Forwarded from روزنامه دنیای اقتصاد
تنفس مصنوعی به اینترنت کشور
⭕️ درحالی‌که آمارهای رسمی حکایت از افت حداقل ۲۰درصدی کیفیت اینترنت کشور طی ۶ ماه گذشته دارد، این پرسش جدی مطرح می‌‌شود که انتظار توسعه سهم اقتصاد دیجیتال از تولید ناخالص، تا چه حد منطقی به نظر می‌‌رسد؟
⭕️ دیلویت در گزارش اخیر خود (۲۰۲۲)، کاهش ۳۰ درصدی سرعت اینترنت را موجب کاهش ۱/ ۰درصدی تولید ناخالص ملی به‌صورت روزانه با اثرگذاری مستقیم بر ۱۰میلیون نفر جمعیت ارزیابی کرده است. همچنین شرکت آمازون که به‌عنوان غول خرده‌‌فروشی در جهان شناخته می‌‌شود، طی گزارشی اعلام کرد: افزایش ۱۰۰ میلی‌‌ثانیه در لود شدن صفحه این شرکت، موجب کاهش یک‌درصدی درآمد می‌‌شود که رقمی بالغ بر ۷۴۵میلیون دلار در سال است.
⭕️ از طرفی، رشد غیرقابل تصور بازار محتوای کاربرمحور (ویدئو، استریم و بازی) از سال ۲۰۱۶ در همه نقاط جهان بیانگر افزایش روزافزون حجم بازار دیجیتال در سطح ملی، منطقه‌‌ای و بین‌‌المللی است؛ به‌طوری‌که این بازار با نرخ رشد متوسط سالانه ۲۷درصد در حال حرکت بوده و تنها در سال۲۰۲۰ بیش از ۳ میلیارد دلار رسیده است. آمارها نیز افزایش حداقل ۵/ ۰درصدی تولید ناخالص داخلی به ازای هر ۱۰درصد افزایش در ضریب نفوذ پهن‌‌باند ثابت را به ثبت رسانده‌‌اند...👇
https://www.donya-e-eqtesad.com/fa/tiny/news-3880284
کانال رسمی روزنامه دنیای اقتصاد
@den_ir
#روزنامه_دنیای_اقتصاد #اینترنت
⭕️ درحالی‌که آمارهای رسمی حکایت از افت حداقل ۲۰درصدی کیفیت اینترنت کشور طی ۶ ماه گذشته دارد، این پرسش جدی مطرح می‌‌شود که انتظار توسعه سهم اقتصاد دیجیتال از تولید ناخالص، تا چه حد منطقی به نظر می‌‌رسد؟
⭕️ دیلویت در گزارش اخیر خود (۲۰۲۲)، کاهش ۳۰ درصدی سرعت اینترنت را موجب کاهش ۱/ ۰درصدی تولید ناخالص ملی به‌صورت روزانه با اثرگذاری مستقیم بر ۱۰میلیون نفر جمعیت ارزیابی کرده است. همچنین شرکت آمازون که به‌عنوان غول خرده‌‌فروشی در جهان شناخته می‌‌شود، طی گزارشی اعلام کرد: افزایش ۱۰۰ میلی‌‌ثانیه در لود شدن صفحه این شرکت، موجب کاهش یک‌درصدی درآمد می‌‌شود که رقمی بالغ بر ۷۴۵میلیون دلار در سال است.
⭕️ از طرفی، رشد غیرقابل تصور بازار محتوای کاربرمحور (ویدئو، استریم و بازی) از سال ۲۰۱۶ در همه نقاط جهان بیانگر افزایش روزافزون حجم بازار دیجیتال در سطح ملی، منطقه‌‌ای و بین‌‌المللی است؛ به‌طوری‌که این بازار با نرخ رشد متوسط سالانه ۲۷درصد در حال حرکت بوده و تنها در سال۲۰۲۰ بیش از ۳ میلیارد دلار رسیده است. آمارها نیز افزایش حداقل ۵/ ۰درصدی تولید ناخالص داخلی به ازای هر ۱۰درصد افزایش در ضریب نفوذ پهن‌‌باند ثابت را به ثبت رسانده‌‌اند...👇
https://www.donya-e-eqtesad.com/fa/tiny/news-3880284
کانال رسمی روزنامه دنیای اقتصاد
@den_ir
#روزنامه_دنیای_اقتصاد #اینترنت
روزنامه دنیای اقتصاد
تنفس مصنوعی به اینترنت کشور
درحالی‌که آمارهای رسمی حکایت از افت حداقل 20درصدی کیفیت اینترنت کشور طی 6 ماه گذشته دارد، این پرسش جدی مطرح می‌‌شود که انتظار توسعه سهم اقتصاد دیجیتال از تولید ناخالص، تا چه حد منطقی به نظر می‌‌رسد؟
✳️ به دنبال Global Workforce باشید.
