اعتراض مدنی بازار
19.5K subscribers
72.8K photos
47.2K videos
166 files
576 links
ارتباط با مدیران کانال:
@Hossen13320
@mehdi_sarraf
@javaherian59
@hosseinKashani4 ادمین ورزش
کانال: https://t.me/Eterazebazar
این کانال وابسته به هیچ جریان سیاسی نیست،
نه «شاه» و نه «شیخ ، صدای بازاریم»

توئیتر: https://twitter.com/EterazB
Download Telegram
«دستور وزیر روی کاغذ ماند؛ تخم‌مرغ ۱۴۴ درصد گران‌تر شد!»

در حالی که وزیر جهاد کشاورزی با صدور دستورالعملی «کاغذی» اعلام کرده بود قیمت مرغ و تخم‌مرغ تا پایان سال نباید افزایش یابد، بازار مسیر دیگری رفته است؛ قیمت تخم‌مرغ تنها در سه ماه گذشته ۱۴۴ درصد رشد کرده و حالا دیگر برای بسیاری از خانواده‌ها از سبد غذایی حذف شده است.

وزیر در حالی از «کنترل بازار» حرف می‌زند که مرغداران از واقعیت تلخی سخن می‌گویند: افزایش بی‌سابقه قیمت نهاده‌ها، هزینه انرژی، دارو، واکسن و حمل‌ونقل کمر تولید را شکسته است. بسیاری از واحدهای تولیدی در آستانه تعطیلی قرار دارند و دولت به‌جای حمایت، با «دستور» و تهدید به برخورد، صورت‌مسئله را پاک می‌کند.

این اولین بار نیست که تصمیمات بدون پشتوانه کارشناسی از وزارت جهاد کشاورزی صادر می‌شود؛ در شرایطی که حتی یک کیلو ذرت یا سویا با قیمت مصوب به‌موقع به دست تولیدکننده نمی‌رسد، دستور تثبیت قیمت تنها به معنای فشار مضاعف بر تولیدکننده و گرانی بیشتر برای مردم است.

کارشناسان می‌گویند:
وقتی هزینه تولید واقعی محاسبه نمی‌شود و دولت با سیاست‌های دستوری جلوی افزایش قیمت را می‌گیرد، نتیجه‌اش کمبود در بازار، تخلف در عرضه و کاهش کیفیت محصول است.

در این میان، زیان مرغدار، سود واسطه و تورم بر سفره مردم جا خوش کرده است.
بازار تخم‌مرغ و مرغ دیگر فقط نشانه نابسامانی اقتصادی نیست، بلکه آینه تمام‌نمای سیاست‌های غلط و بی‌برنامه‌ای است که تولید ملی را زمین‌گیر کرده و امنیت غذایی کشور را تهدید می‌کند.

@Eterazebazar
«فقر دیگر آمار نیست؛ واقعیتی است که در سفره هر ایرانی جان می‌گیرد»

تصور کنید پدری با حقوق پانزده میلیون تومان در ماه، باید خرج چهار نفر را بدهد. یعنی برای هر نفر، ماهی سه میلیون و هفتصد و پنجاه هزار تومان؛ و اگر این مبلغ را بر سی روز تقسیم کنیم، سهم هر نفر از زندگی، فقط صد و بیست و پنج هزار تومان در روز است — معادل یک وعده غذای ساده در فست‌فودهای ارزان تهران!

حالا همین خانواده اگر فقط بخواهند روزی پنجاه گرم گوشت مصرف کنند، همان ابتدای ماه کفگیرشان به ته دیگ می‌خورد. دیگر پولی برای اجاره‌خانه، دارو، لباس، قبض برق، شهریه مدرسه یا حتی یک تفریح ساده باقی نمی‌ماند.
و این، واقعیت تلخ جامعه امروز است؛ جایی که حتی حقوق‌بگیران رسمی زیر خط فقر له می‌شوند، چه رسد به بیکاران، بازنشستگان یا کارگران روزمزد که هیچ منبع ثابتی ندارند.

گرانی افسارگسیخته و تورم مزمن دیگر فقط «اعداد اقتصادی» نیستند؛ آنها به فاجعه اجتماعی بدل شده‌اند. در خانه‌های مردم، گوشت تبدیل به کالای لوکس شده و خرید میوه، کابوس پایان ماه است. خانواده‌ها یکی‌یکی زیر بار قرض، اجاره و درمان خم می‌شوند و کسی پاسخ‌گو نیست.

مشکل معیشت، مسئله‌ای فرعی یا حاشیه‌ای نیست — این خط مقدم بقاست. تا زمانی که سفره مردم این‌چنین کوچک است، هر شعار اقتصادی و هر وعده‌ی «آینده روشن» توهین به عقل و شعور جامعه است.

این وضعیت نه حاصل تنبلی مردم است و نه قهر طبیعت؛ نتیجه تصمیم‌هایی‌ست که سال‌ها بدون پاسخ‌گویی گرفته شده‌اند. تورم را با «آمارسازی» پنهان می‌کنند، فقر را با «دستور اداری» انکار می‌کنند!

