✳️ سندرم نانوانی(درماندگی) آموخته شده!

✅ داستانی وجود دارد در مورد این‌‌که چگونه فیل‌های کوچک را در هند تربیت می‌کنند. فیل کوچک به درختی بسته می‌شود. سعی می‌کند خودش را رها کند، ولی از آنجا که به اندازه کافی قوی نیست نمی‌تواند طناب را شُل کند. پس از چندین بار سعی کردن و نتوانستن، فیل شرایط را می‌پذیرد. بعدها که فیل به اندازه کافی بزرگ و قدرتمند شد نیز سعی نمی‌کند خودش را رها کند، اگرچه به آسانی می‌تواند طناب را پاره کند. فیل آموخته است که هرگز به تنهایی نمی‌تواند خود را آزاد کند، بنابراین هرگز سعی نمی‌کند؛ چرا که فکر می‌کند آزادی غیر ممکن است.

🔹در حالیکه برخی افراد با سرعت هر چه تمام‌تر از پله‌های موفقیت بالا می‌‌روند، افرادی هم هستند که به این باور رسیده‌اند هر چقدر هم تلاش کنند باز هم بی‌فایده است و قرار نیست زندگی روی خوش خودش را به آنها نشان دهد. چرا گروه دوم چنین طرز فکری دارند و ریشه اصلی مشکل آنها کجا است؟ آیا راهکاری برای حل چنین نگرشی به زندگی وجود دارد؟

🔸شاید شما هم با افرادی برخورد کرده باشید که دست از تلاش برای پیروزی در زندگی کشیده‌اند، انگیزه‌های خود را از دست داده و در عمل دست روی دست گذاشته‌اند تا جریان زندگی آنها را با خودش به هر سمتی ببرد. در چنین شرایطی عموماً کنترل زندگی از دست فرد خارج می‌شود و تلاشی هم برای بیرون کشیدن خود از این وضعیت انجام نمی‌دهد.

🔹معمولاً این افراد درمانده‌اند و دیگر رمقی برای تلاش کردن ندارند و ظاهراً به نوعی یاءس فلسفی خاص در زندگی رسیده‌اند. آیا باید بپذیریم این افراد دچار افسردگی‌های حاد هستند و با مصرف دارو و مراجعه به روانپزشک باید مساله خود را به صورت جدی حل کنند؟
🔸«مارتین سلیگمن» روانشناس آمریکایی برای نخستین بار اصطلاح «درماندگی آموخته شده» را برای توصیف چنین شرایطی به کار برد.
مارتین سلیگمن و همکارانش برای آزمایش شرایط درماندگی آموخته شده، تعدادی سگ را در قفس گذاشتند و به آنها شوک الکتریکی دادند. سگ‌ها امکان فرار کردن از شرایط موجود را نداشتند. بعد از چند نوبت وارد کردن شوک، دیگر تلاشی برای نجات خود نمی‌کردند و به جای تلاش برای فرار کردن، واکنشی نشان نمی‌دادند.
🔹سلیگمن علت انفعال و بی‌تفاوتی سگ‌ها را به نشانه‌های رفتاری درماندگی خود آموخته نسبت داد. همین وضعیت در مورد انسان‌ها نیز صادق است.
🔺فردی که تصور می‌کند قدرت تغییر سرنوشت خودش را ندارد، در مقابل جریان‌های مثبت و منفی زندگی منفعل عمل می‌کند، درمانده و ناتوان خود را محکوم به پذیرش شرایط موجود می‌داند و در نهایت تلاشی برای تغییر شرایط نمی‌‌کند. این افراد در اصل از فقدان عزّت نفس رنج می‌برند؛ گوهری درونی که اگر بمیرد می‌تواند کل زندگی فرد را تحت‌الشعاع قرار دهد.

