۶ رویداد کلیدی در تکنولوژی ۱۴۰۰

👈 از شوک صیانت تا ورود اولین استارت‌آپ به بازار سرمایه؛

👁‍🗨 در سال۱۴۰۰، حوزه تکنولوژی کشور شاهد شش رخداد مهم بود:

🔸 تغییر در شرایط واردات موبایل؛
🔸 شکستن قفل ورود استارت‌آپ‌ها به بورس؛
🔸 اجباری شدن اینماد؛
🔸 شوک طرح صیانت؛
🔸 آغاز به کار وزیر جدید؛
🔸 پایان کار آذری‌جهرمی.

👁‍🗨 در این میان اخبار تلخ و شیرین دیگری نیز رخ دادند که مرور آنها خالی از لطف نیست. در این گزارش به بررسی رویدادهای مهم این سال در حوره تکنولوژی می پردازیم👇

کانال رسمی روزنامه دنیای اقتصاد
@den_ir

https://www.donya-e-eqtesad.com/fa/tiny/news-3850170

شما را به دیدن این فیلم کوتاه یک دقیقه ای دعوت می کنم
توسعه از یک شروع می شود. یک نفر شروع می کند و بقیه می پیوندند. یک آغاز توسعه است. هر کدام از ما می تواند در حوزه خودش "یک" آغازین باشد. حتی اگر شکست هم بخوریم و دیگران همراه نشدند باز هم موفق شده ایم چون ترس درونی خود را شکست دادیم. چون به بی تفاوتی نه گفتیم و چون جسارت را تمرین کردیم.
اگر یک آغازین هم نیستیم می توانیم آن یک نفر دوم و سوم باشیم ولی در هر صورت باشیم!
دکتر مجتبی لشکربلوکی

✳️مدل GROW در مربیگری

این مدل احتمالا شناخته‎شده‎ترین مدل در مربیگری است که مخفف کلمات Goal, Reality, Options, Way forward می‎باشد. این مدل دارای ۴ مرحله است و به طور سنتی یک مدل غیرروانشناختی در نظر گرفته می‎شود که برای مربیانِ فاقد آموزش روانشناختی مناسب است.
 
مربی با اتخاذ این رویکرد، از سبک یادگیری سقراطی بهره می‎گیرد. سوألات باز به متربی کمک می‎کند از طریق ۴ مرحله اقدام‎محور به سوی جلو حرکت کند (جدول پیوست). این چهار مرحله برای کمک به متربی طراحی شده‎اند تا رفتارهای خاصی را که به عملکرد بهتر یا تحقق یک هدف مشخص منجر می‎شوند شناسایی نماید. 

ICF کوچینگ را این‌طور تعریف می‌کند:

کوچینگ نوعی شراکت مستمر جهت کمک به مراجعه‌کنندگان است که مراجع را به فکر وامی‌دارد و خلاقیت درونی او را بیدار می‌کند تا به نتایج رضایت بخشی در زندگی شخصی و حرفه‌ای خود دست پیدا کند. در طول روند کوچینگ، مراجعه‌کنندگان آگاهی بیشتری نسبت به توانمندی (پتانسیل) خودشان پیداکرده و با عملکرد خود، کیفیت زندگی‌شان را بهبود می‌بخشند.

✅ مدل گرو یکی از شیوه‌های ثبت‌شده انجام کوچینگ است که در برخی منابع معتبر از آن به‌عنوان محبوب‌ترین و رایج‌ترین مدل کوچینگ نیز نام‌برده می‌شود. مدل گرو چهارچوبی ساده و درعین‌حال قدرتمند برای ساختار سازی جلسات کوچینگ و منتورینگ دارد.

مدل گرو مدلی معروف است که مدت‌هاست در جلسات انفرادی و سازمان‌ها استفاده می‌شود. یکی از مهم‌ترین نقش‌های شما به‌عنوان یک کوچ این است که مراجعتان را کوچ[2] کنید تا نهایت تلاشش را بکند. با این کار، به او کمک می‌کنید تصمیمات بهتری بگیرد، مشکلاتی که مانع پیشرفتش می‌شود را حل کند، مهارت‌های جدید یاد بگیرد و به‌غیراز این‌ها کارش را گسترش دهد.

مدل گرو طرحی ساده اما قدرتمند برای شکل‌دهی جلسات کوچینگ شماست.

