Forwarded from روزبهانی
کشف و استخراج«ارزش» از شکست
رئيس کميته آموزش و پژوهش-انجمن مديريت ايران
منبع: hbr
يکی از مهمترين و اثبات شده ترين موانع رشد و توسعه شرکتها، ترس از شکست است. در نظرسنجی که گروه مشاورين بوستون در سال 2015 انجام داده است، 31 درصد از پاسخ دهندگان، اظهار کردهاند که فرهنگ ريسک گريزی و محافظه کاری يکی از موانع کليدی برای نوآوری است. در اغلب موارد مديران ارشد از اين مساله آگاهی دارند، از يکسو، به ارزش شکستهاي سازمانی واقف هستند. مديرعامل افسانهای شرکت 3M، ويليام مک نايت میگويد: «بهترين و دشوارترين کارها با روحيه ماجراجويي و چالشگرايي انجام میشود. حتی اگر اشتباهی رخ دهد.» مديرعامل شرکت pixar، اد کتمول نيز نظری مشابه دارد: «شکستها هميشه بد نيستند. گاه برای انجام کاری جديد اجتنابناپذير و حتی ارزشآفرين هستند.»
از سوی ديگر، فرآيندهای مديريت برای بودجهبندی، تخصيص منابع و کنترل مخاطرات احتمالی براساس پيشبينی و ميزان بهرهوری شکل گرفتهاند و مديران اجرايي با نمايش بهبود دراين شاخصها نشان میدهند که اوضاع تحت کنترل آنها قرار دارد. بنابراين مديران حتی اگر در يک سازمان، اختيار انجام دادن و شکست خوردن در کاری داشته باشند، با اين وجود همه تلاش خود را بهکار میگيرند تا از شکست اجتناب کنند. اما راهی برای حل اين معما وجود دارد: کشف و استخراج «ارزش» از شکست. به اين ترتيب شما خواهيد توانست اندازهگيری کنيد و برای کسب موفقيت و با کنترل هزينهها و ارتقای نتايج، شرايط را بهبود دهيد. شاخص بازگشت سرمايهگذاری در شکست ROF) Return On Failure)، نسبت کسری داراييهای شما به منابع و سرمايهگذاریها است که در يک اقدام منجر به شکست صرف شده است. بنابراين برای بالا بردن نرخ بازگشت سرمايهگذاریهای خود در يک شکست يا بايد مخرج کسر (سرمايهگذاریهای مالی) را به حداقل برسانيد يا داراييهاي بهدست آمده از شکست (شامل اطلاعات ارزشمند در مورد مشتريان، بازار و تيم مديريت و کارکنان، فرآيند) به حداکثر ميزان ممکن برسد. نتيجه بيش از 10 سال بررسی و تحقيق در بيشتر از پنجاه شرکت صنعتی و بنگاه اقتصادی نشان میدهد تمامی مديران شرکتهای موفق سعی در افزايش نرخ بازگشت سرمايهگذاری در شکست(ROF)، دارند. اين مديران باور دارند که شکستهای سازنده میتواند منجر به رشد و توسعه فردی و سازمانی شود و نگاهی مثبت نسبت به شکستهای احتمالی در سازمان دارند. برای افزايش نرخ بازگشت سرمايه گذاری در شکست(ROF)، اقدامات زير را انجام دهيد:
1. از هر شکستی، يادگيری داشته باشيد. برای شروع از نظرات افرادی که بهطور مستقيم با طرحها و پروژههای نااميد کننده و شکست خورده درگير بوده اند، استفاده کنيد. البته، اين کار خيلی خوشايند نيست، چرا که مرور مشکلات گذشته نه تنها خسته کننده است، بلکه بسيار دردناک است! بسياری از ما ترجيح میدهيم به جای صرف وقت و انرژی به جای مرور اتفاقات گذشته، برای برنامههای آينده سرمايه گذاری کنيم. اما برای اينکه بتوانيد از اين افراد پاسخهای درستی دريافت کنيد، بايد با پرسشنامهای براساس منابع با ارزش صرف شده در هر طرح و پروژه از آنها سوال کنيد. وقتی کاری مطابق با برنامهها پيش نمیرود، اين بهترين فرصت برای به چالش کشيدن پيش فرضها و دستورالعملها و قوانين تنظيم شده است.موکدا توصيه میشود آموزههای هر پروژه، برنامه يا طرح شکست خورده در سازمان خود را براساس موارد زير تفکيک کنيد: مشتريان، نوسانات بازار، استراتژی سازمان، فرهنگ، فرآيندها، خودتان (تيم رهبری سازمان)، کارکنان و روندهای آتی. اين نوع نگاه به شکست، البته، نوعی دارايي ارزشمند برای سازمان بهشمار میآيد.
