سلام. پیرو پست آخرتون خواستم بگم بنده از دی ماه تا الان درآمدم تقریبا به صفر رسیده، فقط پول پاکت سیگارم رو چند لیتر بنزین در میارم، تمام زندگیم وابسته به اینترنت هست،
هر چی هم در میارم مجبورم دوباره هزینه خرید فیلترشکن میشه، دیگه کم مونده کاسه گدایی بگیرم دستم.
الان گوشیم پر شده از پیامک های دیرکرد اقساط بانکی. امروز فرداست زنگ بزنن به ضامن های وام هایی که گرفتم. خیلی شدید اوضاع مالی خراب شده، تو عمر ۳۵ سالگیم اینجوری تا خرخره تو سیمان فرو نرفته بودم.

@Eterazebazar

#ارسالی
این دیوار نویسی رو به دیوار کارخونه سنگ و سرامیک سازی که بابام توش کار میکرد و الآن بیکار شده تو اسلامشهر نوشتم
تا شاید اینجوری صدای بدبختی ما به ی جایی برسه !

@Eterazebazar

وقتی جنگ، بیکاری و گرانی همزمان به خانه مردم می‌رسد

«وقتی بدبیاری می‌آید، انگار همه مصیبت‌ها با هم از راه می‌رسند…»

علیرضا، یک کارگر حقوق‌بگیر، این را می‌گوید و از روزهایی روایت می‌کند که زندگی خانواده‌اش در چند هفته فرو ریخت.

همان هفته‌ای که خودش اخراج شد، پسرش هم بیکار شد.

پسرش بعد از چهار سال درس خواندن، مهندس کامپیوتر شده بود و تازه در یک شرکت برنامه‌نویسی مشغول کار شده بوداما با شروع بحران و رکود، اولین کسانی که حذف شدند نیروهای تازه‌کار بودند.

حالا پدر و پسر هر دو بیکارند و با کارهای موقت روزگار می‌گذرانند.

اما هزینه‌های زندگی هر روز سنگین‌تر می‌شود:

تخم‌مرغ کیلویی حدود ۶۰۰ هزار تومان
گوشت قرمز بیش از کیلویی ۲ میلیون و ۲۰۰ هزار تومان
برنج حدود کیلویی ۴۰۰ هزار تومان
و بسیاری از کالاهای اساسی دیگر هر روز با قیمت‌های جدید عرضه می‌شوند.

اجاره خانه سر جایش است.
قبض‌ها سر جایش است.
قسط‌ها سر جایش است.

فقط درآمد مردم حذف شده است.

علیرضا می‌گوید در روزهای بحران حتی توان خروج از شهر را هم نداشتند.

«پرسیدیم هزینه رفتن چقدر است، گفتند شبی ۵ میلیون تومان. فهمیدیم از توان ما خارج است. ماندیم… با استرس، با ترس و با بی‌پولی.»

او می‌گوید فشار روانی آن‌قدر زیاد شد که خودش و همسرش مجبور شدند به داروهای اعصاب پناه ببرند.

این فقط داستان یک خانواده نیست.

طبق برآوردها، میلیون‌ها نفر در ماه‌های اخیر شغل خود را از دست داده‌اند؛
کارگران رسمی، غیررسمی، مشاغل اینترنتی، روزمزدها و کسب‌وکارهای کوچک.

یعنی میلیون‌ها خانواده بدون درآمد ثابت، در میانه تورم، گرانی و نااطمینانی رها شده‌اند.

کمک‌های محدود دولتی هم در برابر این بحران تقریباً هیچ است؛ یارانه‌هایی که حتی پول یک کیسه برنج کامل را هم پوشش نمی‌دهد.

وقتی شغل از بین می‌رود، قیمت‌ها هر روز بالاتر می‌رود و حمایت واقعی وجود ندارد،

فقط فشار بر مردمی می‌ماندکه هیچ نقشی در این بحران‌ها نداشتند
وقتی زندگی مردم نابود شود، تغییر دیگر یک شعار نیست؛ به یک ضرورت تبدیل می‌شود.

