اعتراض مدنی بازار
19.5K subscribers
72.8K photos
47.2K videos
166 files
576 links
ارتباط با مدیران کانال:
@Hossen13320
@mehdi_sarraf
@javaherian59
@hosseinKashani4 ادمین ورزش
کانال: https://t.me/Eterazebazar
این کانال وابسته به هیچ جریان سیاسی نیست،
نه «شاه» و نه «شیخ ، صدای بازاریم»

توئیتر: https://twitter.com/EterazB
Download Telegram
نصب تابلوهای بانک ملی ایران بر سردر شعب بانک آینده در سراسر کشور
بانک آینده با زیان انباشته‌ای بالغ بر ۵۰۲ هزار میلیارد ، ، کشور را به ورطه بحران مالی کشانده است. هر روز ۴۰۰ میلیارد تومان زیان جدید به این فاجعه اضافه می‌شود، و هر ایرانی به‌طور مستقیم ۵ میلیون و ۵۷۸ هزار تومان از جیب خود هزینه کرده است.

این زیان عظیم نتیجه پروژه‌های عظیم و ناتراز مثل ساخت ایران مال است، پروژه‌هایی که از جیب مردم و با مالیات تورمی تأمین می‌شوند. در عین حال، دولت برای پرداخت یارانه ۳۰۰ تا ۴۰۰ هزار تومانی «چانه‌زنی» می‌کند، یارانه ارد نانوایان را ۴ ماهه نمی‌دهد، حقوق پرستاران یا با تأخیر پرداخت می‌شود یا به سرقت می‌رود.


یعنی مردم، همان‌هایی که روزانه با گرانی و تورم دست و پنجه نرم می‌کنند، باید هزینه خطای بانک‌ها، فساد مدیران و بی‌تدبیری حاکمیت را پرداخت کنند. این دیگر عدالت نیست؛ این چوب حاکمیت و رانت‌خواران بر تن مردم است.

@Eterazebazar
اعتراض جامعه پرستاری از تحقق‌نیافتن وعده‌ها در آستانه هفته پرستار

تهران – ۱ آبان ۱۴۰۴:
جامعه پرستاری کشور این روزها حال و روز خوشی ندارد و از وعده‌هایی که سال‌هاست داده می‌شود اما هرگز به مرحله اجرا نمی‌رسد، ابراز نارضایتی می‌کند.

در آستانه‌ی آغاز هفته پرستار از روز جمعه دوم آبان‌ماه ۱۴۰۴، پرستاران کشور در حالی به استقبال این هفته می‌روند که از شرایط شغلی و معیشتی خود رضایت ندارند. بر اساس گزارش‌ها، احتمال شکل‌گیری اعتراضات گسترده در روزهای آینده وجود دارد.

دشواری‌های حرفه پرستاری موضوعی تازه نیست. از زمان تصویب قانون تعرفه‌گذاری خدمات پرستاری در تیرماه ۱۳۸۶ تاکنون، وعده‌های متعددی برای بهبود وضعیت پرستاران مطرح شده اما اجرای کامل این قانون همچنان به تعویق افتاده است.

به گفته‌ی فعالان این حوزه، مشکلات معیشتی، فشار کاری بالا و کمبود نیروی انسانی باعث شده است کیفیت مراقبت‌های پرستاری تحت تأثیر قرار گیرد و پرستاران نتوانند خدمات مطلوبی به بیماران ارائه دهند.

رئیس شورای عالی نظام پرستاری، با اشاره به کمبود شدید نیرو در مراکز درمانی گفت:
«استاندارد جهانی، وجود سه پرستار به ازای هر تخت بیمارستانی است؛ اما در حال حاضر تنها حدود ۱۶۵ هزار پرستار در کشور مشغول خدمت هستند و به همین میزان نیروی جدید نیاز داریم تا کمبودها جبران شود.»

