تجمع نیسان‌داران در اهواز؛ فریاد مردمی که زیر بار عوارض دولتی له می‌شوند

امروز نیسان‌داران در اهواز دست از کار کشیدند و به خیابان آمدند؛ نه برای امتیاز ویژه، نه برای رانت، فقط برای این‌که گلوشان از فشار عوارض سنگین و تصمیمات بی‌حساب حاکمیت بریده شده است.

در کشوری که ثروت‌هایش روی نفت و گاز خوابیده، رانندگان زحمتکشی که با نیسان روزشان را شب می‌کنند، حالا باید هزینه ناکارآمدی همان ساختاری را بدهند که سال‌هاست بزرگ‌ترین کارخانه تولید فشار اقتصادی بر مردم است.

عوارض سنگین؟
این فقط یک اسم اداری نیست؛ تبعیضی رسمی است، سیاستی که از جیب محرومان درآمد می‌گیرد تا چرخ ساختارهای پرهزینه و بی‌پاسخ‌گو بچرخد.

وقتی حکومت نمی‌تواند اقتصاد را مدیریت کند، ساده‌ترین راه را انتخاب می‌کند: فشار بیشتر بر ضعیف‌ترین‌ها.
راننده‌ای که صبح تا شب برای لقمه‌ای نان کار می‌کند، امروز باید هزینه بی‌برنامگی، کسری بودجه و سیستم معیوب اقتصادی را بپردازد.

این اعتراض فقط اعتراض نیسان‌داران نیست؛
صدای همه کسانی‌ست که سال‌هاست پرسش مشترک دارند:
چرا همیشه مردم باید تاوان اشتباه‌های حاکمان را بدهند؟

@Eterazebazar

#ارسالی
🔴*بیانیه رسمی رزیدنت‌های سال ۲ و ۳ جراحی زنان دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز*

بسمه تعالی

در شرایطی که بار اصلی درمان در مراکز آموزشی بر دوش رزیدنت‌هاست، و شاخص‌های حیاتی ملی از جمله سلامت مادران باردار مستقیماً با عملکرد ما گره خورده، فشارهای طاقت‌فرسا، شیفت‌های سنگین، کمبود نیروی انسانی و بی‌توجهی مدیریتی، ما را در آستانه فروپاشی جسمی و روانی قرار داده است.
مطالبه‌گری در چارچوب قانون، فارغ از هرگونه سواستفاده جناحی، سیاسی و امنیتی، توصیه مؤکد مقام معظم رهبری مدظله‌العالی است، و ما نیز در همین مسیر گام برمی‌داریم. امروز نتنها جسم و روح ما خسته و ناتوان است، آموزش تخصصی جراحی و به دنبال آن سلامت مردم به خطر افتاده است. این درحالی است که ریاست دانشگاه حاضر به برگزاری جلسه با ما نبوده، که با ورود پدرانه دفتر نهاد نمایندگی رهبری دردانشگاه این جلسه  برگزار شد که متاسفانه ریاست دانشگاه با وعده های پوچی که داد که هیچ کمکی به حل بحران نکرد.

ما رزیدنت‌های جراحی زنان دانشگاه علوم پزشکی اهواز، به عنوان بخشی از سرمایه انسانی و علمی کشور، با نهایت احترام و در چارچوب قانون، اعلام می‌داریم که پس از یک سال پیگیری مستمر، جلسات متعدد با گروه آموزشی، و دانشکده، متأسفانه هیچ اقدام مؤثر و ملموسی برای بهبود شرایط کاری، آموزشی و روانی ما صورت نگرفته است.

ما نه برای ترک مسیر، بلکه برای نجات آموزش تخصصی کشور و حفظ کرامت انسانی خود،مو تصمیم گرفته‌ایم که از این تاریخ تا اطلاع ثانوی، در قالب یک اعتصاب قانونی و مسالمت‌آمیز، از حضور در بیمارستان خودداری کنیم. باتوجه به اخلاق پزشکی و تنها به احترام مردم عزیز خوزستان اورژانس بیمارستان ها  توسط همکاران سال ۴ کاور می شوند.

