اعتراض مدنی بازار
سه ماه انتظار، چهار روز تأخیر؛ مدرسه روستا همچنان بلاتکلیف کانکس واژگون شد؛ آموزش هم واژگون شد چهار روز از آغاز سال تحصیلی گذشت؛ دانشآموزان آبسردوییه هنوز مدرسه ندارند 🔹 در حالی که تنها چند روز از آغاز سال تحصیلی جدید میگذرد، دانشآموزان دبستان روستای…
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
یک با یک برابر نیست...
در یک سوی قاب، زنگ مدرسه به صدا درآمده؛
کلاسها روشناند، نیمکتها مرتباند و خیالها آسوده.
در سوی دیگر، کودکی کنار کانکسی ایستاده که باد آن را از جا کنده و بر زمین کوبیده است؛
چهار روز از مهر گذشته، اما هنوز سهم او از مدرسه، انتظار است.
اینجا هم ایران است، آنجا هم ایران.
این بچهها هم رؤیا دارند، همانقدر که آن بچهها دارند.
اما انگار بعضی رؤیاها زیر سقفهای امن قد میکشند
و بعضی دیگر زیر آوار بیتوجهی.
دردِ این تصویر، کانکس واژگون نیست؛
درد این است که کودکی، قبل از درس خواندن، طعم نابرابری را یاد بگیرد.
کاش روزی برسد که وقتی زنگ مدرسه به صدا درمیآید،
برای همه یک معنا داشته باشد؛
نه اینکه یک کودک آینده را در کلاسهای مجهز جستوجو کند
و کودکی دیگر، آیندهاش را میان آهنهای خمیده یک کانکس واژگون.
مهر برای همه آغاز شد؛
اما انگار هنوز سهم همه کودکان از ایران، برابر آغاز نشده است.
@Eterazebazar
در یک سوی قاب، زنگ مدرسه به صدا درآمده؛
کلاسها روشناند، نیمکتها مرتباند و خیالها آسوده.
در سوی دیگر، کودکی کنار کانکسی ایستاده که باد آن را از جا کنده و بر زمین کوبیده است؛
چهار روز از مهر گذشته، اما هنوز سهم او از مدرسه، انتظار است.
اینجا هم ایران است، آنجا هم ایران.
این بچهها هم رؤیا دارند، همانقدر که آن بچهها دارند.
اما انگار بعضی رؤیاها زیر سقفهای امن قد میکشند
و بعضی دیگر زیر آوار بیتوجهی.
دردِ این تصویر، کانکس واژگون نیست؛
درد این است که کودکی، قبل از درس خواندن، طعم نابرابری را یاد بگیرد.
کاش روزی برسد که وقتی زنگ مدرسه به صدا درمیآید،
برای همه یک معنا داشته باشد؛
نه اینکه یک کودک آینده را در کلاسهای مجهز جستوجو کند
و کودکی دیگر، آیندهاش را میان آهنهای خمیده یک کانکس واژگون.
مهر برای همه آغاز شد؛
اما انگار هنوز سهم همه کودکان از ایران، برابر آغاز نشده است.
@Eterazebazar
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
روایت یک خریدار معترض شاهین مقابل وزارت صمت
حدود سه سال است که پول خودروی شاهین را واریز کردهایم، اما هنوز تحویل نگرفتهایم. سه سال است که فقط وعده شنیدهایم؛ یک روز میگویند قطعه نیست، یک روز میگویند تحریم هستیم، یک روز جنگ را بهانه میکنند و روز دیگر کمبود تولید را.
سؤال ما این است؛ اگر قطعه نیست و تحریمها اجازه تولید نمیدهد، پس چطور خودروهای دیگر تولید میشوند؟ چطور واردات خودرو ادامه دارد؟ و اگر امکان تحویل وجود ندارد، چرا برای مردم پیامک تکمیل وجه ارسال میشود؟
ما پول خواستهشده را پرداخت کردیم، اما خبری از خودرو نیست. هر بار یک وعده جدید میدهند و هر بار زمان تحویل عقبتر میرود.
تا چند ماه پیش میگفتند تولید شاهین روزانه صدها دستگاه است، اما امروز خریداران با انبوهی از ابهام و بلاتکلیفی روبهرو هستند.
واقعاً باید به چه کسی اعتراض کنیم؟ به کجا باید پناه ببریم؟ سه سال انتظار برای یک خودروی داخلی کم نیست.
مشکل فقط تأخیر در تحویل خودرو نیست؛ مشکل این است که هیچکس پاسخ روشنی به هزاران خریدار نمیدهد.
سه سال است پول ما دست خودروساز است، اما هنوز خودرو فقط در حد وعده تحویل داده شده است.
@Eterazebazar
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
فیلم دیگری از تجمع اعتراضی بازاریان لوازم یدکی یاسوج مقابل صمت و استانداری
۴ مهر ۱۴۰۵
مدیرکل صمت کهگیلویه وبویراحمد با حرفهای کذب و آمارهای خودسرانه اعتبار این صنف را زیر سوال برده
@Eterazebazar
۴ مهر ۱۴۰۵
مدیرکل صمت کهگیلویه وبویراحمد با حرفهای کذب و آمارهای خودسرانه اعتبار این صنف را زیر سوال برده
@Eterazebazar
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
تخریب در روستای حصار شالپوش؛ جهاد کشاورزی برای کشاورزان وقت ندارد، برای تخریب دارد؟
با دستور دادستانی و همکاری جهاد کشاورزی و شهرداری ملارد، عملیات تخریب برخی بناها در روستای حصار شالپوش انجام شد. این در حالی است که ساکنان محلی میگویند برخی از این بناها مدتهاست احداث شدهاند و اکنون در سختترین شرایط اقتصادی با حکم تخریب مواجه شدهاند.
