✳️ اما توصیه ها:👆👆

یکم: در ایران تبدیل دارایی مثل طلا، ملک، سهام و ... و یا وام به کالای مصرفی و خصوصا غیر ضروری مثل مهمانی دادن یعنی تخت گاز رفتن به ته دره. دقت کنید، کسی که برای خرج کردن باید دارایی بفروشد، یعنی نباید چنان خرجی را انجام دهد.

دوم: فشارهای اقتصادی اگر تا به حال عامل اصلی طلاق در ایران نبوده، باید به زودی نقش اول را بگیرد. فشار روی خانواده طرفین، خواه ناخواه به زوج جوان منتقل می شود. زن و مردی که در یک سطح رفاه و درآمد زندگی کرده اند، خیلی راحت تر می توانند با هم کنار بیایند. پس تظاهر به سطحی از توانمندی مالی که ندارید، نکنید. به هیچ وجه. این یک بازی خطرناک است که عزیزان شما بازنده های اصلی هستند.

سوم: هزینه های ازدواج چنان رشد کرده که با یک وام و دو وام و فروش این چیز و آن چیز قابل جبران نیست. از ده سال قبل پروژه های ازدواج را تعریف کنید و با فرض اینکه هیچ هنری دیگری در سرمایه گذاری ندارید، به طور منظم و پیوسته مقداری طلا بخرید و برای این کار کنار بگذارید.

چهارم: برای فرزندان خود از ابتدای نوجوانی فرصت ایجاد کنید برای استقلال مالی، تجربه، شکست خوردن، آزمودن مشاغل مختلف و خلاصه پوست انداختن در مسائل مالی. این بهترین سرمایه گذاری شما در زمینه مالی و اقتصادی خواهد بود.

احساسات چه شکلی هستند؟

وصله پینه

پس از اعتراض‌های اجتماعی اخیر، رئیس مجلس شورای اسلامی تنها مقام ارشد حکومتی است که به تکرار درباره لزوم اصلاح نظام حکمرانی کشور سخن می‌گوید.

محمد باقر قالیباف ایده «حکمرانی نو» را بر پایه نوسازی بوروکراسی مطرح کرده و معتقد است، اصلاح در نظام اداری و بهبود نیروی انسانی می‌تواند تحولی عظیم در نظام حکمرانی ایجاد کند.

این در حالی است که اقتصاددانان، نوسازی فکری ساختار سیاسی را مقدم بر نوسازی اداری می‌دانند.

چرا نوسازی فکر مهم‌تر از نوسازی بوروکراسی است؟



#تجارت_فردا

@tejaratefarda

آیا وعده نوسازی حکمرانی می‌تواند اعتماد تازه ایجاد کند؟

✍️مولود پاکروان/ نویسنده در هفته‌نامه تجارت‌فردا

«به مسوولان توصیه می‌کنم پیش از آنکه دیر شود به سوی حکمرانی خوب حرکت کنند.» این بخشی از جدیدترین پیام محمد خاتمی به مناسبت روز دانشجوست. به نظر می‌رسد رهبر اصلاحات هم زنگ هشداری را که برای حکمرانی به صدا درآمده شنیده و حالا می‌کوشد نسبت به پیامدهای آن، به سیاستمداران مستقر دهد.

محمدباقر قالیباف نیز چندی پیش حکمرانی را اصلی‌ترین بحران نظام خواند و از ضرورت اصلاح رویه‌های حکمرانی سخن گفت. پس از سال‌ها هشدار و فریاد و فغان اقتصاددانان و صاحب‌نظران که از بحران سرمایه اجتماعی دولت و ضعف حکمرانی سخن گفتند و صدایشان به جایی نرسید، توجه ویژه شماری از چهره‌های شاخص سیاسی کشور به این موضوع شاید روزنه امیدی باشد؛ آن هم در روزهای پرتنشی که سیاستمداران به جای شنیدن صدای مردم و مرهم گذاشتن بر زخم التهاب جامعه با نطق‌های تند و دور از خرد، نمک به زخم نارضایتی‌ها می‌پاشند. داستان اما به همین سادگی هم نیست.

