اعتراض مدنی بازار

برای ثبت در تاریخ

۱۸ دی‌ماه – یزد
میدان امام حسین
جمعیت مردم محلی و مهاجر یزد

روایت یک شاهد عینی
وقتی شروع کردیم از میدان باهنر یزد بود.
جمعیت مردم زیاد بود ولی کسی شروع نکرده بود.
اولین شعار رو که با دوستانم دادم، بقیه مردم هم شروع کردن به حمایت و شعار دادن.

شروع کردیم به جلو رفتن بدون خرابی یا چیزی.
مامورا بدون حرفی یا چیزی با تفنگ ساچمه‌ای به ما تیراندازی کردن.
مردم برگشتن و سنگ سمتشون پرتاب کردن.

یگان ویژه و بسیجیا بعد ۲۰ دقیقه جنگ با سنگ برابر تفنگ، فرار کردن سمت میدان امام حسین که استانداری یزد اونجاست.
رفتن بالای پل میدان باهنر و شروع کردن به انداختن اشک‌آور.
باز هم مردم با سنگ فراریشون دادن.

بعدش که فرار کردن، آخرین اشک‌آور انداختن و فرار کردن.
چشم‌هام سیاهی رفت.

رفتم توی کوچه.
۵ نفر با لباس پلیس و یه نفر با لباس شخصی داخل کوچه بودن.
می‌خواستن ماسکمو وردارن.
فرار کردم و اونی که با لباس شخصی بود افتاد دنبالم، با فحاشی ناموسی سعی داشت سرعتم کم شه و بگیرتم.

کوچه رو دور زدم، رسیدم به جمعیت با نفس گرفته.
چند نفری رو با خودم آوردم به کوچه‌ای که فرار کرده بودم، اما کسی نبود.
برگشتیم به جمعیت.

رفتیم جلوتر، با جمعیتی به اندازه ۵ هزار نفر روبه‌رو شدم که هم‌نظر ما بودن.
مردم از شادی می‌رقصیدن.

با جمعیت خیلی زیادی سمت استانداری رفتیم.
وقتی داشتیم می‌رفتیم استانداری، یه پل هوایی بود، بسیجیا از روی اونا داشتن فرار می‌کردن.
اشتباهی رفتم توی کوچه بن‌بست.
مردم گرفتنشون و بدجوری کتکشون زدن.

بعد برگشتیم رو به مردم.
رفتیم سمت استانداری.
تمامی نیروها رو آورده بودن دم در استانداری.
هیچ‌جوره نمی‌ذاشتن نزدیک استانداری بشیم.

نزدیک دو ساعتی مردم فقط سنگ پرتاب می‌کردن.
درخت‌ها رو آتیش می‌زدن که دود، اشک‌آور رو بتونه خنثی کنه.

چند نفری رو جمع کردم، دوربین‌ها رو کندیم.

بعدش مردم به سمت بانک صادرات و ملی که دور میدان امام حسین بود رفتن.
با مولوتوف و سنگ بانک رو آتیش زدن.
با سه نفر رفتیم توی بانک، هیچی پیدا نکردیم و مانیتورها و کیس‌های کامپیوتر رو ریختیم بیرون و مردم شکوندن.

بعدش اومدیم بیرون.
در حال سنگ پرت کردن بودیم.
همه مردم رو با ساچمه‌ای زدن.
کمرم و گردنم و پای راستم کامل کبود شده بود.

برگشتم عقب.
اشک‌آوری که پرتاب کردن صاف خورد به کتفم، بدجوری درد گرفت.

ساعت دوازده و نیم بود که با تیر سمت مردم و تیر هوایی با تفنگ‌های رگباری مردم رو فراری دادن.
برگشتیم سمت موتورهایی که باهاشون اومده بودیم.

وقتی مردم از هم جدا شدن و جمعیت کم شد، با ون و تویوتا اومدن و مردم رو می‌زدن.
یه پسری رو پشت سرم زدن.
کتفش کامل رفت.
نمی‌تونستیم وایستیم که برش گردونیم، برای همین تصمیم گرفتیم فرار کنیم.

از خانواده اون پسر و این پسر، اگه زنده هستن، واقعاً شرمنده‌ام.
اگه این پیام منو می‌بینن،
من حاضرم هر کمکی که از دستم برمیاد براشون انجام بدم.

@Eterazebazar

4.23K views05:29