✳️ ارزش‌ها و اصول شرکت گوگل

1⃣تمرکز بر روی کاربر و همه مواردی که انجام می‌دهد.
2⃣بسیار مهم است که یک کار را به صورت واقعی انجام دهید و نتیجه عالی داشته باشد.
3⃣سریع بودن بهتر از آهسته حرکت کردن است.
4⃣فضای دموکراتیک در شبکه‌های کار.
5⃣نیازی نیست که همیشه برای پاسخگویی پشت میز خود باشید.
6⃣شما می‌توانید پول بسازید بدون اینکه کار خلافی انجام دهید.
7⃣همیشه اطلاعاتی زیاد در بیرون از شرکت وجود دارد.
8⃣ما نیاز داریم تا اطلاعاتی را که به دست می‌آوریم با سایر بخش‌ها به اشتراک بگذاریم.
9⃣شما می‌توانید بدون کت و شلوار هم شخصیتی جدی داشته باشید.
🔟عالی بودن به معنای این نیست که به اندازه کافی خوب هستید.

💠هزینه فرصت به زبان ساده

✍مرتضی زارع

🔹فرض کنید شما یک مکانیک ماهر هستید. آخر هفته به خانواده قول داده‌اید که با آنها به پارک بروید. روزهای پنج‌شنبه شما تا ظهر کار می‌کنید. پنج‌شنبه این هفته درست وقتی که می‌خواهید مغازه خود را ببندید یک نفر با یک ماشین لوکس می‌آید و به شما می‌گوید ماشین من نقص پیدا کرده و اگر شما آن را برای من درست کنید 700 هزار تومان دستمزد خواهم داد.
اما شما طبق قولی که به خانواده داده‌اید به او می‌گویید انجام این امر برای شما مقدور نیست. بعد از ظهر آن روز شما با خانواده به پارک می‌روید و 100 هزار تومان در پارک خرج می‌کنید. شما با انتخاب پارک رفتن با خانواده فرصت استفاده از تخصص خود و کسب درآمد را از دست داده‌اید. آیا این انتخاب برای شما مجانی تمام شده؟
شاید در نگاه اول بگویید بله، کسی که پولی از من نگرفته یا من نهایتا 100 هزار تومان امروز خرج کرده‌ام؛ اما در مفهوم اقتصادی این عمل برای شما هزینه‌ای بیش از این داشته است. شما با انتخاب خود، امکان کسب درآمد 700 هزار تومانی را از خود سلب کرده‌اید.
اگر این مبلغ را با هزینه 100 هزار تومان خرج شده در پارک جمع کنید، شما در کل امروز 800 هزار تومان از درآمد خود را از دست داده‌اید!
به بیان دیگر هزینه‌ ناشی از ازدست رفتن فرصت کار شما 800 هزار تومان بوده است. در مفاهیم اقتصادی به هزینه از دست رفتن منافع یک فرصت برای پرداختن به یک فرصت دیگر، «هزینه فرصت» گفته می‌شود. این مفهوم به‌قدری حائز اهمیت است که سابقه تاریخی آن به اوایل قرن نوزدهم برمی‌گردد.

اهمیت هزینه فرصت در زندگی ما

🔹شما با محاسبه هزینه فرصت هر انتخاب، به ابزاری قدرتمند برای بهترین انتخاب ممکن مجهز می‌شوید. شاید اگر در مثال بالا فرد با خانواده تماس می‌گرفت و با این توضیح هزینه عدم انتخاب کار را شرح می‌داد، خانواده انتخاب دیگری می‌کرد.

