🦷 یکی دیگر از دستاوردها ی این حکومت ؛ مردم درد دندان را تحمل می‌کنند چون درمانش از توانشان خارج شده

در کشوری که هزینه درمان هر دندان به ده‌ها میلیون تومان رسیده، خیلی‌ها دیگر دندان‌درد را درمان نمی‌کنند؛ تحملش می‌کنند.
طبق تعرفه‌ها و قیمت‌های فعلی:
▪️ حداقل هزینه عصب‌کشی یک دندان: حدود ۶ میلیون و ۸۰۰ هزار تومان
▪️ هر واحد ایمپلنت: بین ۲۳ تا ۳۰ میلیون تومان و در بعضی کلینیک‌ها تا ۵۰ میلیون تومان
▪️ اندوکراون: بین ۱۱ تا ۱۳ میلیون تومان
▪️ پر کردن دندان: بین ۴ تا ۱۲ میلیون تومان
در مجموع، درمان هر دندان حالا چیزی بین ۱۵ تا ۴۰ میلیون تومان هزینه دارد؛ آن هم بدون حمایت واقعی بیمه‌های پایه.
و این در حالی است که طبق آمارها، هر ایرانی به‌طور میانگین حداقل ۶ دندان پوسیده دارد.

خیلی‌ها درمان را عقب می‌اندازند، درد را تحمل می‌کنند، دندان را می‌کشند یا کلاً قید درمان را می‌زنند؛ چون هزینه حفظ ساده‌ترین بخش سلامت، دیگر از توان بخش بزرگی از جامعه خارج شده است.


@Eterazebazar

📶 هزینه گزافِ «وصل بودنِ نمایشی»؛ مردم تا کی باید از سد فیلترینگ عبور کنند؟

اینترنت بین‌الملل بعد از ماه‌ها وقفه وصل شده، اما چیزی که مردم تجربه می‌کنند بیشتر شبیه اینترنت با اعمال شاقه است تا دسترسی آزاد و عادی.
امروز در گوشی خیلی از مردم، به‌جای اپلیکیشن‌های کاربردی و آموزشی، ویترینی از فیلترشکن‌های مختلف دیده می‌شود؛ ابزارهایی که هم سرعت و کیفیت زندگی دیجیتال را نابود کرده‌اند و هم راه را برای بدافزارها، کلاهبرداری‌ها و تهدید حریم خصوصی باز کرده‌اند.
حالا برای ساده‌ترین کارهای روزمره، از باز کردن یک سایت گرفته تا پرداخت بانکی، آموزش، ارتباط کاری یا دسترسی به اطلاعات، مردم مجبورند مدام بین فیلترشکن‌ها سرگردان باشند؛ قطع کنند، وصل کنند، دوباره امتحان کنند و اعصابشان را فرسوده کنند تا شاید یک صفحه ساده باز شود.
در دنیایی که کشورها بر سر ثانیه‌ها در رقابت هوش مصنوعی، اقتصاد دیجیتال و فناوری هستند، این حجم از محدودسازی فقط یک نتیجه داشته: فرسودگی مردم، ناامیدی نسل جوان و ضربه به کسب‌وکارهایی که زندگی‌شان به اینترنت وابسته است.
اینترنتِ با اعمال شاقه، در شأن مردم نیست.
و تاریخ فراموش نمی‌کند چه کسانی زندگی دیجیتال یک ملت را این‌گونه به زجر روزمره تبدیل کردند.


