✳️ پیش بینی رشد اقتصادی کشورهای گروه ۲۰ در سال ۲۰۲۵

۱. هند ؛ ۶.۹ درصد
۲. اندونزی؛ ۵.۲٪
۳. چین ؛ ۴.۷٪
۴. عربستان؛ ۳.۶٪
۵. آرژانتین؛ ۳.۶٪
۶. ترکیه ؛ ۲.۶٪
۷. آمریکا؛ ۲.۴٪
۸. برزیل ؛ ۲.۳٪
۹. اسپانیا ؛ ۲.۳٪
۱۰. کره جنوبی ؛ ۲.۱٪

☀️۴ کشور آسیایی در صدر
🔹 متوسط ۶.۸ درصد رشد برای هند و ۵.۱ درصد رشد برای اندونزی برای ۳ سال متوالی ،گویای سیاست‌های اقتصادی با ثبات و هدفمند این دو کشور است.

🔸بهترین عملکرد :
۱. اقتصاد آرژانتين از رشد" منفی ۳.۸ درصد" در سال ۲۰۲۴ به رشد مثبت ۳.۶ در سال ۲۰۲۵ و ۳.۸ درصد در ۲۰۲۶

۲. اقتصاد عربستان از ۱ درصد رشد در سال ۲۰۲۴ به ۳.۶ درصد رشد در سال ۲۰۲۵

♦️ ضعیف ترین عملکرد :
روسیه اقتصاد با کاهش رشد از ۳.۹ درصد در سال ۲۰۲۴ به ۱.۱ درصد در سال ۲۰۲۵

💢در این رقابت جهانی و شرایط پرتنش خاورمیانه ، برای یک رشد معقول و مستمر ؛
ایران نیازمند، واقعگرایی و سیاست های اقتصادی و بین المللی هوشمندانه است.
بنظر می رسد با فاصله گرفتن زیاد عربستان، برای ایران الگو قرار دادن ، آرژانتین منطقی تر شده است .
کانال تحولات بین المللی

مدل اولویت های شغلی

👆✳️ مدل اولویت های شغلی

✅ این مدل واقعاً یکی از مدل‌های محبوب است و به‌طور واضح محرک‌ها و عوامل کلیدی در مراحل مختلف شغلی را تشریح می‌کند. این مدل همچنین بر سرعت تأکید دارد و به هیچ وجه کاهش سرعت را توصیه نمی‌کند؛ بلکه شامل ارزیابی مستمر مراحل شغلی و نیازهای مربوط به آن در هر زمان است.

1. مدل توسعه حرفه‌ای سوپر (Super’s Career Development Theory)
توسعه‌دهنده: دونالد سوپر
ویژگی‌ها:
این مدل بر مراحل زندگی شغلی تاکید دارد و پنج مرحله اصلی برای پیشرفت شغلی معرفی می‌کند:
رشد (Growth): شکل‌گیری علایق و ارزش‌های شغلی (تا 14 سالگی).
اکتشاف (Exploration): بررسی گزینه‌های شغلی (15 تا 24 سالگی).
ایجاد (Establishment): تثبیت شغل و پیشرفت حرفه‌ای (25 تا 44 سالگی).
نگهداری (Maintenance): حفظ جایگاه و تعادل (45 تا 64 سالگی).
کاهش فعالیت (Decline): کاهش تعهدات و آمادگی برای بازنشستگی (65 سالگی به بالا).
کاربرد جهانی: این مدل یکی از محبوب‌ترین چارچوب‌ها برای مشاوره شغلی در دنیا است.

