Forwarded from روزنامه دنیای اقتصاد
سه سوءتفاهم تعطیلاتی
مقایسه الگوی تعطیلات ایران با اقتصادهای توسعهیافته نشان میدهد وجود سه سوءتفاهم در این حوزه یکی از دلایل کارآیی اندک نیروی کار در اقتصاد ایران است. این سه سوءتفاهم با ساعت شروع به کار، حجم کار روزانه و تعداد روزهای کاری مرتبط است. در مورد اول، تحقیقات بینالمللی، از ارتباط منفی بین افزایش ساعات کاری و بهبود بهرهوری حکایت دارد. در مورد دوم، بررسیها نشان میدهد شروع کار از ساعات ابتدایی روز، بازدهی فرد را کاهش میدهد. درمورد سوم، اکثر تحقیقات، تعطیلات «منظم و متوالی» را که معمولا در قالب «دو روز تعطیل در آخر هر هفته» میگنجد، زمینهای برای بهبود بهرهوری نیروی کار و ارتقای سطح تولید عنوان میکنند.
http://goo.gl/XzXH1z
http://goo.gl/PO2gw5
کانال رسمی روزنامه دنیای اقتصاد
@den_ir
مقایسه الگوی تعطیلات ایران با اقتصادهای توسعهیافته نشان میدهد وجود سه سوءتفاهم در این حوزه یکی از دلایل کارآیی اندک نیروی کار در اقتصاد ایران است. این سه سوءتفاهم با ساعت شروع به کار، حجم کار روزانه و تعداد روزهای کاری مرتبط است. در مورد اول، تحقیقات بینالمللی، از ارتباط منفی بین افزایش ساعات کاری و بهبود بهرهوری حکایت دارد. در مورد دوم، بررسیها نشان میدهد شروع کار از ساعات ابتدایی روز، بازدهی فرد را کاهش میدهد. درمورد سوم، اکثر تحقیقات، تعطیلات «منظم و متوالی» را که معمولا در قالب «دو روز تعطیل در آخر هر هفته» میگنجد، زمینهای برای بهبود بهرهوری نیروی کار و ارتقای سطح تولید عنوان میکنند.
http://goo.gl/XzXH1z
http://goo.gl/PO2gw5
کانال رسمی روزنامه دنیای اقتصاد
@den_ir
✳️ نوآوري در جذب منابع انساني
به تازگی یک شرکت ژاپنی، کوهپیمایی را یکی از شروط استخدام و قبول کارمند قرار داده است.
@executivemanagement
✅ ریسک پذیری:
کسانی که این شرط را قبول نموده، در واقع خطرات آن را نیز به جان خریده اند (قبول ریسک). آنان که از شروع این صعود تا پایان راه را با موفقیت به پایان رسانده اند و از موقعیت های سختی که ما بین راه پیش آمده، فرار نکرده اند و در واقع ریسک پذیر و متعهد بوده اند همان افرادی هستند که گاه توانایی نجات یک سازمان را دارند. این افراد درصد موفقیت بالایی نسبت به ریسک گریزها و توانایی خلق یک پیروزی را از دل یک شکست دارند و در واقع همان کورسوی امید هستند.
✅خلاقیت و ابتکار:
خلاقیت با میزان ریسک پذیری رابطه مستقیم دارد. یعنی افرادی که ریسک پذیر هستند از قوه خلاقیت بالا برخوردارند و می شود گفت این افراد همان خصیصه های افراد گروه 3 را دارا هستند. آنان مدام پیگیر شناخت مسیرهای تازه، سریع و گوناگون در راه پیش روی هستند و در این زمینه ابتکار فراوان به خرج می دهند. آنان صرفاً دنباله رو فرد پیش روی نیستند و در واقع می توان آنها را در زمره رهبران آینده دانست، کسانی که نمی هراسند، فکر می کنند و ابتکار به خرج می دهند.
✅ انگیزه:
مهترین عاملی که در افراد ایجاد قدرت افزوده می کند انگیزه می باشد. افرادی که با انگیزه بالا در حرکت هستند مدام به مقصد و نتیجه کار فکر می کنند هرگز در برابر مشکلات کمر خم نمی کنند و هیچ عاملی آنان را از کسب پیروزی دور نمی سازد. این افراد گنج های پنهانی هستند که در سختی ها به مدد سازمان می آیند. در یک نگاه، انگیزه می تواند خاکستری را به آتش مبدل می کند.