فارغ از سرمایه اجتماعی چهره‌های سابق و کنونی سیاست اصلاح عملی حکمرانی به اندازه وعده دادن آن کار ساده‌ای نیست. مشکلات سیاسی و اقتصادی درهم‌تنیده، چالش‌های انباشته‌شده و گره‌های کور، و الگوهای عمیق بی‌اعتمادی و خصومت را نمی‌توان با وعده و وعید، یکباره حل کرد. ایجاد انسجام اجتماعی کافی و تقویت نهادهای کارآمد در جامعه‌ای که به دلیل بی‌اعتمادی دچار گسستگی شده فرآیندی است که گاهی یک یا چند دهه زمان می‌برد. ولی بد نیست همین گام‌های کوچک را به فال نیک بگیریم.

آیا وعده حکمرانی خوب می‌تواند اعتماد را به جامعه بازگرداند؟
پیدایش موقعیت‌های تعارض و اختلاف را می‌توان به عنوان شواهدی در نظر گرفت که نشان می‌دهند فرسایش قابل توجهی در اعتماد عمومی در یک دوره زمانی رخ داده است. مردم به وعده‌ها اعتماد ندارند زیرا از عملی نشدن آنها در طول چهار دهه سرخورده‌اند. تعامل ساختار حکمرانی با آنها به حداقل رسیده آنقدر که هیچ‌کدام صدای دیگری را نمی‌شنوند. بدتر آنکه نشانه‌ای از تغییر و اصلاح در جهت بهبود دیده نمی‌شود؛ سیاستمدار ناکارآمدی می‌رود، ناکارآمدتر جای او را می‌گیرد. درِ سیاستگذاری‌ها نیز همچنان بر پاشنه خطاهای گذشته می‌چرخد.

تجربه جهان نشان داده احیای حکمرانی و بازسازی اعتماد در کشورهای بحران‌زده و درگیر مناقشه ممکن است؛ به شرط آنکه حکمرانی عزم و همّ خود را برای بهبود نشان دهد. شهروندان خواستار مولفه‌های قابل مشاهده یک حکمرانی خوب هستند: تضمین حقوق و آزادی‌ها، خدمات باکیفیت، رفتار منصفانه با افراد، مشارکت و اقدامات جدی برای کاهش فساد؛ که همگی ضرورت‌های اخلاقی و عرفی حکمرانی خوب به‌شمار می‌روند. ضمن آنکه تمامی اعمال اخلاقی مقامات دولتی، تاثیر مستقیمی بر دیدگاه شهروندان نسبت به حکمرانی خوب دارد.
به‌کارگیری سیاستمداران متخصص و سیاست‌های باکیفیت، تقویت قانون اساسی، بهبود زیرساخت‌ها، ثبات و توسعه اقتصادی و تقویت عدالت و نهادهای آشتی‌ساز بخش دیگری از سیگنال‌های یک حکمرانی در حال اصلاح و بهبودند. علاوه بر این همه، لازم است حاکمیت به جای تک‌روی در عرصه سیاست، دست یاری به سوی خود مردم دراز کند. مردمی که در قالب بخش خصوصی، جامعه مدنی و گروه‌های مختلف در حاشیه‌مانده منتظرند تا وکلایشان به جای اندیشیدن در اتاق‌های دربسته و تالارهای انعکاس، باب گفت‌وگو و مشارکت را به رویشان باز کنند. در پیام محمد خاتمی آمده: به مسوولان توصیه می‌کنم این حضور ]فرهیختگان، نخبگان، استادان، و دانشجویان[ را قدر بدانند و به جای برخورد ناروا با آن دست یاری به سوی آنان دراز کنند و با کمک آنان وجوه ناصواب حکمرانی را به‌درستی بشناسند. پیام او برای حکمرانی قدری دیر، اما به غایت درست است.


#تجارت_فردا

@tejaratefarda

فرهنگ سازترین ابزار مدیران


در بین نظام ها و سیستم های مدیریت منابع انسانی، هیچکدام، قدرت و نفوذ و اثرگذاری نظام ارزیابی عملکرد یا به تعبیر امروزی آن " مدیریت عملکرد کارکنان " را ندارد

معیارهائی که برای ارزیابی عملکرد کارکنان انتخاب و اعلام می کنیم بسیار تعیین کننده است. اگر این معیارها را درست انتخاب کنیم، آنها را درست اندازه بگیریم و آنها را به نظام های متنوع پاداش سازمان متصل کنیم معجزه اتفاق می افتد.