@Eterazebazar
در همدان، نان سنگک دیگر به سختی پیدا می‌شود.

سه روز است که آرد به بسیاری از نانوایی‌ها نرسیده. نانوای محل می‌گوید: «آرد نمی‌دن، می‌گن ماشینامون خرابه!» — پاسخی که بیشتر شبیه تمسخر مردم گرسنه است .
در محله‌های مختلف شهر، از حاجی تا خیابان بوعلی، صدای یک جمله تکرار می‌شود:
«آرد نیست، پخت نداریم!»

قیمت هر کیسه آرد آزاد هم از ۵۰۰ هزار تومان به ۷۰۰ و حتی ۸۰۰ هزار تومان رسیده و نانوایان می‌گویند ادامه کار با این وضعیت غیرممکن است. بسیاری از واحدهای نانوایی در همدان کرکره‌ها را پایین کشیده‌اند و خانواده‌ها سرگردان بین نانوایی‌ها می‌چرخند تا شاید نانی پیدا کنند.

در همین حال، فضای شهر پر از نگرانی و التهاب است. حضور نیروهای انتظامی و یگان ویژه پیاده سواره در خیابان‌ها تا بخواهید هست !

وقتی تأمین ابتدایی‌ترین نیاز جامعه چنین بی‌برنامه و آشفته پیش می‌رود، دیگر چه امیدی به مدیریت بحران‌های بزرگ‌تر باید داشت؟

همدان، شهری با تاریخ و تمدن چند هزار ساله، حالا در صف نان مانده


@Eterazebazar
چکیده‌ای از مهم‌ترین رخدادهای پنجشنبه اول آبان ۱۴۰۴

🔹 فروپاشی معیشت و خط فقر

حذف ۱.۵ میلیون نفر از یارانه‌ها.

خط فقر ۳۴ میلیون تومانی در اصفهان.

مثال عددی از حقوق ۱۵ میلیونی که حتی خرج گوشت روزانه را تأمین نمی‌کند.

گرانی گسترده در گوشت، تخم‌مرغ، چای، حبوبات و...

کمبود نان و آرد در همدان و افزایش قیمت آرد.

🔹 بحران تولید و نابودی بخش‌های مولد

بحران نهاده‌های دامی و اعتراض مرغداران و دامداران.

گسترش بیماری تب برفکی و تلفات سنگین دام‌ها.

تأخیر و برداشت غیرقانونی از پول گندم کشاورزان.

رکود در صنایع غذایی و کشاورزی به دلیل سیاست‌های غلط حمایتی.


🔹 فساد ساختاری و ناترازی مالی

ادغام بانک آینده و بانک ملی برای پنهان‌کردن زیان ۵۰۲ همتی.

زیان روزانه بانک‌ها، تورم و فرار سرمایه.

بی‌اعتمادی عمومی نسبت به دستگاه‌های مالی و نظارتی.

🔹 فروپاشی خدمات عمومی

بحران درمان در طبس (نبود پزشک، بیمارستان، امداد).

معوقات پرستاران و بی‌عدالتی در تعرفه‌گذاری.

تأخیر در پرداخت حقوق فرهنگیان با بهانه‌ی «اختلال سامانه».

کمبود آرد و تعطیلی نانوایی‌ها در همدان.


🔹 اعتراضات اجتماعی و نارضایتی گسترده

تجمع نانوایان ایلام به‌دلیل دستمزد پایین و حذف یارانه نان.

تجمع کشاورزان بابت برداشت غیرقانونی پول گندم.

تجمع مردم و تعطیلی کامل معدن گزستان در اعتراض به تخریب محیط‌زیست، نابودی قنات‌ها و مراتع.

حضور گسترده نیروهای امنیتی در همدان از ترس اعتراضات مردم.


اقتصادی که دیگر با مُسکن اداره نمی‌شود. تورم مزمن، ناکارآمدی مدیریتی، بی‌اعتمادی تولیدکنندگان، و سیاست‌های متناقض، باعث شده حتی ابتدایی‌ترین نیازهای مردم (نان، دارو، درمان) با بحران روبه‌رو شوند.

کشور به مرحله‌ی فروپاشی ساختاری و خشم اجتماعی گسترده رسیده است که هر شوک جدید، می‌تواند بحران اجتماعی عمیقی رقم بزند.اما در برابر آن ، حکومت همچنان ابزار سرکوب را تنها راه بقای خود می‌بیند!


@Eterazebazar
۹ میلیارد دلار گردش مالی پنهان؛ نظام مالی جمهوری اسلامی در سایه شرکت‌های پوششی جهانی


تحلیل تازه وزارت خزانه‌داری آمریکا پرده از شبکه‌ای پیچیده از تراکنش‌های مالی برداشت که ردپای جمهوری اسلامی را در آن می‌توان به‌وضوح دید. در این گزارش آمده است که در سال ۲۰۲۴، حدود ۹ میلیارد دلار پول از مسیر حساب‌ها و شرکت‌های پوششی مرتبط با ایران جابه‌جا شده؛ شبکه‌ای جهانی که از امارات تا هنگ‌کنگ و سنگاپور گسترده است.