رئیس شورای عالی نظام پرستاری، با اشاره به کمبود نیروی انسانی در مراکز درمانی گفت:
«استاندارد جهانی، وجود سه پرستار به ازای هر تخت بیمارستانی است؛ اما در حال حاضر تنها حدود ۱۶۵ هزار پرستار در کشور مشغول خدمت هستند و به همین میزان نیروی جدید نیاز داریم تا کمبودها جبران شود.»

@Eterazebazar
جیب مردم بدون خدمات؛ افزایش عجیب عوارض آزادراه تهران–شمال از شنبه!

از شنبه ۳ آبان‌ماه ۱۴۰۴، نرخ عوارضی آزادراه تهران–شمال (قطعه ۱) افزایش می‌یابد، آن هم بدون ارائه خدمات اضافی محسوس!

جزئیات نرخ‌های جدید به شرح زیر است:

🚘 خودروی سواری
▫️ روزهای عادی: ۶۵ هزار تومان
▫️ روزهای پیک (اوج ترافیک): ۸۵ هزار تومان

🚚 وانت: ۸۵ هزار تومان
🚌 مینی‌بوس: ۸۸ هزار تومان
🚍 اتوبوس: ۹۹ هزار تومان

📅 از تاریخ یادشده، تردد در آزادراه تنها با پرداخت این نرخ‌های جدید ممکن است.


«مگر حقوق اضافی داده‌اید که حالا عوارض اضافه می‌کنید؟»


@Eterazebazar
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
گرانی بی‌سابقه حبوبات؛ هشدارهای انجمن نادیده گرفته شد، سفره مردم در خطر است

بازار حبوبات در ایران این روزها در وضعیتی بی‌سابقه و بحرانی قرار دارد. کارشناسان و انجمن حبوبات بارها به وزارت جهاد کشاورزی هشدار داده بودند که کسری تولید، گرانی و کمبود حبوبات را در پی خواهد داشت، اما این هشدارها نادیده گرفته شد.

گزارش میدانی از بازار مولوی تهران، یکی از اصلی‌ترین مراکز عرضه خواروبار و خشکبار، نشان می‌دهد . این وضعیت فشار اقتصادی سنگینی بر خانواده‌های کم‌درآمد و متوسط وارد می‌کند و بسیاری از مردم حتی توان خرید مایحتاج پایه‌ای خود را ندارند.

این وضعیت، نماد آشکار بی‌تدبیری و ناتوانی حاکمیت در مدیریت بازار و تأمین نیازهای اساسی مردم است

@Eterazebazar
🔴 «کشتی ما سوراخ است، کشتی شما پر از طلا!»

شمخانی اخیراً گفته: «همه سوار بر یک کشتی هستیم.»
اما آقای شمخانی!
کشتی شما با کشتی مردم زمین تا آسمان فرق دارد.

کشتی شما لبریز از نفت، دلار، رانت و امتیازهای ویژه است؛ در حالی که کشتی ما مردم، در دریای گرانی، فقر، تبعیض و بی‌اعتمادی غرق می‌شود.

شما سوار کشتی لوکس با موتور ارزی و بنزین دولتی هستید،
ما سوار قایق سوراخی که هر روز زیر موج تورم و اجاره‌خانه له می‌شود.

اگر واقعاً سوار بر یک کشتی بودیم،
تا حالا با اولین طوفان اقتصادی، شما هم مثل مردم زیر آب بودید —
نه اینکه از عرشه امن قدرت، برای ما نسخه صبر و تحمل بپیچید.

@Eterazebazar
اعتراض مدنی بازار
تجمع اهالی گزستان در استان یزد ؛ توقف معدن و اعتراض به تخریب محیط‌زیست و معیشت مردم صبح امروز، پنج‌شنبه اول آبان ۱۴۰۴، مردم روستای گزستان با تجمع اعتراضی و مسدود کردن مسیر تردد ماشین‌آلات، فعالیت معدن را متوقف کردند. این اقدام واکنشی است به خسارت‌های جبران‌ناپذیر…
تصاویری از تجمع اعتراضی مردم و تعطیلی کامل معدن گزستان

صبح امروز، پنج‌شنبه اول آبان ۱۴۰۴، اهالی روستای گزستان در اعتراض به فعالیت‌های معدنی در این منطقه، با تجمع و مسدود کردن مسیر تردد ماشین‌آلات، موجب تعطیلی کامل معدن گزستان شدند.

