اینترنت «پرو» دیگر فقط یک طرح اینترنتی نیست؛
نماد آشکار تبعیض، رانت و کاسبی از محدودیت‌هایی است که خودشان ساخته‌اند!

دیگر بحث «محدودسازی» نیست؛
واقعیت این است که امروز عملاً اینترنت آزاد برای همه مردم قطع شده و همان دسترسی عادی را با اسم «پرو» و با قیمت‌هایی تا گیگی ۴۰٬۰۰۰ تومان دوباره به مردم می‌فروشند!

طبق اطلاعات منتشرشده:

▪️ طرح اینترنت پرو با پیشنهاد مدیرعامل یکی از اپراتورها در یک کارگروه عالی شکل گرفته و همان‌جا نیز تصویب شده است.
▪️ همان مدیری که پیش‌تر وعده توسعه خدمات پایه شبکه ملی اطلاعات را داده بود، حالا می‌گوید «فیلترینگ را بی‌خیال شوید و اینترنت را گیگی ۴۰ هزار تومان بفروشیم!»
▪️ تاکنون بیش از ۴ میلیون پیامک تبلیغاتی ارسال و بیش از ۴۵۰٬۰۰۰ سیم‌کارت پرو فعال شده است.
▪️ هدف‌گذاری اولیه، رساندن این طرح به ۱ میلیون کاربر و سپس گسترش آن برای همه مردم عنوان می‌شود.
▪️ قرار بود فقط برای کسب‌وکارها و با احراز هویت باشد، اما حالا حتی بازار سیاه فروش اینترنت پرو هم شکل گرفته است!
▪️ گفته می‌شود فقط از محل یک میلیون کاربر اینترنت پرو، بیش از ۲٬۰۰۰ میلیارد تومان درآمد نصیب اپراتورها خواهد شد.

سؤال اصلی اینجاست:
چه کسی پشت این پروژه ایستاده که با وجود این حجم از اعتراض، همچنان جلو می‌رود؟

در حالی که در ۱۲ ماه گذشته، حدود ۳ ماه اینترنت کشور عملاً قطع یا مختل بوده، حالا همان اینترنتِ گرفته‌شده را با قیمت چندبرابری به مردم می‌فروشند و اسمش را «پرو» می‌گذارند!

مردم اینترنت آزاد می‌خواهند، نه اینترنت طبقاتی.
حق طبیعی مردم را قطع کرده‌اند و بعد همان حق را به کالای لوکس تبدیل کرده‌اند.

این فقط فروش اینترنت نیست؛
این تجارت روی محدودیت، ناامیدی و نیاز روزمره میلیون‌ها انسان است.

@Eterazebazar

عرضه مرغ منجمد در میادین تره‌بار تهران ـ ۲۳ اردیبهشت ۱۴۰۵

در حالی که قیمت مرغ گرم روزبه‌روز در حال افزایش است و بسیاری از مردم دیگر توان خرید آزاد آن را ندارند،

مرغی که روزی غذای عادی سفره مردم بود، امروز به کالایی تبدیل شده که باید برای پیدا کردنش از این میدان به آن میدان رفت.

هر بار کمبود، هر بار توزیع محدود، هر بار وعده کنترل بازار؛
اما نتیجه فقط کوچک‌تر شدن سفره مردم و فشار بیشتر بر خانواده‌هاست.

وقتی مدیریت بازار فقط به توزیع مقطعی و مُسکن‌های کوتاه‌مدت خلاصه شود، نتیجه‌اش همین آشفتگی و نگرانی دائمی مردم خواهد بود.

@Eterazebazar

قیمت «سیم‌کارت سفید» و «اینترنت پرو» در بازار سیاه به شکل عجیبی نجومی شده است!