اگر این ساختوسازها غیرقانونی بودهاند، چرا در همان مراحل اولیه از ادامه کار جلوگیری نشد؟ چگونه ساختمانی که به گفته اهالی در مدت زمان طولانی احداث شده، امروز به نقطه تخریب میرسد؟
از سوی دیگر کشاورزان منطقه که با مشکلاتی مانند کمبود آب، گرانی نهادهها، هزینههای بالای تولید و کاهش درآمد دستوپنجه نرم میکنند، ولی جهاد بی خیال !
کشاورزان میگویند سالهاست برای حل مشکلات تولید، آب، سوخت و معیشت پاسخ روشنی دریافت نمیکنند؛ اما وقتی پای تخریب در میان باشد، هماهنگی دستگاهها ناگهان کامل و بینقص میشود.
@Eterazebazar
با دستور دادستانی و همکاری جهاد کشاورزی و شهرداری ملارد، عملیات تخریب برخی بناها در روستای حصار شالپوش انجام شد. این در حالی است که ساکنان محلی میگویند برخی از این بناها مدتهاست احداث شدهاند و اکنون در سختترین شرایط اقتصادی با حکم تخریب مواجه شدهاند.
اگر این ساختوسازها غیرقانونی بودهاند، چرا در همان مراحل اولیه از ادامه کار جلوگیری نشد؟ چگونه ساختمانی که به گفته اهالی در مدت زمان طولانی احداث شده، امروز به نقطه تخریب میرسد؟
از سوی دیگر کشاورزان منطقه که با مشکلاتی مانند کمبود آب، گرانی نهادهها، هزینههای بالای تولید و کاهش درآمد دستوپنجه نرم میکنند، ولی جهاد بی خیال !
کشاورزان میگویند سالهاست برای حل مشکلات تولید، آب، سوخت و معیشت پاسخ روشنی دریافت نمیکنند؛ اما وقتی پای تخریب در میان باشد، هماهنگی دستگاهها ناگهان کامل و بینقص میشود.
@Eterazebazar
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
اعتصاب غذای دانشجویان دانشگاه رازی؛ اعتراض به کیفیت و وضعیت بهداشتی غذا
دانشجویان دانشگاه رازی کرمانشاه روز شنبه ۴ مهرماه در اعتراض به کیفیت پایین و وضعیت نامناسب بهداشتی غذای سلف دانشگاه، از دریافت و مصرف غذای دانشگاه خودداری کردند.
دانشجویان معترض میگویند کیفیت غذا و شرایط بهداشتی آن با استانداردهای مورد انتظار فاصله دارد و بارها نسبت به این موضوع اعتراض و مطالبهگری کردهاند، اما تاکنون تغییر محسوسی در وضعیت ایجاد نشده است.
این اعتراض در شرایطی صورت میگیرد که بسیاری از دانشجویان به دلیل مشکلات اقتصادی و دوری از خانواده، وابستگی قابل توجهی به خدمات تغذیه دانشگاه دارند و کاهش کیفیت غذا میتواند مستقیماً بر شرایط زندگی و تحصیل آنان تأثیر بگذارد.
دانشگاهها توان تأمین حداقل استانداردهای تغذیه و بهداشت را ندارند!
@Eterazebazar
دانشجویان دانشگاه رازی کرمانشاه روز شنبه ۴ مهرماه در اعتراض به کیفیت پایین و وضعیت نامناسب بهداشتی غذای سلف دانشگاه، از دریافت و مصرف غذای دانشگاه خودداری کردند.
دانشجویان معترض میگویند کیفیت غذا و شرایط بهداشتی آن با استانداردهای مورد انتظار فاصله دارد و بارها نسبت به این موضوع اعتراض و مطالبهگری کردهاند، اما تاکنون تغییر محسوسی در وضعیت ایجاد نشده است.
این اعتراض در شرایطی صورت میگیرد که بسیاری از دانشجویان به دلیل مشکلات اقتصادی و دوری از خانواده، وابستگی قابل توجهی به خدمات تغذیه دانشگاه دارند و کاهش کیفیت غذا میتواند مستقیماً بر شرایط زندگی و تحصیل آنان تأثیر بگذارد.
دانشگاهها توان تأمین حداقل استانداردهای تغذیه و بهداشت را ندارند!
@Eterazebazar
افت ارزش سهام و رکود پروژهها سهامداران پدیده شاندیز ؛ صدای اعتراض سهامداران بلند شد
سهامداران پدیده شاندیز سالهاست منتظر تحقق وعدههایی هستند که بارها از سوی مدیران شرکت و مسئولان مختلف مطرح شده است. امروز، در حالی که شاخص شرکت در حدود ۷ میلیون واحد قرار دارد، ارزش سهام گشان و ابنیه همچنان در سطوحی بسیار پایینتر از انتظارات سهامداران معامله میشود و بخش بزرگی از سرمایهگذاران از وضعیت موجود ناراضی هستند.
