وقتی قیمت خودرو از رؤیای جوان‌ها جلو می‌زند

خوش به حال سرمایه‌دارها و «از ما بهتران»…
برای آن‌ها فرقی نمی‌کند قیمت ماشین چقدر بالا برود؛ پول برایشان عددی بیش نیست.
اما برای جوانی که سال‌ها کار می‌کند تا شاید یک روز صاحب یک ماشین معمولی شود، این اعداد یعنی نابودی رؤیاها.

دناپلاس نزدیک دو میلیارد،
اطلسِ به‌اصطلاح «پیشرفته» بالای یک میلیارد،
خودروهایی که تا همین یکی‌دو ماه پیش چند میلیارد ارزان‌تر بودند، امروز با جهش‌های عجیب قیمت روبه‌رو شده‌اند.
مدل‌هایی که سه میلیارد بودند، حالا چهار و پنج میلیارد شده‌اند؛
افزایش‌هایی که با هیچ درآمدی هم‌خوانی ندارد.
سؤال مردم ساده است:
در کشوری که درآمد ثابت است،
چطور باید با این اعداد زندگی کرد؟
این فقط گرانی خودرو نیست؛
این دزدیِ امید است.
وقتی حتی یک ماشین معمولی هم دست‌نیافتنی می‌شود،
یعنی آینده را از جوان‌ها گرفته‌اند—
و حکومتی که آینده می‌دزدد، دیر یا زود با خشم مردم روبه‌رو می‌شود.

@Eterazebazar

گرانی‌ای که نفس مردم را برید

سال قبل می‌گفتیم فقط غر نزنیم، صدا بلند کنیم؛
امروز می‌بینیم قیمت‌ها نه ماه‌به‌ماه، که ساعت‌به‌ساعت عوض می‌شود و از زندگی عادی چیزی نمانده.

نوشابه از ۶۷ شد ۸۷.
پودر لباسشویی از ۵۰ رسید به ۱۲۰.
مایع ظرف و لباسشویی چهارلیتری از ۳۰۰ شد ۶۰۰.
تقریباً همه‌چیز نزدیک به دو برابر—اما حقوق‌ها همان قبلی.

این دیگر «تورم» معمولی نیست؛
فشار مستقیمی است که سفره مردم را هر روز کوچک‌تر می‌کند.

وقتی ساده‌ترین نیازهای خانه هم دست‌نیافتنی می‌شود،
یعنی مشکل فقط قیمت‌ها نیست—
مدیریتی است که هزینه‌اش را مردم با زندگی و آینده‌شان می‌پردازند.
ادامه‌ی این مسیر، یعنی عادی شدنِ فقر؛
و هیچ جامعه‌ای با فقرِ عادی‌شده دوام نمی‌آورد.

@Eterazebazar

می‌گویند بیایید برای نورافشانیِ برج میلاد جشن بگیریم…

اما هنوز زخمِ دی‌ماه تازه است.
هنوز مادرانی هستند که با عکسِ فرزندشان بیدار می‌شوند و با همان عکس می‌خوابند.
هنوز خانه‌هایی هست که صدای خنده از آن‌ها رفته و جایش سکوت نشسته.

در چنین روزهایی، شادیِ دستوری فقط یک «نمایش» است؛
نمایشی برای پنهان کردن اندوهی که در دل جامعه مانده.

همدلی یعنی یادمان نرود چه گذشته،
یعنی به جای هیاهو، کنار داغداران بایستیم.

نه
گاهی نرفتن، بلندترین صداست.
اگر اطراف برج میلاد هستید، امشب در خانه بمانیم؛
امشب نرفتن، یعنی ایستادن کنار داغداران.
بگذاریم خیابانِ خالی سند باشد که هیچ نورافشانی‌ای نمی‌تواند خونِ ریخته و دلِ داغدار را پنهان کند.


