روایت یک خرید روزمره که دیگر عادی نیست
زاهدان.
بیست روز پیش یک کیسه آرد ۴۰ کیلوییِ درجهیک را ۱ میلیون و ۵۰۰ هزار تومان خریدم.
امروز همان را برای مصرف خانه ۲ میلیون و ۶۰۰ هزار تومان گرفتم.
یعنی در کمتر از سه هفته، بیش از یک میلیون تومان افزایش.
برای بعضیها شاید فقط یک «عدد» باشد،
اما برای خانوادهای که هر روز دخلوخرج را با حساب و کتاب جلو میبرد،
یعنی حذف شدن چیزهای دیگر از سفره.
مستمری ماهانه بعضی خانوادهها حتی به اندازه خرید یک قلم از مایحتاج هم نمیرسد.
وقتی قیمتها اینطور بالا میرود، انتخابها دردناک میشود:
برنج کمتر، لبنیات کمتر، میوه کمتر.
نمونهها کم نیستند:
برنجی که دو ماه پیش ۶۰۰ هزار تومان بود، حالا حدود ۲ میلیون و ۱۰۰.
روغن ۵ کیلویی از ۶۵۰ به نزدیک ۱ میلیون و ۹۰۰.
پنیر ۶۵ هزار تومانی شده ۱۴۵ هزار تومان.
مرغی که تا به سفره برسد، هر روز گرانتر از دیروز است.
حتی خوراکی ساده مدرسه—دو کیک و یک آبمیوه—
چیزی که باید یک دلخوشی کوچک برای بچهها باشد،
از ۵۰ هزار تومان رسیده به ۱۰۰ هزار تومان.
اینها آمار رسمی نیست.
اینها خریدهای واقعی یک خانواده معمولی است.
روایت سفرههایی که هر روز کوچکتر میشوند.
سؤال ساده مردم همین است:
با درآمدهای ثابت و قیمتهای بیقرار،
چطور باید زندگی را ادامه داد؟
@Eterazebazar
زاهدان.
بیست روز پیش یک کیسه آرد ۴۰ کیلوییِ درجهیک را ۱ میلیون و ۵۰۰ هزار تومان خریدم.
امروز همان را برای مصرف خانه ۲ میلیون و ۶۰۰ هزار تومان گرفتم.
یعنی در کمتر از سه هفته، بیش از یک میلیون تومان افزایش.
برای بعضیها شاید فقط یک «عدد» باشد،
اما برای خانوادهای که هر روز دخلوخرج را با حساب و کتاب جلو میبرد،
یعنی حذف شدن چیزهای دیگر از سفره.
مستمری ماهانه بعضی خانوادهها حتی به اندازه خرید یک قلم از مایحتاج هم نمیرسد.
وقتی قیمتها اینطور بالا میرود، انتخابها دردناک میشود:
برنج کمتر، لبنیات کمتر، میوه کمتر.
نمونهها کم نیستند:
برنجی که دو ماه پیش ۶۰۰ هزار تومان بود، حالا حدود ۲ میلیون و ۱۰۰.
روغن ۵ کیلویی از ۶۵۰ به نزدیک ۱ میلیون و ۹۰۰.
پنیر ۶۵ هزار تومانی شده ۱۴۵ هزار تومان.
مرغی که تا به سفره برسد، هر روز گرانتر از دیروز است.
حتی خوراکی ساده مدرسه—دو کیک و یک آبمیوه—
چیزی که باید یک دلخوشی کوچک برای بچهها باشد،
از ۵۰ هزار تومان رسیده به ۱۰۰ هزار تومان.
اینها آمار رسمی نیست.
اینها خریدهای واقعی یک خانواده معمولی است.
روایت سفرههایی که هر روز کوچکتر میشوند.