@Eterazebazar
«طبس؛ شهری که زغال می‌سوزاند و جان کارگر را خاکستر می‌کند!»

طبس، پایتخت زغال‌سنگ ایران، امروز به پایتخت مرگ خاموش کارگران بدل شده است. شهری که از دل زمین، ثروت بیرون می‌کشد، اما خودش از ابتدایی‌ترین حق انسانی، یعنی درمان و امنیت محروم مانده.

اینجا کارگر هر روز در عمق زمین فرو می‌رود، با مرگ دست می‌دهد، با ریه‌ای پر از گرد سیاه و امیدی تهی از زندگی. بیمه می‌دهد، مالیات می‌دهد، عرق می‌ریزد — اما وقتی حادثه می‌افتد، باید پنج ساعت تا مرگ رانده شود تا به درمان برسد.

در تهران، برای یک سردرد ساده ده‌ها کلینیک و بیمارستان صف کشیده‌اند،
در طبس، اگر کارگری زیر آوار ماند، هیچ پزشکی نیست که نبضش را بگیرد.

دولتی که میلیاردها تومان از دل همین خاک سیاه بیرون می‌کشد، حتی یک بیمارستان درست‌وحسابی برای کارگرانش ندارد.
شرکت‌های معدنی با گردش مالی نجومی، جان انسان را ارزان‌تر از سنگ می‌خرند.
در دفترهایشان کولر روشن است، در تونل‌هایشان جنازه داغ.

تشکل‌های کارگری بارها فریاد زدند، اما گوش شنوایی نیست.
مسئولان میان وعده‌های بی‌پایان و طرح‌های کاغذی گم شده‌اند.
امروز در طبس، درمان رانده شده اما حادثه ماندگار است.

کارگر معدن، هنوز با همان دستان زخمی، خاک را می‌شکافد،
اما نه برای نان، برای بقا.

@Eterazebazar
«دستور وزیر روی کاغذ ماند؛ تخم‌مرغ ۱۴۴ درصد گران‌تر شد!»

در حالی که وزیر جهاد کشاورزی با صدور دستورالعملی «کاغذی» اعلام کرده بود قیمت مرغ و تخم‌مرغ تا پایان سال نباید افزایش یابد، بازار مسیر دیگری رفته است؛ قیمت تخم‌مرغ تنها در سه ماه گذشته ۱۴۴ درصد رشد کرده و حالا دیگر برای بسیاری از خانواده‌ها از سبد غذایی حذف شده است.

وزیر در حالی از «کنترل بازار» حرف می‌زند که مرغداران از واقعیت تلخی سخن می‌گویند: افزایش بی‌سابقه قیمت نهاده‌ها، هزینه انرژی، دارو، واکسن و حمل‌ونقل کمر تولید را شکسته است. بسیاری از واحدهای تولیدی در آستانه تعطیلی قرار دارند و دولت به‌جای حمایت، با «دستور» و تهدید به برخورد، صورت‌مسئله را پاک می‌کند.

این اولین بار نیست که تصمیمات بدون پشتوانه کارشناسی از وزارت جهاد کشاورزی صادر می‌شود؛ در شرایطی که حتی یک کیلو ذرت یا سویا با قیمت مصوب به‌موقع به دست تولیدکننده نمی‌رسد، دستور تثبیت قیمت تنها به معنای فشار مضاعف بر تولیدکننده و گرانی بیشتر برای مردم است.

کارشناسان می‌گویند:
وقتی هزینه تولید واقعی محاسبه نمی‌شود و دولت با سیاست‌های دستوری جلوی افزایش قیمت را می‌گیرد، نتیجه‌اش کمبود در بازار، تخلف در عرضه و کاهش کیفیت محصول است.