💢مدیر عامل یک رهبر اجرایی است. در شرکت های امروز اولین ویژگی وی "یک نیروی کار جهانی بودن" است.
💢هیأت مدیره ها صرف نظر از این که چه شرکتی دارند و آن شرکت در چه کشوری فعال است؛ باید مدیرعاملی را انتخاب کنند که یک نیروی کار جهانی باشد. بدون این ویژگی ،سایر ویژگی های مدیرعامل برای واکنش به تغییرات جدید ناکارآمدند.
✳️به دنبال Technologically Savvy باشید.
💢در گذشته ویژگی یک مدیرعامل خوب در مهارت های فنی و مدیریتی وی نهفته بود. بعد از مدتی مهارت تعاملات انسانی برجسته تر شد. امروز نه مهارت فنی کلیدی است نه تعاملات انسانی.
💢امروز و آینده به هوشمندی فنی نیاز بیشتری است. هوشمندی فنی الزاما مهارت فنی تلقی نمی شود. هوشمندی فنی عبارت است از به کارگیری دقیق مهارت های فنی در حوزه های اجرایی مختلف. مثل یک رئیس جمهور که از مهارت های متنوع در کابینه استفاده می کند.
💢به مدیرعاملی که این مهارت را داراست سیاستمدار شرکتی می گویند.
💢💢پس به دنبال Corporate Stateperson باشید.
⬅️از یادداشت سردبیر – هاروارد بیزینس ریویو- ژولای و آگوست
2022
✍ هادی موقعی
💢مدیر عامل یک رهبر اجرایی است. در شرکت های امروز اولین ویژگی وی "یک نیروی کار جهانی بودن" است.
💢هیأت مدیره ها صرف نظر از این که چه شرکتی دارند و آن شرکت در چه کشوری فعال است؛ باید مدیرعاملی را انتخاب کنند که یک نیروی کار جهانی باشد. بدون این ویژگی ،سایر ویژگی های مدیرعامل برای واکنش به تغییرات جدید ناکارآمدند.
✳️به دنبال Technologically Savvy باشید.
💢در گذشته ویژگی یک مدیرعامل خوب در مهارت های فنی و مدیریتی وی نهفته بود. بعد از مدتی مهارت تعاملات انسانی برجسته تر شد. امروز نه مهارت فنی کلیدی است نه تعاملات انسانی.
💢امروز و آینده به هوشمندی فنی نیاز بیشتری است. هوشمندی فنی الزاما مهارت فنی تلقی نمی شود. هوشمندی فنی عبارت است از به کارگیری دقیق مهارت های فنی در حوزه های اجرایی مختلف. مثل یک رئیس جمهور که از مهارت های متنوع در کابینه استفاده می کند.
💢به مدیرعاملی که این مهارت را داراست سیاستمدار شرکتی می گویند.
💢💢پس به دنبال Corporate Stateperson باشید.
⬅️از یادداشت سردبیر – هاروارد بیزینس ریویو- ژولای و آگوست
2022
✍ هادی موقعی
✳️ یادگیری اسمزی (Osmosis)
✅ دوستی تعریف می کرد پنج سال پیش بود که برای کنفرانسی به شهر بوستون رفته بودم.
به همراه یکی از دوستان قدیمی که دوره پسا دکترای خودش را در آنجا می گذارند، داشتیم در خیابان های اطراف دانشگاه ام آی تی دنبال یک آدرس می گشتیم.
یک نفر از آن طرف خیابان رد می شد و متوجه ما شد که داریم به شکلی پرسان پرسان اطراف خودمان را نگاه می کنیم.
آمد سمت ما این طرف خیابان، پرسید: دنبال جایی می گردید؟ می توانم کمکی بکنم؟
ما هم آدرس را پرسیدیم. دقیق گوش داد، خیلی آرام و به صورت شمرده مراحل رسیدن به آدرس را به ما گفت. حتی با حرکت دست دقیقا شکل مسیر را برای ما رسم کرد، و بعد هم چند قدمی به همراه ما آمد که مطمئن شود درست می رویم.
هنوز چند قدمی دور نشده بودیم که دوستم گفت «یک ام آی تی ای تیپیکال بود».
گفتم منظورت چیه؟ گفت جالب است که خیلی از آدمهایی که در محیط دانشگاه ام آی تی (دانشگاه ماساچوست) تحصیل یا کار می کنند، ناخودآگاه آدم هایی فروتن، دقیق، با نگاه خیلی سیستماتیک و کاربردی می شوند.
هیچکدام از این ويژگی ها را به صورت رسمی نه مطالعه می کنند و نه دوره ای برای آن می گذرانند اما به صورت ناخودآگاه به این ويژگی ها می رسند.
این مثالی از پدیده یادگیری اسمزی (Osmosis) است.
