Forwarded from انجمن مدیران
⭕️ در تله نقطه حداکثر تأمل گرفتار نشوید
🔸بهترین ایده‌ها زمانی به سراغ‌تان می‌آیند که مشغول نوشتن هستید، نه درحال فکر کردن. اگر قرار باشد در یک جزیره‌ی دورافتاده در وسط اقیانوس یک همراه داشته باشید، چه کسی را با خودتان می‌برید؟ همسرتان؟ دوست‌تان؟ یک مشاور؟ باهوش‌ترین استاد دانشگاه؟ یک‌نفر که سرگرم‌تان کند؟ البته که هیچ‌کدام برای بلندمدت به‌کارتان نخواهد آمد. کسی را با خود ببرید که بتواند یک قایق بسازد.
🔹ما در زمان فکرکردن به یک موضوع، به نقطه‌ای می‌رسیم که دیگر هرچه‌قدر هم که فکر کنیم، حتی یک میلی‌متر هم از این نقطه جلوتر نخواهیم رفت. از این لحظه به بعد، مقدار اطلاعات اضافی که با فکرکردن درباره آن موضوع به‌دست می‌آوریم، به صفر می‌رسد. این همان لحظه‌ای است که "نقطه‌ی حداکثر تأمل" نام دارد.
🔹البته منظورم این نیست که من با فکرکردن روی جزئیات مخالفم. بررسی‌کردن یک ایده حتی برای لحظاتی کوتاه می‌تواند دید فوق‌العاده‌ای به انسان بدهد. با این‌حال بازدهی این فرآیند به‌سرعت کاهش می‌یابد و شگفت‌آور است که چه‌قدر زود به نقطه حداکثر تأمل می‌رسیم.
🔹البته ممکن است لازم شود کمی زمان اضافه هم به خودتان بدهید تا احساسات گذرا، بی‌جهت روی تصمیمتان تاثیر نگذارند. اما بعد از آن، فکرکردن، شما را از نتیجه‌ای که گرفته‌اید جلوتر نخواهد برد. اگر به اطلاعات جدید نیاز دارید، بهتر است دست‌به‌کار شوید.
🔹اگر تأمل‌کردن را یک چراغ‌قوه جیبی در نظر بگیریم، عمل‌کردن مانند یک نورافکن به‌معنای واقعی کلمه است. به‌محض اینکه به یک جایگاه جدید و جذاب رسیدید، می‌توانید مجددا چراغ‌قوه خود را روشن کنید.
✳️ اما چرا ما عادت داریم بیش از اندازه روی مسائل فکر کنیم، بسیار فراتر از نقطه حداکثر تأمل! چرا؟
چون این‌طور راحت‌تر است. خیلی ساده‌تر است که روی مسائل فکر کنیم تا اینکه ابتکار عمل آنها را به‌دست بگیریم. گمانه‌زنی لذت‌بخش‌تر از عمل‌گرایی است. مادامی که هنوز درحال سبک‌سنگین‌کردن گزینه‌های‌تان هستید، احتمال شکست صفر است؛ اما به‌محض اینکه وارد عمل می‌شوید، خطر شکست‌خوردن به‌مراتب بیشتر خواهد بود. به‌همین دلیل است که مردم فکرکردن و تحلیل‌کردن را ترجیح میدهند.
🔹پیکاسو می‌گوید برای اینکه بدانید می‌خواهید چه چیزی بکشید، باید دست‌به‌قلم شوید. در مورد امور زندگی‌تان هم همین‌طور است. برای اینکه بدانید چه می‌خواهید باید دست‌به‌کار شوید. این مطلب ممکن است تلنگری به شما بزند ولی حواس‌تان را جمع کنید که صرفا با فکرکردن به یک زندگی خوب، به آن نمی‌رسید.
🔹لطفا دفعه بعد که می‌خواهید تصمیم مهمی بگیرید، به‌دقت روی آن فکر کنید، اما فقط تا مرز نقطه حداکثر تأمل. غافلگیر خواهید شد از اینکه چقدر زود به نقطه حداکثر تأمل می‌رسید. به‌محض رسیدن، چراغ‌قوه خود را خاموش و نورافکن را روشن کنید. این روش هم در محل‌کار و هم در خانه به‌کارتان خواهد آمد؛ چه مشغول سرمایه‌گذاری روی حرفه‌تان باشید، چه دنبال بهبود زندگی عاشقانه‌تان.
🖋آکادمی مدیریت
🎖انجمن مدیران، بزرگترین تشکل مدیریتی ایران @Managersclub
🔸بهترین ایده‌ها زمانی به سراغ‌تان می‌آیند که مشغول نوشتن هستید، نه درحال فکر کردن. اگر قرار باشد در یک جزیره‌ی دورافتاده در وسط اقیانوس یک همراه داشته باشید، چه کسی را با خودتان می‌برید؟ همسرتان؟ دوست‌تان؟ یک مشاور؟ باهوش‌ترین استاد دانشگاه؟ یک‌نفر که سرگرم‌تان کند؟ البته که هیچ‌کدام برای بلندمدت به‌کارتان نخواهد آمد. کسی را با خود ببرید که بتواند یک قایق بسازد.
🔹ما در زمان فکرکردن به یک موضوع، به نقطه‌ای می‌رسیم که دیگر هرچه‌قدر هم که فکر کنیم، حتی یک میلی‌متر هم از این نقطه جلوتر نخواهیم رفت. از این لحظه به بعد، مقدار اطلاعات اضافی که با فکرکردن درباره آن موضوع به‌دست می‌آوریم، به صفر می‌رسد. این همان لحظه‌ای است که "نقطه‌ی حداکثر تأمل" نام دارد.
🔹البته منظورم این نیست که من با فکرکردن روی جزئیات مخالفم. بررسی‌کردن یک ایده حتی برای لحظاتی کوتاه می‌تواند دید فوق‌العاده‌ای به انسان بدهد. با این‌حال بازدهی این فرآیند به‌سرعت کاهش می‌یابد و شگفت‌آور است که چه‌قدر زود به نقطه حداکثر تأمل می‌رسیم.
🔹البته ممکن است لازم شود کمی زمان اضافه هم به خودتان بدهید تا احساسات گذرا، بی‌جهت روی تصمیمتان تاثیر نگذارند. اما بعد از آن، فکرکردن، شما را از نتیجه‌ای که گرفته‌اید جلوتر نخواهد برد. اگر به اطلاعات جدید نیاز دارید، بهتر است دست‌به‌کار شوید.
🔹اگر تأمل‌کردن را یک چراغ‌قوه جیبی در نظر بگیریم، عمل‌کردن مانند یک نورافکن به‌معنای واقعی کلمه است. به‌محض اینکه به یک جایگاه جدید و جذاب رسیدید، می‌توانید مجددا چراغ‌قوه خود را روشن کنید.
✳️ اما چرا ما عادت داریم بیش از اندازه روی مسائل فکر کنیم، بسیار فراتر از نقطه حداکثر تأمل! چرا؟
چون این‌طور راحت‌تر است. خیلی ساده‌تر است که روی مسائل فکر کنیم تا اینکه ابتکار عمل آنها را به‌دست بگیریم. گمانه‌زنی لذت‌بخش‌تر از عمل‌گرایی است. مادامی که هنوز درحال سبک‌سنگین‌کردن گزینه‌های‌تان هستید، احتمال شکست صفر است؛ اما به‌محض اینکه وارد عمل می‌شوید، خطر شکست‌خوردن به‌مراتب بیشتر خواهد بود. به‌همین دلیل است که مردم فکرکردن و تحلیل‌کردن را ترجیح میدهند.
🔹پیکاسو می‌گوید برای اینکه بدانید می‌خواهید چه چیزی بکشید، باید دست‌به‌قلم شوید. در مورد امور زندگی‌تان هم همین‌طور است. برای اینکه بدانید چه می‌خواهید باید دست‌به‌کار شوید. این مطلب ممکن است تلنگری به شما بزند ولی حواس‌تان را جمع کنید که صرفا با فکرکردن به یک زندگی خوب، به آن نمی‌رسید.
🔹لطفا دفعه بعد که می‌خواهید تصمیم مهمی بگیرید، به‌دقت روی آن فکر کنید، اما فقط تا مرز نقطه حداکثر تأمل. غافلگیر خواهید شد از اینکه چقدر زود به نقطه حداکثر تأمل می‌رسید. به‌محض رسیدن، چراغ‌قوه خود را خاموش و نورافکن را روشن کنید. این روش هم در محل‌کار و هم در خانه به‌کارتان خواهد آمد؛ چه مشغول سرمایه‌گذاری روی حرفه‌تان باشید، چه دنبال بهبود زندگی عاشقانه‌تان.
🖋آکادمی مدیریت
🎖انجمن مدیران، بزرگترین تشکل مدیریتی ایران @Managersclub
Forwarded from انجمن مدیران
⭕️ نقش نویز در تصمیم گیری!
🔸واژۀ «سوگیری» عموماً در گفت و گوها به معنای قضاوت‌های غلط و تصمیمات ناخوشایند به کار می‌رود. این واژه را وقتی استفاده می‌کنیم که تبعیضی در کار باشد، مثل سوگیری علیه زنان. اما معنای این واژه گسترده‌تر از این است: سوگیری عبارت است از هر خطای پیش‌بینی‌پذیری که قضاوتتان را به سمت‌وسوی خاصی متمایل می‌سازد. مثلاً وقتی پیش‌بینی‌های فروش مدام خوش‌بینانه باشند یا تصمیمات سرمایه‌گذاری بیش‌ازحد محتاطانه، می‌توانیم بگوییم پای سوگیری در میان است.
🔹جامعه توجه زیادی خرج مشکل سوگیری کرده و البته بیراه هم نیست. اما وقتی بحث قضاوت های غلط یا تصمیم‌های ناخوشایند به میان می‌آید، نوع دیگری از خطا نیز مطرح است که توجه خیلی کمتری به آن معطوف می‌گردد: "نویز"
🔹برای مشاهدۀ تفاوت میان سوگیری و نویز، ترازوی خانه‌تان را در نظر بگیرید. اگر متوسط اعدادی که نشان می‌دهد زیادی بالا (یا پایین) باشد، ترازو سوگیری دارد. اگر چند بار پشت‌سر هم روی آن بروید و هر بار عدد متفاوتی را نشان دهد، نویز دارد (ترازوهای ارزان احتمالاً هم سوگیر باشند و هم نویزدار). می‌توان گفت سوگیری میانگین خطاهاست و نویز دامنۀ تغییراتشان.
🔹نویز، با آنکه عاملی است عمدتاً مغفول، اما از منابع اصلی سوءعملکرد در جامعه به شمار می‌آید. مثلاً در پژوهشی در سال ۱۹۸۱ از ۲۰۸ قاضی فدرال خواستند برای شانزده پروندۀ مشابه حکمی مناسب صادر کنند. پرونده‌ها با ویژگی‌های تخلف (دزدی یا شیادی، با خشونت یا بدون خشونت) و متهم (جوان یا پیر، سابقه‌دار یا فاقد سوءسابقه، شریک‌جرم یا مجرم اصلی) توصیف شدند. شاید تصور کنید که حکم قضات در چنین مواردی تا حد زیادی شباهت داشته، چون هیچ اطلاعات انحرافی‌ای در میان نبوده و فقط اطلاعات مرتبط را در دسترس داشته‌اند.
🔹اما قضات نظر یکسانی نداشتند. میانگین تفاوت حکمِ دو قاضیِ تصادفاً انتخاب‌شده برای جرمی مشابه بیش از ۳/۵ سال بود. با توجه به اینکه میانگین کل حکم‌ها هفت سال بود، این سه‌ونیم سال اختلاف واقعاً حجمی نگران‌کننده از نویز است.
