مدیریت اجرایی
3.04K subscribers
12.9K photos
788 videos
1.32K files
4.6K links
ارایه به روز ترین اطلاعات ، دانش، مهارت وتوانایی در خصوص مدیریت ،سازمان واقتصاد زیر نظر دکتر امیرصادقی(پژوهشگر،مشاور و مدرس درزمینه کسب وکار) تاسیس کانال ۲۰۱۵
(۰۹۱۲۳۱۱۶۴۷۳) تلفن همراه
Download Telegram
مدل شبیه سازی ارایه بازخور با ساندویچ
✳️ارائه بازخوردهای سخت!

همه مدیران و رهبران با ارائه بازخورد، احساس راحتی نمی‌کنند. به خصوص زمانی که بازخورد از نوعی منفی است، این کار برای مدیران دشوارتر می‌شود. ترس از خدشه‌دار کردن و آسیب زدن به احساس کارکنان و امکان بالقوه ناراحت شدن کارکنان، دلیلی است که مدیران را از ارائه بازخوردهای منفی باز می‌دارد. اما، نباید فراموش کرد که افراد، تشنه بازخورد هستند. به همین دلیل، ارائه باخورد در زمان مناسب، اغلب بسیار حائز اهمیت است. اگر جزء کسانی هستید که مجبورید، بازخوردهای سخت به کارکنان ارائه کنید، این نکات را در نظر بگیرید:
1. رک و صریح، اما مهربان باشید. حالت خصمانه به خود نگیرید. سعی کنید رفتارها و زبان بدن مطلوبِ شما بیانگر منظورتان باشد.
گوش کنید. این کار سبب ایجاد شرایطی می‌شود که هر دو طرف احساس احترام می‌کنند.

2. بازخورد را شخصی نکنید. کینه‌توزی و لجبازی، در ارائه بازخورد، سم هستند! اگر چنین احساساتی به شما دست داد، سعی کنید با فنون مدیریت استرس، و مدیریت احساسات، این احساس‌های بد را از خود دور کنید.

3. حاضر باشید. پس از ارائه بازخورد، جلسه را ترک نکنید، حاضر باشید و به حرف‌های طرف مقابل گوش دهید.

4. الهام‌بخش خوبی باشید. سعی کنید در آخر بازخورد، با ایفای نقش الهام‌بخشی، انگیزه بهبود شرایط و رفتارهایی که دلیل ارائه بازخورد توسط شما بوده‌اند را در طرف مقابل ایجاد کنید.

باید از ۱۰ اشتباه ناشیانه در ارائه بازخورد، دوری کنید و با رعایت نکات فوق، جلسه بازخورد را تبدیل به نوعی جلسه ارتباطی اثربخش کنید.
✳️رقابت و نوآوری

روزی کلاه فروشی از جنگلی می گذشت. تصمیم گرفت زیر درخت مدتی استراحت کند. کلاه ها را کنار گذاشت و خوابید. وقتی بیدار شد متوجه شد که کلاه ها نیست. بالای سرش را نگاه کرد. تعدادی میمون را دید که کلاه ها را برداشته اند.
فكر كرد كه چگونه كلاه ها را پس بگيرد. در حال فكر كردن سرش را خاراند و ديد كه ميمون ها همين كار را كردند. او كلاه را از سرش برداشت و ديد كه ميمون ها هم از او تقليد كردند. به فكرش رسيد كه كلاه خود را روي زمين پرت كند. اين كار را كرد و ديد ميمون ها هم كلاه ها را به طرف زمين پرت كردند. او همه كلاه ها را جمع كرد و روانه شهر شد.
سال هاي بعد نوه او هم كلاه فروش شد. پدربزرگ اين داستان را براي نوه اش تعريف كرد و تاكيد كرد كه اگر چنين وضعي برايش پيش آمد چگونه برخورد كند. يك روز كه او از همان جنگل می گذشت در زير درختي استراحت كرد و همان قضيه برايش اتفاق افتاد. او شروع به خاراندن سرش كرد. ميمون ها هم همان كار را كردند. او كلاهش را برداشت، ميمون ها هم اين كار را كردند. نهايتاً كلاهش را بر روي زمين انداخت ولي ميمون ها اين كار را نكردند. يكي از ميمون ها از درخت پايين آمد و كلاه را از سرش برداشت و در گوشي محكمي به او زد و گفت: فكر مي كني فقط تو پدر بزرگ داري.