🔺در برخی از موقعیت‌های دردآور و دشوار که فرد احساس می‌کند هیچ راه خلاصی از آن نیست، گمانی در خاطرات وی درست می‌شود که هیچ راه خلاصی نیست و این را به تمام موقعیت‌های زندگی تعمیم می‌دهد. در شرایط درماندگی آموخته شده فرد هیچ تلاشی از خود نشان نمی‌دهد. او با خود می‌گوید: «تلاش‌های قبلی من ناکام بود؛ بنابراین تلاش‌های بعدی من هم ناکام خواهد بود!»
https://t.me/ExecutiveManagement

✳️ فرهنگ /مدنیت/تمدن

✅ زمانی که "مارگارت مید"*مردم شناسِ آمریکایی در دانشگاهِ کلمبیا تدریس می کرد، یکی از دانشجویانش از او پرسید که:

"به نظرِ شما اولین نشانه ی تمدن در یک فرهنگ چیست؟"

دانشجو انتظار داشت مید در موردِ قلاب ماهیگیری، گلدانِ سفالی یا سنگِ آسیاب صحبت کند، اما این طور نبود،
*مید* گفت:

" اولین نشانه ی تمدن در فرهنگِ باستانی استخوان شکسته‌ی پا و سپس درمان شده بود"

او توضیح داد که در قلمروِ حیوانات، اگر پایتان بشکند، می میرید، نمی توانید از خطر فرار کنید، برای نوشیدن به رودخانه بروید یا به دنبالِ غذا باشید.

شما طعمه‌ی جانورانِ شکارچی خواهید شد که در اطرافِ شما پرسه می زنند. هیچ جانوری با پایِ شکسته مدتِ زیادی زنده نمی ماند تا قبل از این که استخوانش جوش بخورد می میرد.

پس شکستگیِ استخوانِ پایی که التیام یافته، ثابت می کند شخصی برای قرار گرفتن در کنارِ کسی که زمین خورده است وقت گذاشته، زخم او را پانسمان کرده، به مکانی امن برده و به التیام بخشیدن جراحتش کمک کرده است.

🔸 کمک به دیگران در مشکلات، نقطه دقیقِ شروعِ تمدن است. وقتی در خدمت دیگران هستیم در بهترین حالتِ خود هستیم.

تمدن از این نقطه آغاز می شود:

"یاری رساندن به دیگران در دورانِ سختی و مراقبت کردن از کسانی که نیازمندِ کمک هستند."
https://t.me/ExecutiveManagement

✳️ پدیده سواد مصنوعی و الگوی جدید نادانی

✅ روزانه فقط در تلگرام بیش از ۳ میلیون مطلب منتشر می شود. جالب است بدانید در ساعت ۴ صبح که میزان مطالب منتشر شده به کمترین مقدار خود می رسد نیز ۲۵ هزار مطلب نشر می یابد. این میزان تولید محتوا در شبکه های مختلف اجتماعی در طول تاریخ بی نظیر و فوق العاده است و منجر به پدیده جالبی شده: «همه ما» راجع به «همه چیز» می دانیم اما با ويژگی هایی خاص.

کارل تارو ژورنالیست معروف ژاپنی می گوید: هر وقت هر کسی از هر چیزی سخن می‌گوید ما وانمود می کنیم که دربارۀ آن می‌دانیم. همکارانمان دربارۀ فیلم، کتاب، قیمت ارز، حمله نظامی آمریکا صحبت می‌کنند سرمان را بالا و پایین می بریم یعنی من هم دربارۀ آن می دانم.

این در صورتی است که آن ها دربارۀ آن موضوع فقط نظرات کس دیگری را در یک شبکه اجتماعی خوانده اند و آن را بازگو می کنند همان گونه که ما نیز چنین می کنیم. ما به شکلی خطرناک به نوعی *کپی برداری* از دانایی نزدیک می‌شویم، که در واقع الگوی جدید *نادانی* است. ما با *سواد مصنوعی* روبرو هستیم.

🔹 تحلیل و تجویز راهبردی:

رسانه ها باعث شده اند به سرعت برق در معرض اخبار و به سرعت باد در معرض تحلیل اخبار قرار بگیریم. محیط اطراف ما پر است از اخبار مغشوش، اعداد و ارقام گول زننده و حرف های جهت‌دار. سه مساله این موضوع را تشدید می کند:

۱. حجم بالای اخبار و تحلیل ها. اطلاعات بیشتر یعنی فرصت کمتر برای بررسی دقیق تر آن ها.

