✳️چند راه حل برای مدیریت بر خود
🔸خودگویی (گفت و گو با خود)
برای غلبه بر احساس دستپاچگی در موقعیت های اجتماعی از خودگویی های مثبت استفاده کنید؛ مثلا اینکه:
- من از خودم رضایت دارم، نیازی به تأیید دیگران ندارم.
- با اشتیاق به صحبت های اطرافیان گوش می دهم و از همین طریق با آنها ارتباط برقرار می کنم.
- با افراد غریبه، در مهمانی ها آشنا خواهم شد و صحبت می کنم بدون آنکه نگران باشم در مورد من چه فکر می کنند.
🔸مهربانی به خویشتن
اگر هنگامی که در جمع هستید، این فکر در ذهنتان مانور می دهد که دیگران در مورد شما چه قضاوتی می کنند، دستپاچه و مضطرب خواهید شد. اما باید این نکته را به خودتان یادآوری کنید که بسیار بعید است دیگران با همان معیارهای سختگیرانه ای که شما در مورد خودتان دارید، در مورد شما فکر و قضاوت کنند.
🔸توجه به دیگران
منطقی این است که قبل از قرار گرفتن در یک موقعیت یا جمع خاص، در مورد تاثیری که بر آن جمع می گذارید، فکر کنید؛ اما وقتی در آن جمع قرار گرفتید، دیگر باید این افکار را از خود دور کنید و تمام تمرکزتان بر کیفیت تعامل با اطرافیان باشد.
🔸اندیشیدن به اینجا و اکنون
اگر در شرایطی قرار گرفته اید که شما را یاد خاطره ای ناگوار از گذشته می اندازد و به همین سبب دچار اضطراب و دستپاچگی می شوید، سعی کنید ذهنتان را بر اینجا و اکنون متمرکز کنید.
🔸غلبه بر ناآرامی های عصبی
افرادی که در موقعیت های اجتماعی و ارتباطی دچار دستپاچگی می شوند، عوارض جسمانی مشابه علائم اضطراب از خود نشان می دهند. توانایی برای غلبه بر این علایم اضطرابی کمک زیادی به کنترل دستپاچگی افراد می کند.
بنابراین در برابر واکنش عرق کردن، سعی کنید مچ دست هایتان را زیر آب سرد بگیرید تا به خنک شدن تمام بدن کمک کند.
در هنگام بروز لکنت زبان، مکث کنید و لیوانی آب بنوشید یا نفسی آرام بخش و عمیق بکشید.
در برابر لرزش و تکان، پیش از رویدادهای مهم ورزش کنید. تمرینات آرام سازی ذهن نیز می تواند بسیار موثر باشد.
🔸مشاهده پیامد مثبت
عصبی شدن به معنای آن نیست که هیچ کاری درست پیش نمی رود. بلکه افراد عصبی و دستپاچه عادت دارند وضعیت را فاجعه آمیز پیش بینی کنند.
برای غلبه بر این وضعیت لازم است که به خودتان حرف های مثبت بزنید مثلاً اینکه دوست دارم در امتحان موفق شوم اما اگر رد بشوم دنیا تمام نمی شود.
🔸خودگویی (گفت و گو با خود)
برای غلبه بر احساس دستپاچگی در موقعیت های اجتماعی از خودگویی های مثبت استفاده کنید؛ مثلا اینکه:
- من از خودم رضایت دارم، نیازی به تأیید دیگران ندارم.
- با اشتیاق به صحبت های اطرافیان گوش می دهم و از همین طریق با آنها ارتباط برقرار می کنم.
- با افراد غریبه، در مهمانی ها آشنا خواهم شد و صحبت می کنم بدون آنکه نگران باشم در مورد من چه فکر می کنند.
🔸مهربانی به خویشتن
اگر هنگامی که در جمع هستید، این فکر در ذهنتان مانور می دهد که دیگران در مورد شما چه قضاوتی می کنند، دستپاچه و مضطرب خواهید شد. اما باید این نکته را به خودتان یادآوری کنید که بسیار بعید است دیگران با همان معیارهای سختگیرانه ای که شما در مورد خودتان دارید، در مورد شما فکر و قضاوت کنند.
🔸توجه به دیگران
منطقی این است که قبل از قرار گرفتن در یک موقعیت یا جمع خاص، در مورد تاثیری که بر آن جمع می گذارید، فکر کنید؛ اما وقتی در آن جمع قرار گرفتید، دیگر باید این افکار را از خود دور کنید و تمام تمرکزتان بر کیفیت تعامل با اطرافیان باشد.
🔸اندیشیدن به اینجا و اکنون
اگر در شرایطی قرار گرفته اید که شما را یاد خاطره ای ناگوار از گذشته می اندازد و به همین سبب دچار اضطراب و دستپاچگی می شوید، سعی کنید ذهنتان را بر اینجا و اکنون متمرکز کنید.
🔸غلبه بر ناآرامی های عصبی
افرادی که در موقعیت های اجتماعی و ارتباطی دچار دستپاچگی می شوند، عوارض جسمانی مشابه علائم اضطراب از خود نشان می دهند. توانایی برای غلبه بر این علایم اضطرابی کمک زیادی به کنترل دستپاچگی افراد می کند.
بنابراین در برابر واکنش عرق کردن، سعی کنید مچ دست هایتان را زیر آب سرد بگیرید تا به خنک شدن تمام بدن کمک کند.