رئيس کميته آموزش و پژوهش-انجمن مديريت ايران
منبع: hbr
يکی از مهمترين و اثبات شده ترين موانع رشد و توسعه شرکتها، ترس از شکست است. در نظرسنجی که گروه مشاورين بوستون در سال 2015 انجام داده است، 31 درصد از پاسخ دهندگان، اظهار کردهاند که فرهنگ ريسک گريزی و محافظه کاری يکی از موانع کليدی برای نوآوری است. در اغلب موارد مديران ارشد از اين مساله آگاهی دارند، از يکسو، به ارزش شکستهاي سازمانی واقف هستند. مديرعامل افسانهای شرکت 3M، ويليام مک نايت میگويد: «بهترين و دشوارترين کارها با روحيه ماجراجويي و چالشگرايي انجام میشود. حتی اگر اشتباهی رخ دهد.» مديرعامل شرکت pixar، اد کتمول نيز نظری مشابه دارد: «شکستها هميشه بد نيستند. گاه برای انجام کاری جديد اجتنابناپذير و حتی ارزشآفرين هستند.»
از سوی ديگر، فرآيندهای مديريت برای بودجهبندی، تخصيص منابع و کنترل مخاطرات احتمالی براساس پيشبينی و ميزان بهرهوری شکل گرفتهاند و مديران اجرايي با نمايش بهبود دراين شاخصها نشان میدهند که اوضاع تحت کنترل آنها قرار دارد. بنابراين مديران حتی اگر در يک سازمان، اختيار انجام دادن و شکست خوردن در کاری داشته باشند، با اين وجود همه تلاش خود را بهکار میگيرند تا از شکست اجتناب کنند. اما راهی برای حل اين معما وجود دارد: کشف و استخراج «ارزش» از شکست. به اين ترتيب شما خواهيد توانست اندازهگيری کنيد و برای کسب موفقيت و با کنترل هزينهها و ارتقای نتايج، شرايط را بهبود دهيد. شاخص بازگشت سرمايهگذاری در شکست ROF) Return On Failure)، نسبت کسری داراييهای شما به منابع و سرمايهگذاریها است که در يک اقدام منجر به شکست صرف شده است. بنابراين برای بالا بردن نرخ بازگشت سرمايهگذاریهای خود در يک شکست يا بايد مخرج کسر (سرمايهگذاریهای مالی) را به حداقل برسانيد يا داراييهاي بهدست آمده از شکست (شامل اطلاعات ارزشمند در مورد مشتريان، بازار و تيم مديريت و کارکنان، فرآيند) به حداکثر ميزان ممکن برسد. نتيجه بيش از 10 سال بررسی و تحقيق در بيشتر از پنجاه شرکت صنعتی و بنگاه اقتصادی نشان میدهد تمامی مديران شرکتهای موفق سعی در افزايش نرخ بازگشت سرمايهگذاری در شکست(ROF)، دارند. اين مديران باور دارند که شکستهای سازنده میتواند منجر به رشد و توسعه فردی و سازمانی شود و نگاهی مثبت نسبت به شکستهای احتمالی در سازمان دارند. برای افزايش نرخ بازگشت سرمايه گذاری در شکست(ROF)، اقدامات زير را انجام دهيد:
1. از هر شکستی، يادگيری داشته باشيد. برای شروع از نظرات افرادی که بهطور مستقيم با طرحها و پروژههای نااميد کننده و شکست خورده درگير بوده اند، استفاده کنيد. البته، اين کار خيلی خوشايند نيست، چرا که مرور مشکلات گذشته نه تنها خسته کننده است، بلکه بسيار دردناک است! بسياری از ما ترجيح میدهيم به جای صرف وقت و انرژی به جای مرور اتفاقات گذشته، برای برنامههای آينده سرمايه گذاری کنيم. اما برای اينکه بتوانيد از اين افراد پاسخهای درستی دريافت کنيد، بايد با پرسشنامهای براساس منابع با ارزش صرف شده در هر طرح و پروژه از آنها سوال کنيد. وقتی کاری مطابق با برنامهها پيش نمیرود، اين بهترين فرصت برای به چالش کشيدن پيش فرضها و دستورالعملها و قوانين تنظيم شده است.موکدا توصيه میشود آموزههای هر پروژه، برنامه يا طرح شکست خورده در سازمان خود را براساس موارد زير تفکيک کنيد: مشتريان، نوسانات بازار، استراتژی سازمان، فرهنگ، فرآيندها، خودتان (تيم رهبری سازمان)، کارکنان و روندهای آتی. اين نوع نگاه به شکست، البته، نوعی دارايي ارزشمند برای سازمان بهشمار میآيد.
Forwarded from روزبهانی
2. دروس آموخته شده از شکست را با کارکنان به اشتراک بگذاريد. تامل بر شکستهای سازمانی يادگيری فردی قابلملاحظهای دارد اما بازدهی واقعی استفاده از هر شکست، زمانی اتفاق میافتد که دروس آموخته شده از شکست را در سرتاسر سازمان منتشر کنيد. با اين کار شما چرخه بررسی و تامل بر شکست را با استفاده از نظرات کارکنان خود کامل میکنيد. با استفاده از اطلاعات، ايدهها و شناسايي دقيقتر نقاط بهبود مربوط به يک شکست، میتوان از تکرار عوامل شکست در طرحها و پروژههای آتی جلوگيری کرد. به اشتراک گذاری دروس آموخته شده از شکست، احتمال موفقيت برنامههای مشابه آينده را افزايش میدهد. شايد يکی از بزرگترين خطاهای يک رهبر سازمانی دفن اخبار بد باشد. انتشار اخبار شکست با نگرش مثبت در سازمان، میتواند منجر به اعتمادسازی و ايجاد کانالی برای کارکنان برای مشارکت در ارائه ايدههای خلاقانه و نوآورانه جهت برطرف کردن عوامل شکست در طرحها و برنامههای آينده سازمان باشد. به رهبران ارشد(در يک واحد يا کل سازمان) موکدا توصيه میشود بهطور منظم-مثلا هر ماه يک بار- با يکديگر درباره شکستهای سازمانی خود گفتوگو و تبادل نظر کنند. اين روش برای رسيدن به نتايجی سريع و فوری برای يادگيری از شکست به خوبی نتيجه میدهد.
