#ارسالی
🍞 همه‌چیز چند برابر شد؛ نانواها مگر در مریخ زندگی می‌کنند؟

همه‌چیز چند برابر شده، اما قیمت نان همان مانده. حالا هم می‌گویند حدود یک سال است کمک‌هزینه نانوایی‌ها پرداخت نشده است.
بیمه بالا رفته، کرایه‌ها بالا رفته، هزینه ملزومات نانوایی چند برابر شده، مزد کارگر افزایش پیدا کرده؛ همه‌چیز تغییر کرده، جز مشکلاتی که انگار کسی نمی‌خواهد ببیند.
آدم احساس می‌کند نانواها انگار در کره مریخ زندگی می‌کنند که کسی فکری به حالشان نمی‌کند و مشکلاتشان دیده نمی‌شود.
و اگر هم کسی حرفی بزند یا اعتراضی کند، سریع یک برچسب آماده هست...
انگار گفتنِ مشکل، از خودِ مشکل سخت‌تر شده است.

@Eterazebazar

📶 اینترنت برگشته؛ اما فعلاً با ترمز دستی!

اینترنت از دیشب، یعنی ۵ خرداد، به‌تدریج وارد فاز اتصال شده؛ البته فعلاً با شیبی آرام و نه یک بازگشت کامل و قطعی.
طبق وضعیت فعلی، ابتدا اینترنت تلفن‌های ثابت در اولویت اتصال قرار گرفت و سپس با روندی کندتر، اتصال روی گوشی‌های همراه هم آغاز شد.
اما چیزی که فعلاً تقریباً بین کاربران مشترک است:
⚠️ کندی سرعت
⚠️ ناپایداری اتصال
⚠️ قطعی و وصل شدن‌های مکرر
فعلاً اینترنت بیشتر شبیه بازگشت نیمه‌جان است تا یک اتصال پایدار و کامل.
📍 وضعیت تا این لحظه:
چهارشنبه ۶ خرداد ۱۴۰۵
ساعت ۱۰:۲۵ صبح – تهران
شما از شهر خودتان گزارش بدهید؛ اینترنت واقعاً وصل شده یا فقط اسمش وصل شده؟

@Eterazebazar

اینترنت برگشت؛ اما نه برای همه

با بازگشت محدود اینترنت، آنچه کاربران می‌گویند یک نکته را روشن‌تر کرده است: مسئله فقط «وصل شدن اینترنت» نیست.
مردم از یک اینترانت گسترده وارد چیزی شده‌اند که بسیاری آن را «فیلترنت» می‌نامند؛ جایی که فیلترینگ همچنان پابرجاست، مسیرهای ارتباطی کامل باز نشده و دسترسی آزاد برای بخش قابل توجهی از کاربران هنوز وجود ندارد.
در عمل، اینترنت برای همه یکسان برنگشته؛ بخشی از جامعه هنوز با محدودیت، کندی و مسیرهای بسته روبه‌روست و دسترسی پایدار و امن به اینترنت همچنان یک مطالبه جدی باقی مانده است.
سؤال اصلی کاربران هم ساده است:
آیا این «بازگشت اینترنت» است یا فقط تغییر شکل محدودیت‌ها؟

@Eterazebazar

📉 گزارش قیمت کالاهای اساسی چهارشنبه ۶ خرداد ۱۴۰۵ | رصد بازار و سبد معیشت تهران


بررسی تازه‌ترین قیمت کالاهای اساسی در بازار نشان می‌دهد که سطح قیمت‌ها همچنان در محدوده‌های بالا قرار دارد و در برخی اقلام، نوسانات جزئی نسبت به روزهای گذشته مشاهده می‌شود.
قیمت‌های درج‌شده مربوط به حداقل نرخ‌های مشاهده‌شده در سطح بازار است و در بسیاری از مناطق شهری، این اقلام با قیمت‌های بالاتری نیز عرضه می‌شوند.
چهارشنبه - ۶ خرداد ۱۴۰۵
مرغ: ۴۴۰ هزار تومان
برنج طارم اعلا: ۵۴۰ هزار تومان
روغن نیمه‌جامد ۵ کیلویی: ۲ میلیون و ۸۵۰ هزار تومان
تخم‌مرغ (هر شانه): ۵۵۵ هزار تومان
گوشت گوساله: ۱ میلیون و ۹۰۰ هزار تومان
گوشت گوسفندی:۲ میلیون و ۱۰۰ هزار تومان
ماکارونی رشته‌ای:۲۰۰ هزار تومان
رب: ۱۵۵ هزار تومان
ماست دبه‌ای ۲ کیلویی کم‌چرب: ۲۵۵ هزار تومان
شیر پرچرب ۱ لیتری پاکتی: ۱۴۵ هزار تومان
نوشابه خانواده: ۱۳۵ هزار تومان
کره: ۲۶۵ هزار تومان
لپه: ۵۳۵ هزار تومان
نخود: ۵۴۰ هزار تومان
لوبیا چیتی: ۵۵۲ هزار تومان
پیاز (کیلویی): ۳۰ هزار تومان
سیب‌زمینی (کیلویی): ۴۵ هزار تومان
گوجه‌فرنگی (کیلویی): ۴۰ هزار تومان