سال ها قبل، رئیس سازمان زندان های انگلستان" فرار نکردن زندانی" را به عنوان شاخص ارزیابی عملکرد زندان های این کشور تعیین و اعلام کرده بود.این معیار باعث شده بود که همه تلاش روسای زندان و زندانبان ها صرف این شود که زندانیان فرار نکنند.بودجه زندان صرف فرارنکردن زندانیان می شد، به زندانبان ها آموزش هائی می دادند که مانع فرار زندانی شود، تعداد زیادی خبرچین به کار گرفته می شدند و جلسات مدیران زندان صرف بررسی نقشه های احتمالی فرار زندانیان می شد.

ولی با بازنشستگی این رئیس و آمدن رئیس جدید و فقط با کمک تغییر معیار ارزیابی عملکرد زندان، همه چیز عوض شد. معیار رئیس جدید این بود: " زندانیان تا یکسال بعد از پایان محکومیت وبعد از آزادی، نباید دوباره مرتکب جرم شوند و نباید به زندان برگردند. "

📌 با این معیار ارزیابی جدید، رفتارها و تلاش ها مسیر جدیدی پیدا کرد. آموزش های جدیدی برای کارکنان طراحی و اجرا شد که بتوانند برای بازسازی روحی و فکری و مهارتی زندانیان از این آموزش ها استفاده کنند، بودجه زندان هم اکثرا صرف بازسازی شخصیت و مهارت آموزی به زندانیان می شد تا آنها را برای دوران بعد از آزادی آماده کند.

📌 در واقع استراتژی و فرهنگ زندان تغییر کرد.اگر می خواهیم فرهنگ سازمانمان را عوض کنیم و رفتارهای جدید و مثبت را جایگزین رفتارهای موجود کنیم،هیچ ابزاری قوی تر از " ارزیابی عملکرد کارکنان " نداریم.

📌 معیارهای ارزیابی عملکرد کارکنان را درست و در مسیر نیاز و موفقیت سازمان تعیین و اعلام کنیم، روی آنها با جدیت بایستیم و از آنها کوتاه نیائیم و پاداش ها را فقط به کارکنانی بدهیم که به این رفتارها پای بندی عملی و جدی دارند.

💡من تضمین می کنم که این معیارها و رفتارها به سرعت در سازمان جا می افتد و رایج می شود.
نظام ارزیابی عملکرد کارکنان، فرهنگ سازترین ابزار مدیران است.

#شاخص
#ارزیابی_عملکرد

در کانال آموزشی مدیریت منابع انسانی با ما همراه باشید👇👇👇
@HRMCHANNEL

قانون پارکینسون از نام تاریخدان انگلیسی سیرال نورث‌کوت پارکینسون گرفته شده که در سال ۱۹۵۵ در مقاله‌ای طنزآمیز در مجله اکونومیست به این قانون اشاره کرده است.این قانون زمینهٔ گسترش بی‌رویه بوروکراسی را بیان می‌کند. از دید این «قانون» هر کار تا زمانی که برای آن تعیین شده طول می‌کشد و این مدت ارتباط چندانی با میزان و ماهیت کار ندارد.

📌"چرا وقتی انجام پروژه‌ای را یک ساله تعریف می‌کنیم، در یک سال انجام می‌شود و اگر همان را هشت ماه تعیین کنیم در هشت ماه انجام می‌شود؟

📌چرا وقتي براي انجام كاري يك ساعته سه ساعت وقت داريم انجام آن سه ساعت طول مي كشد؟

پاسخ همه این سوالات در "قانون پارکینسون" نهفته است.بر اساس قانون پارکینسون در مدیریت:

"ذهن، کار را به مدت زمانی که به آن اختصاص داده شده کش می‌دهد"

قانون پارکینسون می گوید اگر برای انجام پروژه ای یک هفته وقت لازم باشد و به شما برای انجام دادن همان پروژه دو هفته وقت بدهند شما به اندازه ی دو هفته برایش وقت صرف می کنید یعنی شما پروژه را در پایان آن دو هفته به اتمام می رسانید گرچه یک هفته کافی بود.(نگوییدنه. اینگونه نیست؟!) 