@Eterazebazar

🛒 وقتی خرید قسطی به نانِ زندگی می‌رسد؛ این یعنی مردم زیر بار گرانی له شده‌اند

خرید قسطی زمانی مخصوص خانه، ماشین یا وسایل گران‌قیمت بود؛ اما حالا دامنه‌اش به غذا، لباس، کفش و حتی نیازهای روزمره رسیده است.
این یعنی بخش بزرگی از مردم دیگر حتی توان خرید نقدیِ زندگی عادی را هم ندارند و مجبورند هزینه خوردن، پوشیدن و زنده ماندن را قسط‌بندی کنند.
درآمدهای ماهانه هنوز نرسیده، پیش‌خور می‌شود.
حقوق‌ها وسط ماه تمام می‌شود.
و مردم برای ساده‌ترین نیازها هم وارد بدهی و خرید اعتباری شده‌اند.
در حالی که پشت تریبون‌ها از «کنترل تورم» و «بهبود اوضاع» حرف می‌زنند، واقعیت کف جامعه چیز دیگری است؛ مردمی که روزبه‌روز فقیرتر می‌شوند و زندگی‌شان آرام‌آرام قسطی شده است.
تلخ‌ترین بخش ماجرا اینجاست که خرید قسطی دیگر انتخاب نیست؛ اجبار است.
اجبار برای دوام آوردن در اقتصادی که هر روز سفره مردم را کوچک‌تر می‌کند.
و لعنت به این حکومت که مردم را به جایی رسانده که برای ابتدایی‌ترین نیازهای زندگی هم باید بدهکار آینده‌شان شوند.

@Eterazebazar

🥛 لبنیات هم دارد از سفره مردم حذف می‌شود

مدیرعامل اتحادیه تعاونی‌های لبنی می‌گوید سرانه مصرف لبنیات در ایران حالا به حدود یک‌چهارم میانگین جهانی رسیده و با موج جدید گرانی، این مصرف باز هم کمتر خواهد شد.
وقتی شیر خام ظرف چند روز از کیلویی ۴۶ هزار تومان به ۶۱ هزار تومان می‌رسد، طبیعی است که قیمت ماست، پنیر، شیر و دیگر لبنیات هم دوباره جهش کند؛ اما سؤال اصلی اینجاست:
آخر این گرانی‌ها قرار است کجا متوقف شود؟

در این مملکت انگار هیچ‌چیز تعطیل نمی‌شود جز سفره مردم.
هر روز یک کالا گران‌تر می‌شود، هر روز بخشی از زندگی عادی از دسترس مردم خارج می‌شود و تنها چیزی که بی‌وقفه ادامه دارد، فشار اقتصادی است.
زورشان به اینترنت مردم رسید، آن را هم بستند؛ حالا هم بعد از باز کردن نیم‌بند، مردم را با اینترنت داغان و اعصاب‌خردکن زجر می‌دهند.
اما واقعیت این است که مردم همه این روزها را به خاطر می‌سپارند.
روزی که نوبت مردم برسد، آن وقت دیگر نه از تاک نشانی می‌ماند و نه از تاک‌نشان.
از ما گفتن.

@Eterazebazar

آتش‌سوزی در نزدیکی یکی از اسکله‌های بندر انزلی

گزارش‌ها حاکی از وقوع آتش‌سوزی در محدوده کنار یکی از اسکله‌های بندر انزلی است.
تا این لحظه جزئیات دقیقی درباره علت حادثه، میزان خسارت یا احتمال مصدومیت منتشر نشده و علت آتش‌سوزی همچنان نامشخص اعلام شده است.

@Eterazebazar

🏦 پایان مهلت تنفس چک‌های برگشتی؛ فشار تازه بر مردم و کسب‌وکارها

بانک مرکزی اعلام کرده از ۹ خرداد ۱۴۰۵، تعلیق محدودیت‌های مربوط به چک‌های برگشتی پایان می‌یابد و محرومیت‌های بانکی دوباره اجرا می‌شود.
یعنی افرادی که چک برگشتی دارند، دوباره با محدودیت‌هایی مثل:
▪️ ممنوعیت افتتاح حساب جدید
▪️ محرومیت از دریافت وام و تسهیلات
▪️ ممنوعیت دریافت دسته‌چک
▪️ و عدم امکان ثبت چک جدید
مواجه خواهند شد.
این در حالی است که بسیاری از کسب‌وکارها و مردم، همین حالا هم زیر فشار سنگین رکود، گرانی، کاهش فروش و بحران نقدینگی قرار دارند.
واقعیت این است که بخش بزرگی از چک‌های برگشتی امروز، نه از سر کلاهبرداری؛ بلکه نتیجه اقتصادی است که نفس خیلی‌ها را بریده است. بازاری که فروش ندارد، مردمی که قدرت خریدشان سقوط کرده و کسب‌وکارهایی که فقط برای زنده ماندن دست‌وپا می‌زنند.
در چنین شرایطی، برگشت دوباره این محدودیت‌ها می‌تواند فشار مضاعفی بر فعالان اقتصادی و مردم عادی وارد کند؛ مردمی که خیلی‌هایشان دیگر نه نقدینگی دارند، نه امیدی به بهبود سریع اوضاع.