3. الگوی شکست را مرور کنيد. گام سوم آن است که مانند يک پرنده تيزبين از بالا به سازمان خود نگاه کنيد و بررسی کنيد رويکرد کلی شما برای بهرهبرداری از شکستها به درستی کار میکند؟ آيا از هر تلاش ناموفقی يادگيری داشتهايد؟ آيا دروس آموخته شده را به خوبی در سرتاسر سازمان به اشتراک گذاشتهايد؟ آيا دروس آموخته شده به بهبود استراتژیها و روشهای اجرايي شما کمک کرده است؟ درد و رنج ناشی از شکست، با استخراج حداکثر ارزش افزوده از آن کمتر میشود. اگر از هر اشتباه کوچک يا بزرگ يادگيری داشته باشيم، دروس آموخته شده از آن را به اشتراک بگذاريم و بهطور منظم و دورهای فرآيندهای سازمانی خود را مورد بازبينی و بررسی قرار دهيم، سازمان در ريل موفقيت بهطور صحيح قرار خواهد گرفت و میتوان انتظار بروز شکستهای کمتر و کسب موفقيتهای بزرگتر را داشت.
منتشر شده در روزنامهی «دنیای اقتصاد»
3. الگوی شکست را مرور کنيد. گام سوم آن است که مانند يک پرنده تيزبين از بالا به سازمان خود نگاه کنيد و بررسی کنيد رويکرد کلی شما برای بهرهبرداری از شکستها به درستی کار میکند؟ آيا از هر تلاش ناموفقی يادگيری داشتهايد؟ آيا دروس آموخته شده را به خوبی در سرتاسر سازمان به اشتراک گذاشتهايد؟ آيا دروس آموخته شده به بهبود استراتژیها و روشهای اجرايي شما کمک کرده است؟ درد و رنج ناشی از شکست، با استخراج حداکثر ارزش افزوده از آن کمتر میشود. اگر از هر اشتباه کوچک يا بزرگ يادگيری داشته باشيم، دروس آموخته شده از آن را به اشتراک بگذاريم و بهطور منظم و دورهای فرآيندهای سازمانی خود را مورد بازبينی و بررسی قرار دهيم، سازمان در ريل موفقيت بهطور صحيح قرار خواهد گرفت و میتوان انتظار بروز شکستهای کمتر و کسب موفقيتهای بزرگتر را داشت.
منتشر شده در روزنامهی «دنیای اقتصاد»
✳️شاخص های اندازه گیری تجربه مشتریان:
نمونه های اندازه گیری تجربه مشتریان که به صورت سالانه ودرقالب سه شاخص زیر اندازه گیری می شود :
🎯 Success : میزان خوب بودن تجارب در برآورده شدن نیازهای مشتری
🎯 Effort : میزان سادگی کارها برای مشتری
🎯 Emotion : چگونگی احساس مشتری در خصوص تجاربش
در ادامه برخی نتایج اندازه گیری ارایه شده در سال 2016 آورده شده است...
نمونه های اندازه گیری تجربه مشتریان که به صورت سالانه ودرقالب سه شاخص زیر اندازه گیری می شود :
🎯 Success : میزان خوب بودن تجارب در برآورده شدن نیازهای مشتری
🎯 Effort : میزان سادگی کارها برای مشتری
🎯 Emotion : چگونگی احساس مشتری در خصوص تجاربش
در ادامه برخی نتایج اندازه گیری ارایه شده در سال 2016 آورده شده است...
✳️ احساس عدم امنیت منجر به عدم صداقت میشود
هنگامی که شرکتها سیستم هایی را برای پرداخت پاداش به کارمندان خود، طراحی می کنند. باید مقایسههای اجتماعی کارکنان با یکدیگر را در نظر داشته باشند. پرداخت حقوق یک کارمند، تنها بر اساس عملکرد او، یک استراتژی ناکارآمد است و میتواند به تخریب، یا ایجاد حس تنفر در کارمندانی که حس میکنند از همکاران خود درآمد کمتری دارند، منجر شود. بنابراین، یک سیستم درآمدی استاندارد شده با پرداخت های ثابت که با برنامههای انگیزشی جنبی ترکیب شده باشد، میتواند بهترین راه برای انگیزه دادن به کارمندان باشد.
وقتی که کارمندان تصمیم میگیرند که چه مقدار تلاش و کوشش از خود بروز دهند، نه تنها آنها حقوق و پاداش خود را در نظر می گیرند، بلکه آنها وضعیت همتایان خود، از این لحاظ را نیز در نظر میگیرند. این نکته مهمی برای اندیشیدن است، با توجه به اینکه امروزه اینترنت و شبکه های اجتماعی، به اشتراک گذاشتن اطلاعاتی را که قبلا برای خودمان نگاه میداشتیم را اجتنابناپذیر کرده است.