@Eterazebazar

افزایش سرسام‌آور قیمت تایر موتورسیکلت

قیمت تایرهای موتورسیکلت حتی برندهای ایرانی مثل «یاسا» در مدل سایز ۱۳۰، تنها در چند ماه از ۲ میلیون تومان به حدود ۴ میلیون تومان جهش کرده است.

تایرهای وارداتی (قاچاق از هند، تایلند و…) وضعیت بدتری دارند؛ قیمت‌ها از ۴ میلیون تا ۱۳ میلیون تومان بالا رفته‌اند، و حتی یک دقیقه هم ضمانت رسمی ندارند.

این جهش‌های بی‌رویه، فشار مستقیم روی زندگی روزمره موتورسواران وارد می‌کند و دسترسی به وسایل نقلیه شخصی را برای بسیاری غیرممکن می‌سازد.

سؤال ساده مردم: در کشوری که درآمدها ثابت است، چگونه می‌توان با این قیمت‌ها زندگی کرد؟

@Eterazebazar

وضیعت بازار شب عید

صنف ما چون عمده ست شب عید ماست برج ده و یازده است.
این بازار شب عید نگاه کن یک زمان اینجا صف بود واسه خالی کردن.

@Eterazebazar

بازار شب عید زیر فشار نوسان دلار و گرانی سرسام‌آور

💵 دلار آمریکا: 163,550 تومان
💶 یورو: 194,890 تومان
💵 دلار کانادا: 123,540 تومان
🟢 درهم امارات: 44,940 تومان
💰 تتر: 164,650 تومان

این اعداد فقط آمار نیستند؛ واقعیتی هستند که زندگی روزمره مردم و کسبه را فلج کرده است.
وقتی نرخ ارز و قیمت کالا هر ساعت بالا و پایین می‌رود، هیچ تصمیم اقتصادی مطمئنی نمی‌توان گرفت.

کاسب نمی‌داند فردا چه قیمتی باید بفروشد، مردم نمی‌دانند امروز چه بخرند، و نتیجه این می‌شود:
بازار شب عید، خالی و بی‌جان؛ رکود، تعطیلی و ضرر برای همه.
بحران اقتصادی تنها در جداول و نمودار نیست؛ روی سفره مردم نشسته است.

@Eterazebazar

۲۲ بهمن؛ نمایش اجباری، نه حضور مردمی

وقتی شخصِ اول حاکمیت خودش مجبور می‌شود برای ۲۲ بهمن فراخوان بدهد،
یعنی قافیه تنگ شده؛
یعنی مردم دیگر در صحنه نیستند
و اتوبوس و حاضروغیاب جای «حمایت مردمی» را گرفته است.

در بسیاری از اداره‌ها صریح گفته‌اند:
صبح سرِ کار حاضر شوید، مدارک همراه داشته باشید،
با اتوبوس به راهپیمایی می‌روید
و با همان اتوبوس برمی‌گردید؛
تا کسی راهش را جدا نکند.

این اسمش حضور نیست؛
اجبار است.

۲۲ بهمن امسال،
مقاومت یعنی نرفتن.
یعنی حتی برای نان هم از خانه بیرون نیامدن.
یعنی خیابان خالی،
تا دروغِ «پشتیبانی مردمی» فروبریزد.

مردم دیگر شریک خون جوانان این سرزمین نمی‌شوند.
حاکمیت هر کاری بکند،
این نمایش بدون مردم است.

در ادامه‌ی قیام دی‌ماه، باید این مسیر را ادامه داد؛
خامنه‌ای و جنایت‌هایش را رسوا کرد
و به جهان نشان داد این حکومت هیچ پایگاه اجتماعی ندارد
و تنها با سرکوب به بقای خود ادامه می‌دهد.

خیابان خالی، پاسخ روشن ماست.


@Eterazebazar

شعارهای ضدحکومتی در شب ۲۲ بهمن

شب ۲۲ بهمن ۱۴۰۴،
گلشهر کرج شاهد سر دادن شعارهای صریح ضدحکومتی از سوی شهروندان بود.