هزینه فرصت، ابزار شما برای انتخاب

🔹هزینه فرصت یک مفهوم عالی برای تصمیم‌گیری و ارزیابی در مورد انتخاب بین چند گزینه است. این مفهوم به شما این بینش را می‌دهد تا در انتخاب‌های خود سود و زیان را با روش موثرتری بررسی کنید و از منابع در دسترس خود مثل زمان بهترین استفاده را بکنید. 
چگونه از مفهوم هزینه فرصت استفاده کنیم؟

🔹نخست یک چارچوب مشخص برای محاسبه هزینه‌ها باید در نظر گرفت. این چارچوب مبنای اصلی ما در محاسبه هزینه فرصت و سپس انتخاب درست است. قانون اقتصادی ما این است که اگر ما پول یا سرمایه مشخصی داریم و بین انتخاب چند گزینه مردد هستیم تنها در صورتی هزینه فرصتی نخواهیم پرداخت که درآمد حاصل از انتخاب هر یک از این گزینه‌ها، با صرف کردن یک سرمایه یکسان برابر باشد. وگرنه ما حتما هزینه فرصت از دست رفته خواهیم داشت.

🔹برای مثال فرض کنید شما یک زمین کشاورزی دارید، در این زمین شما هم می‌توانید گوجه بکارید و هم سیب زمینی. سرمایه کاشت هر دو محصول یکسان است. حال انتخاب شما در این مورد تصمیم برای کشت گوجه یا سیب زمینی است. به شما گفته می‌شود از کشت گوجه 50 تن محصول حاصل می‌شود و اگر سیب‌زمینی بکارید 70 تن محصول به‌دست خواهید آورد. هزینه تولید هر دو محصول که یکسان است، اما قیمت این دو محصول باید به نسبت 7 به 5 گوجه به سیب‌زمینی باشد. در این صورت شما چه گوجه بکارید و چه سیب‌زمینی سود یکسانی به‌دست می‌آورید.
اما اگر شما بدون توجه به نسبت قیمت‌ها در بازار، تولید گوجه را به سیب‌زمینی ترجیح داده و برای مثال مشخص شود در بازار، گوجه به قیمت تنی یک میلیون تومان و سیب زمینی تنی 800 هزار تومان به فروش می‌رسد، با تولید گوجه 50 میلیون تومان نصیب شما شده است، در صورتی که اگر سیب‌زمینی کشت می‌کردید 56 میلیون تومان نصیب شما می‌شد. تحت این شرایط هزینه فرصت از دست رفته تولید سیب‌زمینی برای شما 6 میلیون تومان خواهد بود.

هزینه فرصت صرفا در امور مادی کاربرد ندارد

🔹اصطلاح هزینه فرصت تنها برای کالاهای مادی به کار نمی‌رود. برای مثال اگر شما دیدن پخش مستقیم یک فوتبال را به دیدن یک برنامه طنز ترجیح می‌دهید در اصطلاح اقتصادی، هزینه فرصت دیدن فوتبال برای شما بیش از تماشای برنامه طنز بوده است، بنابراین شما دیدن فوتبال را انتخاب کرده‌اید. در اینجا سرمایه شما برای اختصاص به یکی از این 2 برنامه، زمان شما بوده است و برآورد کردید منفعت شما که در اینجا همان حس رضایتمندی یا مطلوبیت از دیدن یکی از دو برنامه است، در دیدن فوتبال بیش از تماشای برنامه طنز است؛ بنابراین برنامه فوتبال را ترجیح داده‌اید./دنیای اقتصاد

@economistfarsi
🌐کانال اکونومیست فارسی

✳️وقتی نهادها فاسد باشند، رمز بقا در ایران چیست؟

✏️ دکتر مجتبی لشکربلوکی

چندی پیش یکی از مسوولان بلندپایه نظام توئیتی زد که بسیار تامل برانگیز بود: در نظام مدیریت کشور راز بقاء در سکوت و همراهی است. راز رشد در تئوریزه کردن منویات اصحــاب قـدرت و راز حذف در مشاوره صادقانه و کارشناسانه. دولت آینده باید زیر میز این مناسبات بزند. چه کسی این سخن را گفته؟ فردی که جزو تصمیم گیران ارشد کشور است، خودی محصول می شود، سال ها رییس صدا و سیما بوده، عضو شورای عالی انقلاب فرهنگی و فضای مجازی است!
آیا می توانیم این نوشته را بر اساس یافته های دانش بشری تحلیل کنیم؟ بله! احتمالا تا کنون واژه «نهادها» را شنیده باشید!
نهادها یعنی مجموعه مناسبات تثبیت شده در طول زمان که تعامل بین آدم‌ها را تنظیم می‌کند، قواعدی پذیرش جمعی پیدا کرده و ماندگار شده اند. نهادها، گرامر زندگی جمعی‌اند. همه جا؛ خانه و کوچه و بازار و سیاست و اقتصاد و حتی گل کوچیک خیابانی! نهادها، ریل رفتار و عملکرد ما هستند. می گویند چه کاری خوب است چه کاری بد، چه کاری می شود چه کاری نمی شود! مهم ترین تاثیر نهادها را می توان در انگیزه آدم ها و ترجیحات شان (اینکه تصمیم بگیرم به جای X، اقدام Y را انجام دهم) دید.