🔹نویز در دادگاه‌های واقعی قطعاً بدتر است، چون پرونده‌های واقعی پیچیده ترند و قضاوتشان نسبت به پرونده‌های آزمایشی دشوارتر. نظام قضایی به شکلی ناپذیرفتنی نویزدار است.
🔹در سال ۲۰۱۵، پژوهشی دربارۀ بیمه‌گرها در یک شرکت بزرگ بیمه‌ای انجام دادیم. به ۴۸ بیمه‌گر، خلاصه هایی واقع گرایانه از خطراتی نشان دادند و آنها نیز ارزش‌گذاری‌شان کردند، درست نظیر آنچه در کار واقعی شان انجام می‌دادند. به نظرتان اختلاف ارزش‌هایی که دو بیمه‌گر کارکشته برای خطر مشابه در نظر گرفتند چقدر است؟ مدیران شرکت بیمه گفتند انتظار اختلافی ۱۰ درصدی دارند. اما تفاوتی معمول که ما میان دو بیمه‌گر یافتیم، در کمال شگفتی، ۵۵ درصد از متوسط ارزش بود، یعنی بیش از پنج برابر بیشتر از آنچه مدیران انتظار داشتند.
🔹بسیاری از پژوهش‌های دیگر نیز حاکی از وجود نویز در قضاوت های حرفهای است. پرتوشناس ها در خوانش تصاویر و متخصصان قلب در تصمیمات مربوط به جراحی اختلاف نظر دارند. وجود نویز در پیش‌بینی‌های اقتصادی شهرۀ خاص و عام است. گاهی کارشناسانِ اثر انگشت دربارۀ وجود «همخوانی» اختلاف‌نظر دارند. هر جا قضاوتی هست، نویز هم هست، بیش از آنچه خیال می‌کنید.
🔹نویز هم مانند سوگیری، به خطا می‌انجامد، اما این دو خطا جدا و مستقل از هم‌اند. اگر بعضی مسئولانِ استخدام در شرکتی خواهان استخدام مردان و برخی دیگر خواهان استخدام بانوان باشند، تصمیمات استخدامی این شرکت ممکن است بدون سوگیری باشد، اما نویز خواهد داشت و تصمیمات بد زیادی پیش خواهد آمد. همین‌طور، اگر یک سیاست بیمه‌ای بیش از حد گران و دیگری بیش از حد ارزان باشد (و تفاوت آنها از ارزش واقعی به یک اندازه باشد)، شرکت دو بار اشتباه کرده است، گرچه در کل سوگیری وجود ندارد.
🔹منبع دیگر نویز این است که مردم معمولاً گرایش‌های کلی متفاوتی دارند. شدت حکم‌های صادره از قضاتِ مختلف غالباً تفاوت دارد: بعضی قاضی‌ها «اهل اعدام» هستند و برخی آسان‌گیر.
🔹منبع سوم نویز، کمتر به شهود افراد مربوط می‌شود، اما معمولاً بیشترین میزان نویز از همین‌جا سرچشمه می‌گیرد: مردم، علاوه‌بر گرایش‌های کلی متفاوت (همچون سخت‌گیری و آسان‌گیری)، الگوهای ارزیابی متفاوتی هم دارند (مثلاً اینکه کدام موارد به نظرشان سزاوار سخت‌گیری یا آسان‌گیری است). بیمه‌گرها در دیدگاه خود نسبت به آنچه پرخطر است با هم اختلاف‌نظر دارند و پزشکان در اینکه کدام امراض نیازمند درمان هستند. ما همیشه تفاوت‌های فردی را می‌ستاییم، اما گاهی فراموش می‌کنیم که، وقتی انتظار یکپارچگی می‌رود، تفاوت فردی به نقطه ضعف تبدیل می‌گردد.
🖋ترجمان
🎖انجمن مدیران، بزرگترین تشکل مدیریتی ایران @Managersclub
🔸واژۀ «سوگیری» عموماً در گفت و گوها به معنای قضاوت‌های غلط و تصمیمات ناخوشایند به کار می‌رود. این واژه را وقتی استفاده می‌کنیم که تبعیضی در کار باشد، مثل سوگیری علیه زنان. اما معنای این واژه گسترده‌تر از این است: سوگیری عبارت است از هر خطای پیش‌بینی‌پذیری که قضاوتتان را به سمت‌وسوی خاصی متمایل می‌سازد. مثلاً وقتی پیش‌بینی‌های فروش مدام خوش‌بینانه باشند یا تصمیمات سرمایه‌گذاری بیش‌ازحد محتاطانه، می‌توانیم بگوییم پای سوگیری در میان است.
🔹جامعه توجه زیادی خرج مشکل سوگیری کرده و البته بیراه هم نیست. اما وقتی بحث قضاوت های غلط یا تصمیم‌های ناخوشایند به میان می‌آید، نوع دیگری از خطا نیز مطرح است که توجه خیلی کمتری به آن معطوف می‌گردد: "نویز"
🔹برای مشاهدۀ تفاوت میان سوگیری و نویز، ترازوی خانه‌تان را در نظر بگیرید. اگر متوسط اعدادی که نشان می‌دهد زیادی بالا (یا پایین) باشد، ترازو سوگیری دارد. اگر چند بار پشت‌سر هم روی آن بروید و هر بار عدد متفاوتی را نشان دهد، نویز دارد (ترازوهای ارزان احتمالاً هم سوگیر باشند و هم نویزدار). می‌توان گفت سوگیری میانگین خطاهاست و نویز دامنۀ تغییراتشان.
🔹نویز، با آنکه عاملی است عمدتاً مغفول، اما از منابع اصلی سوءعملکرد در جامعه به شمار می‌آید. مثلاً در پژوهشی در سال ۱۹۸۱ از ۲۰۸ قاضی فدرال خواستند برای شانزده پروندۀ مشابه حکمی مناسب صادر کنند. پرونده‌ها با ویژگی‌های تخلف (دزدی یا شیادی، با خشونت یا بدون خشونت) و متهم (جوان یا پیر، سابقه‌دار یا فاقد سوءسابقه، شریک‌جرم یا مجرم اصلی) توصیف شدند. شاید تصور کنید که حکم قضات در چنین مواردی تا حد زیادی شباهت داشته، چون هیچ اطلاعات انحرافی‌ای در میان نبوده و فقط اطلاعات مرتبط را در دسترس داشته‌اند.
🔹اما قضات نظر یکسانی نداشتند. میانگین تفاوت حکمِ دو قاضیِ تصادفاً انتخاب‌شده برای جرمی مشابه بیش از ۳/۵ سال بود. با توجه به اینکه میانگین کل حکم‌ها هفت سال بود، این سه‌ونیم سال اختلاف واقعاً حجمی نگران‌کننده از نویز است.
🔹نویز در دادگاه‌های واقعی قطعاً بدتر است، چون پرونده‌های واقعی پیچیده ترند و قضاوتشان نسبت به پرونده‌های آزمایشی دشوارتر. نظام قضایی به شکلی ناپذیرفتنی نویزدار است.
🔹در سال ۲۰۱۵، پژوهشی دربارۀ بیمه‌گرها در یک شرکت بزرگ بیمه‌ای انجام دادیم. به ۴۸ بیمه‌گر، خلاصه هایی واقع گرایانه از خطراتی نشان دادند و آنها نیز ارزش‌گذاری‌شان کردند، درست نظیر آنچه در کار واقعی شان انجام می‌دادند. به نظرتان اختلاف ارزش‌هایی که دو بیمه‌گر کارکشته برای خطر مشابه در نظر گرفتند چقدر است؟ مدیران شرکت بیمه گفتند انتظار اختلافی ۱۰ درصدی دارند. اما تفاوتی معمول که ما میان دو بیمه‌گر یافتیم، در کمال شگفتی، ۵۵ درصد از متوسط ارزش بود، یعنی بیش از پنج برابر بیشتر از آنچه مدیران انتظار داشتند.
🔹بسیاری از پژوهش‌های دیگر نیز حاکی از وجود نویز در قضاوت های حرفهای است. پرتوشناس ها در خوانش تصاویر و متخصصان قلب در تصمیمات مربوط به جراحی اختلاف نظر دارند. وجود نویز در پیش‌بینی‌های اقتصادی شهرۀ خاص و عام است. گاهی کارشناسانِ اثر انگشت دربارۀ وجود «همخوانی» اختلاف‌نظر دارند. هر جا قضاوتی هست، نویز هم هست، بیش از آنچه خیال می‌کنید.
🔹نویز هم مانند سوگیری، به خطا می‌انجامد، اما این دو خطا جدا و مستقل از هم‌اند. اگر بعضی مسئولانِ استخدام در شرکتی خواهان استخدام مردان و برخی دیگر خواهان استخدام بانوان باشند، تصمیمات استخدامی این شرکت ممکن است بدون سوگیری باشد، اما نویز خواهد داشت و تصمیمات بد زیادی پیش خواهد آمد. همین‌طور، اگر یک سیاست بیمه‌ای بیش از حد گران و دیگری بیش از حد ارزان باشد (و تفاوت آنها از ارزش واقعی به یک اندازه باشد)، شرکت دو بار اشتباه کرده است، گرچه در کل سوگیری وجود ندارد.
🔹منبع دیگر نویز این است که مردم معمولاً گرایش‌های کلی متفاوتی دارند. شدت حکم‌های صادره از قضاتِ مختلف غالباً تفاوت دارد: بعضی قاضی‌ها «اهل اعدام» هستند و برخی آسان‌گیر.
🔹منبع سوم نویز، کمتر به شهود افراد مربوط می‌شود، اما معمولاً بیشترین میزان نویز از همین‌جا سرچشمه می‌گیرد: مردم، علاوه‌بر گرایش‌های کلی متفاوت (همچون سخت‌گیری و آسان‌گیری)، الگوهای ارزیابی متفاوتی هم دارند (مثلاً اینکه کدام موارد به نظرشان سزاوار سخت‌گیری یا آسان‌گیری است). بیمه‌گرها در دیدگاه خود نسبت به آنچه پرخطر است با هم اختلاف‌نظر دارند و پزشکان در اینکه کدام امراض نیازمند درمان هستند. ما همیشه تفاوت‌های فردی را می‌ستاییم، اما گاهی فراموش می‌کنیم که، وقتی انتظار یکپارچگی می‌رود، تفاوت فردی به نقطه ضعف تبدیل می‌گردد.
🖋ترجمان
🎖انجمن مدیران، بزرگترین تشکل مدیریتی ایران @Managersclub
✳️ آیا جعبه نارنجی شما کار می کند؟!
✅ همه ما نام جعبه سیاه را شنیده‌ایم. وقتی هواپیما یا کشتی اقیانوس‌پیمایی دچار سانحه می‌شود همه برای فهم ماجرا به دنبال جعبه سیاه می گردند. جعبه سیاه یا پروازنگار، ضبط‌کننده اطلاعات پرواز در هواپیما (و همچنین در کشتی، بالگرد و فضاپیما‌های سرنشین‌دار) ابزاری است که در طول پرواز جهت ذخیره پارامترهای خاصی به کار می‌رود.
🔸جالب است که بدانید که جعبه سیاه، سیاه نیست! بلکه نارنجی- فسفری است! داشتن چنین رنگ شاخصی بعد از وقوع سانحه در پیدا کردن جعبه سیاه به ويژه در هنگام سقوط هواپیما در آب، بسیار مؤثر است. جعبه سیاه پارامترهای پروازی متعددی را ضبط می‌کند. گفته می شود جعبه‌های سیاه معمولاً اطلاعات ۲۵ ساعت آخر پرواز را ضبط می‌کنند.