این تصمیم نه از سر بی‌مسئولیتی، بلکه از سر مسئولیت‌پذیری عمیق نسبت به آینده پزشکی کشور، سلامت بیماران، و شأن رزیدنت‌ها اتخاذ شده است. ما خواهان شنیده شدن صدایمان، احیای حقوق‌مان، و تدوین یک برنامه جامع و عملیاتی برای اصلاح وضعیت موجود هستیم.

امیدواریم مسئولان دانشگاه، وزارت بهداشت، و نهادهای نظارتی، با درک عمق بحران، در اسرع وقت پاسخ‌گوی این مطالبه بحق باشند.

با احترام 
رزیدنت‌های جراحی زنان 
دانشگاه علوم پزشکی اهواز

@Eterazebazar

فاجعه‌ای در راه است؛ سهام‌داران پدیده در یک قدمی سقوط

بحران پدیده شاندیز به نقطه جوش رسیده؛
بر اساس گزارش‌ها، اگر پروژه کیش تا پایان آذر «پایداری» نگیرد، کل زمین و پروژه از دست شرکت خارج و به منطقه آزاد واگذار خواهد شد.
این یعنی سهام‌داران، بعد از سال‌ها امید و تحمل بحران، در آستانه‌ی از دست دادن آخرین دارایی‌هایشان قرار دارند.

مسئولان منطقه آزاد کیش صریح گفته‌اند:
تا امروز حتی یک درصد هم در مسیر تثبیت پروژه پیشرفتی دیده نشده.
ترسناک‌تر از این؟
تنها چند قدم تا انحلال رسمی شرکت باقی مانده.

اما داستان غم‌انگیز اینجاست:
در حالی‌که پرسنل ماه‌هاست حقوق نگرفته‌اند، بر اساس گفته‌ها مدیران هنوز حقوق‌های نجومی می‌گیرند؛ تا ۲۰۰ میلیون تومان در ماه، همراه با سفر و اقامت در بهترین ویلاهای کیش و رامسر — با خانواده!

پرسنل زیر فشار، سهام‌داران در آستانه نابودی، مدیران در رفاه کامل.
این تصویر یک شرکت نیست؛ تصویر ساختاری است که به جای پاسخگویی، فروپاشی را با تجمل تماشا می‌کند.

از سوی دیگر، طبق ادعاها نماینده بانک صادرات اعلام کرده که قصد خروج ندارد و هدف حفظ پروژه کیش است — حتی در برابر اعتراض سهام‌داران.
نهادهای مالی‌ای که قرار بود پشت مردم باشند، حالا متهم شده‌اند که سهم مردم را به چشم طعمه می‌بینند.

این بحران فقط بحران پدیده نیست؛
نماد همان چرخه‌ای است که سال‌هاست در کشور تکرار می‌شود:
مدیریت ناکارآمد، بی‌پاسخ‌گویی، و قربانی شدن مردم.

سهام‌داران پدیده حق دارند بپرسند:
پروژه‌ای که روزی «رویای ملی» معرفی شد، چگونه به این باتلاق فساد و بی‌عدالتی رسید؟
چرا همیشه مردم باید در صف ضرر بایستند و مدیران در صف سود؟

@Eterazebazar

#ارسالی
من مغازه‌دارم.
نه تحلیل‌گر اقتصادی‌ام، نه سیاست‌مدار.
من فقط هر روز چشم تو چشم مردمم می‌شم… و حالا دارم می‌بینم ایرانی که توش بزرگ شدم، نفس می‌کشه اما زندگی نمی‌کنه.

قبلاً آدم‌ها با لبخند میومدن خرید، آخر ماه هم یه چیزی می‌موند براشون.
الان؟
هر کی میاد انگار یه غم سنگین رو دوششه.
قبل از برداشتن جنس، قیمت رو چک می‌کنه، نگاه می‌کنه به جیبش، بعد آه می‌کشه و نصف لیستش رو برمی‌گردونه سر جاش.

