✳️ "بهترین رِییسی که تا به حال داشته ام".
✅ این عبارتی است که بسیاری از ما بارها گفته ایم یا شنیده ایم. اما معنای آن چیست و چه چیز هایی مدیران بزرگ را از مدیران معمولی و متوسط متمایز میکند. ادبیات مدیریت سرشار از نوشته های برانگیزاننده درباره ویژگی ها و توانایی های مدیران و رهبران است اما در این مورد که این مدیران چگونه از ظرفیت کارکنان خود به بهره ورترین شکل ممکن استفاده می کنند چیز زیادی گفته و نوشته نشده است. در تحقیقی که از طریق نظر سنجی از 80000 مدیر توسط موسسه گالوپ آغاز شد و با انجام تعداد محدودی مصاحبه با مدیران برتر طی دو سال بعد از آن ادامه یافت کشف کردند که علیرغم تعدد سبک های مدیریت، یک ویژگی است که مدیران واقعا بزرگ را از بقیه جدا میکند و آن این است که آنها استعداد منحصر به فرد هرکس را کشف کرده و سپس روی آن سرمایه گذاری میکنند. مدیران معمولی "چکرز" بازی میکنند در حالیکه مدیران بزرگ شطرنج باز هستند. در بازی چکرز تمام مهره ها هم شکل هستند، در یک جهت حرکت میکنند و می توان آنها را به راحتی با یکدیگر جابجا کرد. البته نیاز هست که حرکات آنها طراحی و هماهنگ شود اما همه آنها با سرعت یکسان و در مسیر های موازی حرکت می کنند در حالیکه در بازی شطرنج هر مهره به شیوه متفاوتی حرکت میکند که اگر شما این شیوه را ندانید نمی توانید بازی کنید. نکته مهم تر این است که در شطرنج شما برنده نمی شوید مگر این که به دقت به چگونگی حرکت درآوردن مهره ها فکر کنید. مدیران بزرگ توانایی های یگانه ومنحصر به فرد و حتی عجیب و غریب کارکنانشان را می شناسند و برایشان ارزش قایل هستند. آنها هم چنین یاد گرفته اند که چگونه یک تیم یکپارچه برای طرح های هماهنگ حمله به حریف را مدیریت کنند. وظیفه یک مدیر این است که استعداد خاص هر کارمند را به بهترین عملکرد تبدیل کند، لذا موفقیت مدیران فقط در صورتی میسر است که بتوانند تفاوت بین افراد را شناسایی کنند و هر کارمند را در رسیدن به برتری در مسیرمناسب خودش به چالش بکشند.
✍ دکترابوالعلایی
✅ این عبارتی است که بسیاری از ما بارها گفته ایم یا شنیده ایم. اما معنای آن چیست و چه چیز هایی مدیران بزرگ را از مدیران معمولی و متوسط متمایز میکند. ادبیات مدیریت سرشار از نوشته های برانگیزاننده درباره ویژگی ها و توانایی های مدیران و رهبران است اما در این مورد که این مدیران چگونه از ظرفیت کارکنان خود به بهره ورترین شکل ممکن استفاده می کنند چیز زیادی گفته و نوشته نشده است. در تحقیقی که از طریق نظر سنجی از 80000 مدیر توسط موسسه گالوپ آغاز شد و با انجام تعداد محدودی مصاحبه با مدیران برتر طی دو سال بعد از آن ادامه یافت کشف کردند که علیرغم تعدد سبک های مدیریت، یک ویژگی است که مدیران واقعا بزرگ را از بقیه جدا میکند و آن این است که آنها استعداد منحصر به فرد هرکس را کشف کرده و سپس روی آن سرمایه گذاری میکنند. مدیران معمولی "چکرز" بازی میکنند در حالیکه مدیران بزرگ شطرنج باز هستند. در بازی چکرز تمام مهره ها هم شکل هستند، در یک جهت حرکت میکنند و می توان آنها را به راحتی با یکدیگر جابجا کرد. البته نیاز هست که حرکات آنها طراحی و هماهنگ شود اما همه آنها با سرعت یکسان و در مسیر های موازی حرکت می کنند در حالیکه در بازی شطرنج هر مهره به شیوه متفاوتی حرکت میکند که اگر شما این شیوه را ندانید نمی توانید بازی کنید. نکته مهم تر این است که در شطرنج شما برنده نمی شوید مگر این که به دقت به چگونگی حرکت درآوردن مهره ها فکر کنید. مدیران بزرگ توانایی های یگانه ومنحصر به فرد و حتی عجیب و غریب کارکنانشان را می شناسند و برایشان ارزش قایل هستند. آنها هم چنین یاد گرفته اند که چگونه یک تیم یکپارچه برای طرح های هماهنگ حمله به حریف را مدیریت کنند. وظیفه یک مدیر این است که استعداد خاص هر کارمند را به بهترین عملکرد تبدیل کند، لذا موفقیت مدیران فقط در صورتی میسر است که بتوانند تفاوت بین افراد را شناسایی کنند و هر کارمند را در رسیدن به برتری در مسیرمناسب خودش به چالش بکشند.
✍ دکترابوالعلایی
✳️ روزی لقمان در کنار چشمه‌ای نشسته بود. مردی که از آنجا می‌گذشت. از لقمان پرسید: «چند ساعت دیگر به ده بعدی خواهم رسید؟»
لقمان گفت: «راه برو.»
آن مرد پنداشت که لقمان نشنیده است. دوباره سوال کرد: «مگر نشنیدی؟ پرسیدم چند ساعت دیگر به ده بعدی خواهم رسید؟»
لقمان گفت: «راه برو.»
آن مرد پنداشت که لقمان دیوانه است و رفتن را پیشه کرد. زمانی که چند قدمی راه رفته بود، لقمان به بانگ بلند گفت: «ای مرد، یک ساعت دیگر بدان ده خواهی رسید.»
مرد گفت: «چرا اول نگفتی؟»
لقمان گفت: «چون راه رفتن تو را ندیده بودم، نمی‌دانستم تند می‌روی یا کند. حال که دیدم دانستم که تو یک ساعت دیگر به ده بعدی خواهی رسید.»
✅ مدیر یک سازمان باید برای برنامه ریزی جهت رسیدن به هدف سازمان باید امکانات واستعدادها ومنابع موجود خود را درنظر بگیرد
لقمان گفت: «راه برو.»
آن مرد پنداشت که لقمان نشنیده است. دوباره سوال کرد: «مگر نشنیدی؟ پرسیدم چند ساعت دیگر به ده بعدی خواهم رسید؟»
لقمان گفت: «راه برو.»
آن مرد پنداشت که لقمان دیوانه است و رفتن را پیشه کرد. زمانی که چند قدمی راه رفته بود، لقمان به بانگ بلند گفت: «ای مرد، یک ساعت دیگر بدان ده خواهی رسید.»
مرد گفت: «چرا اول نگفتی؟»
لقمان گفت: «چون راه رفتن تو را ندیده بودم، نمی‌دانستم تند می‌روی یا کند. حال که دیدم دانستم که تو یک ساعت دیگر به ده بعدی خواهی رسید.»
✅ مدیر یک سازمان باید برای برنامه ریزی جهت رسیدن به هدف سازمان باید امکانات واستعدادها ومنابع موجود خود را درنظر بگیرد