مشاغل آینده ،تاافق سال۲۰۳۰

🔺امیرالمؤمنین عليه السلام:
اشتباه انسان در شناخت كسى كه خود را براى او رو مى كند، نارواترين كار و نابخشودنى ترين خطا است

📚غررالحكم حدیث ۶۴۳۱

✳️ زندگی زیر ماسک
چند پاراگراف درباره رویدادهایی که- به‌احتمال زیاد- در روزهای آینده رخ می‌دهد
جوکر پشت فرمان نشسته و زل زده به بچه‌ اسپنددودکن‌های پارک‌وی؛ مردی سبزه‌رو با- مثلا- موهای فرفری و عینکی که از پشت شیشه‌اش تهران قهوه‌ای‌تر هم به‌نظر می‌رسد. البته با ماسکی روی دهان که روی آن طرح لبخند جوکر نقاشی شده؛ قرمزِ پررنگ روی پارچه سفید ماسک؛ لبخندی دراز و پهن؛ قرمزِ ترسناک! مثل همان که در فیلم«جوکر» روی لب‌های «واکین فینیکس» بود و برایش اسکار آورد. دیدن چنین مردی در خیابان‌های تهران هم‌اکنون همچنان بیرون از مرزهای واقعیت و در تخیل ممکن است ولی نه خیلی دور از مرز، چون همین حالا هم طراحی‌های خلاقانه برای روی ماسک در بعضی جاهای کره زمین شروع شده و با سرعتی در همان حدود سرعت انتقال ویروس کووید-19 از مرزی به مرزی دیگر، به قصد عبور از هر مرزی، در حال نزدیک‌شدن است.
      
«کرونا هنوز تموم نشده، برای جلوگیری از آن، ماسک را با تخفیف بخرید!» اغراق است اگر بگوییم ماسک هم مثل شلوار و غیره، در فهرست پوشیدنی‌های روزانه‌مان قرار گرفته، چون از زمان پیدایش کرونا تا نقطه اوج ترسناکش (با خبرهایی آخرالزمانی از بیمارستان‌ها و فضاهای شهری) همیشه بوده‌اند آدم‌هایی که اهل ماسک‌زدن نبوده‌اند؛ حالا یا از سر بی‌خیالی یا افسردگی یا توهم رویین‌تنی یا هرچی. آنها خودشان جمعیتی قابل توجه در رد این ادعا هستند که ماسک هم از این پس جزو پوشاک روزانه‌مان محسوب می‌شود. از طرف دیگر ترس از مبتلا شدن به ویروس کووید-19همچنان در روان جمعیت بی‌شماری وول می‌خورد و آنها- دست‌کم نیمی از جمعیت کره زمین- به ادامه زندگی با ماسکی بر دهان به‌صورت جدی می‌اندیشند.
🔸به این ترتیب قرار است با شکل دیگری از زندگی مواجه شویم؛ زندگی‌ای که در آن دست‌کم نیمی از آدم‌های جغرافیای اطرافمان همیشه ماسک بر صورت دارند. این داستانی تازه است که حتما بر حوزه‌های مختلف جامعه تأثیر می‌گذارد. حس شاعرانه‌اش که مثلا از این به بعد «از آدم‌ها تنها یک جفت چشم در یادمان می‌ماند».
 اصلا اهمیتی ندارد ولی در سایر حوزه‌ها؟ همین حالا ماسک‌فروش‌های آنلاین دست به‌کار شده‌اند و با سرعت83 ممیز 52مگابیت بر ثانیه از همه پیش افتاده‌اند. البته آنها فقط ماسک به ملت فروش می‌کنند. بدون هیچ خلاقیتی؛ خشک و شق و رق. حالا آرتیست‌ها کم‌‌کم از خواب بیدار می‌شوند و بعد از خمیازه‌ای طولانی، هوس می‌کنند ذهن‌شان را روی ماسک‌ها بالا بیاورند. همین حالا پروژه‌های شخصی برای ارائه ظاهری متفاوت از ماسک‌ها شروع شده و محصولاتشان در شبکه‌های مجازی نگاه به نگاه می‌چرخد. باشگاه‌های فوتبال در آلمان با ماسک‌های اختصاصی برای بازیکنان ذخیره و کادر فنی در مسابقه‌ها حاضر می‌شوند؛ ماسک‌هایی با طرح لوگو و رنگ پیراهن باشگاه؛ کالایی قابل عرضه به هوادار، مثل کلاه و شال اختصاصی باشگاه. احتمالا حوزه اقتصاد بیشترین تأثیر را از زندگی ماسکی می‌گیرد ولی این احتمال هم - خیلی زیاد- وجود دارد که پس از تکراری شدن ایده‌های نخستین، آدم‌ها از ماسک برای انتقال پیام‌های اجتماعی استفاده کنند یا تک کلمه‌هایی مفهومی روی ماسکی که دهان را پوشانده. مثلا می‌شود «سکوت» را تصور کرد که از روبه‌رو می‌آید.
https://t.me/ExecutiveManagement

✳️ بانک جهانی: تا ۱۰۰ میلیون نفر در دنیا دچار فقر شدید می‌شوند

✅ بانک جهانی در گزارش جدید خود در مورد بزرگترین ضربه به اقتصاد جهان در طی هفت دهه اخیر هشدار داده است.