گزارش‌ها نشان می‌دهد دسترسی به اینترنت بدون فیلتر، به‌جای اینکه یک حق عمومی باشد، به یک کالای لوکس و طبقاتی تبدیل شده است:

▪️ ۵۰ گیگ اینترنت پرو در بازار سیاه: تا حدود ۱۲٬۰۰۰٬۰۰۰ تومان
▪️ سیم‌کارت‌های سفید با اینترنت بدون فیلتر: حدود ۴۴٬۰۰۰٬۰۰۰ تا ۱۲۰٬۰۰۰٬۰۰۰ تومان

یعنی امروز «اینترنت آزاد» دیگر برای همه نیست؛
فقط برای کسانی است که توان پرداخت ده‌ها میلیون تومان را دارند!

این وضعیت عملاً یک شکاف دیجیتالی خطرناک ایجاد کرده است؛
جایی که ارتباط، آموزش، کار و کسب‌وکار آنلاین برای بخشی از جامعه محدود می‌شود و برای بخشی دیگر با پول سنگین قابل خرید است.

کسب‌وکارهای آنلاین هم در این میان ضربه جدی خورده‌اند؛
از هزینه‌های بالا گرفته تا محدودیت‌های دسترسی، همه‌چیز فشار را روی فعالان دیجیتال بیشتر کرده است.

این سؤال جدی باقی می‌ماند:
چطور اینترنتی که حق عمومی مردم است، به بازار سیاه چند ده میلیونی رسیده است؟

❗️و سؤال مهم‌تر همینجاست:
وقتی حاکمان همه این وضعیت را می‌بینند و از آن باخبرند،
چرا هیچ اقدام جدی و مؤثری انجام نمی‌شود؟
چرا فقط حرف‌های قشنگ و وعده‌های تکراری شنیده می‌شود؟

@Eterazebazar

از دیگر دستاوردهای این حکومت ؛
اردیبهشتی بدون بوی کاغذ، بدون شلوغیِ مصلی و بدون حال‌وهوای واقعی نمایشگاه کتاب…

هر سال اردیبهشت با عطر کتاب می‌آمد؛
با راهروهای شلوغ، کیسه‌های سنگین روی شانه‌ها، دیدن آدم‌ها، ورق زدن کتاب‌ها و خاطره‌سازی میان غرفه‌ها.
اما حالا همه‌چیز خلاصه شده در یک صفحه مرورگر و چند کلیک سرد و بی‌روح.

نمایشگاه کتاب تهران هم کم‌کم از یک تجربه فرهنگی زنده، به یک فضای خاموش و مجازی تبدیل شده؛
جایی که دیگر نه خبری از لمس کتاب‌هاست، نه شور دیدارها و نه آن حس زنده‌ای که سال‌ها بخشی از حافظه جمعی مردم بود.

هر روز یک «دستاورد» جدید؛
اما انگار همه‌چیز هر روز یک قدم دیگر به عقب می‌رود.
از اینترنت طبقاتی تا حذف تجربه‌های واقعی زندگی،
از کوچک شدن سفره مردم تا خاموش شدن تدریجی فضاهای فرهنگی…

نسلی که اردیبهشت را با بوی کاغذ می‌شناخت، حالا باید پشت مانیتور دنبال خاطراتش بگردد.

@Eterazebazar

صنف ابزارفروشان؛
از رشد روی کاغذ تا فروپاشی صنفی

بازاری که روزی یکی از قدرتمندترین و باثبات‌ترین صنوف کشور بود، امروز در سراشیبی سقوط قرار گرفته است.

بازار ابزار و ابزاربرقی در ایران، از دهه ۱۳۹۰ تا اوایل دهه ۱۴۰۲، یکی از پربازده‌ترین و منسجم‌ترین بازارهای کشور محسوب می‌شد؛
بازاری متشکل از فروشندگان حرفه‌ای، واردکنندگان تخصصی، بنکداران باتجربه و فعالان حوزه جوش و برش که سال‌ها بر پایه تخصص، اعتماد و سود منطقی فعالیت می‌کردند.

فعالان بازار می‌گویند نوسانات لحظه‌ای دلار، همه را دچار ضرر کرده است؛
نه فروشنده می‌تواند قیمت واقعی بدهد، نه خریدار قدرت خرید دارد، نه واردکننده می‌تواند برای آینده برنامه‌ریزی کند.

