Forwarded from آکادمی مدیریت منابع انسانی
ادامه👆👆👆👆
۳-ساختار سازمانی طولانی (tall) :
این امر موجب می شود رده های پایین سازمان احساس پیوستگی و ارتباط درونی خود با سازمان و ارکان آن را از دست داده و به دلیل فاصله سازمانی زیاد، افراد گرفتار ضعف روحیه و در نهایت بی تفاوتی سازمانی می شوند.
۴-انجام دادن کار بدون دانستن دلیل آن :
در بسیاری از سازمانها، نقش انسان سازمانی منحصر به انجام یک یا چند فعالیت و کار مشابه و محدود به دریافت حقوق بابت انجام آن شده است.
در حالیکه تحقیقات روانشناختی نشان می دهند که افراد هنگام کار علاقه مند و حتی نیازمند این هستند که دلیل انجام آن کار را بدانند و تا حدودی قدرت و ابتکارو خلاقیت شخصی خود را در آن اعمال کنند.
۵-عدم فرصت مشارکت در تصمیم گیری : در اغلب سازمان ها، اختیار تصمیم گیری در سطوح بالای سازمان متمرکز بوده و کارکنان فرصت مشارکت زیادی در تصمیم گیری ها ندارند. لذا علاقه و اعتقادی نسبت به تصمیمات متخذه نداشته و با بی اعتنایی و خونسردی به اجرای آنها می پردازند.
۶-بی نیازی یا عدم آگاهی و شناخت به نیازهای خود :
بی اطلاعی افراد از روشها و دستورالعمل های ارتقاء و پیشرفت در سازمان باعث می شود ک فرد پس از ارضاء نیازهای سطوح پایین، متوجه نیازهای ثانویه نمی گردد.
۷-فقدان یا ناکارآمدی نظام ارزشیابی عملکرد کارکنان
⭕پیامدهای بی تفاوتی سازمانی :
بی تفاوتی سازمانی ، انگیزه کار و تلاش را از کارکنان می گیرد و بالطبع کارکنان بی تفاوت، سازمان بی تفاوت را شکل می دهند که منجر به کاهش یکپارچگی اجتماعی سازمان می شود. چون این کارکنان تعهد کمتری نسبت به سازمان دارند در نتیجه تاثیر مستقیم و منفی روی عملکرد سازمان خواهند داشت. افرادی که دچار این پدیده میشوند، به آینده توجهی ندارند، زیرا از نظر آنها حال، گذشته و آینده تفاوتی با هم ندارند.
✅بی تفاوتی سازمانی عامل مخربی در سازمان و نوعی بحران خاموش، سقوط آرام و تخریب مستمر و بدون صدا است که خلاقیت و ریسک پذیری را سرکوب می کند.
بخش پژوهش آکادمی مدیریت منابع انسانی
@aliseyyednaghavi
۳-ساختار سازمانی طولانی (tall) :
این امر موجب می شود رده های پایین سازمان احساس پیوستگی و ارتباط درونی خود با سازمان و ارکان آن را از دست داده و به دلیل فاصله سازمانی زیاد، افراد گرفتار ضعف روحیه و در نهایت بی تفاوتی سازمانی می شوند.
۴-انجام دادن کار بدون دانستن دلیل آن :
در بسیاری از سازمانها، نقش انسان سازمانی منحصر به انجام یک یا چند فعالیت و کار مشابه و محدود به دریافت حقوق بابت انجام آن شده است.
در حالیکه تحقیقات روانشناختی نشان می دهند که افراد هنگام کار علاقه مند و حتی نیازمند این هستند که دلیل انجام آن کار را بدانند و تا حدودی قدرت و ابتکارو خلاقیت شخصی خود را در آن اعمال کنند.
۵-عدم فرصت مشارکت در تصمیم گیری : در اغلب سازمان ها، اختیار تصمیم گیری در سطوح بالای سازمان متمرکز بوده و کارکنان فرصت مشارکت زیادی در تصمیم گیری ها ندارند. لذا علاقه و اعتقادی نسبت به تصمیمات متخذه نداشته و با بی اعتنایی و خونسردی به اجرای آنها می پردازند.