🔸اگر زماني كه ديگران پيش مي روند ما در فكر حفظ وضع موجود خودمان باشيم در واقع عقب رفته ايم. بخواهيم يا نخواهيم رقابت سكون ندارد.
✳️فراگیری گوش دادن اثربخش، کاری دشوار، اما موثر؛

قواعدی که کمک می کند مدیران شنوندگان فعالی شوند:
☑ همیشه به شنیدن علاقه‌مند باشید.
☑ به جای حرف زدن بپرسید.
☑ به زبان بدنی طرف مقابل توجه کنید.
☑ ابتدا اجازه دهید طرف مقابل حرفهای خود را بزند.
☑ حرف طرف مقابل را قطع نکنید.
☑ از بروز عوامل حواس پرت کن، جلوگیری کنید.
☑ همه نکته‌ها و مسایل را یادداشت کنید.
☑ صحبت کردن و شنیدن همزمان، غیر ممکن است.
☑ عصبی نشوید.
✳️"ارزيابي عملكرد در ١٠ دقيقه"

یافته‌های پژوهش‌ها حاکی از آن هستند که روش‌های سنتی ارزیابی عملکرد، بیش از این از کارایی مورد نیاز برخوردار نیستند. این روند تا حدی است که اکنون بسیاری از شرکت‌های معتبر از رتبه‌بندی عملکرد کارکنان فرار می‌کنند!
یکی از بزرگ‌ترین مسائل روش‌های ارزیابی عملکرد سنتی، آن است که نیازمند تخصیص زمان زیاد برای اجرای آن‌ها هستند. هرچند ارائه بازخورهای منظم هنوز هم وجود دارد، اما ارزیابی‌های رسمی بسیار زمان‌بر هستند. یکی از روش‌های سریع، اما اثربخش، روش ارزیابی عملکرد در ۱۰ دقیقه است.
مونا پَتِل (Mona Patel) این روش را با نام «Tough Love Review» معرفی می‌کند. این روش، سه مرحله ساده ذیل را دارد:

١) برگه سفیدی بردارید و در آن جدولی با سه ستون رسم کنید. ستون نخست، نام فردی که می‌خواهید عملکردش را ارزیابی کنید را بنویسید. در ستون‌ دوم، با عنوان «ضعیف»، عبارت‌هایی بنویسید که در آن‌ها کارمند مورد نظر کوتاهی کرده است یا عملکردی ضعیفی داشته است. در ستون سوم، با عنوان «خوب» عبارت‌هایی را بنویسید که فرد مورد نظر در آن‌ها خوب عمل کرده است.

٢) در خلال ارزیابی، اذعان کنید که هدف شما دیدن و بررسی هر دو جنبه مثبت و منفی عملکرد فرد است و می‌خواهید زمینه‌های بهبود را پیدا کنید. باید مطمئن شوید که کارکنان از این موضوع آگاه شده‌اند که این پیام شما را دریافت کرده‌اند که قصد شما کمک به آن‌هاست. سپس از فرد بخواهید که ترجیحش را درباره نحوه دریافت بازخور، بگوید. اینکه دوست دارد نخست درباره موارد ضعیف صحبت کنید یا آنکه ترجیح می‌دهد ابتدا موارد خوب، مطرح شود؟ همچنین سعی کنید بدانید که فرد دوست دارد بازخور شما صریح و مستقیم باشد یا ضمنی و غیرمستقیم.

٣) پس از آن که همه نکات مورد نظر را در برگه خود یادداشت کردید، از دقایقی که باقی مانده است، برای شنیدن سخنان و پاسخ‌های طرف مقابل استفاده کنید. حرف‌های او را بشنوید و حول ارزیابی‌ای که انجام داده‌اید، اهدافی واقعی برای بهبود عملکرد آتی تعیین کنید.
✳️تفاوت ریسک و عدم قطعیت

مفاهیم مدیریتی

دو جعبه داریم. جعبه الف حاوی صد توپ است، پنجاه تا قرمز و پنجاه تا مشکی. جعبه ب هم صد تا توپ دارد، اما نمی دانی چندتای شان قرمزند و چندتای شان مشکی. اگر بدون نگاه کردن یکی از جعبه ها را برداری و توپ قرمز از آن بیرون بیاوری، صد دلار برنده می شوی. کدام جعبه را انتخاب می کنی؟ الف یا ب؟ اکثر مردم جعبه الف را انتخاب می کنند.