اما امروز همان بازار، زیر فشار سنگین رکود، کاهش قدرت خرید مردم، نوسانات بی‌پایان ارز، واردات بی‌ضابطه، فروش‌های بی‌حساب اینترنتی و نبود نظارت مؤثر، به نقطه‌ای رسیده که بسیاری از فعالان قدیمی آن یا ورشکست شده‌اند یا در آستانه تعطیلی کامل قرار دارند.

بازاری که زمانی محل رقابت تخصص و اعتبار بود، حالا گرفتار آشفتگی قیمت، اجناس بی‌کیفیت، سودهای غیرواقعی و بی‌اعتمادی گسترده شده است.

هزینه مغازه، مالیات، اجاره، حقوق کارگر و خواب سرمایه هر روز بیشتر می‌شود،
اما فروش کمتر و کمتر…

در این میان، تنها چیزی که مدام رشد می‌کند، آمارهای روی کاغذ و وعده‌های تکراری است؛
وگرنه واقعیت کف بازار چیز دیگری می‌گوید:
تعطیلی، بدهی، چک‌های برگشتی و نابودی تدریجی یک صنف قدیمی.

اگر این روند ادامه پیدا کند، خیلی زود صنفی که سال‌ها ستون بخشی از بازار فنی و صنعتی کشور بود، به خاطره‌ای از یک بازار از‌دست‌رفته تبدیل خواهد شد.

@Eterazebazar

وقتی راه‌های رسمی دسترسی و ارتباط محدود می‌شود، طبیعی است که مردم به دنبال راه‌های جایگزین بروند.

همزمان با ادامه قطعی اینترنت بین‌الملل، حالا بازار فروش سیم‌کارت‌های عراقی در برخی مناطق مرزی ایران داغ شده است؛
سیم‌کارت‌هایی که برای دسترسی به اینترنت آزادتر، با قیمت‌های بالاتر خرید و فروش می‌شوند.

گزارش‌ها نشان می‌دهد کاربران در مناطق مرزی، از اپراتورهای عراقی مانند «زین» برای اتصال به اینترنت استفاده می‌کنند؛
بازاری که حالا از مسیرهای غیررسمی هم گسترش پیدا کرده است.

این اتفاق یک پیام روشن دارد:
وقتی دسترسی عادی مردم محدود شود، جامعه خودش راه‌های جایگزین پیدا می‌کند.

سؤال مهم اینجاست:
چرا باید شرایط به جایی برسد که مردم برای دسترسی عادی به اینترنت، به سیم‌کارت کشورهای دیگر پناه ببرند؟

اینترنت آزاد یک نیاز روزمره است، نه امتیازی محدود برای گروهی خاص.

@Eterazebazar

در یکی از استان‌ها قیمت مرغ به حدود ۳۸۹٬۰۰۰ تومان رسیده!

واقعاً شاید بهتر باشد آدم در این مملکت بدون حساب و کتاب زندگی کند؛
چون اگر بخواهی حساب کنی، فقط گیج و افسرده می‌شوی…

مرغ همیشه یکی از ارزان‌ترین غذاهای سفره مردم بود؛
غذایی برای خانواده‌هایی که توان خرید گوشت گوسفندی را نداشتند.
اما حالا کار به جایی رسیده که یک دوست پیام داده دیروز فقط یک عدد مرغ خریده حدود ۸۵۰٬۰۰۰ تومان!

حالا حساب کنید:
اگر یک خانواده چهار نفره فقط روزی یک مرغ بخرد،
نه گوشت، نه میوه، نه لباس، نه اجاره خانه، نه قبض آب و برق و گاز…
فقط یک مرغ برای سه وعده غذا!

آخر ماه هزینه همین «ساده‌ترین غذا» می‌شود حدود ۲۷٬۰۰۰٬۰۰۰ تومان!

بعد تازه می‌گویند مردم صرفه‌جویی کنند، تحمل کنند، مدیریت کنند…

واقعاً قشر حقوق‌بگیر و کارگر در این شرایط چطور زندگی می‌کنند؟
با کدام حقوق؟
با کدام درآمد؟
با کدام امید؟

هر روز قیمت‌ها بالاتر می‌رود و سفره مردم کوچک‌تر؛
اما انگار کسی صدای خرد شدن طبقه متوسط و ضعیف جامعه را نمی‌شنود.