هنگامی که شرکتها سیستم هایی را برای پرداخت پاداش به کارمندان خود، طراحی می کنند. باید مقایسههای اجتماعی کارکنان با یکدیگر را در نظر داشته باشند. پرداخت حقوق یک کارمند، تنها بر اساس عملکرد او، یک استراتژی ناکارآمد است و میتواند به تخریب، یا ایجاد حس تنفر در کارمندانی که حس میکنند از همکاران خود درآمد کمتری دارند، منجر شود. بنابراین، یک سیستم درآمدی استاندارد شده با پرداخت های ثابت که با برنامههای انگیزشی جنبی ترکیب شده باشد، میتواند بهترین راه برای انگیزه دادن به کارمندان باشد.
وقتی که کارمندان تصمیم میگیرند که چه مقدار تلاش و کوشش از خود بروز دهند، نه تنها آنها حقوق و پاداش خود را در نظر می گیرند، بلکه آنها وضعیت همتایان خود، از این لحاظ را نیز در نظر میگیرند. این نکته مهمی برای اندیشیدن است، با توجه به اینکه امروزه اینترنت و شبکه های اجتماعی، به اشتراک گذاشتن اطلاعاتی را که قبلا برای خودمان نگاه میداشتیم را اجتنابناپذیر کرده است.
توصیه کلیدی برای مدیران و کارآفرینان:
✳️کسب و کار کوچک هم باید بزرگ فکر کند!
اگر میخواهید این رویکرد را برای بنگاه خودتان دنبال کنید، به توصیههای زیر عمل کنید:
1) با افرادی که لایق استخدام شدن هستند، در تماس باشید (حتی اگر شرایط آن را ندارید که هماکنون استخدامشان کنید)
گاهی اوقات با افرادی فوقالعاده استثنایی مواجه میشوید که تصور میکنید اگر این فرد کنترل امور را در دست بگیرد، شرکت در مسیرهای جدیدی رشد میکند. وقتی میخواهید مهارتهای یک فرد را در برابر توسعه شرکتتان ترسیم کنید، باید فردی را در نظر بگیرید که ارزش این کار را داشته باشد.
از کنار این افراد به سادگی نگذرید، حتی اگر استخدام بلافاصله آنها ممکن نباشد. یکی از اولویتهای من در تماس بودن با اینگونه افرادی است که ممکن است همان لحظه نیازی به استخدام کردنشان نداشته باشم، اما در تماس بودن با آنها چه از طریق گروههای مهارتی ویژه، چه کلاسهای آموزشی یا حتی رسانههای اجتماعی، باعث میشود روابطی را شروع کنید که بعدها از آن به نفع خود استفاده کنید.
2) در برابر تحول مقاومت نکنید
شرکتهایی مانند گروپن در بدو کار یا IBM در هنگام بلوغکاری، این کار را انجام دادهاند و بنابراین کسبوکارهای کوچک در هر مرحله از رشد باید این اصل را مورد توجه قرار دهند. وقتی شرکتم را تاسیس کردم، میدانستم که ما نمیتوانیم بلافاصله وارد حوزه بازاریابی تجربی شویم. در نتیجه تصمیم گرفتیم با استخدام نیروهای جدید کارمان را شروع کنیم، سپس رقابتی شویم و بعد به یک آژانس بازاریابی تجربی تغییر کنیم.
تغییر تمرکز، استراتژی اصلی شرکت ما بود و صرف نظر از اینکه کسبوکارمان چقدر بزرگ یا کوچک است، معمولا این حس وجود دارد که بیشتر در وضعیت راهاندازی کسبوکار جدید هستیم تا توسعه کسبوکار فعلی. میدانم این موضوع میتواند کارآفرینانی را که فکر میکنند رویکرد تمرکز بر یک استراتژی واحد مسیر موفقیت است بترساند، اما گاهی اوقات اضافه کردن یک مسیر جدید، رمز پیروزی است.
3) با بازسازی ایدهها تداومپذیری خلاقانه ایجاد کنید
ابتدا باید بگوییم ایدههای خوب، ایدههایی نیستند که در طول زمان به طور معجزهآوری بزرگ و کارآمد شوند، بلکه وقتی بزرگ میشوند که در زمان درستی اجرا شوند. یعنی ایدهای که ممکن است در حال حاضر با شرکت شما تناسب نداشته باشد، ممکن است در آینده کاربردی تمام و کمال داشته باشد. بنابراین هر چند وقت یک بار، ایدههای خود را آرشیو و بازبینی کنید.
4) نبض صنعت را به دست بگیرید
سعی کنید هر روز از اطلاعات مختص صنعت حوزه فعالیتتان استفاده کنید. هیچ بهانهای برای اینکه ندانید
اطراف شما چه میگذرد وجود ندارد. برای این کار میتوانید وبلاگهای برجسته را دنبال کنید یا در پایگاههای اطلاعاتی اختصاصی ثبتنام کنید.
✳️کسب و کار کوچک هم باید بزرگ فکر کند!