بیایید با همین جعبه ها یکبار دیگر بازی کنیم. این دفعه اگر توپ مشکی برداری، صد دلار می بری. الان سراغ کدام جعبه می روی؟ اغلب مردم دوباره جعبه الف را انتخاب می کنند. اما این غیر منطقی است! در دور اول، تو فرض کردی جعبه ب توپ قرمز کمتر (و توپ مشکی بیشتری) دارد. بنابراین، به لحاظ منطقی باید این بار جعبه ب را انتخاب کنی. نگران نباش. بر خلاف انتظار در این خطا تنها نیستی. به این نتیجه پارادوکس السبرگ می گویند که به احترام دانیل السبرگ (Daniel Ellsberg)، روان شناس سابق هاروارد، این طور نامگذاری شده است. پارادوکس السبرگ به طور تجربی ثابت می کند ما احتمالات معلوم را به احتمالات نامعلوم ترجیح می دهیم. بنابراین به مباحث ریسک و عدم قطعیت (یا ابهام) و تفاوت بین آنها می رسیم.

ریسک یعنی این که احتمالات معلوم اند. عدم قطعیت یعنی احتمالات نامعلوم اند. بر اساس ریسک، شما می توانید تصمیم بگیرید قمار بکنید یا نه، اما در قلمرو عدم قطعیت اتخاذ تصمیم بسیار دشوارتر است. واژه های ریسک و عدم قطعیت به اندازه کاپوچینو و اسپرسو اشتباه گرفته می شوند، البته با عواقب جدی تر. تو با ریسک می توانی محاسباتت را انجام بدهی، ولی با عدم قطعیت نمی توانی. دانش سیصد ساله ریسک، آمار نامیده می شود. استادان فراوانی با آن سروکار دارند، اما حتی یک کتاب درسی هم درباره موضوع عدم قطعیت وجود ندارد. به همین دلیل، تلاش می کنیم عدم قطعیت را در طبقه بندی های ریسک وارد کنیم، اما واقعاً جایی برایش نیست. به این دو مثال دقت کن: یکی درباره پزشکی (که صدق می کند) و یکی از اقتصاد (که صدق نمی کند).

میلیاردها انسان روی زمین زندگی می کنند. اندام های ما تفاوت زیادی با هم ندارند. همه مان قامت تقریباً یکسانی داریم (قد هیچ کس سی متر نیست) و سن و سال مشابه (هیچ کس ده هزار سال یا یک هزارم ثانیه عمر نمی­ کند). اغلب ما دو چشم، چهار دریچه قلب و سی و دو دندان داریم. در واقع، متجانس هستیم؛ شبیه به همدیگر، همان طور که موش ها شبیه هم اند. به همین دلیل، بیماری های مشابهی هم وجود دارند و کاملاً منطقی است اگر مثلاً بگوییم «سی درصد ریسک وجود دارد که به خاطر سرطان بمیری.»

به عبارت دیگر، این ادعا بی معناست «سی درصد احتمال دارد ارزش یورو ظرف پنج سال آینده با کاهش مواجه شود.» چرا؟ چون اقتصاد در حوزه عدم قطعیت قرار می گیرد. میلیاردها واحد پولی قابل مقایسه وجود ندارد که از پیشینه تاریخی آنها بتوانیم چنین احتمالاتی را محاسبه کنیم. تفاوت بین ریسک و عدم قطعیت تفاوت بین بیمه عمر و قرارداد معاوضه اعتباری (CDS) را توصیف می کند. CDS نوعی سیاست بیمه ای در قبال مشکلات خاص مانند ناتوانی شرکت در پرداخت هاست. در مورد اول (بیمه عمر)، در حوزه قابل محاسبه ریسک هستیم؛ در مورد دوم (سی.دی.اس)، با عدم قطعیت مواجه ایم. این سردرگمی در ایجاد بحران مالی سال ۲۰۰۸ نقش داشت. اگر چنین عباراتی را شنیدید، نگران نشوید «ریسک تورم حاد فلان درصد است» یا «ریسک ارزش خالص دارایی بهمان است».