شرکت‌های صوری بی‌هویت، بی‌آنکه حتی فعالیت واقعی اقتصادی داشته باشند، میلیاردها دلار تراکنش انجام داده‌اند. ده‌ها شرکت نفتی نیز در ظاهر به تجارت مشغول‌اند اما در عمل، پوششی برای نقل و انتقال منابع مالی جمهوری اسلامی محسوب می‌شوند.

این داده‌ها نشان می‌دهد که ساختار مالی پنهان و پیچیده‌ای شکل گرفته تا با دور زدن محدودیت‌های بین‌المللی، منابع ارزی و درآمدهای نفتی از مجاری غیرشفاف جابه‌جا شود. شفافیت مالی در چنین شرایطی مفهومی تهی است؛ وقتی حکومت در سطح جهانی شبکه‌ای می‌سازد تا حساب‌های مخفی‌اش را از چشم مردم و نهادهای ناظر پنهان نگه دارد.

@Eterazebazar
آمارهای بزک‌شده، شکم‌های گرسنه؛ سقوط معیشت کارگران زیر چرخ تورم و فریب آماری


در حالی که مقامات دولتی با انتشار آمارهای «خوش‌رنگ و لعاب» از بهبود شاخص‌های اقتصادی سخن می‌گویند، واقعیت در سفره کارگران چیز دیگری است: فقر، تورم و ناتوانی در تأمین حداقل نیازهای زندگی.

در آذربایجان و سایر مناطق کشور، کارگرانی که با دستمزد ۱۰ تا ۱۳ میلیون تومان روزگار می‌گذرانند، با تورمی سرسام‌آور روبه‌رو هستند که هر روز ارزش حقوقشان را می‌بلعد. دولت با دستکاری شاخص‌های خط فقر و رفاه، می‌کوشد عمق بحران را بپوشاند، اما حتی آمارهای رسمی‌اش اعتراف می‌کند که یک خانواده کارگری با دو فرزند، تنها نصف مبلغ لازم برای گذران زندگی را دریافت می‌کند.

کارگران، قربانیان خاموش سیاست‌های اقتصادی‌اند که نتیجه‌اش خالی‌تر شدن سفره‌ها و حذف تدریجی پروتئین از رژیم غذایی خانواده‌هاست. وقتی سرانه مصرف گوشت در سه دهک پایین جامعه به حدود ۷۰۰ گرم در سال برای هر فرد می‌رسد، دیگر سخن گفتن از «پیشرفت» طنزی تلخ است. فقر نه‌فقط در جیب‌ها، که در چهره‌های نحیف و چشمان نگران کارگران خانه کرده است.

@Eterazebazar
طلایی که می‌درخشد، اما برای چه کسی؟ جهش تاریخی اونس و یادآوری چرخه‌های فراموش‌شده


افزایش تاریخی بهای جهانی طلا به بیش از ۴۰۸۸ دلار در هر اونس، بار دیگر نگاه‌ها را به پناهگاه دیرینه‌ی سرمایه در زمان بحران دوخته است. عددی که در ظاهر نشان از رونق بازار دارد، اما در واقع بازتابی از بی‌ثباتی و بی‌اعتمادی به نظام‌های پولی جهانی است.

یادمان نرود: در سال ۲۰۱۱ طلا تا مرز ۱۹۳۲ دلار بالا رفت، اما تنها پنج سال بعد سقوط آزاد را تجربه کرد و به ۱۰۵۱ دلار رسید. ده سال طول کشید تا دوباره آن قله را لمس کند. تاریخ بازار نشان داده که طلا، آینه‌ی ترس ملت‌هاست؛ هرچه بحران، جنگ و ناامنی اقتصادی بیشتر، درخشش آن تندتر.

امروز نیز جهش قیمت طلا در حالی رخ می‌دهد که جهان در التهاب مالی و سیاسی به سر می‌برد. سرمایه‌گذاران پناه می‌برند به فلز زرد، نه از امید، بلکه از بی‌اعتمادی به سیاست‌های پولی و حاکمیت‌ها. طلای گران یعنی جهانی مضطرب. برای مردمی که در اقتصادهای فرسوده دست‌وپا می‌زنند، این درخشش، نه ثروت، که نشانه‌ای از آینده‌ای ناپایدار است.