2. مدل Schein’s Career Anchors (لنگرهای شغلی شاین)
توسعه‌دهنده: ادوارد شاین
ویژگی‌ها:
این مدل نشان می‌دهد که افراد دارای اولویت‌های درونی و "لنگرهای" مشخصی هستند که مسیر شغلی آن‌ها را تعیین می‌کند.
۸ لنگر شغلی شامل:
شایستگی فنی یا کارکردی
شایستگی مدیریتی عمومی
استقلال و آزادی
امنیت و ثبات
خلاقیت کارآفرینی
تعهد به خدمت و ارزش‌ها
چالش محض
سبک زندگی
کاربرد جهانی: در تحلیل انگیزه‌های شغلی و طراحی مسیر شغلی کاربرد گسترده‌ای دارد.
🔺کدام مدل در دنیا مرسوم‌تر است؟
مدل سوپر (Super’s Career Development Theory) یکی از جامع‌ترین و پرکاربردترین مدل‌ها برای درک مسیرهای شغلی است، زیرا جنبه‌های روان‌شناختی و محیطی را به خوبی پوشش می‌دهد.
مدل لنگرهای شغلی شاین نیز برای افرادی که می‌خواهند اولویت‌های درونی خود را بهتر بشناسند بسیار مفید است.
در دنیای مدرن، مدل مسیر شغلی Boundaryless محبوبیت بالایی دارد زیرا با ماهیت پویای بازار کار و تغییر شغل‌های مکرر سازگار است.

3. مدل مسیر شغلی Boundaryless Career Model
دلیل محبوبیت:
این مدل به دلیل ماهیت پویای خود، در استارتاپ‌ها و صنایع خلاق (مانند فناوری اطلاعات، دیجیتال مارکتینگ و تولید محتوا) در ایران کاربرد دارد.
مناسب برای جوانانی که به دنبال انعطاف‌پذیری و کسب تجربه در صنایع مختلف هستند.
همچنین برای کسانی که به دلیل محدودیت‌های بازار کار مجبور به تغییر شغل یا صنعت هستند، مفید است.
4. مدل مسیر شغلی مارپیچی (Spiral Career Path)
دلیل محبوبیت:
این مدل در ایران برای افرادی که در سازمان‌های بزرگ و صنایع دولتی کار می‌کنند و می‌خواهند در موقعیت‌های مدیریتی یا تخصصی مختلف تجربه کسب کنند، مناسب است.
برای کارکنانی که به دنبال پیشرفت در مسیرهای چندگانه شغلی در یک حوزه خاص هستند (مانند پزشکان یا مهندسان) نیز مفید است.
5. مدل‌های بومی
در برخی موارد، سازمان‌ها در ایران از ترکیب مدل‌های جهانی با چارچوب‌های بومی استفاده می‌کنند.
برای مثال، در صنایع دولتی یا شرکت‌های بزرگ، برنامه‌های مسیر شغلی بر اساس سلسله‌مراتب و پایداری شغلی طراحی می‌شود.
طرح طبقه‌بندی مشاغل در سازمان‌ها و شرکت‌های ایرانی نیز نمونه‌ای از این رویکرد بومی‌شده است که در هماهنگی با نیازها و فرهنگ کار در ایران عمل می‌کند.
🔺عوامل تاثیرگذار بر انتخاب مدل در ایران:
ساختار بازار کار:
با توجه به محدودیت‌های فرصت‌های شغلی، بسیاری از افراد در ایران مجبورند مسیر شغلی خود را با شرایط موجود تنظیم کنند.

تمرکز بر ثبات شغلی:
در ایران، امنیت شغلی یکی از مهم‌ترین عوامل است، به همین دلیل مدل‌هایی مانند مدل سوپر که بر مراحل ثابت و تدریجی تاکید دارند، محبوب‌تر هستند.

محیط سازمانی:
سازمان‌های بزرگ‌تر، مانند صنایع نفت و گاز یا هلدینگ‌های تولیدی، اغلب از مدل‌های سنتی مانند مدل سوپر و لنگرهای شغلی شاین استفاده می‌کنند.
در مقابل، شرکت‌های کوچک‌تر و استارتاپ‌ها مدل‌های مدرن‌تر مانند Boundaryless Career را ترجیح می‌دهند.
https://t.me/ExecutiveManagement

✨ بهترین کارفرمایان درسطح جهان

📌عکس روی جلد مجله هفتگی اکونومیست یک سری نکات جالب توجه دارد:(2023)

🔹با توجه به رسیدن ایام سال نو مسیحی و یهودی،  درخت کریسمس را با خنوکای یهودی (شمعدان) ترکیب کرده است.

