ت در حال راهاندازی هواپیمای بدونسرنشین برای سرعت بخشیدن به سیستم ارسال و تعیین دستیار شخصی است. ارزش این شرکت نسبت به پارسال 59 درصد رشد داشته و از رتبه 14 به 7 رسیده است. «ورایزن» شرکت مخابرات آمریکایی موفقی است که روی آینده سرمایهگذاری کرده است. این شرکت در حال حاضر درصد قابل توجهی از پهنای باند جهانی اینترنت را تامین میکند و گستره فعالیتش را در زمینه مخابرات بیسیم، ارتباطات و سرویسدهی به شرکتهای ارتباطات راه دور (وایرلس) نیز وسعت دادهاست. این شرکت به تازگی حوزه فعالیت خود را به سمت بازارهای تبلیغاتی و دیجیتال گسترش دادهاست. میتوان این تنوع خدمات را در تمامی زمینههای مخابراتی از دلایل موفقیت این نامتجاری دانست که مشتریانش را از پشتیبانی همه جانبه مطمئن میکند. این نشان تجاری جایگاه هشتمین نشان تجاری با ارزش جهان را در فهرست امسال به خود اختصاص داده است.
رستورانهای زنجیرهای مکدونالد، یکی از موفقترین نامهای تجاری امسال بوده و پیشرفت قابل ملاحظهای داشته است. با توجه به اینکه فعالیت این شرکت در زمینه رستورانهای زنجیرهای است دلیل موفقیت آن را میتوان در خدمات سریع و آسانش خلاصه کرد. ارائه بهترین محصول، رفتار خوب با مشتری و ارائه محصولات سفارشی از جمله این خدمات هستند. این شرکت به تازگی با تمرکز بر غذاهایی متناسب با سبک زندگی سالم در کافههای خود پیشرفت زیادی کرده و نهمین نشان تجاری با ارزش جهان شناخته شده است. اما دهمین نام تجاری موفق در این رتبهبندی متعلق به شرکت ماشینآلات بینالمللی کسبوکار «IBM» است که یک شرکت آمریکایی چندملیتی فعال در زمینه فناوری است.
این شرکت تولیدکننده و فروشنده نرمافزار و سختافزار، ارائه کننده خدماتی چون زیرساخت، میزبانی وب، فناوری نانو و رایانه بزرگ است و به تازگی شروع به ساخت بزرگترین آژانس دیجیتالی دنیا کردهاست. دلیل موفقیت این شرکت نگاه رو به جلو اعلام شده است.
رستورانهای زنجیرهای مکدونالد، یکی از موفقترین نامهای تجاری امسال بوده و پیشرفت قابل ملاحظهای داشته است. با توجه به اینکه فعالیت این شرکت در زمینه رستورانهای زنجیرهای است دلیل موفقیت آن را میتوان در خدمات سریع و آسانش خلاصه کرد. ارائه بهترین محصول، رفتار خوب با مشتری و ارائه محصولات سفارشی از جمله این خدمات هستند. این شرکت به تازگی با تمرکز بر غذاهایی متناسب با سبک زندگی سالم در کافههای خود پیشرفت زیادی کرده و نهمین نشان تجاری با ارزش جهان شناخته شده است. اما دهمین نام تجاری موفق در این رتبهبندی متعلق به شرکت ماشینآلات بینالمللی کسبوکار «IBM» است که یک شرکت آمریکایی چندملیتی فعال در زمینه فناوری است.
این شرکت تولیدکننده و فروشنده نرمافزار و سختافزار، ارائه کننده خدماتی چون زیرساخت، میزبانی وب، فناوری نانو و رایانه بزرگ است و به تازگی شروع به ساخت بزرگترین آژانس دیجیتالی دنیا کردهاست. دلیل موفقیت این شرکت نگاه رو به جلو اعلام شده است.
✳️تصمیم گیری، تصمیم سازی، تصمیم یاری
واژه هایی که باید در جای خود و بطور مناسب استفاده شوند!
✅تصمیم گیری عبارتست از یک انتخاب از میان چند مورد گزینه یاAlternative مورد نظر، جهت رسیدن به هدف (حل مسئله).
✅پس تصمیم سازی یعنی اینکه زمینه مناسب برای تصمیم گیری ایجاد کنیم و این زمینه مناسب یعنی اینکه تشخیص دهیم که آیا اصلا مسئله ای وجود دارد که لازم باشد برای حل آن تصمیمی گرفته شود و اطلاعات لازم برای تصمیم گیری چه هستند و چطور می توان از آن استفاده کرد و چه کسی و به چه شکلی می تواند تصمیم اخذ شده را اجرا کند.
با پاسخگویی به سؤالات فوق، حال زمینه برای تصمیم گیری فراهم شده است و از بین تصمیمات یا بدیل های مختلف، مدیر باید بهترین را انتخاب کند یا به عبارتی دیگر، باید بهترین تصمیم را بگیرد.
در واقع تصمیم سازی مراحل مختلف فرآیند تصمیم گیری است که در انتها به تصمیم گیری منتج می شود.
✅ تصمیم گیری از مراحلی تشکیل شده که بطور کلی به شرح زیر است:
1- اطمینان از وجود نیاز به یک تصمیم
2- تعیین معیارهای تصمیم
3- تخصیص درجه اهمیت به معیارها
4- کشف راه حل ها
5- ارزیابی راه حل ها
6- انتخاب بهترین راه حل
7- اجرای تصمیم
8- ارزیابی آثار تصمیم اجرا شده
✅واژه دیگری وجود دارد به نام تصمیم یاری که معادل DSS
یا Decision Support System است و در برخی منابع آن را 《سیستم حمایت از تصمیم》 ترجمه کرده اند. DSS به زبان ساده، استفاده از کامپیوتر در حل مسئله و تصمیم گیری است. یعنی مدیر با استفاده از اطلاعاتی که کامپیوتر به او می دهد و مدل ها و ارتباطاتی که می تواند از طریق کامپیوتر بین داده ها و اطلاعات ایجاد کند، توانایی تحلیل وضعیت و تصمیم گیری را خواهد داشت.
✅ پس شاید بتوان گفت که DSS یا سیستم تصمیم یار نیز همان تصمیم سازی است اما این بار با استفاده از فناوری.
✅نکته جالب این است که در ایجاد زمینه لازم برای گرفتن تصمیم، یعنی همان چیزی که به آن تصمیم سازی یا سیستم تصمیم یاری گفته می شود، عموماً مدیران سطوح میانی برای مدیران ارشد و مدیران سطح عملیاتی برای مدیران میانی تصمیم سازی می کنند. اما بر عکس این موارد نیز ممکن است؛ در جایی که مدیران میانی یا ارشد تمایل به تفویض اختیار تصمیم گیری دارند
واژه هایی که باید در جای خود و بطور مناسب استفاده شوند!
