برنده ها به استقبال کارهای سخت می روند، آنها عاشق کار هستند، چرا که می دانند در ازای آن، به چه چیزهایی می رسند. اما بازنده ها همیشه کار را مانند تنبیه و مجازات می بینند. این یکی از تفاوت برنده ها و بازنده هاست.
توانمند سازی⚪️⚫️🔴🔵
توانمندسازي به اين معناست كه كاركنان بتوانند بخوبي وظايفشان را درك كنند پيش از ان كه به آنان بگوييد چه كار كنند
و اين امر ميسر نخواهد شد مگر با شناخت مشخصه و سبكهاي رفتاري فرد
كه در نهايت منجر به كاهش هزينه فرصت از دست رفته در حوزه منابع انساني است و در نهايت سهم منابع انساني در توسعه اقتصادي افزايش پيدا خواهد كرد
توانمندسازي به اين معناست كه كاركنان بتوانند بخوبي وظايفشان را درك كنند پيش از ان كه به آنان بگوييد چه كار كنند
و اين امر ميسر نخواهد شد مگر با شناخت مشخصه و سبكهاي رفتاري فرد
كه در نهايت منجر به كاهش هزينه فرصت از دست رفته در حوزه منابع انساني است و در نهايت سهم منابع انساني در توسعه اقتصادي افزايش پيدا خواهد كرد
یکجا میرسد که باید یکی را انتخاب کنید🔸🔹🔶🔷
خیلیها از کارشان لذت نمیبرند ولی آن را ادامه میدهند با این سودا که در سایه امنیت مالی که شغلشان فراهم میکند به آن فعالیتی که برایشان دلپذیر است بپردازند. اما این شرایط چندان پایدار و ایده آل نخواهد بود چرا که یکجا میرسد که احساس میکنید اگر بخواهید بهصورت جدیتر به خویشکاریتان بپردازید نیاز است تا آن را بهعنوان حرفه انتخاب کنید.
خیلیها از کارشان لذت نمیبرند ولی آن را ادامه میدهند با این سودا که در سایه امنیت مالی که شغلشان فراهم میکند به آن فعالیتی که برایشان دلپذیر است بپردازند. اما این شرایط چندان پایدار و ایده آل نخواهد بود چرا که یکجا میرسد که احساس میکنید اگر بخواهید بهصورت جدیتر به خویشکاریتان بپردازید نیاز است تا آن را بهعنوان حرفه انتخاب کنید.
آموزش مناسب نارضايتي شغلي و دوباره كاري را به مقدار زياد كاهش ميدهد
و كاركنان را ياري ميكند كه با تمام ظرفيت كار كنند
آموزش مناسب مي بايست به غير از داشتن تناسب دانش و مهارت كارمند
بايد مبتني بر تناسب مشخصه رفتاري و سبك هاي رفتاري وي باشد
تا هزينه فرصت از دست رفته در حوزه منابع انساني كاهش پيدا كند.
و كاركنان را ياري ميكند كه با تمام ظرفيت كار كنند
آموزش مناسب مي بايست به غير از داشتن تناسب دانش و مهارت كارمند
بايد مبتني بر تناسب مشخصه رفتاري و سبك هاي رفتاري وي باشد
تا هزينه فرصت از دست رفته در حوزه منابع انساني كاهش پيدا كند.
ذهن زیباااااااا➕➕➕➕💪💪💪
طرزفکر خود را تغییر دهید
تفکر کنید،
موفقیت را تجسم کنید،
مثبت اندیش و خوشبین باشید
با افراد باهوش همصحبت شوید و
آگاهی خود را افزایش دهید،
ایدههای مبتکرانه خلق کنید،
مطالب مفید را در سایتها دنبال کنید،
فایلهای صوتی را گوش دهید،
زندگینامهها و داستانهای موفقیت
را بخوانید و بررسی کنید.
هرگز آموختن را متوقف نکنید.
آموختن یک فرآیند مادامالعمر است که صرفاً باعث میشود راههای جدیدی برای حل مسائل قدیمی پیدا کنید،
کمک میکند ایدههای بزرگی بیایید و آنها را با هوشمندانهترین و سریعترین راه ممکن در زندگیتان بکار گیرید.
طرزفکر خود را تغییر دهید
تفکر کنید،
موفقیت را تجسم کنید،
مثبت اندیش و خوشبین باشید
با افراد باهوش همصحبت شوید و
آگاهی خود را افزایش دهید،
ایدههای مبتکرانه خلق کنید،
مطالب مفید را در سایتها دنبال کنید،
فایلهای صوتی را گوش دهید،
زندگینامهها و داستانهای موفقیت
را بخوانید و بررسی کنید.
هرگز آموختن را متوقف نکنید.
آموختن یک فرآیند مادامالعمر است که صرفاً باعث میشود راههای جدیدی برای حل مسائل قدیمی پیدا کنید،
کمک میکند ایدههای بزرگی بیایید و آنها را با هوشمندانهترین و سریعترین راه ممکن در زندگیتان بکار گیرید.
Forwarded from گروه آموزشی فریان آکادمی
http://www.faryanacademy.com/images/hamayesh/banner.jpg
نام همایش: سفری از کارمندی به کارآفرینی (از ایده تا عمل)
سخنران: اوژن استوار ، مربی کارآفرینی و مشاور کسب و کار
زمان برگزاری: پنجشنبه ۲۹ بهمن ۱۳۹۴ راس ساعت ۱۵ الی ۱۷
محل برگزاری: تهران - خیابان ولیعصر - بالاتر از پارک ساعی - خیابان توانیر - خیابان نظامی گنجوی - سالن کنفرانس نظامی گنجوی
مدرک: ارائه گواهینامه معتبر بین المللی IQS انگلستان به شرکت کنندگان محترم.