در هنگام بروز لکنت زبان، مکث کنید و لیوانی آب بنوشید یا نفسی آرام بخش و عمیق بکشید.
در برابر لرزش و تکان، پیش از رویدادهای مهم ورزش کنید. تمرینات آرام سازی ذهن نیز می تواند بسیار موثر باشد.
🔸مشاهده پیامد مثبت
عصبی شدن به معنای آن نیست که هیچ کاری درست پیش نمی رود. بلکه افراد عصبی و دستپاچه عادت دارند وضعیت را فاجعه آمیز پیش بینی کنند.
برای غلبه بر این وضعیت لازم است که به خودتان حرف های مثبت بزنید مثلاً اینکه دوست دارم در امتحان موفق شوم اما اگر رد بشوم دنیا تمام نمی شود.
Forwarded from ایسنا
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
💢تبلیغ خلاقانه محصولات هوندا، از یک مهره ساده تا هواپیما
telegram.me/joinchat/BduonTvxO3NAkR3Ec3bEFw
telegram.me/joinchat/BduonTvxO3NAkR3Ec3bEFw
✳️ریشهیابی موفقیتهای چشمگیر
همیشه خود را با موفقترین همکاران خود مقایسه کنید
بسیاری از کارمندان و مدیران موفق و کارآمد همیشه ترجیح میدهند تا خود را با افرادی موفقتر از خود مقایسه کنند، نه با کسانی از آنها پایینتر و ضعیفتر هستند. یکی از اصول خودمدیریتی نیز بر اصل مقایسه مداوم خود با افراد موفقتر و کارآمدتر استوار شده است. بنابراین چنانچه در میان اطرافیان خود در محل کار و زندگیتان افرادی توانمندتر از خود را میبینید، به جای حسادت و کینهورزی به فکر ریشهیابی موفقیتهای چشمگیر آنها باشید.
محدودیتهای خودتان را بشناسید
گاهی اوقات هرقدر هم که فعالیت و تلاش میکنید درمییابید که پیشرفتی در کارتان وجود ندارد و در حال درجا زدن هستید، در چنین مواردی اگر دیدید که چشمانداز مثبتی برای آن پروژه وجود ندارد دیگر جایز نیست که وقتتان را بیش از این برای انجام آن کار هدر دهید، بنابراین پیش از آنکه مافوقتان این مساله را به شما گوشزد کند خودتان این تصمیم را بگیرید و به سراغ پروژهای دیگر بروید.
هم واقعگرا باشید و هم ایدهآل طلب
کسانی در فرآیند خودمدیریتی موفق هستند که به ترکیب متوازنی از واقعگرایی و ایدهآل طلبی در برخورد با مسائل کاریشان دست یابند. در این حالت بهتر است که در مورد تواناییها و وظایفی که باید خودتان بر دوش بکشید ایدهآل طلب و زیادهخواه باشید و در مورد دیگران و شرایط محیطی، واقعگرا و محتاط چراکه شما فقط اختیار خودتان را دارید اما در مورد سایر عوامل بیرونی با محدودیتهایی روبهرو هستید.
فرآیند تصمیمگیریتان را بهبود ببخشید
فرآیند تصمیمگیری مستحکمی را بهوجود بیاورید که به شما امکان دهد تا با سرعت و دقت بالایی بهترین تصمیمات کاری را اتخاذ کنید. برای این کار باید بتوانید بدون اینکه کسی چیزی به شما گوشزد کند واقعیتها و شرایط موجود را ببینید و بر اساس آنها تصمیمات لازم را اتخاذ کنید تا در نهایت به بهرهوری و بازدهی بالاتری در کارتان دست یابید.
هیچگاه فرآیند تصمیمگیری را به تعویق نیندازید
گاهی اوقات افراد به خاطر تردیدها و تزلزل در بررسی مسائل در تصمیم گرفتن دچار دوگانگی و تردید میشوند و به همین دلیل ترجیح میدهند تا فرآیند تصمیمگیری را به تعویق بیندازند درحالیکه این کار کاملا اشتباه است و تردید و ناتوانی فرد تصمیمگیرنده را در آینده دوچندان میکند ضمن اینکه خسارتهای دیگری را نیز متوجه سازمان خواهد کرد. پس هر زمان که نیاز به اتخاذ تصمیمی داشتید در اولین فرصت و با اطمینان کامل آن را اتخاذ کنید و بدانید که به بعدها موکول کردن آن یک اقدام احساسی و اشتباه خواهد بود.
خاطرات و پندارهای منفی گذشته را زیر و رو نکنید
خودمدیران کسانی هستند که وقتشان را برای فکر کردن و افسوس خوردن در مورد گذشته، یعنی چیزی که نمیتوان آن را تغییر داد، هدر نمیدهند بلکه عمده توجه خود را به آیندهای که قابل ساختن و تغییر دادن است معطوف میکنند، بنابراین وقتتان را صرف افسوس خوردن به خاطر گذشته نکنید و آیندهتان را خودتان مدیریت کنید.