@Eterazebazar

#ارسالی

واقعاً خسته شدیم...

یک عده خارج از کشور از جای امن، هر روز برای مردم داخل نسخه جنگ می‌پیچند و خیال می‌کنند تغییر از دل بمب و ویرانی به دست می‌آید.

یک عده هم داخل کشور، هر شب در خیابان و رسانه‌ها عربده جنگ می‌کشند و از ادامه درگیری حرف می‌زنند؛ انگار نه انگار این مردم هستند که باید هزینه بدهند.

ما مردم وسط این بازی له شده‌ایم؛ با گرانی، بیکاری، ناامنی، استرس و آینده‌ای که هر روز تاریک‌تر می‌شود.

این ویژگی حکومت‌های دیکتاتوری است؛
همیشه با بحران زنده می‌مانند،
از ترس مردم تغذیه می‌کنند
و ابزارشان چیزی جز سرکوب، وحشت، کشتار و جنگ نیست.

لعنت به ستایشگران این وضعیت؛
و لعنت به ساختاری که از بالا تا پایین در فساد، دروغ و ویرانی غرق شده است.

@Eterazebazar

اعتراض به تأخیر حقوق؛ دانشگاه‌ها هم به صف بحران معیشتی پیوستند

طبق گزارش‌های دریافتی، امروز کارمندان دانشگاه تهران در اعتراض به عدم پرداخت حقوق‌شان از سوی وزارت علوم، دست به اعتصاب زدند.

همزمان، اساتید دانشگاه‌های مختلف کشور و شوراهای صنفی نیز پیش‌تر هشدار داده بودند که اگر حقوق آن‌ها تا شنبه ۶ اردیبهشت پرداخت نشود، کلاس‌های درس را تعطیل خواهند کرد.

افزایش حقوق آن‌ها نیز همچنان در ابهام قرار دارد؛
موضوعی که نشان می‌دهد حتی پرداخت حقوق قشر دانشگاهی کشور هم به یکی از بحران‌های جدید تبدیل شده است.

وقتی کارمندان، اساتید، کارگران، کسبه و بخش خصوصی همزمان با تأخیر حقوق، گرانی، رکود و فشار اقتصادی روبه‌رو هستند، مسئله دیگر فقط یک اعتراض صنفی نیست؛

این نشانه گسترش بحرانی است که هر روز به بخش جدیدی از جامعه می‌رسد.

@Eterazebazar

یک سال پس از انفجار بندر رجایی، فاجعه‌ای که همچنان ادامه دارد

✍🏻 بعدازظهر روز ششم اردیبهشت ۱۴۰۴، انفجاری مهیب در بندر رجایی، بزرگ‌ترین بندر تجاری ایران، کشور را در شوکی عمیق فرو برد. بعدها گفته شد که مطابق گزارش رسمی منتشرشده، علت‌های زمینه‌ساز این حادثه نه در یک خطای انسانی آنی، بلکه در ترکیبی از نارسایی‌های ساختاری، فنی و مدیریتی ریشه دارد: انباشت غیرمجاز بیش از ۱۰۰ هزار کانتینر و مواد فله معدنی (بخوانید سپاه و نیروی قدس برای انجام کارهای برون‌مرزی).

🔹همین اتفاق جان ۵۸ نفر را گرفت و بیش از ۱۵۰۰ نفر را دچار جراحات و سوختگی کرد. خسارات مادی نیز هنگفت بود و تخریب گسترده زیرساخت‌های بندری، تجارت دریایی را تحت تأثیر قرار داد.

🔹بر اساس گزارش‌های رسمی، بررسی‌های کارشناسی شش ماه پس از حادثه، ۲۱ نهاد دولتی و خصوصی را به‌عنوان مقصر شناسایی کردند. از جمله این نهادها می‌توان به اداره کل بنادر و دریانوردی هرمزگان، گمرک، وزارت صمت، سازمان استاندارد و شرکت‌های کشتیرانی و... اشاره کرد.