✅تصمیم گیری عبارتست از یک انتخاب از میان چند مورد گزینه یاAlternative مورد نظر، جهت رسیدن به هدف (حل مسئله).
✅پس تصمیم سازی یعنی اینکه زمینه مناسب برای تصمیم گیری ایجاد کنیم و این زمینه مناسب یعنی اینکه تشخیص دهیم که آیا اصلا مسئله ای وجود دارد که لازم باشد برای حل آن تصمیمی گرفته شود و اطلاعات لازم برای تصمیم گیری چه هستند و چطور می توان از آن استفاده کرد و چه کسی و به چه شکلی می تواند تصمیم اخذ شده را اجرا کند.
با پاسخگویی به سؤالات فوق، حال زمینه برای تصمیم گیری فراهم شده است و از بین تصمیمات یا بدیل های مختلف، مدیر باید بهترین را انتخاب کند یا به عبارتی دیگر، باید بهترین تصمیم را بگیرد.
در واقع تصمیم سازی مراحل مختلف فرآیند تصمیم گیری است که در انتها به تصمیم گیری منتج می شود.
✅ تصمیم گیری از مراحلی تشکیل شده که بطور کلی به شرح زیر است:
1- اطمینان از وجود نیاز به یک تصمیم
2- تعیین معیارهای تصمیم
3- تخصیص درجه اهمیت به معیارها
4- کشف راه حل ها
5- ارزیابی راه حل ها
6- انتخاب بهترین راه حل
7- اجرای تصمیم
8- ارزیابی آثار تصمیم اجرا شده
✅واژه دیگری وجود دارد به نام تصمیم یاری که معادل DSS
یا Decision Support System است و در برخی منابع آن را 《سیستم حمایت از تصمیم》 ترجمه کرده اند. DSS به زبان ساده، استفاده از کامپیوتر در حل مسئله و تصمیم گیری است. یعنی مدیر با استفاده از اطلاعاتی که کامپیوتر به او می دهد و مدل ها و ارتباطاتی که می تواند از طریق کامپیوتر بین داده ها و اطلاعات ایجاد کند، توانایی تحلیل وضعیت و تصمیم گیری را خواهد داشت.
✅ پس شاید بتوان گفت که DSS یا سیستم تصمیم یار نیز همان تصمیم سازی است اما این بار با استفاده از فناوری.
✅نکته جالب این است که در ایجاد زمینه لازم برای گرفتن تصمیم، یعنی همان چیزی که به آن تصمیم سازی یا سیستم تصمیم یاری گفته می شود، عموماً مدیران سطوح میانی برای مدیران ارشد و مدیران سطح عملیاتی برای مدیران میانی تصمیم سازی می کنند. اما بر عکس این موارد نیز ممکن است؛ در جایی که مدیران میانی یا ارشد تمایل به تفویض اختیار تصمیم گیری دارند
✳️ده فرمان برای تفکر استراتژیک!
✅لازمه ی تدوین استراتژی، داشتن افرادی با تفکر استراتژیک است!
⭕️اما چگونه می توان این تفکر را تقویت کرد؟
با در نظر داشتن و ممارست بر موارد زیر می توان این تفکر را تقویت کرد.
✅ ده فرمان برای تفکر استراتژیک عبارتند از:
فرمان 1: مقصد متمرکز (هدفگیری و هدفگرایی) داشته باشید.
فرمان 2: در جستجوی پرسشهای ناگفته و پاسخهای نایافته باشید.
فرمان 3: متمرکز بر عواملی باشید که هم متمایز کننده باشد هم ممتازکننده.
فرمان 4: در هر رخداد و روندی، در جستجوی فرصت و منفعت استراتژیک باشید!
فرمان 5: همیشه خاطرههای متعدد از آینده در ذهن سازمان داشته باشید.
فرمان 6: سیستم خلق ارزش را از نو بیافرینید.
فرمان 7: دایره انتخابها و گزینههای خود را گسترش دهید.
فرمان 8: مدام فرضیهپردازی و فرضیهآزمایی کنید!
فرمان 9: بازی برد برد طراحی کنید.
فرمان 10: چرخههای زاینده و پاینده ایجاد کنید.
✅لازمه ی تدوین استراتژی، داشتن افرادی با تفکر استراتژیک است!
⭕️اما چگونه می توان این تفکر را تقویت کرد؟
با در نظر داشتن و ممارست بر موارد زیر می توان این تفکر را تقویت کرد.
✅ ده فرمان برای تفکر استراتژیک عبارتند از:
فرمان 1: مقصد متمرکز (هدفگیری و هدفگرایی) داشته باشید.
فرمان 2: در جستجوی پرسشهای ناگفته و پاسخهای نایافته باشید.
فرمان 3: متمرکز بر عواملی باشید که هم متمایز کننده باشد هم ممتازکننده.
فرمان 4: در هر رخداد و روندی، در جستجوی فرصت و منفعت استراتژیک باشید!
فرمان 5: همیشه خاطرههای متعدد از آینده در ذهن سازمان داشته باشید.
فرمان 6: سیستم خلق ارزش را از نو بیافرینید.
فرمان 7: دایره انتخابها و گزینههای خود را گسترش دهید.
فرمان 8: مدام فرضیهپردازی و فرضیهآزمایی کنید!
فرمان 9: بازی برد برد طراحی کنید.
فرمان 10: چرخههای زاینده و پاینده ایجاد کنید.
✳️انرژي مثبت از خودتان ساطع کنید
همهی ما به طرف افرادی جذب ميشويم كه اعتماد به نفس دارند و انرِژی مثبت از خودشان ساطع ميكنند و جاذبه و گيرايي آنها ما را در بر گرفته و به مريدان و هواداران آن شخص تبديل ميشويم اینرا ميتوان جاذبه جادویی ناميد یا اینکه ميتوان آن را شوق و اشتياق ناميد.
در این میان مطلب مهم این است كه چنين افرادي به راحتی ميتوانند از طريق اشتياقی كه براي موفقيت و دستيابي به آن در افراد به وجود ميآورند به هدايت و رهبري آنها بپردازند. لذا شما هم به عنوان یک مدیر باید بتوانید به عنوان فردی شناخته شويد كه روشي منحصر به فرد برای انجام وظایف دارد و اشتياقتان مهار نشدني است. به موانع به عنوان چيزهايي كه بايد بر آنها چيره شوید بنگريد و قدرت و انرژی مهار نشدنی از خودتان ساطع کنید تا انرژي شما به کارکنانتان هم انرژى دهد.