در این میان، زیان مرغدار، سود واسطه و تورم بر سفره مردم جا خوش کرده است.
بازار تخم‌مرغ و مرغ دیگر فقط نشانه نابسامانی اقتصادی نیست، بلکه آینه تمام‌نمای سیاست‌های غلط و بی‌برنامه‌ای است که تولید ملی را زمین‌گیر کرده و امنیت غذایی کشور را تهدید می‌کند.

@Eterazebazar
«فقر دیگر آمار نیست؛ واقعیتی است که در سفره هر ایرانی جان می‌گیرد»

تصور کنید پدری با حقوق پانزده میلیون تومان در ماه، باید خرج چهار نفر را بدهد. یعنی برای هر نفر، ماهی سه میلیون و هفتصد و پنجاه هزار تومان؛ و اگر این مبلغ را بر سی روز تقسیم کنیم، سهم هر نفر از زندگی، فقط صد و بیست و پنج هزار تومان در روز است — معادل یک وعده غذای ساده در فست‌فودهای ارزان تهران!

حالا همین خانواده اگر فقط بخواهند روزی پنجاه گرم گوشت مصرف کنند، همان ابتدای ماه کفگیرشان به ته دیگ می‌خورد. دیگر پولی برای اجاره‌خانه، دارو، لباس، قبض برق، شهریه مدرسه یا حتی یک تفریح ساده باقی نمی‌ماند.
و این، واقعیت تلخ جامعه امروز است؛ جایی که حتی حقوق‌بگیران رسمی زیر خط فقر له می‌شوند، چه رسد به بیکاران، بازنشستگان یا کارگران روزمزد که هیچ منبع ثابتی ندارند.

گرانی افسارگسیخته و تورم مزمن دیگر فقط «اعداد اقتصادی» نیستند؛ آنها به فاجعه اجتماعی بدل شده‌اند. در خانه‌های مردم، گوشت تبدیل به کالای لوکس شده و خرید میوه، کابوس پایان ماه است. خانواده‌ها یکی‌یکی زیر بار قرض، اجاره و درمان خم می‌شوند و کسی پاسخ‌گو نیست.

مشکل معیشت، مسئله‌ای فرعی یا حاشیه‌ای نیست — این خط مقدم بقاست. تا زمانی که سفره مردم این‌چنین کوچک است، هر شعار اقتصادی و هر وعده‌ی «آینده روشن» توهین به عقل و شعور جامعه است.

این وضعیت نه حاصل تنبلی مردم است و نه قهر طبیعت؛ نتیجه تصمیم‌هایی‌ست که سال‌ها بدون پاسخ‌گویی گرفته شده‌اند. تورم را با «آمارسازی» پنهان می‌کنند، فقر را با «دستور اداری» انکار می‌کنند!

@Eterazebazar
در همدان، نان سنگک دیگر به سختی پیدا می‌شود.

سه روز است که آرد به بسیاری از نانوایی‌ها نرسیده. نانوای محل می‌گوید: «آرد نمی‌دن، می‌گن ماشینامون خرابه!» — پاسخی که بیشتر شبیه تمسخر مردم گرسنه است .
در محله‌های مختلف شهر، از حاجی تا خیابان بوعلی، صدای یک جمله تکرار می‌شود:
«آرد نیست، پخت نداریم!»

قیمت هر کیسه آرد آزاد هم از ۵۰۰ هزار تومان به ۷۰۰ و حتی ۸۰۰ هزار تومان رسیده و نانوایان می‌گویند ادامه کار با این وضعیت غیرممکن است. بسیاری از واحدهای نانوایی در همدان کرکره‌ها را پایین کشیده‌اند و خانواده‌ها سرگردان بین نانوایی‌ها می‌چرخند تا شاید نانی پیدا کنند.

در همین حال، فضای شهر پر از نگرانی و التهاب است. حضور نیروهای انتظامی و یگان ویژه پیاده سواره در خیابان‌ها تا بخواهید هست !