بچه دست پدرشو می‌گیره و می‌گه: «بابا بستنی می‌خوام».
پدرش لب و دهنشو جمع می‌کنه و می‌گه: «بعداً، قول می‌دم».
و من می‌فهمم که این «بعداً» یعنی «نمی‌تونم پسرم… شرمنده‌م.»

من روزی هزار بار این صحنه رو می‌بینم.
مردمی که عادت کردن جلوی یه کیسه خرید کوچیک سکوت کنن.
زن‌هایی که قیمت روغن و شیر رو با گوشی حساب می‌کنن انگار دارن معادله حل می‌کنن.
جوان‌هایی که با شرم می‌پرسن: «قسطی نمی‌دی؟»

گرونی فقط قیمت نیست.
یه تیغه‌ست… که هم دل مردم رو می‌بُره، هم غرورشونو.

من مغازه‌دارم، اما فقط فروشنده نیستم؛
شاهد سقوط توان مردمم.
شاهد سفره‌هایی که هر روز خالی‌تر می‌شن.
شاهد آدم‌هایی که می‌خوان زندگی کنن… ولی فقط دووم میارن.

اگه این زندگیه… چرا این‌قدر طعمش تلخه؟

@Eterazebazar

اصفهان؛ سقوط یک دکل و هزار سؤال بی‌پاسخ

امروز بخش‌هایی از اصفهان دوباره در تاریکی فرو رفت؛ تنها چند هفته پس از پایان قطعی‌های زمان‌بندی‌شده.
مسئولان برق استان اعلام کردند که علت، سقوط یک دکل انتقال برق در مسیر نجف‌آباد بوده است.

مدیر شرکت برق منطقه‌ای توضیح داده افراد ناشناس پایه‌های دکل را با دستگاه برش آسیب زده‌اند و احتمال داده این افراد «معتادانی بوده‌اند که قصد سرقت فلزات داشته‌اند.»

اما گزارش خبرنگاران حاضر در صحنه چیز دیگری می‌گوید:
فقط چند بریدگی جزئی دیده شده و هیچ قطعه‌ای جدا نشده؛ این یعنی احتمال اقدام هدفمند و خرابکارانه نیز مطرح است.

در هر دو حالت، مسئله تلخ و هشداردهنده است:

اگر این کار از سر فقر و درماندگی بوده، باید پرسید جامعه را به کجا رسانده‌اند که شهروند برای زنده ماندن سراغ دکل برق می‌رود؟

و اگر خرابکاری عمدی بوده، پس این سطح از نارضایتی و بی‌اعتمادی نسبت به مدیریت عمومی را باید جدی گرفت — جامعه‌ای که زیرساخت‌هایش هدف قرار می‌گیرد، جامعه‌ای‌ست که اعتمادش آسیب دیده و صداهایش شنیده نشده‌اند.

@Eterazebazar

من سهام‌دار ابنیه‌ام… و زندگی‌م زیر آوار وعده‌ها ماند

سهام ابنیه را حدود ۳۶۰۰ تومان خریدم.
نه برای قمار، نه برای طمع — برای ساختن آینده‌ای که فکر می‌کردم امن است.
به فامیل هم گفتم:
«خیالتون راحت، شرکت رسمی‌ه، پروژه بزرگه، ضرر نمی‌کنیم.»
امروز سهام شده حدود ۳۳۰ تومان…
و من مانده‌ام با چشم‌هایی که هر روز شرم‌گین‌تر می‌شوند.

من خانه می‌خواستم، نه کابوس.
داشتم دنبال خرید خانه می‌گشتم —
رادیو ماشین روشن بود؛ گفتند توقف…
بعد مجمع…
بعد بازار توافقی…
و بعد؟
سقوط — مثل تلنگری که تمام رویاها را پودر می‌کند.