مبلغ ثبت نام: ۴۵,۰۰۰ تومان جهت شرکت در همایش و صدور مدرک
توضیحات: همایش پیش رو مناسب عزیزانی است که میخواهند وارد دنیای کارآفرینی شوند و با شناسایی فرصت ها، کسب و کار خود را آغاز نمایند، مخصوصا کارمندانی که در تلاش هستند از جایگاه فعلی خود فراتر رفته و وضعیت مالی بهتری داشته باشند.
اگر می خواهید فرصت های پیرامون خود را ببینید و یا ایده ای در سر داشته و قصد پیاده سازی آن را دارید، این فرصت را از دست ندهید و در این سفر با ما همراه شوید.
شرکت کنندگان محترم در پایان همایش مدرک بین المللی و معتبر IQS انگلستان را دریافت می نمایند که از طریق وب سایت، قابل استعلام است و با توجه به نکات و مطالب آموزشی این همایش قادر خواهند بود برنامه ای جهت شروع یک کسب و کار را طرح ریزی کرده و با انگیزه وارد بازار کار شوند.
جهت ثبت نام می توانید با شماره های ۲۲۴۱۹۱۴۴ و ۶۶۰۸۳۱۸۷ واحد آموزش فریان آکادمی تماس حاصل فرمایید و یا به لینک زیر مراجعه فرمایید:
http://www.faryanacademy.com/29?ref=29
اطلاع از آخرین رویدادها :
@faryanacademy
نام همایش: سفری از کارمندی به کارآفرینی (از ایده تا عمل)
سخنران: اوژن استوار ، مربی کارآفرینی و مشاور کسب و کار
زمان برگزاری: پنجشنبه ۲۹ بهمن ۱۳۹۴ راس ساعت ۱۵ الی ۱۷
محل برگزاری: تهران - خیابان ولیعصر - بالاتر از پارک ساعی - خیابان توانیر - خیابان نظامی گنجوی - سالن کنفرانس نظامی گنجوی
مدرک: ارائه گواهینامه معتبر بین المللی IQS انگلستان به شرکت کنندگان محترم.
مبلغ ثبت نام: ۴۵,۰۰۰ تومان جهت شرکت در همایش و صدور مدرک
توضیحات: همایش پیش رو مناسب عزیزانی است که میخواهند وارد دنیای کارآفرینی شوند و با شناسایی فرصت ها، کسب و کار خود را آغاز نمایند، مخصوصا کارمندانی که در تلاش هستند از جایگاه فعلی خود فراتر رفته و وضعیت مالی بهتری داشته باشند.
اگر می خواهید فرصت های پیرامون خود را ببینید و یا ایده ای در سر داشته و قصد پیاده سازی آن را دارید، این فرصت را از دست ندهید و در این سفر با ما همراه شوید.
شرکت کنندگان محترم در پایان همایش مدرک بین المللی و معتبر IQS انگلستان را دریافت می نمایند که از طریق وب سایت، قابل استعلام است و با توجه به نکات و مطالب آموزشی این همایش قادر خواهند بود برنامه ای جهت شروع یک کسب و کار را طرح ریزی کرده و با انگیزه وارد بازار کار شوند.
جهت ثبت نام می توانید با شماره های ۲۲۴۱۹۱۴۴ و ۶۶۰۸۳۱۸۷ واحد آموزش فریان آکادمی تماس حاصل فرمایید و یا به لینک زیر مراجعه فرمایید:
http://www.faryanacademy.com/29?ref=29
اطلاع از آخرین رویدادها :
@faryanacademy
پرسشهای کوانتومی
ارزیابی ما از رویدادهای زندگیمان بستگی به پرسشهایی دارد که درباره آن مطرح میکنیم و نکته مهم درباره پرسشها این است که هر پرسشی که بکنید پاسخی برای آن خواهید یافت.
اگر از خودمان بپرسیم: "اشکال زندگی من در کجاست؟" پاسخهای بیشماری برای آن پیدا میکنیم.
اگر بپرسیم: "چطوره که هیچوقت نمیتونم کاری رو به درستی انجام بدم؟" مغزمان در پاسخ میگوید: "برای اینکه بیعرضهام".
در نقطه مقابل اگر از خودمان بپرسیم: "چطوره که زندگیام چنین زیبا و دلپذیره؟" ذهنمان جواب میدهد: "برای اینکه باهوشم. برای اینکه فلان مهارت رو یاد گرفتهام و ..." .
وقتی از خودمان میپرسیم: "چه چیز زندگیام زیبا و دلپذیره؟" یا "چگونه میتونم این کارو به انجام برسونم؟" پاسخهای زیادی برای آن پیدا میکنیم و اگر بپرسیم: "چگونه میتونم این کارو انجام بدم و از اون لذت ببرم؟" به پاسخهای بهتر و دلپذیرتری میرسیم.
***
احساسی که ما درباره هر رویداد داریم معمولاً نه بر پایه واقعیت بلکه بر پایه کانون توجه ما شکل میگیرد.
وقتی از خودمان میپرسیم: "اگه در این کار شکست بخورم چی میشه؟" کانون توجه ما بر روی شکست قرار میگیرد و انجام آن کار را سخت و غیرممکن تصور میکنیم؛ ولی وقتی میپرسیم: "اگه این کارو به انجام برسونم چه احساسی خواهم داشت؟" یا "اگه از پس این کار بربیام انتظار چه موفقیتهای دیگری رو میتونم از خودم داشته باشم؟" برای آن کار شور و انگیزه پیدا میکنیم.
***
در هر لحظه از زندگی که بخواهیم احساس خوبی داشته باشیم کافی است از خودمان بپرسیم: "چه کسی رو دوست دارم و چه کسی منو دوست داره؟" یا "در زندگیام شکرگزار چه هستم؟ چه چیز در زندگیام عالی و درخشانه؟"
پرسشهای امکان آفرین و ضرورت آفرین
پرسشهای امکانآفرین با "چه میشه اگر ..." شروع میشوند و به ما انگیزه و امید میبخشند.