اگر میخواهید این رویکرد را برای بنگاه خودتان دنبال کنید، به توصیههای زیر عمل کنید:
1) با افرادی که لایق استخدام شدن هستند، در تماس باشید (حتی اگر شرایط آن را ندارید که هماکنون استخدامشان کنید)
گاهی اوقات با افرادی فوقالعاده استثنایی مواجه میشوید که تصور میکنید اگر این فرد کنترل امور را در دست بگیرد، شرکت در مسیرهای جدیدی رشد میکند. وقتی میخواهید مهارتهای یک فرد را در برابر توسعه شرکتتان ترسیم کنید، باید فردی را در نظر بگیرید که ارزش این کار را داشته باشد.
از کنار این افراد به سادگی نگذرید، حتی اگر استخدام بلافاصله آنها ممکن نباشد. یکی از اولویتهای من در تماس بودن با اینگونه افرادی است که ممکن است همان لحظه نیازی به استخدام کردنشان نداشته باشم، اما در تماس بودن با آنها چه از طریق گروههای مهارتی ویژه، چه کلاسهای آموزشی یا حتی رسانههای اجتماعی، باعث میشود روابطی را شروع کنید که بعدها از آن به نفع خود استفاده کنید.
2) در برابر تحول مقاومت نکنید
شرکتهایی مانند گروپن در بدو کار یا IBM در هنگام بلوغکاری، این کار را انجام دادهاند و بنابراین کسبوکارهای کوچک در هر مرحله از رشد باید این اصل را مورد توجه قرار دهند. وقتی شرکتم را تاسیس کردم، میدانستم که ما نمیتوانیم بلافاصله وارد حوزه بازاریابی تجربی شویم. در نتیجه تصمیم گرفتیم با استخدام نیروهای جدید کارمان را شروع کنیم، سپس رقابتی شویم و بعد به یک آژانس بازاریابی تجربی تغییر کنیم.
تغییر تمرکز، استراتژی اصلی شرکت ما بود و صرف نظر از اینکه کسبوکارمان چقدر بزرگ یا کوچک است، معمولا این حس وجود دارد که بیشتر در وضعیت راهاندازی کسبوکار جدید هستیم تا توسعه کسبوکار فعلی. میدانم این موضوع میتواند کارآفرینانی را که فکر میکنند رویکرد تمرکز بر یک استراتژی واحد مسیر موفقیت است بترساند، اما گاهی اوقات اضافه کردن یک مسیر جدید، رمز پیروزی است.
3) با بازسازی ایدهها تداومپذیری خلاقانه ایجاد کنید
ابتدا باید بگوییم ایدههای خوب، ایدههایی نیستند که در طول زمان به طور معجزهآوری بزرگ و کارآمد شوند، بلکه وقتی بزرگ میشوند که در زمان درستی اجرا شوند. یعنی ایدهای که ممکن است در حال حاضر با شرکت شما تناسب نداشته باشد، ممکن است در آینده کاربردی تمام و کمال داشته باشد. بنابراین هر چند وقت یک بار، ایدههای خود را آرشیو و بازبینی کنید.
4) نبض صنعت را به دست بگیرید
سعی کنید هر روز از اطلاعات مختص صنعت حوزه فعالیتتان استفاده کنید. هیچ بهانهای برای اینکه ندانید
اطراف شما چه میگذرد وجود ندارد. برای این کار میتوانید وبلاگهای برجسته را دنبال کنید یا در پایگاههای اطلاعاتی اختصاصی ثبتنام کنید.
✳️هفت کتابی که باید خواند!
بارها به دوستان خودم عرض کرده ام که خود را معطل سيستم دانشگاهی نکنيد!
نه اینکه دروس دانشگاه خوب نیست، چه اینکه خود من معلم دانشگاه هستم، اما بخشی از این علوم، یا سرفصلی در دانشگاه ندارند یا اینکه خیلی دیر به سیستم آموزشی رسمی دانشگاه وارد می شوند.
بنابراین بهتر است بگویم که خود را محدود به سیستم دانشگاه نکنید.
بسياری از کتابهای خوب مديريتی، تصمیم گیری و مهارتی هنوز هم در دانشکده های ما مهجور و ناشناخته هستند. لذا تصميم گرفتم چند کتاب خوب را معرفی کنم. این کتاب ها برای استراتژیست ها، مدیریتی ها و حتی برای کسانی که تحصيلات غيرِمديريتی دارند مناسب است. برایر کسانی که می خواهند بهتر تصمیم گیری کنند و بهتر زندگی/سازمان خود را مدیریت کنند.
☑️ مديريت دگرگونی، انتشارات دارينوش، ايزاک آديزس
☑️ بهتر از خوب، انتشارات فرا، کالينز (استاد دانشگاه استنفورد)
☑️ ساختن برای ماندن، انتشارات فرا، کالينز و پوراس
☑️ انتخاب های هوشمندانه، رايفا، کينی (استادان دانشگاه های هاروارد و ام آی تی) انتشارات آصف (ممکن است نایاب باشند)
☑️ کتاب هنر بهتر و متفاوت اندیشیدن انتشارات اتکا، ترجمه دکتر عیسایی و سپهری (دانشگاه صنعتی شریف)
☑️ ایده عالی مستدام، انتشارات آریانا قلم
☑️ بینش اقتصادی برای همه – دکتر سرزعیم (عضو هیات علمی علامه)
بارها به دوستان خودم عرض کرده ام که خود را معطل سيستم دانشگاهی نکنيد!