حالا برگردیم به ایران خودمان؛ نهادهای فاسد کم نداریم بگذارید چند مثال بزنم:
◼️ ترجیح سوداگری به سرمایه گذاری: من ترجیح می دهم که پولم را تبدیل به ارز کنم و بگذارم زیر بالش یا آن را در سهام استارت آپ ها سرمایه گذاری کنم. در ایران کدام انگیزه قوی تر است؟

◼️ ترجیح اقتصادزیرزمینی به کسب وکار شفاف: به خاطر ترتیبات نهادی من ترجیح می دهم که اولا شرکت نزنم. اگر مجبور شدم که شرکت بزنم ترجیح می دهم که حساب و کتاب نداشته باشم اگر مجبور شوم که حساب و کتاب داشته باشم ترجیح می دهم که دو دفتره باشم و مالیات ندهم و اگر هم بخواهم مالیات بدهم یک پنجمش را بدهم به مامور مالیات و قضیه را حل و فصل کنیم. یک فرد معمولی در ایران کدام را ترجیح می دهد؟ هر کدام را که ترجیح دهد این نشان می دهد که ترتیبات نهادی، انگیزه ها را به آن سمت سوق داده است.

◼️ ترجیح پس ندادن وام به تسویه به موقع: اگر وام را سر موقع پس بدهم که هیچ! ولی اگر پس ندهم دیر یا زود در جهت حمایت از تولید، وام‌ها امهال یا بخشوده می‌شود، این در بلندمدت به همه سیگنال می فرستد که وام را که گرفتی پس نده، زمان همه چیز را حل می کند!

◼️ ترجیح واردات به تولید: وقتی برای تولید باید با 40 سازمان داخلی دست به‌گریبان باشم و به 20 مرجع پاسخگو باشم و نگران تصمیمات 10 مرجع تصمیم گیری (با تصمیمات متناقض) باشم و به دو نفر رشوه بدهم، آیا بهتر نیست کلا تولید را ببوسم و بگذارم کنار و واردات کنم با 5 سازمان و یک نفر درگیر باشم؟

◼️ ترجیح تولید کمی به کیفی: دانشگاه های دولتی ما به خاطر ترتیبات نهادی موجود، فارغ التحصیلانی دارند که به درد صنعت نمی خورند و پژوهش هایی انجام می دهند که دردی دوا نمی کند. ولی اگر دانشگاه‌ها از اول (و نه اینکه فرهنگ ما به مدرک گرایی آلوده شد) وابسته به بودجه نفتی و پول مفت نبودند هم خروجی هایشان همین بود؟

◼️ ترجیح تایید به سکوت و سکوت به انتقاد: فرض کنید من استاد علوم سیاسی هستم اگر تایید و سکوت کنم، حقوق و مزایا، ارتقاء، فرصت مطالعاتی و احترامم سرجایش است و می توانم چند پروژه مطالعاتی خوش قیمت هم از مراکز سیاست گذاری بگیرم ولی اگر انتقاد کنم تشکیل پرونده و توهین و طرد و ... در انتظارم است، عقل سلیم کدام را ترجیح می‌دهد؟

ما انسان های ذاتا خائن، ذاتا تنبل، ذاتا سلطه پذیر و ذاتا فاسد نداریم. این نهادها (هنجارها و مناسبات جمعی) هستند که ما را هل می دهند به سمت تلاش، صداقت، شفافیت، استقلال و سلامت یا خیانت، تنبلی، سلطه پذیری و فساد. نهادها روی انگیزه های ما موثرند و رفتار خاصی را تشویق می کنند و بعد از مدتی این رفتار وقتی تکرار شد، می رود در جان آدمی و روان اجتماعی می نشیند و البته بعد از اصلاح نهادها، مجدد با تاخیر زمانی و گاهی پس از یک نسل، رفتارهای جدید در جامعه درونی می شود. نهادها بیشتر از هر چیزی ما را به سمت خیر یا شر سوق می‌دهند، برای همین هم نهادهای مناسب بیش از موعظه‌های اخلاقی موثرند.

