افسانه‌های استراتژی؛ شماره یک: استراتژی حول محور جنگ طراحی می‌شود

#مدیریت ‌
t.me/zoomit

باور به یگانگی سطح رضایت در زندگی را افزایش می‌دهد

#پزشکی‌و‌سلامت ‌
t.me/zoomit

نکاتی برای پاسخ به سوال «این خودکار را به من بفروش»

#پیشرفت‌شخصی ‌
t.me/zoomit

✳️ این تصویر به زیباترین شکل نشان می دهد:
در زندگی تعداد محدودی «بله» در اختیار ما قرار دارد و پیش از به کار گیری شان باید با تعداد بی شماری «نه» از آن ها محافظت کنیم.

‍ اصلاً مدیر باید بغض‌اش بگیرد
(محمد فاضلی – عضو هیئت علمی دانشگاه شهید بهشتی)

✅ پرده اول: کودک شش ساله‌ای با مرکز اورژانس تماس گرفته و با یک دنیا معصومیت کودکانه‌اش، اطلاع می‌دهد که مادرش چند تا قرص خورده، خوابیده و بیدار نمی‌شود. او از مرکز اورژانس می‌خواهد که مادرش را نجات دهند (صدایش را در فایل زیر این یادداشت می‌توانید بشنوید، تحت تأثیر قرار خواهید گرفت). مشکل مرکز اورژانس این است که چگونه آدرس دقیق برای ارسال آمبولانس از کودک بگیرد و بالاخره به‌سختی، و در لحظاتی که هر ثانیه‌اش برای جان مادر اهمیت دارد، از آن زبان کودکانه، نشانی می‌گیرند و می‌روند.

✅ پرده دوم: امیر ناظمی، رئیس سازمان فناوری اطلاعات، توئیت می‌کند «صبح فیلم تماس کودک با اورژانس را دیدم، از ناراحتی بغضم گرفت. در حاشیه جلسه صبح با زیرساخت و سپس حاشیه جلسه با وزیر بهداشت هماهنگ شد تا یک ماه آینده، موقعیت فرد تماس‌گیرنده به صورت اتوماتیک به اورژانس‌ها داده شود. در ضمن، وضعیت مادر اکنون خوب است.»

✅ پرده سوم: فهیم عطار (@fahimattar) ، نویسنده است و کانالی در تلگرام دارد به اسم «بی‌دلیل». کتاب‌هایش را نخوانده‌ام اما نوشته‌های کانالش را خیلی دوست دارم. عطار در آخرین یادداشت‌اش نوشته بود پدرش رفته پیش دندانپزشک که درد دندانش را درمان کند. دکتر عکس گرفته و گفته کار دندان تمام است و باید کشیده شود. دندان را بی‌حس کرده و کشیده است. پدر به عطار تلفنی گفته که فکر کنم دندان سالم را کشیده است. عطار هم که مهندس است و حتماً با اعتماد به علم و تخصص، گفته مگر می‌شود.

✅ پدر درست می‌گفته است، دکتر دندان سالم را کشیده بود. فهیم عطار نوشته هر چه فکر کردم، جز «بی‌تعهدی» هیچ علت دیگری برای این اشتباه نیافتم. دکتر گفته این چیزها پیش می‌آید، اما مگر می‌شود یک متخصص ساده‌ترین بخش تخصص‌اش را درست انجام ندهد؟ جمله آخر فهیم عطار خیلی خوب است: «من از راننده اتوبوسی که چرت بزند، خیلی بیشتر از کسی که رانندگی بلد نیست می‌ترسم. بی‌تعهدی هزار بار خطرناک‌تر از بی‌تخصصی است.» من البته معتقدم هر دو خطرناک‌اند و هر یکی هزار بار خطرناک‌تر از دیگری است. ما ایرانیان قربانیان هر دو هستیم.

✅ مدیر یا پزشک، استاد دانشگاه یا معاون وزیر، رئیس صندوق کوفت یا مسئول اداره زهر مار، فرقی نمی‌کند، باید ظرفیتی داشته باشی که یک چیزهایی مثل خُناق گلویت را بگیرد، دردت بیاید و درست مثل وقتی داری خفه می‌شوی، دست و پا بزنی که کاری کنی تا این درد فروبنشیند. باید بغضت بگیرد که چرا بقیه درد می‌کشند، باید خشمگین بشوی که چرا تلفن‌های به اورژانس، اتوماتیک نشانی تلفن‌کننده را نشان نمی‌دهند.