سؤال ساده مردم همین است:
با درآمدهای ثابت و قیمتهای بیقرار،
چطور باید زندگی را ادامه داد؟
@Eterazebazar
ضمن عرض تسلیت به خانوادههای داغدار
با نهایت تأثر و اندوه، یاد و نام شهدای راه آزادی دیماه ۱۴۰۴ همایونشهر را گرامی میداریم:
۱- نادر کریمی — فروشان
۲- عبدالرسول حاج باقری — فروشان
۳- حسام شومالی، دانشآموز — خوزان
۴- مهندس محمدجعفر پور — ورنوسفادران
۵- امید صفایانی — ورنوسفادران
۶- امیرحسین ندافی — ورنوسفادران
۷- میلاد کوچکی — ورنوسفادران
۸- مهران جهانبخشی — ورنوسفادران
۹- حمیدرضا شاهین — ورنوسفادران
۱۰- ماهان کارگری — خوزان
۱۲- اکبر جمشیدیان — خوزان
۱۳- شهرام صفری — فروشان
۱۴- جواد سامانی — جویآباد
۱۵- محمدمهدی رضایی — آدریان
۱۶- عرفان مومنی، دانشجو — دهنو
۱۷- مسعود کریم، دانشآموز — دهنو
۱۸- مهدی سلیمانی — دهنو
۱۹- عباس قاسمی — خوزان
۲۰- نوراله مجیری — خوزان
۲۱- سید حسین هاشمی
۲۲- علیرضا مهدوی — قرطمان
۲۳- پدرام خالویی، دانشآموز — خوزان
۲۴- حسین براتی — جویآباد
۲۵- عباس امینزاده
۲۶- مصطفی روحاللهی — ورنوسفادران
۲۷- کرمعلی اعلایی — ورنوسفادران
۲۸- جعفر اسحاقیان — درچه
۲۹- سید علیرضا موسوی — درچه
۳۰- آیت کدخدایی — اسفریز
۳۱- آرزو عابدی — درچه
۳۲- بهزاد مختاری — اندان
۳۳- صادق عابدی — اندان
۳۴- سیامک خوشاخلاق — ورنوسفادران
۳۵- رضا محمدی — جویآباد
۳۶- مهدی عبدالی — قرطمان
این فهرست بخشی از شهدای راه آزادی دیماه ۱۴۰۴ همایونشهر است.
از همه عزیزانی که اطلاعات تکمیلی درباره دیگر شهدای این ماه دارند، دعوت میکنیم تا در اختیار ما بگذارند تا نام و یادشان نیز ثبت و منتشر شود.
یادشان گرامی و راهشان پررهرو باد.
@Eterazebazar
با نهایت تأثر و اندوه، یاد و نام شهدای راه آزادی دیماه ۱۴۰۴ همایونشهر را گرامی میداریم:
۱- نادر کریمی — فروشان
۲- عبدالرسول حاج باقری — فروشان
۳- حسام شومالی، دانشآموز — خوزان
۴- مهندس محمدجعفر پور — ورنوسفادران
۵- امید صفایانی — ورنوسفادران
۶- امیرحسین ندافی — ورنوسفادران
۷- میلاد کوچکی — ورنوسفادران
۸- مهران جهانبخشی — ورنوسفادران
۹- حمیدرضا شاهین — ورنوسفادران
۱۰- ماهان کارگری — خوزان
۱۲- اکبر جمشیدیان — خوزان
۱۳- شهرام صفری — فروشان
۱۴- جواد سامانی — جویآباد
۱۵- محمدمهدی رضایی — آدریان
۱۶- عرفان مومنی، دانشجو — دهنو
۱۷- مسعود کریم، دانشآموز — دهنو
۱۸- مهدی سلیمانی — دهنو
۱۹- عباس قاسمی — خوزان
۲۰- نوراله مجیری — خوزان
۲۱- سید حسین هاشمی
۲۲- علیرضا مهدوی — قرطمان
۲۳- پدرام خالویی، دانشآموز — خوزان
۲۴- حسین براتی — جویآباد
۲۵- عباس امینزاده
۲۶- مصطفی روحاللهی — ورنوسفادران
۲۷- کرمعلی اعلایی — ورنوسفادران
۲۸- جعفر اسحاقیان — درچه
۲۹- سید علیرضا موسوی — درچه
۳۰- آیت کدخدایی — اسفریز
۳۱- آرزو عابدی — درچه
۳۲- بهزاد مختاری — اندان
۳۳- صادق عابدی — اندان
۳۴- سیامک خوشاخلاق — ورنوسفادران
۳۵- رضا محمدی — جویآباد
۳۶- مهدی عبدالی — قرطمان
این فهرست بخشی از شهدای راه آزادی دیماه ۱۴۰۴ همایونشهر است.
از همه عزیزانی که اطلاعات تکمیلی درباره دیگر شهدای این ماه دارند، دعوت میکنیم تا در اختیار ما بگذارند تا نام و یادشان نیز ثبت و منتشر شود.
یادشان گرامی و راهشان پررهرو باد.
@Eterazebazar
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
تجمع دانشجویان دانشگاه فردوسی مشهد برای آزادی امین پورفرهنگ
امروز، دوشنبه ۲۰ بهمنماه، در پی فراخوان دانشجویان برای آزادی امین پورفرهنگ، دانشگاه فردوسی مشهد صحنه تجمعی گسترده شد.
از ساعات اولیه صبح، ورود دانشجویان مقطع کارشناسی به دانشگاه ممنوع اعلام شد، اما از حوالی ساعت ۱۲، با وجود حضور گسترده نیروهای حراست و امنیتی و تلاش برای متفرقکردن آنان، دانشجویان ایستادگی کردند و تجمعی منسجم شکل گرفت.
حدود ۳۰۰ دانشجو از دانشکدههای مختلف حضور داشتند و بر شمار جمعیت به مرور افزوده میشد. دانشجویان با صدایی رسا خواستار آزادی فوری امین پورفرهنگ شدند و یاد و نام شهدای راه أزادی پارسا صفار و محمدمهدی سالاری را گرامی داشتند.