✅ استقامت و پشتکار:
یکی دیگر از خصیصه هایی که در این آزمون به چشم می آید، میزان استقامت و پشتکار در افراد می باشد. مسلماً این مورد یکی از پله های صعود سازمان و نیز خود فرد به سمت کارایی بیشتر است. آنان که به سمت قله در حرکت هستند مدام با سختی های بسیار دست و پنجه نرم می کنند کسانی که برتر هستند سعی می کنند تا با قدرت و ثبات به راهشان ادامه دهند و در برابر ناملایمات صبر و شکیبایی پیشه می کنند تا اینکه در نهایت پیروزی را در آغوش بگیرند.
@executivemanagement
به تازگی یک شرکت ژاپنی، کوهپیمایی را یکی از شروط استخدام و قبول کارمند قرار داده است.
@executivemanagement
✅ ریسک پذیری:
کسانی که این شرط را قبول نموده، در واقع خطرات آن را نیز به جان خریده اند (قبول ریسک). آنان که از شروع این صعود تا پایان راه را با موفقیت به پایان رسانده اند و از موقعیت های سختی که ما بین راه پیش آمده، فرار نکرده اند و در واقع ریسک پذیر و متعهد بوده اند همان افرادی هستند که گاه توانایی نجات یک سازمان را دارند. این افراد درصد موفقیت بالایی نسبت به ریسک گریزها و توانایی خلق یک پیروزی را از دل یک شکست دارند و در واقع همان کورسوی امید هستند.
✅خلاقیت و ابتکار:
خلاقیت با میزان ریسک پذیری رابطه مستقیم دارد. یعنی افرادی که ریسک پذیر هستند از قوه خلاقیت بالا برخوردارند و می شود گفت این افراد همان خصیصه های افراد گروه 3 را دارا هستند. آنان مدام پیگیر شناخت مسیرهای تازه، سریع و گوناگون در راه پیش روی هستند و در این زمینه ابتکار فراوان به خرج می دهند. آنان صرفاً دنباله رو فرد پیش روی نیستند و در واقع می توان آنها را در زمره رهبران آینده دانست، کسانی که نمی هراسند، فکر می کنند و ابتکار به خرج می دهند.
✅ انگیزه:
مهترین عاملی که در افراد ایجاد قدرت افزوده می کند انگیزه می باشد. افرادی که با انگیزه بالا در حرکت هستند مدام به مقصد و نتیجه کار فکر می کنند هرگز در برابر مشکلات کمر خم نمی کنند و هیچ عاملی آنان را از کسب پیروزی دور نمی سازد. این افراد گنج های پنهانی هستند که در سختی ها به مدد سازمان می آیند. در یک نگاه، انگیزه می تواند خاکستری را به آتش مبدل می کند.
✅ استقامت و پشتکار:
یکی دیگر از خصیصه هایی که در این آزمون به چشم می آید، میزان استقامت و پشتکار در افراد می باشد. مسلماً این مورد یکی از پله های صعود سازمان و نیز خود فرد به سمت کارایی بیشتر است. آنان که به سمت قله در حرکت هستند مدام با سختی های بسیار دست و پنجه نرم می کنند کسانی که برتر هستند سعی می کنند تا با قدرت و ثبات به راهشان ادامه دهند و در برابر ناملایمات صبر و شکیبایی پیشه می کنند تا اینکه در نهایت پیروزی را در آغوش بگیرند.
@executivemanagement
✳️ویژگی مدیر خلاق
مدیر خلاق و نو آور کسی است که از هیچ چیز ،همه چیز می آفریند.
مدیر خلاق با استفاده از نیروی ذاتی و تخیل خلاق خود ،امکانات بالقوه را به بالفعل تبدیل می کند. او:
1-اعتماد به نفس داردو مقاوم و مصمم و سمج است.
2-قدرت تحمل ابهامات را دارد و دیرتر خسته و کلافه و سردر گم
می شود.
3-به پدیده ها نگاهی غیر مرسوم دارد.
4-قدرت اطلاعات تخصصی و عمومی زیادی دارد.
5-در مدیریت خود از سبک رهبری تفویضی استفاده می کند وبسیار انعطاف پذیر است.
6- ثبات فکری دارد و ساده ا نگار نیست.
7- تجربه پزوهشی اش او را به دنبال فکر های بکر و دست نخورده
می کشاند.
8- جسارت برخورد با مسایل پیچیده را دارد.
9- علاقه وافری به کار و تلاش و کوشش دارد.
10- دقیق و ریز نگر است و به دقت به اطراف نظر می افکند.
11- در ضمن استقلال رای و قضاوت ،حوصله وتوانایی شنیدن و
هم جوشی افکار را دارد.
12- خطر پذیر است.
13- مهارت های ادراکی وانسانس زیادی دارد.
14- سریع الانتقال است و قدرت حل مسائل را دارد.
