اعتراض مدنی بازار
19.8K subscribers
72.7K photos
47K videos
166 files
574 links
ارتباط با مدیران کانال:
@Hossen13320
@mehdi_sarraf
@javaherian59
@hosseinKashani4 ادمین ورزش
کانال: https://t.me/Eterazebazar
این کانال وابسته به هیچ جریان سیاسی نیست،
نه «شاه» و نه «شیخ ، صدای بازاریم»

توئیتر: https://twitter.com/EterazB
Download Telegram
🚛 گزارش میدانی از راننده‌های زحمتکش؛ جاده هست، اما رمق کار نیست

راننده‌ها می‌گویند بندر دیگر مثل سابق نیست؛ نه آن جنب‌وجوش گذشته را دارد، نه شلوغی جاده اسکله، نه صف‌های طولانی اسکن و باسکول. فضایی که روزی پر از رفت‌وآمد و بارگیری بود، حالا برای خیلی‌ها رنگ بلاتکلیفی گرفته است.
به گفته رانندگان، دیگر مثل گذشته بار آزاد به‌سختی پیدا می‌شود. تعداد محدودی مشغول جابه‌جایی بارهای فله یا شمش هستند، اما خیلی از تریلی‌ها و تیغه‌ها عملاً باری برای حمل ندارند؛ و اگر هم باری پیدا شود، خیلی‌ها می‌گویند به استهلاک و هزینه‌هایش نمی‌ارزد.
درد اصلی فقط کمبود بار نیست؛ هزینه‌ها از هر طرف بالا رفته:
▪️ یک پرس غذا زیر ۷۰۰ هزار تومان پیدا نمی‌شود
▪️ یک باکس آب معدنی حدود ۲۰۰ هزار تومان
▪️ یخ تا ۳۰۰ هزار تومان رسیده
یکی از راننده‌ها می‌گوید:
«دیروز لاستیکی که سیمش زده بود بیرون را ۳۰ میلیون تومان به من فروختند؛ کرایه من تا مشهد ۴۰ میلیون تومان است. از آن، هزینه خورد و خوراک و خرج راه را کم کن، بعد هم هزینه تیوب و نوار و خرج‌های دیگر... آخرش چیزی برای آدم می‌ماند؟»
حرف مشترک خیلی از رانندگان این است:
کار کنیم، نمی‌صرفد.
کار نکنیم، خرج زندگی را از کجا بیاوریم؟
و شاید تلخ‌ترین جمله همان باشد که یکی از آن‌ها گفت:
«خدا هیچ بشری را مثل ما سرگردان نکند.»


@Eterazebazar
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
قیمت یک موز در تهران: ۱۸۰ هزار تومان!

وقتی قیمت یک میوه به چنین ارقامی می‌رسد، سؤال اصلی فقط گرانی نیست؛ این است که مرز این افزایش‌ها دقیقاً کجاست و قرار است زندگی مردم تا کجا عقب‌نشینی کند؟

@Eterazebazar
۸۸ روز قطع اینترنت

۸۸ روز قطع بودن اینترنت فقط خاموشی یک سرویس نبود؛
نفس خیلی از کسب‌وکارها بند آمد، مشتری‌ها از دست رفتند، درآمدها نابود شد و آدم‌های زیادی آسیب دیدند.

برای خیلی‌ها اینترنت فقط چند اپلیکیشن یا شبکه اجتماعی نبود؛ ابزار کار، نان شب، ارتباط با مشتری و راه ادامه زندگی بود.

حالا هم که اینترنت نیم‌بند برگشته، چیزی فراموش نشده ما خشمگینیم از این همه فشار و خسارت.

@Eterazebazar
🍳 املت هم لاکچری شد!
تا چند سال پیش املت، نماد ساده‌ترین و دم‌دستی‌ترین غذای سفره مردم بود؛ غذایی ارزان، سریع و همیشه در دسترس.
اما حالا قیمت یک املت ا به ۵۰۰ هزار تومان رسیده است.