۶-بی نیازی یا عدم آگاهی و شناخت به نیازهای خود :
بی اطلاعی افراد از روشها و دستورالعمل های ارتقاء و پیشرفت در سازمان باعث می شود ک فرد پس از ارضاء نیازهای سطوح پایین، متوجه نیازهای ثانویه نمی گردد.
۷-فقدان یا ناکارآمدی نظام ارزشیابی عملکرد کارکنان
⭕پیامدهای بی تفاوتی سازمانی :
بی تفاوتی سازمانی ، انگیزه کار و تلاش را از کارکنان می گیرد و بالطبع کارکنان بی تفاوت، سازمان بی تفاوت را شکل می دهند که منجر به کاهش یکپارچگی اجتماعی سازمان می شود. چون این کارکنان تعهد کمتری نسبت به سازمان دارند در نتیجه تاثیر مستقیم و منفی روی عملکرد سازمان خواهند داشت. افرادی که دچار این پدیده میشوند، به آینده توجهی ندارند، زیرا از نظر آنها حال، گذشته و آینده تفاوتی با هم ندارند.
✅بی تفاوتی سازمانی عامل مخربی در سازمان و نوعی بحران خاموش، سقوط آرام و تخریب مستمر و بدون صدا است که خلاقیت و ریسک پذیری را سرکوب می کند.
بخش پژوهش آکادمی مدیریت منابع انسانی
@aliseyyednaghavi
Forwarded from آکادمی مدیریت منابع انسانی
🗞معرفی مقاله ای از مجله وزین هاروارد بیزینس ریویو با عنوان :
چگونگی پیدا کردن معنا وقتی که احساس میکنید شغل شما بی معنا است...
✍✍تاریخ انتشار : February 03, 2021
📌📌بسیاری از ما کاری را می خواهیم که معنادار باشد؛ ما می خواهیم احساس کنیم که شغل ما برای افراد دیگر تفاوتی ایجاد می کند و برای به دست اوردن سود بیشتر کمک می کنیم.
📌📌اما در زمانی که دنیا احساس می کند در آتش است ، یافتن معنا روز به روز می تواند یک چالش باشد.
❗️ممکن است تعجب کنید ، چه فایده ای دارد؟
❗️چگونه می توانید از این حس منفی خلاص شوید - و چه کاری می توانید انجام دهید تا دیدگاه خود را در مورد کار تغییر دهید؟
❗️چگونه می توانید با استفاده از مهارت ها ، تجربه و ارزش های خود اشتیاق و انگیزه خود را دوباره زنده کنید؟
❗️چه کسی می تواند به شما کمک کند تا هدف خود را پیدا کنید؟
❗️و چه کاری می توانید انجام دهید تا از بحرانهای همپوشانی لحظه فعلی به عنوان شکافی برای ایجاد معنا استفاده کنید؟
🟢 به آنچه کارشناسان می گویند توجه کنید
در میان ویروسی که به سرعت در حال گسترش و کشنده است ، یک بحران اقتصادی جهانی و ناآرامی های مدنی و سیاسی که در جامعه جریان دارد ، این روزها سخت است که بتوانید از هر چیزی الهام بگیرید - چه رسد به شغل خود.
اما گرچه درک اینکه کار شما هدف خود را از دست داده قابل درک است ، احیای مجدد آن باید یک اولویت اصلی باشد.
🟢جبران نقاط منفی
اولین موارد اول: شما باید به دلایل اصلی احساس بی معنی خود بپردازید. احتمالاً یکی از مقصرها استرس است.