همهی ما به طرف افرادی جذب ميشويم كه اعتماد به نفس دارند و انرِژی مثبت از خودشان ساطع ميكنند و جاذبه و گيرايي آنها ما را در بر گرفته و به مريدان و هواداران آن شخص تبديل ميشويم اینرا ميتوان جاذبه جادویی ناميد یا اینکه ميتوان آن را شوق و اشتياق ناميد.
در این میان مطلب مهم این است كه چنين افرادي به راحتی ميتوانند از طريق اشتياقی كه براي موفقيت و دستيابي به آن در افراد به وجود ميآورند به هدايت و رهبري آنها بپردازند. لذا شما هم به عنوان یک مدیر باید بتوانید به عنوان فردی شناخته شويد كه روشي منحصر به فرد برای انجام وظایف دارد و اشتياقتان مهار نشدني است. به موانع به عنوان چيزهايي كه بايد بر آنها چيره شوید بنگريد و قدرت و انرژی مهار نشدنی از خودتان ساطع کنید تا انرژي شما به کارکنانتان هم انرژى دهد.
✳️ گاهی خطر کنید
خلاقیت خصیصه مدیرانی است که جرات خطرکردن دارند. برای انجام کارهای خلاقانه و نو، کم و بیش باید دست به ریسک کردنهای حساب شده زد. ولی کارهای عادی را می توان بدون خطرکردن آنچنانی، انجام داد.
مدیر حرفه ای در هیچ عرصه ای، چه علم چه بازار بورس و... به دنبال «موفقیت پنجاه پنجاه» نیست. به عکس، جویای موقعیتی است که در آن بتواند کاری کند تا دانش برتر به بار نشسته و سهم بیشتری کسب کند. و این گاهی میتواند حاصل پشتکار در کسب سهم هایی، بیش از افراد دیگر باشد و گاهی هم میتواند تصادفی حاصل شود. اما هرگونه که حاصل شود، عنصر خطر به کلی حذف نمی شود و باید گاهی دست به خطر زد.
عملکرد خلاق مستلزم دست زدن به خطرهای حساب شده هم هست، که در آنها، دقت محاسبات بر دانش برتر استوار شده است. قبول خطر همیشه با شناخت خطرات و تجزیه و تحلیل آنها بر مبنای میزان اثرگذاری بر سازمان شروع می شود و مدیران خلاق برمبنای اطلاعات جمع آوری شده و آگاهی، به ارزیابی ریسک می پردازند. سپس تصمیم گیری کرده و خطر می کنند.
بسیاری از مدیران ریسک نمی کنند چون از شکست می ترسند. اما اگر شما یک مدیر موفق هستید باید از خود بپرسید:
آیا این کار ارزش ریسک کردن دارد؟ و اگر تشخیص دادید که فواید آن کار بیشتر از خطرات احتمالی آن است، باید بتوانید سایرین را هم قانع و هدایت کنید.
همیشه مدیرانی که بیشترین ریسک را می کنند، از امن ترین موقعیت ها نیز برخوردارند.
اگر خطر را بررسی کرده اید و تشخیص داده اید که ارزش ریسک کردن دارد، باید بتوانید بر این مانع ذهنی غلبه کنید. اگر اینکار برایتان دشوار است، طرح ریزی کنید. هرچه آمادگیتان بیشتر باشد، موقعیت هم برایتان کم خطرتر خواهد بود.
خلاقیت خصیصه مدیرانی است که جرات خطرکردن دارند. برای انجام کارهای خلاقانه و نو، کم و بیش باید دست به ریسک کردنهای حساب شده زد. ولی کارهای عادی را می توان بدون خطرکردن آنچنانی، انجام داد.
مدیر حرفه ای در هیچ عرصه ای، چه علم چه بازار بورس و... به دنبال «موفقیت پنجاه پنجاه» نیست. به عکس، جویای موقعیتی است که در آن بتواند کاری کند تا دانش برتر به بار نشسته و سهم بیشتری کسب کند. و این گاهی میتواند حاصل پشتکار در کسب سهم هایی، بیش از افراد دیگر باشد و گاهی هم میتواند تصادفی حاصل شود. اما هرگونه که حاصل شود، عنصر خطر به کلی حذف نمی شود و باید گاهی دست به خطر زد.
عملکرد خلاق مستلزم دست زدن به خطرهای حساب شده هم هست، که در آنها، دقت محاسبات بر دانش برتر استوار شده است. قبول خطر همیشه با شناخت خطرات و تجزیه و تحلیل آنها بر مبنای میزان اثرگذاری بر سازمان شروع می شود و مدیران خلاق برمبنای اطلاعات جمع آوری شده و آگاهی، به ارزیابی ریسک می پردازند. سپس تصمیم گیری کرده و خطر می کنند.
بسیاری از مدیران ریسک نمی کنند چون از شکست می ترسند. اما اگر شما یک مدیر موفق هستید باید از خود بپرسید:
آیا این کار ارزش ریسک کردن دارد؟ و اگر تشخیص دادید که فواید آن کار بیشتر از خطرات احتمالی آن است، باید بتوانید سایرین را هم قانع و هدایت کنید.
همیشه مدیرانی که بیشترین ریسک را می کنند، از امن ترین موقعیت ها نیز برخوردارند.
اگر خطر را بررسی کرده اید و تشخیص داده اید که ارزش ریسک کردن دارد، باید بتوانید بر این مانع ذهنی غلبه کنید. اگر اینکار برایتان دشوار است، طرح ریزی کنید. هرچه آمادگیتان بیشتر باشد، موقعیت هم برایتان کم خطرتر خواهد بود.
