✳️ مجمع جهانی اقتصاد در سال ۲۰۲۰ گزارشی را منتشر کرده و طی آن مشاغلی که تا سال ۲۰۲۵ تقاضا برای آنها افزایش و کاهش می‌یابد را مشخص کرده است.
طبق این گزارش مشاغلی که با تحلیل داده‌ها و فناوری‌های هوش مصنوعی و دیجیتال مرتبط هستند جز مشاغلی هستند که تقاضای آنها رو به افزایش است.
در مقابل مشاغلی که با امور ساده و دستی سر و کار دارند، به دلیل قابلیت جایگزین شدن با فناوری، به سرعت رو به کاهش خواهند رفت.
این تحلیل در کنار تحلیل مهارت‌های عمومی و تخصصی مورد نیاز در سال ۲۰۲۵ می‌تواند کمک کننده به سازمان‌ها برای تهیه برنامه توسعه فردی کارکنان باشد.
طبق این گزارش مشاغلی که با تحلیل داده‌ها و فناوری‌های هوش مصنوعی و دیجیتال مرتبط هستند جز مشاغلی هستند که تقاضای آنها رو به افزایش است.
در مقابل مشاغلی که با امور ساده و دستی سر و کار دارند، به دلیل قابلیت جایگزین شدن با فناوری، به سرعت رو به کاهش خواهند رفت.
این تحلیل در کنار تحلیل مهارت‌های عمومی و تخصصی مورد نیاز در سال ۲۰۲۵ می‌تواند کمک کننده به سازمان‌ها برای تهیه برنامه توسعه فردی کارکنان باشد.
Forwarded from کانال رسمی دکترسعیدخزائی(آینده پژوهی)
🔹🔹اقتصاد وکسب و کار در 1401🔹🔹
⏪ سخن گفتن از آینده، در گرو مطالعه و بررسی کلان روندها در سال های پیش رو است و هرگونه تحلیل از شرایط اقتصادی و اجتماعی و سیاسی بدون توجه به این نیروهای پیشران، عقیم و گمراه کننده است.
📌عوامل آینده ساز:
برجام و تحریم ها در چمبره زدوبندهای جهانی گرفتار آمده است. در صورت حصول توافق نیز در آبان ماه سال آینده با انتخابات کنگره و سنای امریکا روبرو هستیم که می تواند آثار زیانباری بر هر توافقی داشته باشد. افزایش شمار جمهوری خواهان در کنگره، پیامی جز زوال برجام نخواهد داشت.
🔸🔸جنگ اوکراین موجب بازاندیشی اروپا در استفاده و وابستگی از سوخت های فسیلی شده است. این مساله بر اقتصاد انرژی در ایران اثرات زیانباری خواهد داشت.
📌سونامی سالمندی:
ایران 8 میلیون سالمند (بالای 65 سال) دارد. سالمندی در هر جامعه ای به معنای فشار شدید بر هزینه سلامت عمومی و صندوق های بازنشستگی و بودجه های عمومی است. در پایان دهه جاری نیمی از منابع بودجه به صندوق های بازنشستگی اختصاص خواهد یافت.
🔸 حتا در سال جاری (1401) دولت 200 هزار میلیارد تومان از بودجه را به صندوق بازنشستگی اختصاص داده است.
🔸تغییرات اقلیمی و بحران آب: کشور بشدت درگیر بحران آب و در نتیجه موج مهاجرت به بخش های شمالی شده است. ریزگردها و فرونشست زمین ها نیز آثار ویرانگری بر کشاورزی و محیط زیست دارد.
📌شکاف طبقاتی:
باز توزیع ثروت، نظام بحران ساز بانکی، افزایش مالیات و سطح بالای فساد و رانت خواری که زاییده ساختار توری اقتصاد ملی است، موجب نزدیکی اقتصاد ملی به شاخص ضریب جینی 45 درصد می شود که می تواند موجب ناآرامی های شدید جامعه شود.
🔸🔸تامین آب، تولید برق، اصلاحات زیست محیطی و صندوق های بازنشستگی نیارمند تزریق 400 میلیارد دلار به اقتصاد ملی طی پنج سال است. در شرایط کنونی روابط بین الملل و سطح درآمد دولت، تامین این رقم امکان پذیر نخواهد بود.
♻️برهمین قیاس و حتا در صورت پذیرش برجام نرخ تورم اقتصاد کشور بالغ بر سی درصد خواهد بود. رشد نقدینگی احتمالا حدود سی درصد و حجم نقدینگی حدود شش هزار میلیارد تومان خواهد بود.