به ساده‌ترین زبان ممکن، هر کاری که انگیزه آدم‌ها را به صورت ساختاری (و نه موردی و مقطعی) به سمت تلاش، انتقاد، همکاری، خلاقیت، شفافیت و سرمایه گذاری بلندمدت سوق دهد، می شود اصلاح ساختاری-نهادی! می شود تلاش برای توسعه. بلافاصله خواهید گفت آقا از دست ما خارج است! جواب: هرکسی در حوزه استحفاظی خودش نهادها را اصلاح کند همین! انتخاب شماست که راز بقا را برگزینید یا راه توسعه را.

✳️۵ توصیه ارزشمند سرمایه گذاری از وارن بافت
✅بسیاری از افرادی که اقدام به سرمایه‌گذاری می‌کنند، نیاز دارند تا مشاوره‌هایی در این خصوص دریافت کنند. اگر این مشاوره‌ها از افراد برتر و نهادهای برتر این حوزه باشد که بهتر نیز هست. وارن بافت یکی از مهمترین سرمایه‎‌گذاران جهان است که اسم و رسم آشنایی دارد. توصیه‌های وی جهان بی انتهایی را در مقابل مخاطبان باز می‌کند؛ چرا که برآمده از سعی و خطاهای او در مسیر سرمایه گذاری بوده است. او با تله‌های سرمایه گذاری به خوبی آشنا است و می‌داند که کدام بیراهه‌ها می‌تواند اهداف مالی اشخاص را به خطر بیاندازد. در ادامه به توضیح برخی از توصیه‌های ارزشمند وارن بافت در سرمایه‌گذاری خواهیم پرداخت. این توصیه‌ها می‌توانند بسیار کمک کننده باشند.
1⃣سرمایه گذاری روی زمینه های شناخته شده
یکی از ساده‌ترین راه‌هایی که می‌توان از یک اشتباه بزرگ جلوگیری کرد این است که از درگیر شدن در سرمایه گذاری‌های بیش از حد پیچیده دوری کنیم. در زمینه‌ای سرمایه گذاری کنیم که می‌شناسیم. متاسفانه بسیاری از اشخاص بدون مطالعه و کسب اطلاعات و نداشتن تجربه کافی وارد زمینه‌های سرمایه گذاری ناشناخته می‌شوند و با سردرگمی‌های پی در پی دچار شکست می‌شوند. وارن بافت می‌گوید هرگز در کاری که به درک درستی از آن نرسیده‌اید سرمایه گذاری نکنید.
2⃣فاصله گرفتن از اخبار
این واقعیت را در ذهن داشته باشیم که پیگیری اخبار مالی هیچ کمکی به بیش‌تر شدن سرمایه ما نمی‌کند بلکه ممکن است به سلامتی‌مان آسیب برساند. بسیاری از اخبار مالی تنها برای پر سر و صدا کردن فضا و جذب مخاطب است. طبق آمار تنها 20 درصد از کل اخبار منتشر شده در هر روز صحت دارد. دقت داشته باشیم که بیش‌تر مصاحبه‌ها و گفتگوهایی که از رسانه‌ها به گوش می‌رسند برای ایجاد جوی خاص طراحی شده‌اند.
3⃣سرمایه گذاری نه سخت است و نه آسان
این یک باور غلط است که فکر کنیم فقط افراد پیشرفته می‌توانند در بازارهای سرمایه گذاری، به ویژه بازار سهام، موفق شوند. برای شروع سرمایه گذاری نیازی به داشتن ضریب هوشی 160 نداریم. وارن بافت معتقد است که برای جواب گرفتن از بازار سرمایه کافی است از خطاهای رفتاری در سرمایه گذاری دوری کنیم. از پیگیری اخبار و راهنمایی‌های افراد غیر حرفه‌ای دوری کنیم و مشاورهای سرمایه گذاری واقعی را برای حرکت در مسیر سرمایه گذاری انتخاب کنیم.
4⃣شناخت ارزش و قیمت
بازارهای سرمایه گذاری، به ویژه بازار سهام، مملو از افرادی است که قیمت همه چیز را می‌دانند اما از ارزش سهم‌ها هیچ آگاهی ندارند. متاسفانه در بسیاری از مواقع، ما در محاصره تحمیل قیمت‌ها قرار می‌گیریم. در زمان رکود و تورم، قیمت‌ها از ارزش واقعی هر سهم فاصله نامعقولی می‌گیرند. کافی است تا با مطالعه و مشورت با اهل فن متوجه این فاصله‌های غیرمنطقی شد.
5⃣مدت زمان برای بهترین نتیجه
سرمایه گذاری در بورس با شتاب زدگی هیچ رابطه‌ای ندارد. متاسفانه بسیاری از افرادی غیر حرفه‌ای در زمان ورود به بازار بورس و خرید سهام انتظار دارند تا در چند ماه شاهد بازده‌های هنگفتی باشند. اما تمام نمودارهای رسمی نشان می‌دهند که بازار بورس در بلند مدت بازدهی مورد نظر را به سهام داران ارائه می‌دهند. باید به خاطر داشت که سرمایه گذاری در بازارهای متنوع نیازمند صبر و مدت زمان است. عجله کردن جز این که ضرر و دلسردی به همراه داشته باشد هیچ فایده دیگری ندارد.