✳️عوارض عدم تعادل در كار و زندگي
درصورتي كه تدابيري براي ايجاد تعادل در كار و زندگي انديشيده نشود، عوارض مختلفي براي فرد، سازمان و جامعه به وجود ميآورد. به منظور جلوگيري از طولاني شدن بحث، تنها به ارايه فهرستي از مواردي كه به عنوان عوارض عدم تعادل در كار و زندگي شناخته شدهاند، بسنده شده و از تشريح آنها خودداري ميشود:
- دچار شدن به انواع بيماري هاي روحي و جسمي؛
- افزايش فشارآورهاي شغلي؛
- كاهش وفاداري و تعهد به سازمان؛
- افزايش نارضايتي شغلي؛
- افزايش تمايل به ترك سازمان؛
- غيبت از كار؛
- كاهش بهرهوري و سود سازمان؛
- افزايش هزينههاي جذب و آموزش كاركنان؛
- افزايش خطاهاي كاري؛
- افزايش مقاومت در مقابل تغييرات سازماني؛
- افزايش احساس بيعدالتي بين ميزان كار و حقوق و مزايا و پاداش ها؛
- كاهش تمايل به پذيرش مسئوليت هاي شغلي؛
- كاهش مشاركت افراد در فعاليت هاي اجتماعي؛
- تغيير ارزش هاي فرهنگي و اجتماعي، به ويژه ارزش هاي مرتبط با خانواده؛
- افزايش تنش هاي خانوادگي و مشكلات زناشويي.
درصورتي كه تدابيري براي ايجاد تعادل در كار و زندگي انديشيده نشود، عوارض مختلفي براي فرد، سازمان و جامعه به وجود ميآورد. به منظور جلوگيري از طولاني شدن بحث، تنها به ارايه فهرستي از مواردي كه به عنوان عوارض عدم تعادل در كار و زندگي شناخته شدهاند، بسنده شده و از تشريح آنها خودداري ميشود:
- دچار شدن به انواع بيماري هاي روحي و جسمي؛
- افزايش فشارآورهاي شغلي؛
- كاهش وفاداري و تعهد به سازمان؛
- افزايش نارضايتي شغلي؛
- افزايش تمايل به ترك سازمان؛
- غيبت از كار؛
- كاهش بهرهوري و سود سازمان؛
- افزايش هزينههاي جذب و آموزش كاركنان؛
- افزايش خطاهاي كاري؛
- افزايش مقاومت در مقابل تغييرات سازماني؛
- افزايش احساس بيعدالتي بين ميزان كار و حقوق و مزايا و پاداش ها؛
- كاهش تمايل به پذيرش مسئوليت هاي شغلي؛
- كاهش مشاركت افراد در فعاليت هاي اجتماعي؛
- تغيير ارزش هاي فرهنگي و اجتماعي، به ويژه ارزش هاي مرتبط با خانواده؛
- افزايش تنش هاي خانوادگي و مشكلات زناشويي.
اجتماعی شدن
انسان يك موجود اجتماعي است كه منافع گروه را بر منافع خودش ترجيح مي دهد؛ و مي داند كه وقتي گروه قوي باشد؛ منافع او هم تأمين مي شود. این همان ضرب المثلي است كه مي پرسد: " دوست داري سر مارمولك باشي ، يا دم شير؟"... زیرا گرچه سر مارمولك و دم شير يک شكلند؛ مارمولک با يک دمپايي له ميشود حتی سرش، ولی شير... مي گویند با دمش هم نبايد بازي كرد؛ خطر دارد! انساني كه اجتماعي شده ، انساني است كه ترجيح مي دهد دم شير باشد تا سر مارمولك؛ و در نتيجه منافع جمع را هم بر منافع خودش ترجيح مي دهد؛ و مي داند كه آن جمع حمايت موثرتري از او مي كند. در چنین وضعی این گفته مصداق پیدا می کند که: "يك نفر براي همه ، همه براي يك نفر"!
حال با اين نگاه به اجتماعي شدن، به جامعه ی خودمان نگاه كنيم؛ چند در صد افراد اجتماعي شده اند؟!.... آدمی كه اجتماعي شده باشد از محل "ورود ممنوع" داخل نمی شود براي اينكه زودتر برسد؛ "پاركينگ ممنوع" پارك نمي كند؛ از سرعت مجاز تخلف نمي كند! آدم اجتماعي می داند که اگر چه رعايت يک آيين یا يك دستورالعمل جمعي به ضررش باشد؛ در دراز مدت، این قوانین منافع او را تأمين مي كند.
یک نویسنده ی آمریکایی در كتابی به نام "مديريت در ژاپن" بيشتر ساختارهاي مديريتي ژاپن را بررسي كرده و چند خاطره ی مرتبط با این موضوع هم تعريف كرده است. او در يكي از اين خاطرات مي گوید: "در خيابان راه مي رفتم؛ يک ماشين ميتسوبيشي کنار خیابان پارك شده بود؛ ديدم مردی آمد؛ دستمالش را در آورد و ماشين را پاك كرد و شيشه هایش را هم مرتب كرد؛ بعد دستمالش را تا كرد و در جیبش گذاشت و رفت در صف اتوبوس ايستاد! کنجکاو شدم كه اين مرد با اینکه ماشين دارد چرا می خواهد اتوبوس سوار شود و حالا اگر هم كه نمي خواهد با ماشينش برود چه لزومي دارد كه ماشينش را تميز كند و بعد در صف اتوبوس بايستد؟!... بالاخره جلو رفتم و پرسيدم كه چرا با ماشينش رفت و آمد نمي كند. مرد گفت براي اينكه ماشين ندارد! به او گفتم اما من خودم ديدم كه شما آنجا آن ماشين...؟!! گفت بله، درست مي گویيد؛ من آن را تميز كردم ولي ماشين، ماشين من نيست! من كارگر كارخانه ميتسوبيشي هستم؛ ديدم كه ميتسوبيشي ما، در خيابان زشت به نظر مي آید؛ و اين به ميتسوبيشي ما آسیب مي زند. ديدم من كه وقت دارم؛ كاري هم ندارم؛ دستمالم را در مي آورم و تميزش مي كنم؛ شيشه هایش را... آينه هاش را... گفتم اين كار را مي كنم؛ به خانواده ام هم كمك مي كنم!!!"
اگر کسی بخواهد در ژاپن خودش را معرفي کند؛ نمي گوید من، مثلا دكتر سرگلزايي از انجمن... هستم؛ اگر چنين چيزي بگوید دیگران او را آدم بی آدابی می دانند؛ پس مي گوید من، از انجمن هيپنوتيزم، دكتر سرگلزايي! يعني اول گروهی را که به آن تعلق دارد معرفي مي كند؛ بعد خودش را. این يعني اگر كسي گروه نداشه باشد؛ هويت ندارد! بنابراين اگر كه خانه دار هم هستند يک NGO خانه داري تأسيس مي كنند؛ و خود را این طور معرفي مي كنند: "من از NGO محله....خانم .....هستم". يا از سازماني می خواهد که اجازه بدهند هفته اي دو ساعت بياید و تايپ هاي غير محرمانه شان را انجام دهد؛ فقط براي اينكه براي معرفي خود بگوید: "من از شركت فلان ...فلاني هستم". يعني انساني كه هويت اجتماعي ندارد اصلا به عنوان يك انسان شناخته نمي شود و هنوز اجتماعي نشده است.