🔸آنالیز دقیق و بدون سوگیری اطلاعات ذخیره‌سازی شده و رمزگشایی از آنها باعث می‌شود نقائص و خطاهایی که باعث ایجاد سانحه شده را مشخص کرد و از تکرار آنها جلوگیری کرد. اما مساله اینجاست: آیا این سوانح فقط برای هواپیماها، کشتی ها و . . . . است یا برای افراد، سازمانها و کشورها هم بوجود می‌آید؟
این فقط هواپیماها نیستند که سقوط می‌کنند بلکه سیاست‌ها نیز سقوط می‌کنند. این فقط کشتی‌ها نیستند که غرق می‌شوند، بلکه افراد و دولت‌ها نیز غرق می‌شوند.
🔸فرض کنید در زندگی شخصی تصمیم گرفتید که هشتاد درصد از منابع مالی خود را روی یک دارایی، سرمایه گذاری شخصی کنید؛ یا فرض کنید که در سازمان تصمیم گرفته اید که یک محصول کاملا نوآورانه به بازار ارایه کنید یا در عرصه کشورداری، یک سیاست رفاهی اجتماعی را اتخاذ کرده اید که روی زندگی هشتاد میلیون نفر موثر است. در همه موارد فوق یک تصمیم استراتژیک اتخاذ شده است. این مانند این است که شما یک هواپیما را می‌خواهید از نقطه الف به نقطه ب برسانید.
🔸بر اساس تجربه محتمل است که تصمیم شما در حوزه سرمایه گذاری شخصی یا نوآوری سازمانی یا سیاست گذاری ملی به شکست (سقوط و غرق شدگی) بیانجامد. اینجاست که شما باید جعبه سیاه (نارنجی) خود را پیدا کنید و اطلاعات را آنالیز کنید و بفهمید که چه شد که شکست رخ داد؟
🔸به عنوان نمونه، اطلاعات زیر را باید بررسی کنیم تا بفهمیم کجا اشتباه کرده ایم:
▪️آیا نشانه‌های کاهش ارزش دارایی‌مان را دریافت کرده بودیم؟
▪️آیا به ارزش دیگر دارایی‌های جایگزین فکر کرده بودیم؟
▪️چه سیگنال‌هایی از محیط دریافت کرده‌ایم اما آنها را جدی نگرفته‌ایم؟
▪️چه پارامتری را اشتباه تفسیر کرده‌ایم؟ آیا تغییرات پارامترهای کلیدی را رصد و تحلیل کرده‌ایم؟
◀️ کسانی که از تاریخ درس نگیرند، اشتباهات تاریخی را در آینده به صورتی احمقانه مجددا تکرار می‌کنند. جعبه نارنجی شما را باهوش‌تر می‌کند.
✍ دکتر مجتبی لشکربلوکی (با تلخیص)
✅ همه ما نام جعبه سیاه را شنیده‌ایم. وقتی هواپیما یا کشتی اقیانوس‌پیمایی دچار سانحه می‌شود همه برای فهم ماجرا به دنبال جعبه سیاه می گردند. جعبه سیاه یا پروازنگار، ضبط‌کننده اطلاعات پرواز در هواپیما (و همچنین در کشتی، بالگرد و فضاپیما‌های سرنشین‌دار) ابزاری است که در طول پرواز جهت ذخیره پارامترهای خاصی به کار می‌رود.
🔸جالب است که بدانید که جعبه سیاه، سیاه نیست! بلکه نارنجی- فسفری است! داشتن چنین رنگ شاخصی بعد از وقوع سانحه در پیدا کردن جعبه سیاه به ويژه در هنگام سقوط هواپیما در آب، بسیار مؤثر است. جعبه سیاه پارامترهای پروازی متعددی را ضبط می‌کند. گفته می شود جعبه‌های سیاه معمولاً اطلاعات ۲۵ ساعت آخر پرواز را ضبط می‌کنند.
🔸آنالیز دقیق و بدون سوگیری اطلاعات ذخیره‌سازی شده و رمزگشایی از آنها باعث می‌شود نقائص و خطاهایی که باعث ایجاد سانحه شده را مشخص کرد و از تکرار آنها جلوگیری کرد. اما مساله اینجاست: آیا این سوانح فقط برای هواپیماها، کشتی ها و . . . . است یا برای افراد، سازمانها و کشورها هم بوجود می‌آید؟
این فقط هواپیماها نیستند که سقوط می‌کنند بلکه سیاست‌ها نیز سقوط می‌کنند. این فقط کشتی‌ها نیستند که غرق می‌شوند، بلکه افراد و دولت‌ها نیز غرق می‌شوند.
🔸فرض کنید در زندگی شخصی تصمیم گرفتید که هشتاد درصد از منابع مالی خود را روی یک دارایی، سرمایه گذاری شخصی کنید؛ یا فرض کنید که در سازمان تصمیم گرفته اید که یک محصول کاملا نوآورانه به بازار ارایه کنید یا در عرصه کشورداری، یک سیاست رفاهی اجتماعی را اتخاذ کرده اید که روی زندگی هشتاد میلیون نفر موثر است. در همه موارد فوق یک تصمیم استراتژیک اتخاذ شده است. این مانند این است که شما یک هواپیما را می‌خواهید از نقطه الف به نقطه ب برسانید.
🔸بر اساس تجربه محتمل است که تصمیم شما در حوزه سرمایه گذاری شخصی یا نوآوری سازمانی یا سیاست گذاری ملی به شکست (سقوط و غرق شدگی) بیانجامد. اینجاست که شما باید جعبه سیاه (نارنجی) خود را پیدا کنید و اطلاعات را آنالیز کنید و بفهمید که چه شد که شکست رخ داد؟
🔸به عنوان نمونه، اطلاعات زیر را باید بررسی کنیم تا بفهمیم کجا اشتباه کرده ایم:
▪️آیا نشانه‌های کاهش ارزش دارایی‌مان را دریافت کرده بودیم؟
▪️آیا به ارزش دیگر دارایی‌های جایگزین فکر کرده بودیم؟
▪️چه سیگنال‌هایی از محیط دریافت کرده‌ایم اما آنها را جدی نگرفته‌ایم؟
▪️چه پارامتری را اشتباه تفسیر کرده‌ایم؟ آیا تغییرات پارامترهای کلیدی را رصد و تحلیل کرده‌ایم؟
◀️ کسانی که از تاریخ درس نگیرند، اشتباهات تاریخی را در آینده به صورتی احمقانه مجددا تکرار می‌کنند. جعبه نارنجی شما را باهوش‌تر می‌کند.
✍ دکتر مجتبی لشکربلوکی (با تلخیص)
🔘 آمار تکان دهنده از تعداد فارغ التحصیل بیکار
🔺در حال حاضر ۲ میلیون و ۳۳۳ هزار و ۴۵۷ نفر بیکار در کشور داریم که بررسی سهم «جمعیت بیکار تحصیل کرده از مجموع جمعیت بیکار کشور» حاکی از آن است که ۴۰.۹ درصد بیکاران کشور، در گروه فارغ‌التحصیلان آموزش عالی قرار دارند که این سهم در تابستان سال ۱۴۰۰، معادل ۴۰.۶ درصد بود که بیانگر رشد ۰.۳ درصدی تعداد فارغ التحصیلان بیکار است
🔺البته سهم «جمعیت شاغل فارغ‌التحصیل از کل شاغلان» با رشد مواجه بوده به طوری که این سهم ۰.۹ درصد افزایش داشته و از ۲۵.۶ درصد در تابستان سال ۱۴۰۰ به ۲۶.۵ درصد در تابستان سال ۱۴۰۱ رسیده است/ مهر
🔺در حال حاضر ۲ میلیون و ۳۳۳ هزار و ۴۵۷ نفر بیکار در کشور داریم که بررسی سهم «جمعیت بیکار تحصیل کرده از مجموع جمعیت بیکار کشور» حاکی از آن است که ۴۰.۹ درصد بیکاران کشور، در گروه فارغ‌التحصیلان آموزش عالی قرار دارند که این سهم در تابستان سال ۱۴۰۰، معادل ۴۰.۶ درصد بود که بیانگر رشد ۰.۳ درصدی تعداد فارغ التحصیلان بیکار است
🔺البته سهم «جمعیت شاغل فارغ‌التحصیل از کل شاغلان» با رشد مواجه بوده به طوری که این سهم ۰.۹ درصد افزایش داشته و از ۲۵.۶ درصد در تابستان سال ۱۴۰۰ به ۲۶.۵ درصد در تابستان سال ۱۴۰۱ رسیده است/ مهر
*هر وقت که مجهولان و بی‌اصلان و بی‌فضلان را عمل فرمایند (پست و منصب دهند) و معروفان و اصیلان را معطل گذارند و یک کس را پنج، شش عمل فرمایند و یکی را عمل نفرمایند، دلیل بر نادانی وزیر باشد و بدترین دشمن است که ده عمل، یک مرد را فرماید (چند شغلی) و ده مرد را یک عمل فرماید (ساختار موازی).*
👤خواجه نظام الملک طوسی
📖 سیاست نامه
👤خواجه نظام الملک طوسی
📖 سیاست نامه
👍1
Forwarded from روزنامه دنیای اقتصاد
فاجعه اقتصاد آفلاین
⭕️ فعالان اقتصادی و کارشناسان بخش‌های مختلف اقتصاد ایران تعبیری که از «وضعیت زندگی بدون اینترنت» برای کسب‌وکارها دارند، «باخت بزرگ تولید به فیلترینگ» است. «دنیای‌اقتصاد» با دو هدف «شناسایی» همه ابعاد خسارت «زلزله فیلترینگ بر اقتصاد» و همچنین «اعلام» آنها به سیاستگذار برای برون‌رفت از این فاجعه اقتصادی، اوضاع بازارهای مختلف و شرایط این روزهای سرمایه‌گذاری، تولید و فروش را بررسی کرده‌است.
⭕️ نتایج این بررسی-از شرکت‌های بزرگ تا استارت‌آپ‌ها و در نهایت کسب‌وکار‌های خرد- نشان می‌دهد «ادامه حیات در اقتصاد منهای اینترنت، برای فعالان اقتصادی غیرممکن است» و تداوم محدودیت و اختلال در شبکه‌های مجازی، نه تنها اعتبار صنعتگران و تجار در بازارهای جهانی را تحت تاثیر قرار می‌دهد که این تحدید اینترنت خود باعث تهدید رشد اقتصادی خواهد شد.
⭕️ قطع اینترنت، تولید در نیمی از بخش‌های اقتصاد ایران را محدود می‌کند؛ به‌طوری‌که نرخ رشد اقتصادی به‌طور چشمگیری کاهش می‌یابد. دراین‌باره ۴۰ فعال اقتصادی در نظرسنجی «دنیای‌اقتصاد» آسیب‌های به‌وجودآمده در بخش تولید طی هفته‌های اخیر را تشریح کردند.
⭕️ در بازار مسکن نیز فیلترینگ باعث تشدید ابررکود شده است و بازار سرمایه هم در اقتصاد آفلاین در کوتاه‌مدت از سمت تقاضا، آسیب خواهد دید. اینجا بخوانید👇
کانال رسمی روزنامه دنیای اقتصاد
@den_ir
https://b2n.ir/k85005
⭕️ فعالان اقتصادی و کارشناسان بخش‌های مختلف اقتصاد ایران تعبیری که از «وضعیت زندگی بدون اینترنت» برای کسب‌وکارها دارند، «باخت بزرگ تولید به فیلترینگ» است. «دنیای‌اقتصاد» با دو هدف «شناسایی» همه ابعاد خسارت «زلزله فیلترینگ بر اقتصاد» و همچنین «اعلام» آنها به سیاستگذار برای برون‌رفت از این فاجعه اقتصادی، اوضاع بازارهای مختلف و شرایط این روزهای سرمایه‌گذاری، تولید و فروش را بررسی کرده‌است.