🔹بالای درخت، بجای ستاره و نور، سمبل هسته‌ای را آورده؛ که خبر از درگیری هسته‌ای می‌دهد.

🔹بعد از آن، برای اشاره به داستان خواب فرعون و تعبیر آن توسط یوسف (ع)، یک گاو چاق و یک گاو لاغر را آورده. این هم اشاره به این دارد که ۷ سال فراوانی به پایان رسیده، و وارد ۷ سال سختی شده‌ایم.

🔹عکس جمجمه هم به تلفات بالا اشاره دارد.

🔹در زیر آن عکس سر فردی را آورده که تنها به شکم خود فکر می کند. این هم اشاره به قحطی مصنوعی پیش رو دارد؛ که باعث می شود عوام نتوانند به چیزی غیر از شکم خود فکر کنند.

نسل جدید، بازی جدید: فرصتی تازه برای ما معلمان و مدیران

■ یه لحظه فکر کنید:
قدیما رکورد ماراتن سه ساعت بود، الان رسیده به زیر دو ساعت! خب شاید فکر کنید فقط تکنولوژی کمک کرده، ولی نه، این قضیه درباره آدم‌هاست، نه ماشین‌ها. حالا همین مثال رو بیارید تو دانشگاه‌ها یا محیط کار. نسل جدید، همون آناتومی قبلی رو داره، ولی ظرفیت‌شون یه چیز دیگه‌ست.
▪︎حالا سوال اینه: آیا سیستم‌های ما برای این نسل طراحی شدن؟
راستش نه. اکثر روش‌هایی که داریم، مثل لباسای قدیمی‌ان که اندازه‌شون کوچیک شده، ولی هنوز می‌خوایم به زور تن این نسل بپوشونیم.

▪︎چالش اینجاست:
نسل جدید سریع‌تر یاد می‌گیرن، بهتر تحلیل می‌کنن، و با یه خلاقیت عجیب کار می‌کنن. ولی اگر روش‌ها و مسیرها رو درست طراحی نکنیم، این ظرفیت‌ها یا هدر می‌ره یا اشتباه ازشون استفاده می‌کنیم.

▪︎یه سری مثال واقعی که میتونه بهمون دید بده:
توی بعضی دانشگاه‌های دنیا، دانشجوها پروژه‌های واقعی انجام می‌دن؛ مثلاً طراحی محصولاتی که تو بازار بفروشن یا ساخت اپلیکیشن‌هایی که مشکلای روزمره رو حل کنه.
توی یه شرکت فناوری، تازه‌کارا به‌جای انجام کارای روتین، می‌رن سراغ پروژه‌های نوآورانه‌ای که حتی مدیرای با تجربه قبلی نمی‌تونستن تصور کنن. نتیجه؟ یه تحول اساسی تو محصول و فرایندهاشون.

■ پس چی کار کنیم؟ راهکارای عملی

۱. روش‌های کار و آموزش رو از نو طراحی کنیم:
به‌جای اینکه دانشجو یا کارمند رو گیر بندازیم تو قالبای قدیمی، براشون کارایی طراحی کنیم که خلاقیت و ذهنشون رو به چالش بکشه. مثلاً:
●  پروژه‌هایی که واقعاً به جامعه وصل باشن.
●  بازی‌های شبیه‌سازی که مهارت‌های واقعی رو تمرین کنن.

۲. فرصت یادگیری بی‌پایان بدیم:
این نسل عاشق یادگیریه، ولی نه اون مدلی که فقط تو کتاب و جزوه باشه. دوره‌های آنلاین، کارگاه‌های عملی، و کار تیمی رو وارد سیستم کنیم.