اعتراض اصلی سهامداران این است که پس از گذشت سالها، هنوز نشانه روشنی از آغاز گسترده ساختوسازها و اجرای برنامههای عملیاتی مشاهده نمیشود. هر بار موضوعی مانند کمیسیونها، قراردادها، مجوزها یا مسائل اداری بهعنوان دلیل تأخیر مطرح میشود، اما در عمل تغییری محسوس در وضعیت پروژهها دیده نمیشود.
بسیاری از سهامداران معتقدند مدیریت فعلی شرکت باید بهجای ارائه توضیحات تکراری، گزارش دقیق و زمانبندی مشخصی از روند اجرای پروژهها ارائه کند. آنها میپرسند چرا پس از گذشت سالها از تغییرات مدیریتی، هنوز پروژهها به مرحلهای نرسیدهاند که اثر آن در ارزش سهام و وضعیت شرکت قابل مشاهده باشد.
همچنین انتقادهایی نسبت به نقش بانک صادرات در ساختار مدیریتی شرکت مطرح است. برخی سهامداران معتقدند حضور و تصمیمات مدیران منتسب به بانک نتوانسته انتظارات سرمایهگذاران را برآورده کند و لازم است عملکرد این بخش بهصورت شفاف مورد ارزیابی قرار گیرد.
مطالبه امروز سهامداران روشن است؛ شفافیت، پاسخگویی و اقدام عملی. آنها از مسئولان قضایی، استانداری و نهادهای نظارتی میخواهند وضعیت شرکت و عملکرد مدیران را بهطور دقیق بررسی کرده و زمینه خروج پروژه از رکود چندساله را فراهم کنند.
سهامداران میگویند دیگر زمان وعدههای جدید گذشته است؛ آنچه امروز نیاز است، برنامه عملی، زمانبندی مشخص و پاسخگویی در برابر ۱۸۰ هزار سهامداری است که سالها برای تعیین تکلیف سرمایه خود انتظار کشیدهاند.
@Eterazebazar
سهامداران پدیده شاندیز سالهاست منتظر تحقق وعدههایی هستند که بارها از سوی مدیران شرکت و مسئولان مختلف مطرح شده است. امروز، در حالی که شاخص شرکت در حدود ۷ میلیون واحد قرار دارد، ارزش سهام گشان و ابنیه همچنان در سطوحی بسیار پایینتر از انتظارات سهامداران معامله میشود و بخش بزرگی از سرمایهگذاران از وضعیت موجود ناراضی هستند.
اعتراض اصلی سهامداران این است که پس از گذشت سالها، هنوز نشانه روشنی از آغاز گسترده ساختوسازها و اجرای برنامههای عملیاتی مشاهده نمیشود. هر بار موضوعی مانند کمیسیونها، قراردادها، مجوزها یا مسائل اداری بهعنوان دلیل تأخیر مطرح میشود، اما در عمل تغییری محسوس در وضعیت پروژهها دیده نمیشود.
بسیاری از سهامداران معتقدند مدیریت فعلی شرکت باید بهجای ارائه توضیحات تکراری، گزارش دقیق و زمانبندی مشخصی از روند اجرای پروژهها ارائه کند. آنها میپرسند چرا پس از گذشت سالها از تغییرات مدیریتی، هنوز پروژهها به مرحلهای نرسیدهاند که اثر آن در ارزش سهام و وضعیت شرکت قابل مشاهده باشد.
همچنین انتقادهایی نسبت به نقش بانک صادرات در ساختار مدیریتی شرکت مطرح است. برخی سهامداران معتقدند حضور و تصمیمات مدیران منتسب به بانک نتوانسته انتظارات سرمایهگذاران را برآورده کند و لازم است عملکرد این بخش بهصورت شفاف مورد ارزیابی قرار گیرد.
مطالبه امروز سهامداران روشن است؛ شفافیت، پاسخگویی و اقدام عملی. آنها از مسئولان قضایی، استانداری و نهادهای نظارتی میخواهند وضعیت شرکت و عملکرد مدیران را بهطور دقیق بررسی کرده و زمینه خروج پروژه از رکود چندساله را فراهم کنند.
سهامداران میگویند دیگر زمان وعدههای جدید گذشته است؛ آنچه امروز نیاز است، برنامه عملی، زمانبندی مشخص و پاسخگویی در برابر ۱۸۰ هزار سهامداری است که سالها برای تعیین تکلیف سرمایه خود انتظار کشیدهاند.
@Eterazebazar
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
بلاتکلیفی شغلی کارگران پیپل؛ اعتراض در معدن به ادامه بیکاری
کارگران پیپل: وعده کافی است، تکلیف ما را مشخص کنید
کارکنان شرکت پیپل روز ۴ مهر ۱۴۰۵ در اعتراض به وضعیت شغلی و ادامه بلاتکلیفی خود، در محل معدن تجمع اعتراضی برگزار کردند.
معترضان میگویند با وجود وعدههای مطرحشده برای انتخاب پیمانکار جدید و بازگشت به کار نیروهای بیکار شده، تاکنون اقدام مشخصی صورت نگرفته و سرنوشت شغلی آنان همچنان نامعلوم است.
در حال حاضر تنها منبع درآمد بسیاری از آنها مقرری بیمه بیکاری است و ادامه این وضعیت، مشکلات معیشتی جدی برای خانوادههایشان ایجاد کرده است.
