#ارسالی
از تهرون هستم
فیلم این بنرپارچه ای که با دستخط خودم تهیه کردم و نصب کردم به فنس شرکت آب رو براتون میفرستم
اینکه وضع آب تو ایران و تو تهران بخصوص بحرانیه همه میدونن ولی اینی که پزشکیان میاد و با زبون خودش میگه که وضع اینقدر خرابه که
اگه این زمستون بارون نیاد و باید تهرونو تخلیه کرد نشون میده که وضع واقعا چقدر خرابه.
حالا این حداقل راستشو میگه و اعتراف میکنه چون بقیشون از بالا تا پایین بیخیالن و ککشون هم نمیگزه
هیچ موردی نیست که این رژیم و مسئولین و سردمداراش توش شکست نخورده باشن و ملت و مملکتو به بدبختی و زاری ننداخته باشن
اینان که باید برن و شرشون رو از سر ما کم کنن نه اینکه تهرونو خالی کنن تا شاید خدا یه رحمی به ما بکنه
امروز تهرون فردا کجا؟

@Eterazebazar

#ارسالی
پسر کاظم صدیقی همون که گفته بود ویلای ۱۰۰۰ میلیاردی از گل رو اشتباه به اسمم زدن)

به خاطر ایست قلبی تو خونه ش فوت کرده

محمد مهدی صدیقی کت شلواریه به خاطر همین داستانای ویلا و فساد مالی دو سال پیش بازداشت شده بود.

@Eterazebazar

اعتراض یک شهروند ایلامی به بی‌توجهی دولت به کیفیت نان

امروز صبح از یکی از نانوایی‌های دولتی ایلام نان خریدم؛ اما کیفیت آن به حدی پایین بود که واقعاً قابل خوردن نبود. بارها به نانوایی و به متولیان نظارت اعتراض کردیم، ولی هر بار با «رشوه و زدوبند» مشکل را موقتی جمع کرده‌اند.

بدتر از همه این‌که مردم همین شهر در نان‌شان مارمولک پیدا کرده‌اند! با این وضعیت، چطور می‌شود گفت نظارتی وجود دارد؟ اصلاً کسی به سلامت مردم اهمیت می‌دهد؟

دولت فقط حرف از رسیدگی می‌زند، اما در عمل هیچ تغییری دیده نمی‌شود. این وضعیت توهین آشکار به مردم است. نان، ابتدایی‌ترین حق شهروندی است؛ چرا باید مردم برای همین هم نگران باشند؟
@Eterazebazar

اعتصاب پاکبانان و کارگران فضای سبز شهرداری نورآباد ممسنی؛ صدای خشم و مطالبه عدالت

این چندمین بار است که کارگران خدمات شهری در نورآباد ممسنی به اعتصاب دست می‌زنند؛ اما همچنان کسی پاسخگو نیست.
پیمانکار خدمات شهری، بدون کوچک‌ترین نگرانی از قانون و نظم، همچنان یکه‌تاز رفتارهای بی‌رحمانه است: تهدید به اخراج، کسر حقوق، پرداخت دیرهنگام دستمزد و مزایا، و بی‌توجهی کامل به زندگی شهری مردم.

کارگران نجیب و تلاشگر شهرداری، با وجود وعده‌های توخالی معاون عمرانی فرماندار، هنوز با امید و صبر به فعالیت خود ادامه می‌دهند؛ اما دیگر نمی‌توانند سکوت کنند.

@Eterazebazar

ممانعت از تجمع کارگران ذوب‌آهن اصفهان؛ امنیت به جای عدالت، سرکوب به جای پاسخگویی

صبح امروز چهارشنبه ۲۸ آبان ۱۴۰۴، کارگران ذوب‌آهن اصفهان که قصد داشتند مطابق برنامه پیشین در برابر استانداری اصفهان و فرمانداری زرین‌شهر تجمع اعتراضی برگزار کنند، با حضور گسترده و سازمان‌یافته نیروهای امنیتی، لباس‌شخصی‌ها و عوامل حراست شرکت مواجه شدند و امکان تجمع از آنان سلب شد.