@Eterazebazar

بازار موبایل هم از کنترل خارج شد!

گزارش‌ها می‌گویند بعضی گوشی‌ها در ایران تا بیش از ۲ برابر قیمت جهانی فروخته می‌شوند؛
آن هم در شرایطی که گفته می‌شود از ابتدای سال ورود گوشی به کشور متوقف یا به‌شدت محدود شده و بازار دوباره وارد شوک قیمتی شده است.

نمونه‌ها عجیب‌اند:

▪️ گلکسی S25 Ultra در بازار جهانی: ۱٬۲۹۹ دلار
در ایران: حدود ۴۸۷٬۰۰۰٬۰۰۰ تومان؛ نزدیک ۲٬۷۰۰ دلار!

▪️ آیفون ۱۷ پرو مکس: قیمت جهانی ۱٬۳۹۹ دلار
در ایران: حدود ۵۱۴٬۰۰۰٬۰۰۰ تومان؛ نزدیک ۲٬۸۵۰ دلار!

حتی گوشی‌های میان‌رده هم از موج گرانی جا نمانده‌اند؛
گلکسی A07 که قبل از نوروز حدود ۱۳ تا ۱۴ میلیون تومان بود، حالا به حدود ۲۲ میلیون تومان رسیده!

@Eterazebazar

پنجشنبه ـ ۲۴ اردیبهشت ۱۴۰۵

نگاهی به قیمت حداقل چند کالای اساسی:

▪️ مرغ: ۳۵۸٬۰۰۰ تومان
▪️ برنج طارم اعلا: ۵۴۰٬۰۰۰ تومان
▪️ روغن ۵ کیلویی: ۲٬۷۰۰٬۰۰۰ تومان
▪️ تخم‌مرغ (هر شانه): ۵۱۰٬۰۰۰ تومان
▪️ گوشت گوساله: ۱٬۷۰۰٬۰۰۰ تومان
▪️ گوشت گوسفندی: ۱٬۸۵۰٬۰۰۰ تومان
▪️ ماکارونی: ۶۷٬۰۰۰ تومان
▪️ رب: ۱۲۶٬۰۰۰ تومان
▪️ ماست دبه‌ای ۲ کیلویی: ۱۷۹٬۰۰۰ تومان
▪️ شیر پاکتی: ۱۳۰٬۰۰۰ تومان
▪️ نوشابه خانواده: ۱۲۲٬۰۰۰ تومان
▪️ کره ۲۵۰ گرمی: ۲۶۵٬۰۰۰ تومان
▪️ لپه: ۴۸۰٬۰۰۰ تومان
▪️ نخود: ۴۸۰٬۰۰۰ تومان
▪️ لوبیا چیتی: ۵۱۰٬۰۰۰ تومان

و یک نکته مهم:
این‌ها «حداقل قیمت‌های مشاهده‌شده» هستند؛ یعنی در بسیاری از شهرها و فروشگاه‌ها همین کالاها با قیمت‌های بالاتر فروخته می‌شوند.

دیگر مردم قیمت‌ها را نگاه نمی‌کنند؛
فقط حساب می‌کنند از کدام نیازشان بزنند.


@Eterazebazar

صنف کفاشان و اغذیه‌فروشان هم شامل دریافت اینترنت پرو شدند!

ظاهراً کم‌کم قرار است اینترنت پرو برای بخش‌های بیشتری گسترش پیدا کند و در نهایت همه مردم شاملش شوند؛
همان اینترنتی که تفاوتش این است که قبلاً هر گیگ حدود ۴٬۰۰۰ تومان بود و حالا باید تا حدود ۴۰٬۰۰۰ تومان بابتش پرداخت شود!

یعنی همان اینترنت دیروز، امروز با اسم جدید و قیمت چندبرابری؛
و در نهایت هم فقط کسانی که توان پرداخت دارند، می‌توانند از این «کالای لوکس» استفاده کنند.