@Eterazebazar

🏚 بازار جنت؛ چهار ماه وعده، چهار ماه بلاتکلیفی

مدیرعامل شرکت ساماندهی صنایع و مشاغل شهر تهران می‌گوید بازار جنت تا نیمه دوم تیرماه راه‌اندازی می‌شود و برای ادامه فعالیت کسبه، زمینی در منطقه ۵ تهران در نظر گرفته شده است.
اما روایت بسیاری از کسبه چیز دیگری است؛ روایتی از ماه‌ها بلاتکلیفی، وعده‌های تکراری و زندگی‌هایی که زیر بار خسارت و بی‌پولی در حال فروپاشی است.

یکی از کسبه بازار جنت می‌گوید:
«به خدا، به پیر، به پیغمبر دروغ می‌گویند…
چهار ماه است هر روز یک وعده تازه می‌دهند، اما هیچ‌چیز عملی نشده.
من خانم مریض دارم، مستأجرم، سرمایه‌ام کامل سوخته… واقعاً نمی‌دانم چه‌کار کنم.»
برای خیلی از این خانواده‌ها، ماجرا فقط یک بازار یا چند غرفه نیست؛
تمام زندگی، سرمایه و آینده‌شان در همان آتش از بین رفت و حالا بعد از ماه‌ها، هنوز نه خسارتی پرداخت شده، نه وام مؤثری داده‌اند و نه کسبه به ثبات رسیده‌اند.
تلخ‌تر از همه این است که هر روز فقط تاریخ جدید اعلام می‌شود؛
وعده پشت وعده، بدون نتیجه.
مردمی که زندگیشان سوخته، دیگر با حرف آرام نمی‌شوند.
وقتی کسی همه سرمایه‌اش را از دست داده، وعده بدون عمل فقط نمک پاشیدن روی زخم است.

@Eterazebazar

گزارش میدانی از اهواز

بیشتر میدان ها که اوایل جنگ مملو بود از جمعیت حکومتی، امشب آنچنان جمعیت قبل را نداشت و با اینکه پنجشنبه شب است و معمولا شهر شلوغ است.
همچنین بلوار معروف شهر را یک طرفش بسته بودن و باعث ترافیک سنگین شده بود و علت بسته بودنش قابل تشخیص نبود
می‌شود دو علت را پیش بینی کرد :
نشان دادن در تلوزيون و عکس برداری که بگویند مردم با ما هستند
یا واقعا بیکار و بیمار هستند که چنین کاری انجام می‌دهند

@Eterazebazar

نمیدونم چطور بگم،
ولی حس می‌کنم وقتی اینترنت قطع بود، از الان بهتر وصل می‌شدم!
الان اسمش «وصله»، نصف برنامه‌ها از کار افتادن و آدم باید برای ساده‌ترین کار، ده بار قطع و وصل کنه.
این وضعیت بیشتر شبیه زجرِ تدریجی است تا اینترنت.

@Eterazebazar

افزایش چند قلم کالا؛ روایت یک کاسب بازار از گرانی‌های بی‌پایان

یک کاسب بازار می‌گوید این روزها تقریباً هر هفته قیمت چند قلم کالا دوباره بالا می‌رود؛ از مواد غذایی گرفته تا اقلام مصرفی روزمره.