نه اینکه دروس دانشگاه خوب نیست، چه اینکه خود من معلم دانشگاه هستم، اما بخشی از این علوم، یا سرفصلی در دانشگاه ندارند یا اینکه خیلی دیر به سیستم آموزشی رسمی دانشگاه وارد می شوند.
بنابراین بهتر است بگویم که خود را محدود به سیستم دانشگاه نکنید.
بسياری از کتابهای خوب مديريتی، تصمیم گیری و مهارتی هنوز هم در دانشکده های ما مهجور و ناشناخته هستند. لذا تصميم گرفتم چند کتاب خوب را معرفی کنم. این کتاب ها برای استراتژیست ها، مدیریتی ها و حتی برای کسانی که تحصيلات غيرِمديريتی دارند مناسب است. برایر کسانی که می خواهند بهتر تصمیم گیری کنند و بهتر زندگی/سازمان خود را مدیریت کنند.
☑️ مديريت دگرگونی، انتشارات دارينوش، ايزاک آديزس
☑️ بهتر از خوب، انتشارات فرا، کالينز (استاد دانشگاه استنفورد)
☑️ ساختن برای ماندن، انتشارات فرا، کالينز و پوراس
☑️ انتخاب های هوشمندانه، رايفا، کينی (استادان دانشگاه های هاروارد و ام آی تی) انتشارات آصف (ممکن است نایاب باشند)
☑️ کتاب هنر بهتر و متفاوت اندیشیدن انتشارات اتکا، ترجمه دکتر عیسایی و سپهری (دانشگاه صنعتی شریف)
☑️ ایده عالی مستدام، انتشارات آریانا قلم
☑️ بینش اقتصادی برای همه – دکتر سرزعیم (عضو هیات علمی علامه)
✳️کتاب پنجمین فرمان یا The Fifth Discipline را باید بدون شک، شناخته شدهترین اثر پیتر سنگه دانست.
پیتر سنگه دانشمند بزرگ مدیریت استراتژیک و مدل های ذهنی است که برای هر مدیری در حوزه کسب و کار، آشنایی با دیدگاه ها و الگوهای این دانشمند مدیریت واجب است.
کتاب پنجمین فرمان که محتوای آن به آموزش مفاهیم مرتبط با سازمان یادگیرنده و نیز مبانی تفکر سیستمی میپردازد، در سال ۱۹۹۰ نوشته شده است. این کتاب برای یک مخاطب فرضی تدوین شده است که علاقمند است سازمان خود را به یک سازمان یادگیرنده تبدیل کند.
پیام کلی پیتر سنگه در کتاب پنجمین فرمان این است که هیچ سازمانی نمیتواند برای رشد و پیشرفت خود، فقط به تعداد محدود و معدودی از کارکنان خود تکیه کند. بلکه باید همهی اعضای یک سازمان بیاموزند که با هم کار کنند و دنیای بیرون و مشکلات درونی خود را از نگاهی تازه ببینند.
پیتر سنگه در این کتاب، توضیح میدهد که اگر کسی میخواهد یک سازمان یادگیرنده بنا کند (یا سازمان فعلی خود را به یک سازمان یادگیرنده تبدیل کند) باید در ایجاد و توسعهی پنج حوزه، سرمایه گذاری نماید. او این پنج حوزه را به شکل زیر فهرست میکند:
تفکر سیستمی
قابلیتهای شخصی
مدلهای ذهنی
چشم انداز مشترک
یادگیری تیمی.
از جمله بحثهای زیبا و ارزشمند پیتر سنگه در این کتاب، ناتوانیهای یادگیری یا Learning Disabilities در یک سازمان است که آنها را با عناوین زیر مورد اشاره قرار میدهد:
من یعنی شغلم (و تخصصم)
افرادی که گرفتار این ویژگی (یا بیماری) هستند، خودشان را با شغلشان تعریف میکنند. شاید شما هم برنامه نویسانی را دیده باشید که چون متخصص PHP (یا Net.) هستند، وقتی در مورد رشتهی دیگر مثلاً .Net (یا PHP) صحبت میشود، قبل از اینکه به نیاز کارفرما یا مجموعهی خود فکر کنند، به این فکر میکنند که تکنولوژی مورد استفاده، از محدودهی دانش آنها خارج نشود و البته ممکن است این دغدغه را در پوشش نظرات کارشناسی، پنهان کرده و مطرح کنند.
دشمن در بیرون سیستم است
این گونه بیماری، به این شکل ظهور و بروز پیدا میکند که هر مشکلی در دپارتمان ماست، ناشی از دپارتمانهای دیگر است و هر مشکلی در سازمان ماست، ناشی از سازمانهای دیگر است و هر مشکلی در بازار ماست، ناشی از بازارهای دیگر است و …
توهم پذیرش مسئولیت و مواجهه با تهدیدی که وجود ندارد!