۳. بهشون مأموریت بدیم، نه فقط کار:
این نسل وقتی کار می‌کنه که بفهمه نتیجه تلاشش قراره دنیا رو بهتر کنه. برای همین، کارهاشون رو به یه هدف بزرگ‌تر ربط بدید. مثلاً:
●  "این پروژه تو آینده کمک می‌کنه زباله کمتر بشه."
●  "این تحقیق قراره روش درمانی جدید برای بیماری‌های نادر پیدا کنه."

۴. از تکنولوژی استفاده کنیم، نه اینکه فقط تماشاش کنیم:
نسل جدید با فناوری زندگی می‌کنه. چرا از ابزارایی مثل شبیه‌سازها، هوش مصنوعی، و حتی واقعیت افزوده تو آموزش و کار استفاده نکنیم؟

■ حرف آخر و نتیجه گیری:
اساتید و مدیرای عزیز، ما تو یه بازی جدیدیم و نسل جدید هم بازیکنای تازه‌نفس این بازی‌ان. قوانین قبلی رو باید آپدیت کنیم. اگر می‌خواید از این نسل نتیجه بگیرید، بهشون فرصت بدید ظرفیت‌هاشون رو شکوفا کنن.

"این نسل آماده‌ی تغییره؛ آیا ما هم آماده‌ی تغییر هستیم؟"
🖊️دکتر علیرضا کوشکی جهرمی/ راهنامه مدیر
https://t.me/ExecutiveManagement

✳️ بیست گرم اندیشه!