دو سال است دارم نگاه می‌کنم ببینم بالا می‌آید…
هر صبح با امید باز می‌شود، هر شب با ناامیدی بسته.
دو سال است سؤال می‌کنم:
«چطور سرمایه ما را به گل نشاندند؟»
اما پاسخی نیست —
فقط سکوت، فقط تعویق، فقط وعده.

ما سهام‌دار نیستیم؛
گروهی آدمیم با زندگی‌های واقعی، با خانواده، با آرزو.
پول ما عدد روی کاغذ نبود؛
خون‌دل بود، پس‌انداز بود، امید خانه‌دار شدن، آینده بچه، آبروی خانواده.

بحران پدیده شاندیز به نقطه جوش رسیده؛
و ما داریم در این حرارت، ذره‌ذره آب می‌شویم.

@Eterazebazar

اعتراض کارکنان منطقه ویژه اقتصادی پارسیان؛ وقتی مدیریت ناتوان، سفرۀ کارگران را کوچک‌تر می‌کند
۱۰ آبان ۱۴۰۴

صبح امروز کارکنان منطقه ویژه اقتصادی پارسیان دست از کار کشیدند و مقابل ساختمان مدیریت تجمع کردند؛ اعتراضی علیه تصمیمات عجیب و بی‌تدبیر مدیرانی که ظاهراً ساده‌ترین راه برای جبران ضعف عملکرد خود را پیدا کرده‌اند: بریدن از جیب کارگران و کارمندان.

در حالی که هزینه‌های زندگی روزبه‌روز سنگین‌تر می‌شود، مدیریت منطقه پارسیان به جای تلاش برای راه‌اندازی پروژه‌های جدید یا تکمیل طرح‌های نیمه‌تمام، به سیاست خطرناک کاهش حقوق و مزایا پناه برده؛ اقدامی که نه‌تنها معیشت کارکنان را نابود می‌کند، بلکه سازمان را از درون تضعیف و بی‌انگیزه می‌سازد.

کارکنان معترض با صراحت اعلام کرده‌اند که این رویکرد نتیجه ناتوانی مدیریتی و بی‌برنامگی کامل است و از مدیریت خواسته‌اند تا بالاخره یک‌بار هم که شده، شفاف و پاسخگو باشد و توضیح دهد که منابع مالی کجا خرج می‌شود و چرا باید نیروی انسانی هزینه سوء‌مدیریت را بدهد.

اما مثل همیشه، سکوت سنگین مدیریت ادامه دارد؛ سکوتی که نه نشانه آرامش، بلکه علامت آشکار بی‌مسئولیتی و بی‌تفاوتی است.

اگر این مسیر ادامه پیدا کند، تبعات آن فقط محدود به کارکنان نخواهد بود؛ منطقه ویژه‌ای که قرار بود موتور توسعه باشد، با این مدیریت به سمت رکود و فرسایش نیروی انسانی می‌رود.

@Eterazebazar

فریاد کارگران ارکان ثالث صنعت نفت مقابل ریاست‌جمهوری؛ اعتراض به وعده‌های بر زمین‌مانده

📅 ۱۰ آبان ۱۴۰۴ – تهران

امروز یکی از بزرگ‌ترین تجمعات اعتراضی نیروهای ارکان ثالث صنعت نفت مقابل نهاد ریاست‌جمهوری برگزار شد. بیش از هزار نفر از کارکنان شرکتی و پیمانکاری مستمر که ستون‌ فقرات صنعت عظیم نفت را تشکیل می‌دهند، از ساعت ۹ صبح در میدان پاستور گردهم آمدند و اعتراض خود را به گوش مسئولان رساندند.

معترضان بار دیگر عدم تحقق وعده‌های رسمی دولت و رئیس‌جمهور درباره حذف شرکت‌های پیمانکار تأمین نیرو، تبدیل وضعیت و اجرای نظام پرداخت همسان با کارکنان قرارداد مدت‌معین را یادآور شدند؛ وعده‌هایی که تا امروز فقط روی کاغذ مانده و نتیجه‌اش تداوم تبعیض و بی‌ثباتی شغلی برای هزاران نیروی کار باتجربه بوده است.