@Eterazebazar
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
اعتصاب و اعتراض هفت‌تپه
روز پنجشنبه دومین روز اعتصاب کارگران هفت تپه!
با وجود گذشت دو روز از اعتصاب هنوز هیچ مدیری جهت پاسخگویی حضور پیدا نکرد

امروز جمعه تعطیل هست و روز شنبه چنانچه کارگران پاسخی دریافت نکنند اعتصاب ادامه خواهد داشت

اعتصاب دوباره کارگران شرکت نیشکر هفت‌تپه، این بار نه فقط درباره حقوق، بلکه در اعتراض به فساد گسترده و سوءاستفاده از منابع اختصاص یافته به وعده‌های غذایی، نشان از خشم عمیق نیروی کار دارد. روزانه ۴۵۰ هزار تومان برای وعده غذایی هر کارگر به پیمانکار پرداخت می‌شد، اما اکنون تنها ۶۰ هزار تومان به کارگران داده می‌شود؛ در حالی که در شرکت‌های توسعه نیشکر این مبلغ ماهانه به ۶ میلیون تومان می‌رسد.

هیچ مقام مسئولی قدم به محل کار نگذاشته تا پاسخگو باشد و وعده‌ها همچنان روی کاغذ باقی مانده‌اند.

سؤال ساده اما صریح کارگران این است: آیا با ۶۰ هزار تومان در ماه می‌توان شکم یک انسان را سیر کرد؟ : اگر جایی باید صرفه‌جویی شود، آنجا جیب دزدان و اختلاس‌گران است، نه سفره کارگران.

تداوم اعتصاب، فریادی علیه فساد، بی‌عدالتی و سکوت مدیران، که نشان می‌دهد وقتی لقمه کارگر در خطر است، هیچ چیزی نمی‌تواند خاموشش کند.

@Eterazebazar
من یک کارمند هستم و حقوق وزارت کار زندگیم را می چرخانم
فرزندم را مدرسه دولتی نوشتم و پولی برای مدرسه غیرانتفاعی ندارم
در مدرسه دولتی معلم ها درس نمی‌دهند و یا لج بازی می‌کنند و به شدت کیفیت تدریس پایین هست
وقتی به مدیر مدرسه گفتم وضعیت را
مدیر مدرسه به من می‌گوید ناراحتی فرزندت را ببر مدرسه غیرانتفاعی بنویس می‌گویند چون بودجه مدرسه دولتی پایین هست همین هست بهتر نمی‌شود
حالا سوال من این هست مگر من که حقوق پایین میگیرم کم کاری میکنم که حالا باب شده در مدارس دولتی درس درست ندهند و درصورت اعتراض بنده مدیر و ناظم پرخاشگری می‌کنند
تمام مدیران و ناظم های مدارس دولتی عرق خاصی به حکومت دارند و خودشان را درستکار و متدین می‌دانند
ایا این دزدی و کم کاری در کار جزو درستکاری و پرهیز کاری و دین هست؟
اوضاع اجتماعی جامعه به شدت به سمت بد فرهنگی نزول می‌کند و هیچ کاری درست پیش نمیرود
@Eterazebazar
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
دامدار یزدی که برای اعتراض به مشکلات معیشتی وحقه‌اش پشت خط با معاون وزیر جهاد کشاورزی ایستاده بود، با لحنی از حق‌طلبی و خشم به نماینده‌ای که گویا از وضعیت او بی‌اطلاع یا بی‌تفاوت است، سخن گفت

✍️شک نکنید اون پشت خط تو دلش داره به ریش این بیچاره می‌خنده!!!!

خدا لعنتشون کنه ..

@Eterazebazar
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
مرغدار بی‌نهاده، دامدار بی‌دام؛ بحران تأمین نهاده دامی، تولید را به مرز فروپاشی رسانده است

تولیدکننده از تأمین ساده‌ترین نیاز خود عاجز می‌ماند
تولیدکنندگان تخم‌مرغ و مرغ گوشتی این روزها در خط مقدم بحرانی ایستاده‌اند که نتیجه‌ی مستقیم مدیریت دستوری و ناکارآمد در تأمین نهاده‌های دامی است. «نهاده دستوری» عنوانی است که در ظاهر از نظم و نظارت خبر می‌دهد، اما در عمل چیزی جز کمبود، گرانی و بی‌اعتمادی برجای نگذاشته است.

مرغداران ماه‌هاست از نبود ذرت، سویا و دیگر نهاده‌های اساسی رنج می‌برند. بحران آن‌قدر عمیق است که بسیاری از دامداران ناچار شده‌اند دام‌های مولد خود را به کشتارگاه بفرستند؛ تصمیمی دردناک که نشان از فروپاشی چرخه تولید دارد.

آینده‌ی کشاورزی و دامپروری در معرض نابودی قرار دارد .

@Eterazebazar
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
وقتی آمبولانس را آتش‌نشانی می‌کشد؛ فروپاشی خدمات اورژانسی در جنوب سیستان‌ و بلوچستان

در صحنه‌ای که وجدان هر انسانی را می‌لرزاند، امروز جمعه ۲ آبان‌ماه ۱۴۰۴، در شهر محمدان از توابع بمپور، یک آمبولانس حامل بیمار تصادفی به‌دلیل خرابی در مسیر، توسط خودروی آتش‌نشانی بکسل شد. بیماری که در وضعیت بحرانی بود، به جای رسیدن سریع به بیمارستان، در آمبولانسی فرسوده گرفتار شد؛ وسیله‌ای که خود نیازمند امداد بود.