✅ درد که نداشته باشی حالت از هیچ چیز بدی، از هیچ نابه‌سامانی به هم نمی‌خورد؛ بی‌خاصیت از کنارش رد می‌شوی و به هیچ کدام از آن سلول‌های خاکستری مغزت که بی‌مصرف مانده‌اند فشار نمی‌آوری که بالاخره تراوشی داشته باشند و به کاری بیایند و درد رنج آدمی را روی این کره خاکی کم کنی.

✅ تخصص که نداشته باشی، اصلاً نمی‌فهمی بین آن‌چه می‌بینی و آن‌چه باید باشد یا می‌تواند باشد، چه تفاوتی هست و تو چه کار می‌توانی بکنی که این درد کوفتی کمتر شود. تخصص که نداشته باشی، بعید است تعهدی هم در دلت جوانه بزند. بغض هم نمی‌کنی، بی‌رگ از کنار هم نابه‌سامانی حال به هم‌زنی رد می‌شوی.

✅ مدیر باید بغض‌اش بگیرد، و ما مردمی هستیم که سال‌هاست دلتنگ آدم‌هایی هستیم آن‌قدر متخصص که بفهمند باید بغض‌شان بگیرد از این ناخرسندی و آن‌قدر متعهد که وقتی بغض‌شان گرفت، بروند درمانش کنند.

(این متن را اگر می‌پسندید، برای دیگران هم ارسال کنید.)
https://t.me/fazeli_mohammad

اروپایی‌ها چند ساعت کار می‌کنند؟ آیا ساعات کار بیشتر یعنی بازدهی بهتر؟

یک اتحادیه صنفی در بریتانیا با مطالعه ساعات کار کشورهای مختلف اروپایی و تولید ناخالص داخلی هر کشور در هر ساعت به این نتیجه رسیده است که ساعات کار بیشتر به معنی بازدهی بهتر نیست.

کنگره اتحادیه معاملات (TUC) که یک اتحادیه صنفی ملی در بریتانیا است با انجام این تحقیق نتیجه‌گیری کرده است که کارکنان تمام وقت این کشور در مقایسه با کشورهای اتحادیه اروپا با اقتصاد برتر،‌ بیشترین ساعات کاری در هفته را دارند اما از بازدهی بیشتری برخوردار نیستند.

در مقابل کشور دانمارک با کمترین ساعات کاری در هفته بعد از ایرلند، از بیشترین بازدهی اقتصادی برخوردار است.

اما ساعات کاری کمتر لزوما به معنی بازدهی بیشتر نیست. به عنوان مثال، کاهش ساعات کاری در ایتالیا منجر به بازدهی کمتر اقتصادی شده است. ایتالیا، هلند و بلژیک در اروپا از دارای کمترین میزان ساعات کاری در هفته در اروپا هستند اما این تنها ایتالیا است که بازدهی اقتصادی اش در قیاس با این دو کشور ۳۰ درصد کمتر است.

کارکنان تمام وقت در کشورهای اروپایی به طور متوسط ۴۰.۲ ساعت در هفته کار می‌کنند که با احتساب تولید ناخالص داخلی، می‌توان بازدهی را ۹۱.۴ درصد در ساعت تعیین کرد.

ساعات کاری در هفته در ایتالیا به طور متوسط ۳۹ ساعت است و تنها ۰.۸ درصد در ساعت بازدهی کمتری از متوسط اروپا دارند.

