دانلود کتاب شاخص های کلیدی عملکرد برای مدیران

شما می‌توانید از این کتاب به دو روش استفاده کنید: به عنوان یک راهنمای مرجع ضروری که به شما امکان می‌دهد KPIهایی را که می‌خواهید درک کنید و در صورت نیاز اطلاعات بیشتری در مورد آنها کسب کنید، جستجو کنید؛ یا می‌توانید از آن برای تکمیل چارچوب مدیریت عملکرد، داشبورد کسب‌وکار، کارت امتیازی متوازن یا استراتژی هوش تجاری خود استفاده کنید.

✨ لطفاً چند دقیقه وقت بگذارید و به پرسشنامه من پاسخ بدهید ✨

سلام دوستان عزیز 🌟
برای پایان‌نامه کارشناسی ارشدم، یک پرسشنامه کوتاه و کاملاً محرمانه طراحی کردم که موضوع آن درباره تحلیل داده‌های کلان و رفتار مصرف‌کننده است.

⌛ پاسخ دادن کمتر از ۳ دقیقه زمان می‌برد
🧑‍🎓 تمام اطلاعات فقط برای پژوهش دانشگاهی استفاده می‌شود
🎁 با شرکت در پرسشنامه به تکمیل یک تحقیق علمی کمک بزرگی می‌کنید

لینک پرسشنامه👇
🔗 https://survey.porsline.ir/s/0SLSKRAI

اگر لطف کنید این پست را با دوستانتان هم به اشتراک بگذارید، واقعاً ممنون می‌شوم 🙏💙
حمایت شما باعث می‌شود داده‌های دقیق‌تری جمع‌آوری کنم و پژوهشم کیفیت بالاتری داشته باشد.

با احترام،
محمدمهدی نقدی

✳️ به راه‌حل‌هایی فکر کنیم که در برابر مشکلات امروز نادیده گرفته‌ایم

دني رادريك/اقتصاددان

✅ باید برای مقابله با سه چالش عظیم اقتصادی عصر خویش اندیشه‌های نوین را به کار گیریم. این سه چالش عبارتند از ۱- دگرگونی‌های اقلیمی، ۲- فرسایش طبقه متوسط و ۳- فقر.
نخستین چالش، تهدیدی وجودی بر محیط فیزیکی ما به شمار می‌رود؛ دومین چالش، قطبی‌سازی را برمی‌انگیزد و دموکراسی را تضعیف می‌کند و سومین چالش، ننگی اخلاقی بر همگان است. با این حال، با برآمدن اقتدارگرایی و ناسیونالیسم اقتصادی، دلیلی برای خوش‌بینی در هیچ ‌یک از این جبهه‌ها به چشم نمی‌خورد.

▫️راه‌حل‌های واقعی غالبا «زیر رادار» باقی می‌مانند (هواپیماها یا موشک‌هایی که در ارتفاع پایین پرواز می‌کنند از شناسایی رادارها در امان می‌مانند و راه‌حل‌هایی که در سطح یک شهرداری یا منطقه و بدون هیاهوی رسانه‌ای اجرا و ثمربخش می‌شوند، توجه سیاست‌گذاران مرکزی را جلب نمی‌کنند) یا به سبب فاصله‌ای که از رویکردهای فعلی و مصوب دارند، نادیده انگاشته می‌شوند.

▫️در ظاهر، سه چالش عظیم ما به شدت متفاوت‌اند و کوشش‌ها برای مقابله با آن‌ها اغلب در تنش با یکدیگر جلوه می‌کنند. بسیاری گذار سبز را با رشد اقتصادی ناسازگار می‌پندارند و تقویت طبقه متوسط در اقتصادهای پیشرفته را مغایر با منافع کشورهای در حال توسعه می‌دانند. لیکن همه آن‌ها رسالتی مشترک را در بر می‌گیرند که هدایت تحول ساختاری اقتصاد به سمت تقویت فعالیت‌هایی سبز و شغل‌های بهتر و مولدتر است.

▫️به طور سنتی، سیاست‌های صنعتی، ابتدا در اقتصادهای پیشرفته و سپس در کشورهای موفق شرق آسیا، نقشی حیاتی در فرآیند تحول اقتصادی ایفا کرده‌اند. امروزه، با در نظر گرفتن الزامات گذار سبز و این واقعیت که تولید دیگر منبع ایجاد اشتغال نیست (حتی در کشورهای در حال توسعه)، نسخه به‌روزرسانی‌شده همان راهبردها را طلب می‌کنیم.

