خلاصه بخشی از مهم‌ترین رویدادهای سه شنبه ۱۸ شهریور ۱۴۰۴(که بدست ما رسیده )

اقتصاد و معیشت

رکود بی‌سابقه در بازار لوازم خانگی اصفهان (قدرت خرید از بین رفته → مردم تعمیر می‌کنند به جای خرید).

هزینه‌های سرسام‌آور تحصیل (۲ تا ۸ میلیون برای کوله‌پشتی + هزینه فرم، سرویس و کتاب‌های کمک‌درسی).

افزایش ۱۰۰ درصدی قیمت موبایل طی ۴ سال و هزینه تعمیرات تا ۸ میلیون.

"خاک‌فروشی جایگزین تولید شد"؛ نابودی تولید به‌خاطر کمبود ارز و انرژی.

شهریه‌های سنگین مدارس نمونه دولتی (۲۰ تا ۲۲ میلیون + هزینه جانبی) که منجر به ترک تحصیل می‌شود.

کارگری و اجتماعی

اعتراض و اعتصاب کارگران «مرتب خودرو» بابت ۴۰ میلیارد معوقات و عدم اجرای احکام.

اعتصاب کارگران آبادراهان در بندرعباس (۴ ماه حقوق نگرفتند و با تهدید اخراج مواجه‌اند).

کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» با پیوستن زندان سبزوار (موج گسترده اعتراض به اعدام‌ها).

بحران محیط‌زیست و شهری

فرونشست زمین در اصفهان (هشت‌بهشت، زینبیه...) با خطر بلعیدن شهر.

هشدار کارشناسان: فرونشست = کشتی تایتانیک.

بی‌توجهی مسئولان که مشغول کنسرت و پروژه‌های نمایشی هستند.

سیاسی و بین‌الملل

آغاز روند بازگشت تحریم‌های شورای امنیت علیه ایران (سازوکار ماشه با ریاست کره جنوبی).

توافق تازه ایران و آژانس بر سر یک «شیوه‌نامه همکاری» پس از حملات آمریکا و اسرائیل به تأسیسات هسته‌ای.

فساد و قاچاق

انهدام خط لوله ۵/۷ کیلومتری قاچاق سوخت در میناب؛ اما بدون معرفی عاملان اصلی (ابهام: آیا یک فرد عادی می‌تواند چنین پروژه‌ای انجام دهد؟).

سیاست داخلی

تعطیلی مجلس تا ۵ مهر (کنایه اجتماعی: "کاش برای همیشه تعطیل می‌شد").



۱. اقتصاد فروپاشیده و معیشت نابود شده
در اغلب خبرها (لوازم خانگی، تحصیل، موبایل، تولید، شهریه مدارس) یک خط مشترک وجود دارد: شکاف عمیق بین درآمد مردم و هزینه‌های روزمره. گرانی افسارگسیخته، سیاست‌های ضدتولید و فشار تورمی، خانواده‌ها را تا مرز ترک تحصیل فرزندان و حتی محرومیت از ابتدایی‌ترین نیازها کشانده است.
از کارگران "مرتب خودرو" و "آبادراهان" تا زندانیان سیاسی و خانواده‌های اعدام‌شدگان، همگی یک پیام دارند: بی‌پاسخ ماندن مطالبات و سرکوب به‌جای پاسخگویی. این انباشت نارضایتی بالقوه به خیزش‌های گسترده‌تر منجر خواهد شد.

اصفهان نمونه روشن است: فرونشست دیگر فقط یک هشدار نیست، بلکه به فروپاشی خیابان‌ها و تخلیه ساختمان‌ها رسیده. بی‌آبی و سیاست‌های غلط زاینده‌رود، پایتخت فرهنگی ایران را در معرض یک تراژدی انسانی قرار داده است.

بازگشت احتمالی تحریم‌های شورای امنیت (سازوکار ماشه) و توافق مبهم با آژانس، نشانه تشدید بحران خارجی است. ایران بین دو فشار گیر کرده: در داخل بحران مشروعیت و اقتصاد، در خارج فشار بین‌المللی.

قاچاق سازمان‌یافته سوخت (خط لوله کیلومتری در میناب) نشان می‌دهد این شبکه‌ها فراتر از افراد عادی عمل می‌کنند و بدون پوشش مقامات یا مافیای قدرتمند، ممکن نیست. این همان چرخه‌ای است که هم تولید را می‌کُشد و هم منابع ملی را غارت می‌کند.