⭕️ نتایج این بررسی-از شرکت‌های بزرگ تا استارت‌آپ‌ها و در نهایت کسب‌وکار‌های خرد- نشان می‌دهد «ادامه حیات در اقتصاد منهای اینترنت، برای فعالان اقتصادی غیرممکن است» و تداوم محدودیت و اختلال در شبکه‌های مجازی، نه تنها اعتبار صنعتگران و تجار در بازارهای جهانی را تحت تاثیر قرار می‌دهد که این تحدید اینترنت خود باعث تهدید رشد اقتصادی خواهد شد.
⭕️ قطع اینترنت، تولید در نیمی از بخش‌های اقتصاد ایران را محدود می‌کند؛ به‌طوری‌که نرخ رشد اقتصادی به‌طور چشمگیری کاهش می‌یابد. دراین‌باره ۴۰ فعال اقتصادی در نظرسنجی «دنیای‌اقتصاد» آسیب‌های به‌وجودآمده در بخش تولید طی هفته‌های اخیر را تشریح کردند.
⭕️ در بازار مسکن نیز فیلترینگ باعث تشدید ابررکود شده است و بازار سرمایه هم در اقتصاد آفلاین در کوتاه‌مدت از سمت تقاضا، آسیب خواهد دید. اینجا بخوانید👇
کانال رسمی روزنامه دنیای اقتصاد
@den_ir
https://b2n.ir/k85005
روزنامه دنیای اقتصاد
فاجعه اقتصاد آفلاین
فعالان اقتصادی و کارشناسان بخش‌های مختلف اقتصاد ایران تعبیری که از «وضعیت زندگی بدون اینترنت» برای کسب‌وکارها دارند، «باخت بزرگ تولید به فیلترینگ» است. «دنیای‌اقتصاد» با دو هدف «شناسایی» همه ابعاد خسارت «زلزله فیلترینگ بر اقتصاد» و همچنین «اعلام» آنها به…
Forwarded from روزنامه دنیای اقتصاد
⭕️ نظرسنجی «دنیای اقتصاد» از فعالان اقتصادی درباره تبعات اختلال اینترنت
👈 جراحت کسب‌وکارها از حبس اینترنت؛
👈 ۴۰ فعال اقتصادی به ۸ پرسش«دنیای‌اقتصاد» پاسخ دادند؛ اعتبار تجار ایرانی در خطر است؛
🟡 در این نظرسنجی ۸سوال از ۴۰فعال اقتصادی پرسیده شده است. ۵/ ۹۷درصد از پاسخ‌دهندگان عنوان کرده‌اند که کسب‌وکارشان از اختلالات اینترنت آسیب دیده‌است. همچنین نیمی از پاسخ‌دهندگان نیز برآورد کرده‌اند که خسارات ناشی از این محدودیت بین یک تا ۳۰درصد است.
🟡 ۵/ ۹۲درصد تایید کرده‌اند که تداوم اختلال در اینترنت و فیلترینگ می‌تواند خسارات آنها را تداوم بخشد، اما موضوع دیگری که در این نظرسنجی به آن پرداخته شده، اعتبار برندهای ایرانی است که ۵/ ۶۷درصد از پاسخ‌دهندگان گفته‌اند اخلال ایجاد‌شده موجب خسارت اعتباری به آنها شده است.
کانال رسمی روزنامه دنیای اقتصاد
@den_ir
https://b2n.ir/e73340
👈 جراحت کسب‌وکارها از حبس اینترنت؛
👈 ۴۰ فعال اقتصادی به ۸ پرسش«دنیای‌اقتصاد» پاسخ دادند؛ اعتبار تجار ایرانی در خطر است؛
🟡 در این نظرسنجی ۸سوال از ۴۰فعال اقتصادی پرسیده شده است. ۵/ ۹۷درصد از پاسخ‌دهندگان عنوان کرده‌اند که کسب‌وکارشان از اختلالات اینترنت آسیب دیده‌است. همچنین نیمی از پاسخ‌دهندگان نیز برآورد کرده‌اند که خسارات ناشی از این محدودیت بین یک تا ۳۰درصد است.
🟡 ۵/ ۹۲درصد تایید کرده‌اند که تداوم اختلال در اینترنت و فیلترینگ می‌تواند خسارات آنها را تداوم بخشد، اما موضوع دیگری که در این نظرسنجی به آن پرداخته شده، اعتبار برندهای ایرانی است که ۵/ ۶۷درصد از پاسخ‌دهندگان گفته‌اند اخلال ایجاد‌شده موجب خسارت اعتباری به آنها شده است.
کانال رسمی روزنامه دنیای اقتصاد
@den_ir
https://b2n.ir/e73340
Forwarded from روزنامه دنیای اقتصاد
سرمقاله امروز:
وقت رویارویی با واقعیت
👤 حسین سلاحورزی
✍️ اثر اصلی اختلال گسترده، جدی و طولانی‌مدت در دسترسی شهروندان و بنگاه‌های اقتصادی ایرانی به اینترنت، در میان‌‌مدت خود را در ساختارهای کلان تولید و تجارت و سرمایه کشور (به‌ویژه سرمایه نرم) آشکار خواهد کرد و درباره تخمین ابعاد آن، امروز تنها می‌توان به بیان این نکته اکتفا کرد که قطعا با یک «فاجعه ملی» و «بلای بین‌‌نسلی» مواجهیم.
✍️ برای درک این اثر، منشأ بروز آن و فهم این معنا که چرا هیچ «شبکه ملی اطلاعاتی» قادر به جبران یا حتی مهار این خسارت نیست، باید ابتدا درک صحیحی از معنا و کارکرد اینترنت و نقش آن در سازمان‌دهی اقتصادی و اجتماعی امروز جهان داشته باشیم.
✍️ اینترنت بر بستر فناوری مبادله غیرمتمرکز اطلاعات بسته‌‌ای (Data Package Switch: DPS) بنا شده؛ اما چیزی به مراتب فراتر از این فناوری است و به همین دلیل ساختن یک کپی از این فناوری برای انتقال اطلاعات دیجیتالی‌شده با اعمال محدودیت‌های بسیار و رویکرد تمرکزگرایانه (یا به اصطلاح همان اینترنت ملی) نمی‌‌تواند به هیچ‌‌عنوان جایگزین اینترنت شود...
✍️ محرومیت یک کشور از این ظرفیت سازمان‌دهی، حداقل از سه کانال مهم به ویرانی زیرساخت‌های تولید و تجارت در آن کشور منجر خواهد شد:
الف- سرمایه انسانی؛
ب- سازمان‌دهی صنعتی و اتصال به زنجیره ارزش جهانی تولید و تجارت؛
ج- از دست دادن سرمایه‌‌گذاران بین‌‌الملل...👇
کانال رسمی روزنامه دنیای اقتصاد
@den_ir
https://b2n.ir/g25082
وقت رویارویی با واقعیت
👤 حسین سلاحورزی
✍️ اثر اصلی اختلال گسترده، جدی و طولانی‌مدت در دسترسی شهروندان و بنگاه‌های اقتصادی ایرانی به اینترنت، در میان‌‌مدت خود را در ساختارهای کلان تولید و تجارت و سرمایه کشور (به‌ویژه سرمایه نرم) آشکار خواهد کرد و درباره تخمین ابعاد آن، امروز تنها می‌توان به بیان این نکته اکتفا کرد که قطعا با یک «فاجعه ملی» و «بلای بین‌‌نسلی» مواجهیم.
✍️ برای درک این اثر، منشأ بروز آن و فهم این معنا که چرا هیچ «شبکه ملی اطلاعاتی» قادر به جبران یا حتی مهار این خسارت نیست، باید ابتدا درک صحیحی از معنا و کارکرد اینترنت و نقش آن در سازمان‌دهی اقتصادی و اجتماعی امروز جهان داشته باشیم.
✍️ اینترنت بر بستر فناوری مبادله غیرمتمرکز اطلاعات بسته‌‌ای (Data Package Switch: DPS) بنا شده؛ اما چیزی به مراتب فراتر از این فناوری است و به همین دلیل ساختن یک کپی از این فناوری برای انتقال اطلاعات دیجیتالی‌شده با اعمال محدودیت‌های بسیار و رویکرد تمرکزگرایانه (یا به اصطلاح همان اینترنت ملی) نمی‌‌تواند به هیچ‌‌عنوان جایگزین اینترنت شود...
✍️ محرومیت یک کشور از این ظرفیت سازمان‌دهی، حداقل از سه کانال مهم به ویرانی زیرساخت‌های تولید و تجارت در آن کشور منجر خواهد شد:
الف- سرمایه انسانی؛
ب- سازمان‌دهی صنعتی و اتصال به زنجیره ارزش جهانی تولید و تجارت؛
ج- از دست دادن سرمایه‌‌گذاران بین‌‌الملل...👇
کانال رسمی روزنامه دنیای اقتصاد
@den_ir
https://b2n.ir/g25082
روزنامه دنیای اقتصاد
وقت رویارویی با واقعیت
درباره اینکه خسارت هر ساعت قطع یا اختلال گسترده در اینترنت معادل قیمت چند سطل زباله شهری است؟ چه تعداد شغل در صنعت خرده‌‌فروشی الکترونیکی از این اختلالات آسیب دیده؟ و تاثیر بروز این اختلال در زنجیره تجارت بر بنگاه‌های تولیدی خرد و متوسط چیست؟ و مجموع این…
Forwarded from روزنامه دنیای اقتصاد
فاجعه اقتصاد آفلاین
⭕️ فعالان اقتصادی و کارشناسان بخش‌های مختلف اقتصاد ایران تعبیری که از «وضعیت زندگی بدون اینترنت» برای کسب‌وکارها دارند، «باخت بزرگ تولید به فیلترینگ» است. «دنیای‌اقتصاد» با دو هدف «شناسایی» همه ابعاد خسارت «زلزله فیلترینگ بر اقتصاد» و همچنین «اعلام» آنها به سیاستگذار برای برون‌رفت از این فاجعه اقتصادی، اوضاع بازارهای مختلف و شرایط این روزهای سرمایه‌گذاری، تولید و فروش را بررسی کرده‌است.
⭕️ نتایج این بررسی-از شرکت‌های بزرگ تا استارت‌آپ‌ها و در نهایت کسب‌وکار‌های خرد- نشان می‌دهد «ادامه حیات در اقتصاد منهای اینترنت، برای فعالان اقتصادی غیرممکن است» و تداوم محدودیت و اختلال در شبکه‌های مجازی، نه تنها اعتبار صنعتگران و تجار در بازارهای جهانی را تحت تاثیر قرار می‌دهد که این تحدید اینترنت خود باعث تهدید رشد اقتصادی خواهد شد.
⭕️ قطع اینترنت، تولید در نیمی از بخش‌های اقتصاد ایران را محدود می‌کند؛ به‌طوری‌که نرخ رشد اقتصادی به‌طور چشمگیری کاهش می‌یابد. دراین‌باره ۴۰ فعال اقتصادی در نظرسنجی «دنیای‌اقتصاد» آسیب‌های به‌وجودآمده در بخش تولید طی هفته‌های اخیر را تشریح کردند.
⭕️ در بازار مسکن نیز فیلترینگ باعث تشدید ابررکود شده است و بازار سرمایه هم در اقتصاد آفلاین در کوتاه‌مدت از سمت تقاضا، آسیب خواهد دید. اینجا بخوانید👇
کانال رسمی روزنامه دنیای اقتصاد
@den_ir
https://b2n.ir/k85005
⭕️ فعالان اقتصادی و کارشناسان بخش‌های مختلف اقتصاد ایران تعبیری که از «وضعیت زندگی بدون اینترنت» برای کسب‌وکارها دارند، «باخت بزرگ تولید به فیلترینگ» است. «دنیای‌اقتصاد» با دو هدف «شناسایی» همه ابعاد خسارت «زلزله فیلترینگ بر اقتصاد» و همچنین «اعلام» آنها به سیاستگذار برای برون‌رفت از این فاجعه اقتصادی، اوضاع بازارهای مختلف و شرایط این روزهای سرمایه‌گذاری، تولید و فروش را بررسی کرده‌است.