يكي از دوستان من که حدود سي و چند سال پيش دوره ی فوق لیسانس را در شرکت "سونی" مي گذراند؛ مي گفت كه در یکی از مراحل تولید واشري از روی ریلی عبور مي كرد و کارگران بایستی اين واشر را با پنس بردارند و جاي بگذارند؛ آنهم با سرعتي كه ريل عبور مي كرد... در این شرایط اگر كه يک واشر كوچك مي افتاد کارگران به سرعت، طوری كه وقت هم از دست نرود؛ مي گشتند كه آن را پيدا كنند و بردارند. اوایل فكر مي كردم كه اين، يک وسیله ی نانو تكنولوژي....يک چيز مهم است... اما وقتی قیمتش را پرسیدم گفتند كه يک جعبه صد تايی اش يك ين می ارزد! گفتم پس براي چه شما خم مي شويد و اين را جمع مي كنيد؟...كارگر مربوطه جواب داد كه كمپاني من برای این پول از دست مي دهد!... اين يک موجود اجتماعي است
انسان يك موجود اجتماعي است كه منافع گروه را بر منافع خودش ترجيح مي دهد؛ و مي داند كه وقتي گروه قوي باشد؛ منافع او هم تأمين مي شود. این همان ضرب المثلي است كه مي پرسد: " دوست داري سر مارمولك باشي ، يا دم شير؟"... زیرا گرچه سر مارمولك و دم شير يک شكلند؛ مارمولک با يک دمپايي له ميشود حتی سرش، ولی شير... مي گویند با دمش هم نبايد بازي كرد؛ خطر دارد! انساني كه اجتماعي شده ، انساني است كه ترجيح مي دهد دم شير باشد تا سر مارمولك؛ و در نتيجه منافع جمع را هم بر منافع خودش ترجيح مي دهد؛ و مي داند كه آن جمع حمايت موثرتري از او مي كند. در چنین وضعی این گفته مصداق پیدا می کند که: "يك نفر براي همه ، همه براي يك نفر"!
حال با اين نگاه به اجتماعي شدن، به جامعه ی خودمان نگاه كنيم؛ چند در صد افراد اجتماعي شده اند؟!.... آدمی كه اجتماعي شده باشد از محل "ورود ممنوع" داخل نمی شود براي اينكه زودتر برسد؛ "پاركينگ ممنوع" پارك نمي كند؛ از سرعت مجاز تخلف نمي كند! آدم اجتماعي می داند که اگر چه رعايت يک آيين یا يك دستورالعمل جمعي به ضررش باشد؛ در دراز مدت، این قوانین منافع او را تأمين مي كند.
یک نویسنده ی آمریکایی در كتابی به نام "مديريت در ژاپن" بيشتر ساختارهاي مديريتي ژاپن را بررسي كرده و چند خاطره ی مرتبط با این موضوع هم تعريف كرده است. او در يكي از اين خاطرات مي گوید: "در خيابان راه مي رفتم؛ يک ماشين ميتسوبيشي کنار خیابان پارك شده بود؛ ديدم مردی آمد؛ دستمالش را در آورد و ماشين را پاك كرد و شيشه هایش را هم مرتب كرد؛ بعد دستمالش را تا كرد و در جیبش گذاشت و رفت در صف اتوبوس ايستاد! کنجکاو شدم كه اين مرد با اینکه ماشين دارد چرا می خواهد اتوبوس سوار شود و حالا اگر هم كه نمي خواهد با ماشينش برود چه لزومي دارد كه ماشينش را تميز كند و بعد در صف اتوبوس بايستد؟!... بالاخره جلو رفتم و پرسيدم كه چرا با ماشينش رفت و آمد نمي كند. مرد گفت براي اينكه ماشين ندارد! به او گفتم اما من خودم ديدم كه شما آنجا آن ماشين...؟!! گفت بله، درست مي گویيد؛ من آن را تميز كردم ولي ماشين، ماشين من نيست! من كارگر كارخانه ميتسوبيشي هستم؛ ديدم كه ميتسوبيشي ما، در خيابان زشت به نظر مي آید؛ و اين به ميتسوبيشي ما آسیب مي زند. ديدم من كه وقت دارم؛ كاري هم ندارم؛ دستمالم را در مي آورم و تميزش مي كنم؛ شيشه هایش را... آينه هاش را... گفتم اين كار را مي كنم؛ به خانواده ام هم كمك مي كنم!!!"
اگر کسی بخواهد در ژاپن خودش را معرفي کند؛ نمي گوید من، مثلا دكتر سرگلزايي از انجمن... هستم؛ اگر چنين چيزي بگوید دیگران او را آدم بی آدابی می دانند؛ پس مي گوید من، از انجمن هيپنوتيزم، دكتر سرگلزايي! يعني اول گروهی را که به آن تعلق دارد معرفي مي كند؛ بعد خودش را. این يعني اگر كسي گروه نداشه باشد؛ هويت ندارد! بنابراين اگر كه خانه دار هم هستند يک NGO خانه داري تأسيس مي كنند؛ و خود را این طور معرفي مي كنند: "من از NGO محله....خانم .....هستم". يا از سازماني می خواهد که اجازه بدهند هفته اي دو ساعت بياید و تايپ هاي غير محرمانه شان را انجام دهد؛ فقط براي اينكه براي معرفي خود بگوید: "من از شركت فلان ...فلاني هستم". يعني انساني كه هويت اجتماعي ندارد اصلا به عنوان يك انسان شناخته نمي شود و هنوز اجتماعي نشده است.