شهروندانی که این ویدیو را ثبت کرده‌اند، از تکرار این فجایع به ستوه آمده‌اند. در جنوب سیستان‌ و بلوچستان، از بمپور تا دلگان و سرباز، آمبولانس‌های فرسوده و نبود امکانات کافی اورژانس، به فاجعه‌ای روزمره تبدیل شده است. مردم می‌گویند خرابی مکرر خودروهای امدادی، عامل مستقیم تأخیر در رساندن مصدومان و افزایش مرگ‌ومیر در حوادث جاده‌ای است.

این فقط خرابی یک خودرو نیست، بلکه نمادی از فروریختن نظام خدمات عمومی در مناطق محروم است؛ جایی که دسترسی به امداد پزشکی ایمن، که از حقوق بنیادین انسان‌هاست، به امری لوکس بدل شده

@Eterazebazar
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
کوهرنگ خشک شد؛ فروبستن چشمه‌ای که قرن‌ها ایران را سیراب می‌کرد

چشمه کوهرنگ، بزرگ‌ترین چشمه آب شیرین کشور، پس از سال‌ها بی‌توجهی، سوءمدیریت منابع و پروژه‌های انتقال بی‌برنامه، سرانجام خشک شد. چشمه‌ای که روزگاری نماد زایش و حیات زاگرس بود، اکنون تنها بستر ترک‌خورده‌ای از خاک بر جای گذاشته است.

خشک شدن کوهرنگ فقط از بین رفتن یک منبع آب نیست؛ نشانه‌ای است از بحرانی عمیق‌تر: فروپاشی سیاست‌های آبی و زیست‌محیطی کشور. بی‌برنامگی در برداشت، سدسازی‌های بی‌محاسبه، و بی‌توجهی به حق‌آبه مناطق زاگرسی، طبیعت را به مرز نابودی رسانده است.

مردم محلی با اندوه می‌گویند: «کوهرنگ مُرد، چون سال‌ها کسی صدای طبیعت را نشنید.» این واقعه نه‌تنها فاجعه‌ای طبیعی، بلکه نتیجه مستقیم بی‌تدبیری است؛ وقتی مسئولان به جای حفاظت از سرچشمه حیات، با تصمیم‌های غلط، آن را از ریشه خشکاندند.

همین‌قدر تلخ، همین‌قدر بهت‌آور...

@Eterazebazar
اف‌ای‌تی‌اف: ایران همچنان در فهرست سیاه؛ بهای انزوا را مردم می‌پردازند

ایران‌باز هم در فهرست سیاه گروه اقدام مالی FATF باقی ماند.


در تازه‌ترین بیانیه گروه ویژه اقدام مالی (FATF)، ایران بار دیگر در فهرست سیاه کشور‌های پرخطر برای پولشویی و تأمین مالی تروریسم باقی ماند. از فوریه ۲۰۲۰ تاکنون، هیچ تغییر چشمگیری در اجرای تعهدات مالی ایران مشاهده نشده و گزارش‌های متعدد ارائه‌شده نیز نتوانسته‌اند نظر این نهاد را تغییر دهند.

اف‌ای‌تی‌اف اعلام کرده که تحفظ‌های گسترده ایران نسبت به مفاد کنوانسیون پالرمو با استانداردهای جهانی سازگار نیست و اقدام اخیر در تصویب آن را ناکافی دانسته است. در حالی که کشورهای آفریقایی چون آفریقای جنوبی و نیجریه از فهرست نظارت ویژه خارج شده‌اند، ایران همچنان در پایین‌ترین سطح اعتبار مالی جهان قرار دارد.

ماندن در فهرست سیاه فقط یک تصمیم فنی نیست؛ یعنی انزوای کامل نظام بانکی، دشواری در نقل‌وانتقال پول، گرانی کالاها و فشار بیشتر بر مردم. وقتی ساختار مالی کشور شفاف نیست، قربانی اصلی مردم عادی‌اند که هر روز با افزایش قیمت ارز، کالا و خدمات روبه‌رو می‌شوند.

در جهانی که شفافیت مالی شرط بقاست، تداوم ابهام و بی‌اعتمادی در نظام اقتصادی، همانند دیواری است که دور کشور کشیده می‌شود — دیواری که هزینه‌اش را مردم از جیب و سفره‌شان می‌پردازند.

@Eterazebazar
برنجِ سفره مردم، کالای لوکس شد؛ دانه‌های سفید با بهای طلا

بازار امروز جمعه دوم آبان‌ماه ۱۴۰۴ تصویری روشن از عمق بحران معیشتی مردم ارائه می‌دهد: برنج هندی دانه‌بلند ۱۰ کیلویی به حدود ۱ میلیون و ۴۰۵ هزار تومان رسیده و بسته به برند، بین ۸۹۰ هزار تا ۱ میلیون و ۶۵۰ هزار تومان نوسان دارد. برنج پاکستانی ممتاز نیز تا ۲ میلیون و ۳۸۰ هزار تومان قیمت خورده است.

