✳ چگونه نوع تفکر ما مانع ثروتمند شدنمان می شود ؟
✅ علل
1- نود و نه درصد مردم دو دسته اند یا به شدت کل نگر هستند یا به شدت جزء نگر و این دو دسته افراد هر کدام به شکلی در ثروتمند شدن با مشکل مواجه هستند با تفکر " کل نگر" نمی توان پول درآورد، با تفکرات استادان دانشگاه که در 99 درصد موارد" کل نگرند " و افکار آنها فاقد جزئیات در عمل است نمی توان پول در آورد و بازاریان نیز به شدت جزء نگرند و ریسکی فکر نمی کنند و معمولا خوب پول در می آورند و با ریسک های سیستمی مثل ریسک " افزایش نرخ ارز متناسب با اختلاف تورم ایران با خارج از کشور " هر 5 سال یکبار بخشی مهم از آن را از دست می دهند راه ثروتمند شدن ترکیب " کل نگر بودن و جزء نگر بودن" است کسی در بازار موفق می شود که هم کل نگر باشد و هم جزء نگر(باید هم دانشگاهی فکر کرد و هم کف بازاری )
2- ده ریسک در اقتصاد ایران وجود دارد که به سادگی اگر کسی با همین فرمان موجود پیش برود اگر از ده ریسک 6 ریسک فعال شود به سادگی ثروت اش یک سوم می شود در این حوزه باید تفکر " ریسک سیستمی " داشت، داشتن تفکر " ریسک سیستمی" یعنی تفکر " کل نگر " داشتن ، اما اگر کسی تفکر " جزئی محور متعارض پایه " نداشته باشد با تفکرات کلی، نمیشود پول در آورد، خلاصه مطلب این است که فقط با تفکر "جزئی محور متعارض پایه " میشود پول بدست آورد اما با تفکر " کل محور " می شود پول را حفظ کرد
3- " جزئی نگر بودن " ده ويژگی دارد که هر ده ويژگی در مقالات آینده به مرور تشریح میشود اما اینجا یک مورد از " جزئی محور متعارض پایه " بودن تشریح می شود " جزئی محور متعارض پایه " بودن به این معناست که شما در هر تصمیم حداقل به دو نکته متعارض هم توجه کنید ، توجه کنید دو جمله متعارض هم و نه دو جمله تائید کننده یکدیگر
4- مثال : یک اقتصاد دان در دی ماه 1391 که دلار 3600 تومان بود نوشت : نرخ ارز اگر یارانه انرژی حذف شود و نقدینگی نیز ثابت بماند به 1500 تومان کاهش می دهد ، نقدینگی در دی ماه 1391 بالغ بر 400 هزار میلیارد تومان بود و اکنون نزدیک به پنج برابر آن است نقدینگی اکنون 1900 هزار میلیارد تومان است و دولت هم 800 هزار میلیارد تومان یارانه انرژی به مردم می دهد و پول آن را دریافت نمی کند ، آن نویسنده نوشت اگر نقدینگی ثابت بماند یعنی 5 برابر نشود و 800 هزار میلیارد تومان یارانه انرژی پرداخت نشود دلار 3600 تومان میشود 1500 تومان ، اما هیچ کدام از آن دو شرط اتفاق نیفتاده است لذا دلار نباید 1500 تومان شده باشد به دفعات این نویسنده مورد نقد قرار گرفته که پیش بینی او اشتباه بوده است در حالیکه به این دو گزاره متعارض توجه نمی شود
5- تعدادی از مردم فقط معادله یک مجهولی را می توانند حل کنند و وقتی پول درآوردن مستلزم حل معادله دو مجهولی شد کم می آورند
6- پال کروگمن برند جایزه نوبل در اقتصاد می نویسد فرق آدم ثروتمند و فقیر از جمله در این نکته است که آدم ثروتمند در پول درآوردن معادله دو مجهولی وسه مجهولی را حل می کند و آدم فقیر فقط می تواند در رشته هائی که یک مجهولی است پول در آورد
7- آدم فقیر که نمی تواند معادله دو مجهولی را حل کند معادله دو مجهولی را به معادله یک مجهولی در ذهن خود تبدیل می کند تا بفهمد مثلا می گوید این اقتصاددان گفته است دلار می شود 1500 تومان بدون توجه به دو فرضی که 1500 تومان شدن را مشروط می کرد.
✍️دکترادیب
✅ علل
1- نود و نه درصد مردم دو دسته اند یا به شدت کل نگر هستند یا به شدت جزء نگر و این دو دسته افراد هر کدام به شکلی در ثروتمند شدن با مشکل مواجه هستند با تفکر " کل نگر" نمی توان پول درآورد، با تفکرات استادان دانشگاه که در 99 درصد موارد" کل نگرند " و افکار آنها فاقد جزئیات در عمل است نمی توان پول در آورد و بازاریان نیز به شدت جزء نگرند و ریسکی فکر نمی کنند و معمولا خوب پول در می آورند و با ریسک های سیستمی مثل ریسک " افزایش نرخ ارز متناسب با اختلاف تورم ایران با خارج از کشور " هر 5 سال یکبار بخشی مهم از آن را از دست می دهند راه ثروتمند شدن ترکیب " کل نگر بودن و جزء نگر بودن" است کسی در بازار موفق می شود که هم کل نگر باشد و هم جزء نگر(باید هم دانشگاهی فکر کرد و هم کف بازاری )
2- ده ریسک در اقتصاد ایران وجود دارد که به سادگی اگر کسی با همین فرمان موجود پیش برود اگر از ده ریسک 6 ریسک فعال شود به سادگی ثروت اش یک سوم می شود در این حوزه باید تفکر " ریسک سیستمی " داشت، داشتن تفکر " ریسک سیستمی" یعنی تفکر " کل نگر " داشتن ، اما اگر کسی تفکر " جزئی محور متعارض پایه " نداشته باشد با تفکرات کلی، نمیشود پول در آورد، خلاصه مطلب این است که فقط با تفکر "جزئی محور متعارض پایه " میشود پول بدست آورد اما با تفکر " کل محور " می شود پول را حفظ کرد
3- " جزئی نگر بودن " ده ويژگی دارد که هر ده ويژگی در مقالات آینده به مرور تشریح میشود اما اینجا یک مورد از " جزئی محور متعارض پایه " بودن تشریح می شود " جزئی محور متعارض پایه " بودن به این معناست که شما در هر تصمیم حداقل به دو نکته متعارض هم توجه کنید ، توجه کنید دو جمله متعارض هم و نه دو جمله تائید کننده یکدیگر
4- مثال : یک اقتصاد دان در دی ماه 1391 که دلار 3600 تومان بود نوشت : نرخ ارز اگر یارانه انرژی حذف شود و نقدینگی نیز ثابت بماند به 1500 تومان کاهش می دهد ، نقدینگی در دی ماه 1391 بالغ بر 400 هزار میلیارد تومان بود و اکنون نزدیک به پنج برابر آن است نقدینگی اکنون 1900 هزار میلیارد تومان است و دولت هم 800 هزار میلیارد تومان یارانه انرژی به مردم می دهد و پول آن را دریافت نمی کند ، آن نویسنده نوشت اگر نقدینگی ثابت بماند یعنی 5 برابر نشود و 800 هزار میلیارد تومان یارانه انرژی پرداخت نشود دلار 3600 تومان میشود 1500 تومان ، اما هیچ کدام از آن دو شرط اتفاق نیفتاده است لذا دلار نباید 1500 تومان شده باشد به دفعات این نویسنده مورد نقد قرار گرفته که پیش بینی او اشتباه بوده است در حالیکه به این دو گزاره متعارض توجه نمی شود
5- تعدادی از مردم فقط معادله یک مجهولی را می توانند حل کنند و وقتی پول درآوردن مستلزم حل معادله دو مجهولی شد کم می آورند
6- پال کروگمن برند جایزه نوبل در اقتصاد می نویسد فرق آدم ثروتمند و فقیر از جمله در این نکته است که آدم ثروتمند در پول درآوردن معادله دو مجهولی وسه مجهولی را حل می کند و آدم فقیر فقط می تواند در رشته هائی که یک مجهولی است پول در آورد
7- آدم فقیر که نمی تواند معادله دو مجهولی را حل کند معادله دو مجهولی را به معادله یک مجهولی در ذهن خود تبدیل می کند تا بفهمد مثلا می گوید این اقتصاددان گفته است دلار می شود 1500 تومان بدون توجه به دو فرضی که 1500 تومان شدن را مشروط می کرد.
✍️دکترادیب
✳️ رهبری پنج سطحی از جان ماکسول
✅ سمینار آقای جان ماکسول استاد و مولف برجسته آمریکایی در جزیره کیش روز جمعه ۷ تیر ۹۸برگزارشد
آقای ماکسول بیش از ۴۰ سال است روی بحث رهبری کار می کنند و ۸۰ جلد کتاب با فروش ۳۰ میلیون نسخه داشته اند
اکنون در ۷۲ سالگی با دعوت یک موسسه برگزار کننده سمینار و در یک تور که از چین به ویتنام و ایران و سپس به عمان و امارات می روند.برای من هم شنیدن مطالب بدون واسطه از خودشان توفیق زیادی بود.
👈یکی از مطالب که در این روز بیان کردند رهبری ۵ سطحی بود.
از دیدگاه ایشان رهبری هر سازمان در یکی از سطوح ۵ گانه قرار می گیرد
1⃣ سطح اول position است پایین ترین سطح رهبری در این حالت رهبر یک مدیر است و از حکمش قدرت می گیرد سازمان دستوری اداره می شود
افراد مشارکت داده نمی شوند و کارکنان کارشان را انجام می دهند و می روند
2⃣ سطح دوم permission در این سطح از رهبری ارتباط دوسویه برقرار است رهبر کارکنان را دوست دارند و کارکنان از او تبعیت میکنند سه ویژگی دارد.
الف- رهبر خود الگوی سازمان است
ب-به کارکنان گوش می دهد در میان کارکنان راه می رود و گفتگو می کند
ج- این حس در سازمان وجود دارد که رهبر به کارکنان خدمت می کند
3⃣ سطح سوم production سطح نتیجه و دستاورد است
در این سطح با عبور از دو سطح دیگر سازمان به دستاوردهای مهم و عینی می رسد.کارکنان و رهبر به یکدیگر اهمیت می دهند. اعتماد یا trust ایجاد می شود هر دو بهم کمک می کند
و گشتاور یا momentum ایجاد می شود.در سازمان با رهبر level 3 دستاوردها مشهود است
4⃣سطح چهار رهبری respect یا reproduction خلق مجدد است در این سطح رهبر برای خودش برنامه IDPیا توسعه فردی مشخصی دارد .همه کارکنان را توسعه می دهد .مثل یک آهنربا افراد موثر و کارآمد را جذب می کند و توسعه می دهد.اول می آموزد و مانند یک مربی یاد می دهد و از کارکنان نیز می خواهد چنین کنند .ارزش آفرینی در این سطح رهبری روز افزون می شود.ایده های جدید و محصولات نوآور حاصل این سطح رهبری است،سازمان رهبری سطح ۴ یک سازمان یادگیرنده است.
5⃣رهبری سطح پنج PINNACLE در این سطح رهبر از همه کارکنان تصویری صحیح از تواناییهایشان دارد
هر روز ارزش جدیدی آفریده می شود
رهبر سطح ۵ انسان ها را دوست دارد و در انتخاب آنها نهایت دقت را می کند در همه سطوح افراد سطح ۵ انتخاب می شوند ،شرکت یک شرکت درجه یک و همه افراد ارزش آفرینی می کنند
همه دارای برنامه های توسعه فردی هستند و رهبر مراقبت می کند توسعه که امری تصادفی نیست با مقاصد معین اتفاق بیفتد .
👈در واقع در سطح یک مدیریت رخ می دهد در سطح دو ارتباطات دوسویه و در سطح سه نتایج و دستاوردها ودر سطح چهار خلق مجدد و در سطح پنج تعالی و خود شکوفایی رخ می دهد.