يكي از دوستان من که حدود سي و چند سال پيش دوره ی فوق لیسانس را در شرکت "سونی" مي گذراند؛ مي گفت كه در یکی از مراحل تولید واشري از روی ریلی عبور مي كرد و کارگران بایستی اين واشر را با پنس بردارند و جاي بگذارند؛ آنهم با سرعتي كه ريل عبور مي كرد... در این شرایط اگر كه يک واشر كوچك مي افتاد کارگران به سرعت، طوری كه وقت هم از دست نرود؛ مي گشتند كه آن را پيدا كنند و بردارند. اوایل فكر مي كردم كه اين، يک وسیله ی نانو تكنولوژي....يک چيز مهم است... اما وقتی قیمتش را پرسیدم گفتند كه يک جعبه صد تايی اش يك ين می ارزد! گفتم پس براي چه شما خم مي شويد و اين را جمع مي كنيد؟...كارگر مربوطه جواب داد كه كمپاني من برای این پول از دست مي دهد!... اين يک موجود اجتماعي است
✳️ریشهیابی موفقیتهای چشمگیر
همیشه خود را با موفقترین همکاران خود مقایسه کنید
بسیاری از کارمندان و مدیران موفق و کارآمد همیشه ترجیح میدهند تا خود را با افرادی موفقتر از خود مقایسه کنند، نه با کسانی از آنها پایینتر و ضعیفتر هستند. یکی از اصول خودمدیریتی نیز بر اصل مقایسه مداوم خود با افراد موفقتر و کارآمدتر استوار شده است. بنابراین چنانچه در میان اطرافیان خود در محل کار و زندگیتان افرادی توانمندتر از خود را میبینید، به جای حسادت و کینهورزی به فکر ریشهیابی موفقیتهای چشمگیر آنها باشید.
محدودیتهای خودتان را بشناسید
گاهی اوقات هرقدر هم که فعالیت و تلاش میکنید درمییابید که پیشرفتی در کارتان وجود ندارد و در حال درجا زدن هستید، در چنین مواردی اگر دیدید که چشمانداز مثبتی برای آن پروژه وجود ندارد دیگر جایز نیست که وقتتان را بیش از این برای انجام آن کار هدر دهید، بنابراین پیش از آنکه مافوقتان این مساله را به شما گوشزد کند خودتان این تصمیم را بگیرید و به سراغ پروژهای دیگر بروید.
هم واقعگرا باشید و هم ایدهآل طلب
کسانی در فرآیند خودمدیریتی موفق هستند که به ترکیب متوازنی از واقعگرایی و ایدهآل طلبی در برخورد با مسائل کاریشان دست یابند. در این حالت بهتر است که در مورد تواناییها و وظایفی که باید خودتان بر دوش بکشید ایدهآل طلب و زیادهخواه باشید و در مورد دیگران و شرایط محیطی، واقعگرا و محتاط چراکه شما فقط اختیار خودتان را دارید اما در مورد سایر عوامل بیرونی با محدودیتهایی روبهرو هستید.
فرآیند تصمیمگیریتان را بهبود ببخشید
فرآیند تصمیمگیری مستحکمی را بهوجود بیاورید که به شما امکان دهد تا با سرعت و دقت بالایی بهترین تصمیمات کاری را اتخاذ کنید. برای این کار باید بتوانید بدون اینکه کسی چیزی به شما گوشزد کند واقعیتها و شرایط موجود را ببینید و بر اساس آنها تصمیمات لازم را اتخاذ کنید تا در نهایت به بهرهوری و بازدهی بالاتری در کارتان دست یابید.
هیچگاه فرآیند تصمیمگیری را به تعویق نیندازید
گاهی اوقات افراد به خاطر تردیدها و تزلزل در بررسی مسائل در تصمیم گرفتن دچار دوگانگی و تردید میشوند و به همین دلیل ترجیح میدهند تا فرآیند تصمیمگیری را به تعویق بیندازند درحالیکه این کار کاملا اشتباه است و تردید و ناتوانی فرد تصمیمگیرنده را در آینده دوچندان میکند ضمن اینکه خسارتهای دیگری را نیز متوجه سازمان خواهد کرد. پس هر زمان که نیاز به اتخاذ تصمیمی داشتید در اولین فرصت و با اطمینان کامل آن را اتخاذ کنید و بدانید که به بعدها موکول کردن آن یک اقدام احساسی و اشتباه خواهد بود.
خاطرات و پندارهای منفی گذشته را زیر و رو نکنید
خودمدیران کسانی هستند که وقتشان را برای فکر کردن و افسوس خوردن در مورد گذشته، یعنی چیزی که نمیتوان آن را تغییر داد، هدر نمیدهند بلکه عمده توجه خود را به آیندهای که قابل ساختن و تغییر دادن است معطوف میکنند، بنابراین وقتتان را صرف افسوس خوردن به خاطر گذشته نکنید و آیندهتان را خودتان مدیریت کنید.
همیشه خود را با موفقترین همکاران خود مقایسه کنید
بسیاری از کارمندان و مدیران موفق و کارآمد همیشه ترجیح میدهند تا خود را با افرادی موفقتر از خود مقایسه کنند، نه با کسانی از آنها پایینتر و ضعیفتر هستند. یکی از اصول خودمدیریتی نیز بر اصل مقایسه مداوم خود با افراد موفقتر و کارآمدتر استوار شده است. بنابراین چنانچه در میان اطرافیان خود در محل کار و زندگیتان افرادی توانمندتر از خود را میبینید، به جای حسادت و کینهورزی به فکر ریشهیابی موفقیتهای چشمگیر آنها باشید.
محدودیتهای خودتان را بشناسید
گاهی اوقات هرقدر هم که فعالیت و تلاش میکنید درمییابید که پیشرفتی در کارتان وجود ندارد و در حال درجا زدن هستید، در چنین مواردی اگر دیدید که چشمانداز مثبتی برای آن پروژه وجود ندارد دیگر جایز نیست که وقتتان را بیش از این برای انجام آن کار هدر دهید، بنابراین پیش از آنکه مافوقتان این مساله را به شما گوشزد کند خودتان این تصمیم را بگیرید و به سراغ پروژهای دیگر بروید.
هم واقعگرا باشید و هم ایدهآل طلب
کسانی در فرآیند خودمدیریتی موفق هستند که به ترکیب متوازنی از واقعگرایی و ایدهآل طلبی در برخورد با مسائل کاریشان دست یابند. در این حالت بهتر است که در مورد تواناییها و وظایفی که باید خودتان بر دوش بکشید ایدهآل طلب و زیادهخواه باشید و در مورد دیگران و شرایط محیطی، واقعگرا و محتاط چراکه شما فقط اختیار خودتان را دارید اما در مورد سایر عوامل بیرونی با محدودیتهایی روبهرو هستید.
فرآیند تصمیمگیریتان را بهبود ببخشید
فرآیند تصمیمگیری مستحکمی را بهوجود بیاورید که به شما امکان دهد تا با سرعت و دقت بالایی بهترین تصمیمات کاری را اتخاذ کنید. برای این کار باید بتوانید بدون اینکه کسی چیزی به شما گوشزد کند واقعیتها و شرایط موجود را ببینید و بر اساس آنها تصمیمات لازم را اتخاذ کنید تا در نهایت به بهرهوری و بازدهی بالاتری در کارتان دست یابید.