این ارقام تنها حداقل قیمت‌های ثبت‌شده در بازار را نشان می‌دهد و بررسی‌های میدانی حاکی از آن است که در برخی شهرها و فروشگاه‌ها، این کالاها با نرخ‌های بالاتری نیز به مصرف‌کنندگان عرضه می‌شوند.

@Eterazebazar

آتش سوزی پشت بام مجتمع تجاری در شوش تهران

@Eterazebazar

بازار جنت
بازار جنت پس از آتش‌سوزی؛ چهار ماه گذشت اما بازسازی و حمایت‌ها هنوز بلاتکلیف است بعد از وعده‌ها هنوز هیچ اتفاقی نیفتاده

بعد از چهار ماه ، هنوز برای ما، آسیب‌دیدگان بازار جنت، هیچ اتفاقی نیفتاده است.

نه خسارتی پرداخت شده
نه وامی داده شده
نه مکان موقتی برای ادامه کار در نظر گرفته شده

وعده‌های مطرح‌شده در خصوص جبران خسارت، ارائه تسهیلات و تأمین مکان موقت عملی نشده است

@Eterazebazar

📉 از یخچال تا قاشق و چنگال با قیمت‌هایی فراتر از توان مردم

بازار لوازم خانگی اصفهان این روزها بیش از آنکه شبیه بازار خرید باشد، به ویترینی از قیمت‌های شوکه‌کننده تبدیل شده است. از محدوده کوچه یخچال تا خیابان هاتف، فروشگاه‌ها پر از کالاهایی است که هر روز گران‌تر می‌شوند، اما مشتری کمتر و کمتر به سراغشان می‌رود.
بررسی‌های میدانی نشان می‌دهد قیمت لوازم خانگی نسبت به قبل از جنگ جهش قابل‌توجهی داشته؛ آن‌هم در شرایطی که مردم پیش از این نیز زیر فشار سنگین معیشتی و کاهش قدرت خرید قرار داشتند.
برخی قیمت‌های ثبت‌شده در بازار:
▪️ ماشین ظرفشویی دوو: ۱۰۳ میلیون تومان
▪️ ماشین ظرفشویی بوش: بیش از ۲۵۰ میلیون تومان
▪️ یخچال فریزر اسنوا: از ۹۰ میلیون به ۲۵۹ میلیون تومان
▪️ سرویس قاشق و چنگال: از ۶ میلیون به ۲۶ میلیون تومان
▪️ اجاق گاز مبله اسنوا: ۶۶ میلیون تومان
▪️ ماشین لباسشویی اسنوا: ۸۸ میلیون تومان
▪️ ماشین لباسشویی جی‌پلاس: ۹۲ میلیون تومان
▪️ مایکروویو ال‌جی: ۳۳ میلیون تومان
نکته قابل‌تأمل اینجاست که برخی کالاهای داخلی حالا با قیمت‌هایی عرضه می‌شوند که تفاوت چندانی با نرخ‌های جهانی ندارند؛ در حالی که درآمد و قدرت خرید مردم همچنان در مسیر عکس حرکت می‌کند.
نتیجه روشن است: بازار پر از کالا شده، اما جیب مردم خالی‌تر از همیشه است. بسیاری خرید را کنار گذاشته‌اند و آن‌هایی هم که ناچارند، تنها به خرید اقساطی و بدهکار شدن پناه برده‌اند.
بازاری که روزی محل خرید بود، حالا بیشتر شبیه نمایشگاهی از قیمت‌هایی شده که مردم فقط نگاهشان می‌کنند و عبور می‌کنند.

@Eterazebazar

🌐 اینترنت بین‌الملل وصل شد؛ اما یک سؤال تلخ باقی ماند

اینترنت بین‌الملل وصل شد و همه خوشحالیم.
اما تلخی ماجرا اینجاست که در این سال‌ها یاد گرفته‌ایم برای برگشتن چیزهایی خوشحال شویم که اساساً نباید هیچ‌وقت از ما گرفته می‌شدند؛ نه برای رسیدن به چیزهای بهتر.
انگار تعریف خوشحالی آرام‌آرام عوض شده؛
نه پیشرفت، نه امکانات بیشتر، نه زندگی بهتر...
فقط بازگشت حداقل‌ها.
و شاید تلخ‌ترین بخش ماجرا همین باشد.