پذیرش مسئولیت بیش از حد هم، به اندازهی مسئولیت ناپذیری خطرناک است. خصوصاً وقتی میخواهیم مسئولیت مواجهه با رویدادهایی را بپذیریم که هنوز به وقوع نپیوستهاند. به تعبیر زیبای پیتر سنگه، آینده نگری، همیشه به معنای پیشتاز بودن نیست. بعضیها، انفعال را به عنوان توجه به آینده و اقدام مسئولانه در برابر آن، توجیه میکنند.
تمرکز بر روی رویدادهای موردی و غافل شدن از تصویر کلان
ما این بحث را در درس رویداد یا روند، به تفصیل بررسی کردهایم.
قورباغههای پخته
کسانی که به خاطر خراب شدن تدریجی اوضاع، به وضعیت فعلی عادت کردهاند و احساس نگرانی نمیکنند یا به خاطر بزرگ شدن تدریجی تهدید، آن را جدی نمیگیرند و متوجه آن نمیشوند.
یادگیری نادرست از تجربیات
یادگیری از تجربیات عالی است. اما فراموش نکنیم که تشخیص اینکه تجربیات ما چه دستاوردی داشته است، چندان ساده نیست. گاهی اوقات، امروز تجربهای داریم و چند ماه بعد یا چند سال بعد، نتیجهاش نمایان میشود. باید ببینیم وقتی از تجربهها میآموزیم، آیا واقعاً توانایی تشخیص نتایج تجربیات و اقدامهای خود را داریم؟
ایمان بیش از حد به تیمهای مدیریتی و فعالیتهای تیمی
اعتقاد به تیمهای مدیریتی و فعالیتهای تیمی بدون اینکه با اصول آن آشنا باشیم، میتواند خطرساز باشد. بسیاری از تیمهای مدیریتی، به صورت حرفهای برای هیچ کاری نکردن و همزمان ایجاد تصویری از کار سنگین، تربیت شدهاند. آنها میتوانند ساعتها جلسه بگذارند و عرق بریزند و خسته شوند و صورت جلسه امضا کنند و از سوی دیگر، خود متوجه باشند که قرار نیست هیچ اتفاقی بیفتد و این صرفاً یک نمایش است!
پیتر سنگه دانشمند بزرگ مدیریت استراتژیک و مدل های ذهنی است که برای هر مدیری در حوزه کسب و کار، آشنایی با دیدگاه ها و الگوهای این دانشمند مدیریت واجب است.
کتاب پنجمین فرمان که محتوای آن به آموزش مفاهیم مرتبط با سازمان یادگیرنده و نیز مبانی تفکر سیستمی میپردازد، در سال ۱۹۹۰ نوشته شده است. این کتاب برای یک مخاطب فرضی تدوین شده است که علاقمند است سازمان خود را به یک سازمان یادگیرنده تبدیل کند.
پیام کلی پیتر سنگه در کتاب پنجمین فرمان این است که هیچ سازمانی نمیتواند برای رشد و پیشرفت خود، فقط به تعداد محدود و معدودی از کارکنان خود تکیه کند. بلکه باید همهی اعضای یک سازمان بیاموزند که با هم کار کنند و دنیای بیرون و مشکلات درونی خود را از نگاهی تازه ببینند.
پیتر سنگه در این کتاب، توضیح میدهد که اگر کسی میخواهد یک سازمان یادگیرنده بنا کند (یا سازمان فعلی خود را به یک سازمان یادگیرنده تبدیل کند) باید در ایجاد و توسعهی پنج حوزه، سرمایه گذاری نماید. او این پنج حوزه را به شکل زیر فهرست میکند:
تفکر سیستمی
قابلیتهای شخصی
مدلهای ذهنی
چشم انداز مشترک
یادگیری تیمی.
از جمله بحثهای زیبا و ارزشمند پیتر سنگه در این کتاب، ناتوانیهای یادگیری یا Learning Disabilities در یک سازمان است که آنها را با عناوین زیر مورد اشاره قرار میدهد:
من یعنی شغلم (و تخصصم)
افرادی که گرفتار این ویژگی (یا بیماری) هستند، خودشان را با شغلشان تعریف میکنند. شاید شما هم برنامه نویسانی را دیده باشید که چون متخصص PHP (یا Net.) هستند، وقتی در مورد رشتهی دیگر مثلاً .Net (یا PHP) صحبت میشود، قبل از اینکه به نیاز کارفرما یا مجموعهی خود فکر کنند، به این فکر میکنند که تکنولوژی مورد استفاده، از محدودهی دانش آنها خارج نشود و البته ممکن است این دغدغه را در پوشش نظرات کارشناسی، پنهان کرده و مطرح کنند.
دشمن در بیرون سیستم است
این گونه بیماری، به این شکل ظهور و بروز پیدا میکند که هر مشکلی در دپارتمان ماست، ناشی از دپارتمانهای دیگر است و هر مشکلی در سازمان ماست، ناشی از سازمانهای دیگر است و هر مشکلی در بازار ماست، ناشی از بازارهای دیگر است و …
توهم پذیرش مسئولیت و مواجهه با تهدیدی که وجود ندارد!