👈 نکته جالب این بود که آقای ماکسول ترامپ را از رهبران سطح یک می داند و علت مشکلات پیش آمده در پیش روی او را این می داند که به سطوح بالاتر رهبری نرفته است.
✍دکتر عباس غفاری
✅ سمینار آقای جان ماکسول استاد و مولف برجسته آمریکایی در جزیره کیش روز جمعه ۷ تیر ۹۸برگزارشد
آقای ماکسول بیش از ۴۰ سال است روی بحث رهبری کار می کنند و ۸۰ جلد کتاب با فروش ۳۰ میلیون نسخه داشته اند
اکنون در ۷۲ سالگی با دعوت یک موسسه برگزار کننده سمینار و در یک تور که از چین به ویتنام و ایران و سپس به عمان و امارات می روند.برای من هم شنیدن مطالب بدون واسطه از خودشان توفیق زیادی بود.
👈یکی از مطالب که در این روز بیان کردند رهبری ۵ سطحی بود.
از دیدگاه ایشان رهبری هر سازمان در یکی از سطوح ۵ گانه قرار می گیرد
1⃣ سطح اول position است پایین ترین سطح رهبری در این حالت رهبر یک مدیر است و از حکمش قدرت می گیرد سازمان دستوری اداره می شود
افراد مشارکت داده نمی شوند و کارکنان کارشان را انجام می دهند و می روند
2⃣ سطح دوم permission در این سطح از رهبری ارتباط دوسویه برقرار است رهبر کارکنان را دوست دارند و کارکنان از او تبعیت میکنند سه ویژگی دارد.
الف- رهبر خود الگوی سازمان است
ب-به کارکنان گوش می دهد در میان کارکنان راه می رود و گفتگو می کند
ج- این حس در سازمان وجود دارد که رهبر به کارکنان خدمت می کند
3⃣ سطح سوم production سطح نتیجه و دستاورد است
در این سطح با عبور از دو سطح دیگر سازمان به دستاوردهای مهم و عینی می رسد.کارکنان و رهبر به یکدیگر اهمیت می دهند. اعتماد یا trust ایجاد می شود هر دو بهم کمک می کند
و گشتاور یا momentum ایجاد می شود.در سازمان با رهبر level 3 دستاوردها مشهود است
4⃣سطح چهار رهبری respect یا reproduction خلق مجدد است در این سطح رهبر برای خودش برنامه IDPیا توسعه فردی مشخصی دارد .همه کارکنان را توسعه می دهد .مثل یک آهنربا افراد موثر و کارآمد را جذب می کند و توسعه می دهد.اول می آموزد و مانند یک مربی یاد می دهد و از کارکنان نیز می خواهد چنین کنند .ارزش آفرینی در این سطح رهبری روز افزون می شود.ایده های جدید و محصولات نوآور حاصل این سطح رهبری است،سازمان رهبری سطح ۴ یک سازمان یادگیرنده است.
5⃣رهبری سطح پنج PINNACLE در این سطح رهبر از همه کارکنان تصویری صحیح از تواناییهایشان دارد
هر روز ارزش جدیدی آفریده می شود
رهبر سطح ۵ انسان ها را دوست دارد و در انتخاب آنها نهایت دقت را می کند در همه سطوح افراد سطح ۵ انتخاب می شوند ،شرکت یک شرکت درجه یک و همه افراد ارزش آفرینی می کنند
همه دارای برنامه های توسعه فردی هستند و رهبر مراقبت می کند توسعه که امری تصادفی نیست با مقاصد معین اتفاق بیفتد .
👈در واقع در سطح یک مدیریت رخ می دهد در سطح دو ارتباطات دوسویه و در سطح سه نتایج و دستاوردها ودر سطح چهار خلق مجدد و در سطح پنج تعالی و خود شکوفایی رخ می دهد.
👈 نکته جالب این بود که آقای ماکسول ترامپ را از رهبران سطح یک می داند و علت مشکلات پیش آمده در پیش روی او را این می داند که به سطوح بالاتر رهبری نرفته است.
✍دکتر عباس غفاری
👍1
✳آنچه من از مهارت های رهبری از جان ماکسول آموختم
قسمت دوم
Leadership change to leadershift
👈 همانگونه که قبلا عرض کردم ایشان قائل به ۵ سطح برای رهبران هستند و به اصلی بنام LED معتقدند که عبارت است از:
اینکه رهبر سطح ۲ نمی تواند همکارانی در سطح ۳ را بکار گیرد لذا سقف شیشه ای سازمان سطح رهبر آن است و افراد سطوح بالاتر در اولین فرصت به سازمان های دیگر می روند
👈 اگر در دو کلمه آینده را ترسیم کنیم FAST AND FORWARD تعبیر ایشان است .سریع و خلاصه و آینده سریعتر و خلاصه تر می شود.
اگر در سال 65 سازمان ها ۳۳ سال طول عمر داشتند در سال90به ۲۱ سال و در سال 2020به عمر۱۶ سال کاهش یافته اند.
👈کسی موفق تر است که سریعتر تحول را رهبری نماید به عبارتی LEADERSHIP به سمت LEADERSHIFT در حال تحول است
👈 در حالی که دوران لیسانس در امریکا ۵ ساله است دانش فرد در حال EXPIRE شدن است .پس رهبران باید یاد بگیرند دانش گذشته را براحتی کنار بگذارند
LEARN TO UNLEARN TO LEARN
یاد بگیرند که گذشته را فراموش کنند و مطالب جدید بیاموزند.ایشان نقل کردند از نویسنده و محقق شهیر و دوست ایشان آقای جان کالینز نویسنده کتاب های "ساختن برای ماندن" و" از خوب تا عالی" که: شرکت ها شکست می خورند چون موفقیت را بشدت در بغل می گیرند و دیگر ریسک نمی کنند .
موارد دیگر را در یادداشتی دیگر تقدیم می نمایم.
✍دکترعباس غفاری
قسمت دوم
Leadership change to leadershift
👈 همانگونه که قبلا عرض کردم ایشان قائل به ۵ سطح برای رهبران هستند و به اصلی بنام LED معتقدند که عبارت است از:
اینکه رهبر سطح ۲ نمی تواند همکارانی در سطح ۳ را بکار گیرد لذا سقف شیشه ای سازمان سطح رهبر آن است و افراد سطوح بالاتر در اولین فرصت به سازمان های دیگر می روند
👈 اگر در دو کلمه آینده را ترسیم کنیم FAST AND FORWARD تعبیر ایشان است .سریع و خلاصه و آینده سریعتر و خلاصه تر می شود.
اگر در سال 65 سازمان ها ۳۳ سال طول عمر داشتند در سال90به ۲۱ سال و در سال 2020به عمر۱۶ سال کاهش یافته اند.
👈کسی موفق تر است که سریعتر تحول را رهبری نماید به عبارتی LEADERSHIP به سمت LEADERSHIFT در حال تحول است
👈 در حالی که دوران لیسانس در امریکا ۵ ساله است دانش فرد در حال EXPIRE شدن است .پس رهبران باید یاد بگیرند دانش گذشته را براحتی کنار بگذارند
LEARN TO UNLEARN TO LEARN
یاد بگیرند که گذشته را فراموش کنند و مطالب جدید بیاموزند.ایشان نقل کردند از نویسنده و محقق شهیر و دوست ایشان آقای جان کالینز نویسنده کتاب های "ساختن برای ماندن" و" از خوب تا عالی" که: شرکت ها شکست می خورند چون موفقیت را بشدت در بغل می گیرند و دیگر ریسک نمی کنند .
موارد دیگر را در یادداشتی دیگر تقدیم می نمایم.
✍دکترعباس غفاری
✳️ نیازسنجی شغلی براساس مدل دیکوم
👈در قلمرو آموزش، نیازسنجی به عنوان یکی از مؤلفه های اساسی و ضروری فرآیند برنامه ریزی در نظر گرفته می شود و هر جا که مسأله تدوین طرح ها و اتخاذ مجموعه ای از تدابیر آموزشی مطرح باشد، از نیازسنجی به طور مکرر یاد می شود. به بیانی دیگر، وجود و تشخیص نیازهای آموزشی کارکنان گامی اساسی در طراحی برنامه های آموزشی سازمانها می باشد. شناخت و تحلیل اثربخش نیازهای آموزشی، پیشنیاز یک سیستم آموزشی موفق است. مدل مناسب جهت انجام نیازسنجی آموزشی مدلی است که پاسخگوی الزامات خارجی و داخلی سازمان ها در شرایط متحول کنونی باشد. یکی از این مدل ها، مدل نیازسنجی (DACUM ( Developing a curriculum است که روشی مؤثر برای تجزیه و تحلیل یک شغل یا حرفه می باشد که مبتنی بر سه فرض و منطق به شرح زیر است:
۱- کارکنان خبره دقیق تر از سایر افراد می توانند شغل یا حرفه خود را توصیف و تعریف نمایند.
۲- یک راه مؤثر برای تعریف و تبیین یک شغل یا حرفه عبارت از توصیف دقیق وظایفی است که کارکنان خبره انجام می دهند.
۳- انجام درست هر وظیفه مستلزم به کارگیری دانش، مهارت ها، ابزارها و رفتارهای مثبت کارکنان می باشد.
👈 روش دیکوم به دلایل مختلفی منحصر به فرد است. وقتی که آن را با مصاحبه، مشاهده و بسیاری دیگر از رویکردهای سنتی تحلیل شغل و نیازسنجی مقایسه می کنیم، قدرت ناشی از ترکیب ویژگی های این روش، آن را به مؤثرترین و با کیفیت ترین فرآیند تحلیل در دسترس در حال حاضر تبدیل می سازد. از جمله این مزایا می توان به تعامل گروهی، قدرت طوفان مغزی تقویت شده، همیاری گروهی، اجماع نظر گروهی، آینده محوری، پذیرش و حمایت نتایج توسط کارکنان و یادگیرندگان، پیامد جامع، کیفیت بالا و هزینه پایین اشاره کرد.
👈به طور کلی نیازسنجی به روش دیکوم دارای هفت گام است که عبارتنداز:
1⃣آشنایی کارکنان خبره با فرآیند DACUM
2⃣ تعریف و شناسایی شغل مورد بررسی 3⃣ شناسایی مسئولیت ها و وظایف اصلی
4⃣ شناسایی فعالیت های کاری مرتبط با هر وظیفه اصلی
5⃣ بازبینی و پایش وظایف و تکالیف استخراج شده
6⃣ شناسایی دانش ها و مهارت های مورد نیاز برای انجام هر تکلیف
7⃣ تعیین میزان اهمیت ، فراونی و سطح یادگیری انجام هر تکلیف
بازنشراز کانالIBM
👈در قلمرو آموزش، نیازسنجی به عنوان یکی از مؤلفه های اساسی و ضروری فرآیند برنامه ریزی در نظر گرفته می شود و هر جا که مسأله تدوین طرح ها و اتخاذ مجموعه ای از تدابیر آموزشی مطرح باشد، از نیازسنجی به طور مکرر یاد می شود. به بیانی دیگر، وجود و تشخیص نیازهای آموزشی کارکنان گامی اساسی در طراحی برنامه های آموزشی سازمانها می باشد. شناخت و تحلیل اثربخش نیازهای آموزشی، پیشنیاز یک سیستم آموزشی موفق است. مدل مناسب جهت انجام نیازسنجی آموزشی مدلی است که پاسخگوی الزامات خارجی و داخلی سازمان ها در شرایط متحول کنونی باشد. یکی از این مدل ها، مدل نیازسنجی (DACUM ( Developing a curriculum است که روشی مؤثر برای تجزیه و تحلیل یک شغل یا حرفه می باشد که مبتنی بر سه فرض و منطق به شرح زیر است:
۱- کارکنان خبره دقیق تر از سایر افراد می توانند شغل یا حرفه خود را توصیف و تعریف نمایند.