⭕️ نتایج این بررسی-از شرکت‌های بزرگ تا استارت‌آپ‌ها و در نهایت کسب‌وکار‌های خرد- نشان می‌دهد «ادامه حیات در اقتصاد منهای اینترنت، برای فعالان اقتصادی غیرممکن است» و تداوم محدودیت و اختلال در شبکه‌های مجازی، نه تنها اعتبار صنعتگران و تجار در بازارهای جهانی را تحت تاثیر قرار می‌دهد که این تحدید اینترنت خود باعث تهدید رشد اقتصادی خواهد شد.
⭕️ قطع اینترنت، تولید در نیمی از بخش‌های اقتصاد ایران را محدود می‌کند؛ به‌طوری‌که نرخ رشد اقتصادی به‌طور چشمگیری کاهش می‌یابد. دراین‌باره ۴۰ فعال اقتصادی در نظرسنجی «دنیای‌اقتصاد» آسیب‌های به‌وجودآمده در بخش تولید طی هفته‌های اخیر را تشریح کردند.
⭕️ در بازار مسکن نیز فیلترینگ باعث تشدید ابررکود شده است و بازار سرمایه هم در اقتصاد آفلاین در کوتاه‌مدت از سمت تقاضا، آسیب خواهد دید. اینجا بخوانید👇
کانال رسمی روزنامه دنیای اقتصاد
@den_ir
https://b2n.ir/k85005
روزنامه دنیای اقتصاد
فاجعه اقتصاد آفلاین
فعالان اقتصادی و کارشناسان بخش‌های مختلف اقتصاد ایران تعبیری که از «وضعیت زندگی بدون اینترنت» برای کسب‌وکارها دارند، «باخت بزرگ تولید به فیلترینگ» است. «دنیای‌اقتصاد» با دو هدف «شناسایی» همه ابعاد خسارت «زلزله فیلترینگ بر اقتصاد» و همچنین «اعلام» آنها به…
Forwarded from روزنامه دنیای اقتصاد
قطع اینترنت چطور میزان تولید را کم می‌کند؟
💢 گفت‌‌‌وگو با صنعتگران، برخی فعالان بخش خصوصی و اعضای اتاق‌بازرگانی ایران حاکی از اثرگذاری قطع اینترنت بر واحدهای تولیدی از سه‌مسیر متفاوت است. در مسیر نخست، قطع اینترنت موجب خواهد شد تا محصول در جریان ساخت و تولید دچار مشکل شود و صنعت را از این ناحیه تحت فشار قرار دهد. این معضل عمدتا در صنایعی نظیر نساجی که دستگاه‌‌‌های ریسندگی از طرح‌‌‌های خاصی برای تولید پارچه استفاده می‌کنند یا در صنایع لبنیات، به‌ویژه تولید شیر، صنایع فولاد یا بخش دارو بیشتر دیده می‌شود. آن‌دسته از فعالیت‌‌‌های تولید محصولات کشاورزی که در آن سمپاشی مزرعه با پهپاد انجام می‌شود یا آن بخش از فعالیت معدنی که سنجش و اکتشاف هوایی در آن پیوسته صورت می‌گیرد، از قطعی اینترنت ضربه دیدهاند.
💢 در مسیر دوم، قطع اینترنت بر تمام فرآیندهای بیرون از کارخانه، اعم از تامین، توزیع، فروش یا دریافت سفارش، ترخیص کالا، قطعات و مواد از گمرک یا مسائل ارزی در بانک‌مرکزی تاثیر می‌‌‌گذارد.
💢 سومین ضربه قطعی اینترنت به تولید که قطعا اثرات مخربی نظیر افزایش بیکاری و کاهش رفاه ملی را در پی دارد، افت تقاضا و کاهش تولید در ماه‌‌‌های آتی است که زمینه کاهش سود و حتی افزایش زیان تولیدکنندگان را فراهم می‌کند؛ موضوعی که همین حالا در صنعت غذا خود را نشان داده است.
کانال رسمی روزنامه دنیای اقتصاد
@den_ir
https://b2n.ir/k85005
💢 گفت‌‌‌وگو با صنعتگران، برخی فعالان بخش خصوصی و اعضای اتاق‌بازرگانی ایران حاکی از اثرگذاری قطع اینترنت بر واحدهای تولیدی از سه‌مسیر متفاوت است. در مسیر نخست، قطع اینترنت موجب خواهد شد تا محصول در جریان ساخت و تولید دچار مشکل شود و صنعت را از این ناحیه تحت فشار قرار دهد. این معضل عمدتا در صنایعی نظیر نساجی که دستگاه‌‌‌های ریسندگی از طرح‌‌‌های خاصی برای تولید پارچه استفاده می‌کنند یا در صنایع لبنیات، به‌ویژه تولید شیر، صنایع فولاد یا بخش دارو بیشتر دیده می‌شود. آن‌دسته از فعالیت‌‌‌های تولید محصولات کشاورزی که در آن سمپاشی مزرعه با پهپاد انجام می‌شود یا آن بخش از فعالیت معدنی که سنجش و اکتشاف هوایی در آن پیوسته صورت می‌گیرد، از قطعی اینترنت ضربه دیدهاند.
💢 در مسیر دوم، قطع اینترنت بر تمام فرآیندهای بیرون از کارخانه، اعم از تامین، توزیع، فروش یا دریافت سفارش، ترخیص کالا، قطعات و مواد از گمرک یا مسائل ارزی در بانک‌مرکزی تاثیر می‌‌‌گذارد.
💢 سومین ضربه قطعی اینترنت به تولید که قطعا اثرات مخربی نظیر افزایش بیکاری و کاهش رفاه ملی را در پی دارد، افت تقاضا و کاهش تولید در ماه‌‌‌های آتی است که زمینه کاهش سود و حتی افزایش زیان تولیدکنندگان را فراهم می‌کند؛ موضوعی که همین حالا در صنعت غذا خود را نشان داده است.
کانال رسمی روزنامه دنیای اقتصاد
@den_ir
https://b2n.ir/k85005
روزنامه دنیای اقتصاد
فاجعه اقتصاد آفلاین
فعالان اقتصادی و کارشناسان بخش‌های مختلف اقتصاد ایران تعبیری که از «وضعیت زندگی بدون اینترنت» برای کسب‌وکارها دارند، «باخت بزرگ تولید به فیلترینگ» است. «دنیای‌اقتصاد» با دو هدف «شناسایی» همه ابعاد خسارت «زلزله فیلترینگ بر اقتصاد» و همچنین «اعلام» آنها به…
Forwarded from انجمن مدیران
⭕️ بهترین ویژگی های مدیران موفق از نظر مدیر منابع انسانی لینکدین
🔸واضح است که کیفیت رفتارهای مدیران در یک سازمان می‌تواند در کارکرد و پیشرفت تیم کاری، تاثیر فوق‌العاده چشمگیری داشته باشد. در این میان پت وادورز (Pat Wadors) مدیر بخش منابع انسانی لینکدین به بیان تجربه‌ی ارزیابی‌اش از رفتارهای حرفهای مدیران موفق پرداخته است.
🔹چارت مدیریتی لینکدین به این صورت است که رید هافمن موسس و رییس آن، جف وینر مدیرعامل و معاون رییس و پت وادورز مسئول منابع انسانی و سازمان‌دهی استعداد های جهانی است.
🔹وادورز در مصاحبه‌ای که با بیزینس اینسایدر داشته، مجموعه‌ای از معیارهای مدیران موفق و عالی را معرفی کرده است. این ویژگی‌ها برای مدیریت در هر سازمانی می‌تواند کارآمد باشد؛ در ادامه به بیان این ویژگی‌ها خواهیم پرداخت:
1⃣ آنها به رشد کارمندان خود اهمیت میدهند
بن کاسنوچا در کتاب خود به نام اتحاد (The Alliance) در رابطه‌ی بین مدیران و کارکنان توضیح می‌دهد که چگونه کارفرمایان می‌توانند بهترین های سازمان خود را حفظ کرده و بین آنها اتحاد برقرار کنند.
🔹وادورز می‌گوید: بهترین مدیران، مدام کارمندان خود را به سمت رشد و پیشرفت سوق میدهند و چالش‌ها و فرصت‌های یادگیری جدید را برای آنها فراهم می‌کنند.
2⃣ آنها عملکرد کار را به شکل مداوم مرور می‌کنند
مدیران حرفهای به جای این که منتظر باشند تا سال به پایان برسد و گزارش عملکرد را آن موقع مرور کنند، دایم در جریان روند کار قرار دارند و با اعضای تیم خود گفتگو می‌کنند.
🔹بنا به گفته‌ی وادورز این مرورها الزاما گزارشات هیجان‌آوری نیستند و حتی می‌توانند خسته کننده باشند.
3⃣ آنها انتظارات خود را شفاف بیان می‌کنند
مدیران مطرح به جای این که فهرستی از وظایف را در اختیار کارکنان خود قرار دهند، با آنها وارد ارتباط شده و اطمینان حاصل می‌کنند که انتظارات آنها برای کارمندانشان تفهیم شده است.
4⃣ آنها ذهنیت کارآفرینی را پرورش میدهند
بهترین مدیران حاضر در شبکه‌ی لینکدین به دنبال توانمدسازی کارکنان خود هستند و از آنها می‌خواهند به دنبال راهکارهای بهتر و جدیدتر باشند.
5⃣ آنها کارکنان را به ریسک پذیری تشویق می‌کنند
وادورز بر این عقیده است که کارمندان لینکدین باید بتوانند بگویند که: من این اختیار را دارم که در یک چارچوب معین تصمیم گیری‌هایی داشته باشم و دست به ریسک‌های حساب شده بزنم؛ در این صورت است که از اشتباهات خود در لینکدین درس می‌گیرم.
🔹لینکدین به رویکرد کاری حاکم بر سیلیکون ولی مبنی بر نترسیدن از شکست عقیده دارد و آن را نوعی تجربه می‌داند که می‌توان از آن درس گرفت بدون این که نیازی باشد زمان را برای تاسف هدر داد.
6⃣ آنها درباره‌ی خط مشی شرکت توضیح میدهند
بهترین مدیران لینکدین، شفاف عمل می‌کنند و در مورد خطی مشی شرکت و ماموریت کلی آن با اعضای تیم وارد گفتگو می‌شوند.
7⃣ آنها به حرفهای خود عمل می‌کنند
در نهایت، بهترین مدیران تمام رفتار هایی که از کارمندان خود انتظار دارند را اجرا می‌کنند.
وادورز، جف وینر را الگویی عالی معرفی کرد که حضور قوی و حمایت‌گری در لینکدین دارد.
🖋مدیریت منابع انسانی
🎖انجمن مدیران، بزرگترین تشکل مدیریتی ایران @Managersclub
🔸واضح است که کیفیت رفتارهای مدیران در یک سازمان می‌تواند در کارکرد و پیشرفت تیم کاری، تاثیر فوق‌العاده چشمگیری داشته باشد. در این میان پت وادورز (Pat Wadors) مدیر بخش منابع انسانی لینکدین به بیان تجربه‌ی ارزیابی‌اش از رفتارهای حرفهای مدیران موفق پرداخته است.
🔹چارت مدیریتی لینکدین به این صورت است که رید هافمن موسس و رییس آن، جف وینر مدیرعامل و معاون رییس و پت وادورز مسئول منابع انسانی و سازمان‌دهی استعداد های جهانی است.