🔅حتا در صورت افزایش فروش نفت و رسیدن به تولید ناخالص 3 الی 4 درصدی، این رشد پنج درصدی رشدی درون زا نخواهد بود.
✍دکتر سعیدخزائی
✅آینده هم اکنون است✅
کانال وصفحه رسمی دکتر سعید خزائی شما را به سفر هیجان انگیز آینده دعوت می کند....
📌آدرس صفحه رسمی دکترسعیدخزائی:
https://instagram.com/dr.saeedkhazaee?utm_medium=copy_link
📌آدرس کانال رسمی دکترسعیدخزائی:
https://telegram.me/Drsaeedkhazaee
⏪ سخن گفتن از آینده، در گرو مطالعه و بررسی کلان روندها در سال های پیش رو است و هرگونه تحلیل از شرایط اقتصادی و اجتماعی و سیاسی بدون توجه به این نیروهای پیشران، عقیم و گمراه کننده است.
📌عوامل آینده ساز:
برجام و تحریم ها در چمبره زدوبندهای جهانی گرفتار آمده است. در صورت حصول توافق نیز در آبان ماه سال آینده با انتخابات کنگره و سنای امریکا روبرو هستیم که می تواند آثار زیانباری بر هر توافقی داشته باشد. افزایش شمار جمهوری خواهان در کنگره، پیامی جز زوال برجام نخواهد داشت.
🔸🔸جنگ اوکراین موجب بازاندیشی اروپا در استفاده و وابستگی از سوخت های فسیلی شده است. این مساله بر اقتصاد انرژی در ایران اثرات زیانباری خواهد داشت.
📌سونامی سالمندی:
ایران 8 میلیون سالمند (بالای 65 سال) دارد. سالمندی در هر جامعه ای به معنای فشار شدید بر هزینه سلامت عمومی و صندوق های بازنشستگی و بودجه های عمومی است. در پایان دهه جاری نیمی از منابع بودجه به صندوق های بازنشستگی اختصاص خواهد یافت.
🔸 حتا در سال جاری (1401) دولت 200 هزار میلیارد تومان از بودجه را به صندوق بازنشستگی اختصاص داده است.
🔸تغییرات اقلیمی و بحران آب: کشور بشدت درگیر بحران آب و در نتیجه موج مهاجرت به بخش های شمالی شده است. ریزگردها و فرونشست زمین ها نیز آثار ویرانگری بر کشاورزی و محیط زیست دارد.
📌شکاف طبقاتی:
باز توزیع ثروت، نظام بحران ساز بانکی، افزایش مالیات و سطح بالای فساد و رانت خواری که زاییده ساختار توری اقتصاد ملی است، موجب نزدیکی اقتصاد ملی به شاخص ضریب جینی 45 درصد می شود که می تواند موجب ناآرامی های شدید جامعه شود.
🔸🔸تامین آب، تولید برق، اصلاحات زیست محیطی و صندوق های بازنشستگی نیارمند تزریق 400 میلیارد دلار به اقتصاد ملی طی پنج سال است. در شرایط کنونی روابط بین الملل و سطح درآمد دولت، تامین این رقم امکان پذیر نخواهد بود.
♻️برهمین قیاس و حتا در صورت پذیرش برجام نرخ تورم اقتصاد کشور بالغ بر سی درصد خواهد بود. رشد نقدینگی احتمالا حدود سی درصد و حجم نقدینگی حدود شش هزار میلیارد تومان خواهد بود.
🔅حتا در صورت افزایش فروش نفت و رسیدن به تولید ناخالص 3 الی 4 درصدی، این رشد پنج درصدی رشدی درون زا نخواهد بود.
✍دکتر سعیدخزائی
✅آینده هم اکنون است✅
کانال وصفحه رسمی دکتر سعید خزائی شما را به سفر هیجان انگیز آینده دعوت می کند....
📌آدرس صفحه رسمی دکترسعیدخزائی:
https://instagram.com/dr.saeedkhazaee?utm_medium=copy_link
📌آدرس کانال رسمی دکترسعیدخزائی:
https://telegram.me/Drsaeedkhazaee
Telegram
attach 📎
🔴 ریشه‌هایی از رواج خشونت
🖊️ عباس عبدی
🔹 در روزهای گذشته فیلم دو اتفاق جالب را دیدم که برای درس‌آموزی به‌ویژه برای دستگاه قضایی مفید است. اولی؛ سیلی زدن ویل اسمیت به مجری مراسم اسکار بود که بازتاب و تبعات بسیار زیادی داشت. در این ماجرا، اصل سیلی زدن ارزش خبری داشت و بازتاب پیدا کرد.