@Eterazebazar

این فقط فروش یک بطری روغن نیست؛

این تصویر اقتصادی است که مردم را به جایی رسانده تا برای خرید ابتدایی‌ترین نیاز فرزندشان، مایحتاج روزمره خانه را بفروشند.

وقتی حقوق‌ها زیر فشار تورم له می‌شود، وقتی قیمت کالاها هر روز بالا می‌رود و سفره‌ها کوچک‌تر می‌شود، نتیجه همین می‌شود؛
زندگی قسطی، خرید نسیه و حالا فروش مایحتاج خانه برای دوام آوردن.

و بعد بعضی‌ها هنوز از «بهبود اوضاع» حرف می‌زنند…

واقعیت کف جامعه چیز دیگری است؛
مردمی که دیگر برای پیشرفت نمی‌جنگند، فقط برای زنده ماندن تقلا می‌کنند.

@Eterazebazar

اعتراض دانشجویان پزشکی شیراز؛ «ما نیروی ارزان و بی‌صدا نیستیم»

تجمع این هفته دانشجویان پزشکی شیراز فقط یک اعتراض صنفی ساده نبود؛ فریاد نسلی بود که سال‌ها زیر فشار سیاست‌های ناعادلانه وزارت بهداشت، فرسوده شده است.
دانشجویان معترض می‌گویند هزینه آزادسازی مدرک پزشکی به‌شکل سنگین و غیرمنطقی افزایش یافته، در حالی که کمک‌هزینه‌ها و شرایط معیشتی آنان هیچ تناسبی با تورم و هزینه‌های واقعی زندگی ندارد.
در شرایطی که حداقل دستمزدها رشد چندبرابری داشته، افزایش ناچیز کمک‌هزینه دانشجویان پزشکی حتی پاسخگوی ابتدایی‌ترین هزینه‌های زندگی هم نیست.
یکی از مهم‌ترین شعارهای معترضان این بود:
«دانشجوی پزشکی، برده و نیروی بی‌صدای بیمارستان نیست.»
سال‌هاست از دانشجویان پزشکی انتظار دارند در خط درمان، شیفت‌های سنگین، فشار روحی و کمبود امکانات دوام بیاورند، اما وقتی نوبت معیشت، رفاه، امنیت روانی و شأن حرفه‌ای می‌رسد، همه چیز فراموش می‌شود.
نسلی که باید امید آینده درمان کشور باشد، امروز خودش زیر فشار اقتصادی، فرسودگی روانی و بی‌عدالتی در حال له شدن است.
و خطرناک‌تر اینجاست که وقتی حتی قشر درمان و دانشجوی پزشکی هم به مرز اعتراض رسیده، یعنی عمق بحران بسیار بیشتر از چیزی است که در آمارها و سخنرانی‌های رسمی گفته می‌شود.

@Eterazebazar

🍞 صف نان

این روزها در ابهر، میانه و خیلی از شهرهای دیگر، چیزی که بیشتر از همه به چشم می‌آید صف‌های طولانی نان است؛ صف‌هایی که از صبح زود شروع می‌شود و گاهی مردم را نیمه‌شب جلوی نانوایی می‌کشاند.
مدیریت آن‌قدر «دقیق» بوده که نان، حیاتی‌ترین نیاز سفره مردم، ساعت ۹ صبح تمام می‌شود و قبل از آنکه نصف محله خرید کند، کرکره نانوایی پایین می‌آید.
مردم برای چند قرص نان با هم درگیر می‌شوند، اعصاب‌ها خرد می‌شود و روزشان با خشم و تحقیر آغاز می‌شود؛ چون وقتی گوشت، مرغ و خیلی از مواد غذایی از سفره‌ها پر کشیده، نان تبدیل به آخرین پناه دست‌های خالی شده است.
صف نان فقط یک صف ساده نیست؛
متراژ واقعی تورم، فقر و عمق بحرانی است که زندگی مردم را بلعیده.
سهمیه آرد گم می‌شود، برنامه‌ریزی‌ها فقط روی کاغذ می‌ماند و نتیجه‌اش می‌شود مردمی که دست خالی به خانه برمی‌گردند.
تلخ‌تر اینکه بعضی وقت‌ها انگار نه تعهدی وجود دارد و نه مسئولیتی؛
گاهی فقط با تصمیم‌های اشتباه و بی‌برنامگی، زندگی مردم را به هم می‌ریزند و حتی ذره‌ای هم برایشان مهم نیست مردم چه می‌کشند.
این وضعیت فقط کمبود نان نیست؛
نشانه جامعه‌ای است که مردمش برای ابتدایی‌ترین حق زندگی هم باید ساعت‌ها در صف بایستند.