@Eterazebazar

تهران، امشب ۲۱ بهمن.
در حالی‌ که حکومت با آتش‌بازی و نورافشانی دنبال «جشن» است،
صدای شعار مرگ بر خامنه‌ای از محله‌ها شنیده می‌شود.

این شهر هنوز در سوگ دی‌ماه است.
زخم‌ها تازه‌اند.
مادرانی هستند که با عکس فرزندشان بیدار می‌شوند و با همان عکس می‌خوابند.

جشنِ تحمیلی، واقعیت خیابان را عوض نمی‌کند.
زیر آتش‌بازی، خشم و اندوه یک جامعه جریان دارد.

@Eterazebazar

ساعت ۹ شب:
می‌گفتند هم‌زمان با آتش‌بازیِ سالروز ۲۲ بهمن، از پنجره‌ها و پشت‌بام‌ها صدای شعارهای اعتراضی بلند شده.

وقتی جشن را با نور و صدا تحمیل می‌کنند،
خیابان با صداهای خودش جواب می‌دهد.

در چنین روزهایی، «شادیِ دستوری» بیشتر شبیه یک نمایش است؛
نمایشی برای پوشاندن اندوه و خشمی که هنوز در دل مردم مانده.

همدلی یعنی فراموش نکنیم چه گذشته،
یعنی به‌جای هیاهوی ساختگی، کنار داغداران بایستیم—
چون حافظه‌ی یک جامعه با آتش‌بازی پاک نمی‌شود.

@Eterazebazar

ساعت‌های شب، هم‌زمان با آتش‌بازیِ حکومتی،
پیام‌ها یکی‌یکی رسید: از محله‌های مختلف صدا بلند شده؛
مردم از پشت پنجره‌ها و بالکن‌ها شعار می‌دهند.

قرار بود «جشن» باشد،
اما پاسخ شهر چیز دیگری بود.
وقتی شادی را تحمیل می‌کنند،
اعتراض راه خودش را پیدا می‌کند.

در روزهایی که زخم‌ها هنوز تازه‌اند،
آتش‌بازی نه شادی می‌آورد، نه فراموشی.
همدلی یعنی به یاد بیاوریم چه بر سر این جامعه آمده
و به‌جای همراهی با نمایش‌ها،
کنار داغدارانی بایستیم که هنوز صدایشان شنیده نشده است.

@Eterazebazar

امشب کرمانشاه هم صدا بود.
از پشت‌بام‌ها و پنجره‌ها،
همه یک‌صدا فریاد زدیم: مرگ بر دیکتاتور، مرگ بر خامنه‌ای.
آتش‌بازی و صداهای انفجار هم نتوانست صدای مردم را گم کند.

هم‌زمان با آتش‌بازیِ حکومتیِ ۲۲ بهمن،
پیام‌ها از محله‌های مختلف رسید؛
مردم به‌جای تماشا، رفتند پشت پنجره‌ها و پاسخ دادند.

قرار بود «جشن» باشد،
اما شهر چیز دیگری گفت.
در چنین روزهایی، شادیِ دستوری فقط یک نمایش است؛
نمایشی برای پنهان کردن اندوه و خشمی که هنوز زنده است.

@Eterazebazar

نگاه کنید به میدان آزادی؛
برای نورافشانی فقط چند نفر جمع شده‌اند—آن‌قدر کم که خودِ صحنه اعتراف است.
این اسمش جشن نیست؛ رسواییِ خلوت است.

مردم نیامده‌اند.
خیابان رأی داده: نه به نمایش، نه به دروغ.
حتی خودهای نظام حاضر نیستند با حضورشان در جنایتی شریک شوند که جان جوانان این سرزمین را گرفت.

وقتی میدان‌ها خالی می‌ماند،
یعنی مشروعیت هم خالی شده.
این سکوت، فریاد مردم است؛

@Eterazebazar

۲۲ بهمن؛ نمایش اجباری، نه حضور مردمی

وقتی شخصِ اول حاکمیت خودش مجبور می‌شود برای ۲۲ بهمن فراخوان بدهد،
یعنی قافیه تنگ شده؛
یعنی مردم دیگر در صحنه نیستند
و اتوبوس و حاضروغیاب جای «حمایت مردمی» را گرفته است.