@Eterazebazar
کارگران پیپل: وعده کافی است، تکلیف ما را مشخص کنید
کارکنان شرکت پیپل روز ۴ مهر ۱۴۰۵ در اعتراض به وضعیت شغلی و ادامه بلاتکلیفی خود، در محل معدن تجمع اعتراضی برگزار کردند.
معترضان میگویند با وجود وعدههای مطرحشده برای انتخاب پیمانکار جدید و بازگشت به کار نیروهای بیکار شده، تاکنون اقدام مشخصی صورت نگرفته و سرنوشت شغلی آنان همچنان نامعلوم است.
در حال حاضر تنها منبع درآمد بسیاری از آنها مقرری بیمه بیکاری است و ادامه این وضعیت، مشکلات معیشتی جدی برای خانوادههایشان ایجاد کرده است.
@Eterazebazar
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
فیلم دیگری از تجمع اعتراضی بازاریان لوازم یدکی یاسوج مقابل صمت و استانداری
۴ مهر ۱۴۰۵
یکی از فروشندگان حاضر در تجمع گفت: پیش از آنکه یک واحد صنفی بهعنوان گرانفروش معرفی یا جریمه شود، باید از شرکت تولیدکننده یا تأمینکننده استعلام گرفته شود که کالا با چه قیمتی در اختیار فروشنده قرار گرفته و با چه قیمتی عرضه شده است.
کالایی را امروز یک میلیون تومان خریداری میکنیم، اما فردای همان روز قیمت خرید آن به یک میلیون و ۲۰۰ هزار تومان میرسد.
@Eterazebazar
۴ مهر ۱۴۰۵
یکی از فروشندگان حاضر در تجمع گفت: پیش از آنکه یک واحد صنفی بهعنوان گرانفروش معرفی یا جریمه شود، باید از شرکت تولیدکننده یا تأمینکننده استعلام گرفته شود که کالا با چه قیمتی در اختیار فروشنده قرار گرفته و با چه قیمتی عرضه شده است.
کالایی را امروز یک میلیون تومان خریداری میکنیم، اما فردای همان روز قیمت خرید آن به یک میلیون و ۲۰۰ هزار تومان میرسد.
@Eterazebazar
#ارسالی
هر دینار عراق ۱۰۰۰ واحد است یعنی میشه با پول ایران در حال حاضر میشه ۱۸۰ هزار تومان هر دینار
با یک دینار ۱۸۰ هزاری در عراق چهار بستنی انبه ای سه بعدی میدهند یعنی ۴ بستنی انبه ای سه بعدی میشه یک دینار ۱۸۰ هزار اما در ایران هر دانه اش ۱۵۰ است چرا شرکت های ایرانی به مردم عراق بستنی ارزان میدهند اما به مردم خود بستنی گران میدهند این یک ظلم است
@Eterazebazar
هر دینار عراق ۱۰۰۰ واحد است یعنی میشه با پول ایران در حال حاضر میشه ۱۸۰ هزار تومان هر دینار
با یک دینار ۱۸۰ هزاری در عراق چهار بستنی انبه ای سه بعدی میدهند یعنی ۴ بستنی انبه ای سه بعدی میشه یک دینار ۱۸۰ هزار اما در ایران هر دانه اش ۱۵۰ است چرا شرکت های ایرانی به مردم عراق بستنی ارزان میدهند اما به مردم خود بستنی گران میدهند این یک ظلم است
@Eterazebazar
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
آبمیوه صنعتی نخورید به بچه هاتونم اصلا ندین
@Eterazebazar
@Eterazebazar
روایت یک معلم در آستانه بازنشستگی؛ «چرا شرایطی ساختند که معلم با عجله میخواهد از آموزشوپرورش برود؟»
یک معلم با ۳۰ سال سابقه خدمت، همزمان با انجام مراحل بازنشستگی خود، از شرایط حاکم بر آموزشوپرورش و جایگاه معلمان اعتراض کرد.
«حدود ۳۰ سال پیش در همین روزها دانشجوی دانشگاه خوارزمی بودم و بعدها در رشته فیزیک لیزر در دانشگاه بهشتی تا مقطع کارشناسی ارشد ادامه تحصیل دادم. امروز اما در حال تکمیل مراحل بازنشستگی هستم و تنها سؤالی که در ذهنم شکل گرفته این است که چرا شرایط به گونهای رقم خورده که بسیاری از فرهنگیان در پایان خدمت، بهجای رضایت و آرامش، تنها به فکر خروج هرچه سریعتر از آموزشوپرورش هستند.»
چرا یه کاری کردید که کسی که تموم میشه کارش به سرعت میخواد از آموزش پرورش فرار کنه
دقت کنید از کلاس و تدریس نهها از آموزش و پرورش همیشه این ۳۰ سال ضعیفترین وزیر وزیر آموزش پرورش بوده.
@Eterazebazar
یک معلم با ۳۰ سال سابقه خدمت، همزمان با انجام مراحل بازنشستگی خود، از شرایط حاکم بر آموزشوپرورش و جایگاه معلمان اعتراض کرد.
«حدود ۳۰ سال پیش در همین روزها دانشجوی دانشگاه خوارزمی بودم و بعدها در رشته فیزیک لیزر در دانشگاه بهشتی تا مقطع کارشناسی ارشد ادامه تحصیل دادم. امروز اما در حال تکمیل مراحل بازنشستگی هستم و تنها سؤالی که در ذهنم شکل گرفته این است که چرا شرایط به گونهای رقم خورده که بسیاری از فرهنگیان در پایان خدمت، بهجای رضایت و آرامش، تنها به فکر خروج هرچه سریعتر از آموزشوپرورش هستند.»