@Eterazebazar

تیتر:
📈 گرانی دیگر فقط سر سفره نیست؛ به نیازهای روزمره هم رسیده

سال‌هاست از گرانی کالاهای اساسی، گوشت، مرغ، مسکن و اجاره می‌شنویم؛ اما حالا موج افزایش قیمت به جایی رسیده که حتی بسیاری از نیازهای عادی و روزمره هم با جهش‌های سنگین قیمتی روبه‌رو شده‌اند.
بررسی قیمت‌ها نشان می‌دهد برخی اقلام ضروری که تا همین مدت قبل با حدود ۲۵۰ هزار تومان قابل تهیه بودند، حالا به محدوده ۹۵۰ هزار تومان رسیده‌اند. برخی دیگر نیز از حدود ۴۵ هزار تومان به ۱۵۰ هزار تومان افزایش پیدا کرده‌اند.
مسئله فقط بالا رفتن چند عدد نیست؛ مسئله اینجاست که هزینه زندگی از همه طرف در حال بیشتر شدن است. وقتی حتی نیازهای روزمره هم با چنین سرعتی گران می‌شوند، فشار اصلی را خانواده‌هایی تحمل می‌کنند که درآمدشان با این افزایش‌ها هم‌قدم نشده است.
زندگی عادی ونفس هم دارد تبدیل به کالایی گران می‌شود.

@Eterazebazar

📌 گزارش میدانی از بازار کالاها و قیمت‌ها

بازار این روزها دوباره همان داستان تکراری را روایت می‌کند؛
افزایش‌های پی‌درپی، قیمت‌های تازه و تورمی که انگار قصد ایستادن ندارد.

از کالاهای اساسی تا نیازهای روزمره، مردم هر روز با عددهای جدیدی روبه‌رو می‌شوند و سفره‌ها کوچک‌تر از قبل می‌شود.

این دیگر فقط گرانی نیست؛
فرسایش آرام زندگی مردمی‌ست که هر روز بیشتر زیر فشار اقتصادی قرار می‌گیرند.

خدایا… فقط خودت به داد مردم برس.

@Eterazebazar

آتش سوزی‌گسترده در یک برج ۱۶ طبقه در شهرک چیتگر تهران

آتش از طبقه هشتم آغاز و به نمای کامپوزیت ساختمان سرایت کرد

@Eterazebazar

📶 وضعیت اینترنت؟
اگر بخواهم وضعیت اینترنت را در یک جمله بگویم:
ما هنوز توی زندانیم؛ فقط از سلول انفرادی منتقل شدیم به بند عمومی.
اینترنت برگشته، اما هنوز محدودیت هست، فیلتر هست، کندی هست و خیلی از مسیرها همچنان نیمه‌بازند.

@Eterazebazar

🚛 گزارش میدانی از راننده‌های زحمتکش؛ جاده هست، اما رمق کار نیست

راننده‌ها می‌گویند بندر دیگر مثل سابق نیست؛ نه آن جنب‌وجوش گذشته را دارد، نه شلوغی جاده اسکله، نه صف‌های طولانی اسکن و باسکول. فضایی که روزی پر از رفت‌وآمد و بارگیری بود، حالا برای خیلی‌ها رنگ بلاتکلیفی گرفته است.
به گفته رانندگان، دیگر مثل گذشته بار آزاد به‌سختی پیدا می‌شود. تعداد محدودی مشغول جابه‌جایی بارهای فله یا شمش هستند، اما خیلی از تریلی‌ها و تیغه‌ها عملاً باری برای حمل ندارند؛ و اگر هم باری پیدا شود، خیلی‌ها می‌گویند به استهلاک و هزینه‌هایش نمی‌ارزد.
درد اصلی فقط کمبود بار نیست؛ هزینه‌ها از هر طرف بالا رفته:
▪️ یک پرس غذا زیر ۷۰۰ هزار تومان پیدا نمی‌شود
▪️ یک باکس آب معدنی حدود ۲۰۰ هزار تومان
▪️ یخ تا ۳۰۰ هزار تومان رسیده
یکی از راننده‌ها می‌گوید:
«دیروز لاستیکی که سیمش زده بود بیرون را ۳۰ میلیون تومان به من فروختند؛ کرایه من تا مشهد ۴۰ میلیون تومان است. از آن، هزینه خورد و خوراک و خرج راه را کم کن، بعد هم هزینه تیوب و نوار و خرج‌های دیگر... آخرش چیزی برای آدم می‌ماند؟»
حرف مشترک خیلی از رانندگان این است:
کار کنیم، نمی‌صرفد.
کار نکنیم، خرج زندگی را از کجا بیاوریم؟
و شاید تلخ‌ترین جمله همان باشد که یکی از آن‌ها گفت:
«خدا هیچ بشری را مثل ما سرگردان نکند.»