"همانطور که استرس های خرد باعث از بین رفتن شما می شوند ، لحظات خرد نیز می توانند به شما در یافتن راه بازگشت کمک کنند." به دنبال راه هایی برای احساس خوب و متعالی شدن باشید
🟢فروتنی را پرورش دهید
همچنین بپذیرید که Covid-19 ، مشکلات اقتصادی و بی ثباتی سیاسی
"خسارات عظیمی را متحمل شده است" و
یافتن معنا در کار دشوار است. به خودتان استراحت دهید. با این وجود ، گرچه این سال گذشته سخت بوده است ، شما باید به یاد داشته باشید که تنها شما نیستید که رنج می برید.
برای تغییر دیدگاه "به دنبال یادآوری باشید که تنها نیستید و به چیزهای بزرگتری وصل هستید."
🟢یک تغییر شغلی را در نظر بگیرید ، اما بی پروا نباشید
"تصمیم فوری نگیرید".
"همه ما تحت استرس زیادی هستیم و هیچ کس در این شرایط تصمیمات خوبی نمی گیرد."
پس از عبور این بحران ها ، شما ممکن است آرزوی تغییر شغل را داشته باشید. و می توانید برای مقابله با آن گام بردارید. تا آن زمان ، شرایط فعلی خود را بهبود بخشید.
بخش پژوهش و معرفی مقاله آکادمی مدیریت منابع انسانی
@aliseyyednaghavi
📌📌لینک مطالعه کامل مقاله 👇
https://hbr.org/2021/02/how-to-find-meaning-when-your-job-feels-meaningless?utm_medium=social&utm_source=instagram&utm_campaign=have2haveit
چگونگی پیدا کردن معنا وقتی که احساس میکنید شغل شما بی معنا است...
✍✍تاریخ انتشار : February 03, 2021
📌📌بسیاری از ما کاری را می خواهیم که معنادار باشد؛ ما می خواهیم احساس کنیم که شغل ما برای افراد دیگر تفاوتی ایجاد می کند و برای به دست اوردن سود بیشتر کمک می کنیم.
📌📌اما در زمانی که دنیا احساس می کند در آتش است ، یافتن معنا روز به روز می تواند یک چالش باشد.
❗️ممکن است تعجب کنید ، چه فایده ای دارد؟
❗️چگونه می توانید از این حس منفی خلاص شوید - و چه کاری می توانید انجام دهید تا دیدگاه خود را در مورد کار تغییر دهید؟
❗️چگونه می توانید با استفاده از مهارت ها ، تجربه و ارزش های خود اشتیاق و انگیزه خود را دوباره زنده کنید؟
❗️چه کسی می تواند به شما کمک کند تا هدف خود را پیدا کنید؟
❗️و چه کاری می توانید انجام دهید تا از بحرانهای همپوشانی لحظه فعلی به عنوان شکافی برای ایجاد معنا استفاده کنید؟
🟢 به آنچه کارشناسان می گویند توجه کنید
در میان ویروسی که به سرعت در حال گسترش و کشنده است ، یک بحران اقتصادی جهانی و ناآرامی های مدنی و سیاسی که در جامعه جریان دارد ، این روزها سخت است که بتوانید از هر چیزی الهام بگیرید - چه رسد به شغل خود.
اما گرچه درک اینکه کار شما هدف خود را از دست داده قابل درک است ، احیای مجدد آن باید یک اولویت اصلی باشد.
🟢جبران نقاط منفی
اولین موارد اول: شما باید به دلایل اصلی احساس بی معنی خود بپردازید. احتمالاً یکی از مقصرها استرس است.
"همانطور که استرس های خرد باعث از بین رفتن شما می شوند ، لحظات خرد نیز می توانند به شما در یافتن راه بازگشت کمک کنند." به دنبال راه هایی برای احساس خوب و متعالی شدن باشید
🟢فروتنی را پرورش دهید
همچنین بپذیرید که Covid-19 ، مشکلات اقتصادی و بی ثباتی سیاسی
"خسارات عظیمی را متحمل شده است" و
یافتن معنا در کار دشوار است. به خودتان استراحت دهید. با این وجود ، گرچه این سال گذشته سخت بوده است ، شما باید به یاد داشته باشید که تنها شما نیستید که رنج می برید.