۲. سبک زندگی شتابان: زندگی امروزی نسبت به 200 سال پیش بسیار چگال تر شده است. یعنی میزان رخدادهای کاری و ارتباطاتی در واحد زمان بیشتر شده است.

۳. سواد مصنوعی: نظرات ما از پرسه‌زدن در شبکه‌های اجتماعی سرچشمه می‌گیرند، نه مطالعۀ کتاب‌ها! *این کپی برداری از دانایی، در واقع الگوی جدید نادانی است.*

به همین خاطر است که اخبار درست، غلط، شایعه و حقیقت در فضای مجازی تقریبا هم ارزش‌اند. چرا؟ چون ما فرصت نمی کنیم که درستی آن چه را که دریافت می کنیم، بررسی کنیم. بلافاصله آن را می خوانیم و احتمالا آن را برای دیگران فوروارد (ارسال) می کنیم و در گفتگوهای خانوادگی یا دوستانه یا کاری مان از آن اطلاعات استفاده می کنیم که نشان دهیم از زمانه عقب نیستیم.

🔹*چه می توان کرد؟*

۱. تعلیق قضاوت. نه باور کنید و نه رد کنید. زمانی که استدلال به نفع یا علیه آن گفته یا نوشته ندارید نه ردش کنید و نه تأیید، قضاوت خود را معلق کنید تا زمان دریافت اطلاعات کافی برای قضاوت.

۲. در حالت *غیر طبیعی* قضاوت نکنید. مطالعات نشان داده اند زمانی که افراد از آرامش فکری بیشتری برخوردارند، کیفیت قضاوت های حرفه ای شان افزایش می یابد. بنابراین زمانی که شتاب زده، هیجانی، خسته و پریشان هستیم، کیفیت قضاوت های ما افت می کند و قضاوتی که در زمان شتاب زدگی می کنیم به اندازه قضاوت یک فرد مست [غیر عادی]، غیرقابل اتکاست.

۳. به ساختارهای مشکوک، حساس باشید. جملاتی که با فعل مجهول و بدون فاعل ساخته شده‌اند مانند «گفته می‌شود» یا «شنیده‌ها حاکی از آن است که» و «یا بر اساس اخبار منتشر شده» روشی برای پیچاندن شما هستند. در این ساختارها خبر وجود دارد. اما منبع خبر وجود ندارد.

۴. برای هر چه می خوانید یا می شنوید از خودتان بپرسید:

الف) آیا از منبع خبر/گزارش مطمئن هستم؟

ب) آیا شواهد تاییدکننده یا استدلال های قانع کننده آورده شده یا اینکه یک حرف به زبان های مختلف تکرار شده؟

ج) آیا بین مقدمه و اطلاعات ارایه شده و نتایج رابطه منطقی وجود دارد؟

د) آیا تمام واقعیت بیان شده یا بخشی از واقعیت؟

۵. از چرا و کلمات هم خانواده استفاده کنید. آدم های دقیق دائم می پرسند چرا؟ چرا کاندیدای ریاست جمهوری شما بهتر است؟ چه چیز باعث می شود که فکر کنید قیمت ارز بالا می رود؟ چطور به این نتیجه رسیدید؟

۶. در فلسفه منطق، فصلی وجود دارد به نام مغالطات. برای تقویت تفکر سنجش گرانه (انتقادی) بخش مغالطات را بخوانید تا با بیش از ۷۰ نوع مغالطه (=دامگاه اشتباه ذهنی) آشنا شوید.