۲- یک راه مؤثر برای تعریف و تبیین یک شغل یا حرفه عبارت از توصیف دقیق وظایفی است که کارکنان خبره انجام می دهند.
۳- انجام درست هر وظیفه مستلزم به کارگیری دانش، مهارت ها، ابزارها و رفتارهای مثبت کارکنان می باشد.
👈 روش دیکوم به دلایل مختلفی منحصر به فرد است. وقتی که آن را با مصاحبه، مشاهده و بسیاری دیگر از رویکردهای سنتی تحلیل شغل و نیازسنجی مقایسه می کنیم، قدرت ناشی از ترکیب ویژگی های این روش، آن را به مؤثرترین و با کیفیت ترین فرآیند تحلیل در دسترس در حال حاضر تبدیل می سازد. از جمله این مزایا می توان به تعامل گروهی، قدرت طوفان مغزی تقویت شده، همیاری گروهی، اجماع نظر گروهی، آینده محوری، پذیرش و حمایت نتایج توسط کارکنان و یادگیرندگان، پیامد جامع، کیفیت بالا و هزینه پایین اشاره کرد.
👈به طور کلی نیازسنجی به روش دیکوم دارای هفت گام است که عبارتنداز:
1⃣آشنایی کارکنان خبره با فرآیند DACUM
2⃣ تعریف و شناسایی شغل مورد بررسی 3⃣ شناسایی مسئولیت ها و وظایف اصلی
4⃣ شناسایی فعالیت های کاری مرتبط با هر وظیفه اصلی
5⃣ بازبینی و پایش وظایف و تکالیف استخراج شده
6⃣ شناسایی دانش ها و مهارت های مورد نیاز برای انجام هر تکلیف
7⃣ تعیین میزان اهمیت ، فراونی و سطح یادگیری انجام هر تکلیف
بازنشراز کانالIBM
✳ تحلیل راهبردی با طعم شکلات:
✅ یکی از مشکلات زندگی ما ایرانی ها «بی حوصلگی مزمن» است. بی حوصلگی وعجول بودن در پرداختن به طراحی جزییات عملی را می گویم. بیشتر توضیح می دهم. ارزش ها، انتزاعی و ذهنی هستند، زندگی اما کاملا عینی و تجربی است. مهم این نیست که شما چقدر دم از حریم شخصی، محیط زیست و قانون و توسعه دوچرخه سواری می زنید (بخش انتزاعی-ذهنی). مهم این است که طراحی ها در دنیای واقعی به گونه ای باشد که آن ارزش ها را عملی کند.
(بخش عینی- تجربی).
👈 مثلا ما در صحبت، از حریم خصوصی و امنیت دیجیتال می گوییم، اما پوزها (پذیرنده های فروشگاهی) جایی تعبیه شده است که فروشنده محترم کارت را از ما می گیرد، از ما می پرسد رمز شما چی بود؟ و ما مجبوریم خیلی شیک و مجلسی و سخاوتمندانه رمز کارت را با همه حاضران در فروشگاه به اشتراک بگذاریم. این یعنی ارزش ها و ایده ها، هنوز پای شان در آسمان است و روی زمین نیامده است.
👈 مثلا می گوییم فرهنگ دوچرخه سواری را توسعه دهیم. اما در تجربه عملی وقتی به کشورهایی که دوچرخه سواری را جدی گرفته اند مراجعه می‌کنیم می بینیم که ده ها تغییر کوچولو داده اند مثلا: در خیابان ها، خط کشی های جدید افزوده اند تا مشخص شود که حریم دوچرخه سواران کجاست؟ بیمه دوچرخه و دوچرخه سواری را فراهم می کنند. قوانین و مقررات را به نفع دوچرخه سواران تغییر می دهند، تابلوهای راهنمایی و رانندگی مرتبط با دوچرخه سواران را به سایر تابلوها اضافه می کنند، در تمام مکان های عمومی یک بخشی را می گذارند برای پارک کردن دوچرخه ها و از آن مهم تر قفل کردن دوچرخه ها، ایستگاه های اجاره ساعتی و روزانه دوچرخه راه اندازی می کنند. ایستگاه های شارژ دوچرخه های برقی را نیز فراهم کرده اند، در مدارس شان آموزش دوچرخه سواری و آزمون الزامی دوچرخه سواری می گذارند و بامزه تر آنکه وقتی به تقاطع می رسی و مسیر دوچرخه سواری به خیابان می رسد، لبه تیز جاده را اریب می کنند که رفت و آمد دوچرخه آسان تر شود و ده ها تغییر کوچک و جزیی و موردی دیگر انجام می دهند تا دوچرخه سواری مطلوب تر شود. آنگاه فرهنگ دوچرخه سواری خود به خود توسعه پیدا می کند.
👈یک ضرب المثل جهانی هست که می گوید شیطان در جزییات نهفته است. البته این ضرب المثل نسخ دیگر هم دارد مانند «خداوند در جزئیات است». حالا با هر نسخه که پیش برویم، مقصود آن است که ایده های کلی مهم هستند اما برای عملی شدن باید ایده های کلان شکسته شوند به امور ریزتر و ملموس تر سپس جزء به جزء و مورد به مورد، مهندسی شوند. ده ها تغییر کوچک باید طراحی و اجرا شود تا آن تغییر بزرگ رخ دهد. دقت کنید که این ضرب المثل به معنی جزءنگری نیست. همین نوشته که پیش روی شماست ممکن است اشتباه املایی داشته باشد، یعنی یک اشتباه جزیی، این اشکالی ایجاد نمی کند. منظور آن نکات ظریف و کوچکی است که طراحی نامناسب آن، کل کار را به نابودی می کشاند نه یک اشتباه املایی معمولی.
👈 با شعار، با فلسفه بافی (به معنای کلی گویی و نه به معنای اندیشه ورزی فلسفی) و با تبلیغات نمی توان تغییر ایجاد کرد و توسعه یافت. توسعه، حوصله می خواهد، طراحی جزییات و مهندسی تفصیلی می خواهد. اگر می خواهیم با فساد مبارزه کنیم، دوچرخه سواری را توسعه دهیم، محیط زیست را حفظ کنیم، قانون گرا شویم و حریم خصوصی را حفظ کنیم، باید رفت سراغ مخفیگاه شیطان یعنی جزییات!
✍برگرفته شده از شبکه استراتژیست
✅ یکی از مشکلات زندگی ما ایرانی ها «بی حوصلگی مزمن» است. بی حوصلگی وعجول بودن در پرداختن به طراحی جزییات عملی را می گویم. بیشتر توضیح می دهم. ارزش ها، انتزاعی و ذهنی هستند، زندگی اما کاملا عینی و تجربی است. مهم این نیست که شما چقدر دم از حریم شخصی، محیط زیست و قانون و توسعه دوچرخه سواری می زنید (بخش انتزاعی-ذهنی). مهم این است که طراحی ها در دنیای واقعی به گونه ای باشد که آن ارزش ها را عملی کند.
(بخش عینی- تجربی).
👈 مثلا ما در صحبت، از حریم خصوصی و امنیت دیجیتال می گوییم، اما پوزها (پذیرنده های فروشگاهی) جایی تعبیه شده است که فروشنده محترم کارت را از ما می گیرد، از ما می پرسد رمز شما چی بود؟ و ما مجبوریم خیلی شیک و مجلسی و سخاوتمندانه رمز کارت را با همه حاضران در فروشگاه به اشتراک بگذاریم. این یعنی ارزش ها و ایده ها، هنوز پای شان در آسمان است و روی زمین نیامده است.
👈 مثلا می گوییم فرهنگ دوچرخه سواری را توسعه دهیم. اما در تجربه عملی وقتی به کشورهایی که دوچرخه سواری را جدی گرفته اند مراجعه می‌کنیم می بینیم که ده ها تغییر کوچولو داده اند مثلا: در خیابان ها، خط کشی های جدید افزوده اند تا مشخص شود که حریم دوچرخه سواران کجاست؟ بیمه دوچرخه و دوچرخه سواری را فراهم می کنند. قوانین و مقررات را به نفع دوچرخه سواران تغییر می دهند، تابلوهای راهنمایی و رانندگی مرتبط با دوچرخه سواران را به سایر تابلوها اضافه می کنند، در تمام مکان های عمومی یک بخشی را می گذارند برای پارک کردن دوچرخه ها و از آن مهم تر قفل کردن دوچرخه ها، ایستگاه های اجاره ساعتی و روزانه دوچرخه راه اندازی می کنند. ایستگاه های شارژ دوچرخه های برقی را نیز فراهم کرده اند، در مدارس شان آموزش دوچرخه سواری و آزمون الزامی دوچرخه سواری می گذارند و بامزه تر آنکه وقتی به تقاطع می رسی و مسیر دوچرخه سواری به خیابان می رسد، لبه تیز جاده را اریب می کنند که رفت و آمد دوچرخه آسان تر شود و ده ها تغییر کوچک و جزیی و موردی دیگر انجام می دهند تا دوچرخه سواری مطلوب تر شود. آنگاه فرهنگ دوچرخه سواری خود به خود توسعه پیدا می کند.
👈یک ضرب المثل جهانی هست که می گوید شیطان در جزییات نهفته است. البته این ضرب المثل نسخ دیگر هم دارد مانند «خداوند در جزئیات است». حالا با هر نسخه که پیش برویم، مقصود آن است که ایده های کلی مهم هستند اما برای عملی شدن باید ایده های کلان شکسته شوند به امور ریزتر و ملموس تر سپس جزء به جزء و مورد به مورد، مهندسی شوند. ده ها تغییر کوچک باید طراحی و اجرا شود تا آن تغییر بزرگ رخ دهد. دقت کنید که این ضرب المثل به معنی جزءنگری نیست. همین نوشته که پیش روی شماست ممکن است اشتباه املایی داشته باشد، یعنی یک اشتباه جزیی، این اشکالی ایجاد نمی کند. منظور آن نکات ظریف و کوچکی است که طراحی نامناسب آن، کل کار را به نابودی می کشاند نه یک اشتباه املایی معمولی.
👈 با شعار، با فلسفه بافی (به معنای کلی گویی و نه به معنای اندیشه ورزی فلسفی) و با تبلیغات نمی توان تغییر ایجاد کرد و توسعه یافت. توسعه، حوصله می خواهد، طراحی جزییات و مهندسی تفصیلی می خواهد. اگر می خواهیم با فساد مبارزه کنیم، دوچرخه سواری را توسعه دهیم، محیط زیست را حفظ کنیم، قانون گرا شویم و حریم خصوصی را حفظ کنیم، باید رفت سراغ مخفیگاه شیطان یعنی جزییات!
✍برگرفته شده از شبکه استراتژیست
✳️ درنگی کوتاه با جان ماکسول:
✅ رموزموفقیت رهبران
قسمت آخر
خصوصیت آقای ماکسول در این است که همه کلماتش عصاره دانش ۷۲ سال عمر پویا است
از زبان بدن و لغات روشن و تاثیر گذار استفاده میکند
آقای ماکسول راز موفقیت خود را در ۵ چیز می داند
البته ایشان ۵ را بعنوان عدد جادویی خود می شناسد و اغلب توصیه های ایشان پنجگانه است
👈عوامل موفقیت فردی ایشان:
مطالعه - تفکر - نوشتن - سوال کردن - و استمرار آنهاست
در مریضی در اعیاد در ناراحتی در شادی این ۵ عامل ادامه می آید
👈 توصیه های پنج گانه آقای ماکسول برای رهبران :
۱- مشخص کردن هدف intention هدف گذاری روشن زندگی عامدانه و متعین
۲-در اختیار گرفتن ابزار مناسب instruments تعیین ابزارهای لازم برای حصول به اهداف ابزارها مهم و تاثیر گزارند
۳- عمل و اقدام هر روز take action every day چیزی که در کشور ما چالش اساسی است
۴-تمرکز کامل complete focus بر اهداف و اقدام ها
۵-استمرار و پافشاری بر رسیدن به دستاوردها consistency
استمرار تاثیر مرکب بر انجام و رسیدن به اهداف دارد.