برای اجتناب از قضاوت عجولانه، باید یاد بگیری عدم قطعیت را تحمل کنی، کار سختی است و نمی توانی همواره بر آن تأثیر بگذاری. آمیگدال تو نقشی حیاتی ایفا می کند. آمیگدال منطقه ای به اندازه بادام در وسط مغز انسان است که مسئولیت پردازش احساسات و خاطرات را بر عهده دارد. بسته به ساختار آمیگدال ذهنت، عدم قطعیت را آسان تر یا دشوارتر تحمل می کنی. این به خصوص در جهت گیری های سیاسی ات آشکار است. هر چه از عدم قطعیت متنفرتر باشی، محافظه کارانه تر رأی می دهی. دیدگاه های سیاسی تو تا حدی ریشه های بیولوژیکی هم دارند.

در هر دو حالت، هر کسی که امیدوار است شفاف فکر کند باید تفاوت بین ریسک و عدم قطعیت را متوجه بشود. فقط در چند حوزه محدود می توانیم روی احتمالات حساب کنیم: کازینوها، پرتاپ سکه و کتاب های احتمالات. اغلب اوقات با مشکل عدم قطعیت مواجه ایم. یاد بگیر با آن کنار بیایی.
✳️مدیریت بر خود

باورهای غیرمنطقی که ریشه تمام مشکلات انسان می باشند عبارتند از:

1. همه افراد جامعه باید مرا دوست بدارند و تأییدم کنند.

2. برای این‌که فردی ارزشمند و محبوب باشم، باید در همه زمینه‌ها توانمند و بالیاقت بوده، در همه عرصه‌ها باید پیشرفت کنم و دست‌آوردهای قابل توجهی کسب کنم.

3. جهان باید جایگاه عدل و انصاف بوده، همیشه باید با من خوب رفتار شود.

4. باورها و ارزش‌های دیگران باید مشابه باورها و ارزش‌های من باشد. دیگران باید کارها را همان‌طوری انجام دهند که من انجام می‌دهم.

5. افراد خاصی وجود دارند که بدذات و شرورند. آن‌ها باید برای رفتارهای زشت خود به‌شدت مذمت و تنبیه شوند.

6. من وقتی از عهده کاری به خوبی برنیایم، نمایانگر این است که آدم بدی هستم؛ یک شکست‌خورده و یک آدم احمق.

7. روزگار باید آن‌چه را من لازم دارم برایم فراهم سازد. زندگی بایست آسوده و راحت باشد. من نباید سختی بکشم یا رنج ببرم.

8. اگر امور و وقایع زندگی آن‌طور نباشد که من می‌خواهم، موجب نهایت بدبختی می‌شود و فاجعه‌انگیز خواهد بود. وقتی امور بر وفق مراد نباشد، احساس شادمانی و خرسندی در زندگی محال است.

9. اجتناب کردن از مشکلات، آسان‌تر از رویاروشدن با و حل و فصل نمودن آن‌هاست.

10. ناخشنودی و بدبختی من به‌وسیله عوامل بیرونی (خارج از کنترل من) به وجود آمده است.

11. اگر این احتمال وجود داشته باشد که واقعه ناگواری در زندگی من ممکن است رخ بدهد، از هم‌اکنون باید آماده باشم و بکوشم تا امکان به وقوع پیوستن آن‌ها را به تأخیر اندازم یا از آن‌ها جلوگیری کنم.

12. برای هر مشکل و مسئله‌ای همواره یک راه‌حل کامل و درست وجود دارد. اگر من نتوانم به آن راه‌حل دست یابم، بسیار وحشتناک و فاجعه‌آمیز خواهد بود.

13. تجارب و وقایع گذشته و تاریخچه زندگی‌ام تعیین‌کننده مطلق رفتارها و خصوصیات کنونی من هستند. اثر گذشته را در تعیین رفتارهای کنونی‌ام نمی‌توانم نادیده بگیرم.

#الیس این باورهای سیزده‌گانه را در چهار مقوله کلی طبقه‌بندی کرده است
به اعتقاد او چهار مقوله باور ناسالم، هسته مرکزی تمام مشکلات روان‌شناختی هر فرد را تشکیل می‌دهند:

1. پرتوقعی (انتظار غیرمنطقی)

2. فاجعه‌پنداری (وحشتناک دیدن وقایع)

3. سطح پایین تحمل ناکامی (بی‌تحملی)

4. کم‌ارزش شمردن خود (ناارزنده‌سازی خویشتن).
✳️کاواساکی نظریه پرداز مدیریت و از موسسان شرکت اپل، پدیده ای را در سازمان های اداری و صنعتی عنوان می کند که استیو جابز از آن به عنوان «انفجار نادانی» نام می برد!