پذیرش مسئولیت بیش از حد هم، به اندازهی مسئولیت ناپذیری خطرناک است. خصوصاً وقتی میخواهیم مسئولیت مواجهه با رویدادهایی را بپذیریم که هنوز به وقوع نپیوستهاند. به تعبیر زیبای پیتر سنگه، آینده نگری، همیشه به معنای پیشتاز بودن نیست. بعضیها، انفعال را به عنوان توجه به آینده و اقدام مسئولانه در برابر آن، توجیه میکنند.
تمرکز بر روی رویدادهای موردی و غافل شدن از تصویر کلان
ما این بحث را در درس رویداد یا روند، به تفصیل بررسی کردهایم.
قورباغههای پخته
کسانی که به خاطر خراب شدن تدریجی اوضاع، به وضعیت فعلی عادت کردهاند و احساس نگرانی نمیکنند یا به خاطر بزرگ شدن تدریجی تهدید، آن را جدی نمیگیرند و متوجه آن نمیشوند.
یادگیری نادرست از تجربیات
یادگیری از تجربیات عالی است. اما فراموش نکنیم که تشخیص اینکه تجربیات ما چه دستاوردی داشته است، چندان ساده نیست. گاهی اوقات، امروز تجربهای داریم و چند ماه بعد یا چند سال بعد، نتیجهاش نمایان میشود. باید ببینیم وقتی از تجربهها میآموزیم، آیا واقعاً توانایی تشخیص نتایج تجربیات و اقدامهای خود را داریم؟
ایمان بیش از حد به تیمهای مدیریتی و فعالیتهای تیمی
اعتقاد به تیمهای مدیریتی و فعالیتهای تیمی بدون اینکه با اصول آن آشنا باشیم، میتواند خطرساز باشد. بسیاری از تیمهای مدیریتی، به صورت حرفهای برای هیچ کاری نکردن و همزمان ایجاد تصویری از کار سنگین، تربیت شدهاند. آنها میتوانند ساعتها جلسه بگذارند و عرق بریزند و خسته شوند و صورت جلسه امضا کنند و از سوی دیگر، خود متوجه باشند که قرار نیست هیچ اتفاقی بیفتد و این صرفاً یک نمایش است!
✳️بی سوادی سیاه و بی سوادی سفید
▪️بی سوادی سیاه
شکلی از بی سوادی است که در نخستین نگاه، دیده می شود. اینکه چه کسی نمیتواند اسم خود را روی برگهی کاغذ بنویسد یا تابلوی یک خیابان را بخواند. ارزانترین نوع بی سوادی است، که میتوان با آن مبارزه کرد.
▫️بی سوادی سفید
اما موضوع هراسناک، بی سوادی سفید است؛ کسانی که در ظاهر توانایی خواندن و نوشتن دارند، هر روز در فضای حقیقی و مجازی، مینویسند و حرف میزنند کسانی که انبوهی از مدارک آموزشی و درجات و گواهینامهها را در کیف خود جابجا می کنند. اما، هنوز در سادهترین تعامل ها و ارتباط هاو خوانش و نگارش کلمات دچار چالشهای جدی هستند و چنته اشان از موهومات و شبه علم پراست. این شکل از بی سوادی "بی سوادی سفید" است، چون در نگاه اول، دیده نمیشود.
این بی سوادی به سادگی قابل سنجش نیست و در آمارها ثبت نمیشود.این نوع بی سوادی، وقتی با انواع مدارک رنگارنگ دانشگاهی،تاییدو تقویت شود، «ندانستن مرکب» را باعث میشود.حالا فرد به ابزارهایی جدید برای "تقویت بی سوادی" خود و دفاع از باورهای نادرست خود مجهز گشته است.
بیسوادی سفید درد امروز جامعهی ما و بسیاری از جوامع دیگر است.
▪️بی سوادی سیاه
شکلی از بی سوادی است که در نخستین نگاه، دیده می شود. اینکه چه کسی نمیتواند اسم خود را روی برگهی کاغذ بنویسد یا تابلوی یک خیابان را بخواند. ارزانترین نوع بی سوادی است، که میتوان با آن مبارزه کرد.
▫️بی سوادی سفید
اما موضوع هراسناک، بی سوادی سفید است؛ کسانی که در ظاهر توانایی خواندن و نوشتن دارند، هر روز در فضای حقیقی و مجازی، مینویسند و حرف میزنند کسانی که انبوهی از مدارک آموزشی و درجات و گواهینامهها را در کیف خود جابجا می کنند. اما، هنوز در سادهترین تعامل ها و ارتباط هاو خوانش و نگارش کلمات دچار چالشهای جدی هستند و چنته اشان از موهومات و شبه علم پراست. این شکل از بی سوادی "بی سوادی سفید" است، چون در نگاه اول، دیده نمیشود.
این بی سوادی به سادگی قابل سنجش نیست و در آمارها ثبت نمیشود.این نوع بی سوادی، وقتی با انواع مدارک رنگارنگ دانشگاهی،تاییدو تقویت شود، «ندانستن مرکب» را باعث میشود.حالا فرد به ابزارهایی جدید برای "تقویت بی سوادی" خود و دفاع از باورهای نادرست خود مجهز گشته است.
بیسوادی سفید درد امروز جامعهی ما و بسیاری از جوامع دیگر است.