تنها در حدود ۷۴ روز اختلال اینترنت در سال‌های ۱۴۰۴ و ۱۴۰۵، گفته می‌شود روزانه بین ۳۰۰ تا ۷۰۰ هزار میلیارد تومان خسارت به اقتصاد دیجیتال وارد شده؛
نتیجه؟ افت فروش، تعطیلی استارتاپ‌ها و مهاجرت نیروهای متخصص.


وقتی مشتری دسترسی عادی و آزاد به اینترنت ندارد، تبلیغ، فروش و کسب‌وکار آنلاین چه ارزشی پیدا می‌کند؟
وقتی خریدار نتواند محتوا را ببیند، محصول را پیدا کند یا به خدمات دسترسی داشته باشد، اصلاً بازار برای چه کسی ساخته شده؟

اینترنت فقط ابزار سرگرمی نیست؛
برای خیلی‌ها نان، کار و زندگی است.

@Eterazebazar

💢 انفجار قیمت در بازار بی‌مشتری خودرو!

بازار خودرو این روزها عجیب‌تر از همیشه شده؛
قیمت‌ها هر روز بالاتر می‌رود، اما خریدارها هر روز کمتر می‌شوند!

در این میان، آگهی‌های صوری در پلتفرم‌های آنلاین هم تبدیل به موتور جدید التهاب بازار شده‌اند؛
قیمت‌های نجومی ثبت می‌شود، حباب بزرگ‌تر می‌شود و فضای روانی بازار به هم می‌ریزد.

دیگر فقط دلار مقصر نیست؛
ترس از گرانی بیشتر، نااطمینانی و انتظارات تورمی، فرمان بازار را به دست گرفته‌اند.


بازاری با قیمت‌های انفجاری، خریداران سردرگم و مردمی که هر روز بیشتر از خرید خودرو دور می‌شوند.

@Eterazebazar

💢 رجیستری یا شوک جدید به بازار موبایل؟!

قیمت گوشی‌ها سر به فلک کشیده، اما حالا هزینه رجیستری هم به کابوس تازه خریداران تبدیل شده است.

فروشندگان می‌گویند در بعضی مدل‌های پرچمدار، فقط هزینه رجیستری تا حدود ۱۰۰٬۰۰۰٬۰۰۰ تومان می‌رسد!

یعنی فقط پول رجیستری یک گوشی، برای خیلی از خانواده‌ها معادل چند ماه حقوق است.

قرار بود رجیستری برای ساماندهی بازار و حمایت از مصرف‌کننده باشد؛
اما حالا صدای نارضایتی از بازار بلندتر شده است.

فروشنده ناراضی، خریدار شوکه، بازار نیمه‌تعطیل…


@Eterazebazar

#ارسالی
📩 درددل یک کاسب:
الان به من اینترنت پرو دادی که چی؟!
وقتی مشتری نتونه بیاد، نتونه ببینه، نتونه وصل بشه، من با این اینترنت می‌خوام چیکار کنم؟

مغازه منو باز گذاشتی، اما جلوی مشتری‌هامو گرفتی!
عجب… واقعاً عجب!

از ۹ اسفند تا امروز فروش ما تقریباً صفر شده…
منی که روزی حداقل ۲۰ فروش داشتم، الان بعضی روزها حتی ۱ فروش هم ندارم؛
شاید هفته‌ای ۱ دونه!

منِ فروشنده به زور تونستم وصل بشم؛
اما مشتری‌هایی که ازم خرید می‌کردن چی؟
اون‌ها کجان؟ اون‌ها چطور باید پیدام کنن؟

یه کم کاش دلتون به حال مردم می‌سوخت…
یه کم به فکر زندگی مردمی بودید که نونشون از همین اینترنت، همین فروش و همین مشتری درمیاد.

اینترنت فقط اپ و سرگرمی نیست؛
برای خیلی‌ها نون سفره‌ست.

حق همه مردم، اینترنت آزاد و بدون طبقه‌بندی

@Eterazebazar

🔴 داستان بنزین دوباره داغ شده؛ از کارت سوخت تا کیفیت سوخت!

