📍🕹سندروم ناتوانی آموخته شده
مارتین سلیگمن استاد روانشناسی دانشگاه پنسیلوانیا در سال ۱۹۶۰ به اتفاق همکارانش آزمایشی را بر روی سگ ها انجام داد. وی سه گروه سگ را در سه قفس متفاوت قرار داد. گروه اول به عنوان گروه شاهد بودند و در مرحله اول آزمایشی بر روی آنها انجام نمی شد. به دسته دوم هر از چند گاهی شوک الکتریکی وارد می شد ولی در داخل قفس اهرمی وجود داشت که اگر سگها آن اهرم را فشار می دادند شوک قطع می شد و سگها پس از مدتی متوجه این موضوع شدند و با فشار دادن آن، شوک را کنترل می کردند. به دسته سوم نیز مانند دسته دوم هر از چند گاهی شوک وارد می شد ولی این حیوانات امکان کنترل شوک را نداشتند و باید منتظر می شدند تا شوک متوقف شود.
پس از این آزمایش سگها را در داخل محیطی قراردادند که یا یک مانع کوتاه به دوقسمت تقسیم شده بود. در یک طرف مانع به سگها شوک داده می شد اما برای فرار از شوک کافی بود که سگها از روی مانع عبور می کردند و به سمت دیگر می رفتند.
گروه دوم سگها که کنترل بر روی شوک را در مرحله اول یاد گرفته بودند، به سرعت یاد گرفتند که از روی مانع بگذرند و خود را از درد و رنج ناشی از شوک نجات دهند. گروه شاهد کمی دیرتر این مطلب را آموختند. اما گروه سوم بی حرکت می نشتند و منتظر می ماندند که شوک تمام شود بدون اینکه کارخاصی انجام دهند.
سلیگمن این حالت را ناتوانی آموخته شده نامید. حالتی که در آن حیوان بر اساس تجربیات قبلی خود یادگرفته است که تمامی تلاشها بیهوده است و کاری برای تغییر اوضاع نمی توان انجام داد.
اما ناتوانی آموخته شده تنها مختص حیوانات نیست. بسیاری از انسانها نیز چه در زندگی شخصی و چه در زندگی شغلی و محیط کار در موقعیتهای مختلف این حالت را از خود بروز می دهند. تجربه شکستهای قبلی و احساسات منفی انباشته شده در مورد عدم توان کنترل موقعیت انسانها را از تغییر شرایط و اوضاع ناامید می کند و باعث می شود که از تلاش و کوشش دست بردارند.. شاید به همین دلیل است که مارک تواین می گوید: “کمی تجربه چیز بدی نیست ولی تجربه زیاد چیز مهلکی است.”
دکتر سلیگمن در کتاب خود “شادی اصیل” مردم را به دو دسته خوش بین و بدبین تقسیم می کند. وی می نویسد: “آدمهای خوش بین تمایل دارند که مشکلات را زودگذر، قابل کنترل و خاص شرایط فعلی بدانند در حالی که افراد بدبین مشکلات را پایدار و غیر قابل کنترل می بینند و آنچه را که انجام می دهند کم اثر برآورد می کنند.” بنابراین اگر ما روش تفسیر خود از رویدادهای زندگی خود را تغییر بدهیم احتمال دچار شدن به “ناتوانی آموخته شده ” شده را کاهش داده ایم.
شما بر زندگی خود کنترل دارید. حتی اگر به این موضوع باور ندارید طوری عمل کنید که گویا اینگونه است.
مارتین سلیگمن استاد روانشناسی دانشگاه پنسیلوانیا در سال ۱۹۶۰ به اتفاق همکارانش آزمایشی را بر روی سگ ها انجام داد. وی سه گروه سگ را در سه قفس متفاوت قرار داد. گروه اول به عنوان گروه شاهد بودند و در مرحله اول آزمایشی بر روی آنها انجام نمی شد. به دسته دوم هر از چند گاهی شوک الکتریکی وارد می شد ولی در داخل قفس اهرمی وجود داشت که اگر سگها آن اهرم را فشار می دادند شوک قطع می شد و سگها پس از مدتی متوجه این موضوع شدند و با فشار دادن آن، شوک را کنترل می کردند. به دسته سوم نیز مانند دسته دوم هر از چند گاهی شوک وارد می شد ولی این حیوانات امکان کنترل شوک را نداشتند و باید منتظر می شدند تا شوک متوقف شود.