برای تغییر دیدگاه "به دنبال یادآوری باشید که تنها نیستید و به چیزهای بزرگتری وصل هستید."
🟢یک تغییر شغلی را در نظر بگیرید ، اما بی پروا نباشید
"تصمیم فوری نگیرید".
"همه ما تحت استرس زیادی هستیم و هیچ کس در این شرایط تصمیمات خوبی نمی گیرد."
پس از عبور این بحران ها ، شما ممکن است آرزوی تغییر شغل را داشته باشید. و می توانید برای مقابله با آن گام بردارید. تا آن زمان ، شرایط فعلی خود را بهبود بخشید.
بخش پژوهش و معرفی مقاله آکادمی مدیریت منابع انسانی
@aliseyyednaghavi
📌📌لینک مطالعه کامل مقاله 👇
https://hbr.org/2021/02/how-to-find-meaning-when-your-job-feels-meaningless?utm_medium=social&utm_source=instagram&utm_campaign=have2haveit
Harvard Business Review
How to Find Meaning When Your Job Feels Meaningless
Seven tips to help you rekindle your purpose and perspective.
🔸ما زمانی درباره یک موضوع یادگیری خوبی خواهیم داشت که درک روشنی از چرایی و علت اهمیت آن موضوع داشته باشیم. مثلاً اگه قراراست مهارت جدید برنامه‌نویسی یاد بگیریم، در کنار اینکه لازمه از افراد کاربلد، قانون و نحوه کد زدن را یاد بگیریم (یعنی چگونگی انجام کار)، بهتره که تو قدم اول بفهمیم چرا این مهارت مهمه و ارزش یادگیری دارد.
🔹آگاهی از «چرایی» یک موضوع یا کار کمک می‌کند تا بینش و درک عمیق‌تری پیدا کنیم؛ یادگیری اثربخش‌تر بشود و متکی به خودمون باشیم؛ نه دیگران.
❓شما تا چه حد به‌دنبال یادگیری و یافتن دلیل و چرایی یه کار هستید؟
🔹آگاهی از «چرایی» یک موضوع یا کار کمک می‌کند تا بینش و درک عمیق‌تری پیدا کنیم؛ یادگیری اثربخش‌تر بشود و متکی به خودمون باشیم؛ نه دیگران.
❓شما تا چه حد به‌دنبال یادگیری و یافتن دلیل و چرایی یه کار هستید؟
Forwarded from مجتبی لشکربلوکی
🔲⭕️مغزهای کوچک زنگ زده
دکتر مجتبی لشکربلوکی
بگذارید اول نگاه کنیم که در دنیا چه تغییری رخ داده. بعد می آییم سراغ خودمان. قبلا شرکت های بزرگ واحدهای تحقیق و توسعه داخلی داشتند و به آن می بالیدند و البته مزیت رقابتی شان هم بود. مثلا شرکت آی.بی.ام (که برادر بزرگ صنعت فناوری اطلاعات جهان محسوب می‌شود) تحقیقات سنگین انجام می داد و سود خوبی هم می کرد. اما امروزه داستان عوض شده است! شرکت‌های پیشرو در کنار تحقیق و توسعه داخلی، توجه زیادی به بیرون دارند.
بد نیست یک نمونه را با هم بررسی کنیم: شرکت لوسنت تکنولوژی مالک بیشترین سهام آزمایشگاه‌های تحقیقاتی بل پس از جدا شدن از شرکت ای.تی.اند.تی (AT&T) بود. قرن بیستم، آزمایشگاه‌های تحقیقاتی بل قطعا برترین واحد تحقیقات در صنایع تجهیزات مخابراتی بود. اما شرکت دیگری وجود داشت به نام سیسکو! سیسکو فاقد آزمایشگاه‌های مدرن و قابلیت‌های درونی تحقیق و توسعه مانند آزمایشگاه‌های بل بود رقابتی بسیار نزدیکی با شرکت لوسنت داشت و گاهی از این شرکت پیشی می‌گرفت. چه اتفاقی افتاد؟
هر دو شرکت سیسکو و لوسنت در یک صنعت فعالیت می‌کردند اما دارای استراتژی‌های متفاوتی در زمینه نوآوری بودند. شرکت لوسنت منابع عظیمی از ظرفیت‌های خود را به تحقیق و توسعه داخلی (همه چیز را خودم تولید کنم) بود. اما آن طرف سیسکو استراتژی متفاوتی داشت، این شرکت هر فناوری را که نیاز داشت از خارج از مجموعه خود بدست می‌آورد که عموما حاصل همکاری با یا خرید شرکت های کوچک فناور بود. از قضا برخی از همین شرکت ها توسط کارکنان قدیمی شرکت لوسنت راه‌اندازی شده بودند (سایت تجاری سازی فناوری نانو مچ).