15-برای پیشبرد اهداف خود ،از ارتباطات گروهی و شخصیتی استفاده می کند.
16- برنامه ریزی او بلند مدت و راهبردی است.
17- فرصت طلب و موقعیت جوست و قبل از دیگران طرح های خود را ارائه می دهد.
18- سنت شکن و نو گراست.
19- گیرنده های قوی و حساسی دارد.
20- هوش های چند گانه او از متوسط جامعه بالاتر است.
آیا شما یک مدیر خلاق می شناسید؟؟؟
مدیر خلاق و نو آور کسی است که از هیچ چیز ،همه چیز می آفریند.
مدیر خلاق با استفاده از نیروی ذاتی و تخیل خلاق خود ،امکانات بالقوه را به بالفعل تبدیل می کند. او:
1-اعتماد به نفس داردو مقاوم و مصمم و سمج است.
2-قدرت تحمل ابهامات را دارد و دیرتر خسته و کلافه و سردر گم
می شود.
3-به پدیده ها نگاهی غیر مرسوم دارد.
4-قدرت اطلاعات تخصصی و عمومی زیادی دارد.
5-در مدیریت خود از سبک رهبری تفویضی استفاده می کند وبسیار انعطاف پذیر است.
6- ثبات فکری دارد و ساده ا نگار نیست.
7- تجربه پزوهشی اش او را به دنبال فکر های بکر و دست نخورده
می کشاند.
8- جسارت برخورد با مسایل پیچیده را دارد.
9- علاقه وافری به کار و تلاش و کوشش دارد.
10- دقیق و ریز نگر است و به دقت به اطراف نظر می افکند.
11- در ضمن استقلال رای و قضاوت ،حوصله وتوانایی شنیدن و
هم جوشی افکار را دارد.
12- خطر پذیر است.
13- مهارت های ادراکی وانسانس زیادی دارد.
14- سریع الانتقال است و قدرت حل مسائل را دارد.
15-برای پیشبرد اهداف خود ،از ارتباطات گروهی و شخصیتی استفاده می کند.
16- برنامه ریزی او بلند مدت و راهبردی است.
17- فرصت طلب و موقعیت جوست و قبل از دیگران طرح های خود را ارائه می دهد.
18- سنت شکن و نو گراست.
19- گیرنده های قوی و حساسی دارد.
20- هوش های چند گانه او از متوسط جامعه بالاتر است.
آیا شما یک مدیر خلاق می شناسید؟؟؟
نکته هایی درباره کسب موفقیت
وقتی به موفقیت فکر می کنید امیدها و آرزوها تمام وجود شما را فرا می گیرد، و دوست دارید در زندگی اجتماعی و کاری پیشرفت داشته باشید
در اینجا برخی از نکات درباره کسب موفقیت را برای شما توضیح می دهیم. با ما همراه باشید.
۱- چشم انداز
قهرمانان و افراد موفق همیشه چشم انداز روشنی داشتند، و این چشم انداز باعث شد قدم هایی به جلو و به سوی موفقیت قدم بردارند.
۲-استراتژی
افرادی که همیشه موفقیت های فراوانی به دست می آورند افرادی بودند که یک استراتژی سازنده داشته اند، آن ها می دانند کی و کجا باید کار خود را انجام دهند، آن ها همیشه برنامه های خود را می نویسند تا طبق راه درست پیش بروند، و اگر یک قدم غافل شدند تمام تلاش خود را به کار می برند تا به پایان خط یعنی موفقیت دست پیدا کنند.
۳- خواستن
آیا وقتی صبح بیدار می شوید چون دنبال هدف های خود هستید خوشحالید؟ کسانی که می خواهند به موفقیت برسند همیشه صبح بانشاط خاصی از خواب بلند می شوند، باید هر روز اهداف خود را احساس کنید تا به اهداف و موفقیت هایی که دوست دارید برسید.
۴- ماجراجویی
افراد موفق کسانی هستند که همیشه از دایره امنیت به دایره جدید سفر می کنند، همیشه آماده ورود به مکان های جدید باشید، و بگذارید دایره امنیت خود دوباره به سراغتان باز گردد، و بدانید که راه های جدید باعث خلق موفقیت می شوند.
۵- حرکت
در این کار تردید نکنید! فرد موفق فردی نیست که بنشیند و به موفقیت فکر کند، بلکه فردی ست که آن فکرها را عملی کند، این افراد راه های خود را برنامه ریزی می کنند و با مطالعات دقیق پیش می روند.