وقتی تأمین ابتدایی‌ترین نیاز جامعه چنین بی‌برنامه و آشفته پیش می‌رود، دیگر چه امیدی به مدیریت بحران‌های بزرگ‌تر باید داشت؟

همدان، شهری با تاریخ و تمدن چند هزار ساله، حالا در صف نان مانده


@Eterazebazar
چکیده‌ای از مهم‌ترین رخدادهای پنجشنبه اول آبان ۱۴۰۴

🔹 فروپاشی معیشت و خط فقر

حذف ۱.۵ میلیون نفر از یارانه‌ها.

خط فقر ۳۴ میلیون تومانی در اصفهان.

مثال عددی از حقوق ۱۵ میلیونی که حتی خرج گوشت روزانه را تأمین نمی‌کند.

گرانی گسترده در گوشت، تخم‌مرغ، چای، حبوبات و...

کمبود نان و آرد در همدان و افزایش قیمت آرد.

🔹 بحران تولید و نابودی بخش‌های مولد

بحران نهاده‌های دامی و اعتراض مرغداران و دامداران.

گسترش بیماری تب برفکی و تلفات سنگین دام‌ها.

تأخیر و برداشت غیرقانونی از پول گندم کشاورزان.

رکود در صنایع غذایی و کشاورزی به دلیل سیاست‌های غلط حمایتی.


🔹 فساد ساختاری و ناترازی مالی

ادغام بانک آینده و بانک ملی برای پنهان‌کردن زیان ۵۰۲ همتی.

زیان روزانه بانک‌ها، تورم و فرار سرمایه.

بی‌اعتمادی عمومی نسبت به دستگاه‌های مالی و نظارتی.

🔹 فروپاشی خدمات عمومی

بحران درمان در طبس (نبود پزشک، بیمارستان، امداد).

معوقات پرستاران و بی‌عدالتی در تعرفه‌گذاری.

تأخیر در پرداخت حقوق فرهنگیان با بهانه‌ی «اختلال سامانه».

کمبود آرد و تعطیلی نانوایی‌ها در همدان.


🔹 اعتراضات اجتماعی و نارضایتی گسترده

تجمع نانوایان ایلام به‌دلیل دستمزد پایین و حذف یارانه نان.

تجمع کشاورزان بابت برداشت غیرقانونی پول گندم.

تجمع مردم و تعطیلی کامل معدن گزستان در اعتراض به تخریب محیط‌زیست، نابودی قنات‌ها و مراتع.

حضور گسترده نیروهای امنیتی در همدان از ترس اعتراضات مردم.


اقتصادی که دیگر با مُسکن اداره نمی‌شود. تورم مزمن، ناکارآمدی مدیریتی، بی‌اعتمادی تولیدکنندگان، و سیاست‌های متناقض، باعث شده حتی ابتدایی‌ترین نیازهای مردم (نان، دارو، درمان) با بحران روبه‌رو شوند.

کشور به مرحله‌ی فروپاشی ساختاری و خشم اجتماعی گسترده رسیده است که هر شوک جدید، می‌تواند بحران اجتماعی عمیقی رقم بزند.اما در برابر آن ، حکومت همچنان ابزار سرکوب را تنها راه بقای خود می‌بیند!


@Eterazebazar
۹ میلیارد دلار گردش مالی پنهان؛ نظام مالی جمهوری اسلامی در سایه شرکت‌های پوششی جهانی


تحلیل تازه وزارت خزانه‌داری آمریکا پرده از شبکه‌ای پیچیده از تراکنش‌های مالی برداشت که ردپای جمهوری اسلامی را در آن می‌توان به‌وضوح دید. در این گزارش آمده است که در سال ۲۰۲۴، حدود ۹ میلیارد دلار پول از مسیر حساب‌ها و شرکت‌های پوششی مرتبط با ایران جابه‌جا شده؛ شبکه‌ای جهانی که از امارات تا هنگ‌کنگ و سنگاپور گسترده است.