بانک جهانی روز دوشنبه ۱۹ خرداد ( ۸شتم ژوئن) گزارش کرد بحران اقتصادی و بحران حوزه سلامت که در پی شیوع ویروس جدید کرونا در حال حاضر با سرعتی غیر قابل تصور دنیا را دربرگرفته است در نهایت موجب چنان شوک اقتصادی عظیمی خواهد بود که کشورها نظیرش را در هفت دهه گذشته تجربه نکردهاند.

به گزارش اسوشیتدپرس، بانک جهانی در گزارشی با عنوان"چشم‌اندازهای اقتصاد جهانی" پیش‌بینی کرد فعالیت‌های اقتصادی در سطح جهانی تا ۲ / ۵ درصد در سال ۲۰۲۰ کاهش پیدا کنند. این بزرگترین رکود اقتصادی پس از پشت سرگذاشتن رکود ۸ / ۱۳ درصدی ناشی از پیامدهای جنگ جهانی دوم است.

صندوق بین المللی پول در ماه آوریل گزارش کرده بود اقتصاد دنیا در سال جاری سه درصد کوچک خواهد شد.

@ پایان رشد منفی اقتصاد ایران از سال آینده

🔹بانک جهانی: با وجود شیوع کرونا و تعطیلی گسترده کسب و کارها در کنار سقوط قیمت نفت در بازارهای جهانی و اخلال در زنجیره تامین، بانک جهانی نه تنها انتظار دارد که عملکرد اقتصادی امسال ایران به مراتب از سال گذشته بهتر باشد، بلکه این سال آخرین سال رشد منفی دومین اقتصاد بزرگ خاورمیانه باشد و سال‌ آینده، اقتصاد ایران با رشد مثبت ۲.۱ درصدی به سه سال رشد منفی متوالی خود خاتمه دهد.

✳️ اگر از رئیستان متنفرید، چه باید بکنید

✅ "راستش من کارم را دوست دارم اما وقتی رئیسی داری که از او متنفری چه کار می‌توانی بکنی، رئیسی که فقط می‌خواهد مرا تحقیر کند، تمام انگیزه‌ آدم نابود می‌شود".
اوایل او مدیرش را دوست داشت اما وقتی دید که او بر عضو گروه فریاد کشید، نظرش عوض شد. از آن زمان به بعد همه‌چیز در سراشیبی افتاد. رئیس در اداره سر او هم داد کشید و جلوی همه او را در مناسبت‌های مختلف تحقیر کرد.
او می‌گوید: "اول از حرف‌های نیش‌دار شروع شد".
👈 "اعصاب‌خرد‌کن"
"کم‌کم اما به طور آشکاری همه‌چیز تغییر کرد و حرف‌های نیش‌دار علنی‌تر و توهین‌آمیز و تحقیر‌آمیز شد".
او می‌گوید هر روز "اعصابش خرد می‌شد " تا به سر کار برود. .همچنین ضافه می‌کند: "روابط شخصی آدم هم از این ماجرا بی‌تاثیر نمی‌ماند".
"وقتی برای رئیس بدی کار می‌کنید، رئیسی که مدام شما را تحقیر می‌کند، اعتماد‌به‌نفس‌تان از بین می‌رود".
"نمی‌توانید بهترین کار خود را ارائه دهید و احساس ناراحتی می‌کنید؛ آنقدر که حتی ذره‌ای هم دل‌تان نمی‌خواهد اضافه کاری کنید".
فقط او نیست که چنین تجربه‌ای دارد. بنا بر پژوهش مؤسسه اقتصادی نیروی انسانی و توسعه (CIPD) حدود ۷ درصد از مردم نمی‌توانند با رئیسشان کنار بیایند.
👈 "چیزهای پیش‌ پا‌افتاده"
تحقیقات نشان می دهد در بیشتر موارد کارکنان بر سر بی‌عدالتی یا کار زیاد از رئیسشان شاکی می‌شوند.
ا"بیشتر اوقات چیزهای کوچک و پیش‌پا‌‌افتاده‌ای هم چاشنی ماجرا می‌شود و همه‌چیز از هم می‌پاشد".
در نتیجه تحقیق توصیه می‌ شودبرای پرهیز از چنین وضعیتی در مورد هر موضوعی با مدیر خود روراست گفتگو کنید، البته اگربه راحتی بتوانید.
همچنین آمده است که "مدیران گاهی اصلاً از تأثیر رفتارشان بر کارکنان خبر ندارند و این گفتگو می‌تواند آنها را هشیار کند".
ضمناً اشاره می‌ شودکه مسائل جدی‌تر مانند زورگویی و اذیت‌ و آزار بهتر است با مسئول کارگزینی یا مدیران بالاتر مطرح شود.