مثال ایشان روزی ۵ ضربه به یک درخت با تبر در روزهای متوالی است بالاخره درخت قطع می شود
👈یک رهبر موثر چه می کند
۱-انسان ها و رهروان را بشدت دوست دارد
۲-هر روز ارزش جدید خلق می کند
۳-دیگران را به خلق ارزش جدید تشویق می کند
۴-برای خود و پیروان و همکارانش برنامه توسعه فردی پیوسته دارد و زمانبندی دارد
۵-بر اساس قانون NAVIGATIONراهبری صرفا هدایت و سکان داری کشتی نیست بلکه مربیگری و اجازه اشتباه و یادگیری و بهبود به دیگران است
👈یک رهبر اجازه می دهد مرحله TESTآزمایش کن FAIL شکست بخور LEARN یاد بگیر و IMPROVE و بهبود بده برای کارکنان اتفاق بیفتد
موفقیت در زندگی در حال و پیشبینی صحیح آینده است
LIVE IN TODAY THINK ABOUT TOMORROW
اگر ۸۰ متر از قهرمان دو ۱۰۰ متر جهان جلو باشی می توانی او را شکست دهی.کار رهبر دوراندیشی و پیش بینی درست آینده است.
👈و نکته آخر هر کسی را به اندازه شایستگی هایش قدرت دهید
NICE PEOPLE USUALY DOSE NOT WINER
در کسب و کار همه را نمی توان راضی نگه داشت لازم است هر فردی در سطح شایستگی های خود عرصه جولان و صعود داشته باشدو موفقیت تصادفی نیست رهبران باید تحول را با سرعت جلو ببرند .
👈همواره دوستانی و مربیانی داشته باشید که دانش یا یک مهارت بالاتر از شما داشته باشند وگرنه یادگیری دچار توقف می شود.
به امید بکارگیری دانستنی ها و تعالی همه عزیزان جان.
✍ دکتر غفاری
✅ رموزموفقیت رهبران
قسمت آخر
خصوصیت آقای ماکسول در این است که همه کلماتش عصاره دانش ۷۲ سال عمر پویا است
از زبان بدن و لغات روشن و تاثیر گذار استفاده میکند
آقای ماکسول راز موفقیت خود را در ۵ چیز می داند
البته ایشان ۵ را بعنوان عدد جادویی خود می شناسد و اغلب توصیه های ایشان پنجگانه است
👈عوامل موفقیت فردی ایشان:
مطالعه - تفکر - نوشتن - سوال کردن - و استمرار آنهاست
در مریضی در اعیاد در ناراحتی در شادی این ۵ عامل ادامه می آید
👈 توصیه های پنج گانه آقای ماکسول برای رهبران :
۱- مشخص کردن هدف intention هدف گذاری روشن زندگی عامدانه و متعین
۲-در اختیار گرفتن ابزار مناسب instruments تعیین ابزارهای لازم برای حصول به اهداف ابزارها مهم و تاثیر گزارند
۳- عمل و اقدام هر روز take action every day چیزی که در کشور ما چالش اساسی است
۴-تمرکز کامل complete focus بر اهداف و اقدام ها
۵-استمرار و پافشاری بر رسیدن به دستاوردها consistency
استمرار تاثیر مرکب بر انجام و رسیدن به اهداف دارد.
مثال ایشان روزی ۵ ضربه به یک درخت با تبر در روزهای متوالی است بالاخره درخت قطع می شود
👈یک رهبر موثر چه می کند
۱-انسان ها و رهروان را بشدت دوست دارد
۲-هر روز ارزش جدید خلق می کند
۳-دیگران را به خلق ارزش جدید تشویق می کند
۴-برای خود و پیروان و همکارانش برنامه توسعه فردی پیوسته دارد و زمانبندی دارد
۵-بر اساس قانون NAVIGATIONراهبری صرفا هدایت و سکان داری کشتی نیست بلکه مربیگری و اجازه اشتباه و یادگیری و بهبود به دیگران است
👈یک رهبر اجازه می دهد مرحله TESTآزمایش کن FAIL شکست بخور LEARN یاد بگیر و IMPROVE و بهبود بده برای کارکنان اتفاق بیفتد
موفقیت در زندگی در حال و پیشبینی صحیح آینده است
LIVE IN TODAY THINK ABOUT TOMORROW
اگر ۸۰ متر از قهرمان دو ۱۰۰ متر جهان جلو باشی می توانی او را شکست دهی.کار رهبر دوراندیشی و پیش بینی درست آینده است.
👈و نکته آخر هر کسی را به اندازه شایستگی هایش قدرت دهید
NICE PEOPLE USUALY DOSE NOT WINER
در کسب و کار همه را نمی توان راضی نگه داشت لازم است هر فردی در سطح شایستگی های خود عرصه جولان و صعود داشته باشدو موفقیت تصادفی نیست رهبران باید تحول را با سرعت جلو ببرند .
👈همواره دوستانی و مربیانی داشته باشید که دانش یا یک مهارت بالاتر از شما داشته باشند وگرنه یادگیری دچار توقف می شود.
به امید بکارگیری دانستنی ها و تعالی همه عزیزان جان.
✍ دکتر غفاری
✳️ ماینینگ اصلاً یعنی چه؟
✅ در دنیا بیشتر از هزار نوع ارز یا پول دیجیتال وجود دارد. مشهورترین آنها اما بین مردم عادی بیت‌کوین است. اما این ماینینگ یا استخراج ارز دیجیتال اصلا چه معنایی دارد؟
🔺در شیوه سنتی، ارزش پول را پشتوانه‌هایی مثل طلا تعیین می‌کرد. سال‌ها پیش که این مفاهیم تازه در حال شکل‌گیری بودند، افراد با سپردن طلاهایشان به بانک‌ها اسکناس دریافت می‌کردند. حالا در دنیای مجازی افراد با کندوکاو(ماینینگ) در معدن(ماین) پول مجازی را استخراج میکنند.
🔺پیدا‌کردن طلا در گذشته با رفتن به معادن امکان‌پذیر بود و امروز با حل معادله‌های ریاضی پیچیده به کاربر (جوینده پول مجازی) مقدار مشخصی بیت‌کوین داده میشود. به زبان ساده، بیت‌کوین شبکه یا سروری متمرکز ندارد و کار خود را براساس بلاکچین یا همان زنجیره بلوکی انجام می‌دهد.
🔺به زبان ساده ماینرها کامپیوترهایشان را به‌منظور تأیید تراکنش‌ها در اختیار شبکه مثلا بیت‌کوین یا ارزهای دیجیتال دیگر قرار می‌دهند و در ازای قدرت و فعالیت کامپیوترهایشان (که اکنون دیگر بیشتر دستگاه‌های ویژه ماین‌کردن است) بیت‌کوین به‌عنوان جایزه یا دستمزد دریافت میکنند.
🔺بر همین اساس هرچقدر بازدهی دستگاه پردازنده‌تان بیشتر باشد، در زمان کوتاه می‌توانید مقدار بیت‌کوین بیشتری دریافت کنید. تجهیزات پردازنده، دستگاه‌های خنک‌کننده این تجهیزات (چون براثر حل معادله این دستگاه‌ها بسیار داغ می‌شوند) و برق با قیمت هر چقدر ارزان‌تر نیازهای اصلی یک ماینر هستند.
✅ در دنیا بیشتر از هزار نوع ارز یا پول دیجیتال وجود دارد. مشهورترین آنها اما بین مردم عادی بیت‌کوین است. اما این ماینینگ یا استخراج ارز دیجیتال اصلا چه معنایی دارد؟
🔺در شیوه سنتی، ارزش پول را پشتوانه‌هایی مثل طلا تعیین می‌کرد. سال‌ها پیش که این مفاهیم تازه در حال شکل‌گیری بودند، افراد با سپردن طلاهایشان به بانک‌ها اسکناس دریافت می‌کردند. حالا در دنیای مجازی افراد با کندوکاو(ماینینگ) در معدن(ماین) پول مجازی را استخراج میکنند.
🔺پیدا‌کردن طلا در گذشته با رفتن به معادن امکان‌پذیر بود و امروز با حل معادله‌های ریاضی پیچیده به کاربر (جوینده پول مجازی) مقدار مشخصی بیت‌کوین داده میشود. به زبان ساده، بیت‌کوین شبکه یا سروری متمرکز ندارد و کار خود را براساس بلاکچین یا همان زنجیره بلوکی انجام می‌دهد.
🔺به زبان ساده ماینرها کامپیوترهایشان را به‌منظور تأیید تراکنش‌ها در اختیار شبکه مثلا بیت‌کوین یا ارزهای دیجیتال دیگر قرار می‌دهند و در ازای قدرت و فعالیت کامپیوترهایشان (که اکنون دیگر بیشتر دستگاه‌های ویژه ماین‌کردن است) بیت‌کوین به‌عنوان جایزه یا دستمزد دریافت میکنند.
🔺بر همین اساس هرچقدر بازدهی دستگاه پردازنده‌تان بیشتر باشد، در زمان کوتاه می‌توانید مقدار بیت‌کوین بیشتری دریافت کنید. تجهیزات پردازنده، دستگاه‌های خنک‌کننده این تجهیزات (چون براثر حل معادله این دستگاه‌ها بسیار داغ می‌شوند) و برق با قیمت هر چقدر ارزان‌تر نیازهای اصلی یک ماینر هستند.
✳️ رهبری_360_درجه
چالش‌های پیش روی رهبران 360 درجه
این چالش برگرفته از فشاری است که در سطح میانی ایجاد میشود. دیگر کافی نیست که تأیید کنیم رهبری از میانه سازمان می‌تواند موفق باشد. شما باید بدانید که چگونه این تنش را کاهش دهید. پنج پیشنهاد مطرح شده در این زمینه عبارتند از:
1⃣ قرار داشتن در سطح میانی. قرار داشتن در سطح میانی می‌تواند مکان بزرگی باشد.
2⃣ بدانید که چه چیزی را نگه دارید و چه چیزی را نگه ندارید. هیچ چیزی جز خطوط مشخص مسئولیت‌ها، افراد را از طنش‌ها رها نمی‌سازد.
3⃣ وقتی در سطح میانی قرار دارید، پاسخی سریع را برای مسایل بیابید.
4⃣ هرگز جایگاه خود یا اعتماد رهبران را به خود خدشه‌دار کنید.
5⃣ راهی برای رها شده از استرس بیابید.
👈 چالش ها
⭕️چالش خستگی
این چالش ناشی از تبعیت از یک رهبر ناکارآمد است. کار شما تثبیت رهبری نیست، بلکه ارزش‌آفرینی است. وقتی مشاهده کردید که فردی از یک رهبری ناکارآمد پیروی میکند، کارهای زیر را انجام دهید:
• رابطه‌ای مناسب با رهبر ایجاد کنید، زمینه‌های مشترک را بیابید و یک رابطه حرفه‌ای صحیح برقرار نمایید.
• نقاط قوت رهبری خود را شناسایی کرده و ارزیابی نمایید.
• خود را متعهد به ارزش آفرینی برای نقاط قوت رهبرتان نمایید.
⭕️چالش چند نقشی
رهبران سطح میانی باید وظایف مختلفی انجام دهند و اطلاعاتی فراتر از تجربه شخصی خود داشته باشند. آنها باید به اولویت‌های گوناگونی بپردازند و محدودیت‌های زمانی و منابع را هم در نظر داشته باشند.