وقتی املت ۵۰۰ هزار تومانی می‌شود، دیگر مسئله فقط گرانی غذا نیست؛ مسئله این است که زندگی عادی هم دارد از دسترس خیلی‌ها خارج می‌شود.

@Eterazebazar
📶 اینترنت را برگرداندند؛ انگار لطف کرده‌اند!

حالا بعضی‌ها می‌خواهند از وصل شدن دوباره اینترنت برای دولت امروز کشور «دستاورد» بسازند؛ انگار چیزی را فتح کرده‌اند! در حالی که فقط بخشی از حقی را برگرداندند که خودشان ماه‌ها از مردم گرفته بودند.
سؤال ساده مردم این است:
چه کسی پاسخ می‌دهد برای این همه خسارت؟
برای کسب‌وکارهایی که نابود شدند؟
برای مردمی که سه ماه در فشار، بلاتکلیفی و خفگی دیجیتال زندگی کردند؟
برای جوان‌هایی که کار و درآمدشان دود شد؟
برای خانواده‌هایی که از ساده‌ترین ارتباط محروم شدند؟
در تمام این مدت، اینترنت‌پرو فروختند، از محدودیت پول ساختند و جیب مردم را خالی کردند؛ بعد حالا همان اینترنت نیم‌بند را برگردانده‌اند و بعضی‌ها طوری حرف می‌زنند که انگار باید تشکر هم کرد!
تلخ‌تر از همه این است که هیچ تضمینی وجود ندارد فردا دوباره همین سناریو تکرار نشود. چون مشکل فقط قطع اینترنت نیست؛ مشکل ذهنیتی است که فکر می‌کند می‌شود هر زمان خواست، زندگی میلیون‌ها آدم را با یک دکمه مختل کرد و بعد هم بدون پاسخگویی عبور کرد.
اما یک چیز را فراموش کرده‌اند:
ترس و فشار شاید مدتی مردم را خسته کند، اما خشمِ جمع‌شده فراموش نمی‌شود.
مردمی که این همه فشار را تحمل کرده‌اند، خوب یادشان مانده چه کسانی زندگی‌شان را گروگان گرفتند.
و دیر یا زود، همین حافظه جمعی خطرناک‌تر از هر اینترنت آزادی خواهد شد که از آن می‌ترسند.

@Eterazebazar
وقتی مردم به بانک هم اعتماد ندارند؛ پول‌ها از عابربانک ناپدید می‌شود

دبیرکل کانون بانک‌ها و مؤسسات اعتباری خصوصی می‌گوید علت کمبود پول نقد در عابربانک‌ها، اختلال در شبکه بانکی و افزایش تمایل مردم به نگهداری اسکناس در خانه است.

ترجمه ساده این حرف چیست؟

یعنی مردم آن‌قدر از وضعیت شبکه بانکی، اینترنت و پایداری سیستم‌ها بی‌اعتماد شده‌اند که ترجیح می‌دهند پول نقد را پیش خود نگه دارند تا در حساب بانکی.

وقتی مردم نگران‌اند که شاید فردا کارتخوان کار نکند، انتقال بانکی مختل شود یا عابربانک خالی بماند، طبیعی است که پول را از بانک بیرون بکشند.

این فقط کمبود اسکناس نیست؛ این نشانه فرسایش اعتماد عمومی است.

اقتصادی که مردمش به جای سپردن پول به سیستم بانکی، پول نقد را در خانه نگه می‌دارند، یعنی وارد مرحله‌ای از نااطمینانی شده که حتی گردش عادی پول هم مختل می‌شود.

واقعیت این است که بحران فقط در عابربانک‌ها نیست؛ بحران اصلی جایی است که مردم دیگر به پایداری ساده‌ترین زیرساخت‌های روزمره هم اطمینان ندارند.

