ادامه ازقبل
رقابتی انتخابی و میدان‌محور است.کشورها نمی‌تواننددرهمه حوزه‌ها مزیت رقابتی ایجاد کنند و تلاش برای این کار، منجر به اتلاف منابع و پراکندگی نهادی می‌شود.توسعه تطبیقی ایجاب می‌کند که کشورها براساس ظرفیت نهادی،سرمایه انسانی و موقعیت ژئواکونومیک خود، حوزه‌های محدودی را به‌عنوان اولویت انتخاب و نهادهای خود را حول این اولویت‌ها بازطراحی کنند. این انتخاب میدان،قلب فرآیند نهادسازی جدید است هند نمونه بارز این تلفیق است.این کشور در عین پایبندی به اقتصاد بازار، جذب سرمایه خارجی و ادغام در زنجیره ارزش جهانی، از سیاست صنعتی فعال،حمایت هدفمند از فناوری و سرمایه‌گذاری گسترده در آموزش مهارت‌محور استفاده کرده است.نتیجه این رویکرد شکل‌گیری اکوسیستم قدرتمند فناوری اطلاعات صادرات خدمات دیجیتال و تبدیل هند به یکی از بازیگران کلیدی اقتصاد دانش‌بنیان جهانی بوده است نکته مهم اینجاست که این موفقیت نه محصول آزادسازی صرف و نه نتیجه اقتدارگرایی دولتی بلکه حاصل هماهنگی نهادی میان دولت، بازار،آموزش و دیپلماسی اقتصادی است.
امارات نیز مسیری متفاوت اما هم‌منطق را پیموده است. این کشور با درک محدودیت‌های ژئوپلیتیک و جمعیتی خود،راهبرد «هاب‌شدن» را برگزیده و دولت را به موتور هماهنگ‌کننده سرمایه فناوری و سیاست خارجی تبدیل کرده است سرمایه‌گذاری‌های عظیم در زیرساخت‌های دیجیتال،مراکز داده، انرژی‌های نو و لجستیک، در کنار سیاست خارجی منعطف و شبکه‌محور،به امارات اجازه داده است هم با غرب همکاری عمیق داشته باشدو هم با چین،هندواقتصادهای نوظهور تعامل فعال برقرار کند.این همان تلفیق گزینشی است که در تحلیل اجماع لندن ورویکرد شانگهای به آن اشاره شده بوداستفاده از بازاروهمکاری بین‌المللی، بدون واگذاری کامل جهت‌گیری توسعه به نیروهای بیرونی.در این چارچوب تجربه کشورهایی مانند هند و امارات به‌عنوان نمونه‌های عینی توسعه تطبیقی قابل فهم می‌شود این کشورها نه با پذیرش کامل یک اجماع جهانی بلکه با ساخت ترکیب نهادی متناسب با شرایط خود توانسته‌اند جایگاه خود را در اقتصاد جهانی ارتقا دهند
هند با تمرکز بر سرمایه انسانی و فناوری و امارات با تمرکز بر تنظیم‌گری هوشمند و هاب‌شدن در شبکه‌های جهانی نشان داده‌اند که توسعه تطبیقی بیش از آنکه نیازمند منابع باشد،نیازمند انسجام نهادی و وضوح راهبردی است
در جمع‌بندی مدل مفهومی نوین توسعه تطبیقی که از داووس۲۰۲۶ قابل استخراج است، به کشورهای درحال توسعه می‌آموزد که توسعه نه پروژه‌ای تقلیدی ونه نتیجه اجرای نسخه‌های آماده بوده بلکه فرآیندی نهادی یادگیرنده و پیوسته است کشورهایی موفق خواهند بود که بتوانند نهادهایی بسازند که قادر به فهم جهان، تصمیم‌گیری در شرایط عدم قطعیت، اصلاح خطاها و حفظ اعتماد اجتماعی باشند این مدل، چارچوبی اندیشه‌ای و عملی برای بازطراحی مسیر توسعه در جهانی بوده که ثبات در آن استثنا و تطبیق قاعده شده است
✍محسن راجی اسدآبادی