هر نقشی دارای مسئولیت‌ها و اهداف خاص خود است. اگر نقشتان را تغییر دهید، در نظر داشته باشید که شرایط نیز تغییر خواهد کرد. غالباً هدف، تعیین‌کننده نقش و رویکرد مرتبط با آن است
⭕️چالش منیت
طبیعی است که رهبر نیز همانند هر کسی به دنبال این است که شناخته شود. واقعیت آن است که رهبران میانی غالباً پنهان هستند – و در نتیجه به شناخت و اعتباری که بدان تمایل دارند و مستحق آن هستند، دست نمی‌یابند – و بنابراین به منیت آنها لطمه وارد میشود. این چالش به ویژه زمانی رخ می‌دهد که فرد عضو یک تیم است و تلاش میکند اما همچنان در حاشیه قرار دارد. اقدامات زیر را می‌توانید در این خصوص انجام دهید:
• بیشتر از رؤیاهایتان بر وظایفتان تمرکز کنید.
• ارزش جایگاهتان را بسنجید.
• دلیل واقعی موفقیت یک پروژه را بدانید.
• به نظرات دیگر افراد هم سطح خود توجه کنید.
• تفاوت میان توسعه فردی و توسعه غیرفردی را درک کنید.
⭕️چالش احساس رضایت
نگرش صحیح برای دستیابی به رضایت در سازمان الزامی است. پنج روش برای دستیابی به رضایت عبارتند از:
• روابطی قوی را با افراد کلیدی برقرار نمایید.
• یک پیروزی را برای تیم تعریف کنید.
• ارتباطاتی مهم برقرار کنید.
• تجربه و کسب کنید و به بلوغ برسید.
• موفقیت تیم خود را ارجح بر موفقیت فردی خود بدانید.
⭕️چالش نگرش
موفقیت در قبال یک نگرش زمانی دشوارتر است که شما آن را خلق نکرده‌اید. هر چه بیشتر بر روی یک نگرش سرمایه‌گذاری کنید، بیشتر به نگرش خودتان تبدیل خواهد شد. نگرش خودتان مهیج‌تر از نگرش‌های دیگران است و شما می‌توانید به کمک آن رؤیاهای خودتان و حتی دیگران را به واقعیت تبدیل نمایید.
⭕️چالش تاثیرگذاری
رهبری افرادی که بالاتر از جایگاه شما هستند، آسان نیست. رهبری، تاثیرگذاری است. اگر نه سمت داشته باشید و نه تاثیرگذاری، افراد از شما پیروی نخواهند کرد. هر چقدر آنها بالاتر از جایگاه شما باشند، احتمالاً کمتر به شما اجازه می‌دهند تا آنان را رهبری کنید. به همین دلیل است که رهبران 360 درجه، نگرش خود را از «خواهان جایگاهی هستم تا دیگران از من پیروی کنند» را به «می‌خواهم به فردی تبدیل شوم که دیگران از من پیروی میکنند»، تغییر می‌دهند
✍مدیران نامدار ایران
چالش‌های پیش روی رهبران 360 درجه
این چالش برگرفته از فشاری است که در سطح میانی ایجاد میشود. دیگر کافی نیست که تأیید کنیم رهبری از میانه سازمان می‌تواند موفق باشد. شما باید بدانید که چگونه این تنش را کاهش دهید. پنج پیشنهاد مطرح شده در این زمینه عبارتند از:
1⃣ قرار داشتن در سطح میانی. قرار داشتن در سطح میانی می‌تواند مکان بزرگی باشد.
2⃣ بدانید که چه چیزی را نگه دارید و چه چیزی را نگه ندارید. هیچ چیزی جز خطوط مشخص مسئولیت‌ها، افراد را از طنش‌ها رها نمی‌سازد.
3⃣ وقتی در سطح میانی قرار دارید، پاسخی سریع را برای مسایل بیابید.
4⃣ هرگز جایگاه خود یا اعتماد رهبران را به خود خدشه‌دار کنید.
5⃣ راهی برای رها شده از استرس بیابید.
👈 چالش ها
⭕️چالش خستگی
این چالش ناشی از تبعیت از یک رهبر ناکارآمد است. کار شما تثبیت رهبری نیست، بلکه ارزش‌آفرینی است. وقتی مشاهده کردید که فردی از یک رهبری ناکارآمد پیروی میکند، کارهای زیر را انجام دهید:
• رابطه‌ای مناسب با رهبر ایجاد کنید، زمینه‌های مشترک را بیابید و یک رابطه حرفه‌ای صحیح برقرار نمایید.
• نقاط قوت رهبری خود را شناسایی کرده و ارزیابی نمایید.
• خود را متعهد به ارزش آفرینی برای نقاط قوت رهبرتان نمایید.
⭕️چالش چند نقشی
رهبران سطح میانی باید وظایف مختلفی انجام دهند و اطلاعاتی فراتر از تجربه شخصی خود داشته باشند. آنها باید به اولویت‌های گوناگونی بپردازند و محدودیت‌های زمانی و منابع را هم در نظر داشته باشند.
هر نقشی دارای مسئولیت‌ها و اهداف خاص خود است. اگر نقشتان را تغییر دهید، در نظر داشته باشید که شرایط نیز تغییر خواهد کرد. غالباً هدف، تعیین‌کننده نقش و رویکرد مرتبط با آن است
⭕️چالش منیت
طبیعی است که رهبر نیز همانند هر کسی به دنبال این است که شناخته شود. واقعیت آن است که رهبران میانی غالباً پنهان هستند – و در نتیجه به شناخت و اعتباری که بدان تمایل دارند و مستحق آن هستند، دست نمی‌یابند – و بنابراین به منیت آنها لطمه وارد میشود. این چالش به ویژه زمانی رخ می‌دهد که فرد عضو یک تیم است و تلاش میکند اما همچنان در حاشیه قرار دارد. اقدامات زیر را می‌توانید در این خصوص انجام دهید:
• بیشتر از رؤیاهایتان بر وظایفتان تمرکز کنید.
• ارزش جایگاهتان را بسنجید.
• دلیل واقعی موفقیت یک پروژه را بدانید.
• به نظرات دیگر افراد هم سطح خود توجه کنید.
• تفاوت میان توسعه فردی و توسعه غیرفردی را درک کنید.
⭕️چالش احساس رضایت
نگرش صحیح برای دستیابی به رضایت در سازمان الزامی است. پنج روش برای دستیابی به رضایت عبارتند از:
• روابطی قوی را با افراد کلیدی برقرار نمایید.
• یک پیروزی را برای تیم تعریف کنید.
• ارتباطاتی مهم برقرار کنید.
• تجربه و کسب کنید و به بلوغ برسید.
• موفقیت تیم خود را ارجح بر موفقیت فردی خود بدانید.
⭕️چالش نگرش
موفقیت در قبال یک نگرش زمانی دشوارتر است که شما آن را خلق نکرده‌اید. هر چه بیشتر بر روی یک نگرش سرمایه‌گذاری کنید، بیشتر به نگرش خودتان تبدیل خواهد شد. نگرش خودتان مهیج‌تر از نگرش‌های دیگران است و شما می‌توانید به کمک آن رؤیاهای خودتان و حتی دیگران را به واقعیت تبدیل نمایید.
⭕️چالش تاثیرگذاری
رهبری افرادی که بالاتر از جایگاه شما هستند، آسان نیست. رهبری، تاثیرگذاری است. اگر نه سمت داشته باشید و نه تاثیرگذاری، افراد از شما پیروی نخواهند کرد. هر چقدر آنها بالاتر از جایگاه شما باشند، احتمالاً کمتر به شما اجازه می‌دهند تا آنان را رهبری کنید. به همین دلیل است که رهبران 360 درجه، نگرش خود را از «خواهان جایگاهی هستم تا دیگران از من پیروی کنند» را به «می‌خواهم به فردی تبدیل شوم که دیگران از من پیروی میکنند»، تغییر می‌دهند
✍مدیران نامدار ایران
✳️ آشنایی با خطاهای شناختی
✅ اغلب افراد به یکی یا چند خطا در شناختشان از حقیقت و واقعیت دچارمی شوند،برخی از این خطاها عبارتند از:
🔹ذهن‌خوانی mind reading
فکر می کنید، بدون شواهد کافی می دانید که دیگران به چه چیزی فکر می کنند. مثل : ”جواب سلامم را نداد، پس حتما از دست من ناراحت است.
🔸پیش‌گویی furtune telling
پیش بینی می کنید که حوادث آینده، بد از آب در می آیند یا این که خطرات زیادی شما را تهدید می کند. مثل : ”در امتحان شکست می خورم” یا ”کاری گیر من نخواهد آمد”.
🔹فاجعه‌سازی catastrophizing
معتقدید هر چه اتفاق افتاده یا خواهد افتاد به شدت افتضاح، ناخوشایند و غیر قابل تحمل است. مثل : ”افتضاح می شود اگر در دانشگاه قبول نشوم”.
🔸برچسب زدن labling
به خودتان یا دیگران، صفات کلی و منفی نسبت می دهید. مثل : ”من آدم بدبختی هستم” یا فلاتی کلاً آدم بی ملاحظه ای هست”.
🔹نادیده گرفتن جنبه‌های مثبت discounting positives
مدعی هستید که کار های مثبت خودتان یا دیگران پیش پا افتاده و ناچیز هستند. مثل: ”این کار از عهده همه بر می آید” یا ”قبول شدن در این رشته تخصصی که کار مهمی نیست”.
🔸فیلتر منفی negative filter
تقریبا همیشه جنبه های منفی را می بینید و به جنبه های مثبت توجه نمی کنید. مثل: ”هیچ کس مرا دوست ندارد”.
🔹تعمیم افراطی overgeneralizing
بر پایه یک حادثه، الگو های کلی منفی را استنباط می کنید. مثل: ”این اتفاق همیشه برای من اتفاق می افتد” یا ”در همه کار ها شکست می خورم”.
🔸تفکر دوقطبی dichotomus thinking
به وقایع پیرامون و انسان های اطراف با دید همه یا هیچ نگاه می کنید. مثل : ”همه مرا طرد می کنند” یا همه وقتم تلف شد“.
🔹باید اندیشی should
به جای این که حوادث را بر پایه چیزی که هستند ارزیابی کنید. بیشتر آن ها بر اساس چیزی که باید باشند، تفسیر می کنید. مثل : ”باید کارم را خوب انجام بدهم” یا ”باید در امتحان ورودی قبول شوم”.
🔸شخصی‌سازی personalizing
علت بروز حوادث منفی را به خودتان نسبت می دهید و سهم دیگران را در بروز مشکل نادیده می گیرید. مثل : ”ازدواجم بهم خورد، چون من مقصر بودم”.
🔹سرزنش‌گری blaming
دیگران را علت مشکلات و احساسات منفی خود می دانید و از طرفی مسئولیت تغییر رفتارتان را نیز فراموش می کنید. مثل : ”دیگران باعث عصبانیت من می شوند” یا ”همسرم باعث و بانی همه مشکلات من هستند”.
🔸مقایسه‌های نا عادلانه unfair comparisons
حوادث را طبق معیار های ناعادلانه تفسیر می کنید. خودتان را با کسانی مقایسه می کنید که از شما برترند و به این نتیجه می رسید که آدم حقیری هستید. مثل : ”او خیلی موفق تر از من است” یا ”همکارم در کارش خیلی بهتر از من عمل کرد”.
🔹تاسف‌گرایی regret orientation (کشکول ای کاش)
به جای این که در حال حاضر به کاری فکر کنید که از دستتان بر می آید، بیشتر به این مسئله می اندیشید که ای کاش در گذشته بهتر عمل می کردید. مثل : ”اگر تلاش کرده بودم ، شغل بهتری پیدا می کردم” یا ”ای کاش این حرف را نمی زدم”.
🔸چی می‌شد اگر what if
دائم از خودتان سوال می کنید چی می شود اگر چنین اتفاقی بیفتد و با هیچ جوابی راضی نمی شوید . مثل : ”حرف شما درست است، اما چی می شود اگر مضطرب شوم؟” یا ”چی می شود اگر نفسم در سینه حبس شود؟”
🔹استدلال هیجانی emotional reasoning
از احساسات خود برای تفسیر واقعیت استفاده می کنید. مثل : ”چون دلم شور می زند، پس اتفاق ناگواری می افتد."
