📄 مقاله

✳️ خرافه‌های اقتصادی

✅ باورهای عمومی درباره مسائل اقتصادی، به‌ویژه در جوامعی که آگاهی عمومی از مفاهیم بنیادین علم اقتصاد در سطح محدودی قرار دارد، اغلب به کلیشه‌هایی تبدیل می‌شوند که نه تنها فهم دقیق از فرآیندهای اقتصادی را مختل می‌کنند، بلکه در بسیاری موارد مبنای تصمیم‌گیری‌های سیاستی نیز قرار می‌گیرند.

همین مسئله به شکل جدی پیامدهایی برای توسعه اقتصادی، رفاه اجتماعی و حتی پایداری نظام سیاسی به همراه دارد.
ریشه این باورها در ساده‌سازی بیش از حد واقعیت‌های پیچیده اقتصادی و نیز در گرایش ذاتی انسان به پذیرش توضیحاتی است که با شهود و درک روزمره هم‌خوانی دارد.

اقتصاد، برخلاف بسیاری از حوزه‌های دیگر دانش انسانی، اغلب نتایجی خلاف شهود به دست می‌دهد و این نکته‌ای است که اقتصاددانان بارها بر آن تأکید کرده‌اند.
از همین رو آنچه به نظر فرد عادی طبیعی، عادلانه یا منطقی می‌رسد، در بسیاری مواقع با بنیان‌های واقعی علم اقتصاد در تضاد است. اینجا جایی است که تضاد میان «دانش عمومی» و «دانش تخصصی» در اقتصاد آشکار می‌شود.

ادامه مطلب؛
https://ecoiran.com/fa/tiny/news-102584

كانال قواعدبازی

✳️ پیمان شانگهای و اقتصاد درمان: گذر از ژئوپلیتیک انرژی به ژئوپلیتیک سلامت

✍ نوشته: دکتر پوریا عادلی، استراتژیست حوزه سلامت

✅ در کوران تحولات جهان معاصر، شاهد تغییر کانون ابرروندهای ژئوپلیتیک از محوریت مطلق انرژی به عرصه‌های نوینی هستیم که امنیت ملی و توسعه پایدار کشورها را بازتعریف می‌کنند.
در این میان، «اقتصاد درمان» (Health Economy) به عنوان یکی از کلیدی‌ترین و راهبردی‌ترین این عرصه‌ها سر برآورده است.

سازمان همکاری شانگهای، که روزگاری عمدتاً به عنوان یک بلوک امنیتی-اقتصادی متمرکز بر مسائل انرژی و مقابله با تروریسم شناخته می‌شد، اکنون ضروری است وارد فصل جدیدی از نقش آفرینی شود:
*نقش‌آفرینی در شکل‌دهی به معماری جدید سلامت جهانی.*

پیمان شانگهای با در برگیری غول‌های پرجمعیتی چون چین و هند، و همچنین کشورهای دارای منابع عظیم طبیعی مانند روسیه و ایران، در واقع بخش قابل‌توجهی از جمعیت، بازار، ظرفیت‌های تولیدی و ذخایر ژنتیک کره زمین را نمایندگی می‌کند.
این ترکیب بی‌نظیر، یک «اکوسیستم کامل اقتصادی درمان» را در درون این بلوک شکل داده است. از تولید انبوه داروهای ژنریک و واکسن در هند و چین گرفته تا تحقیقات پیشرفته زیست‌فناوری در روسیه و پتانسیل گردشگری سلامت در ایران و قزاقستان، این سازمان تمامی حلقه‌های زنجیره ارزش سلامت را در اختیار دارد.