۷. حضور در شبکه های اجتماعی مفید است. جریان آزاد اطلاعات در آن بسیار جذاب، مفید و غنیمت است. اما فراموش نکنیم که آن ها نمی توانند جایگزین کتاب و تفکر عمیق شوند.
دکترلشکربلوکی
https://t.me/ExecutiveManagement

✳️ *لزوم قدردانی از کارکنان و مشتریان*
بری لال، مدیرعامل ۶۵ ساله شرکت هتل‌های زنجیره‌ای پیناکل (Pinnacle) آمریکا است. از نگاه بری، قدردانی کلید موفقیت و شادی، چه در مسیر شغلی و چه در زندگی شخصی است. او توضیح می‌دهد که اگر بتوانیم دلایلی برای قدردان بودن بیابیم، شانس بیشتری برای کاهش اضطراب، افسردگی و استرس خواهیم داشت. این مساله به‌ویژه برای کارآفرینانی اهمیت دارد که در حوزه‌هایی مانند هتلداری باید نیازها و خواسته‌های دشوار مشتریان خود را مدیریت کنند؛ کاری که بری در ۳۰ سال گذشته انجام داده است.
🔹 رشد به عنوان یک رهبر کسب‌وکار
تجربه‌های بری در شغل‌های مختلف به او کمک کرده است تا به عنوان یک رهبر کسب‌وکار رشد کند. او برای قدردان بودن از زندگی و داشته‌های کنونی‌اش به مرور خاطراتش می‌پردازد. زمانی که فقط ۱۳ سال داشت، روحیه کارآفرینی را در خود پیدا کرد و به فروش پوشاک مردانه در مغازه پدرش در زامبیا پرداخت. او پس از جذب ذهنیت کسب‌وکار پدرش، در دوران جوانی شروع به تحصیل در رشته پزشکی کرد. نقل‌مکان به اسکاتلند و گذراندن پنج سال چالشی، لازمه این تصمیم بود.اکنون پس از ۵۰ سال، بری تجربه اقامت، تحصیل و کار در چند کشور را دارد و در حوزه‌های مختلفی مانند پزشکی، املاک و هتلداری کار کرده است. او به عنوان مدیرعامل هتل‌های زنجیره‌ای پیناکل، قدردان تمام کسانی است که با تلاش‌هایشان در این سال‌ها باعث شده‌اند که کسب‌وکار او از یک مسافرخانه محقر به شرکتی چندهتله و پررونق رشد کند. بری در تمام دوران کاری‌اش خود را به چالش کشیده و رشد کرده است. شاید به همین دلیل باشد که همواره از زندگی شغلی و شخصی خود لذت برده است. در حالی که بسیاری از رهبران کسب‌وکار، شغل خود را مانند مسوولیتی سنگین (و حتی مانند یک چک‌لیست دشوار که باید برای امرار معیشت خانواده‌شان تحمل کنند) می‌دانند، بری لال اغلب زندگی شغلی و شخصی‌اش را الهام‌بخش یکدیگر یافته است. او کارآفرینان را تشویق می‌کند که به این پرسش‌ها بیندیشند: «کار چیست و زندگی چیست؟ چطور می‌توان یکی از آنها را بدون دیگری داشت؟» اعتقادش آن است که «باید مسوولیت‌پذیر باشیم و درک کنیم که برای شاد بودن در زندگی نمی‌توانیم از یکی از آنها به خاطر دیگری چشم‌پوشی کنیم.»