🔸نادیده‌انگاری شواهد متناقض ignoring counter evidences
شواهد یا استدلال های ناهمخوان با تفکر خود را ردرد می کنید. مثل : ” هیچ کس مرا دوست ندارد”. هر گونه شواهد متناقض را نادیده می گیرد و در نتیجه فکرتان همیشه تایید می شود.
🔹قضاوت‌گرایی judgment focus
به جای این که خودتان، دیگران و حوادث پیرامون را بپذیرید و درک کنید، اغلب آن ها را در قالب ارزیابی های سیاه و سفید می نگرید. دائم خودتان و دیگران را طبق یکسری معیار های دلبخواهی، ارزیابی می کنید و متوجه می شوید که خودتان و دیگران پایین تر از آن حدی هستید که باید باشید. مثل : ”در دوران دانشگاه خوب عمل نکردم” یا ”اگر تنیس بازی کنم، از پس آن بر نمی آیم” یا ”همکارم چقدر موفق است، ولی من اصلا موفق نیستم”.
✅ اغلب افراد به یکی یا چند خطا در شناختشان از حقیقت و واقعیت دچارمی شوند،برخی از این خطاها عبارتند از:
🔹ذهن‌خوانی mind reading
فکر می کنید، بدون شواهد کافی می دانید که دیگران به چه چیزی فکر می کنند. مثل : ”جواب سلامم را نداد، پس حتما از دست من ناراحت است.
🔸پیش‌گویی furtune telling
پیش بینی می کنید که حوادث آینده، بد از آب در می آیند یا این که خطرات زیادی شما را تهدید می کند. مثل : ”در امتحان شکست می خورم” یا ”کاری گیر من نخواهد آمد”.
🔹فاجعه‌سازی catastrophizing
معتقدید هر چه اتفاق افتاده یا خواهد افتاد به شدت افتضاح، ناخوشایند و غیر قابل تحمل است. مثل : ”افتضاح می شود اگر در دانشگاه قبول نشوم”.
🔸برچسب زدن labling
به خودتان یا دیگران، صفات کلی و منفی نسبت می دهید. مثل : ”من آدم بدبختی هستم” یا فلاتی کلاً آدم بی ملاحظه ای هست”.
🔹نادیده گرفتن جنبه‌های مثبت discounting positives
مدعی هستید که کار های مثبت خودتان یا دیگران پیش پا افتاده و ناچیز هستند. مثل: ”این کار از عهده همه بر می آید” یا ”قبول شدن در این رشته تخصصی که کار مهمی نیست”.
🔸فیلتر منفی negative filter
تقریبا همیشه جنبه های منفی را می بینید و به جنبه های مثبت توجه نمی کنید. مثل: ”هیچ کس مرا دوست ندارد”.
🔹تعمیم افراطی overgeneralizing
بر پایه یک حادثه، الگو های کلی منفی را استنباط می کنید. مثل: ”این اتفاق همیشه برای من اتفاق می افتد” یا ”در همه کار ها شکست می خورم”.
🔸تفکر دوقطبی dichotomus thinking
به وقایع پیرامون و انسان های اطراف با دید همه یا هیچ نگاه می کنید. مثل : ”همه مرا طرد می کنند” یا همه وقتم تلف شد“.
🔹باید اندیشی should
به جای این که حوادث را بر پایه چیزی که هستند ارزیابی کنید. بیشتر آن ها بر اساس چیزی که باید باشند، تفسیر می کنید. مثل : ”باید کارم را خوب انجام بدهم” یا ”باید در امتحان ورودی قبول شوم”.
🔸شخصی‌سازی personalizing
علت بروز حوادث منفی را به خودتان نسبت می دهید و سهم دیگران را در بروز مشکل نادیده می گیرید. مثل : ”ازدواجم بهم خورد، چون من مقصر بودم”.
🔹سرزنش‌گری blaming
دیگران را علت مشکلات و احساسات منفی خود می دانید و از طرفی مسئولیت تغییر رفتارتان را نیز فراموش می کنید. مثل : ”دیگران باعث عصبانیت من می شوند” یا ”همسرم باعث و بانی همه مشکلات من هستند”.
🔸مقایسه‌های نا عادلانه unfair comparisons
حوادث را طبق معیار های ناعادلانه تفسیر می کنید. خودتان را با کسانی مقایسه می کنید که از شما برترند و به این نتیجه می رسید که آدم حقیری هستید. مثل : ”او خیلی موفق تر از من است” یا ”همکارم در کارش خیلی بهتر از من عمل کرد”.
🔹تاسف‌گرایی regret orientation (کشکول ای کاش)
به جای این که در حال حاضر به کاری فکر کنید که از دستتان بر می آید، بیشتر به این مسئله می اندیشید که ای کاش در گذشته بهتر عمل می کردید. مثل : ”اگر تلاش کرده بودم ، شغل بهتری پیدا می کردم” یا ”ای کاش این حرف را نمی زدم”.
🔸چی می‌شد اگر what if
دائم از خودتان سوال می کنید چی می شود اگر چنین اتفاقی بیفتد و با هیچ جوابی راضی نمی شوید . مثل : ”حرف شما درست است، اما چی می شود اگر مضطرب شوم؟” یا ”چی می شود اگر نفسم در سینه حبس شود؟”
🔹استدلال هیجانی emotional reasoning
از احساسات خود برای تفسیر واقعیت استفاده می کنید. مثل : ”چون دلم شور می زند، پس اتفاق ناگواری می افتد."
🔸نادیده‌انگاری شواهد متناقض ignoring counter evidences
شواهد یا استدلال های ناهمخوان با تفکر خود را ردرد می کنید. مثل : ” هیچ کس مرا دوست ندارد”. هر گونه شواهد متناقض را نادیده می گیرد و در نتیجه فکرتان همیشه تایید می شود.
🔹قضاوت‌گرایی judgment focus
به جای این که خودتان، دیگران و حوادث پیرامون را بپذیرید و درک کنید، اغلب آن ها را در قالب ارزیابی های سیاه و سفید می نگرید. دائم خودتان و دیگران را طبق یکسری معیار های دلبخواهی، ارزیابی می کنید و متوجه می شوید که خودتان و دیگران پایین تر از آن حدی هستید که باید باشید. مثل : ”در دوران دانشگاه خوب عمل نکردم” یا ”اگر تنیس بازی کنم، از پس آن بر نمی آیم” یا ”همکارم چقدر موفق است، ولی من اصلا موفق نیستم”.
✳️ ویژگی رهبران با عزت نفس بالا
۱- شناخت واقع بینانه ای هم از خودشان و هم از جهان اطرافشان دارند.
۲-برای معلومات و داشته های دیگران ارزش قائلند.
۳- برای اشتباهات و ضعف های خود به دنبال مقصر نیستند و اشتباهات خود را پذیرفته و برای رفع آن تلاش می کنند.
۴- توانایی حس ابراز وجود دارند و به راحتی در موقعیت های ضروری به خواسته های غیر منطقی دیگران نه می گویند.
۵- مستقلانه عمل می کنند.
۶- در فعالیت های اجتماعی شرکت می کنند.
۷- از استعداد ها و توانایی های خود استفاده کرده و آنها را راکد نمی گذارند.
۸- زمانی که فردی از آنها تعریف می کند می پذیرند.
۹-دیگران را با عبارات مناسب مورد خطاب قرار می دهند.
۱- شناخت واقع بینانه ای هم از خودشان و هم از جهان اطرافشان دارند.
۲-برای معلومات و داشته های دیگران ارزش قائلند.
۳- برای اشتباهات و ضعف های خود به دنبال مقصر نیستند و اشتباهات خود را پذیرفته و برای رفع آن تلاش می کنند.
۴- توانایی حس ابراز وجود دارند و به راحتی در موقعیت های ضروری به خواسته های غیر منطقی دیگران نه می گویند.
۵- مستقلانه عمل می کنند.
۶- در فعالیت های اجتماعی شرکت می کنند.
۷- از استعداد ها و توانایی های خود استفاده کرده و آنها را راکد نمی گذارند.
۸- زمانی که فردی از آنها تعریف می کند می پذیرند.
۹-دیگران را با عبارات مناسب مورد خطاب قرار می دهند.
✳️ ...از مدیری کمی مسن تر به مدیران وکارکنان کمی جوانتر!؟
✅ خواندن این متن برای همه کسانی که سودای خوب بودن وعالی شدن در سر دارند واجب ولازم است.
✍ فرهیخته گرامی سلام!
چند اعتراف تلخ پدرانه و چند نکته هست که شاید نتوانم رو در رو و چشم در چشم برایتان بگویم اما آن ها را برایت می نویسم.
🔸 فریاد بزن!
آدم ها باید فریاد زدن هم بلد باشند. اگر جایی در حقت بی عدالتی شد، اگر تعرضی به حقت شد، بایست، نترس، با صدایی رسا حرفت را بزن و اگر لازم شد فریاد بزن. "فریاد نزدن" برای دوران ما بود. شما اشتباه ما را تکرار نکنید.
🔸 از عاشق شدن نترس!
روزی عاشق خواهی شد. از این که عاشق شوی نترس. تو آرزوی کسی خواهی بود و اوتمام رویای تو. شاید شکست عشقی بخوری، شاید حتی فریب بخوری. اما یادت باشد عاشق شدن بخشی از مسیر بزرگ شدن آدمی است. مهم آنست که تو و او حریم ها را رعایت کنید. مهم این است که تا آنجا که می توانی درست انتخاب کنی و فریب نخوری. اما اگر اشتباه کردی و یا فریب خوردی. دوباره بلند شو. دوباره عشق را تجربه کن. اگر در عاشق شدن اشتباه کردی، سعی نکن با پناه بردن به نفرت از خودت و دیگران انتقام بگیری.
🔸از زندان های خود ساخته فرار کن!
می خواهم اعتراف کنم؛ اعترافی تلخ! من به اندازه کافی شجاع نبودم. اگر به اندازه کافی شجاع بودم خودم را به زندان نمی بردم. همان زندانی که خودم در آن بودم. عمر من در زندان گذشت؛ زندان کنکور، ترم ،مدرک،حرف دیگران، گوشی،ماشین، مد ومسافرت فلان جا و خلاصه ظواهرزندگی...،تو زندگی ات را هدر نده مهم این است که بتوانی از زندگی لذت ببری، بتوانی سخاوتمندانه ببخشی و بتوانی جهان کوچک اطرافت را کمی بهتر از آنچه تحویل گرفته ای، تحویل دهی. از زندان فرار کن! نه اینکه مسافرت نروی، برو؛ حتما برو! نه اینکه آسایش وآرامش ورفاه خوب نیست، حتماًخوب است اما در این زندان ها نمان!
🔸به خودت برس! شیک پوش باش!
به خودت احترام بگذار! لباس خوب بپوش! سِت هم بپوش! به خودت برس! اما نگذار در حد یک مانکن جلوی پاساژ تنزل پیدا کنی. لباس، نشانه شخصیت آدمی است اما نگذار لباس همه شخصیت تو باشد. بین شیک پوشی و فشن پوشی فاصله ای است که تو خود آن را بهتر دانی. من چیزی نمی گویم!
🔸کمتر تلویزیون نگاه و بیشتر روزنامه بخوان!کمتر توی شبکه های اجتماعی بچرخ وبیشرکتاب بخوان!
این حرف من خیلی واضح است نیازی به توضیح ندارد، فقط این نکته که شاید در دراین زمان ، روزنامه به آن معنا نباشد منظور مطالعه اخبار کشور و جهان است آنهم از منابع مختلف. یک فرد امروزی باید جهان-آگاهی باشد. دیدن سریال های بی پایان خانوادگی آدمی را خنگ می کند. یکی دوتایش ایرادی ندارد اما ....