از شهریه‌های ۲۰ میلیونی مدارس دولتی تا کنسرت‌های نمایشی روی جناره زاینده‌رود، مردم به‌وضوح احساس می‌کنند که مسئولان در دنیای دیگری زندگی می‌کنند. این شکاف، بی‌اعتمادی و تمسخر (مثل واکنش به تعطیلی مجلس) را تقویت کرده است.

ایران در وضعیت انباشت بحران‌های هم‌زمان قرار گرفته است؛ بحران اقتصادی، اجتماعی، زیست‌محیطی و سیاسی در یکدیگر تنیده شده‌اند و هر کدام می‌تواند جرقه‌ای برای بحران بزرگ‌تر باشد.

@Eterazebazar

دانشگاه آزاد با حقه بازی و بقصد زدن جیب کنکوری ها روش پیچیده ای برای انتخاب رشته کنکوری ها طراحی کرده که اشخاص با ورود به درگاه،با گزینه های متعدد و پیچیده ای مواجه می شوند و سریال های اشتباهی با هزینه هرکدام ۳۵۰هزارتومان خریداری می کنندو بعد از طی مراحل پیچیده متوجه می شوند که باید سریال دیگری خریداری کنند و سریال های اشتباهی هم پولش بازگشت نمیشه.اگر قصد کلاه برداری نداشتن اجازه میدادن هرفرد انتخاب رشته انجام بده بعدش براش فاکتور صادر و بصورت پرداخت فاکتور تسویه می شد نه سریال

@Eterazebazar

هر روز، خیابان‌های اطراف دادسرای تهران صحنه تجمع مال‌باختگانی است که سال‌هاست سرمایه‌هایشان غارت شده. هزاران پرونده با شاکیان بی‌پایان روی میز دستگاه قضایی خاک می‌خورد؛ بی‌نتیجه، بی‌پاسخ، و بی‌امید. چرا؟ چون نهادی که باید دادخواهی کند، خود متهم اصلی است! قوه قضاییه‌ای که تا گردن در فساد فرو رفته یا دست در دست غارتگران دارد. و باز هم یک رد پای آشنا: هر کجا بوی چپاول و تاراج می‌آید، سایه سنگین یک «سپاهی» دیده می‌شود!

@Eterazebazar

سقوط بازار کفش اصفهان!

بازار کفش‌فروشان اصفهان امسال در بحران عمیق‌تری از سال‌های گذشته دست‌وپا می‌زند. خیابان سپه، پاساژ افتخار و میدان شهدا که زمانی پر از رونق بودند، امروز به ویترین رکود و ناامیدی تبدیل شده‌اند. فروشندگان می‌گویند: هیچ‌کس توان خرید ندارد، حتی دانش‌آموزان برای کفش مدرسه به مشکل خورده‌اند.

کفش‌هایی که روزی با چند صد هزار تومان خرید و فروش می‌شد، حالا میلیون‌ها قیمت خورده اما همچنان روی دست فروشنده مانده است. مغازه‌داران از کسادی بی‌سابقه و انباشت اجناس سخن می‌گویند. برخی حتی عطای کار را به لقایش بخشیده و بساط خود را جمع کرده‌اند.

بحران به جایی رسیده که بورس کفش اصفهان به بورس «ورشکستگی» بدل شده است؛ مغازه‌داران توان پرداخت اجاره‌ها را ندارند، کارگاه‌های تولیدی تعطیل شده و کارگران بیکار در صف طولانی ناامیدی ایستاده‌اند.

📉 نتیجه؟ صنعت کفش اصفهان، این قطب دیرینه تولید کشور، به مرز فروپاشی کامل رسیده و هیچ نشانی از سیاست حمایتی جدی دیده نمی‌شود.

@Eterazebazar

کمر مردم زیر بار گرانی شکست!
نایب‌رئیس کمیسیون صنایع پرده از واقعیتی تلخ برداشت: موج گرانی افسارگسیخته در بازار، زندگی میلیون‌ها خانواده را له کرده است. افزایش تعرفه‌های آب و برق توسط دولت، همچون پتکی بر سر تولیدکنندگان و مصرف‌کنندگان فرود آمده و بلافاصله بر قیمت کالاها سایه انداخته است.