🔹با وجود مشخص شدن مقصران، جبران خسارت‌ها هنوز ناقص است. تنها بخشی از دیه جان‌باختگان پرداخت شده و در حوزه خسارات بیمه‌ای، تنها حدود ۱۰ تا ۱۵ درصد کل زیان جبران شده است. بسیاری از واردکنندگان و فعالان اقتصادی کالاهایشان را از دست داده‌اند، اما بانک مرکزی همچنان از آنان رفع تعهد ارزی می‌خواهد. حتی با تمدید مهلت تعهدات تا پایان خرداد ۱۴۰۵، مشکلات مالی و حقوقی بسیاری از آسیب‌دیدگان بی‌پاسخ مانده است.

🔹بازماندگان این حادثه روایت‌هایی تلخ از زندگی پس از انفجار دارند. برخی خانواده‌ها عزیزان خود را از دست داده‌اند و هم‌زمان دارایی و منبع درآمد خود را نیز از دست داده‌اند. رانندگان کامیون و ترخیص‌کاران بندر که در حادثه آسیب دیده‌اند، همچنان منتظر روشن شدن حقیقت و دریافت خسارت کامل هستند. بسیاری از خودروها و تجهیزات آنان نابود شده و مسیر دریافت جبران کامل، طولانی و پرچالش است.

🔹این انفجار، اگرچه در لحظه آتش و دود به همراه داشت، اما آتش واقعی را در ساختار قدرت روشن کرد؛ آتشی که تا زمانی که این حکومت هست، خاموش نمی‌شود و می‌تواند پیامدهای سهمگین دیگری را در آینده رقم بزند.

حال سؤال اصلی اینجاست: وقتی رسیدگی به این فاجعه — که نه جنگ بود و نه هیچ تنشی وجود داشت — این‌قدر طول کشید، نه فقط در بندر رجایی، بلکه در خرمشهر، آبادان، مناطق سیل‌زده و زلزله‌زده، تاکنون کدام پاسخ داده شده است؟ هیچ‌کدام.

حالا با این جنگ، با این حجم از ویرانی و آسیب به زیرساخت‌ها که تمام شهرها را دربر گرفته است، از این حکومت هیچ بازسازی‌ای برنمی‌آید. وقتی فساد، رشوه و... سراسر این حکومت را فرا گرفته، هیچ تغییری متصور نیست.

حالا هر روز هم که سرکوب، وحشت، کشتار و جنگ ایجاد کند، ساختاری که از بالا تا پایین در فساد، دروغ و ویرانی غرق شده است، باید تغییر کند؛ و این دیگر شعار نیست، بلکه یک ضرورت است.

@Eterazebazar

کارگران زیر فشار؛ و صدایی که می‌خواهند خاموش کنند

جامعه کارگری زیر فشار شدید معیشتی و روانی قرار دارد؛
بسیاری از کارگران امروز حتی برای تأمین نان شب مشکل دارند.

سؤال ساده آن‌ها این است:

بعد از سال‌ها کار، حالا باید چگونه زندگی کنند؟

اما بحران فقط اخراج نیست.

هزینه درمان، دارو و بیمارستان سرسام‌آور شده،بیمه‌ها منابع کافی ندارند و کارگران و بازنشستگان همزمان با بیکاری، بیماری و آینده‌ای مبهم روبه‌رو هستند.

امروز کارگر نگران شغلش است،
نگران درمانش است،نگران خانواده‌اش است.

اخراج‌ها بیشتر می‌شود، قدرت خرید سقوط می‌کند و امنیت شغلی تقریباً نابود شده است.

و این فقط بحران کارگران نیست؛
هرجا نگاه می‌کنید رد پای بحران، فساد و غارت دیده می‌شود.

اینترنت را محدود کردند تا صدای اعتراض خفه شود و درد میلیون‌ها نفر دیده نشود.

اما واقعیت را نمی‌توان برای همیشه پنهان کرد.

