوس کارگران شرکت پتروکیان در بندر شیرینو دچار آتش‌سوزی شد. خوشبختانه قبل از سوار شدن کارگران، حادثه رخ داد و تلفات جانی نداشت، اما تأخیر چندساعته آتش‌نشانی بار دیگر ضعف خطرناک زیرساخت‌ها را برملا کرد.

واقعیت تلخ: بزرگ‌ترین روستای جنوب کشور، شیرینو، درست در مجاورت صنعت نفت و گاز، هیچ ایستگاه آتش‌نشانی ندارد. چندین بار پیش از این آتش‌سوزی‌های مشابه رخ داده‌اند و هر بار بی‌تدبیری و نبود امکانات، خطر جانی را به شکل مستقیم تهدید کرده است. جان کارگران و اهالی، قربانی سیاست‌های بی‌مسئولیت و کم‌توجهی مدیریت محلی شده است.

@Eterazebazar

جنایت بی‌رحمانه در مرزهای غربی!

در روزهای اخیر، دو فاجعه خونین دیگر بر کولبران کردستان تحمیل شد.
🔹 شامگاه سه‌شنبه ۱ مهر ۱۴۰۴، کاروان الماسی از ثلاث باباجانی با تیراندازی مستقیم نیروهای هنگ‌مرزی در نوسود هدف قرار گرفت؛ دست یکی از کولبران به شدت مجروح شد و دو نفر دیگر نیز زخمی شدند.
🔹 پنجشنبه ۳ مهر ۱۴۰۴، قاسم عزیزی، کولبر ۴۷ ساله و پدر دو فرزند اهل بانه، در حوالی روستای بلسن با شلیک مستقیم کلاشینکوف جان خود را از دست داد.

این فاجعه‌ها، تنها گوشه‌ای از واقعیت تلخ مرزهای غربی است. کولبران، کارگرانی که به خاطر نبود شغل و معیشت پایدار ناچارند جان خود را در مسیرهای مرزی به خطر بیندازند، قربانی بی‌تدبیری و خشونت سازمان‌یافته نیروهای مرزی شده‌اند. هر گلوله، نشانگر بی‌تفاوتی و سرکوب نظامی علیه مردمی است که تنها تلاش می‌کنند نان خانواده‌شان را تأمین کنند.

@Eterazebazar

انفجار بی‌سابقه قیمت ارز در بازار!

دلار آمریکا به ۱۰۷,۹۰۰ تومان رسید، یورو با ۱۲۶,۸۱۰ تومان رکورد زد، دلار کانادا ۷۹,۲۷۰ تومان و درهم امارات ۲۹,۶۰۰ تومان اعلام شد.
نرخ تتر هم از قافله عقب نمانده و ۱۰۸,۷۵۰ تومان ثبت شده است.

این اعداد نه فقط قیمت ارز، بلکه نمود آشکار بی‌کفایتی سیاست‌های اقتصادی و فساد ساختاری در مدیریت بازار هستند. قدرت خرید مردم هر روز بیشتر از دست می‌رود و حقوق و معیشت مردم در برابر هیولای تورم، بی‌پناه شده است.

@Eterazebazar

بازار کالاهای اساسی در بحران بی‌پایان!

در هفته منتهی به سوم مهر ۱۴۰۴، فشار گرانی به اوج خود رسید. شارژ کالابرگ خانوارهای دهک چهارم تا نهم هیچ کمکی به کاهش فشار مالی مردم نکرده است؛ مردم حتی برای خرید برنج و گوشت باید دست به جیب شوند و هزینه‌ای سرسام‌آور بپردازند. هر کیسه برنج ۵ کیلویی ایرانی ۱,۳۷۵,۰۰۰ تومان، تن ماهی ۱۸۰ گرمی با افزایش ۳۵ درصدی طی ۶ ماه به ۱۱۹,۹۰۰ تومان رسیده، و قیمت ماهی قزل‌آلا به ۳۴۵,۰۰۰ تومان در کیلوگرم رسید.

کارشناسان هشدار داده‌اند که صرفه‌جویی ارزی وزارت جهاد کشاورزی، به جای کاهش فشار اقتصادی، بار گرانی‌ها را مستقیماً بر سفره مردم تحمیل کرده است. نهاده‌های دامی، گوشت قرمز، کنسرو ماهی و لبنیات همگی افزایش قیمت شدید را تجربه کرده‌اند، در حالی که قدرت خرید مردم به پایین‌ترین سطح خود رسیده است.

این وضعیت تنها یک حقیقت تلخ را نشان می‌دهد: سیاست‌های صرفه‌جویی ارزی و مدیریت ناکارآمد، به جای حمایت از مردم، سفره آن‌ها را کوچک‌تر و هزینه‌های زندگی را نجومی کرده است.