چرا یه کاری کردید که کسی که تموم میشه کارش به سرعت میخواد از آموزش پرورش فرار کنه
دقت کنید از کلاس و تدریس نهها از آموزش و پرورش همیشه این ۳۰ سال ضعیفترین وزیر وزیر آموزش پرورش بوده.
@Eterazebazar
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
بازار جواب توهین را با سکوت نداد؛ مدیرکل صمت ناچار به عذرخواهی شد
اعضای صنف لوازم یدکی یاسوج در اعتراض به اظهارات مدیرکل صمت کهگیلویه و بویراحمد، با برگزاری راهپیمایی و تجمع اعتراضی مقابل اداره صمت خواستار پاسخگویی وی شدند.
معترضان بیش از سه ساعت در انتظار دیدار و دریافت پاسخ از مدیرکل ماندند، اما پاسخی دریافت نکردند. در ادامه، تجمع اعتراضی به مقابل استانداری کشیده شد و اعتراض بازاریان وارد مرحله جدیدی شد.
اعضای صنف لوازم یدکی تأکید کردند که بازار در برابر بیاحترامی و اظهاراتی که شأن و جایگاه اصناف را زیر سؤال ببرد، عقبنشینی نخواهد کرد
در نهایت و پس از ادامه اعتراضات و پیگیریها، مدیرکل صمت ناچار به عذرخواهی از صنف لوازم یدکی شد و ماجرا با پذیرش این عذرخواهی پایان یافت.
ماجرای اخیر یک پیام روشن داشت دوره تصمیمگیری از پشت میز و بیتوجهی به مطالبات صنوف گذشته است. هر مسئولی که صدای بازار را نشنود، باید منتظر شنیدن صدای اعتراض بازار باشد.واکنش بازار هرگز آسان نخواهد بود!
@Eterazebazar
اعضای صنف لوازم یدکی یاسوج در اعتراض به اظهارات مدیرکل صمت کهگیلویه و بویراحمد، با برگزاری راهپیمایی و تجمع اعتراضی مقابل اداره صمت خواستار پاسخگویی وی شدند.
معترضان بیش از سه ساعت در انتظار دیدار و دریافت پاسخ از مدیرکل ماندند، اما پاسخی دریافت نکردند. در ادامه، تجمع اعتراضی به مقابل استانداری کشیده شد و اعتراض بازاریان وارد مرحله جدیدی شد.
اعضای صنف لوازم یدکی تأکید کردند که بازار در برابر بیاحترامی و اظهاراتی که شأن و جایگاه اصناف را زیر سؤال ببرد، عقبنشینی نخواهد کرد
در نهایت و پس از ادامه اعتراضات و پیگیریها، مدیرکل صمت ناچار به عذرخواهی از صنف لوازم یدکی شد و ماجرا با پذیرش این عذرخواهی پایان یافت.
ماجرای اخیر یک پیام روشن داشت دوره تصمیمگیری از پشت میز و بیتوجهی به مطالبات صنوف گذشته است. هر مسئولی که صدای بازار را نشنود، باید منتظر شنیدن صدای اعتراض بازار باشد.واکنش بازار هرگز آسان نخواهد بود!
@Eterazebazar
هشدار ؛ جامعه پرستاری در آستانه بحران معیشتی و صنفی
بررسیهای میدانی و اظهارات فعالان حوزه سلامت نشان میدهد فشارهای اقتصادی بر جامعه پرستاری و کادر درمان به سطحی کمسابقه رسیده است. تورم فزاینده، افزایش هزینههای مسکن و معیشت و فاصله روزافزون میان درآمدها و هزینههای زندگی، شرایط دشواری را برای بسیاری از پرستاران ایجاد کرده است.
این وضعیت در کنار مطالبات انباشته، تأخیر در پرداخت برخی مطالبات، چالشهای مرتبط با تعرفهگذاری خدمات پرستاری، اضافهکاریهای اجباری و کمبود نیروی انسانی، موجی از نارضایتی و نگرانی را در میان پرستاران و کادر درمان به وجود آورده است.
فعالان صنفی معتقدند مسئله صرفاً به حقوق و دستمزد محدود نمیشود، بلکه فرسودگی شغلی، فشار کاری فزاینده و کمبود امکانات نیز به مشکلات موجود دامن زده است.
جامعه پرستاری هشدار میدهد که شرایط از مرحله نارضایتی عبور کرده و به نقطه هشدار رسیده است. نادیده گرفتن مطالبات هزاران پرستاری که ستون اصلی نظام درمان کشور هستند، میتواند به بحرانی فراگیر تبدیل شود.
@Eterazebazar
بررسیهای میدانی و اظهارات فعالان حوزه سلامت نشان میدهد فشارهای اقتصادی بر جامعه پرستاری و کادر درمان به سطحی کمسابقه رسیده است. تورم فزاینده، افزایش هزینههای مسکن و معیشت و فاصله روزافزون میان درآمدها و هزینههای زندگی، شرایط دشواری را برای بسیاری از پرستاران ایجاد کرده است.