"چه میشه اگر این وضع روتغییر بدم؟"
"چه میشه اگر فلان مهارت رو یاد بگیرم؟"
پرسشهای ضرورتآفرین ما را به عمل وامیدارند؛ مثل:
"برای تغییر دادن این وضع چه باید بکنم؟"
"برای شکوفا کردن وجودم چه کاری لازمه بکنم؟"
"برای اینکه حرفشنوی فرزندانم از من بیشتر از بچههای ولگرد خیابون باشه چه باید بکنم؟"
توجه داشته باشیم که پرسشهای ضرورتآفرین و امکانآفرین باید به طور متعادل مطرح شوند.
برای پیدا کردن انگیزه و شکوفایی در زندگی باید به اندازه کافی پرسشهای امکانآفرین از خود بپرسیم و برای به واقعیت پیوستن رؤیاهایمان آنها را با پرسشهای ضرورتآفرین پشتیبانی کنیم.
اگر همیشه از خودمان بپرسیم: "چه میشه اگر ..." هیچ تلاشی انجام نمیدهیم و اگر همواره بپرسیم: "چه باید بکنم؟" ممکن است مغزمان را به عصیان واداریم و از او بشنویم: "دیگه از این بایدها و نبایدها خسته شدهام... !"
پرسشهای همسو و ناهمسو
وقتی کسی ایده یا مفهومی را به ما عرضه میکند از خود بپرسیم: "چه چیز اون خوبه؟ چطور میتونم از اون استفاده کنم؟"
اگر به کسی بگوییم: "میخوام دنیا رو عوض کنم" و او در پاسخ بگوید: "این احمقانه است" بلافاصله درحالتی ناهمسو قرار خواهیم گرفت و شور و ذوق خودمان را از دست خواهیم داد؛
ولی اگر بگوید: "من هم میخوام دنیا رو عوض کنم. از چه راههایی میتونیم این کارو بکنیم؟ چی میشه اگه از خودمون شروع کنیم؟ چی میشه اگه از همین فردا شروع به کار کنیم؟" با چنین پرسشهایی که با ایده ما همسو هستند شور و نیروی بیشتری کسب خواهیم کرد.
با این وجود گاهی لازم است در کنار پرسشهای همسو، پرسشهای ناهمسو نیز بپرسیم: "اگه کارها اونطور که میخوام پیش نره چی؟"
"این قرارداد در یک سال آینده در کجا ممکنه نسبت به من یا طرف مقابل ناعادلانه باشه؟"
ارزیابی ما از رویدادهای زندگیمان بستگی به پرسشهایی دارد که درباره آن مطرح میکنیم و نکته مهم درباره پرسشها این است که هر پرسشی که بکنید پاسخی برای آن خواهید یافت.
اگر از خودمان بپرسیم: "اشکال زندگی من در کجاست؟" پاسخهای بیشماری برای آن پیدا میکنیم.
اگر بپرسیم: "چطوره که هیچوقت نمیتونم کاری رو به درستی انجام بدم؟" مغزمان در پاسخ میگوید: "برای اینکه بیعرضهام".
در نقطه مقابل اگر از خودمان بپرسیم: "چطوره که زندگیام چنین زیبا و دلپذیره؟" ذهنمان جواب میدهد: "برای اینکه باهوشم. برای اینکه فلان مهارت رو یاد گرفتهام و ..." .
وقتی از خودمان میپرسیم: "چه چیز زندگیام زیبا و دلپذیره؟" یا "چگونه میتونم این کارو به انجام برسونم؟" پاسخهای زیادی برای آن پیدا میکنیم و اگر بپرسیم: "چگونه میتونم این کارو انجام بدم و از اون لذت ببرم؟" به پاسخهای بهتر و دلپذیرتری میرسیم.
***
احساسی که ما درباره هر رویداد داریم معمولاً نه بر پایه واقعیت بلکه بر پایه کانون توجه ما شکل میگیرد.
وقتی از خودمان میپرسیم: "اگه در این کار شکست بخورم چی میشه؟" کانون توجه ما بر روی شکست قرار میگیرد و انجام آن کار را سخت و غیرممکن تصور میکنیم؛ ولی وقتی میپرسیم: "اگه این کارو به انجام برسونم چه احساسی خواهم داشت؟" یا "اگه از پس این کار بربیام انتظار چه موفقیتهای دیگری رو میتونم از خودم داشته باشم؟" برای آن کار شور و انگیزه پیدا میکنیم.
***
در هر لحظه از زندگی که بخواهیم احساس خوبی داشته باشیم کافی است از خودمان بپرسیم: "چه کسی رو دوست دارم و چه کسی منو دوست داره؟" یا "در زندگیام شکرگزار چه هستم؟ چه چیز در زندگیام عالی و درخشانه؟"
پرسشهای امکان آفرین و ضرورت آفرین
پرسشهای امکانآفرین با "چه میشه اگر ..." شروع میشوند و به ما انگیزه و امید میبخشند.
"چه میشه اگر این وضع روتغییر بدم؟"
"چه میشه اگر فلان مهارت رو یاد بگیرم؟"
پرسشهای ضرورتآفرین ما را به عمل وامیدارند؛ مثل:
"برای تغییر دادن این وضع چه باید بکنم؟"
"برای شکوفا کردن وجودم چه کاری لازمه بکنم؟"
"برای اینکه حرفشنوی فرزندانم از من بیشتر از بچههای ولگرد خیابون باشه چه باید بکنم؟"
توجه داشته باشیم که پرسشهای ضرورتآفرین و امکانآفرین باید به طور متعادل مطرح شوند.