هدف (Goal): به مراجعتان، رفتاری که می‌خواهد تغییر دهد و موضوعی که در جلسه بیان می‌نماید به‌عنوان یک هدف نگاه کنید.

واقعیت کنونی (Reality): از مراجع بخواهید واقعیت و وضعیت حال حاضرش در رابطه باهدف جلسه را تشریح نماید.

گزینه‌ها یا موانع (Options or Obstacles): بعد از دیدن واقعیت کنونی نوبت آن است که تصمیم بگیرید چه‌کاری را انجام دهید یا به‌عبارتی‌دیگر تمام گزینه‌های ممکن برای رسیدن به هدف وی را در نظر بگیرید.

اراده یا راه حرکت (Will or Way forward): با بررسی واقعیت موجود و کشف گزینه‌های پیش رو، اکنون مراجع خود را متعهد کنید برای حرکت روبه‌جلو و به سمت اهدافش کارهای مشخصی انجام بدهد.

این مدل را در ابتدا کوچ‌هایی به نام‌های گراهام الکساندر، آلن فاین و سِر جان ویتمور در دههٔ هشتاد بنا نهادند.

🔲⭕️بعد از هفتاد سال برنامه توسعه، هشتاد سال دیگر به سوئیس می رسیم
دکتر محسن رنانی

از ۱۳۲۷ که سازمان برنامه و بودجه تاسیس شد تا کنون، بیش از هفت دهه برنامه‌ریزی توسعه داریم. اما هنوز «نظریه ملی توسعه» نداریم و هنوز «کتاب ملی توسعه» نداریم. یعنی دولت‌ها برنامه‌های توسعه را، به عنوان کتاب‌هایی که حدیث آرزومندی مقامات ارشد کشور در آنها ثبت می‌شد، به مجلس می‌فرستادند و برای تحقق آن آرزوهای غیرواقعی، یا دستکم ناهمگون با ساختار نهادی و اقتصادی کشور، نیز منابع کشور را صرف می‌کردند و تا امروز ما بخش اعظم منابع کشور را تخلیه کرده‌ایم، در‌حالی که هنوز تا رسیدن به شرایط آستانه‌ای توسعه (نه خود توسعه) فرسنگ‌ها فاصله داریم.

با یک تعریف؛ توسعه وقتی رخ می‌دهد که یک جامعه توانایی تبدیل تجربه‌ها و دانش‌ ضمنی خود به دانش آشکار و نیز مهارت تبدیل تجربه‌ها به نهادها و فرایند‌های پایدار و بلندمدت را پیدا کند. می‌گویند وقتی در سال ۱۳۲۹ نفت ملی شد، علت این که ما توانستیم خودمان پالایشگاه آبادان را با کارشناسان داخلی اداره کنیم این بود که انگلیسی‌ها تمام اطلاعات و تجارب مربوط به اداره پالایشگاه را ثبت و مستند کرده بود. مثلا در فلان قطعه از فلان قسمت از برج تقطیر شماره یک، پیچ شماره ۱۲ چند دور باید به راست پیچانده شود تا به اندازه مناسب سفت شود.

حالا ما بخش اعظم منابع کشور را به نام برنامه‌های توسعه صرف کرده‌ایم اما نمی‌دانیم کدام برنامه چقدر به اهداف خود رسید و چقدر نرسید و چرا نرسید و اشکال کار کجا بود؛ و یا این که نمی‌توانیم عملکرد برنامه‌ها را با یکدیگر مقایسه کنیم. علتش این است که ما حتی گران‌‌ترین فعالیت‌های توسعه ای کشور را نیز مستند‌سازی نکرده‌ایم. البته سازمان برنامه‌و‌بودجه (یا سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی سابق) که کارش نظریه‌پردازی، تدوین و نظارت بر اجرای برنامه‌های توسعه بود، یا با مداخله مقامات عالی نمی‌توانست به کار اصلی خودش بپردازد یا در یک دوره هایی فقط به مدیریت بودجه یا همان «حسابدار ملی» تبدیل شد. در آخر هم تمام سرمایه انسانی که طی چند دهه در این سازمان تجمیع شده بود را یکی از روسای جمهور رحمت‌الله علیه، طی معجزه‌ای، با دستور انحلال این سازمان، دود فرمودند.