رقابتی انتخابی و میدان‌محور است.کشورها نمی‌تواننددرهمه حوزه‌ها مزیت رقابتی ایجاد کنند و تلاش برای این کار، منجر به اتلاف منابع و پراکندگی نهادی می‌شود.توسعه تطبیقی ایجاب می‌کند که کشورها براساس ظرفیت نهادی،سرمایه انسانی و موقعیت ژئواکونومیک خود، حوزه‌های محدودی را به‌عنوان اولویت انتخاب و نهادهای خود را حول این اولویت‌ها بازطراحی کنند. این انتخاب میدان،قلب فرآیند نهادسازی جدید است هند نمونه بارز این تلفیق است.این کشور در عین پایبندی به اقتصاد بازار، جذب سرمایه خارجی و ادغام در زنجیره ارزش جهانی، از سیاست صنعتی فعال،حمایت هدفمند از فناوری و سرمایه‌گذاری گسترده در آموزش مهارت‌محور استفاده کرده است.نتیجه این رویکرد شکل‌گیری اکوسیستم قدرتمند فناوری اطلاعات صادرات خدمات دیجیتال و تبدیل هند به یکی از بازیگران کلیدی اقتصاد دانش‌بنیان جهانی بوده است نکته مهم اینجاست که این موفقیت نه محصول آزادسازی صرف و نه نتیجه اقتدارگرایی دولتی بلکه حاصل هماهنگی نهادی میان دولت، بازار،آموزش و دیپلماسی اقتصادی است.
امارات نیز مسیری متفاوت اما هم‌منطق را پیموده است. این کشور با درک محدودیت‌های ژئوپلیتیک و جمعیتی خود،راهبرد «هاب‌شدن» را برگزیده و دولت را به موتور هماهنگ‌کننده سرمایه فناوری و سیاست خارجی تبدیل کرده است سرمایه‌گذاری‌های عظیم در زیرساخت‌های دیجیتال،مراکز داده، انرژی‌های نو و لجستیک، در کنار سیاست خارجی منعطف و شبکه‌محور،به امارات اجازه داده است هم با غرب همکاری عمیق داشته باشدو هم با چین،هندواقتصادهای نوظهور تعامل فعال برقرار کند.این همان تلفیق گزینشی است که در تحلیل اجماع لندن ورویکرد شانگهای به آن اشاره شده بوداستفاده از بازاروهمکاری بین‌المللی، بدون واگذاری کامل جهت‌گیری توسعه به نیروهای بیرونی.در این چارچوب تجربه کشورهایی مانند هند و امارات به‌عنوان نمونه‌های عینی توسعه تطبیقی قابل فهم می‌شود این کشورها نه با پذیرش کامل یک اجماع جهانی بلکه با ساخت ترکیب نهادی متناسب با شرایط خود توانسته‌اند جایگاه خود را در اقتصاد جهانی ارتقا دهند
هند با تمرکز بر سرمایه انسانی و فناوری و امارات با تمرکز بر تنظیم‌گری هوشمند و هاب‌شدن در شبکه‌های جهانی نشان داده‌اند که توسعه تطبیقی بیش از آنکه نیازمند منابع باشد،نیازمند انسجام نهادی و وضوح راهبردی است
در جمع‌بندی مدل مفهومی نوین توسعه تطبیقی که از داووس۲۰۲۶ قابل استخراج است، به کشورهای درحال توسعه می‌آموزد که توسعه نه پروژه‌ای تقلیدی ونه نتیجه اجرای نسخه‌های آماده بوده بلکه فرآیندی نهادی یادگیرنده و پیوسته است کشورهایی موفق خواهند بود که بتوانند نهادهایی بسازند که قادر به فهم جهان، تصمیم‌گیری در شرایط عدم قطعیت، اصلاح خطاها و حفظ اعتماد اجتماعی باشند این مدل، چارچوبی اندیشه‌ای و عملی برای بازطراحی مسیر توسعه در جهانی بوده که ثبات در آن استثنا و تطبیق قاعده شده است
✍محسن راجی اسدآبادی
✳️ کارشناسان امنیت سایبری هشدار می‌دهند که در عصر هوش مصنوعی، سرعت و مقیاس حملات سایبری به‌طور بی‌سابقه‌ای افزایش یافته و مدل‌های سنتیِ دفاعیِ واکنشی دیگر توان پاسخ‌گویی به این تهدیدات را ندارند.