ما تلاش می‌کنیم با همین امکانات محدود، این صداها را به گوش دیگران برسانیم.

شما هم این صدا را منتقل کنید.

هرچند می‌بینیم با اینترنت طبقاتی، دسترسی‌های ویژه، فروش VPN و محدود کردن اینترنت برای مردم،
باز هم فقط صدای کسانی شنیده می‌شود که به قدرت نزدیک‌ترند.

همزمان عده‌ای هر روز شعار جنگ سر می‌دهند
تا شاید چند روز بیشتر حکومت کنند؛

اما مردم هر روز فقیرتر می‌شوند، خشم عمیق‌تر می‌شود
و هیچ سانسوری نمی‌تواند این واقعیت را برای همیشه دفن کند.

@Eterazebazar

#ارسالی
سلام و خسته نباشید
گزارشی براتون میفرستم از کمیاب شدن و بالا رفتن قیمت دارو به دنبال جنگ اخیر. این حکومت فاسد و ضد مردمی ادعای توانایی و اقتدار میکنه ولی این همه فقر و فلاکت رو برای ما به ارمغان آورده و حتی نمیتونه جوابگوی نیازهای حیاتی ما مثل غذا و دارو باشه. من بیمار هستم ولی حتی نمیتونم غذا و دارو برای خودم تهیه کنم بخاطر تورم و قیمت های سرسام آوری که این حکومت به وجود آورده. امیدوارم هر چه زودتر این حکومت سقوط کنه تا مردم بتونن یک زندگی عادی رو بدون این همه فلاکت و بیچارگی تجربه کنن!

@Eterazebazar

۵۰ گیگ اینترنت ایرانسل با قیمت ۳۸۰ تومان اینترنت پرو ۵۰ گیگ با قیمت ۲/۵ میلیون تومن

آقایان معتقدند با ۵۰ گیگ ۳۸۰ تومانی امنیت کشور به خطر می افتد اما با ۵۰ گیگ ۲/۵ میلیونی نه

این کاسبی آشکار روی خفگی مردم است.

اول اینترنت را می‌بندند،
کسب‌وکارها را نابود می‌کنند،
صدای اعتراض را خفه می‌کنند،
میلیون‌ها نفر را از کار و زندگی می‌اندازند،

بعد همان حق عادی مردم را
با چند برابر قیمت می‌فروشند.

اینترنت طبقاتی برای خواص،
فیلترینگ برای مردم،
و سود برای کسانی که از بحران نان می‌خورند.

همزمان همان‌هایی که اینترنت مردم را قطع می‌کنند
خودشان آزادانه در شبکه‌های اجتماعی فعال‌اند،
روایت می‌سازند، تبلیغ می‌کنند
و هر روز از مردم حرف می‌زنند.

واقعیت ساده است:

وقتی حتی اینترنت هم به ابزار تبعیض، سرکوب و درآمدزایی تبدیل می‌شود،
مردم بهتر از همیشه می‌فهمند مشکل دقیقاً کجاست.

@Eterazebazar

آتش‌بس شد؛ اما جنگ حکومت با مردم ادامه دارد

بر اساس اعلام نت بلاکس، قطع اینترنت در ایران از ۱۳۹۲ ساعت عبور کرده
و کشور وارد پنجاه‌ونهمین روز خاموشی دیجیتال شده است.

نت‌بلاکس می‌گوید ارتباط ایران با جهان خارج همچنان تقریباً به‌طور کامل مختل است؛
خاموشی‌ای که هم دسترسی آزاد به اطلاعات را نابود کرده و هم انتشار واقعیت‌های میدانی را محدود کرده است.

در روزهای جنگ، عباس عراقچی در رسانه‌های بین‌المللی ادعا می‌کرد این محدودیت فقط برای «حفاظت از مردم در زمان جنگ» است.

اما سؤال ساده مردم امروز این است:

جنگ که متوقف شده،
آتش‌بس اعلام شده،
پس چرا اینترنت هنوز قطع است؟

اگر دلیل فقط جنگ بود،
پس این ادامه خاموشی برای چیست؟

واقعیت این است که مشکل فقط جنگ نبود.