هیچگاه فرآیند تصمیمگیری را به تعویق نیندازید
گاهی اوقات افراد به خاطر تردیدها و تزلزل در بررسی مسائل در تصمیم گرفتن دچار دوگانگی و تردید میشوند و به همین دلیل ترجیح میدهند تا فرآیند تصمیمگیری را به تعویق بیندازند درحالیکه این کار کاملا اشتباه است و تردید و ناتوانی فرد تصمیمگیرنده را در آینده دوچندان میکند ضمن اینکه خسارتهای دیگری را نیز متوجه سازمان خواهد کرد. پس هر زمان که نیاز به اتخاذ تصمیمی داشتید در اولین فرصت و با اطمینان کامل آن را اتخاذ کنید و بدانید که به بعدها موکول کردن آن یک اقدام احساسی و اشتباه خواهد بود.
خاطرات و پندارهای منفی گذشته را زیر و رو نکنید
خودمدیران کسانی هستند که وقتشان را برای فکر کردن و افسوس خوردن در مورد گذشته، یعنی چیزی که نمیتوان آن را تغییر داد، هدر نمیدهند بلکه عمده توجه خود را به آیندهای که قابل ساختن و تغییر دادن است معطوف میکنند، بنابراین وقتتان را صرف افسوس خوردن به خاطر گذشته نکنید و آیندهتان را خودتان مدیریت کنید.
✳️ چه چیزی را باید تشویق کرد؟
بسیاری از کارشناسان موافقند که برنامههای مبتنی بر همتایان میتوانند موفقیتآمیزتر باشند، چرا که آنها بسیاری از چالشهای معمول را که فعالیتهای مربوط به تشویق کارمندان با آنها مواجهند، رفع میکنند.
رهبران استعدادیابی از چند راه میتوانند از تاثیر مطلوب برنامههای تشویقیشان اطمینان یابند:
1. از کارمندان بپرسید که چه میخواهند. جورج مارک آرل مدیر ارشد منابع انسانی در CPX Interactive میگوید «زمانی که کارمندان به شکلدهی این برنامه تشویقی کمک میکنند، میخواهند حرفها و ارزشهای مدنظرشان انعکاس داده شود.»
2. برنامههای تشویقی خود را اجتماعی و همتا به همتا اجرا کنید. مارک آرل در این زمینه میگوید «زمانی که افراد سایرین را میبینند که مورد تشویق واقع شدهاند، آنها نیز برای بهتر شدن تلاش میکنند که موجب رشد بیشتر شرکت میشوند.»
3. برنامههای تشویقی را آسان کنید. کیت آندراسیک، رئیس ارتباطات داخلی شرکت Orlando Health میگوید «شما نیاز دارید که اجازه ارائه پاداش به کارمندان را با یک کلیک بدهید.»
4. تعهد رهبری سازمانی را اشاعه دهید. جیم همر مدیر ارشد اجرایی WorkStride میگوید «یک ویدئو در اینترانت مدیر ارشد اجرایی بگذارید که در مورد این برنامه بهعنوان راهی برای ترویج آن صحبت میکند.»
5. از تشویق بهعنوان فرصتی برای مشاوره استفاده کنید. به گفته مارک آرل «همه تشویقها خوب هستند اما دسترسی به فرصتهای جدید توسعه بسیار ارزشمندتر از یک کارت هدیه است.»
6. برنامههای تشویقی خود را فراموش نکنید. کورد هیملستاین نایب رئیس بازاریابی در Michael C. Fina میگوید «برنامه تشویقی خود را از طریق ارتباطات شرکتی و رسانههای اجتماعی ترویج دهید؛ سعی کنید برندگان را در جلسات و در وبسایت برجسته کنید و تذکرهایی برای متعهد نگه داشتن افراد بدهید.»
7. اجازه دهید تا کارمندان آینده بدانند که شما به آنها اهمیت میدهید. اگر یک برنامه فوقالعاده دارید، در وبسایت خود، در رسانههای اجتماعی و فعالیتهای استخدام خود در مورد آن صحبت کنید. بهعنوان مثال زمانی که به کارمندان اختیار تشویق همتایانشان داده میشود، آنها احساس تعهد بیشتری خواهند کرد و در ارائه و دریافت تشکر و تصدیق احساس ارزشمند بودن میکنند. این امر موانع مدیران را برای تشویق دائمی رفتارهای درست کنار میزند.
بسیاری از کارشناسان موافقند که برنامههای مبتنی بر همتایان میتوانند موفقیتآمیزتر باشند، چرا که آنها بسیاری از چالشهای معمول را که فعالیتهای مربوط به تشویق کارمندان با آنها مواجهند، رفع میکنند.
رهبران استعدادیابی از چند راه میتوانند از تاثیر مطلوب برنامههای تشویقیشان اطمینان یابند:
1. از کارمندان بپرسید که چه میخواهند. جورج مارک آرل مدیر ارشد منابع انسانی در CPX Interactive میگوید «زمانی که کارمندان به شکلدهی این برنامه تشویقی کمک میکنند، میخواهند حرفها و ارزشهای مدنظرشان انعکاس داده شود.»
2. برنامههای تشویقی خود را اجتماعی و همتا به همتا اجرا کنید. مارک آرل در این زمینه میگوید «زمانی که افراد سایرین را میبینند که مورد تشویق واقع شدهاند، آنها نیز برای بهتر شدن تلاش میکنند که موجب رشد بیشتر شرکت میشوند.»
3. برنامههای تشویقی را آسان کنید. کیت آندراسیک، رئیس ارتباطات داخلی شرکت Orlando Health میگوید «شما نیاز دارید که اجازه ارائه پاداش به کارمندان را با یک کلیک بدهید.»
4. تعهد رهبری سازمانی را اشاعه دهید. جیم همر مدیر ارشد اجرایی WorkStride میگوید «یک ویدئو در اینترانت مدیر ارشد اجرایی بگذارید که در مورد این برنامه بهعنوان راهی برای ترویج آن صحبت میکند.»
5. از تشویق بهعنوان فرصتی برای مشاوره استفاده کنید. به گفته مارک آرل «همه تشویقها خوب هستند اما دسترسی به فرصتهای جدید توسعه بسیار ارزشمندتر از یک کارت هدیه است.»
6. برنامههای تشویقی خود را فراموش نکنید. کورد هیملستاین نایب رئیس بازاریابی در Michael C. Fina میگوید «برنامه تشویقی خود را از طریق ارتباطات شرکتی و رسانههای اجتماعی ترویج دهید؛ سعی کنید برندگان را در جلسات و در وبسایت برجسته کنید و تذکرهایی برای متعهد نگه داشتن افراد بدهید.»