برای پیدا کردن انگیزه و شکوفایی در زندگی باید به اندازه کافی پرسشهای امکانآفرین از خود بپرسیم و برای به واقعیت پیوستن رؤیاهایمان آنها را با پرسشهای ضرورتآفرین پشتیبانی کنیم.
اگر همیشه از خودمان بپرسیم: "چه میشه اگر ..." هیچ تلاشی انجام نمیدهیم و اگر همواره بپرسیم: "چه باید بکنم؟" ممکن است مغزمان را به عصیان واداریم و از او بشنویم: "دیگه از این بایدها و نبایدها خسته شدهام... !"
پرسشهای همسو و ناهمسو
وقتی کسی ایده یا مفهومی را به ما عرضه میکند از خود بپرسیم: "چه چیز اون خوبه؟ چطور میتونم از اون استفاده کنم؟"
اگر به کسی بگوییم: "میخوام دنیا رو عوض کنم" و او در پاسخ بگوید: "این احمقانه است" بلافاصله درحالتی ناهمسو قرار خواهیم گرفت و شور و ذوق خودمان را از دست خواهیم داد؛
ولی اگر بگوید: "من هم میخوام دنیا رو عوض کنم. از چه راههایی میتونیم این کارو بکنیم؟ چی میشه اگه از خودمون شروع کنیم؟ چی میشه اگه از همین فردا شروع به کار کنیم؟" با چنین پرسشهایی که با ایده ما همسو هستند شور و نیروی بیشتری کسب خواهیم کرد.
با این وجود گاهی لازم است در کنار پرسشهای همسو، پرسشهای ناهمسو نیز بپرسیم: "اگه کارها اونطور که میخوام پیش نره چی؟"
"این قرارداد در یک سال آینده در کجا ممکنه نسبت به من یا طرف مقابل ناعادلانه باشه؟"
پنج سبک مدیریتی ضد توسعه
بنا به اعلام رسمی در حال حاضر بیش از 440 هزار نفر به عنوان مدیر در دستگاههای اجرایی کشور اشتغال به کار دارند. این در حالی است که تعداد کارمندان کشور ژاپن با جمعیت 127 میلیونی جمعاً 300 هزار نفر است و ما در ایران با 75 میلیون جمعیت 1.5 برابر کل کارمندان ژاپن، فقط مدیر داریم!
طبق آخرین آمارها، در حال حاضر در کشور حدود 3600 سازمان و دستگاه اجرایی، نزدیک به 4 میلیون کارمند حقوق بگیر و 4.5 میلیون نفر بازنشسته مستمری بگیر داریم.
مدیران و شیوه های مدیریتی که وجودشان در مسند امور مساوی است با عقب ماندگی، هدررفت منابع و تأخیر در روند توسعه کشور:
۱- مدیران معامله گر و بی هویت
مدیرانی هستند که از سبک پوشش تا طرز سخن گفتن خود را با گفتمان دولت ها تنظیم می کنند و دوری و نزدیکی به گروه ها و افراد ذی نفوذ سیاسی را با شامه قوی خود می سنجند که چه زمانی راهنمای چپ و چه زمانی راهنمای راست را بفشارند.
این تیپ مدیران از همه بیشتر تحول کشور را قفل می کنند. اخلاق، جوانمردی و پایبندی به قیود انسانی هرگز در قاموس این مدیران جایگاهی ندارد. این ها را باید دلالان سیاسی و اقتصادی نامید. برای ایشان هرگز مهم نیست چه کسی در رأس کار باشد. مهم تارهای در هم تنیده ای هست که روی آن می غلطند و از منابع و مزایای دولتی و بیت المال ارتزاق می کنند. وقتی پای اصلاح طلبی در میان باشد، ژست اصلاح طلبی می گیرند و وقتی اصولگرایی روی بورس باشد، گوی سبقت را از اصولگرایان می ربایند.
پیش چشم این جماعت معامله گر، دغدغه های اخلاقی، ملی و میهنی، پیشرفت کشور، جوانمردی و وطن پرستی خندهدار ترین واژگان است. تنها دو چیز در نظر این مدیران مقدس است: ما باشیم و منافع ما برقرار باشد!
۲- مدیران پاره وقت و از راه دور
این دسته از مدیران اگر چه به اسم مدیر تام و تمام یک سازمان یا اداره هستند اما واقعیت چیز دیگری است. دو روز تدریس در دانشگاه، یک روز مشاور یک شرکت، دو روز سفر کاری! اینان سازمان خود را از راه دور اداره می کنند. این مدیران سعی می کنند سازمان را با ساعات حضور خود تنظیم کنند. گاهی از خود می پرسم در حکم کارگزینی این مدیران مگر فوق العاده مدیریت و سایر مزایا بابت «یک ماه کار تمام وقت» پرداخت نمی شود پس چگونه می پذیرند که نیمی از هفته را در محل خدمت نباشند و از این مزایا برخودار شوند؟
۳- مدیران قبیله ای و عشیره ای
این بلیه همیشگی سازمان های دولتی و اجرایی در کشور ماست. مدیری فقط همشهری های خود را به کار می گمارد و امور عشیره خود را رتق و فتق می کند. این دسته مدیران هیچ گونه درکی از نگاه ملی به مسائل ندارند. ایران و آینده کشور را در روستا و زادگاه خود می بینند. وقتی با یک ارباب رجوع یا کارمند سازمان خود مواجه می شوند که در زمره همشهریانش نیست، گویی با یک غیر ایرانی و بیگانه طرف هستند. ماحصل فامیل گرایی چیزی جز تضییع حقوق مردم و جلوگیری از شایسته سالاری نیست.