مشکل، ترس از جریان آزاد اطلاعات است.
ترس از دیده شدن واقعیت بازارهای خالی،
کسب‌وکارهای نابودشده،
بیکاری گسترده،
اعتراض‌ها
و صدای مردمی که دیگر روایت‌های رسمی را باور نمی‌کنند.

سال‌هاست با واژه‌هایی مثل
«شرایط خاص»
«امنیت»
«بحران»
و «جنگ»

حقوق عادی مردم را تعلیق می‌کنند.
چون در تاریکی، سانسور و ترس راحت‌تر حکومت می‌کنند.

اینترنت را قطع کرده‌اند چون از صدای مردم بیشتر از هر کسی می‌ترسند.

@Eterazebazar

جنگ فقط با موشک و بمب ویران نمی‌کند؛ اقتصاد را از ریشه می‌سوزاند

کسانی که هر روز از جنگ حرف می‌زنند،
معمولاً هزینه واقعی آن را پرداخت نمی‌کنند.

این مردم هستند که زیر آوار تصمیم‌های جنگ‌طلبانه له می‌شوند.

جنگ فقط در میدان نبرد اتفاق نمی‌افتد؛
جنگ در بازار، خانه، محل کار و سفره مردم هم ادامه پیدا می‌کند.

اول؛ فروپاشی زنجیره تأمین
وقتی مسیرهای حمل‌ونقل ناامن یا مختل می‌شود،
مواد اولیه دیرتر و با هزینه چندبرابر می‌رسد.
نتیجه؟ بسیاری از تولیدکنندگان کوچک دیگر توان ادامه ندارند و تعطیل می‌شوند.

دوم؛ فرار سرمایه
در شرایط جنگی، سرمایه از تولید فرار می‌کند.
پول به سمت دلار، طلا و خروج از بازار می‌رود.
سرمایه‌گذاری متوقف می‌شود و اقتصاد وارد رکود عمیق‌تر می‌شود.

سوم؛ تغییر رفتار مردم
مردم دیگر خرید عادی نمی‌کنند.
تفریح، پوشاک، خدمات، رستوران، گردشگری و بسیاری از مشاغل اولین قربانی هستند.
همه فقط به فکر زنده ماندن می‌افتند.

چهارم؛ نابودی زیرساخت‌ها
قطع اینترنت، اختلال ارتباطات، بحران انرژی و آسیب به زیرساخت‌ها
یعنی فلج شدن کسب‌وکارهای آنلاین، فریلنسرها و میلیون‌ها شغل وابسته به اینترنت.

پنجم؛ فرسایش روانی جامعه
اضطراب، ناامنی، مهاجرت نیروهای متخصص و فرسودگی روانی
بهره‌وری را نابود می‌کند و آینده را تاریک‌تر می‌کند.

و نتیجه نهایی چیست؟

طبقه متوسط نابود می‌شود.
فقر گسترده‌تر می‌شود.
اعتماد اقتصادی از بین می‌رود.
و هنوز عده‌ای چه در داخل و چه در خارج، از جای امن برای مردم نسخه جنگ می‌پیچند؛ بی‌آنکه هزینه‌ای از آن بپردازند یا تبعاتش را لمس کنند.

اما واقعیت روشن‌تر از آن است که با شعار یا روایت پنهان شود: حتی اگر هر روز با سرکوب، ایجاد وحشت، کشتار و جنگ تلاش شود اوضاع کنترل شود، نتیجه تغییر نمی‌کند. ساختاری که از بالا تا پایین در فساد، دروغ و فرسایش فرو رفته، دیگر با ابزار فشار قابل ترمیم نیست.

این وضعیت از مرحله بحث و شعار عبور کرده و به یک ضرورت اجتناب‌ناپذیر برای تغییر رسیده است.