در هر صورت، مراقبت از فرایند‌های توسعه ملی نیازمند رصد و پایش منظم این فعالیت‌هاست و بدون تولید منظم شاخص‌هایی که این فرایند را در طول زمان و سال به سال مقایسه کند، و حتی بتوان از طریق آنها عملکرد دولت‌های مختلف را مقایسه کرد، نمی توان ارزیابی درستی از مسیر توسعه کشور داشت. چنان‌که اکنون بعد از سه دهه که برنامه‌ریزی توسعه در سالهای بعد از انقلاب شروع شده است، شاخص‌ها نشان می‌دهند که چه انحراف‌های بزرگی داشته‌ایم و بهنگام نفهمیده‌ایم و بنابراین عدم توازن‌های توسعه‌ای به تدریج تمام بخش‌های اقتصادی و غیر اقتصادی را فراگرفته است.

«پویش فکری توسعه» که از سال ۹۷ با هدف ترویج مفاهیم توسعه و رصد فرایند‌های توسعه ملی شروع به فعالیت کرد، با تاسیس «رصدخانه توسعه»، نخستین «کتاب توسعه» را در سال ۱۳۹۹ به عنوان «نسخه مقدماتی» منتشر کرد که در آن ۱۳ کلان‌شاخص، ۱۲۴ زیرشاخص و ۷۳۴ نماگر توسعه برای ساخت شاخص‌های تجمیعی و ترکیبی توسعه کشور و مقایسه آنها با سایر کشورهای جهان مورد استفاده قرار گرفته است. (اینجا رایگان کتاب را دانلود کنید) مثلا با ساخت شاخص «نردبان توسعه» نشان داده شده است که اگر با وضعیت کنونی توسعه در جهان، نردبان توسعه را صد پله در نظر بگیریم، ایران اکنون روی پله ۳۹ است و اگر بخواهد با سرعتی که در ده سال گذشته داشته است حرکت کند نزدیک به ۸۰ سال زمان می‌برد تا به موقعیتی که امروز سوئیس دارد برسد (سوئیس به عنوان کشور دارنده بالاترین رتبه کلی توسعه در جهان). البته ایران در دهه گذشته در مجموع شاخص‌های توسعه، پیشرفت داشته است ولی این‌ پیشرفت آنقدر آهسته بوده که رتبه ایران در حال بدتر شدن بوده است.

☑️⭕️سخن پایانی و دعوت به همکاری
امسال نیز «پویش فکری توسعه» ا ارتقاء کیفیت شاخص‌های تجمیعی و ترکیبی توسعه، در حال تدوین کتاب صفر توسعه (توسعه ۱۴۰۰) است که در ۱۶ اردیبهشت سال آینده (روز ملی توسعه و روز اعتدال بهاری) رونمایی خواهد شد. در سالهای بعد نیز به صورت منظم کتاب توسعه یک، دو، سه ... (برای سالهای ۴۰۱، ۴۰۲ و ...) منتشر خواهد شد. کسانی که تمایل دارند در فرایند تدوین کتاب مشارکت کنند و نیز نهادها و موسسات و شرکت‌های بخش خصوصی که تمایل دارند به عنوان ماموریت اجتماعی خود، از انتشار منظم و سال به سال «کتاب توسعه» پشتیبانی کنند، می‌توانند با دبیرخانه پویش فکری توسعه (این‌جا) تماس بگیرند.


شبکه توسعه ایران، مطالعه این کتاب و مشارکت در تدوام و حمایت از این کتاب را اکیدا توصیه می کند.
@I_D_Network

چطورباهرجورآدمی ارتباط برقرارکنیم.pdf

▪︎ من نشستم ز طلب وین دل پیچان ننشست
همه رفتند و نشستند و دمی جان ننشست

▪︎ هر کی استاد به کاری بنشست آخر کار
کار آن دارد آن کز طلب آن ننشست

▪︎ هر کی او نعره تسبیح جماد تو شنید
تا نبردش به سراپرده سبحان ننشست

▪︎ تا سلیمان به جهان مهر هوایت ننمود
بر سر اوج هوا تخت سلیمان ننشست

▪︎ هر کی تشویش سر زلف پریشان تو دید
تا ابد از دل او فکر پریشان ننشست

▪︎ هر کی در خواب خیال لب خندان تو دید
خواب از او رفت و خیال لب خندان ننشست

▪︎ ترشی‌های تو صفرای رهی را ننشاند
وز علاج سر سودای فراوان ننشست

▪︎ هر که را بوی گلستان وصال تو رسید
همچنین رقص کنان تا به گلستان ننشست 🙏 امید که آخرین جمعه قرن(ه.ش) مصادف شود با آخرین جمعه غیبت امام زمان(عج) وشاهد حضورش در اولین جمعه قرن جدیدباشیم. ان شاءالله 💟ارادتمند، امیرصادقی، ۲۶اسفند۱۴۰۰

✅ آنچه را به دنبالش می گردیم در درون خودمان است نه بیرون از ما!