وقتی به موفقیت فکر می کنید امیدها و آرزوها تمام وجود شما را فرا می گیرد، و دوست دارید در زندگی اجتماعی و کاری پیشرفت داشته باشید
در اینجا برخی از نکات درباره کسب موفقیت را برای شما توضیح می دهیم. با ما همراه باشید.
۱- چشم انداز
قهرمانان و افراد موفق همیشه چشم انداز روشنی داشتند، و این چشم انداز باعث شد قدم هایی به جلو و به سوی موفقیت قدم بردارند.
۲-استراتژی
افرادی که همیشه موفقیت های فراوانی به دست می آورند افرادی بودند که یک استراتژی سازنده داشته اند، آن ها می دانند کی و کجا باید کار خود را انجام دهند، آن ها همیشه برنامه های خود را می نویسند تا طبق راه درست پیش بروند، و اگر یک قدم غافل شدند تمام تلاش خود را به کار می برند تا به پایان خط یعنی موفقیت دست پیدا کنند.
۳- خواستن
آیا وقتی صبح بیدار می شوید چون دنبال هدف های خود هستید خوشحالید؟ کسانی که می خواهند به موفقیت برسند همیشه صبح بانشاط خاصی از خواب بلند می شوند، باید هر روز اهداف خود را احساس کنید تا به اهداف و موفقیت هایی که دوست دارید برسید.
۴- ماجراجویی
افراد موفق کسانی هستند که همیشه از دایره امنیت به دایره جدید سفر می کنند، همیشه آماده ورود به مکان های جدید باشید، و بگذارید دایره امنیت خود دوباره به سراغتان باز گردد، و بدانید که راه های جدید باعث خلق موفقیت می شوند.
۵- حرکت
در این کار تردید نکنید! فرد موفق فردی نیست که بنشیند و به موفقیت فکر کند، بلکه فردی ست که آن فکرها را عملی کند، این افراد راه های خود را برنامه ریزی می کنند و با مطالعات دقیق پیش می روند.
✳️آیا چشم انداز شما دو کانونی است یا تک کانونی؟
قبل از آن که این مفهوم را به شیوه ساده بیان کنم بگذارید دو مطلب را از کتاب قدرت نوآوری استراتژي نقل کنم:
مایر، معاون ارشد بازاریابی و توسعه محصول یکی از شرکت های نوآور می گوید سازمان نیازمند " چشم انداز دو کانونی " است. این ضروری است که هرکسی همواره توازنی بین این دو برقرار نماید، بدین گونه که فوریت حال حاضر سایهای بر اهمیت آینده نیندازد و برعکس!
دو تن از اساتید هاروارد و استنفورد، در کتاب خود، پیروزی از طریق نوآوری نیز گفته اند برای موفقیت در فضای امروز و فردا، مدیران باید دو نقش متفاوت را بطور همزمان بازی کنند:
الف) تمرکز بر کارآیی و پایداری، و بهبود بهرهوری
ب) ایجاد امواج نوآوری
مدیران باید سازمان های دو سویه خلق کنند. سازمانهایی که از ثبات و تغییر تدریجی علاوه بر تجربه یادگیری و تغییر جهشی بطور همزمان استفاده میکنند.
👀 نگاه دو کانونی یعنی اینکه
آینده مهم است و نگاه بلندمدت اما نباید ما را از حل مسایل جاری و روزمره سازمان بازبدارد.
اکنون و مسایل روزانه سازمان بحرانی است اما نباید ما را از ساختن آینده باز بدارد.
یکی ما را می برد به سمت اکتشاف، نوآوری و پویایی و سودآوری در افق های آتی.
و دیگری ما را می برد به سمت بهره وری، سودآوری در افق فعلی، کارایی و پایداری.
نگاه راهبردی:
☑️ در زندگی شخصی:
اگر من تمام وقت و انرژی ام را صرف کار فعلی کرده ام و هیچگونه زمانی برای برنامه توسعه مهارت ها و دانش های کلیدی نمی گذارم یعنی اینکه چشم انداز من تک کانونی شده است.
☑️ در مدیریت سازمانی
اگر در سازمان ما، همیشه برنامه های بلندمدت و استراتژيک و برنامه های تحقیق و توسعه وجود دارد اما مسایل جاری سازمان دچار اختلال جدی شده است نشان از این دارد که ما چشم انداز دو کانونی نداریم.
☑️ در کشورداری:
اگر جهان در زمینه فناوری های ارتباطاتی به سمت اینترنت اشیا پیش می رود و اگر جهان در حوزه اوقات فراغت گردش مالی میلیاردی و سرمایه گذاری های کلان در زمینه بازی های آنلاین موبایلی دارد ولی ما به فکر ... هستیم، نشان از آن دارد که ما دچار تفکر تک کانونی شده ایم.