🔹درس‌های زندگی
*مدیرعامل شرکت هتلداری پیناکل درس‌های زندگی و اصول کاری خود را در ۱۲ مورد خلاصه می‌کند: سخت‌کوشی و تاب‌آوری در مقابل مشکلات، قدردان بودن، حفظ تمرکز، منظم و مسوولیت‌پذیر بودن، پذیرفتن مسوولیت به اندازه توان و اجازه ندادن به خارج شدن حجم کارها از میزان توانایی، مراقبت از اطرافیان، احترام مساوی به همه، مهربان و دلسوز و صریح بودن در تعاملات، صادق بودن حتی هنگام انتقال دشوارترین پیام‌ها، مهار حس خودپسندی و بی‌تفاوتی، تاکید بر تعالی و کیفیت و در نهایت، پیشبرد کسب‌وکار با صداقت و شرافت.*
 💠استقامت و تاب‌آوری
حوزه گردشگری و هتلداری، یکی از آسیب‌پذیرترین بخش‌های اقتصادی در همه‌گیری کرونا بود. با این حال، شرکت هتلداری بری همان‌طور که بحران مالی جهانی سال ۲۰۰۸ را به خوبی پشت سر گذاشت، شرایط اخیر را هم تاب آورده است. او رمز عبور از دوره‌های سخت را آمادگی می‌داند.کسب‌وکار او نیازمند خدمت‌رسانی ۲۴ ساعته و در تمام ۷ روز هفته و ۵۲ هفته سال است. اداره مستمر چنین کسب‌وکاری و حفظ دائمی سطح بالای خدمات به اندازه کافی چالش‌برانگیز است. بازسازی و نوسازی ادواری هتل‌ها که گاهی بین ۵ تا ۲۵ هزار دلار برای هر اتاق هزینه دارد، شرایط را دشوارتر هم می‌کند. با این حال، شرکت بری، یک صندوق اضطراری برای عبور از چنین بحران‌هایی دارد.او نه تنها آمادگی برای بحران‌ها را لازم می‌بیند، بلکه آنها را فرصتی برای بازنگری و اصلاح عملیات شرکت‌ها و البته سرمایه‌گذاری‌های جدید می‌داند: «ابهام درباره آینده، همواره در پی بحران‌ها پدید می‌آید. در چنین شرایطی همه به دنبال کاهش هزینه‌ها یا تعدیل نیرو و تعطیلی کسب‌وکارشان هستند، اما برای من، بهترین زمان سرمایه‌گذاری‌های جدید و افزایش املاک شرکت است. با آنکه نمی‌دانیم چنین بحرانی چه مدت ادامه خواهد یافت، به شهود و احساسات خود تکیه می‌کنم. زمانی که مصمم باشم، کارم را می‌توانم انجام دهم.»
او برای استقامت و تاب‌آوری، تحصیلات دانشگاهی را لازم نمی‌داند. در عوض، اعتقاد دارد که کارآفرینانی(فارغ از تحصیلات خود)  به اهداف خود دست می‌یابند که شکست‌ها و ناکامی‌هایشان را به چشم درسی جدید ببینند. هر چالش و شکست باید مرحله‌ای از یادگیری دانسته شود. کارآفرینان موفق، سرسختی ذهنی خود را همان‌گونه تقویت می‌کنند که ماهیچه‌ها را تقویت می‌کنیم: از طریق تمرین مهارت‌ها و کار کردن روی تصور شخصی از موفقیت.