مسئولان دانشگاه با استناد به هماهنگی با دادستان بجنورد وعده دادند که وضعیت امین پورفرهنگ ظرف سه روز مشخص خواهد شد، اما دانشجویان بارها با وعدههای مشابه مواجه شدهاند و اعتمادی به حکومت و سیستم حکومتی باقی نمانده است.
دانشجویان هشدار دادند: در صورت کوچکترین آسیب یا اتفاق برای امین پورفرهنگ، موج بعدی تجمعات بسیار گستردهتر و کوبندهتر خواهد بود. این تجمع نه یک درخواست بلکه یک مطالبه قاطع و غیرقابل عقبنشینی است.
ویدیوها و تصاویر، با افکتهای صوتی و تصاویر محو شده، برای حفاظت از امنیت دانشجویان، صدای آنان را به مردم میرساند.
@Eterazebazar
امروز، دوشنبه ۲۰ بهمنماه، در پی فراخوان دانشجویان برای آزادی امین پورفرهنگ، دانشگاه فردوسی مشهد صحنه تجمعی گسترده شد.
از ساعات اولیه صبح، ورود دانشجویان مقطع کارشناسی به دانشگاه ممنوع اعلام شد، اما از حوالی ساعت ۱۲، با وجود حضور گسترده نیروهای حراست و امنیتی و تلاش برای متفرقکردن آنان، دانشجویان ایستادگی کردند و تجمعی منسجم شکل گرفت.
حدود ۳۰۰ دانشجو از دانشکدههای مختلف حضور داشتند و بر شمار جمعیت به مرور افزوده میشد. دانشجویان با صدایی رسا خواستار آزادی فوری امین پورفرهنگ شدند و یاد و نام شهدای راه أزادی پارسا صفار و محمدمهدی سالاری را گرامی داشتند.
مسئولان دانشگاه با استناد به هماهنگی با دادستان بجنورد وعده دادند که وضعیت امین پورفرهنگ ظرف سه روز مشخص خواهد شد، اما دانشجویان بارها با وعدههای مشابه مواجه شدهاند و اعتمادی به حکومت و سیستم حکومتی باقی نمانده است.
دانشجویان هشدار دادند: در صورت کوچکترین آسیب یا اتفاق برای امین پورفرهنگ، موج بعدی تجمعات بسیار گستردهتر و کوبندهتر خواهد بود. این تجمع نه یک درخواست بلکه یک مطالبه قاطع و غیرقابل عقبنشینی است.
ویدیوها و تصاویر، با افکتهای صوتی و تصاویر محو شده، برای حفاظت از امنیت دانشجویان، صدای آنان را به مردم میرساند.
@Eterazebazar
برای ثبت در تاریخ
روایتی از یک پرستار
ثمین رستمی، ۴۲ ساله؛
مادرِ دو فرزند و پرستارِ بیمارستان آرامِ کرج.
۱۸ دی، مهرویلای کرج.
به روایت شاهدان، او برای تماشا نیامده بود.
وقتی دختری را زیر ضربوجرح دید، جلو رفت—برای کمک، برای نجات.
میگویند همانجا، از پشت هدف گلوله قرار گرفت.
پرستاری که سالها کنار تخت بیماران ایستاد تا جان نجات بدهد،
در خیابان جانش را از دست داد.
گفته میشود حتی خواهرانش که خود را به او رساندند نیز با خشونت روبهرو شدند و آسیب دیدند.
نامها فقط اسم نیستند؛
هر نام، یک زندگی است—یک خانواده، دو فرزند، سالها کار و امید.
پشت هر خبر کوتاه، سرگذشت یک انسان ایستاده است.
هر جان، سند جنایت.
نه پاک میشود، نه فراموش.
این حساب، روزی تسویه خواهد شد.
@Eterazebazar
روایتی از یک پرستار
ثمین رستمی، ۴۲ ساله؛
مادرِ دو فرزند و پرستارِ بیمارستان آرامِ کرج.
۱۸ دی، مهرویلای کرج.
به روایت شاهدان، او برای تماشا نیامده بود.
وقتی دختری را زیر ضربوجرح دید، جلو رفت—برای کمک، برای نجات.
میگویند همانجا، از پشت هدف گلوله قرار گرفت.
پرستاری که سالها کنار تخت بیماران ایستاد تا جان نجات بدهد،
در خیابان جانش را از دست داد.
گفته میشود حتی خواهرانش که خود را به او رساندند نیز با خشونت روبهرو شدند و آسیب دیدند.
نامها فقط اسم نیستند؛
هر نام، یک زندگی است—یک خانواده، دو فرزند، سالها کار و امید.
پشت هر خبر کوتاه، سرگذشت یک انسان ایستاده است.
هر جان، سند جنایت.
نه پاک میشود، نه فراموش.
این حساب، روزی تسویه خواهد شد.
@Eterazebazar