آنچه خواندیم نمونه از نوآوری باز است. نوآوری باز به زبان ساده این است که ما در جستجوی نوآوری در سطح محصولات، فرآیندها و کسب وکار هستیم. همه این نوآوری ها که به ذهن/عقل ما نمی رسد! همچنین نمی‌توانیم همه ایده های نوآورانه را عملیاتی کنیم. پس مرزها را باز می کنیم و با دیگران همکاری می کنیم. این می شود هم آفرینی! دو نوع نوآوری باز وجود دارد.
◽️نوآوری باز از داخل به بیرون: ایده و دانش از درون مجموعه شما به بیرون منتقل و منجر به نوآوری می شود.
◽️نوآوری باز از بیرون به درون: ایده و دانش، از بیرون به داخل جذب میشوند.
در نوآوری بسته همه کارها درون مجموعه و توسط خود مجموعه انجام می شود. شما در نوآوری باز می توانید با گروه های زیر همکاری کنید و نوآوری ایجاد کنید؛ مصرف‌کننده‌ها و مشتری‌ها؛ تأمین‌کننده‌ها؛ دانشگاه‌ها و سازمان‌های تحقیقاتی؛ رقبا؛ مخترعین؛ استارتاپ‌ها و مشاوران تکنیکی.
نوآوری باز یعنی باز کردن مرزها برای همکاری با دیگران برای هم آفرینی در محصولات، فرایندها و کسب وکارها با و از طریق دیگران.
یک یادآوری مهم: قرار نیست همه امور را از طریق نوآوری باز پیش ببریم. در برخی حوزه ها و زمینه ها، قطعا باید از همان روش نوآوری متعارف (یا به اصطلاح بسته) استفاده کرد.
☑️⭕️تجویز راهبردی:
وقتی شما مرزهای سازمان و کشورت را می بندی، وقتی با دیگران، تبادل ایده و نوآوری و فناوری نداری، وقتی در کلوب بزرگان دنیا عضویت نداری، وقتی تمام انتصاباتت از دور و بری هایت است. وقتی درب اتاقت، سازمانت و دانشگاهت را به روی دیگران می بندی، بعد از مدتی هر چقدر هم باهوش باشی می‌شوی یک «مغز کوچک زنگ زده». اندازه مغز ما، به اندازه جهان ماست. دقیق تر بگویم: وسعت فهم ما به اندازه وسعت شبکه ماست. شبکه کوچک، مغز کوچک تولید می کند. وقتی با استارت‌آپ‌ها، های تک‌ها، بیگ‌تک‌ها، زنان و مردان بزرگ تعامل نمی کنی، زنگ می‌زنی!
بسیاری را به دلایل امنیتی و غیرامنيتی و ایدئولوژیک کنار می‌گذاریم. محدود مواردی هم که ما می‌خواهیم با آن ها ارتباط برقرار کنیم به خاطر تحریم ها پذیرفته نمی شویم.
چند دانشگاه «واقعا» بین المللی در ایران داریم؟ چند استاد غیرایرانی جهان‌تراز در ایران فعالیت می‌کنند؟ چند پروژه مشترک تحقیقاتی جدی با ده شرکت های‌تک دنیا داریم؟ چند شرکت ایرانی در بازارهای بورس جهانی لیست شده اند (پذیرفته شده اند)؟ کدامیک از ده شرکت برتر جهان در ایران کارخانه، آموزشگاه، آزمایشگاه اصلا نه یک کارگاه ساده صد نفره دارند؟ جواب همه این سوالات آیا عددی غیر از «صفر» است؟ سخت امیدوارم که باشد!