▫️موفقیت‌های چشمگیری پیش‌تر در انرژی‌های تجدیدپذیر کسب شده است. در حالی که اقتصاددانان مدت‌هاست مالیات بر کربن یا «طرح‌های تعیین سقف و مبادله» را به عنوان کارآمدترین راه کاهش انتشارها ترویج نموده‌اند (در طرح‌های تعیین سقف و مبادله، برای مجوزهای انتشار گازهای گلخانه‌ای ایجاد بازار می‌شود، به شکلی که نهاد ناظر سقف کلی مجاز انتشار را برای یک دوره زمانی تعیین و آن را میان واحدهای مجاز به شکل رایگان یا حراج تقسیم می‌کند. شرکت‌هایی که انتشار کمتری نسبت به مجوز دارند، می‌توانند مازاد را در بازار ثانویه به شرکت‌های نیازمند بفروشند. در این سازوکار با کاهش تدریجی سقف در دوره‌های بعدی، انگیزه مالی برای کاهش انتشار فراهم می‌شود)، دستاوردهای واقعی و شگفت‌انگیز در این حوزه از طریق سیاست‌های صنعتی سبز چین حاصل شده است. این سیاست‌ها، که تقریبا همگی در ابتدا حول اهداف ملی سامان یافتند اما عمدتا در سطح محلی و توسط مقامات محلی به اجرا درآمده‌اند، هزینه‌های خورشیدی، بادی و باتری‌های الکتریکی را به سطحی کاهش داده‌اند که اکنون انرژی تجدیدپذیر را ارزان‌تر از سوخت‌های فسیلی نموده است. در نتیجه، امروز گذار سبز به چنان شتاب فزاینده‌ای دست یافته که حتی برخی از بدبین‌ترین ناظران را به این باور رسانده که فاجعه اقلیمی ممکن است برطرف شود.

▫️رویکرد چین نماد سبک نوینی از سیاست صنعتی است که به طور قابل توجهی از تصویر متداول متمایز است. این رویکرد همکاری گسترده‌ای میان دولت ملی، دولت‌های زیرمجموعه و منافع تجاری را در بر می‌گیرد. یارانه‌های دولتی حتما نقشی مهم ایفا نموده‌اند، اما تنها یکی از ابزارهای متعدد بوده‌اند و کارکرد موفق ابزارهای مهم دیگر در آن‌ها مانند سیاست‌های تدارکاتی و سرمایه‌گذاری خطرپذیر عمومی مشهود است. قاعده کلیدی موفقیت سیاست‌های صنعتی چین «تجربه‌گرایانه بودن» (یعنی سیاست‌ها مبتنی بر آزمایش‌های کوچک‌مقیاس‌، اجراهای پایلوت‌، ارزیابی و پایش دائمی دلایل موفقیت و شکست، ثبت نظام‌مند فرایندهای یادگیری‌ و نگاه منعطف و تکاملی، طراحی شوند) و «تکرارشونده بودن» (یعنی سیاست‌ها به صورت گام‌به‌گام طراحی شوند و با پایش مستمر و ارزیابی نتایج در اجرا بهبود پیدا کنند) آن‌ها است که به هیچ وجه شباهتی به نسل پیشین این سیاست‌ها، که از بالا به پایین با شرطی‌سازی‌های سختگیرانه طراحی می‌شدند، ندارند.

▫️آیا رویکردی مشابه در این زمینه قادر است شغل‌های خوب و گذارهای مولد را برای حفاظت از طبقه متوسط و کاهش فقر به ارمغان آورد؟ متأسفانه، در کشورهای توسعه‌یافته و در حال توسعه به طور یکسان، سیاست‌های صنعتی همچنان بر بخش‌های تولیدی تمرکز کرده‌اند، حتی هنگامی که هدف ایجاد یا حفظ اشتغال بوده است. به یقین، تولید همچنان برای گذار سبز، تضمین تاب‌آوری زنجیره تامین و امنیت ملی مهم است.

اما اتوماسیون و رقابت جهانی آن را به بخشی «اشتغال‌زدا» تبدیل کرده و این شامل چین، به عنوان ابرقدرت صنعت ساخت جهان، نیز می‌شود. چاره‌ای جز تکیه بر بخش خدمات برای دستیابی طبقه متوسط به انواع شغل‌های مولد نداریم.