چالش اصلی، تبدیل این پتانسیل خام به یک استراتژی هماهنگ و عملیاتی است. اقتصاد درمان تنها به معنای تجارت دارو و دستگاه نیست؛ بلکه مجموعه حوزه‌های وسیعی از زیست‌فناوری، داده‌های سلامت، پزشکی از راه دور، استانداردسازی خدمات ودرنهایت، افزایش «امنیت سلامت» ملت‌های عضو است.
همکاری‌های چندجانبه در سازمان همکاری شانگهای می‌تواند به ایجاد «کریدورهای سلامت» بینجامد که تسهیل گر تجارت کالاهای پزشکی، گردش دانشمندان و ایجاد پروتکل‌های مشترک پاسخگویی به همه‌گیری‌ها خواهد بود.

یکی از جذاب‌ترین زمینه‌های همکاری، ایجاد «صندوق مشترک تحقیق و توسعه در حوزه‌های راهبردی سلامت» تحت نظر این سازمان است.
تمرکز بر روی بیماری‌های مشترک در منطقه، توسعه واکسن‌های نسل جدید و سرمایه‌گذاری روی فناوری‌های نوینی مانند هوش مصنوعی در تشخیص بیماری‌ها می‌تواند نه تنها وابستگی به غرب را کاهش دهد، بلکه این بلوک را به یک قطب صادرکننده فناوری سلامت تبدیل کند.
*این امر به معنای واقعی کلمه، «خوداتکایی راهبردی» را برای عضوها به ارمغان خواهد آورد.*

علاوه بر این، هماهنگی در تعریف استانداردهای بهداشتی برای محصولات غذایی و دارویی می‌تواند مبادلات درون‌منطقه‌ای را به شدت تسهیل کند و یک بازار یکپارچه و عظیم ایجاد نماید.
تصویب پروتکل‌های مشترک برای تشخیص مدارک پزشکی و توسعه «پلتفرم سلامت دیجیتال منطقه‌ای» می‌تواند زمینه را برای ارائه خدمات پزشکی از راه دور به شهروندان کشورهای عضو، به ویژه در مناطق مرزی محروم، فراهم آورد.

در پایان باید تاکید کرد که جهان آینده دیگر اجازه نخواهد داد که امنیت سلامت ملت‌ها به عواملی خارج از کنترلشان وابسته باشد.
پیمان شانگهای با تکیه بر سرمایه‌های انسانی، مالی و جغرافیایی خود، این فرصت استثنایی را دارد که نه تنها به یک قطب اقتصادی-امنیتی، بلکه به یک «قطب سلامت» تاثیرگذار در نظام بین‌الملل تبدیل شود.

این گذار، نیازمند اراده سیاسی قوی، دوراندیشی استراتژیک و سرمایه‌گذاری بلندمدت است. آینده به بلوکی تعلق خواهد داشت که امنیت و رفاه شهروندان خود را در اولویت نخست قرار دهد، و اقتصاد درمان، کلید طلایی دستیابی به این هدف متعالی است.
كانال قواعدبازی
https://t.me/ExecutiveManagement

✳️ چگونه مشکلات پیچیده را به سادگی حل کنیم؟

✅ مدل SCORE، ابزاری قدرتمند است که به شما کمک می‌کند تا با ساختاری ساده، چالش‌های پیچیده را حل کنید. این مدل مخفف نشانه‌ها (Symptoms)، علل (Causes)، گزینه‌ها (Options)، نتایج (Results)، و ارزیابی (Evaluation) است.

■ مدل SCORE چگونه عمل می‌کند؟

● نشانه‌ها (Symptoms): علائم مشکل را شناسایی کنید(مثلاً کاهش فروش).

● علل (Causes): دلایل ریشه‌ای را تحلیل کنید(مثلاً ضعف در بازاریابی).

● گزینه‌ها (Options): راه‌حل‌های ممکن را فهرست کنید(مانند تبلیغات دیجیتال یا آموزش تیم).

● نتایج (Results): پیامدهای هر راه‌حل را پیش‌بینی کنید(مثلاً افزایش ۲۰ درصدی فروش).

● ارزیابی(Evaluation): بهترین گزینه را بر اساس معیارهای مشخص انتخاب کنید.