✅ آدریان چان، معاون منطقه‌ای شرکت Palo Alto Networks در چین بزرگ، تأکید کرده است که مهاجمان با تکیه بر هوش مصنوعی مولد می‌توانند در زمانی بسیار کوتاه آسیب‌پذیری‌ها را شناسایی کرده و حملات گسترده‌ای را آغاز کنند؛ گاه در کمتر از ۳۰ دقیقه. به گفته او، اکنون شمار عامل‌های خودکار و هوشمند بسیار بیشتر از کاربران انسانی است و ادامه اتکا به روش‌های سنتی دفاع سایبری، عملاً کارایی خود را از دست داده است.
بر اساس این هشدارها، راهکار اصلی، گذار از دفاع واکنشی به یک مدل امنیتی پیش‌دستانه و خودکار است. این رویکرد مفهومی با عنوان «امنیت از بدو طراحی» را دربر می‌گیرد؛ به این معنا که تدابیر امنیتی باید از همان مراحل اولیه طراحی و توسعه سامانه‌های هوش مصنوعی لحاظ شوند، نه پس از وقوع تهدید یا حمله.
افزون بر این، متخصصان بر حرکت به‌سوی پلتفرم‌های امنیتی یکپارچه تأکید دارند؛ پلتفرم‌هایی که ابزارهای پراکنده امنیتی را در یک چارچوب هماهنگ تجمیع کرده و با بهره‌گیری از تحلیل‌های مبتنی بر هوش مصنوعی، امکان پایش لحظه‌ای تهدیدها، تشخیص سریع و واکنش هماهنگ را فراهم می‌کنند.
برآوردها نشان می‌دهد که تا سال ۲۰۲۶ حدود ۴۰ درصد از سازمان‌ها از عامل‌های هوش مصنوعی استفاده خواهند کرد، اما در حال حاضر تنها ۶ درصد از آنها امنیت را در مرحله طراحی اولیه سامانه‌ها لحاظ می‌کنند. این شکاف نگران‌کننده نشان می‌دهد که بدون یک تحول فوری در نگرش امنیتی، نوآوری‌های دیجیتال می‌توانند خود به نقطه ضعف‌های راهبردی تبدیل شوند.
bricsbridge
✅ آدریان چان، معاون منطقه‌ای شرکت Palo Alto Networks در چین بزرگ، تأکید کرده است که مهاجمان با تکیه بر هوش مصنوعی مولد می‌توانند در زمانی بسیار کوتاه آسیب‌پذیری‌ها را شناسایی کرده و حملات گسترده‌ای را آغاز کنند؛ گاه در کمتر از ۳۰ دقیقه. به گفته او، اکنون شمار عامل‌های خودکار و هوشمند بسیار بیشتر از کاربران انسانی است و ادامه اتکا به روش‌های سنتی دفاع سایبری، عملاً کارایی خود را از دست داده است.
بر اساس این هشدارها، راهکار اصلی، گذار از دفاع واکنشی به یک مدل امنیتی پیش‌دستانه و خودکار است. این رویکرد مفهومی با عنوان «امنیت از بدو طراحی» را دربر می‌گیرد؛ به این معنا که تدابیر امنیتی باید از همان مراحل اولیه طراحی و توسعه سامانه‌های هوش مصنوعی لحاظ شوند، نه پس از وقوع تهدید یا حمله.
افزون بر این، متخصصان بر حرکت به‌سوی پلتفرم‌های امنیتی یکپارچه تأکید دارند؛ پلتفرم‌هایی که ابزارهای پراکنده امنیتی را در یک چارچوب هماهنگ تجمیع کرده و با بهره‌گیری از تحلیل‌های مبتنی بر هوش مصنوعی، امکان پایش لحظه‌ای تهدیدها، تشخیص سریع و واکنش هماهنگ را فراهم می‌کنند.