@Eterazebazar
🦷 یکی دیگر از دستاوردها ی این حکومت ؛ مردم درد دندان را تحمل می‌کنند چون درمانش از توانشان خارج شده

در کشوری که هزینه درمان هر دندان به ده‌ها میلیون تومان رسیده، خیلی‌ها دیگر دندان‌درد را درمان نمی‌کنند؛ تحملش می‌کنند.
طبق تعرفه‌ها و قیمت‌های فعلی:
▪️ حداقل هزینه عصب‌کشی یک دندان: حدود ۶ میلیون و ۸۰۰ هزار تومان
▪️ هر واحد ایمپلنت: بین ۲۳ تا ۳۰ میلیون تومان و در بعضی کلینیک‌ها تا ۵۰ میلیون تومان
▪️ اندوکراون: بین ۱۱ تا ۱۳ میلیون تومان
▪️ پر کردن دندان: بین ۴ تا ۱۲ میلیون تومان
در مجموع، درمان هر دندان حالا چیزی بین ۱۵ تا ۴۰ میلیون تومان هزینه دارد؛ آن هم بدون حمایت واقعی بیمه‌های پایه.
و این در حالی است که طبق آمارها، هر ایرانی به‌طور میانگین حداقل ۶ دندان پوسیده دارد.

خیلی‌ها درمان را عقب می‌اندازند، درد را تحمل می‌کنند، دندان را می‌کشند یا کلاً قید درمان را می‌زنند؛ چون هزینه حفظ ساده‌ترین بخش سلامت، دیگر از توان بخش بزرگی از جامعه خارج شده است.


@Eterazebazar
📶 هزینه گزافِ «وصل بودنِ نمایشی»؛ مردم تا کی باید از سد فیلترینگ عبور کنند؟

اینترنت بین‌الملل بعد از ماه‌ها وقفه وصل شده، اما چیزی که مردم تجربه می‌کنند بیشتر شبیه اینترنت با اعمال شاقه است تا دسترسی آزاد و عادی.
امروز در گوشی خیلی از مردم، به‌جای اپلیکیشن‌های کاربردی و آموزشی، ویترینی از فیلترشکن‌های مختلف دیده می‌شود؛ ابزارهایی که هم سرعت و کیفیت زندگی دیجیتال را نابود کرده‌اند و هم راه را برای بدافزارها، کلاهبرداری‌ها و تهدید حریم خصوصی باز کرده‌اند.
حالا برای ساده‌ترین کارهای روزمره، از باز کردن یک سایت گرفته تا پرداخت بانکی، آموزش، ارتباط کاری یا دسترسی به اطلاعات، مردم مجبورند مدام بین فیلترشکن‌ها سرگردان باشند؛ قطع کنند، وصل کنند، دوباره امتحان کنند و اعصابشان را فرسوده کنند تا شاید یک صفحه ساده باز شود.
در دنیایی که کشورها بر سر ثانیه‌ها در رقابت هوش مصنوعی، اقتصاد دیجیتال و فناوری هستند، این حجم از محدودسازی فقط یک نتیجه داشته: فرسودگی مردم، ناامیدی نسل جوان و ضربه به کسب‌وکارهایی که زندگی‌شان به اینترنت وابسته است.
اینترنتِ با اعمال شاقه، در شأن مردم نیست.
و تاریخ فراموش نمی‌کند چه کسانی زندگی دیجیتال یک ملت را این‌گونه به زجر روزمره تبدیل کردند.


@Eterazebazar
🛒 وقتی خرید قسطی به نانِ زندگی می‌رسد؛ این یعنی مردم زیر بار گرانی له شده‌اند