پس از این آزمایش سگها را در داخل محیطی قراردادند که یا یک مانع کوتاه به دوقسمت تقسیم شده بود. در یک طرف مانع به سگها شوک داده می شد اما برای فرار از شوک کافی بود که سگها از روی مانع عبور می کردند و به سمت دیگر می رفتند.
گروه دوم سگها که کنترل بر روی شوک را در مرحله اول یاد گرفته بودند، به سرعت یاد گرفتند که از روی مانع بگذرند و خود را از درد و رنج ناشی از شوک نجات دهند. گروه شاهد کمی دیرتر این مطلب را آموختند. اما گروه سوم بی حرکت می نشتند و منتظر می ماندند که شوک تمام شود بدون اینکه کارخاصی انجام دهند.
سلیگمن این حالت را ناتوانی آموخته شده نامید. حالتی که در آن حیوان بر اساس تجربیات قبلی خود یادگرفته است که تمامی تلاشها بیهوده است و کاری برای تغییر اوضاع نمی توان انجام داد.
اما ناتوانی آموخته شده تنها مختص حیوانات نیست. بسیاری از انسانها نیز چه در زندگی شخصی و چه در زندگی شغلی و محیط کار در موقعیتهای مختلف این حالت را از خود بروز می دهند. تجربه شکستهای قبلی و احساسات منفی انباشته شده در مورد عدم توان کنترل موقعیت انسانها را از تغییر شرایط و اوضاع ناامید می کند و باعث می شود که از تلاش و کوشش دست بردارند.. شاید به همین دلیل است که مارک تواین می گوید: “کمی تجربه چیز بدی نیست ولی تجربه زیاد چیز مهلکی است.”
دکتر سلیگمن در کتاب خود “شادی اصیل” مردم را به دو دسته خوش بین و بدبین تقسیم می کند. وی می نویسد: “آدمهای خوش بین تمایل دارند که مشکلات را زودگذر، قابل کنترل و خاص شرایط فعلی بدانند در حالی که افراد بدبین مشکلات را پایدار و غیر قابل کنترل می بینند و آنچه را که انجام می دهند کم اثر برآورد می کنند.” بنابراین اگر ما روش تفسیر خود از رویدادهای زندگی خود را تغییر بدهیم احتمال دچار شدن به “ناتوانی آموخته شده ” شده را کاهش داده ایم.
شما بر زندگی خود کنترل دارید. حتی اگر به این موضوع باور ندارید طوری عمل کنید که گویا اینگونه است.
⚠️با یک مدیر شوخی نکن!
جان ساعت ۲ از محل كارش بيرون آمد و چون نيم ساعت وقت داشت تا به محل كار دوستش برود، تصميم گرفت با همان يك دلاري كه در جيب داشت ناهار ارزان قيمتي بخورد و راهي شركت شود.
چند رستوران گرانقيمت را رد كرد تا به رستوراني رسيد كه روي در آن نوشته شده بود: "ناهار همراه نوشيدني فقط يك دلار"، جان معطل نكرد و داخل رستوران شد و يك پرس اسپاگتي و يك نوشابه برداشت و سر ميز نشست.
گارسون برايش دو نوع سوپ، سالاد، سيب زميني سرخ كرده، نوشابه اضافه، بستني و دو نوع دسر آورد و به اعتراض جان توجهي نكرد كه گفت: "ولي من اين غذاها رو سفارش ندادم". گارسون که رفت جان شانه ای بالا انداخت و گفت: "خودشان می فهمند که من نخوردم!"
اما جان موقعي فهميد كه اين شيوه آن رستوران براي كلاهبرداري است كه رفت جلو صندوق و متصدي رستوران پول همه غذاها رو حساب كرد و گفت ۱۵ دلار و ۱۰ سنت.
جان معترض شد "ولي من هيچكدومو نخوردم!" و مرد پاسخ داد "ما آورديم مي خواستين بخورين!"
جان كه خودش ختم زرنگهاي روزگار بود، سري تكان داد و يك سكه ۱۰ سنتي روي پيشخوان گذاشت و وقتي متصدي اعتراض كرد گفت:" من یک مشاور مدیریت هستم كه بابت يك ساعت مشاوره ۱۵ دلار مي گيرم."