برآوردها نشان می‌دهد که تا سال ۲۰۲۶ حدود ۴۰ درصد از سازمان‌ها از عامل‌های هوش مصنوعی استفاده خواهند کرد، اما در حال حاضر تنها ۶ درصد از آنها امنیت را در مرحله طراحی اولیه سامانه‌ها لحاظ می‌کنند. این شکاف نگران‌کننده نشان می‌دهد که بدون یک تحول فوری در نگرش امنیتی، نوآوری‌های دیجیتال می‌توانند خود به نقطه ضعف‌های راهبردی تبدیل شوند.
bricsbridge
brics bridge
AI Cybersecurity Shifts Urgent. - brics bridge
AI-driven cyberattacks are accelerating at unprecedented speed, forcing enterprises to abandon reactive security models and adopt proactive, autonomous, and platform-based cybersecurity architectures.
فریزسازمانی؟
✳️ ریشه‌های بی‌ثباتی اقتصادی
حکمرانی ناکارآمد؛ اقتصاد ناپایدار
اگر قرار بود اقتصاد ایران با تحلیل‌های عددی، پیش‌بینی‌های فصلی و توصیه‌های کارشناسی اصلاح شود، باید سال‌ها پیش از این به ثبات می‌رسید. آمار کم نبوده، گزارش کم نوشته نشده و نسخه‌های سیاستی بارها تکرار شده‌اند اما واقعیت سرسخت‌تر از این حرف‌هاست.
آنچه امروز مقابل اقتصاد ایران ایستاده، نه کمبود تحلیل است و نه فقدان هشدار بلکه کارنامه‌ای انباشته از تصمیمات واکنشی و نتایج تکرارشونده است؛ کارنامه‌ای که نشان می‌دهد مساله از سطح «نظر» عبور کرده و به سطح «عملکرد» رسیده است.
در شرایط انسدادی کنونی، دیگر این سوال راهگشا نیست که اقتصاددان‌ها چه می‌گویند بلکه این است که نظام حکمرانی در عمل چه کرده و چه می‌کند. اقتصاد ایران نه با کمبود ایده بلکه با فروپاشی ظرفیت اجرای سیاست مواجه است. بیش از یک دهه است که اقتصاد ایران با بی‌ثباتی مزمن زندگی می‌کند؛ بی‌ثباتی‌ای که نه تصادفی است، نه مقطعی و نه صرفا محصول یک شوک بیرونی یا یک خطای سیاستی خاص. نوسان‌ها تکرار شده‌اند، دامنه پیدا کرده‌اند و به یک الگوی پایدار بدل شده‌اند.وقتی تورم، ارز، سرمایه‌گذاری و معیشت مدام در معرض شوک هستند، دیگر نمی‌توان مساله را به «حادثه» تقلیل داد. مساله اصلی این است: اقتصاد توان تولید ثبات پایدار و قابل پیش‌بینی را از دست داده و اقتصادی که نتواند ثبات بسازد، سیاستگذاری‌اش هم ناگزیر به واکنش‌های کوتاه‌مدت و پرهزینه فرو می‌ریزد
ادامه مطلب؛
https://jahanesanat.ir/?p=605991
حکمرانی ناکارآمد؛ اقتصاد ناپایدار
اگر قرار بود اقتصاد ایران با تحلیل‌های عددی، پیش‌بینی‌های فصلی و توصیه‌های کارشناسی اصلاح شود، باید سال‌ها پیش از این به ثبات می‌رسید. آمار کم نبوده، گزارش کم نوشته نشده و نسخه‌های سیاستی بارها تکرار شده‌اند اما واقعیت سرسخت‌تر از این حرف‌هاست.
آنچه امروز مقابل اقتصاد ایران ایستاده، نه کمبود تحلیل است و نه فقدان هشدار بلکه کارنامه‌ای انباشته از تصمیمات واکنشی و نتایج تکرارشونده است؛ کارنامه‌ای که نشان می‌دهد مساله از سطح «نظر» عبور کرده و به سطح «عملکرد» رسیده است.
