📝 *دانشگاه‌های بی مسئولیت*

✍🏼دکتر محمد فاضلی

✳️سایت دانشگاه ملبورن را نگاه کنید! می گوید "من یک engaging university هستم که نسبت به حل مسائل ایالت که اصلی‌ترین آن آب است، تعهد دارم."
می‌گوید در ده سال گذشته چقدر روی آب ایالت کار کرده‌ام و دستاوردهای آن چه بوده است.

✅ در کدام سایت دانشگاه‌های ایران یک بیانیه محلی داریم که گفته باشد نسبت به این استان و شهرستان و این مردم متعهد هستم و این کارها را برای بهبود این وضعیت انجام داده‌ام؟
در کدامیک از مدل‌های ما برای تخصیص گرنت و حمایت مالی، کار کردن برای مردم محلی یک شاخص بوده است؟ مثلا اگر یک استاد در جمع مردم محلی سخنرانی کرد تا آنها را نسبت به یک پدیده ناخوشایند آگاه کند، یا اگر کسی در دانشگاه مازندارن برای احیای تالاب‌ها و یا نجات پرندگان مهاجر کار کرد، آیا در نظام آموزشی و پژوهشی ما امتیاز دارد؟ یا اینکه می‌گوییم بهتر بود که به جای این کارها دو تا مقاله می‌نوشت؟ دانشگاهی که تعداد اعضای هیات علمی آن از هزار تا می‌رسد به دو هزارتا، و تعداد دانشجویانش از شش هزار تا می‌شود ده هزار تا، ولی فقر و آسیب در محیط محلی آن افزایش پیدا می‌کند این دانشگاه بی‌مسئولیت است.

✅ اگر یک استاد در یک سمن (NGO) برای بهبود کسب و کارهای محلی کار کرد امتیاز دارد؟ یا اینکه می‌گوییم انگشتت را بگذار روی این دستگاه تا مشخص شود که صبح چه وقت آمده‌اید و غروب چه وقت رفته‌اید؟

✅ *اگر از فردا صبح همه اساتید دانشگاه‌های ما برای شش ماه سر کار نروند، اجتماع محلی احساس نمی‌کند چیزی کم شده است؛ در حالی که اگر نانواها یک روز این کار را بکنند همه متوجه می‌شوند.* چراکه پرداختن به ماموریت‌های محلی در نظام دانشگاهی ما تعریف نشده است. آیا دانشگاه محل گفتگو و مراجعه رسانه‌ها، فعالان مدنی، احزاب سیاسی، شرکت‌های خصوصی، اتاق بازرگانی و ... است؟ یا اینکه بدون نیاز به دانشگاه کارشان را پیش می‌برند و حداکثر از بین اساتید یکی دو نفر را یارگیری می‌کنند؟ شأن حضور دانشگاه در محل به صرف افراد است یا به خاطر شأن حقوقی و سازمانی آن ؟
✅ *در جایی که دانشکده کشاورزی داریم و در همانجا بیشترین مصرف کود و سم را هم داریم، و ابتلا به سرطان گوارش حاصل از آن هم زیاد است، این دانشکده کاندیدای بی‌مسئولیتی است.* در جایی ریزگرد داریم و در سی سال گذشته، در پایان‌نامه‌ها، مقاله‌ها، طرح‌های پژوهشی، و رشته‌های دانشگاه محلی آن، اثری از ریزگرد نیست. این دانشگاه فکر کرده است که فقط باید مقاله تولید کند تا نرخ رشد مقالات بین‌المللی ما در ژورنال‌های ISI افزایش پیدا کند. باید به مسئولیت اجتماعی چنین دانشگاهی شک کرد.

✅ *مدل ارزیابی دانشگاه‌های ما می‌تواند تغییر کند. نپرسیم چند مقاله به چند زبان نوشته‌اید، بپرسیم چقدر موثر بوده‌اید؟* اجتماع محلی فقط درد مسائل را درک می‌کند، این دانشگاه است که باید مسأله را شناسایی کند و راهکار ارائه دهد.

هدف نهایی دانشگاه، در کنار تعهدات جهانی و ملی، ارتقا کیفیت زندگی شهروندان است.

وقتی درمورد ریسک های کسب وکار فکرکرده ای ولی به یک باره بحران جدید و عدم قطعیت از راه می رسد؟!

Emailing خلاصه_گزارش_موسسه_فیتچ_از_ریسک_ایران_مهر۱۴۰۰_1.pdf

🤔 ذهن خردمند مفهومیه که توی رفتار درمانی شکل گرفته ولی تو زندگی همه ما کاربرد داره. برای اینکه بفهمیم چطور می‌تونیم بهش برسیم باید تمام حالت‌های ذهنی خودمون رو بشناسیم.
.
🔹️حالت اول ذهن احساسیه که توی اون تصمیم‌ها و اقدامات ما صرفاً بر اساس احساس و هیجانه. این حالت مهمه چون چیزی که توی ما انگیزه ایجاد می‌کنه و روابطمون رو می‌سازه. ولی اگر فقط به احساساتمون تکیه کنیم ممکنه کارهامون نسنجیده باشه و بعداً پشیمون بشیم.
.
🔸️حالت دوم ذهن منطقیه که تصیمات ما فقط و فقط بر اساس داده و دلیل و شواهد منطقی هستن. اما اگر صرفاً به اون‌ها تکیه کنیم، ممکنه دچار تحلیل بیش از حد بشیم و یا تصمیم‌هامون ربات‌گونه و بدون در نظر گرفته ابعاد انسانی و احساسی‌مون باشه‌.
.
🔹️ذهن خردمند که بهترین حالت ذهنی ماست، ترکیب این دوتاست. زمانی که هم منطق و هم احساس چیزی رو تأیید می‌کنن. رسیدن به این وضعیت ذهنی اصلا آسون نیست، ولی می‌تونه خیلی کمک‌کننده باشه.