🔸کفش های محکم وسخت بپوش!
دنیایی که تو در آن زندگی می کنی تبعیض آمیز است. برای یک دنیای عادلانه تر بجنگ! اما فراموش نکن که صدها سال پیش اوضاع از این بدتر بود. پس شتابزده عمل نکن. توانت را برای یک جنگ هفتاد ساله تقسیم کن و گرنه نفس کم می آوری. چکمه های محکم بپوش!
🔸سواد مالی ات را افزایش بده!
در مورد بیمه، مالیات، سرمایه گذاری، بانک و بورس و بازنشستگی بیشتر بخوان و بیشتر بدان. ممکن است بگویی انتظار داشتم حرف های کتابی تری بزنی. درست است اما داشتن سواد مالی را یک توصیه کاملا پدرانه می دانم. از من قبول کن!
🔸مسافر آن طرف هستی باش!
در درون هر انسان حفره ای است، این حفره جز با معنای زندگی پر نمی شود. حتی اگر ثروت مندترین، زیباترین و محبوب ترین فردروی زمین باشی. چیزی در پشت این دنیا وجود دارد که آن حقیقت زندگی است. نمی شود گفت. نمی شود تدریس کرد. فقط باید رسید و مزمزه کرد. مسافرت کن. رو به آن وسعت بی واژه که همواره تو را می خواند. عبور کن. بگذر تا برسی.
📌برایتان چند قطره عشق، فریاد به میزان کافی، رهایی به میزان دلخواه، شیک پوشی، جهان-آگاهی هر روز حداقل نیم ساعت، سواد مالی و از همه مهم تر مسافرت به آنسوی هستی را توصیه می کنم.ان شاالله پرشور،پرنشاط،خوب و مانا باشید.(بابرداشتی آزاد ازکانال شبکه استراتژیست)
✅ خواندن این متن برای همه کسانی که سودای خوب بودن وعالی شدن در سر دارند واجب ولازم است.
✍ فرهیخته گرامی سلام!
چند اعتراف تلخ پدرانه و چند نکته هست که شاید نتوانم رو در رو و چشم در چشم برایتان بگویم اما آن ها را برایت می نویسم.
🔸 فریاد بزن!
آدم ها باید فریاد زدن هم بلد باشند. اگر جایی در حقت بی عدالتی شد، اگر تعرضی به حقت شد، بایست، نترس، با صدایی رسا حرفت را بزن و اگر لازم شد فریاد بزن. "فریاد نزدن" برای دوران ما بود. شما اشتباه ما را تکرار نکنید.
🔸 از عاشق شدن نترس!
روزی عاشق خواهی شد. از این که عاشق شوی نترس. تو آرزوی کسی خواهی بود و اوتمام رویای تو. شاید شکست عشقی بخوری، شاید حتی فریب بخوری. اما یادت باشد عاشق شدن بخشی از مسیر بزرگ شدن آدمی است. مهم آنست که تو و او حریم ها را رعایت کنید. مهم این است که تا آنجا که می توانی درست انتخاب کنی و فریب نخوری. اما اگر اشتباه کردی و یا فریب خوردی. دوباره بلند شو. دوباره عشق را تجربه کن. اگر در عاشق شدن اشتباه کردی، سعی نکن با پناه بردن به نفرت از خودت و دیگران انتقام بگیری.
🔸از زندان های خود ساخته فرار کن!
می خواهم اعتراف کنم؛ اعترافی تلخ! من به اندازه کافی شجاع نبودم. اگر به اندازه کافی شجاع بودم خودم را به زندان نمی بردم. همان زندانی که خودم در آن بودم. عمر من در زندان گذشت؛ زندان کنکور، ترم ،مدرک،حرف دیگران، گوشی،ماشین، مد ومسافرت فلان جا و خلاصه ظواهرزندگی...،تو زندگی ات را هدر نده مهم این است که بتوانی از زندگی لذت ببری، بتوانی سخاوتمندانه ببخشی و بتوانی جهان کوچک اطرافت را کمی بهتر از آنچه تحویل گرفته ای، تحویل دهی. از زندان فرار کن! نه اینکه مسافرت نروی، برو؛ حتما برو! نه اینکه آسایش وآرامش ورفاه خوب نیست، حتماًخوب است اما در این زندان ها نمان!
🔸به خودت برس! شیک پوش باش!
به خودت احترام بگذار! لباس خوب بپوش! سِت هم بپوش! به خودت برس! اما نگذار در حد یک مانکن جلوی پاساژ تنزل پیدا کنی. لباس، نشانه شخصیت آدمی است اما نگذار لباس همه شخصیت تو باشد. بین شیک پوشی و فشن پوشی فاصله ای است که تو خود آن را بهتر دانی. من چیزی نمی گویم!
🔸کمتر تلویزیون نگاه و بیشتر روزنامه بخوان!کمتر توی شبکه های اجتماعی بچرخ وبیشرکتاب بخوان!
این حرف من خیلی واضح است نیازی به توضیح ندارد، فقط این نکته که شاید در دراین زمان ، روزنامه به آن معنا نباشد منظور مطالعه اخبار کشور و جهان است آنهم از منابع مختلف. یک فرد امروزی باید جهان-آگاهی باشد. دیدن سریال های بی پایان خانوادگی آدمی را خنگ می کند. یکی دوتایش ایرادی ندارد اما ....
🔸کفش های محکم وسخت بپوش!
دنیایی که تو در آن زندگی می کنی تبعیض آمیز است. برای یک دنیای عادلانه تر بجنگ! اما فراموش نکن که صدها سال پیش اوضاع از این بدتر بود. پس شتابزده عمل نکن. توانت را برای یک جنگ هفتاد ساله تقسیم کن و گرنه نفس کم می آوری. چکمه های محکم بپوش!
🔸سواد مالی ات را افزایش بده!
در مورد بیمه، مالیات، سرمایه گذاری، بانک و بورس و بازنشستگی بیشتر بخوان و بیشتر بدان. ممکن است بگویی انتظار داشتم حرف های کتابی تری بزنی. درست است اما داشتن سواد مالی را یک توصیه کاملا پدرانه می دانم. از من قبول کن!
🔸مسافر آن طرف هستی باش!
در درون هر انسان حفره ای است، این حفره جز با معنای زندگی پر نمی شود. حتی اگر ثروت مندترین، زیباترین و محبوب ترین فردروی زمین باشی. چیزی در پشت این دنیا وجود دارد که آن حقیقت زندگی است. نمی شود گفت. نمی شود تدریس کرد. فقط باید رسید و مزمزه کرد. مسافرت کن. رو به آن وسعت بی واژه که همواره تو را می خواند. عبور کن. بگذر تا برسی.
📌برایتان چند قطره عشق، فریاد به میزان کافی، رهایی به میزان دلخواه، شیک پوشی، جهان-آگاهی هر روز حداقل نیم ساعت، سواد مالی و از همه مهم تر مسافرت به آنسوی هستی را توصیه می کنم.ان شاالله پرشور،پرنشاط،خوب و مانا باشید.(بابرداشتی آزاد ازکانال شبکه استراتژیست)
✳️ دل نوشته
✅ بی تعدی/بی تخصصی
...دو روز پیش با پدرم تلفنی صحبت کردم و گفت که یکی از دندان‌هایش درد کرده و رفته دندان‌پزشک. دکتر هم عکس گرفته و گفته که کار دندان تمام است و باید آن را بکشد. بعد هم آمپول زده و انبر گذاشته و دندان را کشیده و نیم کیلو پنبه پهن کرده روی جای خالی دندان. بعد پدرم گفت که گمان کنم دکتر، دندان اشتباهی را کشیده. ما هم این‌ور خط خندیدیم و گفتیم که نه، امکان ندارد. الان دهانت هنوز بی‌حس است و درست متوجه نمی‌شوی و سوگندنامه سقراط و بقراط و این‌ها. امروز بهش زنگ زدم و گفت حدسش درست بوده و دکتر دندان اشتباهی را کشیده است. صبح رفته پیشش و بهش گفته که گند زدی. گویا دکتر کمی خجالت کشیده و گفته آخ ببخشید. بعد هم توجیه کرده که خب بالاخره آن یکی هم یکی روز خراب می‌شده و باید می‌کشیدی‌اش. بعد هم آن یکی دندان را کشیده است. به همین لذیذی. هشت ساعت پیش این خبر مسرت‌بخش را به من داد. هر چه ماجرا را بالا و پائین کردم تا یک چیزی در موردش بنویسم، چیزی به ذهنم نرسید. بعضی اتفاق‌ها، حاشیه ندارند. خودشان به تنها‌یی آن‌قدر رنگ و لعاب دارند، که توضیحات تکمیلی لازم ندارند. درست مثل همین خبر. اینکه سال جاری، یک دکتر متخصص در پایتخت یک کشور، قادر است ساده‌ترین بخشِ تخصصش را اشتباه انجام دهد. دقیقا همان کاری که سلمانی‌های برِآفتاب صد سال پیش، کنار خیابان به درستی انجام می‌دادند. داستان مثل جوک است. یک جوک خوب که تفسیر نمی‌خواهند. من هشت ساعت است که سعی می‌کنم خودم را قانع کنم که این ماجرا صرفا یک خطا بوده و انسان جائزالخطاست. اما نتوانستم خودم را قانع کنم. یک چیزی ته ذهنم جیر‌جیر میکند و اصرار دارد تا این ماجرا را وصل کند به بی‌تعهدی. اشتباه در مسائل پیچیده، به مراتب توجیه پذیرتر و قابل بخشش‌تر است تا اشتباه در مسائل ساده. دانشجو که بودم، بابت درآوردن پول ، گاهی وقت‌ها کار دانشجویی ویابرای تقویت دوستان کمک درسی می‌کردم. یک دوستی داشتم که درقلعه ارامنه ونک زندگی می‌کرد. آدم باهوش اما سربه هوایی بود. انتگرال را به راحتی جویدن کاهو حل می‌کرد. اما مثلا به جای پنج می‌نوشت هشت. یا جای مثبت و منفی را اشتباه می‌کرد. وقت‌هایی که در قسمت‌های بنیادی و پیچیده، اشتباه می‌کرد، با اخلاق انبیاءوار خودم اشتباهش را می‌گفتم. چون مطمئن بودم اشتباهش ریشه در ندانستن دارد و ندانستن هیچ ایرادی ندارد. اما وقت‌هایی که پنج را می‌نوشت هشت، هیولای درونم بیدار می‌شد و دلم می‌خواست سرش را با کارد میوه‌خوری ببرم. چون مطمئن بودم تعهدی به مساله ندارد و صرفا حواسش پرت چیز دیگری است. این طور اشتباهات، بخشودنی نیستند. درست مثل دکتر دندان‌پزشک. اشتباه این‌چنینی، بیشتر بوی بی‌تعهدی می‌دهد. بوی بی‌حواسی. بوی اینکه حالا مگه چی شده؟ بوی پیش‌آمد، پیش می‌آید. من همیشه از این بخش قضیه می‌ترسم. من از راننده اتوبوسی که چرت بزند، خیلی بیشتر از کسی که رانندگی بلد نیست می‌ترسم. بی‌تعهدی هزار بار خطرناک‌تر از بی‌تخصصی است.