زمان حال مهم است.آینده نیز دیر یا زود به زمان حال تبدیل خواهد شد. بنابراین اشخاص/سازمان/کشورها باید هم به «اکنونِ محقق» بنگرد و هم به «اکنونی که هنوز فرا نرسیده است».
قبل از آن که این مفهوم را به شیوه ساده بیان کنم بگذارید دو مطلب را از کتاب قدرت نوآوری استراتژي نقل کنم:
مایر، معاون ارشد بازاریابی و توسعه محصول یکی از شرکت های نوآور می گوید سازمان نیازمند " چشم انداز دو کانونی " است. این ضروری است که هرکسی همواره توازنی بین این دو برقرار نماید، بدین گونه که فوریت حال حاضر سایهای بر اهمیت آینده نیندازد و برعکس!
دو تن از اساتید هاروارد و استنفورد، در کتاب خود، پیروزی از طریق نوآوری نیز گفته اند برای موفقیت در فضای امروز و فردا، مدیران باید دو نقش متفاوت را بطور همزمان بازی کنند:
الف) تمرکز بر کارآیی و پایداری، و بهبود بهرهوری
ب) ایجاد امواج نوآوری
مدیران باید سازمان های دو سویه خلق کنند. سازمانهایی که از ثبات و تغییر تدریجی علاوه بر تجربه یادگیری و تغییر جهشی بطور همزمان استفاده میکنند.
👀 نگاه دو کانونی یعنی اینکه
آینده مهم است و نگاه بلندمدت اما نباید ما را از حل مسایل جاری و روزمره سازمان بازبدارد.
اکنون و مسایل روزانه سازمان بحرانی است اما نباید ما را از ساختن آینده باز بدارد.
یکی ما را می برد به سمت اکتشاف، نوآوری و پویایی و سودآوری در افق های آتی.
و دیگری ما را می برد به سمت بهره وری، سودآوری در افق فعلی، کارایی و پایداری.
نگاه راهبردی:
☑️ در زندگی شخصی:
اگر من تمام وقت و انرژی ام را صرف کار فعلی کرده ام و هیچگونه زمانی برای برنامه توسعه مهارت ها و دانش های کلیدی نمی گذارم یعنی اینکه چشم انداز من تک کانونی شده است.
☑️ در مدیریت سازمانی
اگر در سازمان ما، همیشه برنامه های بلندمدت و استراتژيک و برنامه های تحقیق و توسعه وجود دارد اما مسایل جاری سازمان دچار اختلال جدی شده است نشان از این دارد که ما چشم انداز دو کانونی نداریم.
☑️ در کشورداری:
اگر جهان در زمینه فناوری های ارتباطاتی به سمت اینترنت اشیا پیش می رود و اگر جهان در حوزه اوقات فراغت گردش مالی میلیاردی و سرمایه گذاری های کلان در زمینه بازی های آنلاین موبایلی دارد ولی ما به فکر ... هستیم، نشان از آن دارد که ما دچار تفکر تک کانونی شده ایم.
زمان حال مهم است.آینده نیز دیر یا زود به زمان حال تبدیل خواهد شد. بنابراین اشخاص/سازمان/کشورها باید هم به «اکنونِ محقق» بنگرد و هم به «اکنونی که هنوز فرا نرسیده است».
همراهان عزیز کانال مدیریت اجرایی
سلام واحترام
در بد ورود به 1kاعضای فهیم و فرهیخته عرض ارادت مجدد داریم.ان شاالله پاسخگوی اعتمادتان در امر توسعه مدیران باشیم.
باتشکر مجدد
امیرصادقی،دکترای مدیریت اجرایی ،مدرس دانشگاه ، مشاور ارشد ومستقل مدیریت
سلام واحترام
در بد ورود به 1kاعضای فهیم و فرهیخته عرض ارادت مجدد داریم.ان شاالله پاسخگوی اعتمادتان در امر توسعه مدیران باشیم.