✅ چند ماه است که هر شب فاصلۀ بین محل کار تا منزل را پیاده‌روی می‌کنم. این پیاده‌رویِ بدون وقفه، درست یک ساعت طول می‌کشد. گاهی پیش می‌آید که مجبورم چیزی را همراه خودم به خانه ببرم؛ مثلاً سرِ راه خریدی بکنم. این‌جور وقت‌ها، به‌رسم عادت آن چیز را در دستِ راستم نگه‌می‌دارم. البته سعی می‌کنم از دست چپم هم کار بکشم، اما دست چپم زود خسته می‌شود و دوباره آن چیز را به دست راستم پس می‌دهد.
▪︎تا دیشب خیال می‌کردم چون دست راستم ورزیده‌تر و قوی‌تر است، این اتفاق می‌افتد. تصورم این بود که چون از کودکی از دست راست برای انجام دادن کارها استفاده کرده‌ام، طبیعی است که دست چپم ضعیف‌تر باشد.
▪︎اما دیشب اتفاق جالبی افتاد. باید چند برگۀ کاغذ A4 را با خودم به منزل می‌بردم. برگه‌ها نباید تا می‌شدند، برای همین آن‌ها را در پلاستیک دسته‌داری گذاشتم و راه افتادم. وزن برگه‌ها و پلاستیک شاید مجموعاً بیست گرم بود. تا راه افتادم، متوجه شدم که باز پلاستیک را طبق عادت به دست راستم داده‌ام. به دست چپم گفتم: «امشب دیگه این رو تو باید بیاری تنبل!»
▪︎پلاستیک را با دست چپ گرفتم و راه افتادم. چند دقیقه بعد، متوجه شدم که باز پلاستیک در دست راستم است! اصلاً نمی‌دانستم چه‌وقت آن را جا‌به‌جا کرده‌ام. باز دادمش به دست چپم و این‌بار حواسم را جمع کردم. کمی بعد مچ خودم را وقتی گرفتم که می‌خواستم به بهانۀ تنظیمِ هدفون روی گوش، پلاستیک را بدهم به دست راست.
■یک بار به بهانۀ خاراندن صورت، یک بار به بهانۀ مرتب کردن لباس و... هر بار دست چپم می‌خواست پلاستیک را بدهد به دست راستم، اما در برابرش مقاومت کردم. البته چند ‌مرتبه از غفلتم استفاده کرد و وقتی می‌خواستم از چهارراه، یا از عرض خیابان عبور کنم و حواسم به ماشین‌ها بود، کار خودش را کرد. از خیابان که رد می‌شدم، چند دقیقه بعد تازه یادِ دست چپم می‌افتادم و متوجه می‌شدم که باز پلاستیک در دست راستم است.
▪︎خلاصه این درگیری ذهنی و این مقاومت در برابر ناخودآگاه، در تمام مدتِ یک‌ساعتۀ پیاده‌روی با من بود.
جالب این‌که همین پلاستیکِ بیست‌گرمی باعث شده بود حس کنم قدم‌ها و حرکات بدنم ناموزون و کج‌وکوله است! انگار تنظیمات پیش‌فرض بدنم به‌هم ریخته بود و دست‌ها و پاهایم دیگر با هم خوب هم‌آهنگ نبودند. از آن جالب‌تر این‌که دست چپم، انگار که دارد بار سنگینی را حمل می‌کند، واقعاً درد گرفته بود! می‌دانستم که این درد توهمی بیش نیست، و آن‌قدر مقاومت کردم و خودم را به بی‌خیالی زدم تا بالاخره به منزل رسیدم.
▪︎از آن موقع دارم به این فکر می‌کنم که چرا این اتفاق افتاد؟ پلاستیک که تقریباً بی‌وزن بود، گرفتن و حمل کردن آن هم نیاز به هیچ ظرافت و دقت خاصی نداشت؛ پس موضوعِ قوی‌تر و ورزیده‌تر بودن دستِ راست منتفی است. فقط می‌ماند عادت، و این اعتقادِ ناخودآگاه که دست راست باید کار کند و دست چپ نه!
▪︎بعد با خودم گفتم وقتی غلبه بر یک وزنۀ بیست‌گرمی در طول یک ساعت، این‌قدر سخت بود و نیاز به تمرکز روانی داشت، ببین پیروز شدن بر کوهی از باورها و اعتقادات و پیش‌فرض‌های ذهنی که از بدو تولد هر دقیقه و هر ساعت و هر روز، ازطرف والدین و مدرسه و جامعه و رسانه‌ها و... به ذهنت بار شده، چه نیرویی می‌طلبد. ببین چه دشوار است پالوده و خالص، خودِ خودت بودن. چه سخت است فکر کردن، به‌جای معتقد بودن.
گاهنامه مدیر
https://t.me/ExecutiveManagement

✳️ در مسیــر فقر مطلق

✅ جامعه‌شناسان می‌گویند در آینده فقر به‌صورت عادلانه بین تمام ایرانیان تقسیم خواهد شد؛
جامعه به سمت فقر مطلق پیش می‌رود؛ فقری که به درآمد و امکانات و نابرابری‌های اجتماعی و اقتصادی گره خورده است.

پژوهشگران اجتماعی دور هم جمع شدند تا درباره آینده اجتماعی ایران در مواجهه با فقر و نابرابری بحث کنند. آنها اعلام کردند که یک‌سوم جمعیت کشور با فقر مطلق دست‌وپنجه نرم می‌کند. بخشی از گروه‌های اجتماعی درگیر گرسنگی‌اند. بخشی دیگر شکاف طبقاتی و ناامنی را تجربه می‌کنند که درنهایت تبدیل به اعتراضات خیابانی شده و در آینده با تکرار سیاست‌های  شکست‌خورده قبلی، تاریخ جدیدی از اعتراضات ثبت خواهد شد.