🔹 ولی آنچه که برای من جالب بود واکنش آرام فرد سیلی خورده بود که مقابله به مثل نکرد. شاید بگوییم چون مراسم اسکار بود، ترسید خراب شود. ولی فیلم دیگری را دیدم از یک سیاستمدار راست‌گرای استرالیایی که در پارک نشسته و چند نفر هم اطراف او هستند و گفتگو می‌کنند، و یک خانم از پشت سر می‌آید و با خشم یک تخم‌مرغ را روی سر او می‌شکند و در ادامه نیز کُلی لیچار بار او می‌کند. جالب است که آن سیاستمدار و نیز هیچ یک از اطرافیان او تهاجمی به آن زن نمی‌برند و مقابله فیزیکی نمی‌کنند. او بعدا فقط گفت که شکایت می‌کند.
🔹 به طور قطع مواردی که پاسخ فیزیکی هم داده شود هست، ولی چرا در بسیاری از موارد در برابر تهاجم فیزیکی و ضرب و جرح، لزوماً مقابله به مثل نمی‌شود در حالی که در ایران و احتمالاً جوامع مشابه، در بیش‌تر مواقع بلافاصله پاسخ مشابه داده و جنگ مغلوبه می‌شود. چرا چنین تفاوتی را شاهد هستیم؟
🔹 یک پاسخ کلیشه‌ای، ارجاع به فرهنگ است. ولی کسی به این پرسش نمی‌پردازد که فرهنگ از کجا آمده است؟ آیا پدیده‌ای ژنتیک و خارج از جامعه و اراده افراد است؟ یا این رفتار، مقدم بر فرهنگ، به عاملی مرتبط است که فرهنگ نیز زاییده آن است و این فرهنگ پاسخی به آن وضعیت مهمتر و ساختاری است.
🔹 چرا رفتار خشن و تعرض فیزیکی وجود دارد؟ این در همه جا هست، فقط تفاوت در شدت و ضعف و فراوانی آن مطرح است. یکی از مهم‌ترین علل آن عدم برخورد موثر با خشونت‌ورزان است. علت دیگر فقدان راه‌های مسالمت‌آمیز برای حل اختلاف است که افراد را به تقابل شخصی و کاربرد خشونت می‌کشاند.
🔹 البته مسئله قدری پیچیده است، چون خیلی از اختلافات هست که از طریق مدنی و مسالمت‌آمیز راه‌حلی برای آن وجود ندارد. برای نمونه اگر بدون ضوابط متعارف چیزی را از کسی بخریم یا پولی را قرض دهیم و سند معتبری نگیریم یا معامله مخدوشی انجام دهیم، نمی‌توانیم از شیوه قانون حق خود را بگیریم و درست هم هست، لذا فرد به اقدامات شخصی روی می‌آورد.
🔹 از سوی دیگر ناکارآمدی نهادهای رسمی و قانونیِ حل اختلاف، چون طولانی و پرهزینه بودن دادرسی، فرد را تشویق می‌کند که به راه‌حل‌های شخصی یا همان خشونت روی آورد.
چرا طرف مضروب و خشونت دیده، مقابله به مثل می‌کند؟ چرا یاد نگرفته‌ایم که آرامش خود را حفظ کنیم و از راه‌های دیگر پیگیری نماییم؟ چون به تجربه فهمیده‌ایم پیگیری رسمی و قانونی، پرهزینه و ناکارآمد و بعضاً غیر موثر است.
🔹 کافی است خشونتی رخ دهد، همه می‌کوشند با فرستادن صلوات و برگزاری مراسم آشتی کنان، ماجرا را با رضایت تمام کنند. حتی پلیس نیز با بی‌میلی به این گونه دعاوی می‌پردازد. هزینه‌های مادی و معنوی مجازات برای فرد خشونت‌ورز اندک است. بعلاوه هزینه‌های پرداختی او نصیب فرد خشونت‌دیده نمی‌شود. زندان یا پرداخت جریمه به سود دولت چه فایده‌ای برای شاکی و مضروب دارد؟
🔹 دادرسی‌های طولانی و با رفت و آمد زیاد و پرهزینه، خسته‌کننده است. یک شکایت کیفری مدت‌ها یا حتی سال‌ها طول می‌کشد که به نتیجه برسد و کلی هم هزینه دارد. این وضعیت برای خشونت‌های کلامی و اتهام‌زنی نیز وجود دارد.