در بسیاری از اداره‌ها صریح گفته‌اند:
صبح سرِ کار حاضر شوید، مدارک همراه داشته باشید،
با اتوبوس به راهپیمایی می‌روید
و با همان اتوبوس برمی‌گردید؛
تا کسی راهش را جدا نکند.

این اسمش حضور نیست؛
اجبار است.

۲۲ بهمن امسال،
مقاومت یعنی نرفتن.
یعنی حتی برای نان هم از خانه بیرون نیامدن.
یعنی خیابان خالی،
تا دروغِ «پشتیبانی مردمی» فروبریزد.

مردم دیگر شریک خون جوانان این سرزمین نمی‌شوند.
حاکمیت هر کاری بکند،
این نمایش بدون مردم است.

در ادامه‌ی قیام دی‌ماه، باید این مسیر را ادامه داد؛
خامنه‌ای و جنایت‌هایش را رسوا کرد
و به جهان نشان داد این حکومت هیچ پایگاه اجتماعی ندارد
و تنها با سرکوب به بقای خود ادامه می‌دهد.

خیابان خالی، پاسخ روشن ماست.


@Eterazebazar

از عجایب روزگار؛
یک تصویر واحد، هم‌زمان به نام خرم‌آباد پخش می‌شود و هم به نام قزوین!

صداوسیما دقیقاً ملت را چه فرض کرده است؟
در عصر اینترنت، آرشیو قدیمی را نمی‌شود به اسم جمعیت تازه فروخت.

@Eterazebazar

۲۲ بهمن – بازار بزرگ تهران

بازار در خانه ماند؛
نه مدرسه است، نه اداره که با اجبار و نه با بخشنامه می‌شود جمعیت ساخت.

وقتی هنوز داغ جوانان این سرزمین تازه است،
خیلی‌ها ترجیح دادند شریکِ این نمایش نشوند.

وقتی خون جوانان این سرزمین هنوز خشک نشده،
خیلی‌ها نخواستند سیاهی‌لشکر یک نمایش باشند.

بازار پیامش را با سکوت داد:
مشروعیت با زور پر نمی‌شود.

@Eterazebazar

سیمتان سفید، رویتان سیاه؛

دستتان خونی، راهپیمایی‌تان زور؛

ذاتتان خراب—
هیچ قاب، هیچ جشن و هیچ زورِ رسانه‌ای نمی‌تواند حقیقت را بپوشاند.

@Eterazebazar

سیمتان سفید، رویتان سیاه؛

دستتان خونی، راهپیمایی‌تان زور؛
و تصاویر آرشیو، ابزار ماست‌مالی شما.

ذاتتان خراب است—
هیچ قاب قدیمی، هیچ زیرنویس و هیچ ترفند رسانه‌ای نمی‌تواند حقیقت را پنهان کند.

مردم می‌بینند، مقایسه می‌کنند و قضاوت می‌کنند.

@Eterazebazar

انفجار مهیب در ایرانشهر

امروز چهارشنبه ۲۲ بهمن‌ماه ۱۴۰۴، یک انفجار شدید مسیر حرکت کاروان نیروهای نظامی در محمدآباد، ایرانشهر را هدف گرفت.
دست‌کم دو خودروی زرهی منهدم شده و صدای انفجار در سراسر شهر شنیده شد.

پس از آن، حضور نیروهای نظامی و امنیتی در محل حادثه به شدت افزایش یافت.
جزئیات بیشتر و میزان تلفات هنوز مشخص نشده است.

به گفته منابع محلی کاروان یگان تکاوری ویژه سرکوبگر که هم‌زمان با سالگرد برای ۲۲ بهمن در حال نمایش قدرت بود، هدف این انفجار قرار گرفت و منهدم شد.

@Eterazebazar