بیش از نیمی از یادگیری های ما به صورت ناخودآگاه و در اثر نوعی الگوبرداری ناخودآگاه، عمیق و درونی سازی آن از محیط اطرافمان شکل می گیرد.
درست مانند یک اسفنج که وقتی در یک مایع قرار گیرد، به دلیل خاصیت اسمزی، مایع را به خودش می کشد (حرفه ای ها).
ما هم وقتی با کارآفرینان معاشرت می کنیم ناخودآگاه خلاق تر و جسورتر و آینده ساز تر می شویم،
وقتی با کسانی که تفکرات عمیق و فلسفی دارند تعامل می کنیم ناخودآگاه دیدگاه مان به مسائل عمیق تر می شود
و زمانی که با آدمهای پرتلاش حشر و نشر داریم ناخودآگاه عمل گراتر می شویم.
اگر با مدیران سیاسی- امنیتی دم خور باشید بعد از مدتی همه چیز را از نگاه سیاست و امنیت تحلیل می کنید.
🔹این مکانیزم یادگیری چند ویژگی جالب دارد:
1. بدون تلاشِ محسوس صورت می گیرد (Effortless Learning):
به همین دلیل هم جذاب است و هم بسیار موثر. نیازی به برنامه ریزی دقیق و یا توجه خاص یا حتی گامهای مشخصی ندارد.
2. می تواند بسیار عمیق باشد (Deep learning) چرا که تا عمیق ترین لایه های ادراکی و عملی و احساسی ما را درگیر می کند.
درست بر خلاف یادگیری در کلاس درس که صرفا از مسیر انتقال اطلاعات ذهنی انجام می شود.
3. نوعی یادگیری اجتماعی ست (Social Learning) یعنی بر اساس تعاملات روزمره و نزدیک با سایر افراد و مخصوصا همکاران است. از این جهت ملاحظات و پیچیدگی هایی که در ارتباط بین استاد و شاگرد هست در این مکانیزم یادگیری وجود ندارد.
🔹تجویز راهبردی:
منابع یادگیری اسمزی ما کدامند؟
چه بخواهیم و چه نخواهیم همواره مکانیزم یادگیری اسمزی در حال فعالیت است و ما به صورت ناخودآگاه در حال الگوبرداری از افراد نزدیک به خودمان هستیم.
گام اول این است که بدانیم اسفنج ما در چه محیطی قرار دارد؟
آیا این محیط منابع مناسب برای حرفه ای شدن را در اختیار ما قرار می دهد؟
زمانی جمله ای منسوب به چارلی چاپلین را خوانده بودم؛ افکار هر آدمی، میانگین افکار پنج نفری است که بیشتر وقت خود را با آنها می گذراند. خود را در محاصره افراد موفق قرار دهید.
خوب برایم سوال پیش آمد که بخش زیادی از افراد دور و بر ما؛ خانواده، همسایه، فامیل، همکار معمولا انتخاب ما نیستند (محدودیت اول)،
افراد موفقی که بتوانیم آن ها را بیابیم و رابطه تنگاتنگ با آن ها نیز داشته باشیم نیز کمیاب، دشوار و محدودند (محدودیت دوم).
برای غلبه بر این محدودیت ها، شاید سه ایده زیر مفید باشد:
1- کتاب های خوب.
کتاب ها عصاره دانش و شخصیت نویسنده های آن هستند.
اگر خود را در کتاب های خوب، محاصره کنیم، آنگاه افکارمان رشد می کند.
مخصوصا نوع خاصی از کتاب ها هستند که در مورد زندگی افراد موفق و مشهور در زمینه کاری شماست.
حتما زندگی نامه آن ها را بخوانید. این یک جور «همنشینی مجازی» است.
2- محفل های خوب:
ممکن است ما همیشه به آدم های مورد نظرمان دسترسی نداشته باشیم. اما می توانیم به صورت منظم در محافل و جمع هایی شرکت کنیم که با هدف ما همخوانی بیشتری دارد.
به عنوان مثال اگر به شعر علاقه مندیم در شب شعر شرکت کنیم
و اگر به کارآفرینی علاقه مند هستیم در رخدادهای استارت آپی.
اگر بتوانیم در محیط کارمان نیز 3 تا 5 نفری که بیشترین تناسب با اهداف ما دارند را نیز انتخاب کنیم و با آن ها تعاملات مداوم و منظم داشته باشیم آنگاه این یادگیری اسمزی اتفاق می افتد.
✅ دوستی تعریف می کرد پنج سال پیش بود که برای کنفرانسی به شهر بوستون رفته بودم.
به همراه یکی از دوستان قدیمی که دوره پسا دکترای خودش را در آنجا می گذارند، داشتیم در خیابان های اطراف دانشگاه ام آی تی دنبال یک آدرس می گشتیم.