👈 "طولانی و جدی فکر کنید"
مدیر باید تا حدودی از زندگی کارکنانش خبر داشته باشد، مثلاً اینکه فرزند دارند یا می‌خواهند به تعطیلات بروند.
"اگر به کارکنان خود اهمیت ندهید، فضای اعتماد میان شما و آنها از بین می‌رود و بدون اعتماد، بنیان هر سازمانی بر‌ باد است".
اتوصیه می‌ شود که پیش از تصمیم برای ترک شغل "طولانی و جدی" فکر کنید شاید بتوانید فضای موجود را تغییر دهید. برخی روسا عادت دارند که کارکنان را "تحقیر و بی‌اعتبار" کنند.
برخی افراد می گویند زمانی با رئیسشان مشکلاتی داشته اند،رییسشان می‌گوید: "اگر مشکل‌تان شخصی است، وقتش است که دنبال کار دیگری بگردید".
باید گفت "اگر شما آنها را دوست ندارید و آنها هم شما را دوست ندارند، احتمالاً این وضعیت هرگز بهبود پیدا نخواهد کرد".
شاید اگر با رئیس مشکل داشته باشید خیلی راحت‌تر از وقتی است که با یکی از کارکنان مشکل داشته باشید.
ا"به عنوان رئیس، اگر افرادی باشند که از شما خوششان نیاید باید به آن توجه کنید و فکر کنید که چرا از شما بدشان می‌آید".
"اگر یکی از کارکنان باشید و از رئیستان متنفر باشید، از نظر احساسی آزارنده‌ترین جایی است که می‌توانید باشید".
در مرکزی تعدادی از کارکنان ازسمتی که به یکی از افراد به عنوان سرپرست داده شده بود، ناراضی بودند او خوب می‌دانست وقتی همه همکاران علیه آدم جبهه بگیرند، چه معنایی دارد.
او در سمت مدیر گروه هشت‌نفره‌ای از کارکنان اجرایی قرار گرفته بود بدون اینکه هیچ سابقه مدیریت داشته باشد و همه افراد زیر‌دستش از او مسن‌تر بودند.
او می‌گوید: "احمقانه بود که چنین شغلی را پذیرفتم، و آنها هم به همان اندازه احمق بودند که این شغل را به من سپردند".
او می‌گوید که به چند نفر از کارکنان گروهش این سمت پیشنهاد شده بود و آنها مایل به انجام آن نبودند و در نتیجه آن را به او دادند.
او ادامه می‌دهد: "آنها مرا به عنوان مدیر قبول نداشتند، چون از آنها جوان‌تر بودم، آنها بیشتر به چشم آدمی فریبکار به من نگاه می‌کردند".
او خوب می‌دانست که همه گروهش با او مخالفند، در ایام جشن‌های سال نو یک بار وقتی از وقفه ناهاری سر کارش برگشت متوجه شد که همه آنها با هم به مناسبت عید به رستوران رفته‌اند بدون این که او را هم دعوت کنند.
او می‌گوید این ماجرا واقعاً "داستانی با پایان خوش و شیرین" نبود و از آن ماجرا‌هایی بود که هنوز هم نتوانسته است با آن کنار بیاید.
پس از هشت ماه او از این سمت کناره‌گیری کرد.
👈 کارکنانی که از کار می‌زنند
اگر کارکنان با مدیران و رؤسا کنار نیایند، شرکت‌ها و مؤسسات فقط کارکنان خود را از دست نمی‌دهند و بیش از این ضرر می‌کنند.
کارشناسان معتقدند: سرخوردگی و دلسردی کارکنان از مدیران ممکن است منجر به رفتار‌های مجرمانه شود.
"اگر نتوانید با سرخوردگی و دلسردی کنار بیایید، تبدیل به خشم می‌شود و آدم‌ها تصمیم به تلافی کردن می‌گیرند، وقتی تحقیر می‌شوند ممکن

است حتی دست به کار خلاف بزنند".
آنهاهشدار می‌دهند که "اگر کارکنان احساس بی‌انصافی و بی‌عدالتی کنند، ممکن است تلاش کنند آن را با روش‌های شرورانه‌تری جبران کنند".
همچنین اضافه می‌کنند: "آنها اگر فکر کنند دستمزدشان کم است، ممکن است از کسب‌و‌کار بدزدند، یا وقتی از آنها درخواست‌های نامعقولی داشته باشید ممکن است ساعت‌های کاری خود را طوری تنظیم کنند که آن کار را انجام ندهند".
برخی کارکنان تا می‌توانند وقت بیشتری را در سالن ورزش و یا چایخانه می‌گذارنند تا "فقط برای اینکه همه‌چیز را فراموش کند".
سرانجام برخی از آنان کارشان را به کار مورد‌علاقه‌ تغییر می دهند،اما هرگز فراموش نمی‌کنند که چطور محل کار آدم ممکن است "شکنجه‌گاه" او باشد.
رئیس سابق ممکن است به آنها بگوید که از محل کار هم اخراج می‌شوند.
اما این حرف دروغی بیش نیست؟!
https://t.me/ExecutiveManagement

✳️ #گذری_و_نظری

✅ «سنگ بر جای چسبیده است؛ بی جنبشی، سرشت آن است. می‌تواند تا پایان دنیا خاموش نشسته بماند. اما آدم؟ تپش و جنبش دمی او را وا نمی‌گذارد. چیزی، چیزی شناخته و ناشناخته همواره درون او می‌جوشد. بر افروختگی‌اش را برای همیشه نمی‌تواند پنهان دارد. تاب و دوامش را کش و مرزی نیست. سرانجام فواره می‌زند و از خود به در می ریزد. چشمه گون برون می‌جوشد. با اینکه آرام، آرام‌تر، قطره قطره، دلمایه خود را واپس می‌دهد. به اشکی، به کلامی، یا به فریادی، به تیغه خنجری، به ارژنی یا به شلیکی...»
رمان کلیدر؛ محمود دولت آبادی

✳️ امید بانک جهانی به بهبود «V شکل» اقتصاد

✅ گزارش جدید بانک جهانی نشان از بهبود "V" شکل اقتصاد جهان دارد. در چنین حالتی، بعد از کاهش بسیار شدید تولید، اشتغال یا هر شاخص دیگر مربوط به سلامت اقتصادی، شاخص‌ها با همان سرعت هم بالا می‌رود و بازیابی می‌شوند.