@Eterazebazar

🔴 آموزش مجازی زیر فشار معیشت و زیرساخت؛ روایت یک واقعیت خاموش


شاید حقوق معلمان فقط کفاف حدود ۵ روز از ۳۰ روز زندگی را بدهد و برای ۲۵ روز باقی‌مانده، بسیاری از آن‌ها ناچار به داشتن شغل دوم باشند؛ وضعیتی که عملاً زمان و انرژی لازم برای مطالعه، یادگیری و ارتقای حرفه‌ای را از بین می‌برد.
حدود دو ماه است که مدارس سراسر کشور به دلیل شرایط خاص تعطیل شده و آموزش‌ها به‌صورت آنلاین و مجازی ادامه دارد.
یک ولی دانش‌آموز با اشاره به تجربه حضور ناخواسته در کلاس‌های آنلاین فرزندش می‌گوید این فرصت، تصویر دقیق‌تری از وضعیت آموزش غیرحضوری به او داده است؛ تصویری که نشان می‌دهد این مدل آموزش، آن‌طور که انتظار می‌رفت، کارآمد نبوده است.
بر اساس این مشاهدات، بخشی از مشکلات به زیرساخت‌های آموزشی و ارتباطی برمی‌گردد؛ از جمله کندی اینترنت داخلی، اختلال در دسترسی به اینترنت بین‌المللی، دشواری در ارسال و دریافت محتوای آموزشی و حتی کمبود ابزار مناسب مانند تلفن همراه یا تجهیزات آموزشی در برخی خانواده‌ها.
این وضعیت باعث شده آموزش مجازی برای بخش قابل توجهی از دانش‌آموزان با اختلال جدی همراه باشد و شکاف آموزشی میان دانش‌آموزان عمیق‌تر شود.

@Eterazebazar

#ارسالی
فشار بی‌امان بر مردم؛ از گرانی تا ناامیدی نسل جوان

دانشجویان زیادی نسبت به وضعیت اینترنت اعتراض دارند و این اعتراض کاملاً به‌حق است. در دنیای امروز، اینترنت فقط یک ابزار نیست، بلکه بخشی از زندگی، آموزش و کار مردم شده است.
از طرف دیگر، قیمت اقلام ضروری خانوار سر به فلک کشیده و عملاً بسیاری از پدران خانواده در تأمین نیازهای اولیه مثل گوشت، مرغ، ماهی، تخم‌مرغ، لبنیات و… دچار مشکل جدی شده‌اند.
قیمت خودروهای بی‌کیفیت داخلی، مثل پژو ۲۰۷، به ارقام نجومی نزدیک به سه میلیارد رسیده؛ واقعاً یک جوان با چه میزان حقوق و چند سال کار می‌تواند چنین ماشینی بخرد؟ آیا اساساً چنین امکانی وجود دارد؟
در حوزه مسکن هم شرایط بدتر است. افزایش سرسام‌آور قیمت‌ها باعث شده بسیاری از جوانان حتی به شروع یک زندگی ساده هم فکر نکنند. کاهش آمار ازدواج و افزایش ناهنجاری‌های اجتماعی بی‌ارتباط با همین واقعیت نیست؛ چرا که حداقل‌های یک زندگی (مسکن، شغل، درآمد پایدار) به سختی قابل دسترسی شده‌اند.

نرخ بیکاری هم روزبه‌روز در حال افزایش است و فرصت‌های شغلی پایدار کمتر می‌شود. حتی تفریحات ساده‌ای مثل کافه رفتن یا رستوران هم به‌دلیل گرانی از سبد زندگی مردم حذف شده است.
در این میان، قطعی اینترنت بیش از پیش مردم را کلافه کرده؛ چرا که برای بسیاری، آخرین راه ارتباط، کار و حتی سرگرمی هم محدود شده است.
شاید وقت آن رسیده که کمی عمیق‌تر به شرایط اطرافمان نگاه کنیم و از کنار این مسائل ساده عبور نکنیم.