متصدي گفت: "ولي ما كه مشاوره نخواستيم؟!" و جان پاسخ داد :
"من كه اينجا بودم مي خواستين مشاوره بگيرين!" و سپس به آرامي از آنجا خارج شد...
👌👈✳️با یک مدیر شوخی نکن!
جان ساعت ۲ از محل كارش بيرون آمد و چون نيم ساعت وقت داشت تا به محل كار دوستش برود، تصميم گرفت با همان يك دلاري كه در جيب داشت ناهار ارزان قيمتي بخورد و راهي شركت شود.
چند رستوران گرانقيمت را رد كرد تا به رستوراني رسيد كه روي در آن نوشته شده بود: "ناهار همراه نوشيدني فقط يك دلار"، جان معطل نكرد و داخل رستوران شد و يك پرس اسپاگتي و يك نوشابه برداشت و سر ميز نشست.
گارسون برايش دو نوع سوپ، سالاد، سيب زميني سرخ كرده، نوشابه اضافه، بستني و دو نوع دسر آورد و به اعتراض جان توجهي نكرد كه گفت: "ولي من اين غذاها رو سفارش ندادم". گارسون که رفت جان شانه ای بالا انداخت و گفت: "خودشان می فهمند که من نخوردم!"
اما جان موقعي فهميد كه اين شيوه آن رستوران براي كلاهبرداري است كه رفت جلو صندوق و متصدي رستوران پول همه غذاها رو حساب كرد و گفت ۱۵ دلار و ۱۰ سنت.
جان معترض شد "ولي من هيچكدومو نخوردم!" و مرد پاسخ داد "ما آورديم مي خواستين بخورين!"
جان كه خودش ختم زرنگهاي روزگار بود، سري تكان داد و يك سكه ۱۰ سنتي روي پيشخوان گذاشت و وقتي متصدي اعتراض كرد گفت:" من یک مشاور مدیریت هستم كه بابت يك ساعت مشاوره ۱۵ دلار مي گيرم."
متصدي گفت: "ولي ما كه مشاوره نخواستيم؟!" و جان پاسخ داد :
"من كه اينجا بودم مي خواستين مشاوره بگيرين!" و سپس به آرامي از آنجا خارج شد...
👌👈✳️با یک مدیر شوخی نکن!
برنده ها به استقبال کارهای سخت می روند، آنها عاشق کار هستند، چرا که می دانند در ازای آن، به چه چیزهایی می رسند. اما بازنده ها همیشه کار را مانند تنبیه و مجازات می بینند. این یکی از تفاوت برنده ها و بازنده هاست.
توانمند سازی⚪️⚫️🔴🔵
توانمندسازي به اين معناست كه كاركنان بتوانند بخوبي وظايفشان را درك كنند پيش از ان كه به آنان بگوييد چه كار كنند
و اين امر ميسر نخواهد شد مگر با شناخت مشخصه و سبكهاي رفتاري فرد
كه در نهايت منجر به كاهش هزينه فرصت از دست رفته در حوزه منابع انساني است و در نهايت سهم منابع انساني در توسعه اقتصادي افزايش پيدا خواهد كرد
توانمندسازي به اين معناست كه كاركنان بتوانند بخوبي وظايفشان را درك كنند پيش از ان كه به آنان بگوييد چه كار كنند
و اين امر ميسر نخواهد شد مگر با شناخت مشخصه و سبكهاي رفتاري فرد
كه در نهايت منجر به كاهش هزينه فرصت از دست رفته در حوزه منابع انساني است و در نهايت سهم منابع انساني در توسعه اقتصادي افزايش پيدا خواهد كرد
یکجا میرسد که باید یکی را انتخاب کنید🔸🔹🔶🔷
خیلیها از کارشان لذت نمیبرند ولی آن را ادامه میدهند با این سودا که در سایه امنیت مالی که شغلشان فراهم میکند به آن فعالیتی که برایشان دلپذیر است بپردازند. اما این شرایط چندان پایدار و ایده آل نخواهد بود چرا که یکجا میرسد که احساس میکنید اگر بخواهید بهصورت جدیتر به خویشکاریتان بپردازید نیاز است تا آن را بهعنوان حرفه انتخاب کنید.