یک نفر از آن طرف خیابان رد می شد و متوجه ما شد که داریم به شکلی پرسان پرسان اطراف خودمان را نگاه می کنیم.
آمد سمت ما این طرف خیابان، پرسید: دنبال جایی می گردید؟ می توانم کمکی بکنم؟
ما هم آدرس را پرسیدیم. دقیق گوش داد، خیلی آرام و به صورت شمرده مراحل رسیدن به آدرس را به ما گفت. حتی با حرکت دست دقیقا شکل مسیر را برای ما رسم کرد، و بعد هم چند قدمی به همراه ما آمد که مطمئن شود درست می رویم.
هنوز چند قدمی دور نشده بودیم که دوستم گفت «یک ام آی تی ای تیپیکال بود».
گفتم منظورت چیه؟ گفت جالب است که خیلی از آدمهایی که در محیط دانشگاه ام آی تی (دانشگاه ماساچوست) تحصیل یا کار می کنند، ناخودآگاه آدم هایی فروتن، دقیق، با نگاه خیلی سیستماتیک و کاربردی می شوند.
هیچکدام از این ويژگی ها را به صورت رسمی نه مطالعه می کنند و نه دوره ای برای آن می گذرانند اما به صورت ناخودآگاه به این ويژگی ها می رسند.
این مثالی از پدیده یادگیری اسمزی (Osmosis) است.
بیش از نیمی از یادگیری های ما به صورت ناخودآگاه و در اثر نوعی الگوبرداری ناخودآگاه، عمیق و درونی سازی آن از محیط اطرافمان شکل می گیرد.
درست مانند یک اسفنج که وقتی در یک مایع قرار گیرد، به دلیل خاصیت اسمزی، مایع را به خودش می کشد (حرفه ای ها).
ما هم وقتی با کارآفرینان معاشرت می کنیم ناخودآگاه خلاق تر و جسورتر و آینده ساز تر می شویم،
وقتی با کسانی که تفکرات عمیق و فلسفی دارند تعامل می کنیم ناخودآگاه دیدگاه مان به مسائل عمیق تر می شود
و زمانی که با آدمهای پرتلاش حشر و نشر داریم ناخودآگاه عمل گراتر می شویم.
اگر با مدیران سیاسی- امنیتی دم خور باشید بعد از مدتی همه چیز را از نگاه سیاست و امنیت تحلیل می کنید.
🔹این مکانیزم یادگیری چند ویژگی جالب دارد:
1. بدون تلاشِ محسوس صورت می گیرد (Effortless Learning):
به همین دلیل هم جذاب است و هم بسیار موثر. نیازی به برنامه ریزی دقیق و یا توجه خاص یا حتی گامهای مشخصی ندارد.
2. می تواند بسیار عمیق باشد (Deep learning) چرا که تا عمیق ترین لایه های ادراکی و عملی و احساسی ما را درگیر می کند.
درست بر خلاف یادگیری در کلاس درس که صرفا از مسیر انتقال اطلاعات ذهنی انجام می شود.
3. نوعی یادگیری اجتماعی ست (Social Learning) یعنی بر اساس تعاملات روزمره و نزدیک با سایر افراد و مخصوصا همکاران است. از این جهت ملاحظات و پیچیدگی هایی که در ارتباط بین استاد و شاگرد هست در این مکانیزم یادگیری وجود ندارد.
🔹تجویز راهبردی:
منابع یادگیری اسمزی ما کدامند؟
چه بخواهیم و چه نخواهیم همواره مکانیزم یادگیری اسمزی در حال فعالیت است و ما به صورت ناخودآگاه در حال الگوبرداری از افراد نزدیک به خودمان هستیم.
گام اول این است که بدانیم اسفنج ما در چه محیطی قرار دارد؟
آیا این محیط منابع مناسب برای حرفه ای شدن را در اختیار ما قرار می دهد؟
زمانی جمله ای منسوب به چارلی چاپلین را خوانده بودم؛ افکار هر آدمی، میانگین افکار پنج نفری است که بیشتر وقت خود را با آنها می گذراند. خود را در محاصره افراد موفق قرار دهید.
خوب برایم سوال پیش آمد که بخش زیادی از افراد دور و بر ما؛ خانواده، همسایه، فامیل، همکار معمولا انتخاب ما نیستند (محدودیت اول)،
افراد موفقی که بتوانیم آن ها را بیابیم و رابطه تنگاتنگ با آن ها نیز داشته باشیم نیز کمیاب، دشوار و محدودند (محدودیت دوم).
برای غلبه بر این محدودیت ها، شاید سه ایده زیر مفید باشد:
1- کتاب های خوب.
کتاب ها عصاره دانش و شخصیت نویسنده های آن هستند.
اگر خود را در کتاب های خوب، محاصره کنیم، آنگاه افکارمان رشد می کند.