این نظریه می گوید: مدیران درجه یک، کسانی را استخدام می کنند که از خودشان بهتر و تواناتر هستند؛ اما افراد درجه دو و پایین تر، با نگرانی از دست دادن جایگاه خود، افرادی از خود پایین تر را استخدام میکنند و همینطور نفرات رده های پایین تر نیز همین چرخه باطل را ادامه می دهند (چون مسلماً آنها هم نفرات درجه یک نیستند).
لذا پس از مدتی با موجی فراگیر از افراد ضعیف و ناتوان در ساختار سازمان مواجه می شوید که معدود افراد توانمند را نیز ناامید و فلج میکنند!

🔎⭕️نگاه راهبردی:
این نظریه را می شود هم در زندگی شخصی به کار برد، هم در راهبری سازمانی و هم در عرصه کشورداری:
از خودتان بپرسید آیا با کسانی دوست هستم، که از من باهوش ترند و مرا به نقد می کشند یا کسانی هستند که هم رده من یا پایین ترند و بیشتر مرا تایید می کنند؟
در سازمان، از خودتان بپرسید آیا از استخدام و بکارگیری کسانی که از من باهوش تر، مطلع تر و کاربلدتر هستم ترس دارم؟ آیا تعداد کسانی که از من باهوش تر هستند در سازمان من به تعداد انگشتان یک دست می رسد؟
در کشورداری از خود بپرسید آخرین باری که یکی از منتقدان باهوش خود مشورت یا کمک گرفته اید یا وی را به یک سمت کلیدی منصوب کرده اید کی بوده است؟ آیا از اینکه من از همه باهوش ترم لذت می برم یا اینکه از می توانم از باهوش ها بیشترین استفاده را بکنم خوشحالم؟
✳️جان کویینسی آدامز:

اگر اقدامات شما این انگیزه را در افراد ایجاد می کند که رویاهای بیشتری در ذهن بپرورانند، چیزهای بیشتری بیاموزند، بیشتر عمل کنند و بزرگ تر شوند، شما یک رهبر هستید.
✳️احساس غرور و سربلندی تزریق کنید

احساس غرور و سربلندي، احساس انرژی بخش و انگیزه بخشی است که وابسته به دستاوردها و موفقیت های فرد است هنگامی كه فرد تلاش می کند و كار ارزنده‌اي را به انجام مي‌ رساند كه مورد پذيرش سازمان، مدیر و دیگران است و مورد احترام قرار مي‌گيرد احساس سربلندی و سرافرازی مي‌کند. و اين وضعيت موجب می شود که فرد احساس کند که فرد مفیدی است و سازمان برایش ارزش قائل می شود و این احساس عزت نفس را در او تقویت می کند. سازمانی كه اعضاي آن تلاش می کنند که دستاوردهاي مثبت داشته باشند سازمانی قدرتمند است.
شما به عنوان یک مدیر همانگونه که در قبال دستاوردها، پيشرفت‌ها و موفقیتهایی كه به دست مي‌آورید احساس غرور و سربلندی مي‌كنید، باید تلاش کنید فضايي را به وجود آورید تا کارمندانتان نيز اینچنين احساسي را داشته باشند. باید آنچنان رفتار و برخوردی داشته باشید که کارمندانتان کاملا احساس کنند که آنها مايه غرور و سربلندی سازمان هستند.

🔴برای تزريق غرور به زيردستان باید موارد زیر را رعایت نموده و انجام دهید

✅ باید تلاش کنید که به كارمندان القا کنید که تلاشهايشان برای سازمان بسيار با اهميت و با معناست.

✅ برای آنها اهداف را مشخص و شفاف کنید سپس از مسير حركت آنها کنار بروید.

✅ دستور ندهید تنها جهت حركت را نشان دهید.

✅ برای کارمندان امنيت شغلي به ارمغان بیاورید بگذارید آنها ذهنشان از این مورد آزاد شود.