خیلیها از کارشان لذت نمیبرند ولی آن را ادامه میدهند با این سودا که در سایه امنیت مالی که شغلشان فراهم میکند به آن فعالیتی که برایشان دلپذیر است بپردازند. اما این شرایط چندان پایدار و ایده آل نخواهد بود چرا که یکجا میرسد که احساس میکنید اگر بخواهید بهصورت جدیتر به خویشکاریتان بپردازید نیاز است تا آن را بهعنوان حرفه انتخاب کنید.
آموزش مناسب نارضايتي شغلي و دوباره كاري را به مقدار زياد كاهش ميدهد
و كاركنان را ياري ميكند كه با تمام ظرفيت كار كنند
آموزش مناسب مي بايست به غير از داشتن تناسب دانش و مهارت كارمند
بايد مبتني بر تناسب مشخصه رفتاري و سبك هاي رفتاري وي باشد
تا هزينه فرصت از دست رفته در حوزه منابع انساني كاهش پيدا كند.
و كاركنان را ياري ميكند كه با تمام ظرفيت كار كنند
آموزش مناسب مي بايست به غير از داشتن تناسب دانش و مهارت كارمند
بايد مبتني بر تناسب مشخصه رفتاري و سبك هاي رفتاري وي باشد
تا هزينه فرصت از دست رفته در حوزه منابع انساني كاهش پيدا كند.
ذهن زیباااااااا➕➕➕➕💪💪💪
طرزفکر خود را تغییر دهید
تفکر کنید،
موفقیت را تجسم کنید،
مثبت اندیش و خوشبین باشید
با افراد باهوش همصحبت شوید و
آگاهی خود را افزایش دهید،
ایدههای مبتکرانه خلق کنید،
مطالب مفید را در سایتها دنبال کنید،
فایلهای صوتی را گوش دهید،
زندگینامهها و داستانهای موفقیت
را بخوانید و بررسی کنید.
هرگز آموختن را متوقف نکنید.
آموختن یک فرآیند مادامالعمر است که صرفاً باعث میشود راههای جدیدی برای حل مسائل قدیمی پیدا کنید،
کمک میکند ایدههای بزرگی بیایید و آنها را با هوشمندانهترین و سریعترین راه ممکن در زندگیتان بکار گیرید.
طرزفکر خود را تغییر دهید
تفکر کنید،
موفقیت را تجسم کنید،
مثبت اندیش و خوشبین باشید
با افراد باهوش همصحبت شوید و
آگاهی خود را افزایش دهید،
ایدههای مبتکرانه خلق کنید،
مطالب مفید را در سایتها دنبال کنید،
فایلهای صوتی را گوش دهید،
زندگینامهها و داستانهای موفقیت
را بخوانید و بررسی کنید.
هرگز آموختن را متوقف نکنید.
آموختن یک فرآیند مادامالعمر است که صرفاً باعث میشود راههای جدیدی برای حل مسائل قدیمی پیدا کنید،
کمک میکند ایدههای بزرگی بیایید و آنها را با هوشمندانهترین و سریعترین راه ممکن در زندگیتان بکار گیرید.
Forwarded from گروه آموزشی فریان آکادمی
http://www.faryanacademy.com/images/hamayesh/banner.jpg
نام همایش: سفری از کارمندی به کارآفرینی (از ایده تا عمل)
سخنران: اوژن استوار ، مربی کارآفرینی و مشاور کسب و کار
زمان برگزاری: پنجشنبه ۲۹ بهمن ۱۳۹۴ راس ساعت ۱۵ الی ۱۷
محل برگزاری: تهران - خیابان ولیعصر - بالاتر از پارک ساعی - خیابان توانیر - خیابان نظامی گنجوی - سالن کنفرانس نظامی گنجوی
مدرک: ارائه گواهینامه معتبر بین المللی IQS انگلستان به شرکت کنندگان محترم.
مبلغ ثبت نام: ۴۵,۰۰۰ تومان جهت شرکت در همایش و صدور مدرک
توضیحات: همایش پیش رو مناسب عزیزانی است که میخواهند وارد دنیای کارآفرینی شوند و با شناسایی فرصت ها، کسب و کار خود را آغاز نمایند، مخصوصا کارمندانی که در تلاش هستند از جایگاه فعلی خود فراتر رفته و وضعیت مالی بهتری داشته باشند.