مخصوصا نوع خاصی از کتاب ها هستند که در مورد زندگی افراد موفق و مشهور در زمینه کاری شماست.
حتما زندگی نامه آن ها را بخوانید. این یک جور «همنشینی مجازی» است.
2- محفل های خوب:
ممکن است ما همیشه به آدم های مورد نظرمان دسترسی نداشته باشیم. اما می توانیم به صورت منظم در محافل و جمع هایی شرکت کنیم که با هدف ما همخوانی بیشتری دارد.
به عنوان مثال اگر به شعر علاقه مندیم در شب شعر شرکت کنیم
و اگر به کارآفرینی علاقه مند هستیم در رخدادهای استارت آپی.
اگر بتوانیم در محیط کارمان نیز 3 تا 5 نفری که بیشترین تناسب با اهداف ما دارند را نیز انتخاب کنیم و با آن ها تعاملات مداوم و منظم داشته باشیم آنگاه این یادگیری اسمزی اتفاق می افتد.
3- همکاران خوب:
سه نفر کلیدی محیط کاری خود را با دقت انتخاب کنیم.
محیط حرفه ای ما شامل افراد زیادی است اما بعضی از آنها نقشی کلیدی تری دارند چراکه ما تعاملات بیشتری با آنها داریم.
سه نفری که بیش از همه در محیط کار و فعالیت حرفه ای با ما ارتباط دارند بیشترین تاثیر را در یادگیری های اسمزی ما دارند.
انتخاب و گماشتن دقیق این سه نفر تاثیری بسیار اساسی در حرفه ای شدن ما دارد.
چه کسی اسفنج مرا دزدیده است؟
نکته پایانی آنکه هر از گاه از خودمان بپرسیم اسفنج مان را در چه محیطی قرار داده ایم؟
در محیطی که صحبت از ثروت اندوزی دیوانه وار است یا ثروت آفرینی شرافتمندانه؟
محیطی که صحبت از پارتی بازی و رانت خواری است یا تلاش صبورانه؟
محیطی که خوشبختی همگانی مطرح است یا خوشبختی فردی؟
مواظب اسفنج زندگی مان باشیم.
مکان اسفنج های ما سرنوشت ما را تغییر می دهد.
تو اول بگو با کیان زیستی
پس آنگه بگویم که تو کیستی
همنشین تو از تو به باید
تا تو را عقل و دین بیفزاید
سه نفر کلیدی محیط کاری خود را با دقت انتخاب کنیم.
محیط حرفه ای ما شامل افراد زیادی است اما بعضی از آنها نقشی کلیدی تری دارند چراکه ما تعاملات بیشتری با آنها داریم.
سه نفری که بیش از همه در محیط کار و فعالیت حرفه ای با ما ارتباط دارند بیشترین تاثیر را در یادگیری های اسمزی ما دارند.
انتخاب و گماشتن دقیق این سه نفر تاثیری بسیار اساسی در حرفه ای شدن ما دارد.
چه کسی اسفنج مرا دزدیده است؟
نکته پایانی آنکه هر از گاه از خودمان بپرسیم اسفنج مان را در چه محیطی قرار داده ایم؟
در محیطی که صحبت از ثروت اندوزی دیوانه وار است یا ثروت آفرینی شرافتمندانه؟
محیطی که صحبت از پارتی بازی و رانت خواری است یا تلاش صبورانه؟
محیطی که خوشبختی همگانی مطرح است یا خوشبختی فردی؟
مواظب اسفنج زندگی مان باشیم.
مکان اسفنج های ما سرنوشت ما را تغییر می دهد.
تو اول بگو با کیان زیستی
پس آنگه بگویم که تو کیستی
همنشین تو از تو به باید
تا تو را عقل و دین بیفزاید
✳️ مهارت تاب آوری
✅ تاب آوری نوعی توانایی می باشد که فرد خود را در برابر برخی کاستی ها، نواقص و یا اتفاقاتی که نتایج منفی را در طول و عمر زندگی به همراه داشته با وجود شرایط سخت و دشوار می تواند ترمیم کند.
بطور کل انسان ها برای مقاومت در برابر شرایط دشوار "برنامه ریزی" و ساخته شده اند.
مبارزخود دلیلی بر اجتناب از شکست ها، ناامیدی ها و دغدغه های روزانه است.
درست است که برخی از زخم ها و آلام هرگز به طور کامل بهبود نمی یابند، اما نباید فراموش کرد که هر رویداد منفی می تواند فرصتی خوب را خلق نماید.
در واقع تاب آوری، به معنای چگونگی مقاومت در برابر فشارهای سخت نیست، بلکه می تواند به معنای رشد و توسعه و حرکت رو به جلو، با وجود تمامی بحران ها باشد.