باتشکر مجدد
امیرصادقی،دکترای مدیریت اجرایی ،مدرس دانشگاه ، مشاور ارشد ومستقل مدیریت
✳️ کاربردی ساختن آموزش
از ورود علم اقتصاد به دانشگاههای ایران زمان زیادی نمیگذرد و این رشته برای رشد و شکوفایی در ایران از ظرفیتهای مناسبی برخوردار است. امروز هیچ یک از دانشکدههای اقتصاد ایران در رتبهبندیهای معتبر دنیا حضور ندارند. بهعبارت دیگر دانشگاههای ایران نمره قابل قبولی در شاخصهای مورد نظر موسسات رتبهبندی دانشگاهی جهان کسب نکردهاند. این در حالی است که اقتصاد یکی از رشتههایی است که در بین سایر رشتههای علوم انسانی از بسیاری جهات از اهمیت فراوانی برخوردار است. با این حال این رشته همچون اکثر زمینههای علوم انسانی در ایران، دچار مشکلات عدیدهای است که رفع آنها نیازمند عزم جدی دانشگاهیان است. یکی از مواردی که سبب تفاوت سطح علمی دانشکدههای اقتصاد ایران با سایر دانشکدههای اقتصاد جهان است رویکرد نامناسب آموزش اقتصاد در ایران است. در پاسخ به این سوال که هدف دورههای آموزش اقتصاد در ایران چیست به این مساله برخورد میکنیم که رویکرد مناسبی در سیستم آموزشی علم اقتصاد در کشور وجود ندارد.
رویکرد به آموزش علم اقتصاد: ضعف روش تحقیق و داده محور نبودن آموزشها
در مرحله اول باید مشخص شود هدف دورههای آموزش اقتصاد در ایران چیست. اگر هدف تربیت عدهای برای وارد شدن به دنیای آکادمیک است، باید به این سوال پاسخ دهیم که چرا در حال حاضر تعداد مقالات معتبر منتشر شده از سوی استادان و دانشجویان دانشکدههای اقتصاد در مجلات و ژورنالهای معتبر دنیا بسیار اندک و انگشت شمار است. این مساله نشاندهنده وجود ضعف در سیستم است؛ زیرا یکی از شاخصهای مهم رتبهبندی دپارتمانهای اقتصاد، مقالات منتشر شده افراد در ژورنالهای معتبر علمی است. یکی از موانع دستیابی به این هدف، ضعف در روش تحقیق کمی و فقدان رویکرد اطلاعاتمحور است.
رویکرد به آموزش علم اقتصاد و ضعف اعتمادبهنفس در فارغالتحصیلان برای حل مسائل واقعی پیرامون خود
اگر هدف تربیت نیروی انسانی موردنیاز برای حل مسائل جامعه است بهنظر من این هدف نیز محقق نمیشود. در ایران دامنه علم اقتصاد از سوی مدرسان این علم در بسیاری موارد محدود معرفی میشود. همچنین دانشجو این نگرش را پیدا نمیکند که قرار است بهزودی مسائل واقعی دنیای پیرامون خود را حل کند؛ زیرا تعامل بین استاد و دانشجو در مسیر سازندهای اتفاق نمیافتد. دانشجویان شدیدا از عدم اعتمادبهنفس در ارائه راهحلها و حل مشکلات رنج میبرند. اگر اعتمادبهنفس دانشجویان را تابعی از متغیرهای مختلف در نظر بگیریم، مهمترین متغیر را میتوان در حس درونیِ خود دانشجو در تاثیرگذاری بر پدیدهها و مشکلات اقتصادی و حل آنها دانست. در دانشگاههای معتبر دنیا، دانشجویان از سوی استادان خود به کنکاش و جستوجو در موضوعات واقعی جوامع تشویق میشوند و در تمامی مراحل اعتمادبهنفس از سوی استادها به دانشجویان تزریق میشود که میتوانند با فکر کردن و پرداختن به پدیدههای اقتصادی مشکلات این حوزه را حل کنند. در واقع استادان این دانشگاهها، دانشجویان را در طی مسیر یاری میکنند تا به مقصد برسند و بتوانند فارغ از همه پیچیدگیها به خود مشکلات بیندیشند و نه به مجموعهای از فروض که فقط بهوسیله آنها مسائل روی کاغذ و عمدتا نظری حل میشوند.
ادامه دارد...
از ورود علم اقتصاد به دانشگاههای ایران زمان زیادی نمیگذرد و این رشته برای رشد و شکوفایی در ایران از ظرفیتهای مناسبی برخوردار است. امروز هیچ یک از دانشکدههای اقتصاد ایران در رتبهبندیهای معتبر دنیا حضور ندارند. بهعبارت دیگر دانشگاههای ایران نمره قابل قبولی در شاخصهای مورد نظر موسسات رتبهبندی دانشگاهی جهان کسب نکردهاند. این در حالی است که اقتصاد یکی از رشتههایی است که در بین سایر رشتههای علوم انسانی از بسیاری جهات از اهمیت فراوانی برخوردار است. با این حال این رشته همچون اکثر زمینههای علوم انسانی در ایران، دچار مشکلات عدیدهای است که رفع آنها نیازمند عزم جدی دانشگاهیان است. یکی از مواردی که سبب تفاوت سطح علمی دانشکدههای اقتصاد ایران با سایر دانشکدههای اقتصاد جهان است رویکرد نامناسب آموزش اقتصاد در ایران است. در پاسخ به این سوال که هدف دورههای آموزش اقتصاد در ایران چیست به این مساله برخورد میکنیم که رویکرد مناسبی در سیستم آموزشی علم اقتصاد در کشور وجود ندارد.