▫️خوشبختانه، در اقتصادهای پیشرفته و در حال توسعه به طور یکسان، آزمایش‌های محلی و منطقه‌ای متعددی موجود است که در آن‌ها شراکت میان نهادهای دولتی و بخش خصوصی یا گروه‌های مدنی، تحولات اقتصادی معناداری را به بار آورده است. این ابتکارات محلی و مکان‌محور ممکن است شبیه سیاست‌های صنعتی سنتی جلوه نکنند، اما مشابه راهبرد صنعتی نوین چین هستند. آن‌ها همکاری‌های تکرارشونده و تامین ورودی‌های عمومی (آموزش مهارت‌ها، گسترش کسب‌وکار، کمک‌های مقرراتی و سایت‌های سبز) را در کنار یارانه‌ها برای شناسایی فرصت‌های تجاری نوین و کاهش محدودیت‌ها در بر می‌گیرند.

▫️مقامات اقتصادی ملی می‌توانند از این مدل‌ها الگو بگیرند. دولت رئیس‌جمهور سابق آمریکا، جو بایدن، «چالش‌هایی» را شناسایی کرد و آژانس‌های توسعه اقتصادی در مناطق مختلف را با وعده تامین مالی دولتی دعوت به ارائه پیشنهادهایی برای نحوه برطرف کردن آن‌ها ساخت. چنین رویکردی نه تنها منابع جدیدی فراهم می‌آورد، بلکه بازیگران محلی را به غلبه بر مشکلات اقدام جمعی و تدوین چشم‌اندازی مشترک برای توسعه آینده ترغیب می‌کند. متأسفانه، مقیاس این برنامه‌ها در مقایسه با سیاست‌های صنعتی برجسته دولت، یعنی «قانون تراشه‌ها و علم» و «قانون کاهش تورم»، که هر دو عمدتا به سوی تولید گرایش داشتند، ناچیز بود.

▫️دولت‌های ملی، به ویژه در اقتصادهای پیشرفته، می‌توانند نقشی عظیم در هدایت نوآوری به شیوه‌ نوآوری‌های دوستدار نیروی کار ایفا کنند. بسیاری از صنایع خدماتی مانند خرده‌فروشی، انبارداری و لجستیک پیش‌تر از معرفی فناوری‌های دیجیتال نوین بهره برده‌اند، اما شرکت‌های خصوصی همیشه منافع کارگران را در نظر ندارند. آن‌ها ترجیح می‌دهند از فناوری نوین به جای اعطای خودمختاری و امکان انجام طیف گسترده‌تری از وظایف به کارگران، برای نظارت و استثمار بیشتر آن‌ها بهره جویند. تولید فناوری‌هایی که کارگران را در شغل‌های سنتی کم‌درآمد مانند مراقبت، خرده‌فروشی و خدمات غذایی توانمند سازد، نیازمند تلاش عمومی اختصاصی است، مشابه آنچه برای انرژی‌های تجدیدپذیر طلب می‌شود.

▫️فهرست سیاست‌های فعلی برای وظایف پیش رو ناکافی است و قطعا تعارضات جدی میان اهداف ایجاد خواهد کرد. برای مقابله همزمان با دگرگونی‌های اقلیمی، بازسازی طبقه متوسط و کاهش فقر، باید از شیوه‌های فکری تثبیت‌شده فاصله بگیریم و رویکردهای نوین را مد نظر قرار دهیم. خبر مسرت‌بخش این است که گام نهادن در مسیر سیاست‌های بهتر و فرهیخته‌تر نه ناممکن است و نه دیرهنگام. بذرهای این رویکردهای نوآورانه پیش از این در رویه‌های رایج در سراسر جهان پاشیده شده است. به انقلاب نیاز نیست، تنها به بازپیکربندی اولویت‌ها و سیاست‌ها نیاز داریم.

▫️گرچه با نگاه به داخل و امید کمتر داشتن به همکاری‌های جهانی بیشتر گزینه‌های مرجح اقتصاددانان و طبقه تکنوکرات‌های دیگر منتفی می‌شوند، اما این نگاه راه‌حل‌های دیگری را که اغلب در جهان واقعی مؤثرترند، روی میز می‌گذارد.

لينك مطلب؛
https://www.project-syndicate.org/commentary/climate-change-middle-class-erosion-global-poverty-solutions-already-exist-by-dani-rodrik-2025-10?referral=533c72
كانال قواعدبازی

✳️ مسیر قدرت اقتصادی را اشتباه رفته‌ایم

سیدمحمد بحرینیان/صنعتگر و پژوهشگر توسعه

✅ نگاهی به حرکت اقتصادی ایران در سالهای اخیر نشان می دهد که بر خلاف اهداف اسناد بالادستی توسعه، در رقابت صنعتی با جهان پیشتاز و حتی کشورهای منطقه عقب افتاده ایم. در حالی که قرار بود کشور اول منطقه باشیم، خودکفا شویم و ....