شرکت‌های صوری بی‌هویت، بی‌آنکه حتی فعالیت واقعی اقتصادی داشته باشند، میلیاردها دلار تراکنش انجام داده‌اند. ده‌ها شرکت نفتی نیز در ظاهر به تجارت مشغول‌اند اما در عمل، پوششی برای نقل و انتقال منابع مالی جمهوری اسلامی محسوب می‌شوند.

این داده‌ها نشان می‌دهد که ساختار مالی پنهان و پیچیده‌ای شکل گرفته تا با دور زدن محدودیت‌های بین‌المللی، منابع ارزی و درآمدهای نفتی از مجاری غیرشفاف جابه‌جا شود. شفافیت مالی در چنین شرایطی مفهومی تهی است؛ وقتی حکومت در سطح جهانی شبکه‌ای می‌سازد تا حساب‌های مخفی‌اش را از چشم مردم و نهادهای ناظر پنهان نگه دارد.

@Eterazebazar
آمارهای بزک‌شده، شکم‌های گرسنه؛ سقوط معیشت کارگران زیر چرخ تورم و فریب آماری


در حالی که مقامات دولتی با انتشار آمارهای «خوش‌رنگ و لعاب» از بهبود شاخص‌های اقتصادی سخن می‌گویند، واقعیت در سفره کارگران چیز دیگری است: فقر، تورم و ناتوانی در تأمین حداقل نیازهای زندگی.

در آذربایجان و سایر مناطق کشور، کارگرانی که با دستمزد ۱۰ تا ۱۳ میلیون تومان روزگار می‌گذرانند، با تورمی سرسام‌آور روبه‌رو هستند که هر روز ارزش حقوقشان را می‌بلعد. دولت با دستکاری شاخص‌های خط فقر و رفاه، می‌کوشد عمق بحران را بپوشاند، اما حتی آمارهای رسمی‌اش اعتراف می‌کند که یک خانواده کارگری با دو فرزند، تنها نصف مبلغ لازم برای گذران زندگی را دریافت می‌کند.

کارگران، قربانیان خاموش سیاست‌های اقتصادی‌اند که نتیجه‌اش خالی‌تر شدن سفره‌ها و حذف تدریجی پروتئین از رژیم غذایی خانواده‌هاست. وقتی سرانه مصرف گوشت در سه دهک پایین جامعه به حدود ۷۰۰ گرم در سال برای هر فرد می‌رسد، دیگر سخن گفتن از «پیشرفت» طنزی تلخ است. فقر نه‌فقط در جیب‌ها، که در چهره‌های نحیف و چشمان نگران کارگران خانه کرده است.

@Eterazebazar
طلایی که می‌درخشد، اما برای چه کسی؟ جهش تاریخی اونس و یادآوری چرخه‌های فراموش‌شده


افزایش تاریخی بهای جهانی طلا به بیش از ۴۰۸۸ دلار در هر اونس، بار دیگر نگاه‌ها را به پناهگاه دیرینه‌ی سرمایه در زمان بحران دوخته است. عددی که در ظاهر نشان از رونق بازار دارد، اما در واقع بازتابی از بی‌ثباتی و بی‌اعتمادی به نظام‌های پولی جهانی است.

یادمان نرود: در سال ۲۰۱۱ طلا تا مرز ۱۹۳۲ دلار بالا رفت، اما تنها پنج سال بعد سقوط آزاد را تجربه کرد و به ۱۰۵۱ دلار رسید. ده سال طول کشید تا دوباره آن قله را لمس کند. تاریخ بازار نشان داده که طلا، آینه‌ی ترس ملت‌هاست؛ هرچه بحران، جنگ و ناامنی اقتصادی بیشتر، درخشش آن تندتر.

امروز نیز جهش قیمت طلا در حالی رخ می‌دهد که جهان در التهاب مالی و سیاسی به سر می‌برد. سرمایه‌گذاران پناه می‌برند به فلز زرد، نه از امید، بلکه از بی‌اعتمادی به سیاست‌های پولی و حاکمیت‌ها. طلای گران یعنی جهانی مضطرب. برای مردمی که در اقتصادهای فرسوده دست‌وپا می‌زنند، این درخشش، نه ثروت، که نشانه‌ای از آینده‌ای ناپایدار است.