🔹 یکی از علل رواج بداخلاقی‌های کلامی در رسانه‌های ایران این است که هزینه چندانی ندارد. در کشورهای توسعه‌یافته چنین نیست. ایراد اتهامات و اقدامات مجرمانه علیه افراد هزینه سنگینی دارد، به علاوه جرایم به فرد شاکی تعلق می‌گیرد و نه صندوق دولت! رسیدگی‌ها نیز سریع و دقیق و جدی انجام می‌شود. فرقی میان قتل و اتهام زدن نیست، اولی جسم و بدن را نشانه می‌گیرد، دومی شخصیت و روح و روان را.
🔹 باید پلیس و دستگاه قضایی همان گونه که نسبت به قتل حساس هستند، نسبت به خشونت‌های کلامی و نیز خشونت‌های فیزیکی ولو کوچک نیز حساس باشند و برای آنها حداکثر مجازات قانونی را در نظر بگیرند، تا این جرائم رواج پیدا نکنند. باید خسارت آن به سود فرد قربانی واریز شود. مجازات‌های مالی سنگین بسیار موثرتر از مجازات بی‌فایده حبس است.
🔹 فقدان این شرایط است که فرهنگ خشونتِ فیزیکی و کلامی را ایجاد می‌کند. کافی است به حادثه اخیر ضرب و شتم خانم مسئول پذیرش بیمارستان از سوی مدیر حراست یک پالایشگاه نگاه کنیم که به دلیل نپذیرفتن درخواست غیرقانونی، او را به شکل وحشیانه‌ای مضروب می‌کند.
🔹 در یک جامعه ضد خشونت، چنین مجرمینی بخشوده نمی‌شوند و حداکثر مجازات مشمول حال آنان می‌شود و نباید با پادرمیانی های بی‌مورد و ایجاد فشارهای پنهان به سازش ختم شود چون موجب تداوم این گونه رفتارها خواهد شد.
🖊️ عباس عبدی
🔹 در روزهای گذشته فیلم دو اتفاق جالب را دیدم که برای درس‌آموزی به‌ویژه برای دستگاه قضایی مفید است. اولی؛ سیلی زدن ویل اسمیت به مجری مراسم اسکار بود که بازتاب و تبعات بسیار زیادی داشت. در این ماجرا، اصل سیلی زدن ارزش خبری داشت و بازتاب پیدا کرد.
🔹 ولی آنچه که برای من جالب بود واکنش آرام فرد سیلی خورده بود که مقابله به مثل نکرد. شاید بگوییم چون مراسم اسکار بود، ترسید خراب شود. ولی فیلم دیگری را دیدم از یک سیاستمدار راست‌گرای استرالیایی که در پارک نشسته و چند نفر هم اطراف او هستند و گفتگو می‌کنند، و یک خانم از پشت سر می‌آید و با خشم یک تخم‌مرغ را روی سر او می‌شکند و در ادامه نیز کُلی لیچار بار او می‌کند. جالب است که آن سیاستمدار و نیز هیچ یک از اطرافیان او تهاجمی به آن زن نمی‌برند و مقابله فیزیکی نمی‌کنند. او بعدا فقط گفت که شکایت می‌کند.
🔹 به طور قطع مواردی که پاسخ فیزیکی هم داده شود هست، ولی چرا در بسیاری از موارد در برابر تهاجم فیزیکی و ضرب و جرح، لزوماً مقابله به مثل نمی‌شود در حالی که در ایران و احتمالاً جوامع مشابه، در بیش‌تر مواقع بلافاصله پاسخ مشابه داده و جنگ مغلوبه می‌شود. چرا چنین تفاوتی را شاهد هستیم؟
🔹 یک پاسخ کلیشه‌ای، ارجاع به فرهنگ است. ولی کسی به این پرسش نمی‌پردازد که فرهنگ از کجا آمده است؟ آیا پدیده‌ای ژنتیک و خارج از جامعه و اراده افراد است؟ یا این رفتار، مقدم بر فرهنگ، به عاملی مرتبط است که فرهنگ نیز زاییده آن است و این فرهنگ پاسخی به آن وضعیت مهمتر و ساختاری است.