@Eterazebazar

🏚 جانمایی و وام بازار جنت چه شد؟ چهار ماه وعده، صفر نتیجه

کاسبان آسیب‌دیده بازار جنت می‌گویند هنوز نه خبری از جانمایی قطعی بازار جدید شده و نه وام‌هایی که وعده داده بودند به دست مردم رسیده است.
شهرداری تهران پیش‌تر اعلام کرده بود جانمایی بازار تا اوایل خرداد انجام می‌شود، اما حالا تاریخ جدیدی مطرح شده و گفته‌اند شاید تا نیمه تیرماه بازار جدید راه‌اندازی شود؛ آن هم در حالی که به گفته کسبه، هنوز هیچ عملیات جدی و مشخصی برای ساخت و راه‌اندازی محل جدید دیده نمی‌شود.
از طرف دیگر، وام یک میلیاردی‌ای که قرار بود با همکاری بنیاد علوی و شهرداری به کاسبان پرداخت شود هم همچنان در هاله‌ای از ابهام است؛
هر روز یک خبر تازه، یک وعده جدید و روایت‌های ضدونقیض.
کاسبانی که تمام سرمایه و زندگی‌شان در آتش سوخت، حالا ماه‌هاست میان وعده‌ها سرگردان مانده‌اند؛
نه بازار دارند، نه درآمد، نه خسارت واقعی گرفته‌اند و نه تکلیف آینده‌شان روشن است.
جمعی از کسبه بازار جنت می‌گویند:
«کاش شهرداری تهران و بنیاد علوی بالاخره صادقانه تکلیف ما را روشن کنند.
ما دیگر از وعده خسته شده‌ایم؛ زندگی مردم معطل حرف و تاریخ جدید مانده است.»

@Eterazebazar

🏚 اینجا شبیه هیچ‌جای اصفهان نیست؛ روایت زندگی از زیر پوست شهری که پنهانش کرده‌اند

اینجا فقط چند ایستگاه با مرکز اصفهان فاصله دارد؛
کافی است سوار یک اتوبوس شهری شوی، کارت بزنی و چند دقیقه بعد وارد دنیایی شوی که انگار دیگر ربطی به اصفهان ندارد.
اینجا دیگر شبیه شهری تاریخی و توریستی نیست؛
بیشتر شبیه گوشه‌ای فراموش‌شده از فقر، اعتیاد و فروپاشی انسانی است؛ جایی که هیچ رسانه حکومتی حاضر نیست تصویر واقعی‌اش را نشان دهد.
در این کوچه‌های تنگ و تاریک، شیشه، هروئین، قرص و انواع مواد مخدر تبدیل به تجارت روزمره شده؛
خلافکارانی که هر روز فربه‌تر می‌شوند و مردمی که هر روز بیشتر در باتلاق فرو می‌روند.
نور ضعیف لامپ‌ها اجازه نمی‌دهد حتی آدم‌های افتاده کنار دیوارها را درست ببینی؛
فقط صدای نفس‌هاست که می‌فهماند میان این همه ویرانی، هنوز زندگی نیمه‌جانی جریان دارد.
اینجا دیگر امید معنا ندارد؛
افیون همه‌چیز را بلعیده.
پیاله‌های مانده، نان خشک، سرنگ‌های رهاشده، زرورق‌ها و منقل‌های سوخته، فقط ابزار اعتیاد نیستند؛
مدارکی‌اند از جامعه‌ای که آرام‌آرام در حال فروپاشی است.
تلخ‌تر از همه، کودکان این محله‌اند؛
بچه‌هایی که به‌جای مدرسه، الفبای مواد مخدر را یاد گرفته‌اند.
کودکانی که بدون شناسنامه، بدون هویت و بدون آینده، وسط آسیب‌ها بزرگ می‌شوند.
اینجا خیلی از بچه‌ها هنوز خواندن و نوشتن بلد نیستند،
اما خوب می‌دانند مواد چطور ردوبدل می‌شود.
این فقط یک محله فقیر نیست؛
این آینه شکست سیاست‌ها، تبعیض، فقر، بی‌عدالتی و سال‌ها رهاشدگی است.
و سؤال دردناک اینجاست:
چه کردید با مردمی که روزی فقط می‌خواستند زندگی کنند؟