رویکرد به آموزش علم اقتصاد: ضعف روش تحقیق و داده محور نبودن آموزشها
در مرحله اول باید مشخص شود هدف دورههای آموزش اقتصاد در ایران چیست. اگر هدف تربیت عدهای برای وارد شدن به دنیای آکادمیک است، باید به این سوال پاسخ دهیم که چرا در حال حاضر تعداد مقالات معتبر منتشر شده از سوی استادان و دانشجویان دانشکدههای اقتصاد در مجلات و ژورنالهای معتبر دنیا بسیار اندک و انگشت شمار است. این مساله نشاندهنده وجود ضعف در سیستم است؛ زیرا یکی از شاخصهای مهم رتبهبندی دپارتمانهای اقتصاد، مقالات منتشر شده افراد در ژورنالهای معتبر علمی است. یکی از موانع دستیابی به این هدف، ضعف در روش تحقیق کمی و فقدان رویکرد اطلاعاتمحور است.
رویکرد به آموزش علم اقتصاد و ضعف اعتمادبهنفس در فارغالتحصیلان برای حل مسائل واقعی پیرامون خود
اگر هدف تربیت نیروی انسانی موردنیاز برای حل مسائل جامعه است بهنظر من این هدف نیز محقق نمیشود. در ایران دامنه علم اقتصاد از سوی مدرسان این علم در بسیاری موارد محدود معرفی میشود. همچنین دانشجو این نگرش را پیدا نمیکند که قرار است بهزودی مسائل واقعی دنیای پیرامون خود را حل کند؛ زیرا تعامل بین استاد و دانشجو در مسیر سازندهای اتفاق نمیافتد. دانشجویان شدیدا از عدم اعتمادبهنفس در ارائه راهحلها و حل مشکلات رنج میبرند. اگر اعتمادبهنفس دانشجویان را تابعی از متغیرهای مختلف در نظر بگیریم، مهمترین متغیر را میتوان در حس درونیِ خود دانشجو در تاثیرگذاری بر پدیدهها و مشکلات اقتصادی و حل آنها دانست. در دانشگاههای معتبر دنیا، دانشجویان از سوی استادان خود به کنکاش و جستوجو در موضوعات واقعی جوامع تشویق میشوند و در تمامی مراحل اعتمادبهنفس از سوی استادها به دانشجویان تزریق میشود که میتوانند با فکر کردن و پرداختن به پدیدههای اقتصادی مشکلات این حوزه را حل کنند. در واقع استادان این دانشگاهها، دانشجویان را در طی مسیر یاری میکنند تا به مقصد برسند و بتوانند فارغ از همه پیچیدگیها به خود مشکلات بیندیشند و نه به مجموعهای از فروض که فقط بهوسیله آنها مسائل روی کاغذ و عمدتا نظری حل میشوند.
ادامه دارد...
...بهعبارت دیگر نقش استاد صرفا تدریس یک مساله نظری و بهصورت یکسویه نیست و فلسفه دوره حضوری در این است که بین استاد و دانشجو دیالوگ برقرار شود. برای مثال زمانی که یک مشکل همچون راهحل کاهش نرخ فقر در کشوری مانند اندونزی مطرح میشود، دانشجو برای این مشکل راهحلی را بیان میکند و استاد باید بتواند راهحل دانشجو را ارزیابی کند و در صورت نیاز ابعاد و آثار مختلف راهحل دانشجو را به او گوشزد کند، تا دانشجو بتواند در ادامه مسیر با دید بازتر پدیدهها را پیگیری و مطالعه کند. در این راه از انواع موضوعات و منابع واقعی برای درک بهتر مسائل بهرهبرداری میشود. بهعبارتی دانشگاه به محلی برای حل مسائل دولت و ملتها تبدیل شده است. به راحتی سیاستمداران مسائل خود را به دانشگاه میدهند تا دانشجویان و استادان آنها را تحلیل و بررسی کنند. بعد از تحویل اینگونه تمرین و تکالیف واقعی این سیاستگذاران اقتصادی پاسخهای دانشجویان را شنیده و نظرات آنها را نقد و بررسی میکنند. به مرور زمان دانشجو با مسائل واقعی و پیچیدگی آنها آشنا شده و آموزش میبیند چگونه بهصورت واقعبینانه با آن پیچیدگیها مواجه شود. اتفاقا این که در دولت کنونی تعداد قابل توجهی از استادان اقتصاد حضور دارند فرصت مغتنمی است که میتواند برای آموزش دانشجویان استفاده شود. دانشجویان راحتتر میتوانند برای حل مسائل واقعی جامعه آماده شوند؛ زیرا بعد از حل تمرینهای خود مستقیما میتوانند بازخورد تجربه واقعی آن تمرینها را از استادان خود بشنوند.