۴- مدیران آکادمیک و غیر اجرایی
این قبیل مدیران از مدیریت فقط دانش آن را به ارث برده اند. مدیران دانشگاهی اما کم توان و غیر اجرایی! به همه چیز از منظر مسأله و موضوع پژوهشی نگاه می کنند. سازمان را با کلاس درس اشتباه گرفته اند.
نمی دانند که منابع، زمان و انرژی در حدی نیست که به پای افکار و آرمان های انتزاعی آنها تلف شود. این مدیران نمی دانند در کنار ارزشمندی نگاه پژوهشی به مسایل، سرعت عمل هم مهم است. این مدیران به اسم کار علمی، خواسته یا ناخواسته فرصت های طلایی توسعه را می سوزانند.
۵- مدیران ترسو و مطیع
مدیرانی که می بینند و میدانند نتیجه تصمیم مقام مافوق آن ها چقدر زیان بار است اما به دلیل شخصیت ضعیف و منفعل خود هرگز لب به نقد و نظر نمی گشایند.
خطر این قبیل مدیران بزدل به حدی است که امیرمؤمنان علی (ع) پرهیز از انتصاب اینها را در نامه ۵۳ نهج البلاغه به مالک اشتر متذکر شده اند. دلیل اطاعت پذیری و بله قربان گویی این مدیران یا از سر به خطر نیفتادن منافع آنهاست یا به دلیل اینکه تصور می کنند شایستگی یعنی اطاعت پذیری محض از مافوق و بی نیازی به نظرات کارشناسان.
بنا به اعلام رسمی در حال حاضر بیش از 440 هزار نفر به عنوان مدیر در دستگاههای اجرایی کشور اشتغال به کار دارند. این در حالی است که تعداد کارمندان کشور ژاپن با جمعیت 127 میلیونی جمعاً 300 هزار نفر است و ما در ایران با 75 میلیون جمعیت 1.5 برابر کل کارمندان ژاپن، فقط مدیر داریم!
طبق آخرین آمارها، در حال حاضر در کشور حدود 3600 سازمان و دستگاه اجرایی، نزدیک به 4 میلیون کارمند حقوق بگیر و 4.5 میلیون نفر بازنشسته مستمری بگیر داریم.
مدیران و شیوه های مدیریتی که وجودشان در مسند امور مساوی است با عقب ماندگی، هدررفت منابع و تأخیر در روند توسعه کشور:
۱- مدیران معامله گر و بی هویت
مدیرانی هستند که از سبک پوشش تا طرز سخن گفتن خود را با گفتمان دولت ها تنظیم می کنند و دوری و نزدیکی به گروه ها و افراد ذی نفوذ سیاسی را با شامه قوی خود می سنجند که چه زمانی راهنمای چپ و چه زمانی راهنمای راست را بفشارند.
این تیپ مدیران از همه بیشتر تحول کشور را قفل می کنند. اخلاق، جوانمردی و پایبندی به قیود انسانی هرگز در قاموس این مدیران جایگاهی ندارد. این ها را باید دلالان سیاسی و اقتصادی نامید. برای ایشان هرگز مهم نیست چه کسی در رأس کار باشد. مهم تارهای در هم تنیده ای هست که روی آن می غلطند و از منابع و مزایای دولتی و بیت المال ارتزاق می کنند. وقتی پای اصلاح طلبی در میان باشد، ژست اصلاح طلبی می گیرند و وقتی اصولگرایی روی بورس باشد، گوی سبقت را از اصولگرایان می ربایند.
پیش چشم این جماعت معامله گر، دغدغه های اخلاقی، ملی و میهنی، پیشرفت کشور، جوانمردی و وطن پرستی خندهدار ترین واژگان است. تنها دو چیز در نظر این مدیران مقدس است: ما باشیم و منافع ما برقرار باشد!
۲- مدیران پاره وقت و از راه دور
این دسته از مدیران اگر چه به اسم مدیر تام و تمام یک سازمان یا اداره هستند اما واقعیت چیز دیگری است. دو روز تدریس در دانشگاه، یک روز مشاور یک شرکت، دو روز سفر کاری! اینان سازمان خود را از راه دور اداره می کنند. این مدیران سعی می کنند سازمان را با ساعات حضور خود تنظیم کنند. گاهی از خود می پرسم در حکم کارگزینی این مدیران مگر فوق العاده مدیریت و سایر مزایا بابت «یک ماه کار تمام وقت» پرداخت نمی شود پس چگونه می پذیرند که نیمی از هفته را در محل خدمت نباشند و از این مزایا برخودار شوند؟
۳- مدیران قبیله ای و عشیره ای
این بلیه همیشگی سازمان های دولتی و اجرایی در کشور ماست. مدیری فقط همشهری های خود را به کار می گمارد و امور عشیره خود را رتق و فتق می کند. این دسته مدیران هیچ گونه درکی از نگاه ملی به مسائل ندارند. ایران و آینده کشور را در روستا و زادگاه خود می بینند. وقتی با یک ارباب رجوع یا کارمند سازمان خود مواجه می شوند که در زمره همشهریانش نیست، گویی با یک غیر ایرانی و بیگانه طرف هستند. ماحصل فامیل گرایی چیزی جز تضییع حقوق مردم و جلوگیری از شایسته سالاری نیست.
۴- مدیران آکادمیک و غیر اجرایی
این قبیل مدیران از مدیریت فقط دانش آن را به ارث برده اند. مدیران دانشگاهی اما کم توان و غیر اجرایی! به همه چیز از منظر مسأله و موضوع پژوهشی نگاه می کنند. سازمان را با کلاس درس اشتباه گرفته اند.
نمی دانند که منابع، زمان و انرژی در حدی نیست که به پای افکار و آرمان های انتزاعی آنها تلف شود. این مدیران نمی دانند در کنار ارزشمندی نگاه پژوهشی به مسایل، سرعت عمل هم مهم است. این مدیران به اسم کار علمی، خواسته یا ناخواسته فرصت های طلایی توسعه را می سوزانند.