این وضعیت در کنار مطالبات انباشته، تأخیر در پرداخت برخی مطالبات، چالشهای مرتبط با تعرفهگذاری خدمات پرستاری، اضافهکاریهای اجباری و کمبود نیروی انسانی، موجی از نارضایتی و نگرانی را در میان پرستاران و کادر درمان به وجود آورده است.
فعالان صنفی معتقدند مسئله صرفاً به حقوق و دستمزد محدود نمیشود، بلکه فرسودگی شغلی، فشار کاری فزاینده و کمبود امکانات نیز به مشکلات موجود دامن زده است.
جامعه پرستاری هشدار میدهد که شرایط از مرحله نارضایتی عبور کرده و به نقطه هشدار رسیده است. نادیده گرفتن مطالبات هزاران پرستاری که ستون اصلی نظام درمان کشور هستند، میتواند به بحرانی فراگیر تبدیل شود.
@Eterazebazar
لوبیاکاران زیر بار هزینهها؛ برداشت محصول، فصل ورشکستگی شده است؟
همزمان با آغاز فصل برداشت لوبیا در بسیاری از مناطق کشور، شماری از لوبیاکاران از افزایش شدید هزینههای تولید و کاهش صرفه اقتصادی این محصول اعتراض دارند و میگویند ادامه این روند، بسیاری از کشاورزان را در آستانه زیان و ورشکستگی قرار داده است.
هزینههای کاشت، برداشت، آبیاری، سموم، کود و ادوات کشاورزی نسبت به سال گذشته افزایش قابل توجهی داشته است. تنها هزینه برداشت هر هکتار به حدود ۴۵ میلیون تومان رسیده و هزینههای کاشت، آبیاری و مبارزه با آفات نیز فشار سنگینی بر تولیدکنندگان وارد کرده است.
ماهها با کمبود آب، گرمای هوا، هزینه سوخت و افزایش قیمت هادستوپنجه نرم کردهاند و اکنون نگراناند که قیمت خرید محصول، پاسخگوی هزینههای تولید نباشد.
کشت بسیاری از محصولات استراتژیک و پرمصرف برای کشاورزان صرفه اقتصادی نخواهد داشت.
چگونه ممکن است هزینه تولید هر سال چند برابر شود، اما هنگام برداشت، تمام فشارها بر دوش تولیدکننده باقی بماند؟ اگر کشاورزی سود نداشته باشد، ورشکستگی کشاورز دور از انتظار نیست و پیامد آن مستقیماً به سفره مردم خواهد رسید.
@Eterazebazar
همزمان با آغاز فصل برداشت لوبیا در بسیاری از مناطق کشور، شماری از لوبیاکاران از افزایش شدید هزینههای تولید و کاهش صرفه اقتصادی این محصول اعتراض دارند و میگویند ادامه این روند، بسیاری از کشاورزان را در آستانه زیان و ورشکستگی قرار داده است.
هزینههای کاشت، برداشت، آبیاری، سموم، کود و ادوات کشاورزی نسبت به سال گذشته افزایش قابل توجهی داشته است. تنها هزینه برداشت هر هکتار به حدود ۴۵ میلیون تومان رسیده و هزینههای کاشت، آبیاری و مبارزه با آفات نیز فشار سنگینی بر تولیدکنندگان وارد کرده است.
ماهها با کمبود آب، گرمای هوا، هزینه سوخت و افزایش قیمت هادستوپنجه نرم کردهاند و اکنون نگراناند که قیمت خرید محصول، پاسخگوی هزینههای تولید نباشد.
کشت بسیاری از محصولات استراتژیک و پرمصرف برای کشاورزان صرفه اقتصادی نخواهد داشت.
چگونه ممکن است هزینه تولید هر سال چند برابر شود، اما هنگام برداشت، تمام فشارها بر دوش تولیدکننده باقی بماند؟ اگر کشاورزی سود نداشته باشد، ورشکستگی کشاورز دور از انتظار نیست و پیامد آن مستقیماً به سفره مردم خواهد رسید.
@Eterazebazar
۸ سال محرومیت مردم از حق انتخاب؛ حالا چه کسی پاسخگوی این تصمیم است؟
مردم باختند، ممنوعیت تمام شد
آزاد شدن واردات سامسونگ و الجی شاید برای بخشی از بازار یک خبر باشد، اما برای بسیاری از مردم یادآور یک سؤال تلخ است؛ چه کسی پاسخگوی هشت سال هزینهای است که به مصرفکنندگان و اقتصاد کشور تحمیل شد؟
اگر واردات این برندها امروز مجاز است، یعنی ممنوعیت دیروز آنقدرها هم مقدس و غیرقابل بازنگری نبوده است. اما در تمام این سالها، مردم هزینه تصمیماتی را پرداخت کردند که نتیجه آن کاهش حق انتخاب، افزایش قیمتها، رشد بازارهای غیررسمی و محدود شدن رقابت در بازار بود.
مسئله فقط سامسونگ و الجی نیست. هر بار یک ممنوعیت با سروصدا اعمال میشود و سالها بعد، بیسروصدا کنار گذاشته میشود؛ اما هیچکس توضیح نمیدهد این سیاست چه دستاوردی داشته و چه میزان خسارت به مردم، مصرفکنندگان و کسبوکارها وارد کرده است.
واقعیت این است که برای هر عقبنشینی، سالها از عمر و زندگی مردم هزینه میشود. آنچه امروز با تأخیر آزاد میشود، در بسیاری موارد حقی بوده که سالها از مردم گرفته شده است.