اگر می خواهید فرصت های پیرامون خود را ببینید و یا ایده ای در سر داشته و قصد پیاده سازی آن را دارید، این فرصت را از دست ندهید و در این سفر با ما همراه شوید.
شرکت کنندگان محترم در پایان همایش مدرک بین المللی و معتبر IQS انگلستان را دریافت می نمایند که از طریق وب سایت، قابل استعلام است و با توجه به نکات و مطالب آموزشی این همایش قادر خواهند بود برنامه ای جهت شروع یک کسب و کار را طرح ریزی کرده و با انگیزه وارد بازار کار شوند.
جهت ثبت نام می توانید با شماره های ۲۲۴۱۹۱۴۴ و ۶۶۰۸۳۱۸۷ واحد آموزش فریان آکادمی تماس حاصل فرمایید و یا به لینک زیر مراجعه فرمایید:
http://www.faryanacademy.com/29?ref=29
اطلاع از آخرین رویدادها :
@faryanacademy
نام همایش: سفری از کارمندی به کارآفرینی (از ایده تا عمل)
سخنران: اوژن استوار ، مربی کارآفرینی و مشاور کسب و کار
زمان برگزاری: پنجشنبه ۲۹ بهمن ۱۳۹۴ راس ساعت ۱۵ الی ۱۷
محل برگزاری: تهران - خیابان ولیعصر - بالاتر از پارک ساعی - خیابان توانیر - خیابان نظامی گنجوی - سالن کنفرانس نظامی گنجوی
مدرک: ارائه گواهینامه معتبر بین المللی IQS انگلستان به شرکت کنندگان محترم.
مبلغ ثبت نام: ۴۵,۰۰۰ تومان جهت شرکت در همایش و صدور مدرک
توضیحات: همایش پیش رو مناسب عزیزانی است که میخواهند وارد دنیای کارآفرینی شوند و با شناسایی فرصت ها، کسب و کار خود را آغاز نمایند، مخصوصا کارمندانی که در تلاش هستند از جایگاه فعلی خود فراتر رفته و وضعیت مالی بهتری داشته باشند.
اگر می خواهید فرصت های پیرامون خود را ببینید و یا ایده ای در سر داشته و قصد پیاده سازی آن را دارید، این فرصت را از دست ندهید و در این سفر با ما همراه شوید.
شرکت کنندگان محترم در پایان همایش مدرک بین المللی و معتبر IQS انگلستان را دریافت می نمایند که از طریق وب سایت، قابل استعلام است و با توجه به نکات و مطالب آموزشی این همایش قادر خواهند بود برنامه ای جهت شروع یک کسب و کار را طرح ریزی کرده و با انگیزه وارد بازار کار شوند.
جهت ثبت نام می توانید با شماره های ۲۲۴۱۹۱۴۴ و ۶۶۰۸۳۱۸۷ واحد آموزش فریان آکادمی تماس حاصل فرمایید و یا به لینک زیر مراجعه فرمایید:
http://www.faryanacademy.com/29?ref=29
اطلاع از آخرین رویدادها :
@faryanacademy
پرسشهای کوانتومی
ارزیابی ما از رویدادهای زندگیمان بستگی به پرسشهایی دارد که درباره آن مطرح میکنیم و نکته مهم درباره پرسشها این است که هر پرسشی که بکنید پاسخی برای آن خواهید یافت.
اگر از خودمان بپرسیم: "اشکال زندگی من در کجاست؟" پاسخهای بیشماری برای آن پیدا میکنیم.
اگر بپرسیم: "چطوره که هیچوقت نمیتونم کاری رو به درستی انجام بدم؟" مغزمان در پاسخ میگوید: "برای اینکه بیعرضهام".
در نقطه مقابل اگر از خودمان بپرسیم: "چطوره که زندگیام چنین زیبا و دلپذیره؟" ذهنمان جواب میدهد: "برای اینکه باهوشم. برای اینکه فلان مهارت رو یاد گرفتهام و ..." .
وقتی از خودمان میپرسیم: "چه چیز زندگیام زیبا و دلپذیره؟" یا "چگونه میتونم این کارو به انجام برسونم؟" پاسخهای زیادی برای آن پیدا میکنیم و اگر بپرسیم: "چگونه میتونم این کارو انجام بدم و از اون لذت ببرم؟" به پاسخهای بهتر و دلپذیرتری میرسیم.