🔹 چرا رفتار خشن و تعرض فیزیکی وجود دارد؟ این در همه جا هست، فقط تفاوت در شدت و ضعف و فراوانی آن مطرح است. یکی از مهم‌ترین علل آن عدم برخورد موثر با خشونت‌ورزان است. علت دیگر فقدان راه‌های مسالمت‌آمیز برای حل اختلاف است که افراد را به تقابل شخصی و کاربرد خشونت می‌کشاند.
🔹 البته مسئله قدری پیچیده است، چون خیلی از اختلافات هست که از طریق مدنی و مسالمت‌آمیز راه‌حلی برای آن وجود ندارد. برای نمونه اگر بدون ضوابط متعارف چیزی را از کسی بخریم یا پولی را قرض دهیم و سند معتبری نگیریم یا معامله مخدوشی انجام دهیم، نمی‌توانیم از شیوه قانون حق خود را بگیریم و درست هم هست، لذا فرد به اقدامات شخصی روی می‌آورد.
🔹 از سوی دیگر ناکارآمدی نهادهای رسمی و قانونیِ حل اختلاف، چون طولانی و پرهزینه بودن دادرسی، فرد را تشویق می‌کند که به راه‌حل‌های شخصی یا همان خشونت روی آورد.
چرا طرف مضروب و خشونت دیده، مقابله به مثل می‌کند؟ چرا یاد نگرفته‌ایم که آرامش خود را حفظ کنیم و از راه‌های دیگر پیگیری نماییم؟ چون به تجربه فهمیده‌ایم پیگیری رسمی و قانونی، پرهزینه و ناکارآمد و بعضاً غیر موثر است.
🔹 کافی است خشونتی رخ دهد، همه می‌کوشند با فرستادن صلوات و برگزاری مراسم آشتی کنان، ماجرا را با رضایت تمام کنند. حتی پلیس نیز با بی‌میلی به این گونه دعاوی می‌پردازد. هزینه‌های مادی و معنوی مجازات برای فرد خشونت‌ورز اندک است. بعلاوه هزینه‌های پرداختی او نصیب فرد خشونت‌دیده نمی‌شود. زندان یا پرداخت جریمه به سود دولت چه فایده‌ای برای شاکی و مضروب دارد؟
🔹 دادرسی‌های طولانی و با رفت و آمد زیاد و پرهزینه، خسته‌کننده است. یک شکایت کیفری مدت‌ها یا حتی سال‌ها طول می‌کشد که به نتیجه برسد و کلی هم هزینه دارد. این وضعیت برای خشونت‌های کلامی و اتهام‌زنی نیز وجود دارد.
🔹 یکی از علل رواج بداخلاقی‌های کلامی در رسانه‌های ایران این است که هزینه چندانی ندارد. در کشورهای توسعه‌یافته چنین نیست. ایراد اتهامات و اقدامات مجرمانه علیه افراد هزینه سنگینی دارد، به علاوه جرایم به فرد شاکی تعلق می‌گیرد و نه صندوق دولت! رسیدگی‌ها نیز سریع و دقیق و جدی انجام می‌شود. فرقی میان قتل و اتهام زدن نیست، اولی جسم و بدن را نشانه می‌گیرد، دومی شخصیت و روح و روان را.
🔹 باید پلیس و دستگاه قضایی همان گونه که نسبت به قتل حساس هستند، نسبت به خشونت‌های کلامی و نیز خشونت‌های فیزیکی ولو کوچک نیز حساس باشند و برای آنها حداکثر مجازات قانونی را در نظر بگیرند، تا این جرائم رواج پیدا نکنند. باید خسارت آن به سود فرد قربانی واریز شود. مجازات‌های مالی سنگین بسیار موثرتر از مجازات بی‌فایده حبس است.
🔹 فقدان این شرایط است که فرهنگ خشونتِ فیزیکی و کلامی را ایجاد می‌کند. کافی است به حادثه اخیر ضرب و شتم خانم مسئول پذیرش بیمارستان از سوی مدیر حراست یک پالایشگاه نگاه کنیم که به دلیل نپذیرفتن درخواست غیرقانونی، او را به شکل وحشیانه‌ای مضروب می‌کند.
🔹 در یک جامعه ضد خشونت، چنین مجرمینی بخشوده نمی‌شوند و حداکثر مجازات مشمول حال آنان می‌شود و نباید با پادرمیانی های بی‌مورد و ایجاد فشارهای پنهان به سازش ختم شود چون موجب تداوم این گونه رفتارها خواهد شد.