همیشه خود را با موفقترین همکاران خود مقایسه کنید
بسیاری از کارمندان و مدیران موفق و کارآمد همیشه ترجیح میدهند تا خود را با افرادی موفقتر از خود مقایسه کنند، نه با کسانی از آنها پایینتر و ضعیفتر هستند. یکی از اصول خودمدیریتی نیز بر اصل مقایسه مداوم خود با افراد موفقتر و کارآمدتر استوار شده است. بنابراین چنانچه در میان اطرافیان خود در محل کار و زندگیتان افرادی توانمندتر از خود را میبینید، به جای حسادت و کینهورزی به فکر ریشهیابی موفقیتهای چشمگیر آنها باشید.
محدودیتهای خودتان را بشناسید
گاهی اوقات هرقدر هم که فعالیت و تلاش میکنید درمییابید که پیشرفتی در کارتان وجود ندارد و در حال درجا زدن هستید، در چنین مواردی اگر دیدید که چشمانداز مثبتی برای آن پروژه وجود ندارد دیگر جایز نیست که وقتتان را بیش از این برای انجام آن کار هدر دهید، بنابراین پیش از آنکه مافوقتان این مساله را به شما گوشزد کند خودتان این تصمیم را بگیرید و به سراغ پروژهای دیگر بروید.
هم واقعگرا باشید و هم ایدهآل طلب
کسانی در فرآیند خودمدیریتی موفق هستند که به ترکیب متوازنی از واقعگرایی و ایدهآل طلبی در برخورد با مسائل کاریشان دست یابند. در این حالت بهتر است که در مورد تواناییها و وظایفی که باید خودتان بر دوش بکشید ایدهآل طلب و زیادهخواه باشید و در مورد دیگران و شرایط محیطی، واقعگرا و محتاط چراکه شما فقط اختیار خودتان را دارید اما در مورد سایر عوامل بیرونی با محدودیتهایی روبهرو هستید.
فرآیند تصمیمگیریتان را بهبود ببخشید
فرآیند تصمیمگیری مستحکمی را بهوجود بیاورید که به شما امکان دهد تا با سرعت و دقت بالایی بهترین تصمیمات کاری را اتخاذ کنید. برای این کار باید بتوانید بدون اینکه کسی چیزی به شما گوشزد کند واقعیتها و شرایط موجود را ببینید و بر اساس آنها تصمیمات لازم را اتخاذ کنید تا در نهایت به بهرهوری و بازدهی بالاتری در کارتان دست یابید.
هیچگاه فرآیند تصمیمگیری را به تعویق نیندازید
گاهی اوقات افراد به خاطر تردیدها و تزلزل در بررسی مسائل در تصمیم گرفتن دچار دوگانگی و تردید میشوند و به همین دلیل ترجیح میدهند تا فرآیند تصمیمگیری را به تعویق بیندازند درحالیکه این کار کاملا اشتباه است و تردید و ناتوانی فرد تصمیمگیرنده را در آینده دوچندان میکند ضمن اینکه خسارتهای دیگری را نیز متوجه سازمان خواهد کرد. پس هر زمان که نیاز به اتخاذ تصمیمی داشتید در اولین فرصت و با اطمینان کامل آن را اتخاذ کنید و بدانید که به بعدها موکول کردن آن یک اقدام احساسی و اشتباه خواهد بود.
خاطرات و پندارهای منفی گذشته را زیر و رو نکنید
خودمدیران کسانی هستند که وقتشان را برای فکر کردن و افسوس خوردن در مورد گذشته، یعنی چیزی که نمیتوان آن را تغییر داد، هدر نمیدهند بلکه عمده توجه خود را به آیندهای که قابل ساختن و تغییر دادن است معطوف میکنند، بنابراین وقتتان را صرف افسوس خوردن به خاطر گذشته نکنید و آیندهتان را خودتان مدیریت کنید.
✳️اتاق فکـر (Think tank)چیست؟
شاید موضوع اتاق فکر، موضوع تازه و نویی به نظر نرسد اما نقش ارزشمند اتاقهای فکر در تعاملات سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی و تاثیر مثبت آن در توسعه و ارتقای سازمانها، بهویژه سازمانهای ارایه دهنده خدمات به قشرهای متفاوت جامعه، باعث شده است که این تشکیلات غیرساختارمند گذشته، امروزه جایگاهی در ساختار سازمانها پیدا کند.
یکی از عادتهای بدی که دامنگیر جامعه ماست، عمل پیش از تفکر یا تفکر پس از عمل است که راه برون رفت از این سیکل معیوب، نهادینه سازی الگوی عمل مبتنی بر معرفت است. اتاق فکر، مغزی برای اندیشیدن، ذهنی برای پرواز کردن و فکری برای گشودن است. اتاق فکر عرصهای است که در آن خرد جمعی به منصه ظهور می رسد . در این فضا شرکتکنندگان درخصوص مسایل و موضوعات مورد بحث به اجماعی همگانی دست مییابند، چرا که در اینجا دیگر از روابط قدرت خبری نیست.
اتاقهای فکر چهار ویژگی عمده دارند:
1 – جمع اندیشی
2 – تولید فرآوردههای فکر و انتقال به مخاطب
3 – معطوف بودن کوششها به مسایل روز
4 – درگیر نشدن در مسایل اجرایی و تشریفات رسمی سیاستگزاری
در اینجا کمیت بسیار مهم بوده و از تعداد پیشنهادهای بیشتر استقبال میگردد، زیرا احتمال رسیدن به راه حل بهتر را افزایش میدهد. در این روش یک گروه 5 الی 15 نفره با حضور یک رییس (البته نه از نوع روسای خودمحور) برای اداره نمودن جلسه و یک دبیر برای ثبت پیشنهادهای صورت گرفته با استفاده از برخی ابزار و امکانات تشکیل جلسه میدهند.