@Eterazebazar
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
اعتصاب و اعتراض هفت‌تپه
روز پنجشنبه دومین روز اعتصاب کارگران هفت تپه!
با وجود گذشت دو روز از اعتصاب هنوز هیچ مدیری جهت پاسخگویی حضور پیدا نکرد

امروز جمعه تعطیل هست و روز شنبه چنانچه کارگران پاسخی دریافت نکنند اعتصاب ادامه خواهد داشت

اعتصاب دوباره کارگران شرکت نیشکر هفت‌تپه، این بار نه فقط درباره حقوق، بلکه در اعتراض به فساد گسترده و سوءاستفاده از منابع اختصاص یافته به وعده‌های غذایی، نشان از خشم عمیق نیروی کار دارد. روزانه ۴۵۰ هزار تومان برای وعده غذایی هر کارگر به پیمانکار پرداخت می‌شد، اما اکنون تنها ۶۰ هزار تومان به کارگران داده می‌شود؛ در حالی که در شرکت‌های توسعه نیشکر این مبلغ ماهانه به ۶ میلیون تومان می‌رسد.

هیچ مقام مسئولی قدم به محل کار نگذاشته تا پاسخگو باشد و وعده‌ها همچنان روی کاغذ باقی مانده‌اند.

سؤال ساده اما صریح کارگران این است: آیا با ۶۰ هزار تومان در ماه می‌توان شکم یک انسان را سیر کرد؟ : اگر جایی باید صرفه‌جویی شود، آنجا جیب دزدان و اختلاس‌گران است، نه سفره کارگران.

تداوم اعتصاب، فریادی علیه فساد، بی‌عدالتی و سکوت مدیران، که نشان می‌دهد وقتی لقمه کارگر در خطر است، هیچ چیزی نمی‌تواند خاموشش کند.

@Eterazebazar
من یک کارمند هستم و حقوق وزارت کار زندگیم را می چرخانم
فرزندم را مدرسه دولتی نوشتم و پولی برای مدرسه غیرانتفاعی ندارم
در مدرسه دولتی معلم ها درس نمی‌دهند و یا لج بازی می‌کنند و به شدت کیفیت تدریس پایین هست
وقتی به مدیر مدرسه گفتم وضعیت را
مدیر مدرسه به من می‌گوید ناراحتی فرزندت را ببر مدرسه غیرانتفاعی بنویس می‌گویند چون بودجه مدرسه دولتی پایین هست همین هست بهتر نمی‌شود
حالا سوال من این هست مگر من که حقوق پایین میگیرم کم کاری میکنم که حالا باب شده در مدارس دولتی درس درست ندهند و درصورت اعتراض بنده مدیر و ناظم پرخاشگری می‌کنند
تمام مدیران و ناظم های مدارس دولتی عرق خاصی به حکومت دارند و خودشان را درستکار و متدین می‌دانند
ایا این دزدی و کم کاری در کار جزو درستکاری و پرهیز کاری و دین هست؟
اوضاع اجتماعی جامعه به شدت به سمت بد فرهنگی نزول می‌کند و هیچ کاری درست پیش نمیرود
@Eterazebazar
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
دامدار یزدی که برای اعتراض به مشکلات معیشتی وحقه‌اش پشت خط با معاون وزیر جهاد کشاورزی ایستاده بود، با لحنی از حق‌طلبی و خشم به نماینده‌ای که گویا از وضعیت او بی‌اطلاع یا بی‌تفاوت است، سخن گفت

✍️شک نکنید اون پشت خط تو دلش داره به ریش این بیچاره می‌خنده!!!!

خدا لعنتشون کنه ..