هنوز بحث حذف، تغییر یا دریافت هزینه برای کارت سوخت مطرح است که حالا موج تازه‌ای از گلایه‌ها درباره کیفیت بنزین هم بالا گرفته؛ موضوعی که مدت‌هاست به اعتراض همیشگی راننده‌ها تبدیل شده است.

اما ماجرا دیگر فقط «بد کار کردن ماشین» نیست؛
حالا پای هزینه‌های سنگین تعمیرات هم وسط آمده؛ آن هم در این شرایط سخت اقتصادی.

از پیام‌های مردمی درباره کم بودن فشار نازل بعضی جایگاه‌ها گرفته تا تفاوت رنگ بنزین، موضوعاتی است که بارها مطرح شده اما بسیاری می‌گویند هنوز پاسخ روشنی نگرفته‌اند.

بررسی‌های میدانی از تعمیرگاه‌ها و برخی مراکز خدمات خودرو، از افزایش خرابی قطعاتی مثل کاتالیزور، آمپر بنزین و سیستم سوخت‌رسانی حکایت دارد؛
خرابی‌هایی که برای خودروهای داخلی بین ۲۰ تا ۳۰ میلیون تومان و برای بعضی خودروهای خارجی بین ۱۰۰ تا ۲۰۰ میلیون تومان هزینه روی دست مردم می‌گذارد.

برخی تعمیرکاران هم از افزایش موارد ناک زدن موتور و افت شتاب خودروها می‌گویند؛ موضوعی که آن را به کیفیت پایین‌تر و اکتان سوخت ربط می‌دهند.

و حالا سؤال و نگرانی مردم این است:
این اتفاقات فقط یک مشکل فنی و مقطعی است یا آغاز فصل تازه‌ای از تغییرات در ماجرای بنزین؟

@Eterazebazar

سال‌ها گذشت…
حرف‌ها شنیده نشد؛ گویی گوش‌ها کر و چشم‌ها کور بودند.
آدم‌هایی بودند که برای ساده‌ترین حقِ زندگی جنگیدند؛ برای سفره‌ای که کوچک و کوچک‌تر شد، و برای کرامتی که آرام‌آرام به فراموشی سپرده شد.

در خیابان‌های داغ و سرد این سال‌ها ایستادند، نوشتند و خواستند… اما بسیاری از آنان پیش از آن‌که نتیجه را ببینند، خاموش شدند.

بازنشستگانی که قرار بود فصل آرامش را تجربه کنند، در میانه‌ی انتظار جا ماندند.

اکنون رد پایشان بیش از هر جا، در خاطره‌ها باقی مانده است

و اکنون، اوضاع نه‌تنها بهتر نشده، بلکه بدتر از قبل است؛ تا جایی که «جنگ» بهانه‌ای شده برای خاموش کردن صداها.

@Eterazebazar

🔥 وقتی حتی پفک هم از سفره مردم پر می‌کشد؛ یکی دیگر از «دستاوردها حکومت »!

روزی تنقلات، ساده‌ترین خوشیِ یک خانواده بود؛ یک چیپس، یک بستنی، یک پفک برای دلِ بچه‌ها. اما حالا همان‌ها هم دارند تبدیل به حسرت می‌شوند.
چیپسِ ۲۵ هزار تومانی به ۶۵ هزار تومان رسیده، برخی بسته‌های بزرگ‌تر تا ۴۰۰ هزار تومان هم فروخته می‌شوند.، بستنی به ۱۵۰ هزار تومان رسیده و کیک و بیسکویت هم یکی‌یکی از سبد خرید مردم حذف می‌شوند.
کار به جایی رسیده که مردم برای خرید ساده‌ترین چیزها هم باید حساب‌وکتاب کنند؛ انگار سفره‌ها هر روز کوچک‌تر و جیب‌ها هر روز خالی‌تر می‌شوند.