این ایده بیمارگونه که همه چیز را خودمان اختراع و تولید کنیم بسیار خطرناک است. قرار نیست همه چیز را خودمان تولید کنیم. اصلا در 95% موارد مهم نیست که چه چیزی را خودمان تولید کنیم. مهم این است که منفعتش به جیب چه کسی می رود؟ جهان تغییر کرده و مغزهای کوچک زنگ زده هر روز که دیرتر غار تنهایی خود را ترک کنند، بیشتر عقب می مانند.
سرآغاز نوآوری باز، ذهن باز و مغز باز است!
کانال شخصی مجتبی لشکربلوکی
@Dr_Lashkarbolouki
دکتر مجتبی لشکربلوکی
بگذارید اول نگاه کنیم که در دنیا چه تغییری رخ داده. بعد می آییم سراغ خودمان. قبلا شرکت های بزرگ واحدهای تحقیق و توسعه داخلی داشتند و به آن می بالیدند و البته مزیت رقابتی شان هم بود. مثلا شرکت آی.بی.ام (که برادر بزرگ صنعت فناوری اطلاعات جهان محسوب می‌شود) تحقیقات سنگین انجام می داد و سود خوبی هم می کرد. اما امروزه داستان عوض شده است! شرکت‌های پیشرو در کنار تحقیق و توسعه داخلی، توجه زیادی به بیرون دارند.
بد نیست یک نمونه را با هم بررسی کنیم: شرکت لوسنت تکنولوژی مالک بیشترین سهام آزمایشگاه‌های تحقیقاتی بل پس از جدا شدن از شرکت ای.تی.اند.تی (AT&T) بود. قرن بیستم، آزمایشگاه‌های تحقیقاتی بل قطعا برترین واحد تحقیقات در صنایع تجهیزات مخابراتی بود. اما شرکت دیگری وجود داشت به نام سیسکو! سیسکو فاقد آزمایشگاه‌های مدرن و قابلیت‌های درونی تحقیق و توسعه مانند آزمایشگاه‌های بل بود رقابتی بسیار نزدیکی با شرکت لوسنت داشت و گاهی از این شرکت پیشی می‌گرفت. چه اتفاقی افتاد؟
هر دو شرکت سیسکو و لوسنت در یک صنعت فعالیت می‌کردند اما دارای استراتژی‌های متفاوتی در زمینه نوآوری بودند. شرکت لوسنت منابع عظیمی از ظرفیت‌های خود را به تحقیق و توسعه داخلی (همه چیز را خودم تولید کنم) بود. اما آن طرف سیسکو استراتژی متفاوتی داشت، این شرکت هر فناوری را که نیاز داشت از خارج از مجموعه خود بدست می‌آورد که عموما حاصل همکاری با یا خرید شرکت های کوچک فناور بود. از قضا برخی از همین شرکت ها توسط کارکنان قدیمی شرکت لوسنت راه‌اندازی شده بودند (سایت تجاری سازی فناوری نانو مچ).
آنچه خواندیم نمونه از نوآوری باز است. نوآوری باز به زبان ساده این است که ما در جستجوی نوآوری در سطح محصولات، فرآیندها و کسب وکار هستیم. همه این نوآوری ها که به ذهن/عقل ما نمی رسد! همچنین نمی‌توانیم همه ایده های نوآورانه را عملیاتی کنیم. پس مرزها را باز می کنیم و با دیگران همکاری می کنیم. این می شود هم آفرینی! دو نوع نوآوری باز وجود دارد.
◽️نوآوری باز از داخل به بیرون: ایده و دانش از درون مجموعه شما به بیرون منتقل و منجر به نوآوری می شود.