***
احساسی که ما درباره هر رویداد داریم معمولاً نه بر پایه واقعیت بلکه بر پایه کانون توجه ما شکل میگیرد.
وقتی از خودمان میپرسیم: "اگه در این کار شکست بخورم چی میشه؟" کانون توجه ما بر روی شکست قرار میگیرد و انجام آن کار را سخت و غیرممکن تصور میکنیم؛ ولی وقتی میپرسیم: "اگه این کارو به انجام برسونم چه احساسی خواهم داشت؟" یا "اگه از پس این کار بربیام انتظار چه موفقیتهای دیگری رو میتونم از خودم داشته باشم؟" برای آن کار شور و انگیزه پیدا میکنیم.
***
در هر لحظه از زندگی که بخواهیم احساس خوبی داشته باشیم کافی است از خودمان بپرسیم: "چه کسی رو دوست دارم و چه کسی منو دوست داره؟" یا "در زندگیام شکرگزار چه هستم؟ چه چیز در زندگیام عالی و درخشانه؟"
پرسشهای امکان آفرین و ضرورت آفرین
پرسشهای امکانآفرین با "چه میشه اگر ..." شروع میشوند و به ما انگیزه و امید میبخشند.
"چه میشه اگر این وضع روتغییر بدم؟"
"چه میشه اگر فلان مهارت رو یاد بگیرم؟"
پرسشهای ضرورتآفرین ما را به عمل وامیدارند؛ مثل:
"برای تغییر دادن این وضع چه باید بکنم؟"
"برای شکوفا کردن وجودم چه کاری لازمه بکنم؟"
"برای اینکه حرفشنوی فرزندانم از من بیشتر از بچههای ولگرد خیابون باشه چه باید بکنم؟"
توجه داشته باشیم که پرسشهای ضرورتآفرین و امکانآفرین باید به طور متعادل مطرح شوند.
برای پیدا کردن انگیزه و شکوفایی در زندگی باید به اندازه کافی پرسشهای امکانآفرین از خود بپرسیم و برای به واقعیت پیوستن رؤیاهایمان آنها را با پرسشهای ضرورتآفرین پشتیبانی کنیم.
اگر همیشه از خودمان بپرسیم: "چه میشه اگر ..." هیچ تلاشی انجام نمیدهیم و اگر همواره بپرسیم: "چه باید بکنم؟" ممکن است مغزمان را به عصیان واداریم و از او بشنویم: "دیگه از این بایدها و نبایدها خسته شدهام... !"
پرسشهای همسو و ناهمسو
وقتی کسی ایده یا مفهومی را به ما عرضه میکند از خود بپرسیم: "چه چیز اون خوبه؟ چطور میتونم از اون استفاده کنم؟"
اگر به کسی بگوییم: "میخوام دنیا رو عوض کنم" و او در پاسخ بگوید: "این احمقانه است" بلافاصله درحالتی ناهمسو قرار خواهیم گرفت و شور و ذوق خودمان را از دست خواهیم داد؛
ولی اگر بگوید: "من هم میخوام دنیا رو عوض کنم. از چه راههایی میتونیم این کارو بکنیم؟ چی میشه اگه از خودمون شروع کنیم؟ چی میشه اگه از همین فردا شروع به کار کنیم؟" با چنین پرسشهایی که با ایده ما همسو هستند شور و نیروی بیشتری کسب خواهیم کرد.
با این وجود گاهی لازم است در کنار پرسشهای همسو، پرسشهای ناهمسو نیز بپرسیم: "اگه کارها اونطور که میخوام پیش نره چی؟"
"این قرارداد در یک سال آینده در کجا ممکنه نسبت به من یا طرف مقابل ناعادلانه باشه؟"
ارزیابی ما از رویدادهای زندگیمان بستگی به پرسشهایی دارد که درباره آن مطرح میکنیم و نکته مهم درباره پرسشها این است که هر پرسشی که بکنید پاسخی برای آن خواهید یافت.
اگر از خودمان بپرسیم: "اشکال زندگی من در کجاست؟" پاسخهای بیشماری برای آن پیدا میکنیم.
اگر بپرسیم: "چطوره که هیچوقت نمیتونم کاری رو به درستی انجام بدم؟" مغزمان در پاسخ میگوید: "برای اینکه بیعرضهام".