خرید قسطی زمانی مخصوص خانه، ماشین یا وسایل گران‌قیمت بود؛ اما حالا دامنه‌اش به غذا، لباس، کفش و حتی نیازهای روزمره رسیده است.
این یعنی بخش بزرگی از مردم دیگر حتی توان خرید نقدیِ زندگی عادی را هم ندارند و مجبورند هزینه خوردن، پوشیدن و زنده ماندن را قسط‌بندی کنند.
درآمدهای ماهانه هنوز نرسیده، پیش‌خور می‌شود.
حقوق‌ها وسط ماه تمام می‌شود.
و مردم برای ساده‌ترین نیازها هم وارد بدهی و خرید اعتباری شده‌اند.
در حالی که پشت تریبون‌ها از «کنترل تورم» و «بهبود اوضاع» حرف می‌زنند، واقعیت کف جامعه چیز دیگری است؛ مردمی که روزبه‌روز فقیرتر می‌شوند و زندگی‌شان آرام‌آرام قسطی شده است.
تلخ‌ترین بخش ماجرا اینجاست که خرید قسطی دیگر انتخاب نیست؛ اجبار است.
اجبار برای دوام آوردن در اقتصادی که هر روز سفره مردم را کوچک‌تر می‌کند.
و لعنت به این حکومت که مردم را به جایی رسانده که برای ابتدایی‌ترین نیازهای زندگی هم باید بدهکار آینده‌شان شوند.

@Eterazebazar
🥛 لبنیات هم دارد از سفره مردم حذف می‌شود

مدیرعامل اتحادیه تعاونی‌های لبنی می‌گوید سرانه مصرف لبنیات در ایران حالا به حدود یک‌چهارم میانگین جهانی رسیده و با موج جدید گرانی، این مصرف باز هم کمتر خواهد شد.
وقتی شیر خام ظرف چند روز از کیلویی ۴۶ هزار تومان به ۶۱ هزار تومان می‌رسد، طبیعی است که قیمت ماست، پنیر، شیر و دیگر لبنیات هم دوباره جهش کند؛ اما سؤال اصلی اینجاست:
آخر این گرانی‌ها قرار است کجا متوقف شود؟

در این مملکت انگار هیچ‌چیز تعطیل نمی‌شود جز سفره مردم.
هر روز یک کالا گران‌تر می‌شود، هر روز بخشی از زندگی عادی از دسترس مردم خارج می‌شود و تنها چیزی که بی‌وقفه ادامه دارد، فشار اقتصادی است.
زورشان به اینترنت مردم رسید، آن را هم بستند؛ حالا هم بعد از باز کردن نیم‌بند، مردم را با اینترنت داغان و اعصاب‌خردکن زجر می‌دهند.
اما واقعیت این است که مردم همه این روزها را به خاطر می‌سپارند.
روزی که نوبت مردم برسد، آن وقت دیگر نه از تاک نشانی می‌ماند و نه از تاک‌نشان.
از ما گفتن.


@Eterazebazar
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
آتش‌سوزی در نزدیکی یکی از اسکله‌های بندر انزلی

گزارش‌ها حاکی از وقوع آتش‌سوزی در محدوده کنار یکی از اسکله‌های بندر انزلی است.
تا این لحظه جزئیات دقیقی درباره علت حادثه، میزان خسارت یا احتمال مصدومیت منتشر نشده و علت آتش‌سوزی همچنان نامشخص اعلام شده است.

@Eterazebazar
🏦 پایان مهلت تنفس چک‌های برگشتی؛ فشار تازه بر مردم و کسب‌وکارها

بانک مرکزی اعلام کرده از ۹ خرداد ۱۴۰۵، تعلیق محدودیت‌های مربوط به چک‌های برگشتی پایان می‌یابد و محرومیت‌های بانکی دوباره اجرا می‌شود.
یعنی افرادی که چک برگشتی دارند، دوباره با محدودیت‌هایی مثل:
▪️ ممنوعیت افتتاح حساب جدید
▪️ محرومیت از دریافت وام و تسهیلات
▪️ ممنوعیت دریافت دسته‌چک
▪️ و عدم امکان ثبت چک جدید
مواجه خواهند شد.
این در حالی است که بسیاری از کسب‌وکارها و مردم، همین حالا هم زیر فشار سنگین رکود، گرانی، کاهش فروش و بحران نقدینگی قرار دارند.
واقعیت این است که بخش بزرگی از چک‌های برگشتی امروز، نه از سر کلاهبرداری؛ بلکه نتیجه اقتصادی است که نفس خیلی‌ها را بریده است. بازاری که فروش ندارد، مردمی که قدرت خریدشان سقوط کرده و کسب‌وکارهایی که فقط برای زنده ماندن دست‌وپا می‌زنند.
در چنین شرایطی، برگشت دوباره این محدودیت‌ها می‌تواند فشار مضاعفی بر فعالان اقتصادی و مردم عادی وارد کند؛ مردمی که خیلی‌هایشان دیگر نه نقدینگی دارند، نه امیدی به بهبود سریع اوضاع.