◽️نوآوری باز از بیرون به درون: ایده و دانش، از بیرون به داخل جذب میشوند.
در نوآوری بسته همه کارها درون مجموعه و توسط خود مجموعه انجام می شود. شما در نوآوری باز می توانید با گروه های زیر همکاری کنید و نوآوری ایجاد کنید؛ مصرف‌کننده‌ها و مشتری‌ها؛ تأمین‌کننده‌ها؛ دانشگاه‌ها و سازمان‌های تحقیقاتی؛ رقبا؛ مخترعین؛ استارتاپ‌ها و مشاوران تکنیکی.
نوآوری باز یعنی باز کردن مرزها برای همکاری با دیگران برای هم آفرینی در محصولات، فرایندها و کسب وکارها با و از طریق دیگران.
یک یادآوری مهم: قرار نیست همه امور را از طریق نوآوری باز پیش ببریم. در برخی حوزه ها و زمینه ها، قطعا باید از همان روش نوآوری متعارف (یا به اصطلاح بسته) استفاده کرد.
☑️⭕️تجویز راهبردی:
وقتی شما مرزهای سازمان و کشورت را می بندی، وقتی با دیگران، تبادل ایده و نوآوری و فناوری نداری، وقتی در کلوب بزرگان دنیا عضویت نداری، وقتی تمام انتصاباتت از دور و بری هایت است. وقتی درب اتاقت، سازمانت و دانشگاهت را به روی دیگران می بندی، بعد از مدتی هر چقدر هم باهوش باشی می‌شوی یک «مغز کوچک زنگ زده». اندازه مغز ما، به اندازه جهان ماست. دقیق تر بگویم: وسعت فهم ما به اندازه وسعت شبکه ماست. شبکه کوچک، مغز کوچک تولید می کند. وقتی با استارت‌آپ‌ها، های تک‌ها، بیگ‌تک‌ها، زنان و مردان بزرگ تعامل نمی کنی، زنگ می‌زنی!
بسیاری را به دلایل امنیتی و غیرامنيتی و ایدئولوژیک کنار می‌گذاریم. محدود مواردی هم که ما می‌خواهیم با آن ها ارتباط برقرار کنیم به خاطر تحریم ها پذیرفته نمی شویم.
چند دانشگاه «واقعا» بین المللی در ایران داریم؟ چند استاد غیرایرانی جهان‌تراز در ایران فعالیت می‌کنند؟ چند پروژه مشترک تحقیقاتی جدی با ده شرکت های‌تک دنیا داریم؟ چند شرکت ایرانی در بازارهای بورس جهانی لیست شده اند (پذیرفته شده اند)؟ کدامیک از ده شرکت برتر جهان در ایران کارخانه، آموزشگاه، آزمایشگاه اصلا نه یک کارگاه ساده صد نفره دارند؟ جواب همه این سوالات آیا عددی غیر از «صفر» است؟ سخت امیدوارم که باشد!
این ایده بیمارگونه که همه چیز را خودمان اختراع و تولید کنیم بسیار خطرناک است. قرار نیست همه چیز را خودمان تولید کنیم. اصلا در 95% موارد مهم نیست که چه چیزی را خودمان تولید کنیم. مهم این است که منفعتش به جیب چه کسی می رود؟ جهان تغییر کرده و مغزهای کوچک زنگ زده هر روز که دیرتر غار تنهایی خود را ترک کنند، بیشتر عقب می مانند.
سرآغاز نوآوری باز، ذهن باز و مغز باز است!
کانال شخصی مجتبی لشکربلوکی
@Dr_Lashkarbolouki
Forwarded from روزنامه دنیای اقتصاد
مشاغل پررونق دهه آینده کدام هستند؟
🟣 طبق تجزیه و تحلیل‌های جدید اداره آمار کار آمریکا، تا سال ۲۰۲۰ این کشور حدود ۱۲میلیون موقعیت شغلی جدید ایجاد خواهد کرد که بسیاری از آنها در صنایعی خواهند بود که بیشترین ضربه را در دوران همه‌گیری متحمل شده‌اند.