@Eterazebazar

⛽️ کشاورز؛ میان صف نان و صف بنزین

بنزین داشتن، برای ما تولیدکنندگان و کشاورزان تبدیل به آرزو شده است.
ما همان‌هایی هستیم که باید چرخ تولید را بچرخانیم، زمین را زنده نگه داریم و محصول بر سفره مردم بیاوریم؛ اما امروز یا در صف نان ایستاده‌ایم، یا در صف بنزین و سوختِ ادوات کشاورزی.

چقدر منتظر بنزین بودی خدا. (سؤال ساده‌ای است، اما پشتش یک درد بزرگ خوابیده؛ دردِ کسی که برای کار، ساعت‌ها زیر آفتاب معطل می‌شود)
منتظر بنزین بودیم که یه بدبختی برق صاحب شه. صاحب برقی که حقمونه. آبی که حقمونه بنزین حقمونه. دولت بخوره امثال دولتیا بخورن. آقایونی که میرن جون فدا برن بخورن اونوقت ما اینجا زجر بکشیم اینارو باید مردم. برق کار میخواستن برن سر مزرعه برق مونو درست کنه.


@Eterazebazar

📩 روایت یک کشاورز:

بنزین نیست… واقعاً باید چکار کنیم؟

اینم بماند یادگاری؛
۱۰ لیتر بنزین خریدیم: ۲۰۰٬۰۰۰ تومان!
یعنی لیتری ۲۰٬۰۰۰ تومان…

کل پمپ‌بنزین‌ها را گشتیم، بنزین نبود؛
کارت هم نداشتیم.

هر سال می‌گفتیم یادش بخیر پارسال…
اما انگار امسال هم قرار است برای سال بعد حسرت شود.

برای بعضی‌ها شاید فقط عدد باشد؛
اما برای کشاورز، کارگر و کسی که زندگیش به ماشین و سوخت گره خورده، این فقط بنزین نیست؛ هزینه کار، نان و زندگی است.

خدا به خیر کند… داستان بنزین انگار تازه اول راه است.

@Eterazebazar

#ارسالی
نفت به آغوش مناطق ساحلی و جزایر ما رسیده و اینطور در حال نابودکردن است.

@Eterazebazar

📢 صدای صنف موبایل و خدمات فنی

با قطع و اختلال اینترنت، عملاً بخش بزرگی از خدمات نرم‌افزاری دیگر قابل ارائه نیست. در این میان، طرح «سیم‌کارت پرو» هم نتوانسته مشکل تکنسین‌ها و شرکت‌های خدماتی را حل کند؛ چرا که مانند همیشه، هیچ راهکار کارشناسی و عملی متناسب با نیاز واقعی این صنف ارائه نشده است.

نتیجه چه شده؟
سهم اختصاص‌یافته به یک فروشگاه ساده و یک تکنسین خدمات تخصصی تقریباً یکسان در نظر گرفته شده و در عمل، بخش بزرگی از خدمات نرم‌افزاری همچنان مختل مانده است.

سؤال اینجاست: تا چه زمانی باید صنف بزرگ موبایل و خدمات فنی در اختیار افرادی باشد که نه توان پیش‌بینی و مدیریت شرایط بحرانی را دارند و نه مسئولیت تصمیمات خود را می‌پذیرند؟

اما بحران اصلی تازه از اینجا شروع می‌شود…

دستگاه‌هایی که روزی با قیمت ۳۰ تا ۱۵۰ میلیون تومان تحت پوشش گارانتی قرار گرفته بودند، امروز به ۱۰۰ تا ۴۰۰ میلیون تومان رسیده‌اند.

در این شرایط، صاحبان کالا به دلیل تورم و توقف یا محدودیت واردات، قدرت بیشتری در بازار پیدا کرده‌اند؛ اما شرکت‌های خدمات‌دهنده باید با واقعیتی تلخ روبه‌رو شوند: نبود قطعه، کمبود کالا و قیمت‌های چندبرابری.

و اگر شرکت‌های بزرگ فقط نظاره‌گر بمانند و دست روی دست بگذارند، نتیجه روشن است:
شرکت‌های کوچک، پیمانکاران و بخش بزرگی از بدنه خدماتی، آرام‌آرام از نفس خواهند افتاد.

@Eterazebazar