عواملی منفی تاب آوری:
- عوامل عاطفی (سوءاستفاده، عزت نفس پایین، کنترل ضعیف بر خود)
- انزوا و بسته شدن
- تعارض، رابطه ضعیف با والدین، اختلالات ارتباطی
- ناتوانی در تعاملات اجتماعی
عوامل مؤثر و مثبت تاب آوری:
- خلق و خوی خوب
- خودمختاری
- شایستگی اجتماعی
- خودکنترلی
- باور و اطمینان فرد به تلاش هایش
- ارتباطات عاطفی و تعاملات اجتماعی در سطح گسترده.
✅ تاب آوری نوعی توانایی می باشد که فرد خود را در برابر برخی کاستی ها، نواقص و یا اتفاقاتی که نتایج منفی را در طول و عمر زندگی به همراه داشته با وجود شرایط سخت و دشوار می تواند ترمیم کند.
بطور کل انسان ها برای مقاومت در برابر شرایط دشوار "برنامه ریزی" و ساخته شده اند.
مبارزخود دلیلی بر اجتناب از شکست ها، ناامیدی ها و دغدغه های روزانه است.
درست است که برخی از زخم ها و آلام هرگز به طور کامل بهبود نمی یابند، اما نباید فراموش کرد که هر رویداد منفی می تواند فرصتی خوب را خلق نماید.
در واقع تاب آوری، به معنای چگونگی مقاومت در برابر فشارهای سخت نیست، بلکه می تواند به معنای رشد و توسعه و حرکت رو به جلو، با وجود تمامی بحران ها باشد.
عواملی منفی تاب آوری:
- عوامل عاطفی (سوءاستفاده، عزت نفس پایین، کنترل ضعیف بر خود)
- انزوا و بسته شدن
- تعارض، رابطه ضعیف با والدین، اختلالات ارتباطی
- ناتوانی در تعاملات اجتماعی
عوامل مؤثر و مثبت تاب آوری:
- خلق و خوی خوب
- خودمختاری
- شایستگی اجتماعی
- خودکنترلی
- باور و اطمینان فرد به تلاش هایش
- ارتباطات عاطفی و تعاملات اجتماعی در سطح گسترده.
✳️ *"فروش بدون نسخه پزشک مزید امتنان است؟!"*
✅ نفر اول که اومد تو داروخونه یه شرح واقعه مختصر از بیماریش گفت و مسئول تحویل دارو 2-3 قلم روپیشنهاد داد و بعد از ارزیابی قیمت توسط بیمار یکیش رو خرید و رفت .(برا ایشون واقعا آرزوی سلامتی دارم)
نفر دوم مشخصات کامل دارو رو زبانی گفت، گویا قبلا مصرفش میکرده اونم به مدت زیاد. و داروخانه چی محترم با "دل قرص" دقت بفرمایید با "دل قرص" چند قلم دارو رو تحویل متقاضی داد و بازم تمام.
نفر بعدی گویا نسخه داشت و اینبار یه سری اطلاعات مثل کد ملی و شماره نسخه رد و بدل شد، بهش گفتن سیستم نمیاد بالا و تازه بعد از کلی زمان وقتی هم سیستم بالا اومد؛ یه قلم از داروهای تجویز پزشک رو نداشت و گفت مشابهش رو بهت میدم.( برای ایشون هم واقعا آرزوی سلامتی دارم)
نفر قبل از من چند تا پیشنهاد دارو برای مریضیش داشت (فک کنم اینترنتو خوب سرچ کرده بود) و معتمد ترین فرد رو برای مشورت کارگر داروخونه میدونست و در نهایت به یک توافق رسیدن و خوشحال محل رو ترک کرد. (زودتر سلامت شی شما بیمار عزیز)
*دیدم چقد خوبه اینجا. اون همه پزشک و آدم متخصص دستور پزشکی صادر میکنن بعد توی محل اجرا که داروخونه باشه، میشه راحت توافق کرد و اصلا نسخه رو بیخیال شد و با یک استدلال محکم و کاملا منطقی "به شرح ذیل" همه داروهای با عبارت "فروش بدون نسخه پزشک ممنوع است" رو کاملا نادیده گرفت و کار ظاهرا به نفع طرفین (داروخانه و بیمار) و با رویکرد "فروش بدون نسخه پزشک مزید امتنان است؟!" به نتیجه رساند.*
من روزی 100 تا مریض مثل تو رو دارو بهشون میدم. پزشک سیخی چند؟
این قصه معمولا توی همه داروخونه ها هست. شل و سفت داره ولی سوخت و سوز هرگز. جوریکه عبارت هشدار دهنده " تحویل بدون نسخه پزشک ممنوع است" تقریبا یک شوخی حساب میشه و هیش کی نه بهش توجه میکنه و نه تقریبا مرجعی پیگیر این موضوع هست؛ مگر داروهای خیلی خاص و خیلی متفاوت برای بیماری های صعب العلاج و بنویسن *"فروش بدون نسخه پزشک مزید امتنان است*؟!"گاها با واقعیت سنخیت بیشتری داره.