این کارگران، که ماه‌هاست با معوقات مزدی، فشار شدید معیشتی و بی‌توجهی کامل مدیریت به مطالباتشان دست و پنجه نرم می‌کنند، امروز نیز برای پیگیری همان خواسته‌های بحق و قانونی‌شان آمده بودند؛ اما به جای شنیده شدن، با فضای امنیتی سنگین و تهدید بازداشت روبرو شدند.

بر اساس اطلاعات رسیده، چندین نفر از کارگران حاضر در محل شناسایی و بازداشت شده‌اند. هویت آن‌ها هنوز مشخص نیست و تلاش‌ها برای کسب اطلاعات دقیق ادامه دارد.

این برخوردها در حالی رخ می‌دهد که کارگران بارها هشدار داده‌اند: تاخیر طولانی در پرداخت مطالبات، مشکلات معیشتی شدید، نبود شفافیت در مدیریت و سرکوب اعتراضات صنفی تحمل‌ناپذیر است. آخرین تجمع آنان پیش از این در ۸ آبان‌ماه مقابل استانداری اصفهان برگزار شد.

آیا اعتراض قانونی و مطالبات صنفی کارگران جرم است؟ آیا سرکوب و بازداشت، پاسخ مسئولان به فریادهای مردمی است؟

@Eterazebazar

اعتراض امروز دانشجویان دانشگاه بهشتی؛ خشم از «غذای بی‌کیفیت» و بی‌توجهی مزمن مسئولان

امروز ظهر، چهارشنبه ۲۸ آبان، مقابل سلف مرکزی پسران در دانشگاه بهشتی، دانشجویان به ستوه‌آمده از کیفیت نازل غذا دست به تجمع اعتراضی زدند؛ تجمعی که از حدود ساعت ۱۱:۳۰ آغاز شد و به‌وضوح نشان داد صبر دانشجویان دیگر تمام شده است.

سال‌هاست که دانشجویان بابت غذایی که قرار است ابتدایی‌ترین نیاز روزمره‌شان را تأمین کند، هزینه می‌پردازند اما بی‌احترامی تحویل می‌گیرند. وعده‌هایی که بارها بهبود کیفیت را نوید داده‌اند، هرگز از سطح شعار فراتر نرفته و نتیجه‌اش همین سفره‌های خالی از سلامت و احترام است.

دانشجویان امروز با صدایی بلند و یک‌صدا گفتند:
«غذا، مطالبه لوکس نیست؛ حق اولیه است.»

@Eterazebazar

سلف دانشگاه بهشتی؛ وضع بد بود، حالا فاجعه شده

کیفیت غذا هر روز بدتر می‌شود.
برنج آن‌قدر سفت است که تا ساعت‌ها معده را به درد می‌اندازد. جوجه امروز هم مثل لاستیک بود. از کنار غذا فقط ماست و دوغِ کم‌کیفیت مانده؛ دوغ‌هایی که طعم‌شان انگار خراب شده است.

تنوع غذایی؟ تقریباً صفر.
هر هفته همان غذاهای تکراری، با همان چیدمان تکراری؛ معمولاً هم بدترین ترکیب‌های ممکن مثل «سالاد ماکارونی و مرغ».

دانشجوها می‌گویند حتی نمی‌توانند چند قاشق بیشتر بخورند؛ معده‌ها با این وضعیت دوام نمی‌آورد.
این فقط اعتراض به «مزۀ بد» نیست—
هشدار درباره یک بحران جدی بهداشت و سلامت است.

دانشجو حق دارد غذای سالم بخورد، نه غذایی که مریضش کند.
مسئولان تا کی می‌خواهند چشم‌شان را ببندند؟

@Eterazebazar

تجمع مالباختگان کریپتولند؛ سه سال انتظار، سه سال سردرگمی، سه سال مطالبه بی‌پاسخ

چهارشنبه ۲۸ آبان، جمعی از کاربران مالباخته صرافی کریپتولند بار دیگر مقابل دادسرای عمومی و انقلاب تهران تجمع کردند؛ تجمعی که نشان می‌دهد پس از سه سال، هنوز هیچ پاسخ روشنی درباره پرونده، روند رسیدگی، یا زمان پرداخت مطالبات ارائه نشده است.
شعارهایی چون «ننگ ما، قوه الدنگ ما»
نصرالله فتج قریب مرگ بر این قوه مردم فریب
حسین حسین شعارشون، دروغ و دزدی کارشون!