7. اجازه دهید تا کارمندان آینده بدانند که شما به آنها اهمیت میدهید. اگر یک برنامه فوقالعاده دارید، در وبسایت خود، در رسانههای اجتماعی و فعالیتهای استخدام خود در مورد آن صحبت کنید. بهعنوان مثال زمانی که به کارمندان اختیار تشویق همتایانشان داده میشود، آنها احساس تعهد بیشتری خواهند کرد و در ارائه و دریافت تشکر و تصدیق احساس ارزشمند بودن میکنند. این امر موانع مدیران را برای تشویق دائمی رفتارهای درست کنار میزند.
حال_خوب
ترسناك ترين جاي جهان ذهن شماست.
عمل باشيد نه عكس العمل ، صدا باشيد نه انعكاس صدا .
مراقب بدن خود باشيد ، زيرا تنها جايي است كه تا آخر عمر در آن زندگي مي كنيد .
اجازه ندهيد رفتار ديگران آرامش دروني شما را بهم بزند .
آرزو كردن براي اينكه جاي شخص ديگري باشيد ، يعني ناديده گرفتن خودتان.
ارزش شما با رفتار ديگران با شما، تعيين نميشود.
اگر كسي كار اشتباهي انجام داد، همه خوبي هايش را فراموش نكنين.
قهرمان بودن يعني ايمان به خود، وقتي ديگران به شما اعتقادي ندارند.
كساني كه در گذشته زندگي مي كنند، آينده خود را محدود مي كنند.
هيچ يك از ما برنده يا بازنده به دنيا نيامده ايم، انتخاب كننده به دنياآمده ایم.
حال خوب رو برای خودت درست کن.
ترسناك ترين جاي جهان ذهن شماست.
عمل باشيد نه عكس العمل ، صدا باشيد نه انعكاس صدا .
مراقب بدن خود باشيد ، زيرا تنها جايي است كه تا آخر عمر در آن زندگي مي كنيد .
اجازه ندهيد رفتار ديگران آرامش دروني شما را بهم بزند .
آرزو كردن براي اينكه جاي شخص ديگري باشيد ، يعني ناديده گرفتن خودتان.
ارزش شما با رفتار ديگران با شما، تعيين نميشود.
اگر كسي كار اشتباهي انجام داد، همه خوبي هايش را فراموش نكنين.
قهرمان بودن يعني ايمان به خود، وقتي ديگران به شما اعتقادي ندارند.
كساني كه در گذشته زندگي مي كنند، آينده خود را محدود مي كنند.
هيچ يك از ما برنده يا بازنده به دنيا نيامده ايم، انتخاب كننده به دنياآمده ایم.
حال خوب رو برای خودت درست کن.
✳️اخلاق حرفه ای (Professional Ethics)
✅اخلاق حرفه ای به معنی شناخت درست از نادرست در محیط کار و در ادامه تصمیم گیری برای انجام درست و ترک نادرست است.
✅اخلاق حرفه ای، به عنوان شاخهای از دانش مدیریت، از زمان پدیدار شدن نهضت مسئولیت اجتماعی در دهه 1960 پدیدار شد. در این دهه جنبشهای آگاهی بخش اجتماعی، انتظارات مردم را از سازمانها بالا برده، آنها را به این نتیجه رسانده بود که سازمانها باید از امکانات وسیع مالی و نفوذ اجتماعی خود برای رفع مشکلات اجتماعی، مثل: فقر، خشونت، حفاظت از محیط زیست، تساوی حقوق، بهداشت عمومی و بهبود وضع تحصیلات استفاده کنند. مردم بر این باور بودند که چون شرکتها و مؤسسات با استفاده از منابع کشور به سود دست مییابند، به کشور بدهکار و مدیون هستند و بایستی برای بهبود اوضاع اجتماعی تلاش کنند.
✅اخلاق حرفه ای را نباید صرفا به معنای اخلاق کار تفسیر کرد. چنین دیدگاهی تقلیل گرایانه است.
سازمان با افزایش مسئولیت پذیری در قبال حقوق محیط، خود را برای محیط قابل پیش بینی می کند و پیش بینی پذیری سبب اعتماد آفرینی می شود.
محیط به وسیله آن رابطه ای آسان و درست با سازمان پیدا می کند.
✅اخلاق حرفه ای به معنی شناخت درست از نادرست در محیط کار و در ادامه تصمیم گیری برای انجام درست و ترک نادرست است.
✅اخلاق حرفه ای، به عنوان شاخهای از دانش مدیریت، از زمان پدیدار شدن نهضت مسئولیت اجتماعی در دهه 1960 پدیدار شد. در این دهه جنبشهای آگاهی بخش اجتماعی، انتظارات مردم را از سازمانها بالا برده، آنها را به این نتیجه رسانده بود که سازمانها باید از امکانات وسیع مالی و نفوذ اجتماعی خود برای رفع مشکلات اجتماعی، مثل: فقر، خشونت، حفاظت از محیط زیست، تساوی حقوق، بهداشت عمومی و بهبود وضع تحصیلات استفاده کنند. مردم بر این باور بودند که چون شرکتها و مؤسسات با استفاده از منابع کشور به سود دست مییابند، به کشور بدهکار و مدیون هستند و بایستی برای بهبود اوضاع اجتماعی تلاش کنند.
✅اخلاق حرفه ای را نباید صرفا به معنای اخلاق کار تفسیر کرد. چنین دیدگاهی تقلیل گرایانه است.
سازمان با افزایش مسئولیت پذیری در قبال حقوق محیط، خود را برای محیط قابل پیش بینی می کند و پیش بینی پذیری سبب اعتماد آفرینی می شود.
محیط به وسیله آن رابطه ای آسان و درست با سازمان پیدا می کند.
✳️ملتی که کتاب نمی خواند باید تمام تاریخ را تجربه کند... ؛
برای فرزندانمان قصه هایی بگوییم
که بیدار شوند،
نه قصه هایی که به خواب فرو روند...؛
بیداری وجدان و خرد
دلنشین تر از خواب است
و داشتن یک فکر پاک،
از تمام عبادتگاه های دنیا مقدس تر است!
برای فرزندانمان قصه هایی بگوییم
که بیدار شوند،
نه قصه هایی که به خواب فرو روند...؛
بیداری وجدان و خرد
دلنشین تر از خواب است
و داشتن یک فکر پاک،
از تمام عبادتگاه های دنیا مقدس تر است!