در نقطه مقابل اگر از خودمان بپرسیم: "چطوره که زندگیام چنین زیبا و دلپذیره؟" ذهنمان جواب میدهد: "برای اینکه باهوشم. برای اینکه فلان مهارت رو یاد گرفتهام و ..." .
وقتی از خودمان میپرسیم: "چه چیز زندگیام زیبا و دلپذیره؟" یا "چگونه میتونم این کارو به انجام برسونم؟" پاسخهای زیادی برای آن پیدا میکنیم و اگر بپرسیم: "چگونه میتونم این کارو انجام بدم و از اون لذت ببرم؟" به پاسخهای بهتر و دلپذیرتری میرسیم.
***
احساسی که ما درباره هر رویداد داریم معمولاً نه بر پایه واقعیت بلکه بر پایه کانون توجه ما شکل میگیرد.
وقتی از خودمان میپرسیم: "اگه در این کار شکست بخورم چی میشه؟" کانون توجه ما بر روی شکست قرار میگیرد و انجام آن کار را سخت و غیرممکن تصور میکنیم؛ ولی وقتی میپرسیم: "اگه این کارو به انجام برسونم چه احساسی خواهم داشت؟" یا "اگه از پس این کار بربیام انتظار چه موفقیتهای دیگری رو میتونم از خودم داشته باشم؟" برای آن کار شور و انگیزه پیدا میکنیم.
***
در هر لحظه از زندگی که بخواهیم احساس خوبی داشته باشیم کافی است از خودمان بپرسیم: "چه کسی رو دوست دارم و چه کسی منو دوست داره؟" یا "در زندگیام شکرگزار چه هستم؟ چه چیز در زندگیام عالی و درخشانه؟"
پرسشهای امکان آفرین و ضرورت آفرین
پرسشهای امکانآفرین با "چه میشه اگر ..." شروع میشوند و به ما انگیزه و امید میبخشند.
"چه میشه اگر این وضع روتغییر بدم؟"
"چه میشه اگر فلان مهارت رو یاد بگیرم؟"
پرسشهای ضرورتآفرین ما را به عمل وامیدارند؛ مثل:
"برای تغییر دادن این وضع چه باید بکنم؟"
"برای شکوفا کردن وجودم چه کاری لازمه بکنم؟"
"برای اینکه حرفشنوی فرزندانم از من بیشتر از بچههای ولگرد خیابون باشه چه باید بکنم؟"
توجه داشته باشیم که پرسشهای ضرورتآفرین و امکانآفرین باید به طور متعادل مطرح شوند.
برای پیدا کردن انگیزه و شکوفایی در زندگی باید به اندازه کافی پرسشهای امکانآفرین از خود بپرسیم و برای به واقعیت پیوستن رؤیاهایمان آنها را با پرسشهای ضرورتآفرین پشتیبانی کنیم.
اگر همیشه از خودمان بپرسیم: "چه میشه اگر ..." هیچ تلاشی انجام نمیدهیم و اگر همواره بپرسیم: "چه باید بکنم؟" ممکن است مغزمان را به عصیان واداریم و از او بشنویم: "دیگه از این بایدها و نبایدها خسته شدهام... !"
پرسشهای همسو و ناهمسو
وقتی کسی ایده یا مفهومی را به ما عرضه میکند از خود بپرسیم: "چه چیز اون خوبه؟ چطور میتونم از اون استفاده کنم؟"
اگر به کسی بگوییم: "میخوام دنیا رو عوض کنم" و او در پاسخ بگوید: "این احمقانه است" بلافاصله درحالتی ناهمسو قرار خواهیم گرفت و شور و ذوق خودمان را از دست خواهیم داد؛
ولی اگر بگوید: "من هم میخوام دنیا رو عوض کنم. از چه راههایی میتونیم این کارو بکنیم؟ چی میشه اگه از خودمون شروع کنیم؟ چی میشه اگه از همین فردا شروع به کار کنیم؟" با چنین پرسشهایی که با ایده ما همسو هستند شور و نیروی بیشتری کسب خواهیم کرد.
با این وجود گاهی لازم است در کنار پرسشهای همسو، پرسشهای ناهمسو نیز بپرسیم: "اگه کارها اونطور که میخوام پیش نره چی؟"
"این قرارداد در یک سال آینده در کجا ممکنه نسبت به من یا طرف مقابل ناعادلانه باشه؟"