🔸 کوتاه،خواندنی وماندنی در خصوص رهبری ،سرمایه انسانی، کوچینگ ومنتورینگ

✳️ کجا پنهان شدیم، از کجا متولد شویم!؟

■از میکل آنژ (مجسمه ساز، نقاش، معمار و شاعر) پرسیده بودند چگونه مجسمه هایی که می سازد، اینچنین زیبا و بی نظیر هستند!؟

□او در پاسخ گفته بود: من تصویر به دام افتاده در دلِ سنگ را آزاد می کنم و ابزارها و قلمِ سنگ تراشی را تا زمانی که بتوانم آن تصویر را آزاد کنم در دست نگه می دارم.

●در واقع، او معتقد بوده است آن تصویر زیبا، آن پیکره و مجسمه قبلاً در درون سنگ وجود داشته و کاری که میکل آنژ می کرده صرفاً تراشیدنِ زوائد از روی آن مجسمه است و بس.
مجسمه ساز چیزی به سنگ اضافه نمی کند بلکه آن گوهری که سنگ در درون و در ذاتش دارد را نمایان می کند.

○شاید میکل آنژِ مجسمه ساز که مشهورترین چهره هنریِ ایتالیا در رنسانس است، از داستانی اسطوره ای الهام گرفته است که می گوید: روزی فرشتگان با هم گفتگو می کردند که استعدادها و توانمندی های انسان را کجا پنهان کنند! هر فرشته ای جایی را پیشنهاد می داد. در دل دریاها و اقیانوس ها، در قله کوه ها، در اعماق زمین، در ستارگان و سیارات دیگر و خلاصه هر جایی که آدمی نتواند به راحتی آن را پیدا کند!

■اما بزرگِ فرشتگان نظر دیگری داشت. او گفت من جایی را می شناسم که عمیق ترین، دورترین، سخت ترین و غیرقابل دسترس ترین جای دنیاست! آنجا؛ درونِ خودِ انسان است. درون او، غیرقابل دسترس ترین جا است نه به این دلیل که نمی توان به آن رسید بلکه چون انسان حتی به فکرش هم خطور نمی کند که آنچه را به دنبالش می گردد در درون خودش است نه بیرون از او!

□آری، زندگی حقیقی ما جایی در درون ما دفن شده است. شاید میکل آنژ به این داستان باور داشته است و آنرا بر روی سنگ ها آزمایش می کرده و البته نتیجه هم گرفته است.

●مادرِ سقراط ماما بوده است و سقراط می گفت من نیز همچون مادرم پیشه مامایی در پیش گرفتم. مادرم، مادران را در زادن کودکان یاری می رساند و من، روح و جان ها را یاری می کنم تا متولد شوند.

○به هر حال، این مسلم است که هیچ مادری نمی تواند فرزندش را دوبار به دنیا آورد! این محال است. ما فقط یکبار از رحم مادر نازنینمان متولد می شویم اما تولدی دیگر همیشه در انتظار ماست، و آن تولد از خودمان است. تولد از زوائدی که دور تا دور ما را گرفته اند و اجازه ظهور و بروز و نمایشِ تصویر زیبایی که در درونمان مخفی است را نمی دهند.

■انتقادها، تحقیرها، سرزنش ها، سرکوب ها، سختگیری های بی مورد، حسادت ها و نفرت ها، تنگ نظری ها، بی سوادی ها، کنترل گری ها و سلطه گری هایی که همچون لایه هایی از جنس سنگِ سختِ خارا، دور تا دورِ گوهرِ وجودی ما سیم خاردار شده اند.

□هر یک از ما به میکل آنژی نیاز داریم که مانند یک سنگ تراش و مجسمه ساز، زوائد ما را با قلم سنگ تراشی بِزُداید و آن گوهر گران قیمت و بی نظیر درونِ هر یک از ما را نمایان و آشکار سازد.
✍ گاهنامه مدیر