چرا مردم باید سالها هزینه سیاستهایی را بپردازند که سرانجام خودِ تصمیمگیران از آن عقبنشینی میکنند؟
@Eterazebazar
مردم باختند، ممنوعیت تمام شد
آزاد شدن واردات سامسونگ و الجی شاید برای بخشی از بازار یک خبر باشد، اما برای بسیاری از مردم یادآور یک سؤال تلخ است؛ چه کسی پاسخگوی هشت سال هزینهای است که به مصرفکنندگان و اقتصاد کشور تحمیل شد؟
اگر واردات این برندها امروز مجاز است، یعنی ممنوعیت دیروز آنقدرها هم مقدس و غیرقابل بازنگری نبوده است. اما در تمام این سالها، مردم هزینه تصمیماتی را پرداخت کردند که نتیجه آن کاهش حق انتخاب، افزایش قیمتها، رشد بازارهای غیررسمی و محدود شدن رقابت در بازار بود.
مسئله فقط سامسونگ و الجی نیست. هر بار یک ممنوعیت با سروصدا اعمال میشود و سالها بعد، بیسروصدا کنار گذاشته میشود؛ اما هیچکس توضیح نمیدهد این سیاست چه دستاوردی داشته و چه میزان خسارت به مردم، مصرفکنندگان و کسبوکارها وارد کرده است.
واقعیت این است که برای هر عقبنشینی، سالها از عمر و زندگی مردم هزینه میشود. آنچه امروز با تأخیر آزاد میشود، در بسیاری موارد حقی بوده که سالها از مردم گرفته شده است.
چرا مردم باید سالها هزینه سیاستهایی را بپردازند که سرانجام خودِ تصمیمگیران از آن عقبنشینی میکنند؟
@Eterazebazar
از اعتراض تا استعفا؛ صدای معلمان بلندتر از همیشه
با آغاز سال تحصیلی، موج استعفا و اعتراض معلمان اوج گرفت؛ «با ۲۰ میلیون حقوق چگونه در شهر غریب زندگی کنیم؟»
همزمان با آغاز سال تحصیلی جدید، موج نارضایتی، اعتراض و حتی درخواست استعفای برخی معلمان نسبت به شرایط معیشتی و شغلی بار دیگر پررنگ شده است.
یکی از معلمان شاغل در رفسنجان که چهار سال است دور از محل زندگی خود خدمت میکند، میگوید: «بارها برای انتقالی اقدام کردهام اما نتیجهای نگرفتهام. حتی درخواست مرخصی بدون حقوق هم دادهام که رد شده است.»
این معلم با اشاره به شکاف میان درآمد و هزینههای زندگی میافزاید: «با حدود ۲۰ میلیون تومان حقوق، پرداخت اجاره مسکن، اقساط، هزینه رفتوآمد، استهلاک خودرو و هزینههای روزمره زندگی برای یک معلم جوان تقریباً غیرممکن شده است.
یک معلم چگونه میتواند در شهری دور از خانواده زندگی کند و همزمان با آرامش به تدریس بپردازد؟»
مشکل، بیعلاقگی به آموزش نیست: «من تدریس و حضور در کلاس درس را دوست دارم، اما شرایط اقتصادی به سمتی رفته که بسیاری از همکاران به فکر ترک شغل، استعفا یا خروج از آموزشوپرورش افتادهاند.»
@Eterazebazar
با آغاز سال تحصیلی، موج استعفا و اعتراض معلمان اوج گرفت؛ «با ۲۰ میلیون حقوق چگونه در شهر غریب زندگی کنیم؟»
همزمان با آغاز سال تحصیلی جدید، موج نارضایتی، اعتراض و حتی درخواست استعفای برخی معلمان نسبت به شرایط معیشتی و شغلی بار دیگر پررنگ شده است.
یکی از معلمان شاغل در رفسنجان که چهار سال است دور از محل زندگی خود خدمت میکند، میگوید: «بارها برای انتقالی اقدام کردهام اما نتیجهای نگرفتهام. حتی درخواست مرخصی بدون حقوق هم دادهام که رد شده است.»
این معلم با اشاره به شکاف میان درآمد و هزینههای زندگی میافزاید: «با حدود ۲۰ میلیون تومان حقوق، پرداخت اجاره مسکن، اقساط، هزینه رفتوآمد، استهلاک خودرو و هزینههای روزمره زندگی برای یک معلم جوان تقریباً غیرممکن شده است.
یک معلم چگونه میتواند در شهری دور از خانواده زندگی کند و همزمان با آرامش به تدریس بپردازد؟»
مشکل، بیعلاقگی به آموزش نیست: «من تدریس و حضور در کلاس درس را دوست دارم، اما شرایط اقتصادی به سمتی رفته که بسیاری از همکاران به فکر ترک شغل، استعفا یا خروج از آموزشوپرورش افتادهاند.»
@Eterazebazar
نانوا: گفتند کمتر بپز، آرد نمیدهیم!
ما یک نانوایی داریم که سالهاست از آن نان میگیریم. دیروز نانوایی بسته بود. صبح که رفتم و دیدم باز نیست، علت را پرسیدم. نانوا گفت آرد ندارم.
به او گفتم مگر امسال گندم کم بوده؟ اتفاقاً میگویند تولید گندم خوب بوده و محصول زیادی برداشت شده است. نانوا گفت: «گندم هست، اما آرد نمیدهند. دیروز برای پیگیری به فرمانداری و چند اداره مراجعه کردم. به من گفتند زیاد نان میپزی، کمتر تولید کن.»