@Eterazebazar

📶 اسمش اینترنت است؛ واقعیتش اختلالِ مهندسی‌شده

کاربران و متخصص‌ها می‌گویند چیزی که الان به اسم «بازگشت اینترنت» معرفی می‌شود، هنوز با اینترنت عادی فاصله زیادی دارد.
گزارش‌ها نشان می‌دهد بخشی از اختلال‌ها همچنان پابرجاست؛
UDP عملاً بسته یا شدیداً محدود شده، TCP با محدودیت سنگین روبه‌روست، IPv6 در بسیاری از مسیرها قطع شده و خیلی از VPNها یا اصلاً وصل نمی‌شوند یا بعد از اتصال، عملاً دیتایی ردوبدل نمی‌کنند.
یعنی مشکل فقط فیلتر یک سایت یا اپلیکیشن نیست؛
لایه‌های اصلی شبکه و ترافیک اینترنت دستکاری شده و همین باعث شده سرعت، پایداری و کیفیت اتصال به‌شدت افت کند.
نتیجه چیست؟
اینترنتی که روی کاغذ «وصل» است، اما در عمل برای میلیون‌ها نفر نیمه‌فلج، ناپایدار و اعصاب‌خردکن باقی مانده.
مردم خوب می‌فهمند فرق اینترنت واقعی با اینترنت قطره‌چکانی چیست.
وقتی ساده‌ترین تماس، فایل، سایت یا سرویس خارجی با اختلال باز می‌شود، یعنی اینترنت هنوز برنگشته؛ فقط شکلِ محدودتری از قطع بودن ادامه پیدا کرده است.

@Eterazebazar

چیپس قسطی؛ روایتی تلخ از اقتصاد امروز

زمانی خرید قسطی برای خانه، خودرو یا کالاهای گران‌قیمت بود؛
امروز نوبت به چیپس رسیده است.

🔹 ۱۰ عدد چیپس؛ ۶۰۰ هزار تومان
🔹 فروش قسطی تنقلات در برخی فروشگاه‌ها

این فقط گرانی یک خوراکی نیست؛
نشانه‌ای از کوچک شدن قدرت خرید مردمی است که حالا حتی برای ساده‌ترین کالاها هم باید حساب‌وکتاب کنند.

وقتی خرید قسطی از لوازم ضروری عبور کند و به تنقلات برسد، یعنی تورم مدت‌هاست از مرز هشدار گذشته است.

@Eterazebazar

هرجا رو نگاه می‌کنی حرف از خرید قسطی‌ هست. اکثر فروشگاه ها دارند خرید قسطی رو فعال می‌کنند. یادمه قبلا برای چیزای خیلی خیلی گرون حرف از پرداخت قسطی می‌شد. اما الان فرقی نمیکنه، الان برای کوچک ترین نیازهای شخصی‌مون هم قسطی خرید میکنیم..
به جای رسیدیم که حتی برای خرید یه کتاب، لباس و کیف هم گزینه خرید قسطی رو فعال می‌کنیم. البته افراد خیلی خیلی زیادی مردم دیگه ذره‌ای به دنبال خرید لباس و اینها نیستن و فقط به دنبال خرید مواد غذایی هستند.

@Eterazebazar