روند توسعه صنعتی ایران به جز در یک برهه کوتاه ابتدای انقلاب، هیچگاه حرکتی معقول و هدفمند نداشته و ارزش آفرین نبوده است.

نگاهی به حرکت اقتصادی ایران در سالهای اخیر نشان می دهد که بر خلاف اهداف اسناد بالادستی توسعه، در رقابت صنعتی با جهان پیشتاز و حتی کشورهای منطقه عقب افتاده ایم. در حالی که قرار بود کشور اول منطقه باشیم، خودکفا شویم و برای جوانان کشور فرصت های شغلی پایدار فراهم کنیم.
در واقع برنامه های اقتصادی ایران، به دلیل ابتلا به یک ضعف ساختاری همواره مانع رشد حوزه صنعت بوده و منابع کشور را به جای سرمایه گذاری در حوزه های موّلد و ارزش آفرین، به سمت فعالیت  های ناکارآمد و مخرب سوق داده است. این مشکل مرهون حضور افرادی در عرصه تصمیم گیری است که هیچگاه صنعتگر نبوده اند و از توانایی های این حوزه برای اعتلای اقتصاد ملی بی اطلاعند...

بحرینیان می افزاید: در سایه سیاستهای تضعیف صنایع ملی دولت های اخیر، «فقر مطلق» جامعه ایران از ۱۰ میلیون نفر در سال ۱۳۸۴ به ۲۳ میلیون نفر در سال ۱۴۰۱ رسیده است. آیا این چیزی جز خواسته دشمنانی است که خواستار بی خِرَدی و ضعف ملت ایران هستند؟

وی تاکید کرد: این کشور منابع مالی و طبیعی به هیچ وجه کم ندارد. ولی هرگز از آنها برای تقویت تولید ملی استفاده نمی بریم.

برعکس، منابع ما درخدمت واردات مصنوعات خارجی قرار دارد تا همیشه ضعیف و محتاج باقی بمانیم. جالب است که بدانیم بر اساس گزارش بانک جهانی، کل منابع درآمدهای ارزی کشور چین در فاصله زمانی ۱۳۵۷ تا ۱۳۷۶ فقط ۳۲۹ میلیارد دلار بوده و در همین بازه زمانی موفق به ایجاد ۲۲۰ میلیون شده است. یعنی درآمدهای ارزی خود را برای حمایت از تولید صنعتی بکار گرفته و برای جوانان فرصت شغلی فراهم کرده است. آنگاه درآمدهای ارزی ایران در همین دوره ۱۹ ساله ۲۹۷ میلیارد دلار بوده ولی در کمال شرمساری کل اشتغال ما به ۵ میلیون و ۸۰۰ هزار نفر هم نرسیده است.

اتخاذ چنین تفکری در چین به جایی رسیده که اکنون آمریکا از رقابت با آن وحشت دارد. ولی ما که قرار بود قدرت اول منطقه باشیم، اکنون کجا هستیم؟

ادامه مطلب؛
https://ettelaat.com/x34GF

✳️ تاثیرهوش مصنوعی برمغزانسان

✅ موسسه فناوری ماساچوست (MIT) تحقیقاتی در مورد تأثیر هوش مصنوعی (AI) بر مغز انسان انجام داده است. یکی از برجسته‌ترین مطالعات اخیر در این زمینه، پروژه‌ای از آزمایشگاه رسانه MIT (MIT Media Lab) به نام "مغز شما با ChatGPT انباشت بدهی شناختی هنگام استفاده از مدل‌های زبانی بزرگ" است که در ژوئن ۲۰۲۵ منتشر شد. این مطالعه بر روی ۵۴ شرکت‌کننده انجام شد و فعالیت مغزی آن‌ها را با استفاده از الکتروانسفالوگرافی (EEG) در حین نوشتن مقالات SAT اندازه‌گیری کرد. شرکت‌کنندگان به سه گروه تقسیم شدند: گروهی که فقط از مغز خود استفاده کردند (بدون ابزار)، گروهی که از موتور جستجو (مانند گوگل) کمک گرفتند، و گروهی که از ChatGPT (به عنوان یک مدل زبانی بزرگ یا LLM) استفاده کردند.