🔺یک سوم خانوارهای ایرانی با فقر مطلق مواجه اند

✍️مقصود فراستخواه، جامعه‌شناس:

نمی‌توان فقر را با عدد و رقم بیان کرد چرا‌که به مصاحبه و توصیف عمیق نیاز دارد، گفت: «تنها می‌توان سطحی‌ترین لایه‌های فقر را با عدد و رقم توصیف کرد. براساس تحقیقاتی که داشتم، یک‌سوم خانوارهای ایرانی حداقل به‌نوعی با خط فقر مطلق مواجه‌اند. البته اینها مربوط به افراد زیر خط فقر نیست. ما با گروهی مواجه‌ایم که گرسنگی می‌کشند و با کمترین میزان کالری زندگی می‌گذرانند. در شاخص گرسنگی جهانی، در سال گذشته ایران جزو 10 کشور با گرسنگی پایین بود. درحالی‌که گزارش‌های میدانی نشان می‌دهد که در کشور میلیون‌ها نفر با گرسنگی زندگی می‌کنند.»

🔺توزیع عادلانه فقر

✍️زهرا کاویانی، پژوهشگر اقتصادی:

فقر یک پدیده بین‌رشته‌ای و متغیری است که زاده سیاست‌های اقتصادی است: «یعنی آنچه فقر را ایجاد می‌کند، سیاست‌های اقتصادی است که فقر را می‌آورد اما پیامدهای اجتماعی دارد، وقتی کلان روندها را نگاه می‌کنید، همزمان که اقتصادها رشد می‌کنند، تولید ناخالص داخلی سرانه‌شان بالا می‌رود و فقر هم در آنها کاهش می‌یابد.

در تمام کشورهای ثروتمند که بالاترین درآمد سرانه را داریم، همچنان فقر دیده می‌شود، ما کشوری با نرخ فقر صفر نداریم. در تمام کشورها زمانی که رشد اقتصادی رخ می‌دهد، یک عده از افرادی هستند که از رشد اقتصادی باز می‌مانند، اینها افرادی هستند که دولت‌ها در قبال‌شان مسئول هستند.

باید سیاست‌های حمایتی برایشان داشته باشند. اینها فقیر هستند. اینکه چه چیزی فقر را به‌وجود می‌آورد، چه اقتصادی فقرزاست و چه سیاست‌هایی فقرزداست؟ باید به کارکردهای اقتصادی توجه کرد.»

🔺فقیرتر شدن مردم از سال 91

«اگر روند فقر در کشور را بررسی کنیم متوجه می‌شویم که پایین‌ترین نرخ فقر در ایران، مربوط به سال‌های 80 تا 85 است. بعد از آن سال‌ها، یعنی از سال 85، روند فزاینده فقر در کشور شروع شد که 15 درصد بود. یعنی 15 درصد جمعیت کشور زیرخط فقر قرار داشتند.

این خط فقری که به آن اشاره می‌کنم، نتیجه مطالعه‌ای است که از سوی مرکز پژوهش‌های مجلس شروع و توسط وزارت رفاه منتشر شد و به‌عنوان خط فقر کشور در سال‌های 99 و 1400 شناخته شد.»

🔺ارتباط درآمد و فقر

✍️ناهید سرداری، جامعه‌شناس:

«باید فقر را در جامعه هدایت و برای کاهش آن اقدام کرد. از فقر تعاریف مختلفی می‌شود که دو بُعد دارد؛ فقر نسبی و مطلق. فقر مطلق به درآمد و ناتوانی در تامین حداقل استانداردهای زندگی گفته می‌شود، اما فقر نسبی به ناتوانی افراد در دسترسی به یکسری از امکانات گفته می‌شود. یعنی امکاناتی که جامعه به‌عنوان وضعیت مطلوب می‌شناسد. باتوجه به این تعریف، فقر و نابرابری با هم مساوی است. یکی از شاخص‌هایی که فقر را با آن مقایسه می‌کنند، پایین بودن درآمد است.»