آشنایی با 4 خطای بزرگ سرمایه‌گذاری

بازارها نیز مانند صحنه زندگی هستند. هیچ قطعیتی وجود ندارد. کاری که سرمایه گذار در زمان سرمایه گذاری در بازارها می‌تواند انجام دهد این است که در کنار این که به فکر پیروزی است، به خوبی خطاهای خود را رصد کند. سرمایه گذار باید عادت کند که بیش از درگیری با موج‌ها و نوسانات بتواند تصویری واضح از خود را در تلاطمات و حتی زمانی که همه چیز خوب است داشته باشد. سرمایه گذارانی که مشکلات بزرگ در سرمایه گذاری – به ویژه در بازارهای پرنوسانی مانند سهام – را می‌شناسند به خوبی می‌توانند سال‌های سال سود بالایی برای خود کسب کنند. در ادامه با 3 خطا بزرگ در سرمایه گذاری آشنا می‌شویم.

https://kiandigital.com/blog/N6R

گزارش چابکی کسب‌وکار
BAI-Business-Agility-Report-2020-4

✳️ چگونه مدیران میانی باعث کند شدن خلاقیت می‌شوند؟

✅ امروزه کمتر مدیر ارشد و عالی‌رتبه‌ای را می‌توان یافت که موافق و حامی خلاقیت و نوآفرینی کارکنان نباشد یا با آن مخالفت کند. بسیاری از این مدیران برای کارکنان خلاق و مبتکر خود پاداش‌های فوق‌العاده‌ای را در نظر می‌گیرند و همیشه می‌کوشند تا خلاقیت و ابتکار را به تار و پود سازمان‌های تحت رهبری‌شان تزریق کنند، چراکه به‌خوبی می‌دانند نوآفرینی و خلاق بودن کارکنان و کلیت سازمان، موتور محرکه و عامل پیش برنده رشد و تعالی هر سازمانی محسوب می‌شود.