🔺 یافته‌های کلیدی:
● کاهش فعالیت مغزی: گروهی که از AI استفاده کردند، کمترین سطح تعامل مغزی را نشان دادند. اتصالات عصبی (neural connectivity) در آن‌ها ضعیف‌تر بود، به ویژه در نواحی پیش‌پیشانی و اکسیپیتو-پاریتال که برای پردازش بصری و حافظه ضروری هستند. این امر منجر به "بدهی شناختی" (cognitive debt) شد، یعنی کاهش تدریجی مهارت‌های یادگیری و تفکر انتقادی.
● حافظه و مالکیت:
کاربران AI حافظه ضعیف‌تری از محتوای نوشته‌شده داشتند (۸۳٪ نتوانستند بخشی از متن را به یاد آورند) و حس مالکیت کمتری نسبت به کار خود احساس می‌کردند. در مقابل، گروه "مغز تنها" بیشترین فعالیت مغزی و حفظ حافظه را نشان داد.
● تأثیر بلندمدت:
در طول چهار ماه و چهار جلسه، کاربران AI با گذشت زمان بیشتر به کپی-پیست متکی شدند و عملکردشان در سطوح عصبی، زبانی و رفتاری بدتر شد. با این حال، اگر ابتدا از مغز استفاده شود و سپس AI، اثرات منفی کمتر است.
این مطالعه هشدار می‌دهد که استفاده بیش از حد از AI می‌تواند به آتروفی شناختی (کاهش پلاستیسیته مغز) منجر شود، اما تأکید می‌کند که AI می‌تواند ابزار مفیدی باشد اگر به عنوان مکمل (نه جایگزین) تفکر انسانی استفاده شود.
برای جزئیات بیشتر، می‌توانید مقاله اصلی را در سایت MIT Media Lab بخوانید.

ادامه ازقبل👆

برای کاهش یا حتی خنثی کردن اثرات منفی هوش مصنوعی بر مغز (یعنی همان «بدهی شناختی» که مطالعه MIT نشان داد)، محققان خودشان در همان مقاله و مصاحبه‌های بعدی چند راهکار عملی و علمی پیشنهاد کرده‌اند. این راهکارها بر اساس نتایج همان آزمایش MIT طراحی شده‌اند و اگر جدی اجرا شوند، تقریباً تمام اثرات منفی را می‌توان کم یا کاملاً حذف کرد.

۱. قانون «مغز اول، AI بعد» (Brain-First Rule) – مهم‌ترین راهکار
- همیشه اول خودتان فکر کنید و حداقل ۵۰٪ از کار را با مغزتان انجام دهید، بعد از AI کمک بگیرید.
- در آزمایش MIT، کسانی که ابتدا بدون AI مقاله را شروع کردند و بعد از ChatGPT برای ویرایش یا تکمیل استفاده کردند، هیچ کاهش فعالیت مغزی نداشتند و حتی حافظه و مالکیت‌شان بالاتر از گروه Brain-only خالص بود.
- راه عملی: تایمر بگذارید؛ مثلاً ۲۰–۳۰ دقیقه اول فقط با مغز بنویسید یا مسئله را حل کنید، بعد اجازه دهید AI وارد شود.

۲. ممنوعیت کامل کپی-پیست مستقیم
- کپی-پیست مستقیم بدترین عامل بدهی شناختی است (در مطالعه، کاربرانی که کپی-پیست می‌کردند در ۴ ماه تا ۴۰٪ اتصالات عصبی‌شان ضعیف‌تر شد).
- راهکار: هر جمله‌ای که از AI می‌گیرید، حتماً با کلمات خودتان بازنویسی کنید. این کار ساده، فعالیت مغزی را دوباره فعال می‌کند.

۳. استفاده از AI فقط به عنوان «مربی سقراطی» (Socratic Tutor)
به جای اینکه بپرسید «این مقاله را برایم بنویس»، بپرسید:
- «سه اشکال منطقی این پاراگراف چیست؟»
- «چطور می‌توانم این ایده را قوی‌تر بیان کنم؟»
- «منابع معتبر برای این ادعا کجاست؟»
این نوع پرسش‌ها مغز شما را مجبور به تفکر فعال می‌کند و در آزمایش MIT، کسانی که این روش را به کار بردند تقریباً هیچ بدهی شناختی نداشتند.