🔹شکل دیگری از بازیابی اقتصاد "L" شکل است. در این حالت اقتصاد برای مدت زمان طولانی‌تری در رکود قرار دارد.

🔹در حالت "W" شکل نیز، بعد از افت شدید، بهبود سریع حاصل می‌شود اما دوباره اقتصاد در رکود می‌رود و بعد هم برای دور دوم، بازیابی می‌شود.

🔹بانک جهانی برای سال ۲۰۲۰، رشد اقتصادی منفی ۵.۲ درصدی اما برای سال ۲۰۲۱، رشد اقتصادی مثبت ۴.۲ درصدی برای جهان پیش‌بینی کرده است.

🔹نمودار بالا که از پایگاه داده‌پردازی استاتیستا به فارسی برگردانده شده، روند V شکل بازیابی رشد اقتصاد جهانی را ترسیم می‌کند.

⭕️ جزئیات بسته تحریمی جدید نمایندگان کنگره آمریکا علیه ایران

🔹نماینده‌های جمهوری‌خواه کنگره آمریکا روز چهارشنبه از طرح خود برای اعمال تحریم‌های جدید علیه ایران رونمایی کردند.

🔹قطع کمک‌های نظامی آمریکا به لبنان، قرار دادن انصارالله در فهرست سازمان‌های اصطلاحاً تروریستی، اعمال تحریم علیه «جبران باسیل»، وزیر خارجه سابق لبنان و قطع صدور معافیت‌های تحریمی برای عراق است. 

🔹این طرح ادعا کرده ایران بر خلاف چین و روسیه «قدرتی بزرگ یا رقیب راهبردی» در برابر آمریکا به شمار نمی‌رود. نماینده‌های جمهوری‌خواه کنگره با وجود این از ایران به عنوان «چالشی قابل‌توجه» یاد کرده‌اند.

در صورت تصویب این طرح پیشنهادی جمهوری‌خواهان کنگره:

🔹۱-سازوکار تحریمی موسوم به "ماشه" اجرایی می‌شود و تمام تحریمهای سازمان ملل علیه ایران برگردانده می‌شوند.

🔹۲- تحریم تسلیحاتی ایران (که اواخر مهرماه به پایان می‌رسد) تمدید می‌شود.

🔹۳-وزارت خزانه‌داری آمریکا موظف می‌شود سردار امیرعلی حاجی‌زاده، فرمانده هوافضای سپاه پاسداران را به فهرست اشخاص تحریمی اضافه کند.

🔹۴-تحریم‌های جدیدی در حوزه‌های پتروشیمی، مالی، بخش‌های ساخت‌وساز، و خودروسازی ایران اعمال می‌شود.

🔹۵- کانال مالی ایران و اروپا موسوم به "اینستکس" تحریم می‌شود.

🔹۶- مقامات ارشد نیروهای مقاومت در عراق و لبنان و افراد نزدیک به آنها تحریم می‌شوند.

🔹۷-آمریکا مبارزان یمنی را "سازمانی تروریستی" اعلام خواهد کرد.

✳️ #گذری_و_نظری

✅ پول چه کسی خرج چه کسی می شود؟!

میلتون فریدمن در جشن تولد نود سالگی خویش، فلسفه انتخاب عمومی را چنین بیان می کند :

👈 وقتی یک نفر پولش را خرج می کند تا برای خود چیزی بخرد ، بسیار مراقب است که چه مقدار خرج می کند و چه چیزی می خرد.

👈 وقتی یک نفر پولش را خرج می کند تا برای فرد دیگری چیزی بخرد ، بسیار مراقب است که چه مقدار خرج می کند، اما درباره اینکه پولش را صرف خرید چه چیزی کرده است کمتر دقت می کند.

👈 وقتی یک نفر پول فرد دیگری را خرج می کند تا برای خودش چیزی بخرد، بسیار مراقب است که چه چیزی می خرد، اما درباره اینکه چه مقدار خرج می کند، چندان مراقب نیست.

👈 و وقتی یک نفر پول فرد دیگری را خرج می کند تا برای فرد دیگری چیزی بخرد، نه به مقدار پولی که خرج می کند و نه به آن چیزی که برایش پول خرج کرده است توجهی نمی کند و این کار حکمرانان است.
https://t.me/ExecutiveManagement

🔳⭕️ سندروم «خشم پیاده‌رو» ایرانیان

دکتر مجتبی لشکربلوکی

بجُنب لعنتی! حتما همه ما این تجربه را داشته‌ایم: چراغ سبز شده اما ماشین جلویی هنوز راه نیفتاده یا ده نفر توی صف سوپرمارکتی ایستاده‌اند اما نفر جلویی بعد از اینکه وسایلش را جمع کرده تازه دارد خیلی بی‌خیال دنبال کیف پولش می‌گردد. این انتظارها مغز ما را منفجر می‌کند، حتی اگر چند ثانیه بیشتر طول نکشد. توی دلمان فحش می‌دهیم. به این حالت روانی وقتی که بیهوده معطل می‌شویم، می‌گویند «سندروم خشم پیاده‌رو»! نام این سندروم از کجا آمده است؟
آیا تابه‌حال برایتان پیش آمده که هنگام راه‌رفتن با جمعی از دوستان، یکی از آن‌ها سرعت کمتری دارد و خیلی آرام و سلانه سلانه قدم برمی‌دارد و این باعث خشم شما می‌شود. البته، خشم فقط در پیاده‌روی خود را نشان نمی‌دهد بلکه راننده‌های کُنددست، اینترنت کند، معطلی در مطب دکتر، صف‌های طولانی خرید که به کندی جلو می‌روند، همۀ این‌ کندی‌ها دیوانه‌مان می‌کنند! (رفرنس: نشریه وزین ترجمان)