@Eterazebazar
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
مرغدار بی‌نهاده، دامدار بی‌دام؛ بحران تأمین نهاده دامی، تولید را به مرز فروپاشی رسانده است

تولیدکننده از تأمین ساده‌ترین نیاز خود عاجز می‌ماند
تولیدکنندگان تخم‌مرغ و مرغ گوشتی این روزها در خط مقدم بحرانی ایستاده‌اند که نتیجه‌ی مستقیم مدیریت دستوری و ناکارآمد در تأمین نهاده‌های دامی است. «نهاده دستوری» عنوانی است که در ظاهر از نظم و نظارت خبر می‌دهد، اما در عمل چیزی جز کمبود، گرانی و بی‌اعتمادی برجای نگذاشته است.

مرغداران ماه‌هاست از نبود ذرت، سویا و دیگر نهاده‌های اساسی رنج می‌برند. بحران آن‌قدر عمیق است که بسیاری از دامداران ناچار شده‌اند دام‌های مولد خود را به کشتارگاه بفرستند؛ تصمیمی دردناک که نشان از فروپاشی چرخه تولید دارد.

آینده‌ی کشاورزی و دامپروری در معرض نابودی قرار دارد .

@Eterazebazar
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
وقتی آمبولانس را آتش‌نشانی می‌کشد؛ فروپاشی خدمات اورژانسی در جنوب سیستان‌ و بلوچستان

در صحنه‌ای که وجدان هر انسانی را می‌لرزاند، امروز جمعه ۲ آبان‌ماه ۱۴۰۴، در شهر محمدان از توابع بمپور، یک آمبولانس حامل بیمار تصادفی به‌دلیل خرابی در مسیر، توسط خودروی آتش‌نشانی بکسل شد. بیماری که در وضعیت بحرانی بود، به جای رسیدن سریع به بیمارستان، در آمبولانسی فرسوده گرفتار شد؛ وسیله‌ای که خود نیازمند امداد بود.

شهروندانی که این ویدیو را ثبت کرده‌اند، از تکرار این فجایع به ستوه آمده‌اند. در جنوب سیستان‌ و بلوچستان، از بمپور تا دلگان و سرباز، آمبولانس‌های فرسوده و نبود امکانات کافی اورژانس، به فاجعه‌ای روزمره تبدیل شده است. مردم می‌گویند خرابی مکرر خودروهای امدادی، عامل مستقیم تأخیر در رساندن مصدومان و افزایش مرگ‌ومیر در حوادث جاده‌ای است.

این فقط خرابی یک خودرو نیست، بلکه نمادی از فروریختن نظام خدمات عمومی در مناطق محروم است؛ جایی که دسترسی به امداد پزشکی ایمن، که از حقوق بنیادین انسان‌هاست، به امری لوکس بدل شده

@Eterazebazar
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
کوهرنگ خشک شد؛ فروبستن چشمه‌ای که قرن‌ها ایران را سیراب می‌کرد

چشمه کوهرنگ، بزرگ‌ترین چشمه آب شیرین کشور، پس از سال‌ها بی‌توجهی، سوءمدیریت منابع و پروژه‌های انتقال بی‌برنامه، سرانجام خشک شد. چشمه‌ای که روزگاری نماد زایش و حیات زاگرس بود، اکنون تنها بستر ترک‌خورده‌ای از خاک بر جای گذاشته است.

خشک شدن کوهرنگ فقط از بین رفتن یک منبع آب نیست؛ نشانه‌ای است از بحرانی عمیق‌تر: فروپاشی سیاست‌های آبی و زیست‌محیطی کشور. بی‌برنامگی در برداشت، سدسازی‌های بی‌محاسبه، و بی‌توجهی به حق‌آبه مناطق زاگرسی، طبیعت را به مرز نابودی رسانده است.

مردم محلی با اندوه می‌گویند: «کوهرنگ مُرد، چون سال‌ها کسی صدای طبیعت را نشنید.» این واقعه نه‌تنها فاجعه‌ای طبیعی، بلکه نتیجه مستقیم بی‌تدبیری است؛ وقتی مسئولان به جای حفاظت از سرچشمه حیات، با تصمیم‌های غلط، آن را از ریشه خشکاندند.

همین‌قدر تلخ، همین‌قدر بهت‌آور...

@Eterazebazar