دستور کار جلسه قبلا با وضوح کامل به اعضا اعلام میشود . باید مطمئن شد تمامی اعضای گروه موضوع موردنظر را درک نموده باشند. اعضا در طی جلسه به نوبت پیشنهادهای خود را اعلام و دبیر جلسه آنها را یادداشت مینماید. با این حال این روش قواعدی دارد که به این شرح میباشد:
1 – اظهار نظر آزاد و بیواسطه و هر چند غیرمعمول بلامانع است (از ایدههای غیرمعمول استقبال میشود).
2 – به هیچ اندیشه ای انتقاد نمیشود (انتقاد ممنوع است).
3 – حداکثر نظرات ارایه و جمعآوری میشود (تاکید بر کمیت نظرات و ایدههاست).
4 – تکوین نظرات در مدت معین صورت میگیرد (ایدهها ترکیب و بهبود پیدا میکنند).
شاید موضوع اتاق فکر، موضوع تازه و نویی به نظر نرسد اما نقش ارزشمند اتاقهای فکر در تعاملات سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی و تاثیر مثبت آن در توسعه و ارتقای سازمانها، بهویژه سازمانهای ارایه دهنده خدمات به قشرهای متفاوت جامعه، باعث شده است که این تشکیلات غیرساختارمند گذشته، امروزه جایگاهی در ساختار سازمانها پیدا کند.
یکی از عادتهای بدی که دامنگیر جامعه ماست، عمل پیش از تفکر یا تفکر پس از عمل است که راه برون رفت از این سیکل معیوب، نهادینه سازی الگوی عمل مبتنی بر معرفت است. اتاق فکر، مغزی برای اندیشیدن، ذهنی برای پرواز کردن و فکری برای گشودن است. اتاق فکر عرصهای است که در آن خرد جمعی به منصه ظهور می رسد . در این فضا شرکتکنندگان درخصوص مسایل و موضوعات مورد بحث به اجماعی همگانی دست مییابند، چرا که در اینجا دیگر از روابط قدرت خبری نیست.
اتاقهای فکر چهار ویژگی عمده دارند:
1 – جمع اندیشی
2 – تولید فرآوردههای فکر و انتقال به مخاطب
3 – معطوف بودن کوششها به مسایل روز
4 – درگیر نشدن در مسایل اجرایی و تشریفات رسمی سیاستگزاری
در اینجا کمیت بسیار مهم بوده و از تعداد پیشنهادهای بیشتر استقبال میگردد، زیرا احتمال رسیدن به راه حل بهتر را افزایش میدهد. در این روش یک گروه 5 الی 15 نفره با حضور یک رییس (البته نه از نوع روسای خودمحور) برای اداره نمودن جلسه و یک دبیر برای ثبت پیشنهادهای صورت گرفته با استفاده از برخی ابزار و امکانات تشکیل جلسه میدهند.
دستور کار جلسه قبلا با وضوح کامل به اعضا اعلام میشود . باید مطمئن شد تمامی اعضای گروه موضوع موردنظر را درک نموده باشند. اعضا در طی جلسه به نوبت پیشنهادهای خود را اعلام و دبیر جلسه آنها را یادداشت مینماید. با این حال این روش قواعدی دارد که به این شرح میباشد:
1 – اظهار نظر آزاد و بیواسطه و هر چند غیرمعمول بلامانع است (از ایدههای غیرمعمول استقبال میشود).
2 – به هیچ اندیشه ای انتقاد نمیشود (انتقاد ممنوع است).
3 – حداکثر نظرات ارایه و جمعآوری میشود (تاکید بر کمیت نظرات و ایدههاست).
4 – تکوین نظرات در مدت معین صورت میگیرد (ایدهها ترکیب و بهبود پیدا میکنند).
✳️مدیرت زمان
🔸مدیریت زمان عمل یا فرایند طراحی و به کارگیری کنترل آگاهانه بر روی زمانی است که صرف فعالیت های مشخص میشود، به خصوص به منظور افزایش اثر بخشی، کارایی یا باروری
در طول تاریخ، زمان و ابعاد مختلف آن، مورد توجه انواع تمدنها بوده و امروزه این توجه بیش از پیش وجود دارد. به گونهای که فناوریهای نو، محیطی فراهم آوردهاند که تقریباً در کوتاه مدت میتوان به اطلاعات بیشماری دسترسی پیدا کرده و کارها را بسیار سریع تر و آسان تر از پیش انجام داد. با این وجود، تمایل سرعت عمل در انجام کارها روز به روز بیشتر میشود. با چنین تمایلی این احساس در افراد به وجود میآید که از زمان عقب مانده و نمیتوانند از آن به طور مؤثر بهرهمند شوند؛ و سیر تاریخی نشان داده است که ضعف در مدیریت زمان، یک مسئله قدیمی است. مسئلهای که فناوری آن را به وجود نیاورده و قادر به حل آن نمیباشد. در شرایطی که ابزار بیشتری برای مدیریت زمان در اختیار داریم و فرایندهای اداری، کمتر دستخوش کاغذ و ملزومات غیر لازم قرار میگیرد، مدیریت ضعف زمان را نمیتوان پنهان نمود و اثر بخشی بیشتری مورد نیاز است. زیرا برای موفقیت بیشتر، چه در زندگی شخصی و چه در زندگی حرفهای نیازمند بکارگیری راهبردهای مدیریت زمان میباشیم. این راهبردها برای استفادهٔ بهینه از وقت تنظیم شده و به عنوان روشهایی برای پایش و کنترل زمان به کار میرود. با استفاده مؤثر از زمان میتوان اهداف را مشخص و وظایف و فعالیتها را برنامه ریزی و اولویت بندی نمود. با برنامهریزی و اختصاص زمان، درک افراد از زمان در دسترس، افزایش یافته و در نتیجه میتوانند از زمان خود به صورت هدفمند و سازمان یافته بهرهمند شدند. اولویت بندی امور و اختصاص زمان مشخص به هر فعالیت، موجب میشود وظایف گوناگون به موقع انجام گیرد. پس با استفاده از روشهای مدیریت زمان، بینش افراد در مورد نحوه استفاده از زمان بیشتر شده، تخمین دقیق تری از مدت زمان لازم جهت انجام کارها به دست میآورند و در مجموع نتایج بهتری حاصل می شود.