حاضرین در تجمع تأکید کردند که صنعت نفت با تکیه بر نیروی انسانی متعهد و متخصص پیش می‌رود، و بی‌توجهی به این سرمایه‌ها نه‌تنها بی‌عدالتی در حق کارکنان است، بلکه آسیب مستقیم به آینده بزرگ‌ترین بخش اقتصادی کشور محسوب می‌شود.

این تجمع تا ساعت ۱۳ ادامه خواهد داشت و کارکنان اعلام کرده‌اند که تا رسیدن به حقوق قانونی و اجرای کامل تعهدات ،اعتراضات خود را متوقف نخواهند کرد.

@Eterazebazar

تجمع اعتراضی نیروهای ارکان ثالث صنعت نفت

📅 ۱۰ آبان ۱۴۰۴ – تهران

جمعیت گسترده‌ای از نیروهای ارکان ثالث صنعت نفت امروز مقابل نهاد ریاست‌جمهوری ایستادند تا بگویند:
بازی با زندگی کارگران تمام شده است.

سال‌ها وعده دادند؛ حذف پیمانکار، تبدیل وضعیت، همسان‌سازی حقوق.
نتیجه؟ هیچ.
فقط ادامه تبعیض، بی‌ثباتی شغلی و سفره‌ای که هر روز کوچک‌تر شده.

این تجمع یک پیام روشن داشت:
کارگران نفت دیگر سکوت نمی‌کنند. هیچ قدرتی نمی‌تواند صدای حق‌خواهی نیرویی را خاموش کند که ستون اقتصاد کشور است.

این بار نه برای درخواست؛
برای حساب‌کشی آمده‌اند.

@Eterazebazar

📅 ایرانِ امروز

گوشت کیلویی که روزی غذای معمول مردم بود، الآن برای خیلی‌ها فقط یک خاطره است.
مرغ کیلویی ۱۷۰ هزار، برنج ۱۰ کیلویی چند میلیون، تخم‌مرغ شونه‌ای قیمت سرسام‌آور، نان دانه‌ای هزار تومان…
و دو کیلو میوه یعنی نصف حقوق یک روز کارگر.

هزینه اجاره، آب، برق، گاز و هزار خرج دیگر را هم بگذار کنار؛ نتیجه‌اش ساده است:

۸۰ میلیون انسان، با حقوقی که اسمش درآمد است و واقعیتش بقا روی لبه سقوط.

این‌ها اعداد نیستند؛
زندگی واقعی مردم است که هر روز زیر فشار خرد می‌شود و کسی پاسخگو نیست.

مردم دیگر حساب‌وکتاب نمی‌کنند که چقدر درآمد دارند؛
حساب می‌کنند چه چیزهایی از سفره‌شان حذف شد.

@Eterazebazar

فیلم دیگری از تجمع اعتراضی نیروهای ارکان ثالث صنعت نفت

📅 ۱۰ آبان ۱۴۰۴ – تهران

جمعیت گسترده‌ای از نیروهای ارکان ثالث صنعت نفت امروز مقابل نهاد ریاست‌جمهوری ایستادند تا بگویند:
بازی با زندگی کارگران تمام شده است.

@Eterazebazar

#ارسالی

اهرم تازه کارفرمایان؛ کارگر ارزان به جای دستمزد عادلانه

در شرایطی که حداقل دستمزد کارگران ایرانی به رقم فاجعه‌بار ۱۰۰ دلار در ماه رسیده، دولت به جای اصلاح ساختار اقتصادی، با صدور ویزای کار برای اتباع خارجی، ابزار فشار تازه‌ای برای پایین نگه داشتن مزدها ساخته است.