در شرایط انسدادی کنونی، دیگر این سوال راهگشا نیست که اقتصاددان‌ها چه می‌گویند بلکه این است که نظام حکمرانی در عمل چه کرده و چه می‌کند. اقتصاد ایران نه با کمبود ایده بلکه با فروپاشی ظرفیت اجرای سیاست مواجه است. بیش از یک دهه است که اقتصاد ایران با بی‌ثباتی مزمن زندگی می‌کند؛ بی‌ثباتی‌ای که نه تصادفی است، نه مقطعی و نه صرفا محصول یک شوک بیرونی یا یک خطای سیاستی خاص. نوسان‌ها تکرار شده‌اند، دامنه پیدا کرده‌اند و به یک الگوی پایدار بدل شده‌اند.وقتی تورم، ارز، سرمایه‌گذاری و معیشت مدام در معرض شوک هستند، دیگر نمی‌توان مساله را به «حادثه» تقلیل داد. مساله اصلی این است: اقتصاد توان تولید ثبات پایدار و قابل پیش‌بینی را از دست داده و اقتصادی که نتواند ثبات بسازد، سیاستگذاری‌اش هم ناگزیر به واکنش‌های کوتاه‌مدت و پرهزینه فرو می‌ریزد
ادامه مطلب؛
https://jahanesanat.ir/?p=605991
❤3
✳️ نوآوری و حل مساله با روش آلبرت اینشتین!
✅ وقتی از اینشتین سوال شد که اگر یک ساعت به او زمان می‌دادند که مشکل پیچیده‌ای را حل کند، زمانش را چگونه سپری می‌کرد، پاسخ داد که: ۵۵ دقیقه را صرف شناخت و تعریف مشکل کرده و ۵ دقیقه را به یافتن راه حل آن می‌پردازد!
■ شاید از اختراع کاربردی که به آن "آستین قهوه" می‌گویند، استفاده کرده‌اید. این عایق‌ها نگهداشتن لیوان قهوه داغ در دست را آسان‌تر می‌کنند. "جی سورنسن" مخترع آستین قهوه است. این ایده زمانی به ذهن او رسید که در حال رساندن دخترش به مدرسه بود و چون قهوه بسیار داغ بود فنجان قهوه بر روی پای او ریخت. جی سورنسن آستین قهوه را برای نوآوری آن نساخت. او نیاز به حل مشکل داشت.
■ نوآوری، در خلق چیزی از هیچ خلاصه نمی‌شود. وقتی که به مشکلات توجه کنید، آنها را همه جا می‌بینید. بسیاری از اختراعات بزرگ از مشکلات روزانه‌ای شکل گرفته‌اند که مردم با آنها سر و کار دارند.
■ زمانی که هوا بارانی است و نمی‌خواهید بوت‌های بارانی سنگین و از مد افتاده خود را بپوشید، اما در عین حال نمی‌خواهید پاهایتان خیس شود، درای استپر به کارتان می‌آید.
■ می‌خواهید شیشه آب به محل کارتان ببرید، اما شکل شیشه آب معمولی در کیف‌تان جا نمی‌شود؟
شخصی ایده شیشه آب کتابی به ذهنش رسید.
■ مشکلات شما را تحریک می‌کنند تا راجع به چیزی که نیاز به بهبودی دارند خوب فکر کنید. در هر بخش از زندگی، مشکلات زیادی وجود دارد. به دنبال مشکلاتی در حیطه تخصص خود باشید که می‌توانید با استفاده از دانش و مهارت‌های خود در آن پیشرفت کنید.
■ در زمینه کاری خود، مشکلاتی می‌بینید که مدام در حال تکرار هستند. به دنبال مشکلی باشید که شما را آزرده خاطر کرده و در علل ریشه‌ای آن دقیق شوید. از خودتان بپرسید، چرا چنین چیزی همیشه رخ می‌دهد؟ آیا سلسله عللی برای آن وجود دارد؟
■ درک عمیق مشکل به شما کمک می‌کند تا به رویکردهای بهتر و بیشتری برای آن بیندیشید. زمانی که علت آن را پیدا کردید، نوبت راه حل است.
▫️ابتدا، آیا راه حلی برای آن وجود دارد؟
▫️اگر وجود دارد، چرا کارآمد نیستند؟ شاید واقعاً به علل ریشه‌ای نپرداخته، یا تنها به بعضی از آنها می‌پردازد. چگونگی بهبود بخشیدن راه حل موجود را در نظر داشته باشید.
▫️ اگر امکان بهبود بخشیدن راه حل موجود وجود دارد، به اجرا درآوردن آن بسیار ساده‌تر از راه جدید است.