امروز دیگر سخن از گرانی‌های ۱۰ یا ۲۰ درصدی نیست؛ برخی کالاها بیش از ۸۰ درصد جهش قیمت داشته‌اند! جهشی که هیچ تناسبی با دستمزد ناچیز و افزایش حقوق کارگران و کارمندان ندارد. مردم عملاً به تماشاگران سقوط قدرت خرید خود بدل شده‌اند، بی‌پناه و بی‌صدا.

📉 نتیجه روشن است: شکاف طبقاتی عمیق‌تر می‌شود، سفره‌های مردم کوچک‌تر، و سیاست‌های دولت تنها سرعت سقوط را بیشتر کرده است.

@Eterazebazar

بنزین قربانی مافیای خودرو!

مسئولان فریاد می‌زنند: «مصرف بنزین بالاست!» اما حقیقت ساده است: این خودروهای بی‌کیفیت داخلی هستند که بنزین می‌بلعند، نه مردم. مصرف خودروهای ایرانی تا پنج برابر ماشین‌های ژاپنی و آلمانی است. نمونه آشکار: وانت سایپا با مصرف وحشتناک ۲۵ لیتر در صد کیلومتر! یا پیکان شصت‌ساله‌ای که هنوز در جاده‌ها می‌سوزاند و می‌سازد.

این فاجعه فقط گرانی بنزین نیست؛ در جاده‌های روستاها و مناطق محروم، همین ماشین‌های فرسوده هر روز حادثه می‌آفرینند. ریشه مشکل روشن است: تکنولوژی عقب‌مانده، سیاست‌های بسته و حاکمیتی که دست در دست مافیای خودرو، ملت را تحقیر می‌کند.

ده‌ها سال است که واردات خودروهای به‌روز جهانی ممنوع یا محدود مانده، تا خودروسازان داخلی باج‌گیرانه به مردم «آهن‌پاره‌های پرمصرف» بفروشند. نتیجه؟ ملت مجبور به خرید، مافیای خودرو پولدارتر، و منابع ملی به آتش کشیده می‌شود.

@Eterazebazar

۴۳ روز مقاومت، کارگران اراک بر لبه مرگ!

اعتصاب تاریخی ۴۰۰۰ کارگر آلومینیوم اراک حالا وارد روز چهل‌وسوم خود شده است؛ اعتصابی که دیگر فقط مطالبه اقتصادی نیست، بلکه نبردی برای کرامت انسانی است.

شماری از کارگران دست به اعتصاب آب و غذا زدند و تعدادی از آنان به دلیل مشکلات جسمی به بیمارستان منتقل شدند.بسیاری از آنان با ضعف شدید و شرایط بحرانی به بیمارستان منتقل شده‌اند.

و بر کاغذی در دست یک اعتصاب‌کننده، جمله‌ای نوشته که فریاد همه کارگران ایران است:
✍️ «کارگر میمیرد ذلت نمی پذیرد.»

این اعتصاب دیگر یک اعتراض صنفی ساده نیست؛ فریادی علیه تحقیر و زورگویی ساختاری است. کارگران اراک امروز نماد نبرد با بی‌عدالتی شده‌اند؛ نبردی که هر لحظه ممکن است جان بگیرد، اما صدایش خاموش نمی‌شود.

@Eterazebazar

🔴 سفره مردم خاکستر شد!
خیار به کیلویی ۸۰ هزار رسید، لیموترش به ۱۷۰ هزار و برنج نیم‌دانه‌ای که روزی غذای مرغ بود، حالا قوت غالب خانواده‌های ایرانی شده؛ آن هم کیلویی ۱۸۰ هزار تومان!

این فاجعه دیگر فقط گرانی نیست؛ سفره مردم عملاً نابود شده است. غذایی که زمانی نماد فقر بود، حالا هم برای میلیون‌ها خانواده رؤیا شده. کارگران و حقوق‌بگیران هر روز در صفی ایستاده‌اند که انتهایش فقط «به خاک سیاه نشستن» است.

📉 نتیجه: مردم ایران دیگر نه توان خرید گوشت و برنج درست را دارند، نه میوه ساده‌ای مثل خیار و لیمو. گرسنگی آرام و خزنده، در سکوتی سنگین، به خانه‌ها رسوخ کرده است.