در کشوری که برنج از اصلی‌ترین اقلام سفره مردم است، حالا بسیاری از خانواده‌ها ناچارند در انتخاب ساده‌ترین وعده غذایی، حساب‌و‌کتاب کنند. افزایش قیمت مواد غذایی وارداتی در کنار کاهش قدرت خرید، باعث شده برنج، که زمانی قوت غالب خانواده‌های کارگری و طبقه متوسط بود، به کالایی تجملی تبدیل شود.

وقتی قیمت هر کیسه برنج از حقوق یک کارگر بیشتر است، دیگر نمی‌توان از «ثبات اقتصادی» سخن گفت. بازار بی‌سامان، سیاست‌های وارداتی متناقض و رهاشدگی نظارت بر قیمت‌ها، نتیجه‌اش حذف تدریجی مواد غذایی از سفره مردم است. امروز برنج هم طعم فقر گرفته است؛ سفره‌ها سبک‌تر می‌شوند و وعده‌ها سنگین‌تر.

@Eterazebazar
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
نانواها در برابر بی‌پاسخی و فساد

نانوایی‌ها یکی پس از دیگری در حال تعطیلی‌اند و صدای زحمت‌کشان این حرفه کسی را نمی‌لرزاند. نانواها می‌گویند چهار ماه است که یارانه نان پرداخت نشده و هیچ نهادی پاسخ‌گو نیست. هر روز از اداره‌ای به اداره دیگر پاس داده می‌شوند؛ بی‌آنکه حتی وعده‌ای عملی دریافت کنند.

فساد در شرکت «نانینو»، که مسئول توزیع و نظارت بر یارانه‌هاست، حالا به یکی از دردهای اصلی صنف نانوایی تبدیل شده است. مردانی که سال‌ها در گرمای تنور، نان مردم را فراهم کردند، امروز خودشان نمی‌توانند نانی برای سفره خانواده‌شان ببرند.

تعطیلی پی‌درپی نانوایی‌ها، فقط از بین رفتن یک شغل نیست؛ نشانه‌ای از فروپاشی تدریجی معیشت صنفی و نادیده‌گرفتن امنیت غذایی جامعه است. وقتی کاردان‌ها از این حرفه می‌روند و مسئولان گوششان را بر فریادها می‌بندند، نتیجه چیزی جز گسترش فقر، فساد و ناامیدی نیست.

نان، ساده‌ترین نیاز مردم، به دست کسانی پخته می‌شود که خود از بی‌نان‌ترین اقشار جامعه‌اند — و این، تلخ‌ترین تناقض امروز ماست.

@Eterazebazar
مدارس افسردگی؛ وقتی آموزش به ابزار شکنجه و تبعیض بدل می‌شود

آمارها فریاد می‌زنند: از میان ۱۶.۵ میلیون دانش‌آموز ایرانی، ۴۳ درصد دچار افسردگی‌اند.
سیستمی که قرار بود پرورش دهد، امروز فرزندان کشور را خرد می‌کند؛ زیر فشار امتحانات بی‌هدف، بی‌احترامی معلمان خسته و تنبیه‌های تحقیرآمیز. در مدارسی که روان‌شناس نیست، اما تبلیغ ایدئولوژی و اجبار به حضور در مراسم حکومتی فراوان است.

در یک‌سو مدارس لاکچری با شهریه‌های ۲۰۰ میلیونی قد می‌کشند و در سوی دیگر، کلاس‌های فرسوده‌ی دولتی با بیش از ۴۰ دانش‌آموز در هر اتاق نیمه‌تاریک.
نظامی که عدالت آموزشی را نابود کرده، حالا به تولید افسردگی و بی‌سوادی ساختاری روی آورده است.

اما فاجعه فقط در مدرسه تمام نمی‌شود.
دانش‌آموز افسرده‌ی امروز، فردای بیکار جامعه است؛ جایی که ۴۰ درصد از فارغ‌التحصیلان دانشگاهی شغل ندارند. امید در این چرخه‌ی معیوب جایی ندارد؛ چرخه‌ای که با فساد، رانت و بی‌مسئولیتی حاکمیت تغذیه می‌شود.

مدارس ایران دیگر جایی برای رشد نیستند — تبدیل شده‌اند به میدان تمرین اطاعت، ترس و فرسایش روانی.
این است محصول حکومتی که حتی کودکی را از شادی محروم کرده است.

@Eterazebazar
چکیده‌ای از مهم‌ترین رخدادهای جمعه ۲ آبان ۱۴۰۴

🔹 فساد مالی و شبکه‌های پنهان قدرت

تحلیل وزارت خزانه‌داری آمریکا نشان می‌دهد جمهوری اسلامی در سال ۲۰۲۴ حدود ۹ میلیارد دلار تراکنش بانکی پنهان از طریق شرکت‌های صوری در سراسر جهان انجام داده است؛ بخش عمده‌ای از آن از مسیر امارات، هنگ‌کنگ و سنگاپور عبور کرده است.