۵- مدیران ترسو و مطیع
مدیرانی که می بینند و میدانند نتیجه تصمیم مقام مافوق آن ها چقدر زیان بار است اما به دلیل شخصیت ضعیف و منفعل خود هرگز لب به نقد و نظر نمی گشایند.
خطر این قبیل مدیران بزدل به حدی است که امیرمؤمنان علی (ع) پرهیز از انتصاب اینها را در نامه ۵۳ نهج البلاغه به مالک اشتر متذکر شده اند. دلیل اطاعت پذیری و بله قربان گویی این مدیران یا از سر به خطر نیفتادن منافع آنهاست یا به دلیل اینکه تصور می کنند شایستگی یعنی اطاعت پذیری محض از مافوق و بی نیازی به نظرات کارشناسان.
#CEM
🔴 یک تجربه عالی
یک رستوران تایلندی در مرکز شهر مادرید پایتخت اسپانیا توانست در عرض یک سال به خاطر غذاها و طراحی خود مشتریان زیادی را جذب کند به نحوی که اگر بخواهید در این رستوران غذا بخورید یا باید از قبل جا رزرو کنید و یا اینکه زودتر به رستوران بروید تا جای نشستن پیدا کنید. کیفیت غذای این رستوران خارقالعاده نیست، خدماتی که ارائه میدهند هم همینطور (منوی آن استاندارد است و وقت سرو غذا هم طولانی است)، اما جزئیات مختصری در رفتار آنها وجود دارد که مشتریان آن را درک کردهاند: وقتی مینشینید لباسهایتان را تحویل میگیرند، رفتار آنها با خانمها مؤدبانه است، در همه حال لبخند گرمی بر لب دارند، و قبل از ترک رستوران و پایان نهار و یا شام با چای یا قهوه از شما به صورت افتخاری پذیرایی میشود. آنهم نه به شیوهی معمول و چای کیسهای، بلکه در کیسههای ابریشمی کوچک با بسته بندی کنجکاوی برانگیز که روی آن این شعار نوشته شده است "بزرگ اما در بستهبندی کوچک". از چشم مشتری ، بلافاصله تفاوت حضور در این رستوران با رستورانهای دیگر منطقه مورد توجه قرار میگیرد. از بودن و خرج کردن در آنجا احساس خوبی به شما دست میدهد و تجربه مثبتی خواهید داشت زیرا شما شاهد تعهد به مشتری با جان و دل هستید.
🔴 یک تجربه عالی
یک رستوران تایلندی در مرکز شهر مادرید پایتخت اسپانیا توانست در عرض یک سال به خاطر غذاها و طراحی خود مشتریان زیادی را جذب کند به نحوی که اگر بخواهید در این رستوران غذا بخورید یا باید از قبل جا رزرو کنید و یا اینکه زودتر به رستوران بروید تا جای نشستن پیدا کنید. کیفیت غذای این رستوران خارقالعاده نیست، خدماتی که ارائه میدهند هم همینطور (منوی آن استاندارد است و وقت سرو غذا هم طولانی است)، اما جزئیات مختصری در رفتار آنها وجود دارد که مشتریان آن را درک کردهاند: وقتی مینشینید لباسهایتان را تحویل میگیرند، رفتار آنها با خانمها مؤدبانه است، در همه حال لبخند گرمی بر لب دارند، و قبل از ترک رستوران و پایان نهار و یا شام با چای یا قهوه از شما به صورت افتخاری پذیرایی میشود. آنهم نه به شیوهی معمول و چای کیسهای، بلکه در کیسههای ابریشمی کوچک با بسته بندی کنجکاوی برانگیز که روی آن این شعار نوشته شده است "بزرگ اما در بستهبندی کوچک". از چشم مشتری ، بلافاصله تفاوت حضور در این رستوران با رستورانهای دیگر منطقه مورد توجه قرار میگیرد. از بودن و خرج کردن در آنجا احساس خوبی به شما دست میدهد و تجربه مثبتی خواهید داشت زیرا شما شاهد تعهد به مشتری با جان و دل هستید.
بخشبندی بازار (Market Segmentation)
گاهی اوقات محصولات مشابه توسط مشتریانی خریداری میشوند که نیازهای متفاوتی دارند. به عنوان مثال بیایید ببینیم چند طبقه متفاوت مشتری برای گوشیهای تلفن همراه ساده و دکمهدار میشناسیم: افراد مسن که توانایی یادگیری کار با گوشیهای هوشمند را ندارند، کارگران مشاغلی مانند مکانیکی خودرو که همیشه انگشتانشان موقع کار آغشته به مواد روغنی است، کارکنان مراکز نظامی و امنیتی که اجازه ندارند گوشیهای پیشرفته به داخل سازمان ببرند، افرادی که فقط قادر به پرداخت هزینه ارزانترین نوع گوشی هستند، افراد بسیار ثروتمند یا بسیار تحصیل کرده که معتقدند گوشی فقط برای صحبت کردن هست و برای استفاده از سایر مزایای گوشیهای هوشمند از گجتهای دیگر بهره میگیرند، افرادی که تمایل ندارند گوشیهای هوشمند موقعیت فیزیکیشان را فاش کند، نابینایان که برای کار با گوشی نیازمند لمس دکمههای آن هستند و…
همان طور که دیدیم، نیازهای مختلفی باعث شده تا این خریداران متفاوت، یک محصول مشترک را انتخاب نمایند. به فرآیند تقسیمبندی مشتریان یک محصول به دستههای همگن و با نیازهای مشابه، بخشبندی بازار میگویند. هدف از بخشبندی بازار، طراحی برنامه بازاریابی خاص برای ارتباط با هر کدام از بخشهاست.