عدم رویکرد مناسب به آموزش اقتصاد و ضعف روش تحقیق کمی و اطلاعات محور نبودن آموزشها
در بسیاری از دانشکدههای اقتصاد ایران صرفا مطالب نظری اقتصاد ارائه و علم اقتصاد در مجموعهای از مدلها و نظریهها خلاصه میشود. در حالی که محیط آموزش حضوری باید این امکان را برای دانشجو فراهم کند که در کنار مسائل نظری، بتواند راهحلهای مناسبی برای پدیدهها و مشکلات واقعی پیدا کند، در غیر این صورت فرد در خانه خود نیز با کمی جد و جهد میتواند مسائل نظری را بیاموزد. در واقع آنچه محیط دانشگاه را از بیرون متفاوت میکند، آموزش روش صحیح فکر کردن و جستوجو برای حل مسائل است. در بعد عملی نیز استادان اقتصاد داخل کشور بهجز مواردی معدود، ساز و کار مناسبی را برای ارائه کلاسهای خود ندارند. بهعبارت دیگر استاد در کلاس صرفا به بیان مجموعهای از تئوریهای اقتصادی میپردازد و از دانشجویان میخواهد تا این تئوریها را با جزئیات بهخاطر بسپارند و در انجام تکالیفشان بهکار ببرند و دانشجویان نیز درصدد آن هستند تا با انجام تکالیفشان، نمره مورد نظر را کسب کنند و در صورتی هم که تکالیف ازسوی دانشجویان انجام میشود، گویی از موضوع مورد نظر عبور کردهاند و خبری از نقد و بررسی پاسخ دانشجویان توسط استاد نیست. چراکه سوالاتی که دانشجویان در تکالیفشان به آنها پاسخ میدهند، صرفا مجموعهای از موارد نظری و حل معادلات پیچیده ریاضی است و نه مسائلی که بتواند ذهن دانشجو را به سوی جستوجو برای راهحل مشکلات موجود اقتصادی سوق دهد. در نهایت فارغالتحصیلانی داریم که توان حل مشکلات واقعی جامعه را ندارند.
عدم رویکرد مناسب به آموزش اقتصاد و ضعف روش تحقیق کمی و اطلاعات محور نبودن آموزشها
در بسیاری از دانشکدههای اقتصاد ایران صرفا مطالب نظری اقتصاد ارائه و علم اقتصاد در مجموعهای از مدلها و نظریهها خلاصه میشود. در حالی که محیط آموزش حضوری باید این امکان را برای دانشجو فراهم کند که در کنار مسائل نظری، بتواند راهحلهای مناسبی برای پدیدهها و مشکلات واقعی پیدا کند، در غیر این صورت فرد در خانه خود نیز با کمی جد و جهد میتواند مسائل نظری را بیاموزد. در واقع آنچه محیط دانشگاه را از بیرون متفاوت میکند، آموزش روش صحیح فکر کردن و جستوجو برای حل مسائل است. در بعد عملی نیز استادان اقتصاد داخل کشور بهجز مواردی معدود، ساز و کار مناسبی را برای ارائه کلاسهای خود ندارند. بهعبارت دیگر استاد در کلاس صرفا به بیان مجموعهای از تئوریهای اقتصادی میپردازد و از دانشجویان میخواهد تا این تئوریها را با جزئیات بهخاطر بسپارند و در انجام تکالیفشان بهکار ببرند و دانشجویان نیز درصدد آن هستند تا با انجام تکالیفشان، نمره مورد نظر را کسب کنند و در صورتی هم که تکالیف ازسوی دانشجویان انجام میشود، گویی از موضوع مورد نظر عبور کردهاند و خبری از نقد و بررسی پاسخ دانشجویان توسط استاد نیست. چراکه سوالاتی که دانشجویان در تکالیفشان به آنها پاسخ میدهند، صرفا مجموعهای از موارد نظری و حل معادلات پیچیده ریاضی است و نه مسائلی که بتواند ذهن دانشجو را به سوی جستوجو برای راهحل مشکلات موجود اقتصادی سوق دهد. در نهایت فارغالتحصیلانی داریم که توان حل مشکلات واقعی جامعه را ندارند.