@Eterazebazar

قیمت یک موز در تهران: ۱۸۰ هزار تومان!

وقتی قیمت یک میوه به چنین ارقامی می‌رسد، سؤال اصلی فقط گرانی نیست؛ این است که مرز این افزایش‌ها دقیقاً کجاست و قرار است زندگی مردم تا کجا عقب‌نشینی کند؟

@Eterazebazar

۸۸ روز قطع اینترنت

۸۸ روز قطع بودن اینترنت فقط خاموشی یک سرویس نبود؛
نفس خیلی از کسب‌وکارها بند آمد، مشتری‌ها از دست رفتند، درآمدها نابود شد و آدم‌های زیادی آسیب دیدند.

برای خیلی‌ها اینترنت فقط چند اپلیکیشن یا شبکه اجتماعی نبود؛ ابزار کار، نان شب، ارتباط با مشتری و راه ادامه زندگی بود.

حالا هم که اینترنت نیم‌بند برگشته، چیزی فراموش نشده ما خشمگینیم از این همه فشار و خسارت.

@Eterazebazar

🍳 املت هم لاکچری شد!
تا چند سال پیش املت، نماد ساده‌ترین و دم‌دستی‌ترین غذای سفره مردم بود؛ غذایی ارزان، سریع و همیشه در دسترس.
اما حالا قیمت یک املت ا به ۵۰۰ هزار تومان رسیده است.

وقتی املت ۵۰۰ هزار تومانی می‌شود، دیگر مسئله فقط گرانی غذا نیست؛ مسئله این است که زندگی عادی هم دارد از دسترس خیلی‌ها خارج می‌شود.

@Eterazebazar

📶 اینترنت را برگرداندند؛ انگار لطف کرده‌اند!

حالا بعضی‌ها می‌خواهند از وصل شدن دوباره اینترنت برای دولت امروز کشور «دستاورد» بسازند؛ انگار چیزی را فتح کرده‌اند! در حالی که فقط بخشی از حقی را برگرداندند که خودشان ماه‌ها از مردم گرفته بودند.
سؤال ساده مردم این است:
چه کسی پاسخ می‌دهد برای این همه خسارت؟
برای کسب‌وکارهایی که نابود شدند؟
برای مردمی که سه ماه در فشار، بلاتکلیفی و خفگی دیجیتال زندگی کردند؟
برای جوان‌هایی که کار و درآمدشان دود شد؟
برای خانواده‌هایی که از ساده‌ترین ارتباط محروم شدند؟
در تمام این مدت، اینترنت‌پرو فروختند، از محدودیت پول ساختند و جیب مردم را خالی کردند؛ بعد حالا همان اینترنت نیم‌بند را برگردانده‌اند و بعضی‌ها طوری حرف می‌زنند که انگار باید تشکر هم کرد!
تلخ‌تر از همه این است که هیچ تضمینی وجود ندارد فردا دوباره همین سناریو تکرار نشود. چون مشکل فقط قطع اینترنت نیست؛ مشکل ذهنیتی است که فکر می‌کند می‌شود هر زمان خواست، زندگی میلیون‌ها آدم را با یک دکمه مختل کرد و بعد هم بدون پاسخگویی عبور کرد.
اما یک چیز را فراموش کرده‌اند:
ترس و فشار شاید مدتی مردم را خسته کند، اما خشمِ جمع‌شده فراموش نمی‌شود.
مردمی که این همه فشار را تحمل کرده‌اند، خوب یادشان مانده چه کسانی زندگی‌شان را گروگان گرفتند.
و دیر یا زود، همین حافظه جمعی خطرناک‌تر از هر اینترنت آزادی خواهد شد که از آن می‌ترسند.

@Eterazebazar

وقتی مردم به بانک هم اعتماد ندارند؛ پول‌ها از عابربانک ناپدید می‌شود

دبیرکل کانون بانک‌ها و مؤسسات اعتباری خصوصی می‌گوید علت کمبود پول نقد در عابربانک‌ها، اختلال در شبکه بانکی و افزایش تمایل مردم به نگهداری اسکناس در خانه است.