نانوا تعریف میکرد که به مسئولان گفته است: «من نمیتوانم کمتر بپزم. مردم نان میخرند و تقاضا وجود دارد. نان تولید میکنم و همان روز فروش میرود.» اما پاسخ شنیده بود: «مردم کمتر بخرند و کمتر مصرف کنند؛ فعلاً آرد نمیدهیم و باید تولیدتان را پایین بیاورید.»
امروز از او پرسیدم چطور دوباره نانوایی را باز کرده است. گفت: «چند گونی آرد از یک نانوایی دیگر قرض گرفتم تا ببینیم امروز سهمیه آردمان میرسد یا نه.»
اول بنزین و سوخت را محدود کردند، حالا هم نوبت آرد و نان رسیده است. در شرایطی که بسیاری از مردم دیگر توان خرید بسیاری از کالاهای اساسی را ندارند، نان به مهمترین بخش سفره خانوار تبدیل شده است.
همین دیروز یکی از دوستانم برنج بگیره کیلو ۶۵۰ هزار تومن برنج همین ایرانی کیلو ۶۵۰ تومن خب نن مردم برنج بکنن. چقدر برنج میتونن؟ مثلاً چند کیلو میتونه یه گونیش میشه ۶ میلیون و نیم. این برنج هندیهای شیشهای پلاستیکی هم اینام الان ۳ میلیونه. پاکستانیه که میگن اصلاً آشغاله هندیه نیست. بعد الان مردم نون آوردن نون میخورن دیگه.
از روی صفهای نانوایی هم میشود فهمید که مصرف نان افزایش پیدا کرده است. حجم خرید مردم نسبت به گذشته بیشتر شده، اما در همین شرایط میگویند سهمیه آرد بعضی نانواییها را کاهش دادهاند چون به گفته مسئولان «زیاد نان میپزند».
این نانوایی که سالهاست در همین محل فعالیت میکند، حالا برای تأمین چند گونی آرد دچار مشکل شده است. خ
حالا خودش مانده و میگوید: «واقعاً نمیدانم چه کار کنم. این وضعیت واقعاً مسخره است. انگار دارند سفره و شکم مردم را هدف قرار میدهند.
امیدواریم دیگه آخرای کارش باشه یعنی من خیلی امید دارم این عیدو دیگه نبینن
@Eterazebazar
ما یک نانوایی داریم که سالهاست از آن نان میگیریم. دیروز نانوایی بسته بود. صبح که رفتم و دیدم باز نیست، علت را پرسیدم. نانوا گفت آرد ندارم.
به او گفتم مگر امسال گندم کم بوده؟ اتفاقاً میگویند تولید گندم خوب بوده و محصول زیادی برداشت شده است. نانوا گفت: «گندم هست، اما آرد نمیدهند. دیروز برای پیگیری به فرمانداری و چند اداره مراجعه کردم. به من گفتند زیاد نان میپزی، کمتر تولید کن.»
نانوا تعریف میکرد که به مسئولان گفته است: «من نمیتوانم کمتر بپزم. مردم نان میخرند و تقاضا وجود دارد. نان تولید میکنم و همان روز فروش میرود.» اما پاسخ شنیده بود: «مردم کمتر بخرند و کمتر مصرف کنند؛ فعلاً آرد نمیدهیم و باید تولیدتان را پایین بیاورید.»
امروز از او پرسیدم چطور دوباره نانوایی را باز کرده است. گفت: «چند گونی آرد از یک نانوایی دیگر قرض گرفتم تا ببینیم امروز سهمیه آردمان میرسد یا نه.»
اول بنزین و سوخت را محدود کردند، حالا هم نوبت آرد و نان رسیده است. در شرایطی که بسیاری از مردم دیگر توان خرید بسیاری از کالاهای اساسی را ندارند، نان به مهمترین بخش سفره خانوار تبدیل شده است.
همین دیروز یکی از دوستانم برنج بگیره کیلو ۶۵۰ هزار تومن برنج همین ایرانی کیلو ۶۵۰ تومن خب نن مردم برنج بکنن. چقدر برنج میتونن؟ مثلاً چند کیلو میتونه یه گونیش میشه ۶ میلیون و نیم. این برنج هندیهای شیشهای پلاستیکی هم اینام الان ۳ میلیونه. پاکستانیه که میگن اصلاً آشغاله هندیه نیست. بعد الان مردم نون آوردن نون میخورن دیگه.
از روی صفهای نانوایی هم میشود فهمید که مصرف نان افزایش پیدا کرده است. حجم خرید مردم نسبت به گذشته بیشتر شده، اما در همین شرایط میگویند سهمیه آرد بعضی نانواییها را کاهش دادهاند چون به گفته مسئولان «زیاد نان میپزند».
این نانوایی که سالهاست در همین محل فعالیت میکند، حالا برای تأمین چند گونی آرد دچار مشکل شده است. خ
حالا خودش مانده و میگوید: «واقعاً نمیدانم چه کار کنم. این وضعیت واقعاً مسخره است. انگار دارند سفره و شکم مردم را هدف قرار میدهند.
امیدواریم دیگه آخرای کارش باشه یعنی من خیلی امید دارم این عیدو دیگه نبینن
@Eterazebazar