ما ایرانیان نیز مانند همه مردم جهان در معرض این سندروم هستیم. اما یک نکته وجود دارد یک خشم جمعی در مردم ایران وجود دارد که شبیه به همین سندروم است. خشم ناشی از کُندی نظام کشورداری. همیشه سوال می‌کنیم که چرا دولت کاری نمی‌کند؟ چرا حاکمیت دست به اقدام موثری نمی‌زند؟ چرا مسوولین خوابند؟ مردم ما خشمگین هستند از این همه کندی. شبیه همان خشمی که چراغ سبز شده است و ما منتظریم ماشین جلویی (دولت) حرکت کند اما می‌بینیم که دست دست می‌کند. این همه کندی نظام کشورداری ما را دیوانه می‌کند!

☑️ تحلیل و تجویز راهبردی:
قبل از اینکه بیشتر توضیح بدهم. شما را به یک چالش دعوت می‌کنم. نوشته زیر را بخوانید و بگویید که این نوشته برای چه دورانی است؟
"در ایران کمیسیون‌ها، شوراهای عالی و سازمان‌های دولتی زیادی وجود دارد که رسما مسئولیت اتخاذ و اجرای سیاست‌ها را برعهده دارند. بنابراین، در هر زمان چند سازمان وجود دارد که قانونا مجاز به سیاستگذاری هستند. در سال‌های اخیر درجه اهمیت این سازمان‌ها تقریبا ماه به ماه تغییر کرده است. در چنین محیطی برای سد کردن راه یک سیاست به راحتی می‌توان یک سازمان دولتی را علیه سازمان دیگر برانگیخت یا از اجرای تصميمات یک سازمان از طریق ارجاع موضوع به سازمان یا شورای دیگر، جلوگیری کرد. در نتیجه این وضع هیچ فرد، شورا یا سازمانی را نمی‌توان مسوول موفقیت یا شکست دانست. همه اینها سبب شده است که نظام اداری [نظام کشورداری] ایران نتواند تصمیم بگیرد و تقریبا هیچ یک از تصمیمات اتخاذ شده بدرستی اجرا نشده‌اند"

این نوشته را که می‌خوانی، انگار همین دیروز نوشته شده. اما تاریخ این نوشته مربوط است به ۱۳۴۲. حدود ۶۰ سال پیش! چه کسی این مطلب را نوشته؟ مشاورینی که از هاروارد به ایران آمده بودند و بعد از هفت سال تجربه مستقیم و غوطه‌خوردن در نظام کشورداری دیدگاه‌های خود را در کتاب برنامه‌ریزی در ایران نوشته‌اند. نظام کشورداری ما در طول این سال‌ها بدتر هم شده؛ تلنبار شدن آیین نامه‌ها و دستورالعمل‌های متداخل، تنوع دستگاه‌هایی که راجع به یک موضوع با حق و بدون حق دخالت می‌کنند و سازوکارهای نظارتی متعدد و کم فایده همه و همه باعث شده که این ماشین کار نکند. چراغ سبز است، راننده هم می‌خواهد حرکت کند، اما این ماشین زنگ زده، چرخ دنده‌هایش به هم گیر کرده و حرکت نمی‌کند و ما هم خشمگین و دست مان را گذاشته‌ایم روی بوق و می‌گوییم بجنب لعنتی!

چه می‌توان کرد؟ ممکن است روزی روزگاری شرایطی پیش آید که نظام کشورداری از درون و عمیقا اصلاح شود، تا آن موقع چه می‌توان کرد؟ عجالتا به دو مورد اشاره می‌کنم:

۱- سبکبار سازی دولت (دولت فراتر از قوه مجریه)؛ تا آن جا که می‌توانیم از دولت بخواهیم متمرکز شود بر کار اصلی‌اش. اصلا چه دلیلی دارد که دولت درگیر مدرسه‌داری، شرکت‌داری، سدسازی، باشگاه‌داری، بیمارستان‌داری و راه‌سازی شود. دولت باید از ساخت و ساز مهاجرت کند به سازوکار! سازوکارهایی که باعث شود خود جامعه، خود مردم بازی کنند! دولت فقط و فقط باید تنظیم‌گر بازی باشد نه یک بازیکن گنده کُند!

۲- شبکه‌سازی غیردولت؛ تجربه کرونا نشان داد که ظرفیت مردمی بالایی در اطلاع رسانی مردم به مردم، خدمت رسانی مردم به مردم و حتی کمک مردم به دولت وجود دارد. گام بعدی این که نشان دهیم نهادها، انجمن‌ها، اصناف و تشکل‌ها می‌توانند در حوزه‌های سیاست گذاری، اجماع آفرینی و طراحی راه حل برای مسایل ملی، نقش آفرین باشند. اما لویاتان (هیولای) دولت فقط در برابر قدرتی هم تراز مذاکره می‌کند. با توجه به اینکه هیچ نهاد مدنی مستقل و قدرتمندی در ایران باقی نمانده، تنها راه، شبکه‌سازیِ خرده نهادهای مردمی-مدنی (تشکل‌های مردمی مانند اصناف، انجمن‌ها) است. خشم پیاده روی خود را تبدیل کنیم به تلاش برای سبک‌بارسازی و شبکه سازی.