🔹وادورز در مصاحبه‌ای که با بیزینس اینسایدر داشته، مجموعه‌ای از معیارهای مدیران موفق و عالی را معرفی کرده است. این ویژگی‌ها برای مدیریت در هر سازمانی می‌تواند کارآمد باشد؛ در ادامه به بیان این ویژگی‌ها خواهیم پرداخت:
1⃣ آنها به رشد کارمندان خود اهمیت میدهند
بن کاسنوچا در کتاب خود به نام اتحاد (The Alliance) در رابطه‌ی بین مدیران و کارکنان توضیح می‌دهد که چگونه کارفرمایان می‌توانند بهترین های سازمان خود را حفظ کرده و بین آنها اتحاد برقرار کنند.
🔹وادورز می‌گوید: بهترین مدیران، مدام کارمندان خود را به سمت رشد و پیشرفت سوق میدهند و چالش‌ها و فرصت‌های یادگیری جدید را برای آنها فراهم می‌کنند.
2⃣ آنها عملکرد کار را به شکل مداوم مرور می‌کنند
مدیران حرفهای به جای این که منتظر باشند تا سال به پایان برسد و گزارش عملکرد را آن موقع مرور کنند، دایم در جریان روند کار قرار دارند و با اعضای تیم خود گفتگو می‌کنند.
🔹بنا به گفته‌ی وادورز این مرورها الزاما گزارشات هیجان‌آوری نیستند و حتی می‌توانند خسته کننده باشند.
3⃣ آنها انتظارات خود را شفاف بیان می‌کنند
مدیران مطرح به جای این که فهرستی از وظایف را در اختیار کارکنان خود قرار دهند، با آنها وارد ارتباط شده و اطمینان حاصل می‌کنند که انتظارات آنها برای کارمندانشان تفهیم شده است.
4⃣ آنها ذهنیت کارآفرینی را پرورش میدهند
بهترین مدیران حاضر در شبکه‌ی لینکدین به دنبال توانمدسازی کارکنان خود هستند و از آنها می‌خواهند به دنبال راهکارهای بهتر و جدیدتر باشند.
5⃣ آنها کارکنان را به ریسک پذیری تشویق می‌کنند
وادورز بر این عقیده است که کارمندان لینکدین باید بتوانند بگویند که: من این اختیار را دارم که در یک چارچوب معین تصمیم گیری‌هایی داشته باشم و دست به ریسک‌های حساب شده بزنم؛ در این صورت است که از اشتباهات خود در لینکدین درس می‌گیرم.
🔹لینکدین به رویکرد کاری حاکم بر سیلیکون ولی مبنی بر نترسیدن از شکست عقیده دارد و آن را نوعی تجربه می‌داند که می‌توان از آن درس گرفت بدون این که نیازی باشد زمان را برای تاسف هدر داد.
6⃣ آنها درباره‌ی خط مشی شرکت توضیح میدهند
بهترین مدیران لینکدین، شفاف عمل می‌کنند و در مورد خطی مشی شرکت و ماموریت کلی آن با اعضای تیم وارد گفتگو می‌شوند.
7⃣ آنها به حرفهای خود عمل می‌کنند
در نهایت، بهترین مدیران تمام رفتار هایی که از کارمندان خود انتظار دارند را اجرا می‌کنند.
وادورز، جف وینر را الگویی عالی معرفی کرد که حضور قوی و حمایت‌گری در لینکدین دارد.
🖋مدیریت منابع انسانی
🎖انجمن مدیران، بزرگترین تشکل مدیریتی ایران @Managersclub
Forwarded from روزنامه دنیای اقتصاد
همه چیزهایی که باید در مورد تحول دیجیتال بدانید
👁🗨 تحول دیجیتال چیست؟ تحول دیجیتال فرآیند انطباق شیوههای تجاری موجود با روش‌های دیجیتال جدید برای افزایش کارآیی و همگامی با تقاضاهای در حال تغییر بازار است. این به معنای ادغام فناوریهای جدید، دادههای بزرگ، محاسبات ابری، هوش مصنوعی، یادگیری ماشینی و اینترنت اشیا در هر حوزه‌‌‌ای از کسب و کار است.
👁🗨 این امری ضروری است که نه تنها به دلیل نوآوری، فناوری جدید را پیاده‌سازی کنیم، بلکه با استفاده از روش‌های مدیریت پروژه چابک و ابزارها و تکنیک‌‌‌های مدرن همکاری تجاری، فرهنگ شرکت را به طور اساسی تغییر و کارآیی عملیاتی را افزایش دهیم.
اهمیت تحول دیجیتال از چه بابت است؟👇
کانال رسمی روزنامه دنیای اقتصاد
@den_ir
https://b2n.ir/j11256
👁🗨 تحول دیجیتال چیست؟ تحول دیجیتال فرآیند انطباق شیوههای تجاری موجود با روش‌های دیجیتال جدید برای افزایش کارآیی و همگامی با تقاضاهای در حال تغییر بازار است. این به معنای ادغام فناوریهای جدید، دادههای بزرگ، محاسبات ابری، هوش مصنوعی، یادگیری ماشینی و اینترنت اشیا در هر حوزه‌‌‌ای از کسب و کار است.
👁🗨 این امری ضروری است که نه تنها به دلیل نوآوری، فناوری جدید را پیاده‌سازی کنیم، بلکه با استفاده از روش‌های مدیریت پروژه چابک و ابزارها و تکنیک‌‌‌های مدرن همکاری تجاری، فرهنگ شرکت را به طور اساسی تغییر و کارآیی عملیاتی را افزایش دهیم.
اهمیت تحول دیجیتال از چه بابت است؟👇
کانال رسمی روزنامه دنیای اقتصاد
@den_ir
https://b2n.ir/j11256
روزنامه دنیای اقتصاد
همه چیزهایی که باید در مورد تحول دیجیتال بدانید
تحول دیجیتال چیست؟ تحول دیجیتال فرآیند انطباق شیوههای تجاری موجود با روش‌های دیجیتال جدید برای افزایش کارآیی و همگامی با تقاضاهای در حال تغییر بازار است. این به معنای ادغام فناوریهای جدید، دادههای بزرگ، محاسبات ابری، هوش مصنوعی، یادگیری ماشینی و…
اسم رمز جیتکس ۲۰۲۲؛ اقتصاد دیجیتال
👈 گزارش «دنیای‌اقتصاد» از بزرگترین رویداد سالانه فناوری خاورمیانه؛ چرا رهبران تکنولوژی در دبی حاضر شدند؟
👈 آفریقا بزرگترین اقتصاد دیجیتال آینده؛
👁🗨 رویداد سالانه فناوری خاورمیانه با سابقه ۴۲ ساله، هفته گذشته در دبی آغاز به کار کرد. اما «جیتکس ۲۰۲۲» متفاوت از نمایشگاه‌های قبل، به شکل خیره-کننده، محل حضور رهبران و بزرگان صنعت تکنولوژی جهان شد و همزمان، استقبال کم ¬سابقه از سمت بازدیدکنندگان کشورهای مختلف برای حضور در این نمایشگاه به عمل آمد.
👁🗨 ۵۲ درصد از شرکت‌کنندگان امسال برای اولین بار در این رویداد حضور داشتند. رشد چشمگیر استقبال‌کنندگان از رویداد امسال نسبت به سال گذشته، انعکاسی از افزایش قابل‌توجه تقاضا در بازارهای نوظهور و محبوب صنعت تکنولوژی به خصوص در زمینه‌های متاورس، وب ۳، هوش مصنوعی، بلاک‌چین، شبکه مخابراتی ۶G، رایانش ابری یا کلاد، صنعت فین‌تک و بزرگ‌داده است.
👁🗨 حضور بیش از ۲۵۰ نهاد دولتی به عنوان شرکای تجاری بخش خصوصی و همکاران پروژه‌های استراتژیک آنها، نشان از اهمیت فناوریهای مدرن و اقتصاد دیجیتال در میان کشورهای مختلف دارد. در جیتکس امسال، آفریقا به عنوان بزرگترین اقتصاد دیجیتال آینده جهان معرفی شد. آفریقا حالا لقب قاره نوظهور جهان تکنولوژی را به خود اختصاص داده است...
کانال رسمی روزنامه دنیای اقتصاد
@den_ir
https://b2n.ir/u91780
👈 گزارش «دنیای‌اقتصاد» از بزرگترین رویداد سالانه فناوری خاورمیانه؛ چرا رهبران تکنولوژی در دبی حاضر شدند؟
👈 آفریقا بزرگترین اقتصاد دیجیتال آینده؛
👁🗨 رویداد سالانه فناوری خاورمیانه با سابقه ۴۲ ساله، هفته گذشته در دبی آغاز به کار کرد. اما «جیتکس ۲۰۲۲» متفاوت از نمایشگاه‌های قبل، به شکل خیره-کننده، محل حضور رهبران و بزرگان صنعت تکنولوژی جهان شد و همزمان، استقبال کم ¬سابقه از سمت بازدیدکنندگان کشورهای مختلف برای حضور در این نمایشگاه به عمل آمد.
👁🗨 ۵۲ درصد از شرکت‌کنندگان امسال برای اولین بار در این رویداد حضور داشتند. رشد چشمگیر استقبال‌کنندگان از رویداد امسال نسبت به سال گذشته، انعکاسی از افزایش قابل‌توجه تقاضا در بازارهای نوظهور و محبوب صنعت تکنولوژی به خصوص در زمینه‌های متاورس، وب ۳، هوش مصنوعی، بلاک‌چین، شبکه مخابراتی ۶G، رایانش ابری یا کلاد، صنعت فین‌تک و بزرگ‌داده است.
👁🗨 حضور بیش از ۲۵۰ نهاد دولتی به عنوان شرکای تجاری بخش خصوصی و همکاران پروژه‌های استراتژیک آنها، نشان از اهمیت فناوریهای مدرن و اقتصاد دیجیتال در میان کشورهای مختلف دارد. در جیتکس امسال، آفریقا به عنوان بزرگترین اقتصاد دیجیتال آینده جهان معرفی شد. آفریقا حالا لقب قاره نوظهور جهان تکنولوژی را به خود اختصاص داده است...
کانال رسمی روزنامه دنیای اقتصاد
@den_ir
https://b2n.ir/u91780
روزنامه دنیای اقتصاد
اسم رمز جیتکس 2022؛ اقتصاد دیجیتال
بزرگترین رویداد سالانه فناوری خاورمیانه با سابقه 42 ساله، هفته گذشته در دبی آغاز به کار کرد اما «جیتکس 2022» متفاوت از نمایشگاه‌های قبل، به شکل خیره‌کننده، محل حضور رهبران و بزرگان صنعت تکنولوژی جهان شد و همزمان، استقبال کم سابقه از سمت بازدیدکنندگان…
✳️ قانون مورفی
✅ آیا تاکنون برای شما پیش آمده که عزم خود را برای انجام یک پروژه به بهترین شکل جزم کرده باشید اما یک اتفاق کاملا غیر پیش بینی شده که شاید هر صد سال اتفاق افتد برای شما رخ داده و همه نقشه ها را نقش برآب کند؟
□یا به طور مثال دنبال لباسی در کمد خود می گردید و لباسی که مدنظر شما نیست مدام جلوی چشمتان است؛ حال اگر در زمانی دیگر به همان لباس نیاز داشته باشید پیدا نخواهد شد. در اصطلاح عامیانه می گوئید: "که من چقدر بد شانس هستم." اما در غرب در این شرایط، قانون مورفی را مثال می زنند.