🔸برخی نتایج حاصل از شیوههای مختلف مدیریت زمان عبارتند از:
1- آمادهسازی برای برنامه ریزی آگاهانه
2- یادآوری در انجام امور
3- سامان بخشیدن به افکار و فعالیتها
4- انجام امور در زمان تعیین شده
5- ایجاد انگیزه لازم برای انجام کار
6- متمرکز ساختن توجه فرد به اولویتها
7- جلوگیری از اتلاف وقت و امور غیر ضروری
8- سرعت در پیشرفت و ارتقاء عملکرد شخصی
9- کاهش فشار روزانه و در نتیجه افزایش سلامت روان
10- افزایش کارایی، سازماندهی و بهره وری
در مجموع با اجرای مدیریت زمان، برنامه ریزی و پایش، پیامدهای واقع بینانه تری حاصل و همه چیز به شکل مؤثر تر انجام میشود.
🔸مدیریت زمان عمل یا فرایند طراحی و به کارگیری کنترل آگاهانه بر روی زمانی است که صرف فعالیت های مشخص میشود، به خصوص به منظور افزایش اثر بخشی، کارایی یا باروری
در طول تاریخ، زمان و ابعاد مختلف آن، مورد توجه انواع تمدنها بوده و امروزه این توجه بیش از پیش وجود دارد. به گونهای که فناوریهای نو، محیطی فراهم آوردهاند که تقریباً در کوتاه مدت میتوان به اطلاعات بیشماری دسترسی پیدا کرده و کارها را بسیار سریع تر و آسان تر از پیش انجام داد. با این وجود، تمایل سرعت عمل در انجام کارها روز به روز بیشتر میشود. با چنین تمایلی این احساس در افراد به وجود میآید که از زمان عقب مانده و نمیتوانند از آن به طور مؤثر بهرهمند شوند؛ و سیر تاریخی نشان داده است که ضعف در مدیریت زمان، یک مسئله قدیمی است. مسئلهای که فناوری آن را به وجود نیاورده و قادر به حل آن نمیباشد. در شرایطی که ابزار بیشتری برای مدیریت زمان در اختیار داریم و فرایندهای اداری، کمتر دستخوش کاغذ و ملزومات غیر لازم قرار میگیرد، مدیریت ضعف زمان را نمیتوان پنهان نمود و اثر بخشی بیشتری مورد نیاز است. زیرا برای موفقیت بیشتر، چه در زندگی شخصی و چه در زندگی حرفهای نیازمند بکارگیری راهبردهای مدیریت زمان میباشیم. این راهبردها برای استفادهٔ بهینه از وقت تنظیم شده و به عنوان روشهایی برای پایش و کنترل زمان به کار میرود. با استفاده مؤثر از زمان میتوان اهداف را مشخص و وظایف و فعالیتها را برنامه ریزی و اولویت بندی نمود. با برنامهریزی و اختصاص زمان، درک افراد از زمان در دسترس، افزایش یافته و در نتیجه میتوانند از زمان خود به صورت هدفمند و سازمان یافته بهرهمند شدند. اولویت بندی امور و اختصاص زمان مشخص به هر فعالیت، موجب میشود وظایف گوناگون به موقع انجام گیرد. پس با استفاده از روشهای مدیریت زمان، بینش افراد در مورد نحوه استفاده از زمان بیشتر شده، تخمین دقیق تری از مدت زمان لازم جهت انجام کارها به دست میآورند و در مجموع نتایج بهتری حاصل می شود.
🔸برخی نتایج حاصل از شیوههای مختلف مدیریت زمان عبارتند از:
1- آمادهسازی برای برنامه ریزی آگاهانه
2- یادآوری در انجام امور
3- سامان بخشیدن به افکار و فعالیتها
4- انجام امور در زمان تعیین شده
5- ایجاد انگیزه لازم برای انجام کار
6- متمرکز ساختن توجه فرد به اولویتها
7- جلوگیری از اتلاف وقت و امور غیر ضروری
8- سرعت در پیشرفت و ارتقاء عملکرد شخصی
9- کاهش فشار روزانه و در نتیجه افزایش سلامت روان
10- افزایش کارایی، سازماندهی و بهره وری
در مجموع با اجرای مدیریت زمان، برنامه ریزی و پایش، پیامدهای واقع بینانه تری حاصل و همه چیز به شکل مؤثر تر انجام میشود.