@Eterazebazar

#ارسالی
این صدای گریه و زاری و اعتراض همه بچه های تبریزه و خیلی از شهرهای دیگس
همه خانواده و دوستان و آشنایان من بخاطر جنگ بیکار شدن و دیگه هیچ کسب و درآمدی ندارن.
همه به بدبختی افتادن و نه پس دارن نه پیش...
سپاه هم حکومتو بدست گرفته و هی داستانهای توخالی و دروغی در باره پیروزی تو جنگ رو بخورد مردم میده

@Eterazebazar

🔴 رکورد تاریخی درخواست کار؛ وقتی اینترنت قطع می‌شود، بیکاری انفجاری می‌شود

روز گذشته در پلتفرم کاریابی جاب‌ویژن حدود ۳۲۰ هزار درخواست کار ثبت شد؛
رقمی که گفته می‌شود رکورد این سامانه را شکسته و عمق بحران بیکاری را نشان می‌دهد.

همزمان ادامه قطع و اختلال اینترنت، فشار سنگینی به استارتاپ‌ها و کسب‌وکارهای آنلاین وارد کرده است.

طبق آمار منتشرشده، تنها در چند شرکت بزرگ این میزان تعدیل نیرو ثبت شده:

دیجی‌کالا: ۳۱۰ نفر
اسنپ‌فود: ۱۶۵ نفر
تکنولایف: ۱۰۵ نفر
خانومی: ۴۸ نفر
آپارات: ۳۴ نفر
فیلیمو: ۲۴ نفر
اسنپ‌پی: ۲۰ نفر

و این فقط آمار رسمی است؛
آماری که معمولاً همیشه کوچک‌تر از واقعیت نشان داده می‌شود.

هزاران کسب‌وکار کوچک، فروشگاه‌های آنلاین، مشاغل خانگی، فریلنسرها و شغل‌های وابسته به اینترنت که نابود شده‌اند، حتی در این آمارها دیده نمی‌شوند.

آمار واقعی بیکاری احتمالاً بسیار سنگین‌تر از چیزی است که اعلام می‌شود.

پشت هر عدد، یک خانواده است.
پشت هر اخراج، یک زندگی در آستانه فروپاشی است.

تناقض تلخ همین‌جاست:
در آمارهای تبلیغاتی، همه چیز میلیونی و فوق‌العاده است.
در زندگی واقعی، مردم در صف بیکاری ایستاده‌اند.

یک طرف «عضوهای خیالی» می‌سازند،
طرف دیگر مردم واقعی هر روز شغل، درآمد و آینده‌شان را از دست می‌دهند.

@Eterazebazar

فرار بزرگ سرمایه؛ مردم از اقتصاد در حال سقوط فرار می‌کنند

بازار امروز یکی از عجیب‌ترین روزهای خود را ثبت کرد.

بعد از بازگشایی صندوق‌های طلا پس از جنگ، حدود ۱۴ همت سرمایه از این بازار خارج شده بود.

اما ناگهان همه چیز تغییر کرد.

فقط در سه روز اخیر بیش از ۱۰ همت پول دوباره وارد صندوق‌های طلا شد
و تنها در یک روز، رکورد تاریخی ۵۴۵۹ میلیارد تومان ورود سرمایه ثبت شد.

در همان روز حدود ۵ هزار میلیارد تومان وارد صندوق‌های طلا
و حدود ۲۵۰ میلیارد تومان وارد صندوق‌های نقره شد.

نکته عجیب‌تر اینجاست که این اتفاق در حالی رخ داد که قیمت جهانی طلا حدود ۲.۵ درصد کاهش داشت،
اما رشد شدید دلار در داخل، دوباره مردم را به سمت طلا فراری داد.

این فقط یک خبر اقتصادی نیست؛
این نشانه بی‌اعتمادی عمیق مردم به آینده اقتصاد است.

وقتی بورس قفل می‌شود،
تولید در رکود است،
کسب‌وکارها زیر فشار هستند،
اینترنت قطع می‌شود،
و هر روز بحران جدیدی شکل می‌گیرد،

سرمایه دیگر به تولید نمی‌رود.