و نتیجه اینکه تقریبا نقش پزشک متخصص شده یه نقش تشریفاتی مگر در شرایطی خاص که بیمار حالش وخیمه. همه صاحب ادعا، متشخص (دارای قدرت تشخیص بیماری) و درمانگر. تازه بعد از مصرف داروها هم میگن دکترش به درد نمیخورد، خوب نشدم، دوقورت نیمش میمونه و
از داروخونه که اومدم بیرون دیدم شرایط مثل " فروش بدون نسخه پزشک ممنوع است" چقدر توی سازمان ها داریم.
⭕ *"فروش بدون نسخه پزشک ممنوع" همان کارکردی در داروخانه دارد که نسخه های تجویزی متخصصان مدیریت در سازمان ها.*
یعنی چی؟
یعنی اینکه کلی آدم متخصص میشینن و یه عالمه باید و نباید در قالب نسخه های علمی، برای سازمان ها و مشاغل و در قالب ساختار، فرایند ، برنامه، تکنولوژی، تامین مالی و ... در اختیار مدیران محترم قرار میدن تا بره برای اجرا.
*حالا موقع اجرا که میشه نسخه " فروش بدون نسخه مدیریتی ممنوع است" تبدیل میشه به "فروش بدون نسخه مدیریتی آزاد آزاد است " که هیچ اصلا ثوابم داره. و مزید امتنان. مدیرا تو این موقعیت رفتارشون میشه عین کارگر داروخونه و با اعتماد بنفس کامل پشت میکنه به همه نسخه ها و اسناد مدیرتی و کار خودش رو میکنه.*
👈 خوب نتیجش میشه چی؟
غالب اوقات با یک فاصله زمانی شرایط سخت و پیچیده میشه. و وقتی شرایط خاص شد میگن حالا از متخصص مدیریت بگیم بیاد نسخه مناسب رو بپیچه. غافل از اینکه الان دیگه با نسخه ساده مدیریتی شاید مشکل حل نشه و نیاز به یک محیط کاملا کنترل شده به اسم بیمارستان با شرایط نظارتی دقیق و درمان های احتمالا دردناکی توی سازمان داریم. دلیلش هم اینه که چون شما نسخه های مدیریتی اول رو نادیده گرفتین. و در درازمدت یک بی اعتمادی عمیقی شکل میگیره که اینها فقط حرفه و به درد کتاب میخوره و نه محیط اجرایی.
♦️ *حرف آخر رو بگم و تمام*
پیتر سنگه یه نکته درست درمون و طلایی داره که میگه:
تقسیم یک فیل بزرگ به دو قسمت، دو تا فیل کوچک به وجود نمیاره. این یعنی سیستم های زنده، یکپارچه هستند و خصوصیات آنها رو باید در کل بررسی کرد. سازمان ها نیز چنین خصوصیتی دارن. برای درک و فهم بسیاری از مشکلات و چالش ها باید یک نگاه کل نگر داشت و مشکلات رو در مقطع ندید.
میخوام بگم تا زمایکه مدیریت به عنوان یک علم تخصصی و حرفه تلقی نشه و مدیران ملزم به حرفه ای شدن در دنیای مدیریت نشن، "فروش بدون نسخه مدیریتی ممنوع است،" یک شوخی و اتلاف وقتی بیش نیست و باور بفرمایید کل نگری شکل نمی گیره.
✍️علیرضا کوشکی جهرمی
✅ نفر اول که اومد تو داروخونه یه شرح واقعه مختصر از بیماریش گفت و مسئول تحویل دارو 2-3 قلم روپیشنهاد داد و بعد از ارزیابی قیمت توسط بیمار یکیش رو خرید و رفت .(برا ایشون واقعا آرزوی سلامتی دارم)
نفر دوم مشخصات کامل دارو رو زبانی گفت، گویا قبلا مصرفش میکرده اونم به مدت زیاد. و داروخانه چی محترم با "دل قرص" دقت بفرمایید با "دل قرص" چند قلم دارو رو تحویل متقاضی داد و بازم تمام.