✳️ چرا مدیران منابع انسانی باید در برنامه ریزی استراتژیک دخیل باشند؟
در بازاری که رقابت بر سر نخبگان مشخصه ویژه آن است. مدیران منابع انسانی می توانند و باید بر تصمیمات اساسی سازمان موثر باشند. از استخدام و آموزش افراد تا استراتژی های نگهداشت نیروی انسانی، انتظار می رود متخصصان منابع انسانی راه حل هایی ارایه کننند که شرکت را در نیل به اهدافش یاری کند. درنظرسنجی سایت CareerBuilder از رهبران شرکت هایی با درآمد حداقل 50 میلیون دلار، 65 درصد آنها معتقد بودند که نظریات مدیران منابع انسانی امروزه از اهمیت بیشتری برخوردار است. و 73 درصد آنها اطلاعات رسیده از مدیران منابع انسانی را در تدوین استراتژیهای سازمانی خود بکار می گرفتند.
چرا امروزه مدیران عامل اهمیت بیشتری به نظریات مدیران منابع انسانی میدهند. در دنیای پس از رکود امروز و در فضای به شدن رقابتی حاکم چه رخدادهایی باعث شده است تا مباحث منابع انسانی بیش از گذشته در فرآیند تدوین استراتژی سازمان دخیل شوند. مهمترین مساله بینش مدیران منابع انسانی و اطلاعات آنها برای جذب نخبگان و بهینه سازی استفاده از سرمایه های انسانی است. آنها فرهنگ سازمان را درک می کنند و از گذشته تلاش می کنند تا نیروی انسانی را برای تحقق اهداف سازمان آماده کنند.
هنوز قانع نشده اید؟ در ادامه سه دلیل اصلی که مدیران عامل از اطلاعات منابع انسانی و مدیران آن بهره می گیرند آمده است.
👈آنها می دانند که در کجای سازمان، شکاف های مهارتی وجود دارد.
شکاف مهارتی برای بسیاری از سازمانها مساله مهمی است. حتی در یک نظر سنجی سال 2015، 50 درصد شرکت کننده ادعا کردند که این موضوع مهمترین مساله حال حاضر سازمان آنهاست. این موضوع باعث میشود شرکتهای زیادی تلاش کنند تا با جذب نیروهای متخصص، بتوانند بر این مساله فایق آیند.
مدیران منابع انسانی هر روز با این مساله درگیرند. آنها درخط مقدم جنگ بر سر نیروی انسانی نخبه اند و از اینرو میدانند در کدام بخش های مساله مهارت ها وجود دارد. به همین دلیل دانش آنها اهمیت بسیار زیادی در تدوین برنامه های استراتژیک دارد.
با وارد نمودن مدیران منابع انسانی در برنامه ریزی های کلان، مدیران عامل توصیه های بسیار برجسته ای در مورد کمبود مهارت در شرکت و روش های حل و فصل آن از طریق برنامه های مدیریت استعدادها و برنامه ریزی جانشین پروری دریافت میکنند.
چه برنامه توسعه نیروی انسانی داخل شرکت مد نظر باشد و چه تشکیل تیم های یادگیری سازمانی در برنامه قرار داشته باشد، مدیران منابع انسانی در بهترین موقعیت برای ارایه راهکار به مدیران عامل و برنامه ریزان استراتژیک سازمان قراردارند تا بتوانند شکاف های مهارتی سازمان را نشان داده و به تحقق اهداف سازمان کمک کنند.
👈آنها می توانند به بهبود کارایی افراد در سرتاسر سازمان کمک کنند.
در زمانی که بر اساس تحقیقات موسسه گالوپ، تنها یک سوم از افراد در ایالات متحده و 13 درصد افراد در سرتاسر جهان مشتاق و درگیر شغلشان هستند، چگونگی مدیریت افراد بیش از هر زمان دیگری مهم است. مدیران منابع انسانی میدانند که در کجای سازمان ممکن است خروج نیروی انسانی رخ دهد. آنها می دانند که جابجایی نیروی انسانی یکی از مهمترین مسایلی است که امروزه سازمان ها گرفتار آنند. از آنجا که جایجایی نیروی انسانی یکی از پرهزینه ترین رخدادهای سازمان های امروزی است، دانش مدیران منابع انسانی در این مورد می تواند بسیار حیاتی باشد.
وقتی مدیرعامل مدیران منابع انسانی را برای بحث در مورد نیروی انسانی دعوت می کند، می توان تصمیمات بهتری در مورد این موضوع مهم و بهبود بهره وری نیروی انسانی گرفت.
👈 آنها می توانند اطلاعات کاملی برای جذب مناسب نیروی انسانی بدهند.
50 درصد میران عامل معتقدند که بدلیل سیاست های ناکارآمد جذب نیروی انسانی، هزینه های زیادی متحمل شده اند، مدیران منابع انسانی در این مورد میتوانند حلال مشکل باشند.