به عنوان مثال در بخشبندی بازار مشتریان خودروی ارزان قیمت و اقتصادی، میتوان دو طبقه مختلف جامعه را نام برد. طبقه اول، خانوادههای جوان و کم جمعیتی هستند که تازه زندگی مشترک را شروع کردهاند و ترحیج میدهند حداقل هزینه را به خرید خودرو اختصاص دهند. طبقه دوم، بازنشستگانی هستند که آنها هم به علت مستقل شدن فرزندانشان، مجددا تبدیل به یک خانواده کم جمعیت شدهاند و هزینههای خودرو در سبد هزینههای آن خانواده کاهش یافته است. کانالهای دسترسی شرکتهای خودرو ساز به هر کدام از این بخشها و پیام تبلیغاتی که باید برای هر بخش ارسال نمایند، متفاوت است. مثلا مجلاتی که هر کدام میخوانند، برنامههای تلویزیونی که میبینند، مکانهای تفریحی که میروند با هم فرق دارد و بازاریابان باید با استفاده از تحقیقات بازار، راههای دسترسی به هر بخش بازار و همچنین پیام و اقدامات انگیزشی هر طبقه را شناسایی نمایند.
بیایید امروز نگاهی به فهرست مشتریانمان بیاندازیم و ببینیم آیا طبقات مختلف مشتریانمان را میشناسیم؟ هر کدام از آنها با چه انگیزهای اقدام به خرید کالا یا خدمات ما میکنند. تفاوتها و شباهتهای بین آنها کدام است و بر اساس چه پارامترهایی میتوانیم آنها را بخشبندی کنیم. برای افزایش فروش به هر بخش، چه اقدامات تشویقی و ترویجی باید انجام دهیم و رضایت کدام بخش از مشتریان میتواند باعث افزایش بیشتر در فروش شود.
گاهی اوقات محصولات مشابه توسط مشتریانی خریداری میشوند که نیازهای متفاوتی دارند. به عنوان مثال بیایید ببینیم چند طبقه متفاوت مشتری برای گوشیهای تلفن همراه ساده و دکمهدار میشناسیم: افراد مسن که توانایی یادگیری کار با گوشیهای هوشمند را ندارند، کارگران مشاغلی مانند مکانیکی خودرو که همیشه انگشتانشان موقع کار آغشته به مواد روغنی است، کارکنان مراکز نظامی و امنیتی که اجازه ندارند گوشیهای پیشرفته به داخل سازمان ببرند، افرادی که فقط قادر به پرداخت هزینه ارزانترین نوع گوشی هستند، افراد بسیار ثروتمند یا بسیار تحصیل کرده که معتقدند گوشی فقط برای صحبت کردن هست و برای استفاده از سایر مزایای گوشیهای هوشمند از گجتهای دیگر بهره میگیرند، افرادی که تمایل ندارند گوشیهای هوشمند موقعیت فیزیکیشان را فاش کند، نابینایان که برای کار با گوشی نیازمند لمس دکمههای آن هستند و…
همان طور که دیدیم، نیازهای مختلفی باعث شده تا این خریداران متفاوت، یک محصول مشترک را انتخاب نمایند. به فرآیند تقسیمبندی مشتریان یک محصول به دستههای همگن و با نیازهای مشابه، بخشبندی بازار میگویند. هدف از بخشبندی بازار، طراحی برنامه بازاریابی خاص برای ارتباط با هر کدام از بخشهاست.
به عنوان مثال در بخشبندی بازار مشتریان خودروی ارزان قیمت و اقتصادی، میتوان دو طبقه مختلف جامعه را نام برد. طبقه اول، خانوادههای جوان و کم جمعیتی هستند که تازه زندگی مشترک را شروع کردهاند و ترحیج میدهند حداقل هزینه را به خرید خودرو اختصاص دهند. طبقه دوم، بازنشستگانی هستند که آنها هم به علت مستقل شدن فرزندانشان، مجددا تبدیل به یک خانواده کم جمعیت شدهاند و هزینههای خودرو در سبد هزینههای آن خانواده کاهش یافته است. کانالهای دسترسی شرکتهای خودرو ساز به هر کدام از این بخشها و پیام تبلیغاتی که باید برای هر بخش ارسال نمایند، متفاوت است. مثلا مجلاتی که هر کدام میخوانند، برنامههای تلویزیونی که میبینند، مکانهای تفریحی که میروند با هم فرق دارد و بازاریابان باید با استفاده از تحقیقات بازار، راههای دسترسی به هر بخش بازار و همچنین پیام و اقدامات انگیزشی هر طبقه را شناسایی نمایند.
بیایید امروز نگاهی به فهرست مشتریانمان بیاندازیم و ببینیم آیا طبقات مختلف مشتریانمان را میشناسیم؟ هر کدام از آنها با چه انگیزهای اقدام به خرید کالا یا خدمات ما میکنند. تفاوتها و شباهتهای بین آنها کدام است و بر اساس چه پارامترهایی میتوانیم آنها را بخشبندی کنیم. برای افزایش فروش به هر بخش، چه اقدامات تشویقی و ترویجی باید انجام دهیم و رضایت کدام بخش از مشتریان میتواند باعث افزایش بیشتر در فروش شود.
بخشبندی بازار (قسمت دوم)
در بخشبندی بازارهای مصرفی یا همان کسب و کارهای B2C، بخشها را بر مبنای خصوصیات و رفتارهای اشخاص حقیقی و خانوادهها تعیین میکنند. متغیرهای زیادی در این زمینه معرفی شدهاند که میتوان آنها را در چهار دسته کلی زیر، تفکیک کرد. این تقسیمبندی، مبنای خوبی برای تهیه پروفایل مشتریان در CRM است:
الف) متغیرهای جغرافیایی: کشور، استان، شهری یا روستایی، تراکم بازار، شرایط جوی و...