فقر دو رویکرد دارد؛ فقر درآمدی و فقر قابلیتی. فقر درآمدی تک‌بعدی است، اما فقر قابلیتی شاخص‌های اجتماعی و  انسانی را بررسی می‌کند که قابل مشاهده هم نیست: «درآمد را به‌عنوان وسیله‌ای برای دسترسی به امکانات می‌شناسند، به همین دلیل فقر را با پایین‌بودن درآمد یکی می‌داند که شکاف طبقاتی ایجاد می‌کند و منتهی به اعتراضات خیابانی می‌شود. همچنین مردم احساس ناامنی می‌کنند.»

🔺 با فقر آماری مواجه‌ایم

✍️فرشاد اسماعیلی، پژوهشگر روابط کار:

«هنوز نمی‌دانیم چند میلیون کارگر در کشور داریم، نمی‌دانیم چند میلیون بیمه‌شده هستند، هرچه هستند، آمار جمعیتی است. در کشور سیاست ندادن آمارها و عقیم‌بودن آنها پیاده می‌شود. ما نمی‌دانیم باید درباره چه جمعیتی حرف بزنیم. در سازمان تامین اجتماعی آمار بیمه‌‌شده‌ها را داریم اما نمی‌دانیم از این تعداد چند نفر کارگر هستند.

نمی‌دانیم تحصیلات‌شان چقدر است، در جلسات شورایعالی دستمزد، عدد و آمارهای اعلام‌شده قابل اتکا نیستند؛ چرا که همه تخمین‌زده شده‌اند.
سازمان پزشکی قانونی، اعلام کرد که در سال گذشته روزانه 5 تا 6 نفر در روز به‌دلیل حوادث کار، جان‌شان را از دست داده‌اند، اما وزارت کار این تعداد را یک تا دو نفر اعلام کرده‌ است.»
كانال قواعدبازی
https://t.me/ExecutiveManagement