با این همه شاهد آن هستیم که در بسیاری از سازمان‌ها و شرکت‌ها به‌ندرت خلاقیت و نوآفرینی چشمگیری به چشم می‌خورد و این سوال را به ذهن‌ها متبادر می‌سازد که چرا با وجود تاکید و اصرار مدیران ارشد بر لزوم خلاقیت و نوآفرینی بازهم شاهد ناچیز بودن آنها هستیم؟

پاسخ این پرسش مهم را باید در یک چیز جست‌وجو کرد و آن نقش بازدارنده‌ای است که مدیران میانی شرکت‌ها و سازمان‌ها در مسیر خلاقیت و نوآفرینی ایفا می‌کنند. در واقع این مدیران میانی هستند که به‌دلایل مختلف چوب لای چرخ خلاقیت و نوآفرینی می‌گذارند. در ادامه به پنج دلیل عمده برای این نقش‌آفرینی منفی و بازدارنده مدیران میانی اشاره خواهد شد.

۱- مدیران میانی به‌شدت محافظه‌کار هستند. مدیران میانی را گاه «مدیران منجمد» نیز می‌دانند؛ کسانی که به‌دلیل اشتغال در یک پست برای مدت‌های طولانی به افرادی محافظه و پایبند به روش‌های رایج و قبلا جواب پس‌داده تبدیل شده‌اند.

۲- مدیران میانی بر نتایج کوتاه‌مدت تمرکز می‌کنند. مدیران میانی را می‌توان استادان توجه به نتایج و دستاوردهای فوری و کوتاه‌مدت دانست؛

۳- مدیران میانی می‌ترسند کارشان را از دست بدهند. ترس از اینکه هرگونه خلاقیت و نوآفرینی باعث شود افراد از شغلی که دارند اخراج شوند موجب می‌شود تا مدیران میانی در برابر خلاق بودن و متفاوت عمل کردن هراس داشته باشند.

۴- مدیران میانی از ضرر و زیان گریزانند. بسیاری از مدیران میانی به محض دریافت یک ایده خلاقانه از جانب کارکنان‌شان به سود و زیان احتمالی ناشی از آن می‌اندیشند و چون به‌شدت از ضرر و زیان دیدن گریزان و هراسان هستند در اغلب موارد ایده‌های خلاقانه را در نطفه خفه می‌کنند و به کناری می‌اندازند.

۵- مدیران میانی معمولا کارکنانی همسان و همفکر را در اختیار می‌گیرند. مدیران میانی یک سازمان یا شرکت نقش کلیدی و پررنگی در تامین نیرو و استخدام‌ها ایفا می‌کنند و معمولا کسانی را برای اشتغال در پست‌های تحت‌نظرشان به سازمان پیشنهاد می‌کنند که با آنها همسو و همفکر باشند.

به هر حال، می‌توان چنین جمع‌بندی کرد که نقش مدیران میانی در زمینه خلاقیت و نوآفرینی در اغلب موارد یا نقشی خنثی و منفعلانه است یا بازدارنده و مخرب. بنابراین برای تسهیل و تسریع فرآیند خلاقیت و نوآفرینی در درون سازمان‌ها لازم است مدیران ارشد و سیاست‌گذاران و تصمیم‌گیران سطوح بالای سازمان از یک‌سو مدیران میانی اهل ریسک و جسور را در بخش‌های مختلف به‌کار گیرند و از سویی دیگر به آنها این اطمینان و قوت قلب را بدهند که برآمدن ایده‌های جسورانه و خلاقانه از زیرمجموعه‌های آنها با وجود تمام پیامدهای منفی و ضرر و زیان‌هایی که می‌تواند متوجه سازمان کند، امری پسندیده و ارزشمند است که نباید به هیچ‌عنوان از آن گریزان بود.

قحطی مدیریت؟

✅ تحقیق اخیر موسسه گالوپ حاکی از آن است که حدود ده درصد از مردم، استعدادهای عالی و کافی برای مدیر شدن دارند.

✅ همچنین حدود بیست درصد از مردم بعضی از شایستگی های لازم برای مدیر شدن را دارند و می توان آنها را هم با کمی سرمایه گذاری آموزشی و زیر نظر مربیان خوب، به مدیرانی موفق و موثر تبدیل کرد.

✅ این بررسی نشان داده است که فقط هجده درصد از مدیران موجود در سازمانها از بین آن ده درصد انتخاب شده اند، در حالی که این افراد به طور میانگین ۴۸ درصد سود بیشتر، در مقایسه با سایر مدیران، برای سازمانشان به ارمغان آورده اند.