●اگر کارتون مورچه و مورچه‌خوار را دیده باشید، احتمالاً یکی از صحنه‌های معروف آن را به‌خاطر دارید. در بخشی از آن کارتون، مورچه‌خوار زبان خود را روی خیابان پهن می‌کند تا مورچه را هنگام عبور از آنجا بگیرد و گرفتار کند. اما در همان لحظه، اتوبوس جهانگردی از آن نقطه عبور می‌کند و زبان او را زیر می‌گیرد. مورچه‌خوار با عصبانیت فریاد می‌زند: اتوبوس جهانگردی فقط سالی یک بار از اینجا رد می‌شود؛ آخر چرا حالا؟ برای نسلی که آن کارتون را دیدهاند، اتوبوس جهانگردی اصطلاحی است که برای بدشانسی‌های غیرقابل‌انتظار به کار می‌رود: اتفاق‌های نادری که فرض ما بر این است که به‌ندرت با آنها روبرو خواهیم شد؛ اما ظاهراً در اغلب مواقع، در مسیر ما قرار می‌گیرند!
○قانون مورفی می گوید: هر خطای ممکن رخ خواهد داد. این جمله از «ادوارد مورفی»، مهندس نیروی هوایی آمریکا است. طبق این قانون، همیشه همه چیزها در بدترین و نامناسبترین زمان به خطا می روند و کارها را لنگ می گذارند. معمولاً هنگامی که شخصی همواره بدشانسی می آورد او را مشمول قانون مورفی می نامند.
■اصلی ترین پیامی که این قانون بیان می کند این است که اگر راه های متفاوتی برای انجام کاری باشد که یکی از آنها به خرابی یا فاجعه بینجامد، حتماً یک نفر کار را به همان صورت انجام خواهد داد. که معمولاً به این صورت بیان می شود: «خطای احتمالی رخ خواهد داد.»
□کاپیتان ادوارد اِی مورفی جونیور مهندس نیروی هوایی بود. او درطول حرفه‌های نظامی و غیرنظامی خود در آزمایش‌های طراحی مهندسی فراوانی شرکت کرد و یکی از این آزمایش‌ها (تقریبا به‌طور اتفاقی) موجب پیدایش قانون مورفی شد.
●در سال ۱۹۴۹ افسران پایگاه نیروی هوایی ادواردز در کالیفرنیا درحال انجام آزمایش‌های پروژه‌ی MX981 بودند تا میزان نیروی گرانشی قابل‌تحمل برای انسان را مشخص کنند. آنها امیدوار بودند که از یافته‌های‌شان در طراحی هواپیماهای آینده استفاده شود.
○تیم پروژه برای شبیه‌سازی نیروی سقوط هواپیما از یک واگن موشکی (rocket sled) به نام «Gee Whiz» استفاده کردند. واگن موشکی با سرعت بیش از ۲۰۰ مایل بر ساعت به‌سمت پایین مسیری نیم مایلی (۸۰۴٫۶۷۲ متر) حرکت و باید در کمتر از یک ثانیه به‌طور ناگهانی توقف می‌کرد. مشکل این بود که برای مشخص شدن اینکه دقیقا هر فرد چه میزان نیرویی را می‌تواند تحمل کند، باید از انسانی واقعی در آزمایش استفاده می‌شد تا آن نیرو را تجربه کند. سرهنگ جان پاول استاپ که پزشکی حرفهای در نیروی هوایی بود برای سوار شدن در واگن موشکی داوطلب شد. استاپ در طول چندین ماه بارها سوار واگن موشکی شد و این آزمایش‌ها از نظر جسمی فشار زیادی به او وارد کرد. او دچار شکستگی استخوان، صدمات گوناگون و پارگی رگ‌های خونی چشم‌هایش شد و اینها همگی برای پیشرفت علم بود.
■مورفی نیز در یکی از این آزمایش‌ها شرکت کرد. البته در آن آزمایش از مجموعه‌ای از سنسورهایی استفاده شد که به ابزارهایی که دکتر استاپ را به واگن موشکی متصل نگه می‌داشت، وصل می‌شد. این سنسورها میزان دقیق نیروی گرانشی اعمال‌شده در زمان توقف ناگهانی واگن موشکی را اندازه‌گیری می‌کردند و موجب افزایش قابلیت اطمینان دادههای به‌دست آمده می‌شدند.
□در اولین آزمایش پس از متصل کردن سنسورها، رقم صفر نمایش داده شد، چون تمام سنسورها به‌صورت اشتباه متصل شده بودند. برای هر سنسور ۲ حالت برای اتصال وجود داشت که یکی درست و دیگری اشتباه بود و تمام سنسورها به‌شکل اشتباه متصل شده بودند.
وقتی مورفی متوجه این اشتباه‌ها شد، زیرلب چیزی در مورد تکنسین (که قاعدتا مسئول این اشتباه‌ها بود) گفت. مورفی چیزی شبیه این را گفت که: «اگر برای انجام کاری ۲ راه وجود داشته باشد و یکی از آنها منجر به فاجعه شود، او همان را انجام می‌دهد».
●مدت کوتاهی پس از آن مورفی به فرودگاه رایت بازگشت و در آنجا مستقر شد. ولی استاپ (مردی که به‌دلیل حس شوخ‌طبعی و هوش خود مشهور بود) جهان‌شمول بودن و فراگیری آنچه مورفی گفته بود را تشخیص داد و در کنفرانس مطبوعاتی گفت که عملکرد و سابقه‌ی خوب تیم واگن موشکی از نظر ایمنی، به‌دلیل آگاهی این تیم از قانون مورفی بوده است. او گفت قانون مورفی یعنی هر خطایی که بتواند رخ دهد، رخ می‌دهد....
✅ آیا تاکنون برای شما پیش آمده که عزم خود را برای انجام یک پروژه به بهترین شکل جزم کرده باشید اما یک اتفاق کاملا غیر پیش بینی شده که شاید هر صد سال اتفاق افتد برای شما رخ داده و همه نقشه ها را نقش برآب کند؟
□یا به طور مثال دنبال لباسی در کمد خود می گردید و لباسی که مدنظر شما نیست مدام جلوی چشمتان است؛ حال اگر در زمانی دیگر به همان لباس نیاز داشته باشید پیدا نخواهد شد. در اصطلاح عامیانه می گوئید: "که من چقدر بد شانس هستم." اما در غرب در این شرایط، قانون مورفی را مثال می زنند.
●اگر کارتون مورچه و مورچه‌خوار را دیده باشید، احتمالاً یکی از صحنه‌های معروف آن را به‌خاطر دارید. در بخشی از آن کارتون، مورچه‌خوار زبان خود را روی خیابان پهن می‌کند تا مورچه را هنگام عبور از آنجا بگیرد و گرفتار کند. اما در همان لحظه، اتوبوس جهانگردی از آن نقطه عبور می‌کند و زبان او را زیر می‌گیرد. مورچه‌خوار با عصبانیت فریاد می‌زند: اتوبوس جهانگردی فقط سالی یک بار از اینجا رد می‌شود؛ آخر چرا حالا؟ برای نسلی که آن کارتون را دیدهاند، اتوبوس جهانگردی اصطلاحی است که برای بدشانسی‌های غیرقابل‌انتظار به کار می‌رود: اتفاق‌های نادری که فرض ما بر این است که به‌ندرت با آنها روبرو خواهیم شد؛ اما ظاهراً در اغلب مواقع، در مسیر ما قرار می‌گیرند!
○قانون مورفی می گوید: هر خطای ممکن رخ خواهد داد. این جمله از «ادوارد مورفی»، مهندس نیروی هوایی آمریکا است. طبق این قانون، همیشه همه چیزها در بدترین و نامناسبترین زمان به خطا می روند و کارها را لنگ می گذارند. معمولاً هنگامی که شخصی همواره بدشانسی می آورد او را مشمول قانون مورفی می نامند.
■اصلی ترین پیامی که این قانون بیان می کند این است که اگر راه های متفاوتی برای انجام کاری باشد که یکی از آنها به خرابی یا فاجعه بینجامد، حتماً یک نفر کار را به همان صورت انجام خواهد داد. که معمولاً به این صورت بیان می شود: «خطای احتمالی رخ خواهد داد.»
□کاپیتان ادوارد اِی مورفی جونیور مهندس نیروی هوایی بود. او درطول حرفه‌های نظامی و غیرنظامی خود در آزمایش‌های طراحی مهندسی فراوانی شرکت کرد و یکی از این آزمایش‌ها (تقریبا به‌طور اتفاقی) موجب پیدایش قانون مورفی شد.
●در سال ۱۹۴۹ افسران پایگاه نیروی هوایی ادواردز در کالیفرنیا درحال انجام آزمایش‌های پروژه‌ی MX981 بودند تا میزان نیروی گرانشی قابل‌تحمل برای انسان را مشخص کنند. آنها امیدوار بودند که از یافته‌های‌شان در طراحی هواپیماهای آینده استفاده شود.
○تیم پروژه برای شبیه‌سازی نیروی سقوط هواپیما از یک واگن موشکی (rocket sled) به نام «Gee Whiz» استفاده کردند. واگن موشکی با سرعت بیش از ۲۰۰ مایل بر ساعت به‌سمت پایین مسیری نیم مایلی (۸۰۴٫۶۷۲ متر) حرکت و باید در کمتر از یک ثانیه به‌طور ناگهانی توقف می‌کرد. مشکل این بود که برای مشخص شدن اینکه دقیقا هر فرد چه میزان نیرویی را می‌تواند تحمل کند، باید از انسانی واقعی در آزمایش استفاده می‌شد تا آن نیرو را تجربه کند. سرهنگ جان پاول استاپ که پزشکی حرفهای در نیروی هوایی بود برای سوار شدن در واگن موشکی داوطلب شد. استاپ در طول چندین ماه بارها سوار واگن موشکی شد و این آزمایش‌ها از نظر جسمی فشار زیادی به او وارد کرد. او دچار شکستگی استخوان، صدمات گوناگون و پارگی رگ‌های خونی چشم‌هایش شد و اینها همگی برای پیشرفت علم بود.
■مورفی نیز در یکی از این آزمایش‌ها شرکت کرد. البته در آن آزمایش از مجموعه‌ای از سنسورهایی استفاده شد که به ابزارهایی که دکتر استاپ را به واگن موشکی متصل نگه می‌داشت، وصل می‌شد. این سنسورها میزان دقیق نیروی گرانشی اعمال‌شده در زمان توقف ناگهانی واگن موشکی را اندازه‌گیری می‌کردند و موجب افزایش قابلیت اطمینان دادههای به‌دست آمده می‌شدند.
□در اولین آزمایش پس از متصل کردن سنسورها، رقم صفر نمایش داده شد، چون تمام سنسورها به‌صورت اشتباه متصل شده بودند. برای هر سنسور ۲ حالت برای اتصال وجود داشت که یکی درست و دیگری اشتباه بود و تمام سنسورها به‌شکل اشتباه متصل شده بودند.
وقتی مورفی متوجه این اشتباه‌ها شد، زیرلب چیزی در مورد تکنسین (که قاعدتا مسئول این اشتباه‌ها بود) گفت. مورفی چیزی شبیه این را گفت که: «اگر برای انجام کاری ۲ راه وجود داشته باشد و یکی از آنها منجر به فاجعه شود، او همان را انجام می‌دهد».
●مدت کوتاهی پس از آن مورفی به فرودگاه رایت بازگشت و در آنجا مستقر شد. ولی استاپ (مردی که به‌دلیل حس شوخ‌طبعی و هوش خود مشهور بود) جهان‌شمول بودن و فراگیری آنچه مورفی گفته بود را تشخیص داد و در کنفرانس مطبوعاتی گفت که عملکرد و سابقه‌ی خوب تیم واگن موشکی از نظر ایمنی، به‌دلیل آگاهی این تیم از قانون مورفی بوده است. او گفت قانون مورفی یعنی هر خطایی که بتواند رخ دهد، رخ می‌دهد....