دبیرکل کنگره اتحادیه معاملات درباره نتایج این تحقیق گفت: «فرهنگ ساعت کاری بیشتر در هفته، چیزی نیست که باید به آن افتخار کرد. ساعات کاری بیشتر باعث می‌شود کارکنان برای زندگی شخصی و خانوادگی وقت کمتری داشته باشند. این تحقیق نشان می‌دهد، ساعات کاری کمتر نه تنها برای کارکنان بهتر است بلکه بازدهی را نیز افزایش می‌دهد.»/ یورونیوز

@Irannewspaper

برترین ها :
بالاترین دستمزد‌ها در کدام کشور‌ها پرداخت می‌شود؟

http://www.bartarinha.ir/fa/news/851420

برترین ها :
چگونه ۳۰ روزه بهترین مدیر شویم؟

http://www.bartarinha.ir/fa/news/851355

شغل آینده ی من روی سیاره ی بعدی !
روزی که مجبور بشیم زمین رو تخلیه کنیم، من روی سیّاره‌ی مسکونی جدید، عطرفروشی ‌می‌زنم و از دلتنگی آدما کاسبی می‌کنم.

عطر خاک بارون‌خورده می‌فروشم،
عطر چمن کوتاه‌شد

✳️شغل آینده ی من روی سیاره ی بعدی !

روزی که مجبور بشیم زمین رو تخلیه کنیم، من روی سیّاره‌ی مسکونی جدید، عطرفروشی ‌می‌زنم و از دلتنگی آدما کاسبی می‌کنم.
عطر خاک بارون‌خورده می‌فروشم،
عطر چمن کوتاه‌شده،
عطر زعفرون و برنج،
عطر بازار خشکبار و ادویه،
بوی اقاقیا توی کوچه‌ها، تو فصل بهار ...

✅ من فكر كردم كه حالا كه اين عطرها به دفعات به طور رايگان در دسترسم هستند ، زندگى رو آسون تر بگيرم و ازشون استفاده كنم !
مخصوصاً عطر آدم هايى كه نمى دونيم تا كى مجال بودن در كنارشون را داريم !

✳️هیئت سوئیسی‌های مقیم ایران!؟


✅ مصلح‌آباد روستایی در چهل کیلومتری فراهان اراک است و مصلح‌آبادی‌های ساکن اراک در دهه شصت، هیئتی داشتند که هر هفته یک شب در خانه یکی از اهالی هیئت، مجلس قرائت قرآن برگزار می‌کرد و تابلویی داشت که روی آن نوشته بود «هیئت قرائت قرآن مصلح‌آبادی‌های مقیم اراک». داخل تابلو که جلوی در خانه میزبان می‌گذاشتند لامپی روشن می‌شد افراد هیئت، منزل میزبان را در کوچه پس کوچه‌ها راحت‌تر پیدا کنند. هیئت‌ها و مساجد مشابه نظیر یزدی‌ها، اردبیلی‌ها یا شیرازی‌های ساکن تهران هم زیاد دیده‌ام.

✅ هیئتی اما در این کشور زندگی می‌کنند که تابلو ندارند، هفته‌ای یا سالی یکبار هم کنار هم جمع نمی‌شوند، چراغی هم روشن نمی‌کنند تا شناخته شوند، اما به واقع گویی اهالی جای دیگری هستند و فعلاً در ایران مقیم‌اند: «هیئت سوئیسی‌های مقیم ایران» است و از این دست اهالی کشورهای دیگر - ژاپنی‌ها، دانمارکی‌ها، آلمانی‌ها یا آمریکایی‌های مقیم ایران – هم داریم.

✅ این‌ اهالی جایی دیگر، دچار از جا کنده شدن زمانی و مکانی‌اند؛ گویی از بد حادثه این‌جا گرفتار شده‌اند و ساعت‌ها و ثانیه‌هاشان در جایی دیگر می‌گذرد، ولی فعلاً در ایران مقیم هستند. هر اقدام مثبت کوچک و بزرگی را با دنیایی دیگر مقایسه کرده و در مقابل آن وطن اصلی‌شان به هیچ می‌گیرند. هر گامی رو به جلو، از آن جهت که با ایده‌آل‌های‌ جایی که سراغ دارند (سوئیس، ژاپن، آلمان یا ...) فاصله دارد، عبث و بی‌حاصل است و جالب این‌که اغلب آن‌جا را هم ندیده‌اند و تجربه نکرده‌اند.

✅ آن‌ها ممکن است هیچ وقت کار مثبتی برای تغییر و بهبود همین جایی که زندگی می‌کنند انجام ندهند، اما گام‌های کوچک دیگران را هم بی‌اثر، مسخره و پر از عیب و نقص تلقی می‌کنند. آن‌ها اغلب مایل نیستند زمانی هر چند کوتاه از زندگی خود را برای اقدامی در راستای بهبود وضع موجود صرف کنند اما ساعت‌ها زمان صرف می‌کنند تا استدلال کنند این‌جا شبیه سوئیس نیست که در آن کارها با دقت و علمی انجام شود و به نتیجه برسد.