📎به عبارت دیگر ظاهراً مهم‌ترین عاملی که مشخص می‌کند یک کار، چقدر زمان خواهد برد این است که چقدر زمان برای آن کار در نظر می‌گیریم!لذا به ‌عنوان مدیر، مهم است بتوانیم بر قانون پارکینسون غلبه کنیم و مهم‌ترین تکنیک برای غلبه بر آن:

تعیین مهلت زمانی و ضرب‌الاجل معقول و پایبندی به انجام کارها در زمان تعیین شده‌است.

در کانال آموزشی مدیریت منابع انسانی و تولید با ما باشید 👇👇👇
@HRMCHANNEL

✳️ ارزيابى بيانيه مشترک چين و شوراى همكارى خليج فارس؛ شكل ديگرى از رقص شمشير

🔹️بیانیه مشترک عربستان و چین خاطره رقص شمشير ترامپ را زنده مى‌كند و باید آن را شکل دیگری از رقص شمشیر منطقه‌ای دانست که در برابر سیاست‌های راهبردی ایران نشانه گرفته شده است.

🔹️گروه‌های اپوزیسیون که نقش تحلیلی در سیاست خارجی ایفا می‌کنند نیز باید دست از بازی‌های هیجانی و کنش مقابله‌جویانه با ضرورت‌های راهبردی امنیت ملی ایران بردارند.
 
🔹️این واقعیت درسی آموزنده برای کارشناسان وزارت امور خارجه یا سایر تحلیلگران است. تحلیلگران منطقه‌ای و گروه‌های اپوزیسیون نیازمند درک و شناخت واقعیت‌های امنیت منطقه‌ای خواهند بود. آنان باید واقعیت‌های راهبردی تغییریابنده سیاست بین‌الملل را منعکس سازند و ایران را بیش از گذشته در وضعیت رویاگرایی قرار ندهند. 

🔹️بیانیه مشترک چین و عربستان یک واقعیت سیاست بین‌الملل است که ان‌شاءالله می‌تواند برای تمامی کارگزاران، پژوهشگران و مفسران سیاست خارجی ایران درس هشدار‌دهنده و عبرت‌آموز داشته باشد.

🔸دنياى اقتصاد،ابراهيم متقى،  استاد علوم سیاسی دانشگاه تهران

✳️ تحول سازمانی

✅ مطالعات مک‌کنزی درخصوی تغییرات موثر سازمانی نشان می‌دهد:
یک تغییر موفق زمانی انجام می‌شود که همزمان در ساختارها، سیستم‌ها، استراتژی‌ها، مدیریت، نیروی انسانی و سبک مدیریت و ارزش‌های مشترک سازمانی تغییر ایجاد شود، آن اهداف معین قابل‌ وصول نخواهند بود و آن تغییر به نتیجه نخواهد رسید.

مسیر احیای اعتماد

👈 دکتر مسعود نیلی مثلث «مسائل فوری کشور» و نحوه کنترل دینامیک ابرچالش‌ها را تشریح کرد؛

💠 مسعود نیلی، اقتصاددان در یک گفت‌وگو پیرامون رخدادهای اخیر، مسیر احیای اعتماد به سیاستگذاری را تشریح کرد. او در ابتدا به تحلیل دینامیک چالش‌های موجود در جامعه می‌پردازد و کیفیت سیاستگذاری در حل این چالش‌ها را نامناسب می‌داند.

💠 مسعود نیلی درخصوص رابطه سیاست و اقتصاد تاکید می‌کند در کشور ما این سیاست بوده که از سوی اقتصاد تغذیه می‌شده، اما در اصل سیاست باید بستر را برای رشد اقتصادی فراهم کند.

💠 او تاکید می‌کند در شرایط کنونی نظام حکمرانی در وسط سه رأس یک مثلث «چالش‌های اقتصادی»، «چالش‌های سیاست داخلی» و «چالش‌های سیاست خارجی» قرار دارد. بنابراین این نظام حکمرانی است که باید درخصوص این سه موضوع تصمیم‌گیری کند و تصمیم‌گیری بر عهده مردم نیست.

💠 از نگاه نیلی، تحول اساسی برای «احیای اعتماد» نیز باید در مرکز مثلث، یعنی بهبود کیفیت حکمرانی اتفاق بیفتد که از این طریق یک اعتمادسازی بزرگ در داخل کشور صورت گیرد تا بتوان جامعه را برای اصلاحات اقتصادی همراه کرد... اینجا بخوانید👇

کانال رسمی روزنامه دنیای اقتصاد
@den_ir

https://b2n.ir/q17416