امروزه مدیران منابع انسانی با تحلیل سنجه های عملیاتی افرد سازمان می توانند کارایی فرآیندهای جذب را مشخص کنند. با کمک نرم افزارهای تحلیلی تیم منابع انسانی میتواند راه حل های عملی ارایه دهد که فرآیندهای ناکارآمد را کاهش دهد. این تحلیل های مبتنی بر اطلاعات میتواند در برنامه ریزی استراتژیک سازمان و در کمک به مدیرعامل و سایر مدیران مورد استفاده قرار گرفته و منجر به توسعه برنامه هایی شود که افرادی با مهارتها و تجربیاتی در راستای اهداف شرکت جذب نماید.
در بازاری که رقابت بر سر نخبگان مشخصه ویژه آن است. مدیران منابع انسانی می توانند و باید بر تصمیمات اساسی سازمان موثر باشند. از استخدام و آموزش افراد تا استراتژی های نگهداشت نیروی انسانی، انتظار می رود متخصصان منابع انسانی راه حل هایی ارایه کننند که شرکت را در نیل به اهدافش یاری کند. درنظرسنجی سایت CareerBuilder از رهبران شرکت هایی با درآمد حداقل 50 میلیون دلار، 65 درصد آنها معتقد بودند که نظریات مدیران منابع انسانی امروزه از اهمیت بیشتری برخوردار است. و 73 درصد آنها اطلاعات رسیده از مدیران منابع انسانی را در تدوین استراتژیهای سازمانی خود بکار می گرفتند.
چرا امروزه مدیران عامل اهمیت بیشتری به نظریات مدیران منابع انسانی میدهند. در دنیای پس از رکود امروز و در فضای به شدن رقابتی حاکم چه رخدادهایی باعث شده است تا مباحث منابع انسانی بیش از گذشته در فرآیند تدوین استراتژی سازمان دخیل شوند. مهمترین مساله بینش مدیران منابع انسانی و اطلاعات آنها برای جذب نخبگان و بهینه سازی استفاده از سرمایه های انسانی است. آنها فرهنگ سازمان را درک می کنند و از گذشته تلاش می کنند تا نیروی انسانی را برای تحقق اهداف سازمان آماده کنند.
هنوز قانع نشده اید؟ در ادامه سه دلیل اصلی که مدیران عامل از اطلاعات منابع انسانی و مدیران آن بهره می گیرند آمده است.
👈آنها می دانند که در کجای سازمان، شکاف های مهارتی وجود دارد.
شکاف مهارتی برای بسیاری از سازمانها مساله مهمی است. حتی در یک نظر سنجی سال 2015، 50 درصد شرکت کننده ادعا کردند که این موضوع مهمترین مساله حال حاضر سازمان آنهاست. این موضوع باعث میشود شرکتهای زیادی تلاش کنند تا با جذب نیروهای متخصص، بتوانند بر این مساله فایق آیند.
مدیران منابع انسانی هر روز با این مساله درگیرند. آنها درخط مقدم جنگ بر سر نیروی انسانی نخبه اند و از اینرو میدانند در کدام بخش های مساله مهارت ها وجود دارد. به همین دلیل دانش آنها اهمیت بسیار زیادی در تدوین برنامه های استراتژیک دارد.
با وارد نمودن مدیران منابع انسانی در برنامه ریزی های کلان، مدیران عامل توصیه های بسیار برجسته ای در مورد کمبود مهارت در شرکت و روش های حل و فصل آن از طریق برنامه های مدیریت استعدادها و برنامه ریزی جانشین پروری دریافت میکنند.
چه برنامه توسعه نیروی انسانی داخل شرکت مد نظر باشد و چه تشکیل تیم های یادگیری سازمانی در برنامه قرار داشته باشد، مدیران منابع انسانی در بهترین موقعیت برای ارایه راهکار به مدیران عامل و برنامه ریزان استراتژیک سازمان قراردارند تا بتوانند شکاف های مهارتی سازمان را نشان داده و به تحقق اهداف سازمان کمک کنند.
👈آنها می توانند به بهبود کارایی افراد در سرتاسر سازمان کمک کنند.
در زمانی که بر اساس تحقیقات موسسه گالوپ، تنها یک سوم از افراد در ایالات متحده و 13 درصد افراد در سرتاسر جهان مشتاق و درگیر شغلشان هستند، چگونگی مدیریت افراد بیش از هر زمان دیگری مهم است. مدیران منابع انسانی میدانند که در کجای سازمان ممکن است خروج نیروی انسانی رخ دهد. آنها می دانند که جابجایی نیروی انسانی یکی از مهمترین مسایلی است که امروزه سازمان ها گرفتار آنند. از آنجا که جایجایی نیروی انسانی یکی از پرهزینه ترین رخدادهای سازمان های امروزی است، دانش مدیران منابع انسانی در این مورد می تواند بسیار حیاتی باشد.
وقتی مدیرعامل مدیران منابع انسانی را برای بحث در مورد نیروی انسانی دعوت می کند، می توان تصمیمات بهتری در مورد این موضوع مهم و بهبود بهره وری نیروی انسانی گرفت.
👈 آنها می توانند اطلاعات کاملی برای جذب مناسب نیروی انسانی بدهند.
50 درصد میران عامل معتقدند که بدلیل سیاست های ناکارآمد جذب نیروی انسانی، هزینه های زیادی متحمل شده اند، مدیران منابع انسانی در این مورد میتوانند حلال مشکل باشند.