وقتی پژوهشگران گالوپ از مدیران فعلی سازمان ها سئوال کردند که به نظر خودشان چرا برای تصدی مناصب مدیریتی انتخاب شده اند و نسبت به بقیه چه تمایز و اولویتی داشته اند، در پاسخ با این دو گزینه روبرو شدند:

۱. ما نسبت به بقیه، سابقه کار و تجربه بیشتری در حرفه یا سازمان داشتیم!

۲. ما در مشاغل قبل از مدیر شدن (مشاغل غیر مدیریتی) موفق بودیم!

👌این دو پاسخ نشان می دهد که در انتخاب مدیران، ما به جای سنجش استعداد مدیریتی آنها، موفقیت در مشاغل غیر مدیریتی و یا طول سابقه آنها را ملاک قرار می دهیم.

در سازمان ها به طور متوسط به ازاء هر ۱۰ نفر کارمند، یک مدیر و سرپرست لازم است و از بین هر ۱۰ نفر کارمند هم یک نفر هست که استعداد برتر در زمینه مدیریت باشد.

این دو اطلاع نشان می دهد که ما با کمبود مدیر مواجه نیستیم. مشکل اینجاست که این افراد را نمی شناسیم و یا ملاحظات سیاسی و غیر منطقی اجازه نمی دهد آنها را منصوب کنیم.

اگر می خواهیم سازمان های موفق تری داشته باشیم باید خود را به هنر شناسائی استعدادهای مدیریتی مجهز کنیم و در انتصاب شایسته ها جسارت لازم را به خرج دهیم.

از پیش داوری های متعصبانه و چسباندن برچسب های مختلف به افراد پرهیز کنیم و به جای کوچک کردن دامنه کسانی که می توانیم با آنها کار کنیم با نگاهی وسیع از بهترین و قوی ترین مدیران استفاده کنید.


@iranmanagementprize

🔺 تحلیل سهم بازار اپراتورهای تلفن همراه در سال کرونا/ بیشترین رشد از آن همراه اول

▪️طبق آخرین گزارش رگولاتوری، در سالِ ۱۳۹۹ ملقب به سال «کرونا»، سهم بازار دو اپراتور «همراه اول» و «رایتل» رشد داشت، اما «ایرانسل» ریزش کرد.

▪️مقایسه آمار منتهی به پایان اسفند ۱۳۹۹ با مدت مشابه سال ۱۳۹۸ اپراتورهای تلفن همراه، نشان می‌دهد همراه اول با ۰.۵۱۶ درصد، بالاترین رشد سهم بازار را داشته است.

▪️ایرانسل نیز در این بازه زمانی یک‌ساله ۰.۵۴۹ درصد از سهم بازار خود را از دست داده است/ تسنیم

۱۰ ثروتمند جهان در گذر زمان!

فقط سرعت پیشرفت بزوس و ماسک رو ببینید.

✳️ ده مهارت اصلی در کار تیمی
هر چه در اجرا و تدریس کار تیمی جلوتر رفتم، اهمیت مهارت‌های نرم در کار تیمی را به نسبتِ تکنیک‌های آن مانند: طوفان فکری، تکنیک ۵ چرا، کلاه‌های تفکر و...، بیشتر دریافت کردم. چرا که مشکل اصلی ما در سازما‌ن‌ها عموما به‌خاطر نبود این مهارت‌هاست.
در این ویدیو کوتاه ۱۰ مهارت اصلی و مهم در کار تیمی، توضیح داده می‌شود.
این ده مهارت عبارتند از:
۱۰-مهارت برقراری ارتباط
۹-مهارت رفع_تضاد
۸-مهارت تهیه_گزارش و گوش_دادن
۷-مهارت تصمیم_گیری
۶-مهارت حل_مساله
۵-مهارت سازماندهی و برنامه_ریزی
۴-مهارت متقاعدسازی و نفوذ
۳-مهارت قابل_اعتماد بودن
۲-مهارت احترام_گذاشتن
۱-مهارت انعطاف_پذیری
امیدوارم از دیدن فیلم و توضیحات آن لذت ببرید