@I_D_Network
@Dr_Lashkarbolouki

✳️ ۳ عامل پیشرفت در کسب‌و‌کار

✅ تحقیقاتی که روی کارآفرینان بی‌شمار انجام شده، این واقعیت را گوشزد می‌کند که فقط یک مسیر منحصربه‌فرد برای رسیدن به موفقیت وجود ندارد. تعداد بی‌شماری روش‌های کاربردی، اقتصادی و بازاریابی وجود دارند که می‌توانند کسب‌وکار را توسعه دهند. در بین این روش‌ها سه مولفه اساسی و مشترک وجود دارد که در تمثیل، به آن پایه‌های صندلی کسب‌وکار می‌گویند و از جمله ابزار لازم برای گسترش کسب‌وکار هستند:

۱. بازار
این عامل در هر شرایطی ارزشمند است؛ ولی اهمیت آن بیشتر زمانی است که می‌خواهید بازار را برای محصول یا خدمات خود ارزیابی کنید. یکی از این حقایق تلخ این است که شما معمولا نمی‌دانید چه چیزهایی را نمی‌دانید! به‌ویژه اینکه تا زمانی که کار را شروع نکرده‌اید نمی‌دانید بازار چگونه به طرح اقتصادی شما پاسخ می‌دهد.

ممکن است تمام توان و وقت خود را روی آن گذاشته باشید؛ ولی نتوانید بازاری برای محصول خود پیدا کنید.

بازار از دو عامل تقاضا و وابستگی تشکیل شده است. تقاضا به این مفهوم که چه تعداد مشتری برای محصول یا خدمت من پول خرج خواهند کرد و وابستگی به این معنی است که هر مشتری چه تعداد از محصول من خواهند خرید.

۲. محصول
امروزه در هر زمینه‌ای محصولات و خدمات بسیار زیادی می‌توان یافت. چیزی که ما در حال تجربه آن هستیم یک تغییر اساسی است. واقعیت این است که ما به سمتی حرکت می‌کنیم که محصولات و خدمات ارائه‌شده بسیار بیشتر از تقاضا هستند!
بازار امروز همراه شده است با محصولات مختلف، رقابت طاقت‌فرسا و سخت، قیمت‌هایی که سخت تغییر می‌کنند و مشتریانی که توقعشان هر روز زیادتر می‌شود. بهترین راه برای ایجاد کشش و جذابیت برای مشتری این است که بتوانیم نوعی رضایتمندی جدید برای آن‌ها ایجاد کنیم. نوعی رضایتمندی برای مشتریان ایجاد کنید که قبلا آن را تجربه نکرده باشند یا حتی به آن فکر هم نکرده باشند.

۳. درآمدزایی
اکثریت سرمایه‌گذاران شرکت‌ها اعتقاد دارند که بازاریابی و تبلیغات را به نحو احسن و بهتر از رقیبانشان انجام می‌دهند؛ ولی در کمال تعجب دقیقا همان افراد می‌گویند که در زمینه فروش و افزایش درآمد مشکل دارند!

بازاریابی کلا امری است مربوط به جامعه که با مشتری سر و کار دارد. شرکت‌ها همیشه نسبت به وجهه خود در بین مردم حساس هستند و همواره سعی می‌کنند در راستای فعالیت‌های بازرگانی پُرکار نشان دهند. از طرفی بازاریابی از آن دسته فعالیت‌ها است که به‌سختی می‌توان موفقیت واقعی آن را اندازه گرفت و تعیین میزان موفقیت آن می‌تواند به‌شدت با تعصب همراه باشد. به همین دلیل صاحبان شرکت‌ها همیشه دوست دارند فکر کنند که بازاریابی و تبلیغاتشان بسیار خوب است.

📚 برگرفته از کتاب «پیشرفت در کسب‌وکار» اثر جک هی هاو
بازنشرازکانال مشاوران کسب و کار

جهـان در محـاصره قوهـای سیـاه

◾️بحران‌های مهم، عواقب مهمی- معمولا غیرقابل پیش‌بینی- دارند. «رکود بزرگ» موجب انزواگرایی، ملی‌گرایی، فاشیسم و جنگ جهانی دوم شد و در عین حال موجب «نیو‌دیل»، ظهور ایالات‌متحده به‌عنوان ابرقدرت جهانی و در نهایت مستعمره‌زدایی هم شد.

◾️ حملات ۱۱ سپتامبر موجب دو مداخله ناکام از سوی آمریکایی‌ها، ظهور ایران و اخبار مربوط به رادیکالیسم اسلامی شد. بحران مالی سال ۲۰۰۸ موجب افزایش پوپولیسم ضدتشکیلاتی شد که این هم خود موجب جایگزینی رهبران در اقصی نقاط دنیا شد.

◾️ مورخان آینده تاثیرات نسبتا بزرگی را به پاندمی ویروس کرونا فعلی نسبت می‌دهند؛ چالش همانا شناخت زودتر این تاثیرات است. «فرانسیس فوکویاما»، نظریه‌پرداز معروف آمریکایی، در مجله «فارن افرز» نوشت، ملی‌گرایی، فاشیسم، بیگانه‌هراسی و حمله به نظم جهانی لیبرال سال‌هاست روندی افزایشی دارد و این روند فقط با پاندمی کرونا تسریع خواهد شد.