■ چگونه از آن استفاده کنیم؟
ابتدا، مشکل را دقیق تعریف کنید. سپس، با تیم خود هر مرحله SCORE را طی کنید: نشانه‌ها و علل را تحلیل کنید، گزینه‌ها را با طوفان فکری جمع‌آوری کنید، نتایج را پیش‌بینی کنید، و با معیارهایی مانند هزینه و زمان، بهترین راه‌حل را انتخاب کنید. پیشرفت را پس از اجرا پایش کنید.

✳️ مشاغل و آینده کار
چشم‌انداز مدیران ارشد منابع انسانی ۲۰۲۵: استراتژی استعداد در بحبوحه اختلالات جهانی

✍ ایزابل لیلیرت
۱ سپتامبر ۲۰۲۵

✅ آخرین چشم‌انداز مدیران ارشد منابع انسانی مجمع جهانی اقتصاد نشان می‌دهد که اگرچه زمان حال با احتیاط همراه است، آینده نیازمند تحول جسورانه است.
داده‌های دقیق، استراتژی‌های هماهنگ، رهبری مسئولانه و نوآوری مداوم ضروری خواهد بود.

اکنون فقط زمان سازگاری نیست - بلکه زمان طراحی مجدد است و مدیران ارشد منابع انسانی به عنوان افرادی حیاتی برای شکل‌دهی، توانمندسازی و رهبری تحولات پیش رو ظهور می‌کنند.

ادامه مطلب؛
https://www.weforum.org/stories/2025/09/chief-people-officers-outlook-2025-rethinking-talent-strategy/?
كانال قواعدبازی
https://t.me/ExecutiveManagement

✳️ لیبرتارین نمایی بابک زنجانی

✍ پیروز رودباری/پژوهشگر آزاد

✅ دیروز در خبرها بابک زنجانی را می‌دیدم، جولان می‌داد و بانک مرکزی را تهدید می‌کرد...
بسیاری مخاطبان از او حمایت و ستایش می‌کردند و فصل مشترک آنها این مفهوم بود که او مردی با استعدادهای اقتصادی بالاست و مثلا از نبوغ او باید برای ترمیم اقتصاد مملکت استفاده کرد و ... نمی‌خواهم اصطلاح "ملت مخبط" را به کار ببرم زیرا این زیاده روی‌ست اما واقعیت آنست که او بزودی جایگاه جدید خود را در جامعه باز خواهد یافت ، بدون آنکه در حافظه اجتماعی ما به خاستگاه رازآلود این جرثومه فساد پرداخته شود.
بابک زنجانی فردی معلوم‌الحال است و البته موضوع بحث ما نیست ، موضوع ، مبحث مهمتری‌ست که در دنیای اطراف ما در حال وقوع است.

دو سالی می‌شود که مردی با خودنمایی و آرایش چهره خاص ، که البته با ادبیات رادیکال هم سخن می‌گوید به صحنه سیاسی دنیا وارد شده است:
خاویر میلی رئیس جمهور جنجالی آرژانتین.داستان پر آب چشمِ کشوری که با اقتصادی بسیار نزدیک به حد ایالات متحده وارد قرن بیستم شد ، خیلی پیشتر از آنکه برزیل ، رقیب و همسایه‌اش ، وارد چرخه اقتصاد نوین شود.
آرژانتین در سه دهه اول سده بیست دوران درخشانی را تجربه کرد تا اینکه سر و کله تئوری های سوسیالیستی نوظهور اروپایی در آمریکای جنوبی پیدا شد و اتمسفر سیاسی و اجتماعی آنجا را تحت تاثیر قرار داد ، و شد آنچه نباید می‌شد.