@Eterazebazar⁦

اعتراض به خشونت در مدرسه؛ ضرب و شتم یک دانش‌آموز در ایلام

خانواده یکی از دانش‌آموزان دبیرستانی در شهرستان ایوان با انتشار تصاویر آثار ضرب‌وجرح روی بدن فرزندشان اعلام کرده‌اند که او توسط معاون مدرسه مورد ضرب‌وشتم قرار گرفته است.
دانش‌آموز پس از این اتفاق برای مداوا به مرکز درمانی منتقل شده و خانواده خواستار رسیدگی فوری، شفافیت و برخورد قانونی شده‌اند.

خشونت علیه دانش‌آموزان نه قابل توجیه است، نه قابل چشم‌پوشی.
مدرسه باید محیط امن باشد، نه محلی برای ترس و آسیب.
@Eterazebazar

سفره مردم کوچک‌تر، جیب کارگران خالی‌تر، و مسئولان همچنان بی‌تفاوت

این روزها کافی‌ست گوشه‌ای از زندگی مردم را نگاه کنیم تا بفهمیم بحران، محدود به یک حوزه یا یک استان نیست؛ این یک فروپاشیِ گسترده ناشی از بی‌برنامگی و بی‌پاسخگویی است.

در بازار برنج، در کارخانه‌های کنارک، در صنعت لبنیات—داستان همه یکی است:
فشار بر مردم، بی‌تدبیری مسئولان، و غیبت کامل نظارت.

گرانی برنج؛ تصمیمی اشتباه و ضربه مستقیم به سفره مردم

توقف واردات برنج پاکستانی در زمانی که کشور به آن نیاز داشت، قیمت‌ها را به‌سرعت بالا برد.
رئیس انجمن تولیدکنندگان می‌گوید وزارت جهاد کشاورزی کاملاً از شرایط بازار خبر داشت، اما بدون هیچ مذاکره و بدون توجه به عواقب، تصمیم گرفت واردات را ببندد.
وقتی ثبت سفارش ماه‌ها متوقف شود، مشخص است چه اتفاقی می‌افتد:
رشد قیمت و کوچک‌تر شدن سفره مردم.

اما باز هم مثل همیشه—هیچ‌کس پاسخگو نیست.

کارگران کنارک؛ ۱۸۰ زندگی متوقف شده، سه ماه بدون حقوق

در کنارک، ۱۸۰ کارگر بلوچ در کارخانه قوطی‌سازی «آرمان گستر نوین» سه روز است اعتصاب کرده‌اند.
چون سه ماه است:

حقوق نگرفته‌اند

بیمه نشده‌اند

و حتی بعضی از آن‌ها با تهدید اخراج روبه‌رو شده‌اند

این کارخانه زیرمجموعه مجموعه‌های بزرگ صنعتی است، اما کارگرانی که ستون واقعی تولید هستند، به حال خود رها شده‌اند.
در یکی از محروم‌ترین مناطق کشور، کارگران مجبورند برای ابتدایی‌ترین حق خود—حقوقی که باید ماه‌ها قبل پرداخت می‌شد—اعتصاب کنند.
و باز هم: هیچ مقام دولتی پاسخگو نیست.

لبنیات؛ قیمت مصوب روی کاغذ، قیمت واقعی در سفره مردم

در بازار لبنیات، دوباره قیمت‌ها بالا رفته است.
مصوبه امسال می‌گوید شیر خام باید کیلویی ۲۳ هزار تومان باشد، اما صنایع لبنی می‌گویند مجبورند آن را ۳۵ هزار تومان بخرند.
دامداران هم می‌گویند به‌خاطر کمبود نهاده دامی و نبود ارز ترجیحی، خوراک دام را آزاد می‌خرند.