◾️ این پاندمی تاثیرات خود را پیچیده‌تر و بیشتر خواهد کرد و بخش زیادی از جمعیت در کشورهای درحال توسعه را به آستانه «امرار معاش» و «مدد معاش» نزدیک‌تر خواهد ساخت.

◾️ این بحران امید صدها میلیون نفر در کشورهای فقیر را که ذی‌نفعان دو دهه رشد اقتصادی پایدار بودند بر باد خواهد داد. خشم و اعتراض عمومی افزایش خواهد یافت و بر زمین کوفته شدن انتظارات روزافزون شهروندان، در نهایت یک دستورالعمل کلاسیک برای انقلاب است.

◾️ ناامیدان به‌دنبال مهاجرت برخواهند آمد، رهبران عوام فریب از وضعیت پیش آمده برای تسخیر قدرت استفاده خواهند کرد، سیاستمداران فاسد از فرصت استفاده خواهند کرد تا هر آنچه می‌توانند را بربایند و بسیاری از دولت‌ها یا با آشوب مواجه می‌شوند یا فروخواهند پاشید.

◾️ در نهایت، ظهور به اصطلاح «قوهای سیاه» غیرقابل پیش‌بینی است اما وقتی به دقت نگریسته شود احتمال آن فزونی می‌گیرد...👇

کانال رسمی روزنامه دنیای اقتصاد
@den_ir

https://www.donya-e-eqtesad.com/fa/tiny/news-3662838

✳️ عطش کاذب برای دریافت اطلاعات

✅ فرض کنید بیماری به پزشکی مراجعه می کند و پزشک پس از معاینه می گوید به احتمال هشتاد درصد، بیماری A را داری؛ اما ممکن است بیماری B یا C هم باشد ... آزمایش گران قیمتی وجود دارد که اگر آن را بدهی، معلوم می شود که آیا بیماری B یا C را داری، البته این آزمایش کمکی به تشخیص و اطمینان از بیماری A نمی کند! درمان این بیماری ها نیز با یکدیگر متفاوت است و به یکدیگر کمکی نمی‌کنند. نظرت چیست؟ آزمایش را بنویسم یا نه؟ به نظر شما بهتر است بیمار چه کار کند؟ آزمایش گران قیمت را بدهد یا خیر؟

پژوهش مشابهی در سال ۱۹۸۸ انجام شده است که می گوید هشتاد درصد افراد می گویند بهتر است این بیمار، آزمایش را بدهد هر چند خیلی گران باشد و بی فایده! چرا؟
خطای شناختی به نام خطای اطلاعات (Information Bias) وجود دارد که علت این انتخاب است. این خطا می گوید هر چه اطلاعات بیشتر، بهتر، هر چند ممکن است این اطلاعات کاملا بی ربط بوده و به تصمیم ما کمکی نکند.

داشتن اطلاعات بیشتر به طور کلی امر مثبتی است اما از آنجا که همه ما منابع محدودی داریم، طبیعتا بهتر است آنها را برای رسیدن به اهدافمان خرج کنیم. شاید یکی از ریشه های این خطا، انفجار اطلاعات باشد. انبوهی از اطلاعات هر روز تولید می شود و این باعث می شود که در معرض انواع اطلاعات قرار بگیریم و فکر کنیم که برای تصمیم گیری باید به همه آن ها اشراف داشته باشیم.

یکی دیگر از دلایل شاید نداشتن اهداف روشن و مشخص باشد. مدیری که نداند مساله‌اش دقیقا چیست، همکارانش را دنبال نخود سیاه می فرستد!
کارمندانش اطلاعاتی می‌آورند که تاثیری روی تصمیم گیری و پاسخ به پرسش اصلی ندارد. یا مثلا وقتی لیست خرید مشخص و نوشته شده ای نداریم و وارد یک فروشگاه هایپرمارکت بسیار بزرگ می شویم، اطلاعات بسیار زیادی در مورد چیزهایی که اصلا به دنبالش نبودیم بدست می آوریم. همه جای آن پر است از علائم حراج و تخفیف و قیمت های استثنایی! طبیعتا بسیار وسوسه انگیز است و نتیجه‌اش می شود اینکه با کیسه های خرید اضافی که نیازی به آن ها نداشتیم و جیبمان را خالی کرده اند، از فروشگاه خارج می شویم!

چه می شود کرد؟ متاسفانه مبارزه با این خطا کار دشواری است. چرا که به عقیده اغلب افراد هر چه اطلاعات بیشتر، تصمیم گیری بهتر! به همین خاطر است که زیاد شنیده می شود: حالا آن گزارش را هم بفرست شاید کمک کند! شاید این چند پیشنهاد کمک کند:

۱. تیپ شخصیتی خود را بشناسید. برخی از افراد ذاتا شهودی تصمیم می گیرند و برخی مبتنی بر واقعیات و اعداد و ارقام. حالا افراد دسته دوم (غیرشهودی ها)، خود به دو دسته تقسیم می شوند:
آنهایی که زیاد تردید می‌کنند و خیلی سخت تصمیم گیری می کنند، آنهایی که راحت تر تصمیم گیری می‌کنند، اگر از دسته کسانی هستید که مبتنی بر واقعیات تصمیم گیری می‌کنید و سخت به تصمیم می رسید، بدانید که عطش شما برای دریافت اطلاعات نه برای تصمیم‌گیری بهتر که ناشی از تیپ شخصیتی شماست و ریشه روانشناسانه دارد.