نفر بعدی گویا نسخه داشت و اینبار یه سری اطلاعات مثل کد ملی و شماره نسخه رد و بدل شد، بهش گفتن سیستم نمیاد بالا و تازه بعد از کلی زمان وقتی هم سیستم بالا اومد؛ یه قلم از داروهای تجویز پزشک رو نداشت و گفت مشابهش رو بهت میدم.( برای ایشون هم واقعا آرزوی سلامتی دارم)
نفر قبل از من چند تا پیشنهاد دارو برای مریضیش داشت (فک کنم اینترنتو خوب سرچ کرده بود) و معتمد ترین فرد رو برای مشورت کارگر داروخونه میدونست و در نهایت به یک توافق رسیدن و خوشحال محل رو ترک کرد. (زودتر سلامت شی شما بیمار عزیز)
*دیدم چقد خوبه اینجا. اون همه پزشک و آدم متخصص دستور پزشکی صادر میکنن بعد توی محل اجرا که داروخونه باشه، میشه راحت توافق کرد و اصلا نسخه رو بیخیال شد و با یک استدلال محکم و کاملا منطقی "به شرح ذیل" همه داروهای با عبارت "فروش بدون نسخه پزشک ممنوع است" رو کاملا نادیده گرفت و کار ظاهرا به نفع طرفین (داروخانه و بیمار) و با رویکرد "فروش بدون نسخه پزشک مزید امتنان است؟!" به نتیجه رساند.*
من روزی 100 تا مریض مثل تو رو دارو بهشون میدم. پزشک سیخی چند؟
این قصه معمولا توی همه داروخونه ها هست. شل و سفت داره ولی سوخت و سوز هرگز. جوریکه عبارت هشدار دهنده " تحویل بدون نسخه پزشک ممنوع است" تقریبا یک شوخی حساب میشه و هیش کی نه بهش توجه میکنه و نه تقریبا مرجعی پیگیر این موضوع هست؛ مگر داروهای خیلی خاص و خیلی متفاوت برای بیماری های صعب العلاج و بنویسن *"فروش بدون نسخه پزشک مزید امتنان است*؟!"گاها با واقعیت سنخیت بیشتری داره.
و نتیجه اینکه تقریبا نقش پزشک متخصص شده یه نقش تشریفاتی مگر در شرایطی خاص که بیمار حالش وخیمه. همه صاحب ادعا، متشخص (دارای قدرت تشخیص بیماری) و درمانگر. تازه بعد از مصرف داروها هم میگن دکترش به درد نمیخورد، خوب نشدم، دوقورت نیمش میمونه و
از داروخونه که اومدم بیرون دیدم شرایط مثل " فروش بدون نسخه پزشک ممنوع است" چقدر توی سازمان ها داریم.
⭕ *"فروش بدون نسخه پزشک ممنوع" همان کارکردی در داروخانه دارد که نسخه های تجویزی متخصصان مدیریت در سازمان ها.*
یعنی چی؟
یعنی اینکه کلی آدم متخصص میشینن و یه عالمه باید و نباید در قالب نسخه های علمی، برای سازمان ها و مشاغل و در قالب ساختار، فرایند ، برنامه، تکنولوژی، تامین مالی و ... در اختیار مدیران محترم قرار میدن تا بره برای اجرا.
*حالا موقع اجرا که میشه نسخه " فروش بدون نسخه مدیریتی ممنوع است" تبدیل میشه به "فروش بدون نسخه مدیریتی آزاد آزاد است " که هیچ اصلا ثوابم داره. و مزید امتنان. مدیرا تو این موقعیت رفتارشون میشه عین کارگر داروخونه و با اعتماد بنفس کامل پشت میکنه به همه نسخه ها و اسناد مدیرتی و کار خودش رو میکنه.*
👈 خوب نتیجش میشه چی؟
غالب اوقات با یک فاصله زمانی شرایط سخت و پیچیده میشه. و وقتی شرایط خاص شد میگن حالا از متخصص مدیریت بگیم بیاد نسخه مناسب رو بپیچه. غافل از اینکه الان دیگه با نسخه ساده مدیریتی شاید مشکل حل نشه و نیاز به یک محیط کاملا کنترل شده به اسم بیمارستان با شرایط نظارتی دقیق و درمان های احتمالا دردناکی توی سازمان داریم. دلیلش هم اینه که چون شما نسخه های مدیریتی اول رو نادیده گرفتین. و در درازمدت یک بی اعتمادی عمیقی شکل میگیره که اینها فقط حرفه و به درد کتاب میخوره و نه محیط اجرایی.
♦️ *حرف آخر رو بگم و تمام*
پیتر سنگه یه نکته درست درمون و طلایی داره که میگه:
تقسیم یک فیل بزرگ به دو قسمت، دو تا فیل کوچک به وجود نمیاره. این یعنی سیستم های زنده، یکپارچه هستند و خصوصیات آنها رو باید در کل بررسی کرد. سازمان ها نیز چنین خصوصیتی دارن. برای درک و فهم بسیاری از مشکلات و چالش ها باید یک نگاه کل نگر داشت و مشکلات رو در مقطع ندید.
میخوام بگم تا زمایکه مدیریت به عنوان یک علم تخصصی و حرفه تلقی نشه و مدیران ملزم به حرفه ای شدن در دنیای مدیریت نشن، "فروش بدون نسخه مدیریتی ممنوع است،" یک شوخی و اتلاف وقتی بیش نیست و باور بفرمایید کل نگری شکل نمی گیره.
✍️علیرضا کوشکی جهرمی