@Eterazebazar

#ارسالی
ببینید دیگه کار به کجا کشیده و امنیت مردم ایران دست کیه؟ دیگه حتی تو تهران هم هیچ امن و امانی باقی نمونده...
باج گیرا نه تنها مغازه داران و مردم عادی رو تهدید میکنن و بزور ازشون باج میگیرن حالا دیگه هیچ چی از پلیس و نیروهای انتظامی هم ترسی ندارن و حتی اونا رو تهدید میکنن
این رژیم و حکومتی که اینهمه دم از امن و امانت و امنیت کشور و مردم میزنه کجاس؟
نیروهای انتظامی یا خودشون تو این کار دست دارن یا خیلی بی عرضه و فاسدن و بدبختانه حفظ امنیت ما دست این بی عرضه های فاسده...

@Eterazebazar

جهش بی‌رحمانه ارز در بازار آزاد!
دلار آمریکا به ۱۰۸,۳۰۰ تومان رسید، یورو رکورد ۱۲۷,۲۸۰ تومان را شکست، دلار کانادا ۷۹,۴۹۰ تومان و درهم امارات ۲۹,۶۹۰ تومان اعلام شد. نرخ تتر هم از قافله عقب نماند و به ۱۰۹,۲۵۰ تومان رسید.

این جهش‌های بی‌سابقه نشان‌دهنده ناکارآمدی سیاست‌های اقتصادی و بی‌اعتنایی به قدرت خرید مردم است. حقوق و معیشت مردم در برابر تورم و نوسانات ارزی، به‌طور کامل قربانی شده‌اند.

@Eterazebazar

تجمع اعتراضی مردم تهلاب علیه بی‌عدالتی آبی!
امروز، پنج‌شنبه سوم شهریور ۱۴۰۴، اهالی روستای تهلاب در میرجاوه در اعتراض به انتقال آب منطقه‌شان به زاهدان تجمع کردند. این تصمیم غیرمسئولانه، کشاورزی و منابع آب زیرزمینی روستا را به نابودی می‌کشاند و معیشت مردم را در وضعیتی بحرانی قرار می‌دهد.

معترضان می‌گویند: مرزها بسته شده و هیچ راهی برای امرار معاش وجود ندارد، و حالا با انتقال آب، کشاورزی و دامداری نیز نابود خواهد شد. گروهی از اهالی قصد دارند به زاهدان بروند و مقابل استانداری تجمع کنند تا صدای خود را به گوش مسئولان برسانند.

@Eterazebazar

جنایت خاموش علیه یک زندانی سیاسی!

مریم اکبری‌منفرد، زندانی سیاسی محبوس در زندان berنام قرچک ورامین، با وجود تأکید پزشکی قانونی بر ضرورت درمان روزانه فیزیوتراپی و کاریوپرکتیک، همچنان از رسیدگی پزشکی محروم است. دردهای مزمن کمر و زانو، بی‌حسی پا و اختلال حرکتی جان او را تهدید می‌کند، اما مسئولان زندان و بهداری با بهانه «کمبود امکانات» از اعزام او جلوگیری می‌کنند.

مریم اکبری‌منفرد از سال ۱۳۸۸ بدون حتی یک روز مرخصی در زندان است. او مادر سه فرزند است و تنها «جرمش» دادخواهی خون چهار عضو خانواده‌اش است که در دهه ۶۰ و تابستان ۶۷ اعدام شدند.
اکنون، با نزدیک شدن به پایان محکومیتش، برایش پرونده‌های جدید ساخته‌اند تا دو سال دیگر در زندان بماند. این در حالی است که او حتی از ابتدایی‌ترین حق انسانی خود یعنی درمان محروم است.

این ماجرا نه‌تنها نقض آشکار حقوق بشر است، بلکه سندی دیگر بر سرکوب سیستماتیک دادخواهان و بی‌رحمی حاکمیت در برابر زندانیان سیاسی است.

@Eterazebazar

شوک به بازماندگان مستمری‌بگیران تأمین اجتماعی!

پس از واریز حقوق شهریور، بسیاری از بازماندگان متوجه شدند که کمک‌هزینه اولاد به‌طور ناگهانی حذف شده است. این تصمیم به معنای کسر ۳.۵ میلیون تومان از مستمری خانواده‌هایی است که اغلب تنها منبع درآمدشان همین مبلغ ناچیز است.

سازمان تأمین اجتماعی این اقدام را «هوشمندسازی و به‌روزرسانی اطلاعات» نامیده و اعلام کرده که فرزندان بالای ۱۸ سال دیگر مشمول دریافت حق اولاد نیستند. اما برای خانواده‌هایی که سال‌ها روی این مبلغ حساب کرده‌اند، چنین تصمیم ناگهانی چیزی جز بی‌عدالتی و فشار مضاعف اقتصادی نیست.

یکی از معترضان می‌گوید: «پدرم را در کودکی از دست دادم. مستمری تنها منبع زندگی ماست. ناگهان بدون هیچ توضیحی ۳.۵ میلیون از حقوقمان حذف کردند. این ظلم آشکار است.»

این ماجرا نشان می‌دهد که «هوشمندسازی» در عمل به معنای «حذف حقوق» و تحمیل ریاضت بیشتر بر دوش ضعیف‌ترین اقشار جامعه است.

@Eterazebazar