۲. پرسش و مساله اصلی خود را شفاف کنید. اگر مساله شما روشن باشد، آنگاه می توانید بفهمید که چه اطلاعاتی واقعا شما را به تصمیم بهتر می رساند و چه اطلاعاتی صرفا ناشی از سندروم عطش کاذب است.

۳. یک مرز نخود سیاه تعریف کنید. در زمان جمع آوری اطلاعات هر از چندگاهی از خود بپرسیم آیا از این جا به بعد دارم دنبال نخود سیاه می گردم (اطلاعات به ظاهر مربوط اما بی فایده و بی تاثیر بر کیفیت تصمیم).
فراموش نکنیم جمع آوری اطلاعات برای یک تصمیم گیری امری الزامی است. اما از زمانی به بعد دیگر فایده اقتصادی ندارد یعنی منافعش کمتر از هزینه هایش می شود.

نکته آخر اینکه قبول کنیم دنیا هیچگاه خالی از عدم قطعیت و ناشناخته‌ها نیست. هیچ کس نمی تواند به قطعیت صد در صد برسد.
✍ بازنشراز کانال مهارت های مدیریت

✳️ اعلام فهرست ۲۵ قدرت برتر جهان در سال ۲۰۲۰؛ عربستان یک پله تنزل کرد

🔺در حالی که آمریکا، روسیه و چین همچنان جایگاه خود را در صدر فهرست کشورهای قدرتمند جهان حفظ کرده‌اند، عربستان سعودی با یک پله تنزل نسبت به سال ۲۰۱۹ رتبه نهم خود را در اختیار کره‌ جنوبی قرار داد.

🔺رتبه‌بندی قدرتمندترین کشورهای جهان در سال ۲۰۲۰ که با همکاری گروه بی‌ای‌وی (BAV) و دانشگاه پنسیلوانیا انجام شده، بر پایه یک نظرسنجی از ۲۰ هزار نفر صورت گرفته است.|یورونیوز
https://t.me/ExecutiveManagement

✳️ بهترین و بدترین کشورها برای راه اندازی کسب و کار

✅ کشورهای سنگاپور، دانمارک، سوییس، هلند، هنگ کنگ، سوئد، نروژ، کانادا، امارات و امریکا، بهترین کشورها جهان برای راه اندازی کسب و کار شناخته شدند.

🔺کشورهای ونزوئلا، آرژانتین، مغولستان، کرواسی، آفریقای جنوبی، اردن، اسلواکی، برزیل، اوکراین، و کلمبیا در ردیف بدترین کشورهای دارای چهار شاخص اصلی: کارایی دولت، کارایی محیط کسب و کار، عملکرد اقتصادی و زیرساخت های لازم برای انجام  کسب و کار صورت گرفتند/ ایسنا
https://t.me/ExecutiveManagement

✳️ ماسک زدن راه مقابله با موج دوم کرونا

✅ نتیجه مطالعه ای در دانشگاه کمبریج در مورد تاثیر زدن ماسک در کنترل شیوع منتشر شده است که نشان می دهد زدن ماسک توسط پنجاه درصد افرادی که در سطح جامعه تردد می کنند می تواند عدد بازتولید یا R0 را به زیر یک کاهش داده جلوی موج دوم را بگیرد.

🔹تصور عمومی بر این است که مردم برای حفاظت از خودشان ماسک می زنند، در حالی که ماسک منافعش برای دیگران بیشتر از فردی است که ماسک می زند و در واقع ما با زدن ماسک از دیگران محافظت می کنیم.

🔹بر این مبنا کمپینی در انگلیس توسط این دانشگاه به نام «ماسک من از تو محافظت می کند، ماسک تو از من» شکل گرفته است.

🔹در صورتی که ۷۵ درصد مردم در مکانهای عمومی ماسک بزنند توان کاهش دادن R0 از عدد ۴ به زیر یک و جلوگیری از موج دوم را خواهد داشت نظیر آنچه که در انگلیس اتفاق افتاد.

🔹زدن ماسک توسط ۱۰۰ درصد مردم در اماکن عمومی توان جلوگیری از موج دوم تا ۱۸ ماه را دارد، زمانی که برای رسیدن همه واکسن‌های در حال تولید کرونا کافی است.

🔹در این مدلسازی مبنا بر استفاده عمومی از ماسک خانگی بوده است و حتی با ماسک خانگی چنین پیشگیری امکان پذیر است.

🔹بر اساس این مطالعه در صورت استفاده گسترده از ماسک نیازی به قرنطینه کامل جامعه نیست و فقط با بسته نگه داشتن برخی تجمعات یا مراکز پرخطر و رعایت فاصله اجتماعی می توان جلوی موج دوم را گرفت.

🔹این مدل نشان داده است که بدون زدن گستره ماسک حتی قرنطینه اجتماعی هم توان جلوگیری از موج دوم را ندارد.

🔹ویروس کرونا هوابرد است و می تواند با سرفه و عطسه و حتی حرف زدن منتقل شود و ماسک از این مسأله جلوگیری می کند.

🔹زدن ماسک حتی بدون داشتن علایم نسبت به زدن آن بعد از ظهور علایم تاثیری دو برابری در کاهش R0 دارد.

🔹هر چه زودتر زدن ماسک همگانی شود بهتر خواهد بود ولی مدل نشان داده است حتی ۱۲۰ روز بعد از آغاز شیوع توان جلوگیری از پیک جدید را دارد.

🔹در اماکن عمومی به دیگران لطف کنید و ماسک بزنید.