💠مراقبت از اطرافیان
بری طی سالیان فعالیتش متوجه شده است که قدردانی و لذت واقعی را زمانی کسب می‌کند که خود را متعهد به شرکت و مراقبت از اطرافیان خود بداند. او به رغم مسوولیت سنگینی که به عنوان بنیان‌گذار هتل‌های پیناکل دارد، همواره مراقب بوده که مسائل کاری به زمان ارزشمند همسر و پسرش آسیب نزند. او اکنون در دهه هفتم زندگی‌اش، ساعات کمتری را صرف کار می‌کند که بخشی از آن به لطف این موضوع است که مجموعه شرکتش را به نحوی ساخته است که بتواند بدون حضور مستمر او هم با همان کیفیت به فعالیت ادامه دهد. بری به جز لذت بردن از نقش جدید خود به عنوان پدربزرگ خانواده از مسافرت و فعالیت‌‌های فضای باز مانند کوهنوردی، شنا و گلف هم لذت می‌برد.فارغ از آنکه باید بخشی از زمان خود را با خانواده بگذراند، کاهش ساعات کاری به او فرصت ورزش و رشد شخصی بیشتری داده است. او مربی اختصاصی پیلاتس، تمرینات قدرتی و دوچرخه‌سواری ثابت دارد. علاوه بر آن، گاهی با همسرش در پیاده‌‌روی‌های طولانی در ساحل همراه می‌شود. آن دو به تازگی دوره سه‌ماهه بقا در طبیعت را هم گذرانده‌اند و بخشی از زمان خود را هم به یوگا و مراقبه می‌گذرانند.
بری می‌گوید: «در ۶۰ سالگی متوجه شدم که به اهدافم در جهان کسب‌وکار دست‌ یافته‌ام و زمانش است که وقت بیشتری صرف زندگی شخصی‌مان کنم. سفر به انگلستان برای تماشای مسابقات کریکت، رفتن به تفریحگاه‌ها و مراکز تندرستی و البته صرف وقت با پسرم و خانواده او (که شامل دو نوه‌ام می‌شوند) بخشی از فعالیت‌های شخصی‌ام است. همچنین با راهنمایی پسرم، توجه بیشتری به تغذیه خود می‌کنم و روزه‌های متناوب (۱۶ ساعت روزه و ۸ ساعت غذا خوردن در هر شبانه‌روز) را آغاز کرده‌ام.»
💠رابطه موفقیت و قدردانی
بری تاکید می‌کند که موفقیت برای او، رسیدن به اهداف و دستاوردهایی مشخص نیست. به جای آن، موفقیت را نوعی باور ذهنی مشابه با قدردانی تعریف می‌کند. او توضیح می‌دهد که اگر به مسوولیت‌های خود متعهد باشید و بتوانید از انجام آنها لذت ببرید، همواره احساس موفقیت خواهید داشت. او موفقیت را بر مبنای میزان شادی خانواده‌اش، همکاران و شرکای تجاری و مشتریانش می‌سنجد.
برایمان توضیح می‌دهد: «من موفقیت را به روش‌های زیر می‌سنجم. آیا من و خانواده‌ام از زندگی خود راضی هستیم؟ آیا احساس راحتی داریم؟ آیا از تربیت فرزندم و شیوه زندگی خانواده او رضایت دارم؟ آیا همکارانم (کارکنانم) از همکاری با من و شرکتم خوشحال هستند؟ آیا شرکای تجاری‌ام از من راضی هستند؟ آیا در مواجهه با تمام اطرافیان، بهترین رفتار ممکن را داشته‌ام؟ آیا عطر صفا و خوشی در فضا می‌پراکنم؟»
بری پیشنهاد می‌کند که به جای جست‌وجوی شادی و موفقیت در دستاوردها، باید شادی را در روابط و دستاوردهای کنونی بیابیم. زمانی که قدردان داشته‌های خود باشیم، احساس رضایت و قناعت سراغ ما می‌آید. با آنکه تلاش برای رسیدن به دستاوردها و رشد بیشتر، نگرش سالمی است، حس نارضایتی کارآفرینان اغلب به این دلیل است که همواره جای خالی چیزی را احساس می‌کنند. زمانی که به موفقیت‌ها و دارایی‌های کنونی خود بها بدهیم، قدردان‌تر خواهیم بود. هرقدر هم قدردان‌تر باشیم، شادتر خواهیم بود.
به شیوه‌های مختلف می‌توان در تمام ابعاد زندگی حس قدردانی را پیدا کرد. زمانی که آگاهانه قدر هر لحظه خوب را بدانیم، هر پیروزی کوچک خود را جشن بگیریم و به دیگران چیزهایی را تقدیم کنیم که ما را شاد می‌سازد، نه تنها می‌توانیم روحیه خود را بالا ببریم، بلکه روحیه اطرافیان خود را هم بهبود می‌دهیم.
https://t.me/ExecutiveManagement

نوآور ترين شركت های جهان!
به اين ليست نگاه كنيد تمام اين شركت ها علاوه بر اين كه نوآورتر هستند اثر گذار هم هستند!
تمام اين شركت ها تقريبا چند مليتی اند و از منابع بين المللی برای تامين منابع مالي بهره مي برند!
تقريبا اكثرشان رتبه اعتباری بالای A دارند!
تمامشان از زنجيره ارزش جهانی بهره می برند!
ما هنوز فكر می كنيم در يك جزيره هستيم و می توانيم بدون حضور متقابل ادامه زندگی دهيم! البته ادامه می دهيم اما با مشقت !