پول از اقتصاد واقعی فرار می‌کند
و به طلا، دلار و هر جایی که امن‌تر باشد پناه می‌برد.

این هجوم به طلا یعنی مردم دیگر به وعده‌ها اعتماد ندارند؛
وقتی آینده مبهم باشد، سرمایه هم فرار می‌کند.


@Eterazebazar

جهش دلار؛ شوک جدید به بازار

دیروز نرخ دلار آمریکا حدود ۱۵۷,۵۰۰ تومان بود،
اما امروز این عدد به ۱۶۶,۵۰۰ تومان رسیده است.

یعنی در کمتر از ۲۴ ساعت، بازار ارز یک جهش سنگین را تجربه کرده است.

سایر نرخ‌ها نیز در سطوح بالای جدید قرار گرفته‌اند:
یورو: ۱۹۴,۶۹۰ تومان
دلار کانادا: ۱۲۳,۸۲۰ تومان
درهم امارات: ۴۵,۴۹۰ تومان

این نوسان‌های سریع فقط یک تغییر عددی نیست؛
به‌سرعت وارد قیمت کالاها، خدمات، دارو و هزینه‌های روزمره مردم می‌شود.

در اقتصادی که ثبات جای خود را به نوسان‌های پی‌درپی داده،
هر جهش ارزی به معنای فشار مستقیم بر قدرت خرید مردم است.

@Eterazebazar

موج جدید گرانی؛ کمبود کالا و جهش قیمت‌ها

در بازار این روزها، افزایش قیمت‌ها فقط به نوسان ارز محدود نیست؛
کمبود کالا نیز به عامل مهمی در جهش قیمت‌ها تبدیل شده است.

بسیاری از اقلام، به دلیل اختلال در تأمین و عرضه،
با رشد سریع قیمت در بازار مواجه شده‌اند.

این وضعیت باعث شده حتی در مواردی که تقاضا ثابت مانده،
کاهش عرضه مستقیماً به افزایش قیمت‌ها منجر شود.

در نتیجه، فشار اقتصادی فقط از سمت ارز نیست؛
بلکه ترکیب کمبود کالا، بی‌ثباتی بازار و کاهش عرضه،
موج جدیدی از گرانی را شکل داده است.

در نهایت، آنچه در زندگی مردم دیده می‌شود،
افزایش مداوم هزینه‌ها و کوچک‌تر شدن سبد خرید خانوارهاست.

@Eterazebazar

🔴 از قائم‌شهر تا بندرعباس؛ صدای مردم از دل بحران

از قائم‌شهر پیام می‌دهند:
شب‌ها خیابان‌ها بسته می‌شود، کسب‌وکارها تعطیل می‌شوند و بازار عملاً خوابیده است.

از بندرعباس می‌نویسند:
قیمت یک پلاستیک ساده برای نان از هزار تومان به چهار هزار تومان رسیده است.

از شیراز خبر می‌رسد:
کمبود شدید انسولین و داروهای حیاتی، بیماران را وارد بحران کرده است.

از مشهد می‌گویند:
مردم دیگر حتی توان خرید سیب‌زمینی، پیاز و نان را هم ندارند.

از اصفهان گزارش می‌رسد:
حقوق کارگران ماه‌ها عقب افتاده و موج تعدیل نیرو در حال گسترش است.

و تلخ‌تر از همه، مادری نوشته:

«موهایم را فروختم تا بتوانم یک کیسه برنج و روغن بخرم و برای بچه‌هایم غذا درست کنم.»

این فقط چند پیام نیست؛
پشت این روایت‌ها میلیون‌ها زندگی در حال فرسوده شدن است.

کمبود دارو،
حقوق‌های عقب‌افتاده،
گرانی افسارگسیخته،
تعطیلی کسب‌وکارها
و سفره‌هایی که هر روز کوچک‌تر می‌شوند.

در حالی که روایت‌های رسمی چیز دیگری می‌گویند،
واقعیت را مردم با زندگی روزمره‌شان فریاد می‌زنند.

@Eterazebazar