نتیجه این زنجیره روشن است:
لبنیات هر روز گران‌تر، و سفره مردم هر روز خالی‌تر.

@Eterazebazar

چرخهٔ عمدی فقر؛ اعترافی از درون حکومت و واقعیتی که زندگی مردم را له می‌کند

مسعود پزشکیان، رئیس‌جمهور، ۲۴ آبان با اعترافی کم‌سابقه گفت: «کسری بودجه یعنی چاپ پول، چاپ پول یعنی تورم؛ تا این درست نشود هیچ‌چیز درست نمی‌شود». او پیش‌تر نیز اعلام کرده بود که «وقتی دولت پول چاپ می‌کند، فشار تورم بر گردن محرومان و فقرا می‌افتد».
این اعتراف‌ها صرفاً توضیح یک خطای اقتصادی نیست؛ توصیف یک سیاست عمدی برای تولید فقر است. سیاستی که میلیون‌ها ایرانی را به اعماق خط فقر رانده و هر روز بر دامنه گرسنگی می‌افزاید.

واقعیت آن‌قدر فاجعه‌بار است که رسانه‌ها و کارشناسان حکومتی نیز ناگزیر گوشه‌هایی از آن را بیان می‌کنند:

اقتصادآنلاین (۲۵ آبان): «خط فقر از مرز ۵۵ میلیون تومان گذشت».

اطلاعات (۲۱ آبان): «برای یک خانواده چهار نفره، ۶۰ میلیون تومان خط فقر است».

اقتصادنیوز (۲۴ آبان): «سفره‌ها هر روز بیشتر آب می‌رود».

فرارو (۲۱ آبان): «خط فقر شدید، خارق‌العاده، زیرخاکی، بی‌کفنی».

حتی رضا رفیع، مجری صداوسیما، سطوح خط فقر را با عباراتی چون «شدیداللحن»، «محیرالعقول»، «موزه‌ای» و «بی‌کفنی» فهرست کرده است؛ نشانه‌ای واضح از عمق فاجعه.

قنبری، معاون پیشین وزیر جهاد کشاورزی، ۲۳ آبان اعتراف کرد که «جز ۱۰ میلیون نفر، همه مردم به سختی امروز و فردا می‌کنند».
عزیزخانی، کارشناس حوزه کارگری، ۲۴ آبان هشدار داد: «هرکس کمی بالاتر از خط فقر است، با یک شوک کوچک زیر خط فقر می‌رود».

اما تندترین بیان واقعیت را راغفر، کارشناس اقتصادی، ۲۵ آبان ارائه داد. او چرخهٔ تولید فقر را یک «جنایت علیه مردم» توصیف کرد و گفت: «کسانی که قیمت ارز را بالا می‌برند، میلیون‌ها نفر را به زیر خط فقر می‌فرستند. این سیاست‌ها، خصوصی‌سازی‌ها و افزایش نرخ ارز یک جنایت است. ارز ۱۲۰ تومانی یک جنایت علیه مردم بود».
او هم‌چنین به فساد ساختاری اشاره کرد: «برنده‌های این سیاست‌های جنایت‌بار، رسانه دارند و سیاست‌ها را تبلیغ می‌کنند. نماینده مجلس می‌خرند، قاضی می‌خرند، سیاست‌گذار می‌خرند».

اکثریت زنان و جوانان کم‌درآمد یا بیکار، نیروی بالقوه اعتراض‌اند.
حاشیه‌نشینان که یک‌چهارم تا یک‌سوم جمعیت کشور را تشکیل می‌دهند، اکنون یک انبار باروت هستند.
نیروی کاری که به یکی از ارزان‌ترین کارگران جهان تبدیل شده، از این نظم غارتگر به ستوه آمده است.
و مردمی که زندگی‌شان زیر بار تورم، بی‌آبی و خاموشی برق خرد شده، آماده آن هستند که این ساختار فقرساز را به زیر بکشند.

@Eterazebazar