کارفرمایان بزرگ، از جمله خود دولت، با بهره‌گیری از نیروی کار ارزانِ بدون بیمه و مالیات، بحران معیشت را برای کارگران ایرانی تشدید کرده‌اند.
در نتیجه، ارزش کار در ایران سقوط کرده و نرخ مشارکت اقتصادی به عدد نگران‌کننده ۳۸ درصد رسیده است؛ سطحی هم‌ردیف کشورهای فقیر آفریقایی.

راه‌حل بحران، استفاده از کارگر ارزان خارجی نیست؛ بلکه آزادسازی واقعی دستمزدها، بهبود روابط اقتصادی، تقویت تولید و حرکت به‌سوی فناوری‌های نوین است.
با مُسکن‌های موقت نمی‌توان اقتصاد بیمار را نجات داد — تا دیر نشده باید درمان واقعی را آغاز کرد.
@Eterazebazar

📅 ۱۰ آبان ۱۴۰۴ – مشهد

قرار بود امروز نانوایان مشهد تجمع کنند؛ اعتراض به وضعیت نابسامان و بی‌پاسخ ماندن مطالباتشان.
اما قبل از اینکه صدایشان بلند شود، با آن‌ها تماس گرفتند:
«صبر کنید، تا ظهر ۲۰٪ به نرخ نان اضافه می‌کنیم.»

همان ۲۰ درصدی که اسمش را گذاشته‌اند «کمک‌هزینه»؛
اما حقیقت ساده‌تر از این حرف‌هاست:

این کمک‌هزینه را نه دولت می‌دهد، نه حمایت واقعی است؛
از جیب مردم برداشته می‌شود.

به نانوایان گفته‌اند:
مطالبات قبلی‌تان هم پرداخت می‌شود.
یعنی به جای حمایت از تولید و نانوا،
بار گرانی و مدیریت غلط را دوباره روی سفره مردم می‌گذارند.

بعد هم می‌گویند مشکل از نانواست؛
درحالی‌که سیاست‌گذاری غلط و تصمیم‌گیری پشت میزهاست که مردم را زیر بار فشار له می‌کند.

@Eterazebazar

🔺گرانی سرسام‌آور مرغ در تهران؛ مردم زیر فشار کمر خم کرده‌اند

📅 ۱۰ آبان ۱۴۰۴ – تهران

قیمت مرغ در بازارهای تهران حالا به سطحی رسیده که دیگر خبر از حد توان خرید خانوارها می‌دهد: بین ۱۴۰ تا ۱۵۰ هزار تومان و در برخی مناطق حتی ۱۶۰ هزار تومان.

این افزایش بی‌سابقه، تنها یک رقم نیست؛ نمادی از سیاست‌های اقتصادی ناکارآمد و فشار بی‌امان بر سفره مردم است.

مهرماه امسال، مرغ از سقف‌های قبلی عبور کرد
در حالی که حقوق و درآمد مردم ثابت مانده، هزینه‌های زندگی سر به فلک کشیده و توان خرید خانوارها هر روز کمتر می‌شود.

@Eterazebazar

🔥 اصفهان در گرد و غبار؛ سلامت مردم در خطر!

آلودگی هوا فقط دود نیست؛ قاتل خاموش بدن ماست:

زایمان زودرس و نوزاد نارس برای مادران باردار

التهاب و استرس اکسیداتیو در نوجوانان

افزایش ریسک بیماری‌های مزمن

کمبود ویتامین D حتی زیر آفتاب

اما مسئولان؟ سازمان محیط زیست آخرین اولویت نظام جمهوری اسلامی است. معدن وسط پارک ملی؟ فقط در ایران!
با رشوه از کنار موضوع می‌گذرند و هزینه‌اش را مردم بدبخت می‌پردازند.

@Eterazebazar

📍 دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه – بیمارستان فارابی

این غذای ماست؟
یا توهین به بیمار و کادر درمان؟

غذایی که قرار بود کمک‌کننده به بهبود بیماران باشد، شده عامل ضعف جسمی و تحقیر آدم‌ها.



@Eterazebazar