🟣 آماده‌سازی غذا و شغل‌های خدماتی چون پیشخدمتی، آشپزی و کارکنان فست فودها تا سال ۲۰۳۰ شاهد اضافه شدن ۵/ ۱میلیون موقعیت شغلی جدید خواهند بود.
🟣 تکنسین‌های توربین‌های بادی در صدر لیست پرتقاضاترین شغل‌های دهه آینده قرار دارند. سایر شغل‌ها در این رده‌بندی در سه گروه اصلی انرژی‌های تجدیدپذیر، داده و خدمات درمانی، طبقه‌بندی میشوند.
🟣 مایکل وولف، رئیس اداره آمار کار گفته است که با کاهش هزینه‌ها و در اولویت قرار گرفتن کاهش انتشار دی اکسید کربن توسط بسیاری از کشورها علاقه‌مندی به انرژی‌های بادی و خورشیدی به اوج خود رسیده است.
🟣 سایر شغل‌ها، چون تحلیلگر امنیت اطلاعات و محققان داده نیز با افزایش کار از خانه و به صورت آنلاین، محبوبیت بیشتری به دست خواهند آورد.
🟣 به گفته وولف، با افزایش دورکار کردن کارکنان، شرکت‌ها برای افزایش بهره‌وری در این فضا سرمایه‌گذاری بیشتری در نرم افزار و سیستم‌ها انجام می‌دهند و تمرکزشان نیز روی داده‌ها و اطلاعات آنلاین‌شان افزایش می‌یابد...
کانال رسمی روزنامه دنیای اقتصاد
@den_ir
yun.ir/pjysua
🟣 طبق تجزیه و تحلیل‌های جدید اداره آمار کار آمریکا، تا سال ۲۰۲۰ این کشور حدود ۱۲میلیون موقعیت شغلی جدید ایجاد خواهد کرد که بسیاری از آنها در صنایعی خواهند بود که بیشترین ضربه را در دوران همه‌گیری متحمل شده‌اند.
🟣 آماده‌سازی غذا و شغل‌های خدماتی چون پیشخدمتی، آشپزی و کارکنان فست فودها تا سال ۲۰۳۰ شاهد اضافه شدن ۵/ ۱میلیون موقعیت شغلی جدید خواهند بود.
🟣 تکنسین‌های توربین‌های بادی در صدر لیست پرتقاضاترین شغل‌های دهه آینده قرار دارند. سایر شغل‌ها در این رده‌بندی در سه گروه اصلی انرژی‌های تجدیدپذیر، داده و خدمات درمانی، طبقه‌بندی میشوند.
🟣 مایکل وولف، رئیس اداره آمار کار گفته است که با کاهش هزینه‌ها و در اولویت قرار گرفتن کاهش انتشار دی اکسید کربن توسط بسیاری از کشورها علاقه‌مندی به انرژی‌های بادی و خورشیدی به اوج خود رسیده است.
🟣 سایر شغل‌ها، چون تحلیلگر امنیت اطلاعات و محققان داده نیز با افزایش کار از خانه و به صورت آنلاین، محبوبیت بیشتری به دست خواهند آورد.
🟣 به گفته وولف، با افزایش دورکار کردن کارکنان، شرکت‌ها برای افزایش بهره‌وری در این فضا سرمایه‌گذاری بیشتری در نرم افزار و سیستم‌ها انجام می‌دهند و تمرکزشان نیز روی داده‌ها و اطلاعات آنلاین‌شان افزایش می‌یابد...
کانال رسمی روزنامه دنیای اقتصاد
@den_ir
yun.ir/pjysua
روزنامه دنیای اقتصاد
مشاغل پررونق دهه آینده کدام هستند؟
همه‌گیری کرونا به طور قابل ملاحظه‌ای چشم‌انداز کار را تغییر داده است؛ بسیاری از مردم آمریکا مسیر شغلی‌شان را تغییر داده‌اند یا برای همیشه با دفاتر کاری خداحافظی کرده‌اند.