همزمان با جنگ جهانی دوم ، پرزیدنت پرونِ دوست داشتنی با کاریزمای "لعنتی‌"اش ظهور کرد و سپس پوپولیسم ، فردگرایی ، سوسیالیسم ناقص ، مریدسالاری و رفیق بازی .... و نهایتاً ، ابر تورم..
و بازی تا آمدن دولت سرهنگ‌ها در دهه هفتاد ادامه داشت.
جنگ فالکلند (مالویناس) عیار توخالی آنها رانمایاند و سیلی سخت مارگارت تاچر آرژانتین را از خواب غفلت بیدار کرد ، اصلاحات در دوره کارلوس منم شروع شد و توسط وزیر اقتصادش "دومینگو کاوالو" قهرمان اصلاحات اقتصادی آغاز شد اما ریشه‌های بحران عمیق‌تر از انچه بود که تصور می‌شد.

او قیمت ارز را سال ها ثابت نگهداشت ، در نتیجه اقتصاد غیر رقابتی گردیده و منابع کشور بلعیده شد و بسراغ استقراض جهانی رفت و ابرتورم بار دیگر به سراغ آن‌ها آمد.
● اینک خاویر میلی آمده است ، با اره برقی معروفش..!
یک اقتصاد دان لیبرتارین که اولین نمونه عینی این اندیشه را در دنیا پیاده می‌کند.

اکنون پس از دو سال آرژانتین صد میلیارد دلار مازاد بودجه دارد و بعد از هشتاد سال سرگردانی برای اولین بار تورم صفر را تجربه میکند ، و تعزفه‌ها و مالیاتها بتدریج کم و کمتر می‌شود. برخی او را شبیه ترامپ می‌دانند اما او کاملا متفاوت است.میلی یک‌ لیبرتارین است.
ترامپ اما حتی با لیبرال‌ها هم کنار نمی آید تا چه رسد به لیبرتارین‌ها ، چرا که در واقع اقتصاد مورد علاقه ترامپ نوعی سرمایه داری مرکانتلیستی (استعماری-غارتی) است، چیزی که بین قرن پانزده تا هجدهم بنای اقتصاد کشورهای اول دنیا را تشکیل می‌داد و تصور می‌شد سال‌هاست که مرده است (البته به لطف ترامپ دوباره در حال زنده شدن است!)
لیبرتارینیسم را می‌توان نسخه افراطی‌تر و پیگیرتر لیبرالیسم کلاسیک دانست. این مکتب در قرن بیستم میلادی قدرت گرفت.

ضروریست که بدانیم آرمانشهر لیبرتارینیسم در صحنه واقعیت حضوری مفهومی (Conceptual) است و امکان تحقق عینی (بصورت مطلق) نخواهد داشت.
با این حال دولتهایی توانسته‌اند تا حد زیادی به آن نزدیک شوند ، رواندا (با توسعه عجیب و غریب خود) و موریس در آفریقا ، شیلی در آمریکای جنوبی و استونی در بالتیک نمونه‌هایی عینی از تجربه ایجاد تعادل بین مالکیت خصوصی ، بازار آزاد ، دموکراسی و نظم اجتماعی نشان داده‌اند ، که البته برخی از انها فقط لیبرتارین اقتصادی هستند و در حکومت اقتدارگرا.

دنیا بسرعت در حال تغییر است ، و عدم موفقیت در ادراک لزوم آزادسازی اقتصاد از قید مقررات سختگیرانه ، موجود موجب تضعیف ملتهاست ، ژاپن یک درس عبرت مشخص است که بیست سال است منحنی رشدش فقط یک خط صاف افقی‌ روی دستگاه الکتروکاردیو گراف است..!
و اما در باره کشور ما که هنوز در کوره راه‌های غبار آلود به‌دنبال منجی مثل (بابک زنجانی‌) است ، باید گفت که با این رویه ، داشتن (گنج قارون ، صبر ایوب و عمر نوح) هم یک سانتیمتر به رشد اقتصادمان کمک نخواهد کرد.

🔺ظهور ناگهانی بابک زنجانی در رسانه و نمایش اولترا راستِ لیبرتارین نمای او در اقتصاد منجلابی ایران نعل وارونه زدن است.
كانال قواعدبازی