⭕️ *مثلث استراتژیک*
امتیازات رقابتی بر روی سه بعد کیفیت، زمان و بهای تمام شده یا هزینه استوار است. مشتریان انتظارات مختلفی از حالات و کیفیت قابل اعتماد به محصول دارند. آنها بهای تمام شده، زمان و چگونگی تحویل محصول یا خدمتشان را در نظر می گیرند. برای راضی نگه داشتن مشتریان و رقابت با سایر تولید کنندگان باید به صورت همزمان روی سه بعد کیفیت، هزینه و زمان رقابت کرد. این سه عنصر یک مثلث استراتژیک را تشکیل میدهند.
♻️ *کیفیت*
کیفیت، تجربه کلی یک مشتری با یک محصول است که خصوصیات فیزیکی و امکانات آن محصول و قابلیت اعتماد به کارایی امکانات آن را در بر می گیرد. کیفیت همچنین شامل خدمات دهی این امکانات مانند خدمات پس از فروش و سطح کارایی خدمات انجام شده به وسیله یک سازمان است.
♻️ *بهای تمام شده* یا هزینه
بهای تمام شده یا هزینه، شامل منابع مصرف شده به وسیله تولید کنندگان و سازمان های حمایت کننده آنها مانند عرضه کنندگان و فروشندگان است.
♻️ *زمان*
زمان یعنی مدتی که طول می کشد تا شرکت پس از اعلام نیاز محصول یا خدمات را در دسترس مشتری قرار دهد.
امتیازات رقابتی بر روی سه بعد کیفیت، زمان و بهای تمام شده یا هزینه استوار است. مشتریان انتظارات مختلفی از حالات و کیفیت قابل اعتماد به محصول دارند. آنها بهای تمام شده، زمان و چگونگی تحویل محصول یا خدمتشان را در نظر می گیرند. برای راضی نگه داشتن مشتریان و رقابت با سایر تولید کنندگان باید به صورت همزمان روی سه بعد کیفیت، هزینه و زمان رقابت کرد. این سه عنصر یک مثلث استراتژیک را تشکیل میدهند.
♻️ *کیفیت*
کیفیت، تجربه کلی یک مشتری با یک محصول است که خصوصیات فیزیکی و امکانات آن محصول و قابلیت اعتماد به کارایی امکانات آن را در بر می گیرد. کیفیت همچنین شامل خدمات دهی این امکانات مانند خدمات پس از فروش و سطح کارایی خدمات انجام شده به وسیله یک سازمان است.
♻️ *بهای تمام شده* یا هزینه
بهای تمام شده یا هزینه، شامل منابع مصرف شده به وسیله تولید کنندگان و سازمان های حمایت کننده آنها مانند عرضه کنندگان و فروشندگان است.
♻️ *زمان*
زمان یعنی مدتی که طول می کشد تا شرکت پس از اعلام نیاز محصول یا خدمات را در دسترس مشتری قرار دهد.
👍1
Forwarded from هفته‌نامه تجارت‌فردا
آیا دوره راه‌حل اقتصادی به پایان رسیده است؟
✍ آیسان تنها/ دبیر تحریریه هفته‌نامه تجارت فردا
راه‌حل مشکلات اقتصاد ایران از مسیر سیاست می‌گذرد. این نکته‌ای است که اقتصاددانان چندین سال است مطرح می‌کنند. به باور آنها پیش‌نیاز بهبود اقتصاد ایران اراده سیاسی است. هشداری که به نظر نمی‌رسد ساختار سیاسی آن را چندان جدی گرفته باشد. آن‌گونه که برآیند اظهارات و اقدامات مجموعه نظام تصمیم‌گیری نشان می‌دهد ساختار سیاسی نه نیازی به اصلاحات اقتصادی در خود می‌بیند و نه گوش به کارشناسان امر می‌سپرد. خاصه در حوزه اقتصاد به نظر می‌رسد که کمتر به خود مجال می‌دهد از توصیه‌های اقتصاددانان بهره ببرد. در بسیاری از کشورها در موسم بحران اقتصادی این اقتصاددانان هستند که مسوولیت خطیر درمان را برعهده می‌گیرند و برای حل مشکلات کشور برای سیاستمداران راه‌حل ارائه میدهند اما در کشور ما نظام حکمرانی خود را از مشورت اقتصاددانان بی‌نیاز می‌بیند و مساله مهم‌تر این است که مشخص نیست برای حل بحران‌های متعدد و پیچیده‌ای که کشور با آن دست‌به‌گریبان است با کدام پشتوانه اندیشه‌ای و کدام ابزار سیاسی مشخص برای مسائل راه‌حل می‌جوید.
این روزها سوال اساسی که باید از نظام حکمرانی پرسید این است که اساساً آیا اقتصاد برای ایشان در اولویت است؟ در حالی که به گواه آمار معیشت دهک‌های پایین و میانی روزبه‌روز با دشواری‌های بیشتری آغشته است، آیا اهمیت اقتصاد را دریافته‌اند؟ بارها در اخبار خوانده‌ایم که ساختار سیاسی مدام برای مسائل کوچک و بزرگ سیاسی و مذهبی و اجتماعی در عالی‌ترین سطوح جلسه برگزار می‌کند. با این حال کمتر دیده شده که موضوعی مانند کاهش تورم یا افزایش رشد اقتصادی موضوع یک نشست میان سران کشور باشد. در سال‌های گذشته که متغیرهای اقتصاد کلان شرایط نامساعدی را از سر می‌گذراند و هشدارهای مربوط به گسترش فقر مطرح می‌شد، مشاهده نشد که این مساله آن‌طور که شایسته است نزد مقامات رده‌بالای کشور حساسیت‌برانگیز باشد.
پیشتر تورم یک ماه 2/12 درصد و تورم دهک اول 5/19 درصد و دهک دوم 5/17 درصد بوده است. یا رشد اقتصادی یک سال منفی 9 درصد بوده است. با این حال دیده نشده که جلسه‌ای اضطراری برای حل این بحران‌ها برگزار شود. جلسه‌ای که در آن مطرح شود برای اصلاح آن چه باید کرد؟ منظور از اراده سیاسی همین است. سوال این است که مسوولان کشور ما که مدام از جلسه‌ای به جلسه دیگر می‌روند، مدام مطرح می‌کنند که شبانه‌روز و در تعطیلات و اکثر اوقات کار می‌کنند و درصدد حل مشکلات‌اند چرا به اقتصاد توجه لازم مبذول نمی‌دارند؟ چرا بزرگترین دغدغه سیاستمداران کشور ما اقتصاد نیست؟
در یک ماه گذشته شاهد اعتراض بودیم. وقتی فشار به گروه‌های مختلف جامعه زیاد می‌شود و افراد جامعه نسبت به وضعیت خود به شیوههای مختلف اعتراض می‌کنند، ساختار سیاسی این پیام را دریافت می‌کند که باید در سیاست‌ها تجدید نظر کند اما در کشور ما اعتراض‌ها هرگز به تغییرات معنا‌داری در شیوه سیاستگذاری و اداره کشور منجر نمی‌شود. اگر تصور کنیم سیاستمداران بپذیرند که اصلاحات اقتصادی انجام دهند، آن وقت سوال این است که از کجا باید شروع کنند؟ نیازمند بازنگری در کدام رویه‌ها هستیم؟ اقتصاد برای رشد از سیاست چه می‌خواهد؟
✍ آیسان تنها/ دبیر تحریریه هفته‌نامه تجارت فردا
راه‌حل مشکلات اقتصاد ایران از مسیر سیاست می‌گذرد. این نکته‌ای است که اقتصاددانان چندین سال است مطرح می‌کنند. به باور آنها پیش‌نیاز بهبود اقتصاد ایران اراده سیاسی است. هشداری که به نظر نمی‌رسد ساختار سیاسی آن را چندان جدی گرفته باشد. آن‌گونه که برآیند اظهارات و اقدامات مجموعه نظام تصمیم‌گیری نشان می‌دهد ساختار سیاسی نه نیازی به اصلاحات اقتصادی در خود می‌بیند و نه گوش به کارشناسان امر می‌سپرد. خاصه در حوزه اقتصاد به نظر می‌رسد که کمتر به خود مجال می‌دهد از توصیه‌های اقتصاددانان بهره ببرد. در بسیاری از کشورها در موسم بحران اقتصادی این اقتصاددانان هستند که مسوولیت خطیر درمان را برعهده می‌گیرند و برای حل مشکلات کشور برای سیاستمداران راه‌حل ارائه میدهند اما در کشور ما نظام حکمرانی خود را از مشورت اقتصاددانان بی‌نیاز می‌بیند و مساله مهم‌تر این است که مشخص نیست برای حل بحران‌های متعدد و پیچیده‌ای که کشور با آن دست‌به‌گریبان است با کدام پشتوانه اندیشه‌ای و کدام ابزار سیاسی مشخص برای مسائل راه‌حل می‌جوید.
این روزها سوال اساسی که باید از نظام حکمرانی پرسید این است که اساساً آیا اقتصاد برای ایشان در اولویت است؟ در حالی که به گواه آمار معیشت دهک‌های پایین و میانی روزبه‌روز با دشواری‌های بیشتری آغشته است، آیا اهمیت اقتصاد را دریافته‌اند؟ بارها در اخبار خوانده‌ایم که ساختار سیاسی مدام برای مسائل کوچک و بزرگ سیاسی و مذهبی و اجتماعی در عالی‌ترین سطوح جلسه برگزار می‌کند. با این حال کمتر دیده شده که موضوعی مانند کاهش تورم یا افزایش رشد اقتصادی موضوع یک نشست میان سران کشور باشد. در سال‌های گذشته که متغیرهای اقتصاد کلان شرایط نامساعدی را از سر می‌گذراند و هشدارهای مربوط به گسترش فقر مطرح می‌شد، مشاهده نشد که این مساله آن‌طور که شایسته است نزد مقامات رده‌بالای کشور حساسیت‌برانگیز باشد.
پیشتر تورم یک ماه 2/12 درصد و تورم دهک اول 5/19 درصد و دهک دوم 5/17 درصد بوده است. یا رشد اقتصادی یک سال منفی 9 درصد بوده است. با این حال دیده نشده که جلسه‌ای اضطراری برای حل این بحران‌ها برگزار شود. جلسه‌ای که در آن مطرح شود برای اصلاح آن چه باید کرد؟ منظور از اراده سیاسی همین است. سوال این است که مسوولان کشور ما که مدام از جلسه‌ای به جلسه دیگر می‌روند، مدام مطرح می‌کنند که شبانه‌روز و در تعطیلات و اکثر اوقات کار می‌کنند و درصدد حل مشکلات‌اند چرا به اقتصاد توجه لازم مبذول نمی‌دارند؟ چرا بزرگترین دغدغه سیاستمداران کشور ما اقتصاد نیست؟
در یک ماه گذشته شاهد اعتراض بودیم. وقتی فشار به گروه‌های مختلف جامعه زیاد می‌شود و افراد جامعه نسبت به وضعیت خود به شیوههای مختلف اعتراض می‌کنند، ساختار سیاسی این پیام را دریافت می‌کند که باید در سیاست‌ها تجدید نظر کند اما در کشور ما اعتراض‌ها هرگز به تغییرات معنا‌داری در شیوه سیاستگذاری و اداره کشور منجر نمی‌شود. اگر تصور کنیم سیاستمداران بپذیرند که اصلاحات اقتصادی انجام دهند، آن وقت سوال این است که از کجا باید شروع کنند؟ نیازمند بازنگری در کدام رویه‌ها هستیم؟ اقتصاد برای رشد از سیاست چه می‌خواهد؟