ترجمه ساده این حرف چیست؟

یعنی مردم آن‌قدر از وضعیت شبکه بانکی، اینترنت و پایداری سیستم‌ها بی‌اعتماد شده‌اند که ترجیح می‌دهند پول نقد را پیش خود نگه دارند تا در حساب بانکی.

وقتی مردم نگران‌اند که شاید فردا کارتخوان کار نکند، انتقال بانکی مختل شود یا عابربانک خالی بماند، طبیعی است که پول را از بانک بیرون بکشند.

این فقط کمبود اسکناس نیست؛ این نشانه فرسایش اعتماد عمومی است.

اقتصادی که مردمش به جای سپردن پول به سیستم بانکی، پول نقد را در خانه نگه می‌دارند، یعنی وارد مرحله‌ای از نااطمینانی شده که حتی گردش عادی پول هم مختل می‌شود.

واقعیت این است که بحران فقط در عابربانک‌ها نیست؛ بحران اصلی جایی است که مردم دیگر به پایداری ساده‌ترین زیرساخت‌های روزمره هم اطمینان ندارند.

@Eterazebazar

🦷 یکی دیگر از دستاوردها ی این حکومت ؛ مردم درد دندان را تحمل می‌کنند چون درمانش از توانشان خارج شده

در کشوری که هزینه درمان هر دندان به ده‌ها میلیون تومان رسیده، خیلی‌ها دیگر دندان‌درد را درمان نمی‌کنند؛ تحملش می‌کنند.
طبق تعرفه‌ها و قیمت‌های فعلی:
▪️ حداقل هزینه عصب‌کشی یک دندان: حدود ۶ میلیون و ۸۰۰ هزار تومان
▪️ هر واحد ایمپلنت: بین ۲۳ تا ۳۰ میلیون تومان و در بعضی کلینیک‌ها تا ۵۰ میلیون تومان
▪️ اندوکراون: بین ۱۱ تا ۱۳ میلیون تومان
▪️ پر کردن دندان: بین ۴ تا ۱۲ میلیون تومان
در مجموع، درمان هر دندان حالا چیزی بین ۱۵ تا ۴۰ میلیون تومان هزینه دارد؛ آن هم بدون حمایت واقعی بیمه‌های پایه.
و این در حالی است که طبق آمارها، هر ایرانی به‌طور میانگین حداقل ۶ دندان پوسیده دارد.

خیلی‌ها درمان را عقب می‌اندازند، درد را تحمل می‌کنند، دندان را می‌کشند یا کلاً قید درمان را می‌زنند؛ چون هزینه حفظ ساده‌ترین بخش سلامت، دیگر از توان بخش بزرگی از جامعه خارج شده است.


@Eterazebazar

📶 هزینه گزافِ «وصل بودنِ نمایشی»؛ مردم تا کی باید از سد فیلترینگ عبور کنند؟

اینترنت بین‌الملل بعد از ماه‌ها وقفه وصل شده، اما چیزی که مردم تجربه می‌کنند بیشتر شبیه اینترنت با اعمال شاقه است تا دسترسی آزاد و عادی.
امروز در گوشی خیلی از مردم، به‌جای اپلیکیشن‌های کاربردی و آموزشی، ویترینی از فیلترشکن‌های مختلف دیده می‌شود؛ ابزارهایی که هم سرعت و کیفیت زندگی دیجیتال را نابود کرده‌اند و هم راه را برای بدافزارها، کلاهبرداری‌ها و تهدید حریم خصوصی باز کرده‌اند.
حالا برای ساده‌ترین کارهای روزمره، از باز کردن یک سایت گرفته تا پرداخت بانکی، آموزش، ارتباط کاری یا دسترسی به اطلاعات، مردم مجبورند مدام بین فیلترشکن‌ها سرگردان باشند؛ قطع کنند، وصل کنند، دوباره امتحان کنند و اعصابشان را فرسوده کنند تا شاید یک صفحه ساده باز شود.
در دنیایی که کشورها بر سر ثانیه‌ها در رقابت هوش مصنوعی، اقتصاد دیجیتال و فناوری هستند، این حجم از محدودسازی فقط یک نتیجه داشته: فرسودگی مردم، ناامیدی نسل جوان و ضربه به کسب‌وکارهایی که زندگی‌شان به اینترنت وابسته است.
اینترنتِ با اعمال شاقه، در شأن مردم نیست.
و تاریخ فراموش نمی‌کند چه کسانی زندگی دیجیتال یک ملت را این‌گونه به زجر روزمره تبدیل کردند.


@Eterazebazar