✅ آن‌ها هیچ کاری برای آن‌که وضعیت موجود را بهبود دهند و میزان اعتماد اجتماعی را بالا ببرند انجام نمی‌دهند، اما زمان زیادی را صرف می‌کنند تا به بقیه نشان دهند این‌جا سوئیس نیست که کارها روال و نظمی داشته باشد، و هر اقدامی از پیش شکست‌خورده است.

✅ بزرگسالان «هیئت مصلح‌آبادی‌های مقیم اراک» اصرار داشتند پسران نوجوان‌شان را همراه بیاورند تا قرآن خواندن بیاموزند و بسیاری از آن کودکان دینداری و اخلاق دینی را در همان جمع آموختند و تجربه کردند. «هیئت سوئیسی‌های مقیم ایران» نیز اصرار دارند به دیگران و از جمله کودکان امروز بیاموزند که هیچ چیز نمی‌شوند و ایستادن پای این وطن، بی‌حاصل است. اغلب‌شان آدم‌های خیرخواهی هستند اما نتیجه کارشان جز دمیدن ناامیدی و بی‌عملی نیست.

✅ این بد نیست که «هیئت سوئیسی‌های مقیم ایران» نقد می‌کنند، مهم آن است که راهی برای برون شدن از وضعی که بد می‌شمارند پیش نمی‌نهند یا حاضر نیستند هزینه هر راهی را که پیشنهاد می‌کنند بپذیرند، یا در هزینه دادن برای راهی که دیگران پیشنهاد می‌کنند سهیم شوند. آن‌ها البته حاضرند دیگران را تشویق کنند که هزینه راه‌هایی را که آن‌ها پیشنهاد می‌کنند بپردازند.

✅ حاصل «هیئت قرائت قرآن مصلح‌آبادی‌های مقیم اراک» شکل‌گیری شبکه اجتماعی مستحکمی از آدم‌هایی بود که برای تعلیم دینی و دینداری غیردولتی، کاملاً خودجوش و بدون بودجه نهادهای سیاسی، گرد هم می‌آمدند، از حال هم با خبر می‌شدند، روح دینی را در کودکان نهادینه می‌کردند و امیدوار و شادمان از یک مراسم تعلیم دینی مدنی بیرون می‌رفتند.

✅ حاصل کنش‌های «هیئت سوئیسی‌های مقیم ایران» روح‌های خسته، ناامید و مستأصلی است که فقط از آن‌چه هستند شاکی‌اند و از آن‌چه می‌خواهند به آن برسند تصویری دارند مبهم و معلوم نیست چقدر واقعی، و به هر گامی مثبتی که زمزمه رو به جلو بودن دارد، بی‌اعتماد و ناامیدند.

✅ ایران ما حالش خوب نیست، اما «هیئت سوئیسی‌های مقیم ایران» هم حالش را اگر بدتر نکنند، درمانش هم نخواهند کرد. آن‌ها الزاماً هم مقیم ایران نیستند، شاید گوشه‌ای از دنیا، فقط شهروند ایران در دنیای مجازی هستند.
✍️محمد فاضلی

🔴 60 درصد ایرانی‌ها کار نمی‌کنند/84 هزار مرد خانه‌داری می‌کنند

براساس اطلاعات منتشر شده مرکز آمار ایران، در سال97، نرخ مشارکت اقتصادی در ایران به 40.5 درصد رسیده و از میان جمعیت 10ساله و بیشتر که وارد بازار کار شده‌اند 23 میلیون و 813 نفر شاغل شده و 3 میلیون و 260 هزار نفر بیکار مانده‌اند.

از میان استان‌های دارای نرخ مشارکت اقتصادی بالا، استان‌های خراسان شمالی با نرخ 44.9 درصد، اردبیل با 44.3 درصد، گیلان با 44 درصد، در رتبه اول تا سوم قرار دارند.

http://www.ion.ir/News/465327

@Irannewspaper