@Eterazebazar
🏚 بازار جنت؛ چهار ماه وعده، چهار ماه بلاتکلیفی

مدیرعامل شرکت ساماندهی صنایع و مشاغل شهر تهران می‌گوید بازار جنت تا نیمه دوم تیرماه راه‌اندازی می‌شود و برای ادامه فعالیت کسبه، زمینی در منطقه ۵ تهران در نظر گرفته شده است.
اما روایت بسیاری از کسبه چیز دیگری است؛ روایتی از ماه‌ها بلاتکلیفی، وعده‌های تکراری و زندگی‌هایی که زیر بار خسارت و بی‌پولی در حال فروپاشی است.

یکی از کسبه بازار جنت می‌گوید:
«به خدا، به پیر، به پیغمبر دروغ می‌گویند…
چهار ماه است هر روز یک وعده تازه می‌دهند، اما هیچ‌چیز عملی نشده.
من خانم مریض دارم، مستأجرم، سرمایه‌ام کامل سوخته… واقعاً نمی‌دانم چه‌کار کنم.»

برای خیلی از این خانواده‌ها، ماجرا فقط یک بازار یا چند غرفه نیست؛
تمام زندگی، سرمایه و آینده‌شان در همان آتش از بین رفت و حالا بعد از ماه‌ها، هنوز نه خسارتی پرداخت شده، نه وام مؤثری داده‌اند و نه کسبه به ثبات رسیده‌اند.
تلخ‌تر از همه این است که هر روز فقط تاریخ جدید اعلام می‌شود؛
وعده پشت وعده، بدون نتیجه.
مردمی که زندگیشان سوخته، دیگر با حرف آرام نمی‌شوند.
وقتی کسی همه سرمایه‌اش را از دست داده، وعده بدون عمل فقط نمک پاشیدن روی زخم است.

@Eterazebazar
گزارش میدانی از اهواز

بیشتر میدان ها که اوایل جنگ مملو بود از جمعیت حکومتی، امشب آنچنان جمعیت قبل را نداشت و با اینکه پنجشنبه شب است و معمولا شهر شلوغ است.
همچنین بلوار معروف شهر را یک طرفش بسته بودن و باعث ترافیک سنگین شده بود و علت بسته بودنش قابل تشخیص نبود
می‌شود دو علت را پیش بینی کرد :
نشان دادن در تلوزيون و عکس برداری که بگویند مردم با ما هستند
یا واقعا بیکار و بیمار هستند که چنین کاری انجام می‌دهند

@Eterazebazar
نمیدونم چطور بگم،
ولی حس می‌کنم وقتی اینترنت قطع بود، از الان بهتر وصل می‌شدم!
الان اسمش «وصله»، نصف برنامه‌ها از کار افتادن و آدم باید برای ساده‌ترین کار، ده بار قطع و وصل کنه.
این وضعیت بیشتر شبیه زجرِ تدریجی است تا اینترنت.

@Eterazebazar
یورش سپاه به روستای قلعه‌کهنه دالاهو؛ دو برادر کرد یارسانی کشته شدند

بامداد دیروز، نیروهای سپاه پاسداران با یورش به روستای «قلعه‌کهنه» در شهرستان دالاهو، دو برادر کرد یارسانی به نام‌های میثم و مجتبی ویسی را با تیراندازی مستقیم کشتند.
این دو برادر از چهره‌های فرهنگی و اجتماعی جامعه یارسان بودند و پس از اعتراضات دی‌ماه سال گذشته، به‌دلیل فشارها و تهدیدهای امنیتی، به‌صورت مخفیانه زندگی می‌کردند.
بر اساس گزارش‌ها، میثم و مجتبی ویسی در جریان عملیات نیروهای سپاه هدف گلوله قرار گرفتند و جان باختند.
آن‌ها پیش‌تر نیز به‌خاطر فعالیت‌های فرهنگی و حضور در اعتراضات، بارها تحت فشار و بازداشت قرار گرفته بودند.