@Eterazebazar

🔴 تناقض‌گویی عراقچی؛ فریبکاری در آستانه «ماشه»!

در حالی‌که رافائل گروسی، مدیرکل آژانس بین‌المللی انرژی اتمی، صریحاً اعلام کرده توافق جدید با ایران شامل بازرسی از همه تأسیسات هسته‌ای و گزارش‌دهی درباره مراکز مورد حمله است ــ از جمله اشاره به ۴۴۰ کیلوگرم اورانیوم با غنای ۶۰ درصد ــ عباس عراقچی روایت دیگری تحویل داده: «هیچ دسترسی تازه‌ای در کار نیست، جز در نیروگاه بوشهر!»

این تناقض آشکار چیزی جز بازی دوگانه و فریب افکار عمومی نیست. گروسی می‌گوید دسترسی کامل داده شده، عراقچی می‌گوید هیچ! در همین میان، مجلس تا ۶ مهر تعطیل است و درست سه روز بعد، در ۹ مهر، زمان اجرای مکانیزم ماشه فرامی‌رسد. این فاصله کوتاه و حساب‌شده، بوی یک توطئه برای خرید زمان می‌دهد.

📢 حقیقت ساده است: حکومت می‌خواهد با بازی‌های لفظی و تناقض‌گویی، از فشار بین‌المللی فرار کند، اما سایه ماشه بالای سر تهران سنگینی می‌کند.

@Eterazebazar

🔴 جنگ روایت‌ها در قلب پرونده هسته‌ای ایران!

اکنون پرده‌ها کنار رفته است: علت تعطیلی مجلس تا ششم مهرماه روشن شد!

هنوز چند ساعت از اعلام توافق رافائل گروسی، مدیرکل آژانس بین‌المللی انرژی اتمی نگذشته بود که دیپلماسی جمهوری اسلامی وارد فاز تناقض و انکار شد.

گروسی با صراحت گفت: توافق شامل بازگشت بازرسی‌ها از تمام تأسیسات هسته‌ای ایران است و حتی گزارش‌دهی درباره مراکزی که مورد حمله قرار گرفته‌اند و مواد هسته‌ای موجود در آن‌ها را هم در بر می‌گیرد.

اما در تهران، روایت‌ها وارونه شد! عباس عراقچی هشدار داد: «همکاری‌ها دیگر نمی‌تواند مانند گذشته ادامه یابد و باید چارچوب جدیدی تعریف شود.» وزیر خارجه جمهوری اسلامی نیز پا را فراتر گذاشت و مدعی شد: «هیچ دسترسی تازه‌ای به بازرسان داده نمی‌شود، جز در مورد نیروگاه بوشهر که از قبل مصوب بوده است.»

📌 یک توافق، دو روایت کاملاً متناقض؛
در یک‌سو آژانس از بازرسی همه‌جانبه سخن می‌گوید و در سوی دیگر جمهوری اسلامی از هیچ دسترسی تازه‌ای!

این تضاد آشکار، تنها یک پیام دارد: پرونده هسته‌ای ایران نه شفاف است و نه پایدار؛ بلکه در گرداب فریب، تناقض و بازی‌های سیاسی فرو رفته است.

@Eterazebazar

لارنس نورمن، خبرنگار وال‌استریت‌ژورنال، با انتشار بخش‌هایی از توافق رافائل گروسی و عباس عراقچی در مصر نوشت که نه‌تنها هیچ ضرب‌الاجل یا مهلتی برای بازگشت بازرسان به سایت‌های هسته‌ای آسیب‌دیده وجود ندارد، بلکه هیچ جدول زمانی مشخصی نیز برای ارائه گزارش‌های ویژه ایران درباره نطنز، فردو، اصفهان و ذخایر اورانیوم تعیین نشده است.

این خبرنگار به نقل از منبعی نوشت که روشن نیست آیا توافق عراقچی و گروسی ایران را به انجام اقدام خاصی متعهد کرده است یا خیر.

یک دیپلمات ارشد اروپایی به وال‌استریت‌ژورنال گفت: «مگر آنکه ضرب‌الاجل‌های روشنی برای اقدامات ایران در جهت اجازه بازگشت بازرسان تعیین شود، بعید است این اقدامات برای قانع کردن دولت‌های اروپایی به عدم بازاعمال تحریم‌ها کافی باشد.»

@Eterazebazar