✅ ارتباطات روشن و شفافی با کارمندانتان داشته باشید
✳️ساده ، شفاف و رسا باشید

مدیران بسیاری را دیده ام که آنقدر آرام صحبت می کنند که در فاصله نیم متری آنها هم به سختی می توان صدای آنها را شنید چه برسد فهم منظور آنها... هنگامی که آرام صحبت می کنید نباید انتظار داشته باشید کارمندانتان منظورتان را فهمیده باشند نمی گویم داد بزنید بلکه باید با صدای رسا صحبت کنید تنظیم میزان بلندی صدا در موقعیت های مختلف یک مهارت است آن را بیاموزید.
همچنین تلاش کنید که منظورتان را با کمترین کلمات و در عین حال واضح و مستقیم بیان کنید توضیح و تفسیر های بی حاصل و از این شاخه به آن شاخه پریدن در گفتار و بیان سخنان بی ربط به هم، فقط شنونده را گیج و خسته می نماید ( تاکنون چند بار از مقدمه های بلند و توضیحات اضافی و بی ربط موجود در کتابها که تنها نقش پر کننده را دارند خسته شده اید؟) با اینکار شنونده رشته کلام را از دست می دهد و دقیقا متوجه منظور شما نمی‌شود. برای اینکار بهتر است پیش از آنکه شروع به صحبت کردن نمایید در مورد حرفهای خود فکر کنید این کار از صحبت بیش از حد و حاشیه جلوگیری می کند. اینکار نیاز به تمرین دارد تا به عنوان یک الگوی ذهنی ثبت گردد.
✳️ خودآگاهی را در خود پرورش دهید

یکی از مهارتهای پیشرفته و مهم یک مدیر موفق، توانایی شناخت تمامی توانایی ها و ناتوانایی های کارکنان است. او همچنین باید بر نحوه نفوذ در کارکنان و نحوه پذیرش از سوی آنها را بخوبی درک کند و بتواند با شناخت هر فرد سیستم رفتاری خود را هم با آن فرد همسان نماید تا در حد اعلای پذیرش قرار گیرد.
برای تسلط بر این موضوع مدیر باید خودآگاهی را در خود پرورش دهد خود آگاهی یعنی بر رفتارها و اعمال خود تسلط داشته و قابلیت تغییر آنها را در هر زمانی داشته باشد و در هر موقعیتی که قرار گرفت رفتار متناسب با آن موقعیت را انتخاب کند. این خودآگاهی باعث می شود تا مدیر، رفتارهایی را که مانع اثربخشی می شود، را حذف و یا تغییر دهد و بالعکس رفتارهایی را که موجب افزایش اثربخشی می شود، تقویت و گسترش دهد.
در صورتی که قصد دارید مدیر باشید ضروری است که برنامه ای جامع برای رشد شخصیتی خود تنظیم نمایید که بتوانید چند ماه و سال آنرا دنبال و به درجه ی اعلای خودآگاهی برسید چراکه شرط اول مدیریت موثر و ثمربخش برای تحول و دگرگونی سازمانها این است که مدیران در ابتدا خودشان را متحول کنند.
✳️ مدیر دائم الاولویت

باید بگویم این یکی از رایج ترین بیماریهاست و اولویت یکسان و مداوم گریبانگیر بسیاری از مدیران است. مدیرانی که مبتلا به این بیماری هستند هر دستور و هر برنامه و فعالیتی را حائز حداکثر اهمیت و دارای الویت یک می دانند به این ترتیب کلیه دستورهایی که در طول روز و هفته اعلام می شود الویت یک است... واقعا این الویت نسبت به چیست وقتی همه چیز الویت یک است. تکیه کلام این مدیران این است که "واقعا همه الویت هستند نمی شود گفت کدام به دیگری الویت دارد"

🔬 طرز تشخیص
طبیعی است که برای تشخیص این بیماری باید دید که الویت کارها را به چه ترتیب تعیین کرده و می کنید. البته همه مدیران عادت ندارند که جدول یا فهرستی برای تعیین تقدم و تاخر کارها آماده کنند و غالبا تعیین اولویت ها به طور ذهنی انجام می گیرد. از طرف دیگر وقتی که جدول و فهرستی در دست نباشد امکان تعیین اولویت ها وجود ندارد. بنابراین باید از همکاران خود بخواهید از الویت های شما صورت برداری کنند. اگر ساختار اولویت ها به طور افقی بود یعنی همه کارها در یک سطح از الویت قرار داشتند، شما مدیری دائم الاولویت هستید.

💊 طرز درمان
سعی کنید در تعیین اولویت ها تقدم و تاخر را رعایت کنید و کارها را به ترتیب تقدم در یک جدول و فهرست قرار دهید و تلاش کنید فهرستی عمودی از الویت ها را ایجاد کنید و این روند را ادامه دهید.