حکومتی که از کتاب، از نوروز، از فرهنگ، از جوان و از امید می‌ترسد، خوب می‌داند خطر واقعی نسلی است که هنوز می‌خواهد فکر کند، بخواند، آینده‌ای متفاوت بسازد.

مجتبی و میثم را کشتند؛
اما حقیقتی که این سال‌ها بارها تکرار شده، هنوز زنده است:

حکومت‌ها می‌توانند انسان‌ها را بکشند، اما نمی‌توانند رؤیاها و حافظه جمعی مردم را دفن کنند.

@Eterazebazar
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
افزایش چند قلم کالا؛ روایت یک کاسب بازار از گرانی‌های بی‌پایان

یک کاسب بازار می‌گوید این روزها تقریباً هر هفته قیمت چند قلم کالا دوباره بالا می‌رود؛ از مواد غذایی گرفته تا اقلام مصرفی روزمره.

@Eterazebazar
این فقط فروش یک بطری روغن نیست؛

این تصویر اقتصادی است که مردم را به جایی رسانده تا برای خرید ابتدایی‌ترین نیاز فرزندشان، مایحتاج روزمره خانه را بفروشند.

وقتی حقوق‌ها زیر فشار تورم له می‌شود، وقتی قیمت کالاها هر روز بالا می‌رود و سفره‌ها کوچک‌تر می‌شود، نتیجه همین می‌شود؛
زندگی قسطی، خرید نسیه و حالا فروش مایحتاج خانه برای دوام آوردن.

و بعد بعضی‌ها هنوز از «بهبود اوضاع» حرف می‌زنند…

واقعیت کف جامعه چیز دیگری است؛
مردمی که دیگر برای پیشرفت نمی‌جنگند، فقط برای زنده ماندن تقلا می‌کنند.

@Eterazebazar
اعتراض دانشجویان پزشکی شیراز؛ «ما نیروی ارزان و بی‌صدا نیستیم»

تجمع این هفته دانشجویان پزشکی شیراز فقط یک اعتراض صنفی ساده نبود؛ فریاد نسلی بود که سال‌ها زیر فشار سیاست‌های ناعادلانه وزارت بهداشت، فرسوده شده است.
دانشجویان معترض می‌گویند هزینه آزادسازی مدرک پزشکی به‌شکل سنگین و غیرمنطقی افزایش یافته، در حالی که کمک‌هزینه‌ها و شرایط معیشتی آنان هیچ تناسبی با تورم و هزینه‌های واقعی زندگی ندارد.
در شرایطی که حداقل دستمزدها رشد چندبرابری داشته، افزایش ناچیز کمک‌هزینه دانشجویان پزشکی حتی پاسخگوی ابتدایی‌ترین هزینه‌های زندگی هم نیست.
یکی از مهم‌ترین شعارهای معترضان این بود:
«دانشجوی پزشکی، برده و نیروی بی‌صدای بیمارستان نیست.»
سال‌هاست از دانشجویان پزشکی انتظار دارند در خط درمان، شیفت‌های سنگین، فشار روحی و کمبود امکانات دوام بیاورند، اما وقتی نوبت معیشت، رفاه، امنیت روانی و شأن حرفه‌ای می‌رسد، همه چیز فراموش می‌شود.
نسلی که باید امید آینده درمان کشور باشد، امروز خودش زیر فشار اقتصادی، فرسودگی روانی و بی‌عدالتی در حال له شدن است.
و خطرناک‌تر اینجاست که وقتی حتی قشر درمان و دانشجوی پزشکی هم به مرز اعتراض رسیده، یعنی عمق بحران بسیار بیشتر از چیزی است که در آمارها و سخنرانی‌های رسمی گفته می‌شود.

@Eterazebazar