امروزه مدیران منابع انسانی با تحلیل سنجه های عملیاتی افرد سازمان می توانند کارایی فرآیندهای جذب را مشخص کنند. با کمک نرم افزارهای تحلیلی تیم منابع انسانی میتواند راه حل های عملی ارایه دهد که فرآیندهای ناکارآمد را کاهش دهد. این تحلیل های مبتنی بر اطلاعات میتواند در برنامه ریزی استراتژیک سازمان و در کمک به مدیرعامل و سایر مدیران مورد استفاده قرار گرفته و منجر به توسعه برنامه هایی شود که افرادی با مهارتها و تجربیاتی در راستای اهداف شرکت جذب نماید.
✳️گاهی احساس آرامش به معنای تصمیم فاجعه آمیزست!
از تصمیم خود راضی هستید؟ آیا احساس آرامش می کنید؟ لحظه ای صبر کنید!
ما انسان ها تمایل داریم که اندیشه و اقدام اکثریت را دنبال کنیم. تمایل به اتخاذ نظر و رفتار اکثریت برای احساس امنیت بیشتر و جلوگیری از تنش است که از نشانه های پدیده ای به نام «ذهنیت جمعی» است.
تا به حال شده است از خودتان بپرسید چرا این مدل مو (با این که زشت است) محبوبیت پیدا کرده است یا شلوارهای خاص و زشت این چنین رواج پیدا کرده است؟
لباس، اتومبیل، سرگرمی ها، مد، ... و برخی چیزهایی که غیر جذاب و حتی گاهی نیز زشت هستند، در برخی موارد با اقبال بسیار زیاد مواجه می شوند و این بخاطر ذهنیت جمعی است.
ما تمایل داریم که از جمع تبعیت کنیم. چرا که اینگونه آرامش بیشتری داریم. حتی اگر بعدها هم معلوم شد که این انتخاب اشتباه بوده است، ما آرامش خواهیم داشت! چرا؟ چون می گوییم که دیگران نیز همین اشتباه را انجام دادند.
چون همه ادامه تحصیل می دهند من هم ادامه تحصیل می دهم.
چون همه شاگرد اول ها به رشته برق می روند من هم ....
چون همه سازمان ها ایزو دارند من هم
چون همه کشورها ....
👀👈نگاه راهبردی:
1- سرنوشت ما وابسته به انتخاب ها و تصمیم های ماست.
2- همه تصمیمات و انتخاب های ما هم اهمیت نیستند برخی مهم ترند (راهبردی اند) و برخی کم اهمیت تر.
3- تمایل به جمعیت و اکثریت یک تمایل ناخودآگاه است و ما نمی توانیم در همه تصمیمات آن را محدود و مدیریت کنیم.
بنابراین پیشنهاد می شود:
در تصمیمات استراتژیک (راهبردی)، حتما انتخاب خود را بررسی کنیم که آیا به خاطر آن که همرنگ جماعت شویم یک گزینه را انتخاب کرده ایم یا اینکه واقعا آن گزینه توجیه دارد؟ آیا یک گزینه عقلایی است یا اینکه در ما احساس آرامش می کند؟ احساس آرامش لزوما به معنای تصمیم درست نیست!
از تصمیم خود راضی هستید؟ آیا احساس آرامش می کنید؟ لحظه ای صبر کنید!
ما انسان ها تمایل داریم که اندیشه و اقدام اکثریت را دنبال کنیم. تمایل به اتخاذ نظر و رفتار اکثریت برای احساس امنیت بیشتر و جلوگیری از تنش است که از نشانه های پدیده ای به نام «ذهنیت جمعی» است.
تا به حال شده است از خودتان بپرسید چرا این مدل مو (با این که زشت است) محبوبیت پیدا کرده است یا شلوارهای خاص و زشت این چنین رواج پیدا کرده است؟
لباس، اتومبیل، سرگرمی ها، مد، ... و برخی چیزهایی که غیر جذاب و حتی گاهی نیز زشت هستند، در برخی موارد با اقبال بسیار زیاد مواجه می شوند و این بخاطر ذهنیت جمعی است.
ما تمایل داریم که از جمع تبعیت کنیم. چرا که اینگونه آرامش بیشتری داریم. حتی اگر بعدها هم معلوم شد که این انتخاب اشتباه بوده است، ما آرامش خواهیم داشت! چرا؟ چون می گوییم که دیگران نیز همین اشتباه را انجام دادند.
چون همه ادامه تحصیل می دهند من هم ادامه تحصیل می دهم.
چون همه شاگرد اول ها به رشته برق می روند من هم ....
چون همه سازمان ها ایزو دارند من هم
چون همه کشورها ....
👀👈نگاه راهبردی:
1- سرنوشت ما وابسته به انتخاب ها و تصمیم های ماست.
2- همه تصمیمات و انتخاب های ما هم اهمیت نیستند برخی مهم ترند (راهبردی اند) و برخی کم اهمیت تر.
3- تمایل به جمعیت و اکثریت یک تمایل ناخودآگاه است و ما نمی توانیم در همه تصمیمات آن را محدود و مدیریت کنیم.
بنابراین پیشنهاد می شود:
در تصمیمات استراتژیک (راهبردی)، حتما انتخاب خود را بررسی کنیم که آیا به خاطر آن که همرنگ جماعت شویم یک گزینه را انتخاب کرده ایم یا اینکه واقعا آن گزینه توجیه دارد؟ آیا یک گزینه عقلایی است یا اینکه در ما احساس آرامش می کند؟ احساس آرامش لزوما به معنای تصمیم درست نیست!