✳️ جهان تا پایان قرن حاضر چگونه خواهد بود؟

✅ «رِی کورزویل» ، نویسنده ، مخترع و آینده ‌پژوه آمریکایی ، وضعیت جهان را تا پایان قرن بیست‌ویکم پیش‌بینی کرده است. او کسی است که باور دارد نامیرایی انسان تا سال 2050 دست‌یافتنی می‌شود.
▪︎رِی کورزویل (Ray Kurzweil) متولد 12 فوریه 1948 در نیویورک است. او قطعاً یک دیوانه نیست! بلکه یک تکنولوژیست بزرگ جهانی است که ازقابلیت‌های رو به رشد تکنولوژی به خوبی آگاه است ، تا جایی‌که بیل‌گیتس ، او را بهترین پیش‌بینی ‌کنندۀ آیندۀ هوش مصنوعی معرفی می‌کند.
▪︎ری‌کورزویل تاکنون 20 دکترای افتخاری دریافت کرده ، 7 کتاب مهم و پرفروش در زمینه تکنولوژی دارد و اختراعاتی مثل اسکنرهای مسطح و ماشین‌های تبدیل چاپ به گفتار را در کارنامه خود دارد. او یکی از بنیان‌گذاران دانشگاه تکینگی (Singularity) است و مستقیماً توسط «لری پیج» برای توسعۀ هوش مصنوعی شرکت گوگل انتخاب شده است.
▪︎وی تأکید می‌کند که ما در برهۀ هیجان‌انگیزی از تاریخ بشر زندگی می‌کنیم و پیش‌بینی‌های شگفت‌انگیزی از آینده دارد.
🔺 پیش‌بینی‌های او حاصل درکی است که از قدرت «قانون مور» و به‌ویژه قانون بازده شتاب دارد. این قوانین بیان می‌کنند که فناوری اطلاعات خط سیر پیش‌بینی‌پذیری را دنبال می‌کند.
▪︎قانون بازده ‌شتاب ری‌کورزویل می‌گوید که رشد بی‌امان ، پیش‌بینی‌پذیر و نمایی‌ فناوری ، انسان‌ها را به دورانی می‌برد که کورزویل آن را سینگولاریتی (تکینگی) می‌نامد.
▪︎بسیاری از ما آن ‌چه را که ری‌کورزویل می‌بیند، نمی‌بینیم چراکه هنوز در مراحل آغازین این رشدِ نمایی هستیم. شاید خیلی از افراد نسبت به پیش‌بینی‌های کورزویل نگران باشند، اما خود او نسبت به دوران پیشِ رو امیدوار است و آینده خوبی را پیش‌بینی می‌کند.
🔺حال نگاهی می‌کنیم بر پیش‌بینی‌های او در مورد آیندۀ تکنولوژی:
🔸سال2019: خداحافظی کامپیوترهای شخصی و لوازم جانبی آن‌ها با کابل و سیم
🔹سال2020: افزایش قدرت کامپیوترهای شخصی با امکان مقایسه آن‌ها با توان مغز انسان
🔸سال2021: امکان دسترسی به اینترنت بی‌سیم در 85درصد از نقاط کره زمین
🔹سال2022: وضع قانون رفتار انسان‌ها و ربات‌ها در آمریکا و اروپا (تعیین وظایف و حوزه فعالیت ربات‌ها)
🔸سال2024: اجباری شدن هوش کامپیوتری در خودروها (قانون منع استفاده از خودروهای فاقد هوش مصنوعی)
🔹سال2025: تشکیل بازارهای بزرگ عضوهای مصنوعی بدن انسان
🔸سال2026: تمدید عمر به ازاء هر ثانیه به کمک پیشرفت علم
🔹سال2027: تبدیل ربات‌های خدمتکار با توان انجام کارهای سخت ، به یک ابزار و دستگاه معمولی در زندگی روزمره انسان
🔸سال2028: ارزان شدن و در دسترس قرار گرفتن انرژی خورشیدی برای مصرف ساکنان زمین
🔹سال2029: هوشمند شدن کامپیوترها در چارچوب مدل‌سازی کامپیوتری مغز انسان
🔸سال2030: گسترش استفاده از نانوفناوری در صنعت
🔹سال2031: استفاده از چاپگرهای سه‌ بعدی اعضاء بدن در تمام بیمارستان‌ها
🔸سال2032: استفاده از نانوربات‌ها در علم پزشکی (حذف مواد زائد از بدن و اسکن مغز برای کشف اسرار آن
🔹سال2034: نخستین دیدار انسان با هوش مصنوعی
🔸سال2036: استفاده از روش‌های برنامه‌نویسی برای برنامه‌نویسی سلول‌ها و درمان بیماری‌ها
🔹سال2038: ظهور ربات‌های انسان‌نما (مجهز به هوش مضاعف)
🔸سال2039: کاشت مستقیم نانوماشین‌ها در مغز (غوطه‌ وری کامل انسان در دنیای مجازی بدون هیچ دستگاهی)
🔹سال2040: کاشت موتور جستجو در بدن انسان (مشاهده نتیجه آن روی لنز یا عینک مخصوص)
🔸سال2041: افزایش توان اینترنت به میزان 500 برابر امروز
🔹سال2042: نخستین مورد جاودانگی انسان ، ارتش نانوربات‌ها به کمک سامانۀ دفاعی بدن آمده و انواع بیماری‌ها را درمان می‌کند.
🔸سال2043: بدن انسان می‌تواند به کمک نانوربات‌ها به هر شکلی که بخواهد دربیاید.
🔹سال2044: توانایی هوش غیربیولوژیکیجهان تا پایان قرن حاضر چگونه خواهد بود؟
🔸سال2045: آغاز عصر تکینگی یا برگشت‌ناپذیری فناوری، کره زمین به یک ابررایانه تبدیل خواهد شد.
🔹سال2099: تکینگی فناوری سراسر کره زمین را فرا خواهد گرفت.
🔺گفتنی است که پیش‌بینی‌های گذشتۀ ری کورزویل نیز در زمینه پیشرفت تکنولوژی تاکنون با دقت زیادی به وقوع پیوسته است.
✍اکونومیست