ب) متغیرهای جمعیتی: سن، جنسیت، نژاد، تعداد افراد خانواده، چرخه حیات خانواده، طبقهبندی اجتماعی، شغل، تحصیلات، درآمد، مذهب، محل سکونت، ملیت و...
ج) متغیرهای رفتاری: مقدار و تعداد مصرف، کاربرد نهایی، میزان وفاداری به محصول یا برند، حساسیت نسبت به قیمت، نوع عادات، مرحله آمادگی خریدار و...
د) متغیرهای روانشناختی: صفات فردی، شخصیت، محرکهای خرید، شیوه زندگی و...
معمولا شرکتها متغیرهای جمعیتی یا دموگرافیک را مبنای تقسیمبندی قرار میدهند، چون راحتتر از سایر متغیرها قابل اندازهگیری هستند ولی شناسایی سایر متغیرها، اطلاعات ارزشمندی را از مشتریان در اختیار بازاریابان و فروشندگان قرار میدهد.
چرخه سنتی دوره عمر خانواده شامل این دستهها است: جوانی و تجرد، تاهل بدون وجود فرزند، متاهل با فرزندان کوچک، زوج متاهل با فرزندان بزرگتر، زوجهای مسن بدون فرزندی در خانه، خانهدارهای مشغول به کار، زوجهای خانهنشین بازنشسته تا بازماندگان تنهای دارای کار یا بدون کار را دنبال میکند.
اما امروز تغییر سبک زندگی باعث شده طبقههای نسبتا بزرگی در جامعه مشاهده شوند که مسیر بالا را طی نمیکنند. مثلا کسانی که هرگز ازدواج نمیکنند، کسانی که دیر ازدواج میکنند، زوجهای بدون فرزند، خانوادههایی که پدر و یا مادر به تنهایی عهدهدار خانواده است و زوجهای جدا شده و...
تاکید زیاد به متغیرهای جمعیتشناختی ممکن است باعث نزدیکبینی بازاریابی شود مثلا ﺑﺎ این که بعضی از اﻓﺮاد 70 ساله ﺑﻪ وﻳﻠﭽﺮ ﻧﻴﺎز دارﻧﺪ، اﻣﺎ بعضی از آنها مشتری لوازم کوهنوردی هستند. همینطور برخی از 40 سالهها بچههایشان را ﺑﻪ داﻧﺸﮕﺎه میفرستند، اﻣﺎ بعضی ﺗﺎزه در ﺣﺎل ﺗﺸﻜﻴﻞ ﺧﺎﻧﻮاده هستند.
در بخشبندی بازارهای مصرفی یا همان کسب و کارهای B2C، بخشها را بر مبنای خصوصیات و رفتارهای اشخاص حقیقی و خانوادهها تعیین میکنند. متغیرهای زیادی در این زمینه معرفی شدهاند که میتوان آنها را در چهار دسته کلی زیر، تفکیک کرد. این تقسیمبندی، مبنای خوبی برای تهیه پروفایل مشتریان در CRM است:
الف) متغیرهای جغرافیایی: کشور، استان، شهری یا روستایی، تراکم بازار، شرایط جوی و...
ب) متغیرهای جمعیتی: سن، جنسیت، نژاد، تعداد افراد خانواده، چرخه حیات خانواده، طبقهبندی اجتماعی، شغل، تحصیلات، درآمد، مذهب، محل سکونت، ملیت و...
ج) متغیرهای رفتاری: مقدار و تعداد مصرف، کاربرد نهایی، میزان وفاداری به محصول یا برند، حساسیت نسبت به قیمت، نوع عادات، مرحله آمادگی خریدار و...
د) متغیرهای روانشناختی: صفات فردی، شخصیت، محرکهای خرید، شیوه زندگی و...
معمولا شرکتها متغیرهای جمعیتی یا دموگرافیک را مبنای تقسیمبندی قرار میدهند، چون راحتتر از سایر متغیرها قابل اندازهگیری هستند ولی شناسایی سایر متغیرها، اطلاعات ارزشمندی را از مشتریان در اختیار بازاریابان و فروشندگان قرار میدهد.
چرخه سنتی دوره عمر خانواده شامل این دستهها است: جوانی و تجرد، تاهل بدون وجود فرزند، متاهل با فرزندان کوچک، زوج متاهل با فرزندان بزرگتر، زوجهای مسن بدون فرزندی در خانه، خانهدارهای مشغول به کار، زوجهای خانهنشین بازنشسته تا بازماندگان تنهای دارای کار یا بدون کار را دنبال میکند.
اما امروز تغییر سبک زندگی باعث شده طبقههای نسبتا بزرگی در جامعه مشاهده شوند که مسیر بالا را طی نمیکنند. مثلا کسانی که هرگز ازدواج نمیکنند، کسانی که دیر ازدواج میکنند، زوجهای بدون فرزند، خانوادههایی که پدر و یا مادر به تنهایی عهدهدار خانواده است و زوجهای جدا شده و...
تاکید زیاد به متغیرهای جمعیتشناختی ممکن است باعث نزدیکبینی بازاریابی شود مثلا ﺑﺎ این که بعضی از اﻓﺮاد 70 ساله ﺑﻪ وﻳﻠﭽﺮ ﻧﻴﺎز دارﻧﺪ، اﻣﺎ بعضی از آنها مشتری لوازم کوهنوردی هستند. همینطور برخی از 40 سالهها بچههایشان را ﺑﻪ داﻧﺸﮕﺎه میفرستند، اﻣﺎ بعضی ﺗﺎزه در ﺣﺎل ﺗﺸﻜﻴﻞ ﺧﺎﻧﻮاده هستند.