🔹 فقر معیشتی و بحران کارگری

کارگران آذربایجان با حقوق حداقلی ۱۰ تا ۱۳ میلیون تومان توان تأمین هزینه‌های زندگی را ندارند. تورم، دستمزد واقعی را بی‌ارزش کرده و فقر غذایی به مرحله بحرانی رسیده است.

🔹 تخریب محیط‌زیست

معادن سنگ در منطقه کرکس با برداشت بی‌رویه، موجب تخریب شدید کوه‌ها، فرسایش خاک و نابودی اکوسیستم محلی شده‌اند. استخراج بی‌ضابطه بدون نظارت زیست‌محیطی ادامه دارد.

🔹 نوسان و بی‌ثباتی اقتصادی

اونس جهانی طلا پس از رکورد تاریخی ۴۳۸۱ دلار، به ۴۰۸۸ دلار رسیده است. یادآوری روند تاریخی سقوط و رشد طلا در دهه‌های گذشته، نشانه‌ای از ناپایداری بازار جهانی و ترس سرمایه‌گذاران است.

🔹 اعتصاب کارگران هفت‌تپه

کارگران مجتمع نیشکر هفت‌تپه برای دومین روز متوالی دست به اعتصاب زده‌اند. هیچ‌یک از مدیران شرکت برای پاسخگویی حاضر نشده‌اند و کارگران اعلام کرده‌اند تا تحقق مطالبات، اعتصاب ادامه دارد.

🔹 اعتراض به فساد و نابرابری در پرداخت‌ها

کارگران هفت‌تپه نسبت به فساد در پیمانکار رستوران و پرداخت‌نشدن کامل حق غذا اعتراض کرده‌اند. به‌جای مبلغ واقعی ۴۵۰ هزار تومان روزانه، فقط ۶۰ هزار تومان به کارگران پرداخت می‌شود.

🔹 بحران آموزش عمومی

کارمندی با حقوق حداقلی از ضعف شدید آموزش در مدارس دولتی و بی‌تفاوتی مدیران خبر می‌دهد. مدارس دولتی با کمبود بودجه، کیفیت آموزشی پایین و رفتار تحقیرآمیز با والدین مواجه‌اند.

🔹اعتراض دامداران

دامدار یزدی در گفت‌وگو با معاون وزیر جهاد کشاورزی به بی‌توجهی و وضعیت نامناسب نهاده‌ها اعتراض کرده است. کمبود خوراک و گرانی باعث نابودی تولید دام و زیان شدید دامداران شده است.

🔹بحران نهاده‌های دامی و مرغداری

مرغداران و دامداران کشور از کمبود شدید نهاده‌ها و افزایش بی‌رویه قیمت جو گلایه دارند. بسیاری ناچار به کشتار دام‌های مولد شده‌اند و احتمال گسترش اعتراضات صنفی وجود دارد.

🔹 فروپاشی خدمات اورژانسی

در شهر محمدان بمپور، یک آمبولانس حامل بیمار تصادفی به‌دلیل خرابی، توسط خودروی آتش‌نشانی بکسل شد. مردم نسبت به وضعیت فرسوده ناوگان اورژانس و تأخیر در امدادرسانی اعتراض کرده‌اند.

🔹 بحران آب و محیط‌زیست

چشمه کوهرنگ، بزرگ‌ترین منبع آب شیرین ایران، پس از سال‌ها بی‌توجهی و برداشت بی‌رویه، کاملاً خشک شد. این حادثه به نماد بحران آب و سوءمدیریت منابع طبیعی تبدیل شده است.

🔹 انزوای مالی و بین‌المللی

FATF در بیانیه جدید خود اعلام کرده ایران همچنان در فهرست سیاه تأمین مالی تروریسم و پولشویی باقی مانده است. تلاش ایران برای اجرای کنوانسیون پالرمو ناکافی ارزیابی شده است.

🔹 گرانی مواد غذایی

قیمت برنج در بازار به سطح بی‌سابقه‌ای رسیده است. برنج هندی دانه‌بلند ۱۰ کیلویی حدود ۱.۴ میلیون تومان و برنج پاکستانی ممتاز تا ۲.۸ میلیون تومان قیمت دارد.

🔹 تعطیلی نانوایی‌ها

نانوایی‌ها در شهرهای مختلف کشور به دلیل پرداخت‌نشدن چندماهه یارانه نان و فساد در شرکت «نانینو» در حال تعطیلی هستند. نانواها می‌گویند در تأمین معاش خانواده خود درمانده‌اند.

🔹 بحران روانی و تبعیض آموزشی

از میان ۱۶.۵ میلیون دانش‌آموز، ۴۳ درصد دچار افسردگی‌اند. شهریه مدارس غیردولتی تا ۲۰۰ میلیون تومان رسیده و کلاس‌های دولتی بیش از ۴۰ دانش‌آموز دارند. هم‌زمان، ۴۰ درصد فارغ‌التحصیلان دانشگاهی بیکارند.