✅ بی تعدی/بی تخصصی
...دو روز پیش با پدرم تلفنی صحبت کردم و گفت که یکی از دندان‌هایش درد کرده و رفته دندان‌پزشک. دکتر هم عکس گرفته و گفته که کار دندان تمام است و باید آن را بکشد. بعد هم آمپول زده و انبر گذاشته و دندان را کشیده و نیم کیلو پنبه پهن کرده روی جای خالی دندان. بعد پدرم گفت که گمان کنم دکتر، دندان اشتباهی را کشیده. ما هم این‌ور خط خندیدیم و گفتیم که نه، امکان ندارد. الان دهانت هنوز بی‌حس است و درست متوجه نمی‌شوی و سوگندنامه سقراط و بقراط و این‌ها. امروز بهش زنگ زدم و گفت حدسش درست بوده و دکتر دندان اشتباهی را کشیده است. صبح رفته پیشش و بهش گفته که گند زدی. گویا دکتر کمی خجالت کشیده و گفته آخ ببخشید. بعد هم توجیه کرده که خب بالاخره آن یکی هم یکی روز خراب می‌شده و باید می‌کشیدی‌اش. بعد هم آن یکی دندان را کشیده است. به همین لذیذی. هشت ساعت پیش این خبر مسرت‌بخش را به من داد. هر چه ماجرا را بالا و پائین کردم تا یک چیزی در موردش بنویسم، چیزی به ذهنم نرسید. بعضی اتفاق‌ها، حاشیه ندارند. خودشان به تنها‌یی آن‌قدر رنگ و لعاب دارند، که توضیحات تکمیلی لازم ندارند. درست مثل همین خبر. اینکه سال جاری، یک دکتر متخصص در پایتخت یک کشور، قادر است ساده‌ترین بخشِ تخصصش را اشتباه انجام دهد. دقیقا همان کاری که سلمانی‌های برِآفتاب صد سال پیش، کنار خیابان به درستی انجام می‌دادند. داستان مثل جوک است. یک جوک خوب که تفسیر نمی‌خواهند. من هشت ساعت است که سعی می‌کنم خودم را قانع کنم که این ماجرا صرفا یک خطا بوده و انسان جائزالخطاست. اما نتوانستم خودم را قانع کنم. یک چیزی ته ذهنم جیر‌جیر میکند و اصرار دارد تا این ماجرا را وصل کند به بی‌تعهدی. اشتباه در مسائل پیچیده، به مراتب توجیه پذیرتر و قابل بخشش‌تر است تا اشتباه در مسائل ساده. دانشجو که بودم، بابت درآوردن پول ، گاهی وقت‌ها کار دانشجویی ویابرای تقویت دوستان کمک درسی می‌کردم. یک دوستی داشتم که درقلعه ارامنه ونک زندگی می‌کرد. آدم باهوش اما سربه هوایی بود. انتگرال را به راحتی جویدن کاهو حل می‌کرد. اما مثلا به جای پنج می‌نوشت هشت. یا جای مثبت و منفی را اشتباه می‌کرد. وقت‌هایی که در قسمت‌های بنیادی و پیچیده، اشتباه می‌کرد، با اخلاق انبیاءوار خودم اشتباهش را می‌گفتم. چون مطمئن بودم اشتباهش ریشه در ندانستن دارد و ندانستن هیچ ایرادی ندارد. اما وقت‌هایی که پنج را می‌نوشت هشت، هیولای درونم بیدار می‌شد و دلم می‌خواست سرش را با کارد میوه‌خوری ببرم. چون مطمئن بودم تعهدی به مساله ندارد و صرفا حواسش پرت چیز دیگری است. این طور اشتباهات، بخشودنی نیستند. درست مثل دکتر دندان‌پزشک. اشتباه این‌چنینی، بیشتر بوی بی‌تعهدی می‌دهد. بوی بی‌حواسی. بوی اینکه حالا مگه چی شده؟ بوی پیش‌آمد، پیش می‌آید. من همیشه از این بخش قضیه می‌ترسم. من از راننده اتوبوسی که چرت بزند، خیلی بیشتر از کسی که رانندگی بلد نیست می‌ترسم. بی‌تعهدی هزار بار خطرناک‌تر از بی‌تخصصی است.
Forwarded from مدیریت اجرایی (دکترامیرصادقی، مشاورارشد مدیریت وکسب وکار)
✳️ دل نوشته
✅ بی تعدی/بی تخصصی
...دو روز پیش با پدرم تلفنی صحبت کردم و گفت که یکی از دندان‌هایش درد کرده و رفته دندان‌پزشک. دکتر هم عکس گرفته و گفته که کار دندان تمام است و باید آن را بکشد. بعد هم آمپول زده و انبر گذاشته و دندان را کشیده و نیم کیلو پنبه پهن کرده روی جای خالی دندان. بعد پدرم گفت که گمان کنم دکتر، دندان اشتباهی را کشیده. ما هم این‌ور خط خندیدیم و گفتیم که نه، امکان ندارد. الان دهانت هنوز بی‌حس است و درست متوجه نمی‌شوی و سوگندنامه سقراط و بقراط و این‌ها. امروز بهش زنگ زدم و گفت حدسش درست بوده و دکتر دندان اشتباهی را کشیده است. صبح رفته پیشش و بهش گفته که گند زدی. گویا دکتر کمی خجالت کشیده و گفته آخ ببخشید. بعد هم توجیه کرده که خب بالاخره آن یکی هم یکی روز خراب می‌شده و باید می‌کشیدی‌اش. بعد هم آن یکی دندان را کشیده است. به همین لذیذی. هشت ساعت پیش این خبر مسرت‌بخش را به من داد. هر چه ماجرا را بالا و پائین کردم تا یک چیزی در موردش بنویسم، چیزی به ذهنم نرسید. بعضی اتفاق‌ها، حاشیه ندارند. خودشان به تنها‌یی آن‌قدر رنگ و لعاب دارند، که توضیحات تکمیلی لازم ندارند. درست مثل همین خبر. اینکه سال جاری، یک دکتر متخصص در پایتخت یک کشور، قادر است ساده‌ترین بخشِ تخصصش را اشتباه انجام دهد. دقیقا همان کاری که سلمانی‌های برِآفتاب صد سال پیش، کنار خیابان به درستی انجام می‌دادند. داستان مثل جوک است. یک جوک خوب که تفسیر نمی‌خواهند. من هشت ساعت است که سعی می‌کنم خودم را قانع کنم که این ماجرا صرفا یک خطا بوده و انسان جائزالخطاست. اما نتوانستم خودم را قانع کنم. یک چیزی ته ذهنم جیر‌جیر میکند و اصرار دارد تا این ماجرا را وصل کند به بی‌تعهدی. اشتباه در مسائل پیچیده، به مراتب توجیه پذیرتر و قابل بخشش‌تر است تا اشتباه در مسائل ساده. دانشجو که بودم، بابت درآوردن پول ، گاهی وقت‌ها کار دانشجویی ویابرای تقویت دوستان کمک درسی می‌کردم. یک دوستی داشتم که درقلعه ارامنه ونک زندگی می‌کرد. آدم باهوش اما سربه هوایی بود. انتگرال را به راحتی جویدن کاهو حل می‌کرد. اما مثلا به جای پنج می‌نوشت هشت. یا جای مثبت و منفی را اشتباه می‌کرد. وقت‌هایی که در قسمت‌های بنیادی و پیچیده، اشتباه می‌کرد، با اخلاق انبیاءوار خودم اشتباهش را می‌گفتم. چون مطمئن بودم اشتباهش ریشه در ندانستن دارد و ندانستن هیچ ایرادی ندارد. اما وقت‌هایی که پنج را می‌نوشت هشت، هیولای درونم بیدار می‌شد و دلم می‌خواست سرش را با کارد میوه‌خوری ببرم. چون مطمئن بودم تعهدی به مساله ندارد و صرفا حواسش پرت چیز دیگری است. این طور اشتباهات، بخشودنی نیستند. درست مثل دکتر دندان‌پزشک. اشتباه این‌چنینی، بیشتر بوی بی‌تعهدی می‌دهد. بوی بی‌حواسی. بوی اینکه حالا مگه چی شده؟ بوی پیش‌آمد، پیش می‌آید. من همیشه از این بخش قضیه می‌ترسم. من از راننده اتوبوسی که چرت بزند، خیلی بیشتر از کسی که رانندگی بلد نیست می‌ترسم. بی‌تعهدی هزار بار خطرناک‌تر از بی‌تخصصی است.
✅ بی تعدی/بی تخصصی
...دو روز پیش با پدرم تلفنی صحبت کردم و گفت که یکی از دندان‌هایش درد کرده و رفته دندان‌پزشک. دکتر هم عکس گرفته و گفته که کار دندان تمام است و باید آن را بکشد. بعد هم آمپول زده و انبر گذاشته و دندان را کشیده و نیم کیلو پنبه پهن کرده روی جای خالی دندان. بعد پدرم گفت که گمان کنم دکتر، دندان اشتباهی را کشیده. ما هم این‌ور خط خندیدیم و گفتیم که نه، امکان ندارد. الان دهانت هنوز بی‌حس است و درست متوجه نمی‌شوی و سوگندنامه سقراط و بقراط و این‌ها. امروز بهش زنگ زدم و گفت حدسش درست بوده و دکتر دندان اشتباهی را کشیده است. صبح رفته پیشش و بهش گفته که گند زدی. گویا دکتر کمی خجالت کشیده و گفته آخ ببخشید. بعد هم توجیه کرده که خب بالاخره آن یکی هم یکی روز خراب می‌شده و باید می‌کشیدی‌اش. بعد هم آن یکی دندان را کشیده است. به همین لذیذی. هشت ساعت پیش این خبر مسرت‌بخش را به من داد. هر چه ماجرا را بالا و پائین کردم تا یک چیزی در موردش بنویسم، چیزی به ذهنم نرسید. بعضی اتفاق‌ها، حاشیه ندارند. خودشان به تنها‌یی آن‌قدر رنگ و لعاب دارند، که توضیحات تکمیلی لازم ندارند. درست مثل همین خبر. اینکه سال جاری، یک دکتر متخصص در پایتخت یک کشور، قادر است ساده‌ترین بخشِ تخصصش را اشتباه انجام دهد. دقیقا همان کاری که سلمانی‌های برِآفتاب صد سال پیش، کنار خیابان به درستی انجام می‌دادند. داستان مثل جوک است. یک جوک خوب که تفسیر نمی‌خواهند. من هشت ساعت است که سعی می‌کنم خودم را قانع کنم که این ماجرا صرفا یک خطا بوده و انسان جائزالخطاست. اما نتوانستم خودم را قانع کنم. یک چیزی ته ذهنم جیر‌جیر میکند و اصرار دارد تا این ماجرا را وصل کند به بی‌تعهدی. اشتباه در مسائل پیچیده، به مراتب توجیه پذیرتر و قابل بخشش‌تر است تا اشتباه در مسائل ساده. دانشجو که بودم، بابت درآوردن پول ، گاهی وقت‌ها کار دانشجویی ویابرای تقویت دوستان کمک درسی می‌کردم. یک دوستی داشتم که درقلعه ارامنه ونک زندگی می‌کرد. آدم باهوش اما سربه هوایی بود. انتگرال را به راحتی جویدن کاهو حل می‌کرد. اما مثلا به جای پنج می‌نوشت هشت. یا جای مثبت و منفی را اشتباه می‌کرد. وقت‌هایی که در قسمت‌های بنیادی و پیچیده، اشتباه می‌کرد، با اخلاق انبیاءوار خودم اشتباهش را می‌گفتم. چون مطمئن بودم اشتباهش ریشه در ندانستن دارد و ندانستن هیچ ایرادی ندارد. اما وقت‌هایی که پنج را می‌نوشت هشت، هیولای درونم بیدار می‌شد و دلم می‌خواست سرش را با کارد میوه‌خوری ببرم. چون مطمئن بودم تعهدی به مساله ندارد و صرفا حواسش پرت چیز دیگری است. این طور اشتباهات، بخشودنی نیستند. درست مثل دکتر دندان‌پزشک. اشتباه این‌چنینی، بیشتر بوی بی‌تعهدی می‌دهد. بوی بی‌حواسی. بوی اینکه حالا مگه چی شده؟ بوی پیش‌آمد، پیش می‌آید. من همیشه از این بخش قضیه می‌ترسم. من از راننده اتوبوسی که چرت بزند، خیلی بیشتر از کسی که رانندگی بلد نیست می‌ترسم. بی‌تعهدی هزار بار خطرناک‌تر از بی‌تخصصی است.