۴. تمرین روزانه «بدون ابزار» (Tool-Free Sessions)
- حداقل هفته‌ای ۲–۳ بار، کارهای مهم فکری (نوشتن، حل مسئله، مطالعه عمیق) را کاملاً بدون AI و حتی بدون گوگل انجام دهید.
- مطالعه MIT نشان داد حتی یک جلسهٔ ۴۵ دقیقه‌ای Brain-only در هفته، کافی است تا اثرات منفی چهار ماه استفاده سنگین از AI را تا حد زیادی جبران کند.

۵. تکنیک ۳ مرحله‌ای پیشنهادی خود MIT (روش Neuro-Cognitive Guardrails)
1. Plan → طرح کلی و ایده‌های اصلی را فقط خودتان بنویسید (مغز ۱۰۰٪).
2. Produce → متن اولیه را خودتان تایپ کنید (حداکثر از AI برای ایده‌های تکمیلی کمک بگیرید).
3. Polish→ فقط در مرحلهٔ نهایی از AI برای ویرایش گرامر، سبک یا پیشنهاد عبارت بهتر استفاده کنید.

این روش در آزمایش، بهترین نتیجه را داشت:
کیفیت کار نهایی بالاتر از همه گروه‌ها
فعالیت مغزی حفظ‌شده حس مالکیت بالا.

۶. ابزارهای کمکی برای جلوگیری از تنبلی مغزی
- افزونه‌هایی مثل Rewrite (در ChatGPT) یا Notion AI که مجبورتان می‌کند متن AI را بازنویسی کنید.
- اپلیکیشن Tweak (توسط یکی از نویسندگان مطالعه ساخته شده) که کپی-پیست را مسدود می‌کند و فقط اجازه می‌دهد نکات کلیدی را ببینید.

🔺 خلاصهٔ یک‌خطی برای زندگی روزمره
«هرگز نگذارید AI اولین جمله را بنویسد؛ اگر مغزتان اول بنویسد، AI دوست شماست، اگر AI اول بنویسد، مغزتان کم‌کم خاموش می‌شود.»

اگر این ۳–۴ قانون ساده را رعایت کنید، نه تنها اثرات منفی مطالعه MIT برای شما اتفاق نمی‌افتد، بلکه احتمالاً عملکرد شناختی‌تان از قبل هم بهتر می‌شود.

چگونه هوش مصنوعی، خوب را عالی می‌کند؟ https://share.google/gHnMGQukHi9IsmJtC

✳️ راه نجات دولت در جهان پر تلاطم: اعتماد، تاب‌آوری و هوشمندسازی

✅ در گزارش «دولت کارآمد در جهان پرتلاطم» منتشرشده توسط سازمان همکاری و توسعه اقتصادی (OECD) تأکید شده که حکمرانی سنتی دیگر پاسخگوی بحران‌های پیاپی امروز نیست.

■ کلید نجات دولت‌ها، بازسازی اعتماد عمومی (با میانگین نگران‌کننده ۴۱٪ در کشورهای عضو)، افزایش تاب‌آوری و حرکت به سمت دولت هوشمنداست.

■ این گزارش سه راهکار کلیدی را پیش می‌کشد:

تقویت مشارکت واقعی شهروندان، نوسازی ظرفیت‌های نهادی و حفاظت از ارزش‌های دموکراتیک.

🔺 یافته‌های این گزارش برای ایران نیز بسیار راهبردی است؛ چرا که حل چالش‌هایی مانند تورم، محیط‌زیست و فشارهای بین‌المللی، مستلزم تحولی عمیق در ساختار حکمرانی، شفافیت و دیجیتالی‌سازی خدمات است.

■ سرمایه اصلی برای توسعه پایدار، دیگر منابع مالی نیست، بلکه اعتماد عمومی و نهادهای کارآمد است.

🔗 ادامه مقاله
https://shoghl.org/resilience/
https://t.me/ExecutiveManagement

✳️ تورم آبان به ۵۰ درصد رسید!

✅ برای اولین بار در تاریخ هر ۵ پارامتر اقتصادی تورم نقطه به نقطه، رشد نقدینگی، رشد حجم پول، رشد پایه پولی و نرخ بازده اوراق همزمان صعودیه

جان مینارد کینز:

اگر می‌خواهید ملتی را نابود کنید، کم هزینه‌ترین، راحت‌ترین و پنهان‌ترین ابزار، تورم است. یک تورم بلند مدت ایجاد کنید زیرا آرام آرام تمام بنیان‌های اخلاقی و اقتصادی آن ملت نابود می‌شود