▫️ اگر راه‌حلی از پیش موجود نیست، پس به فکر راه‌حل‌های جدید باشید.
■ در این سناریو، حل کامل مشکل می‌تواند بسیار دشوار باشد. پس به جای هدف گرفتن حل فوری علت ریشه‌ای، سعی کنید لایه‌های جداگانه علل را یک به یک هدف قرار دهید.
این روند تدریجی به شما در رسیدن به راه حلی کامل کمک می‌کند.
✍منبع: lifehack
✅ وقتی از اینشتین سوال شد که اگر یک ساعت به او زمان می‌دادند که مشکل پیچیده‌ای را حل کند، زمانش را چگونه سپری می‌کرد، پاسخ داد که: ۵۵ دقیقه را صرف شناخت و تعریف مشکل کرده و ۵ دقیقه را به یافتن راه حل آن می‌پردازد!
■ شاید از اختراع کاربردی که به آن "آستین قهوه" می‌گویند، استفاده کرده‌اید. این عایق‌ها نگهداشتن لیوان قهوه داغ در دست را آسان‌تر می‌کنند. "جی سورنسن" مخترع آستین قهوه است. این ایده زمانی به ذهن او رسید که در حال رساندن دخترش به مدرسه بود و چون قهوه بسیار داغ بود فنجان قهوه بر روی پای او ریخت. جی سورنسن آستین قهوه را برای نوآوری آن نساخت. او نیاز به حل مشکل داشت.
■ نوآوری، در خلق چیزی از هیچ خلاصه نمی‌شود. وقتی که به مشکلات توجه کنید، آنها را همه جا می‌بینید. بسیاری از اختراعات بزرگ از مشکلات روزانه‌ای شکل گرفته‌اند که مردم با آنها سر و کار دارند.
■ زمانی که هوا بارانی است و نمی‌خواهید بوت‌های بارانی سنگین و از مد افتاده خود را بپوشید، اما در عین حال نمی‌خواهید پاهایتان خیس شود، درای استپر به کارتان می‌آید.
■ می‌خواهید شیشه آب به محل کارتان ببرید، اما شکل شیشه آب معمولی در کیف‌تان جا نمی‌شود؟
شخصی ایده شیشه آب کتابی به ذهنش رسید.
■ مشکلات شما را تحریک می‌کنند تا راجع به چیزی که نیاز به بهبودی دارند خوب فکر کنید. در هر بخش از زندگی، مشکلات زیادی وجود دارد. به دنبال مشکلاتی در حیطه تخصص خود باشید که می‌توانید با استفاده از دانش و مهارت‌های خود در آن پیشرفت کنید.
■ در زمینه کاری خود، مشکلاتی می‌بینید که مدام در حال تکرار هستند. به دنبال مشکلی باشید که شما را آزرده خاطر کرده و در علل ریشه‌ای آن دقیق شوید. از خودتان بپرسید، چرا چنین چیزی همیشه رخ می‌دهد؟ آیا سلسله عللی برای آن وجود دارد؟
■ درک عمیق مشکل به شما کمک می‌کند تا به رویکردهای بهتر و بیشتری برای آن بیندیشید. زمانی که علت آن را پیدا کردید، نوبت راه حل است.
▫️ابتدا، آیا راه حلی برای آن وجود دارد؟
▫️اگر وجود دارد، چرا کارآمد نیستند؟ شاید واقعاً به علل ریشه‌ای نپرداخته، یا تنها به بعضی از آنها می‌پردازد. چگونگی بهبود بخشیدن راه حل موجود را در نظر داشته باشید.
▫️ اگر امکان بهبود بخشیدن راه حل موجود وجود دارد، به اجرا درآوردن آن بسیار ساده‌تر از راه جدید است.
▫️ اگر راه‌حلی از پیش موجود نیست، پس به فکر راه‌حل‌های جدید باشید.
■ در این سناریو، حل کامل مشکل می‌تواند بسیار دشوار باشد. پس به جای هدف گرفتن حل فوری علت ریشه‌ای، سعی کنید لایه‌های جداگانه علل را یک به یک هدف قرار دهید.
این روند تدریجی به شما در رسیدن به راه حلی کامل کمک می‌کند.
✍منبع: lifehack