وضعیت امروز ایران:
فساد ساختاری، سوءمدیریت و نابرابری، تمام ارکان کشور را درگیر کرده است.
کارگر، معلم، دامدار، نانوا و حتی کودک دانش‌آموز در برابر سیستمی قرار گرفته‌اند که پاسخگو نیست.
محیط‌زیست در حال نابودی است، زیرساخت‌ها فرسوده‌اند، اعتماد عمومی از بین رفته و مردم در فقر، ناامیدی و تبعیض فرو رفته‌اندبحران دیگر موردی یا مقطعی نیست — بلکه ساختاری و هم‌زمان در همه سطوح حیات اجتماعی جاری شده است. وهر شوک جدید، می‌تواند بحران اجتماعی عمیقی رقم بزند


@Eterazebazar
وقتی دروغ در کتاب و فقر در کلاس هم‌نشین می‌شوند

معلم یکی از شاگردان را محکم سیلی زد و گفت:
«چرا کار خانگی ننوشتی؟»
شاگرد با آرامش پاسخ داد:
«استاد! من به آنچه خواندم قانع نشدم تا درباره‌اش بنویسم.»
معلم پرسید: «چرا قانع نشدی؟»
شاگرد گفت: «چون در آنچه نوشته شده بود، حقیقتی نیافتم.»
معلم پرسید: «چطور؟»
شاگرد پاسخ داد:
«استاد، در کتاب نوشته بود: “کشور من کشوری ثروتمند است.”
اما خانه‌ی ما از گل ساخته شده، لباس‌هایم، کیف و تمام لوازم درسی‌ام — حتی کتاب‌هایم — از کمک‌های خیریه است.
در کتاب آمده بود: “کشور من سرزمین نفت و گاز است.”
اما ما نه گاز برای پخت‌ و پز داریم و نه نفت؛ مادرم هنوز با هیزم غذا می‌پزد.
در کتاب نوشته بود: “کشور من سرشار از نعمت است.”
اما من هرگز این نعمت‌ها را ندیده‌ام؛ برعکس، می‌بینم که آن‌ها به جیب دیگران می‌روند.
در کتاب آمده بود: “کشور من گهواره‌ی تاریخ، قهرمانی و تمدن است.”
اما سؤالی در ذهنم مانده است — چرا کشور من هنوز در گهواره مانده و همیشه از گذشته سخن می‌گوید، در حالی که دیگران رشد کرده و پیشرفت می‌کنند؟
کشور من فقیر است اما هنوز از شکوه گذشته‌اش آواز می‌خواند.
و در کتاب نوشته بود: “مردم سرزمین من در حقوق و وظایف برابرند.”
اما من نه حق خود را به عنوان یک انسان یافته‌ام، و نه به عنوان شهروند این کشور.
استاد! من نمی‌خواهم به خودم دروغ بگویم، برای همین کار خانگی را ننوشتم.
من کشورم را دوست دارم، اما کشورم دزدیده شده — عدالتش، حقوق مردمش غارت شده است.
حق من از بین رفته، آینده‌ ام نامعلوم است.
کشور من پر از ثروت است، اما پدرم هنوز در کوچه‌ها و خیابان‌ها دنبال نان روزانه‌ مان می‌گردد!»

@Eterazebazar
برنج ایرانی، رؤیای ۳۰۰ هزار تومانی؛ وعدهٔ خودکفایی، کابوس سفره مردم

بازار برنج در ایران به مرز جنون رسیده است. عضو اتاق اصناف کشاورزی اعلام کرده قیمت هر کیلو برنج ایرانی برای مصرف‌کننده به حدود ۳۰۰ هزار تومان رسیده — عددی که تا چند سال پیش غیرقابل تصور بود.

کشاورزان می‌گویند دولت محصولات آن‌ها را با نرخ ۶۵ تا ۷۰ هزار تومان خرید، اما همان برنج در تهران تا ۱۸۰ هزار تومان فروخته شد.
در این میان، نه تولیدکننده سود می‌برد، نه مصرف‌کننده توان خرید دارد؛ فقط واسطه‌ها و دلالان حکومتی‌اند که از هر بحران، سود تازه‌ای می‌چینند.

افزایش هزینه‌های کارگری، سوخت، مکانیزاسیون و کودهای شیمیایی، تولید را زمین‌گیر کرده است.
کشاورز با ارز آزاد کار می‌کند، اما واردکننده با دلار ۲۸ هزار و ۵۰۰ تومانی جنس وارد می‌کند — و دولت هنوز از “مدیریت بازار” حرف می‌زند.

در کشوری که زمانی برنج ایرانی افتخار سفره‌ها بود، حالا خانواده‌ها به دانه‌های شکسته و وارداتی پناه برده‌اند.
اگر همین روند ادامه یابد، «برنج ۳۰۰ هزار تومانی» نه هشدار، بلکه خاطره‌ای خواهد بود از روزگاری که مردم هنوز می‌توانستند نان و برنج را کنار هم بر سر سفره ببینند.

@Eterazebazar