✳️داشتن" یا "بودن"
اریک فروم در کتاب "داشتن یا بودن" توضیح می دهد که ما آدم ها به جای آنکه زندگی کنیم و باشیم فقط در حال جمع کردن و "داشتن" هستیم.
ما به پدیده ها به چشم مایملک نگاه می کنیم و به آنها چنگ می زنیم تا پیش خودمان نگه داریمشان.
ما به جای آنکه دنبال دانستن باشیم، دنبال جمع کردن اطلاعات هستیم،
به جای آنکه از پول لذت ببریم، دنبال ذخیره کردن برای آینده هستیم، به جای آنکه به بچه هایمان فرصت حضور و زندگی کردن بدهیم، سعی می کنیم مثل یک دارایی آنها را داشته باشیم، تا آنطور که ما می خواهیم زندگی کنند و به آنچه ما باور داریم، ایمان بیاورند ....
به جای آنکه از لحظه ای که در آن هستیم لذت ببریم، سعی می کنیم با عکس گرفتن، آن لحظه و خاطره را تصاحب کنیم و....
شاید یک نتیجهء این تمایل ما به داشتن و نگه داشتن، این باشد که مرتب دنبال ثبات می گردیم؛
می خواهیم همه چیز را در بهترین حالت آن حفظ کنیم، دوست داریم همیشه جوان بمانیم و سالم،
دوست داریم وسایلی که به ما مربوط است، نو و سالم باقی بمانند...
در همهء اینها ما دنبال "ثبات" و "قرار" هستیم، و از این بابت متحمل اضطراب و رنج می شویم،
نگرانی اینکه ثبات در مسائلی که به ما مربوط است، از بین برود..
در حالی که در دنیا هیچ چیز ثبات و قرار ندارد، هیچ چیزی "همانطوری که هست باقی نمی ماند".
و این قانونی است که ما مدام آن را از یاد می بریم.
اگر جرات داشته باشیم این قانون را بپذیریم که دنیا بی ثبات است و هیچ چیز پایدار نیست، به آرامش بزرگی می رسیم .
" همه چیز گذرا و فانی است، فقط اوست که می ماند"
و چون مولانا این قانون را از شمس آموخته بود، به یک شادی و آرامش عمیق رسیده بود .
تمام تلاش ما برای آنکه " قرار" و "ثبات" را در این دنیا حفظ کنیم، محکوم به شکست است.
ما برای آنکه "قرار" را حفظ کنیم، بی قرار می شویم،
هرگاه سعی می کنیم پدیده ای را همانطوری که هست حفظ کنیم، دچار اضطراب و رنج فراوان برای "حفظ قرار" آن پدیده می شویم.
بی قراری آدم ها عمدتا نتیجهء این است که به دنبال قرار می گردند.
یکی از نتایج ملاقات شمس با مولانا آن بود که فهمید تنها اصل ثابت جهان، بی ثباتی است.
فقط بی ثباتی است که ثبات دارد.
و ما مدام در حال نقض این مهم ترین قانون جهان هستیم. مدام می خواهیم قرار و ثبات را حفظ کنیم در حالی که اصل جهان بر بی ثباتی است.
اگر مانند مولانا یاد بگیریم که از جستجوی "قرار "بگذریم، و دیگر "قرار" برای ما مهم نباشد تازه در آن صورت است که به "قرار" می رسیم:
جملهء بی قراری ات از طلب قرار توست
طالب بی قرار شو، تا که قرار آیدت
اریک فروم در کتاب "داشتن یا بودن" توضیح می دهد که ما آدم ها به جای آنکه زندگی کنیم و باشیم فقط در حال جمع کردن و "داشتن" هستیم.
ما به پدیده ها به چشم مایملک نگاه می کنیم و به آنها چنگ می زنیم تا پیش خودمان نگه داریمشان.
ما به جای آنکه دنبال دانستن باشیم، دنبال جمع کردن اطلاعات هستیم،
به جای آنکه از پول لذت ببریم، دنبال ذخیره کردن برای آینده هستیم، به جای آنکه به بچه هایمان فرصت حضور و زندگی کردن بدهیم، سعی می کنیم مثل یک دارایی آنها را داشته باشیم، تا آنطور که ما می خواهیم زندگی کنند و به آنچه ما باور داریم، ایمان بیاورند ....
به جای آنکه از لحظه ای که در آن هستیم لذت ببریم، سعی می کنیم با عکس گرفتن، آن لحظه و خاطره را تصاحب کنیم و....
شاید یک نتیجهء این تمایل ما به داشتن و نگه داشتن، این باشد که مرتب دنبال ثبات می گردیم؛
می خواهیم همه چیز را در بهترین حالت آن حفظ کنیم، دوست داریم همیشه جوان بمانیم و سالم،
دوست داریم وسایلی که به ما مربوط است، نو و سالم باقی بمانند...
در همهء اینها ما دنبال "ثبات" و "قرار" هستیم، و از این بابت متحمل اضطراب و رنج می شویم،
نگرانی اینکه ثبات در مسائلی که به ما مربوط است، از بین برود..
در حالی که در دنیا هیچ چیز ثبات و قرار ندارد، هیچ چیزی "همانطوری که هست باقی نمی ماند".
و این قانونی است که ما مدام آن را از یاد می بریم.
اگر جرات داشته باشیم این قانون را بپذیریم که دنیا بی ثبات است و هیچ چیز پایدار نیست، به آرامش بزرگی می رسیم .
" همه چیز گذرا و فانی است، فقط اوست که می ماند"
و چون مولانا این قانون را از شمس آموخته بود، به یک شادی و آرامش عمیق رسیده بود .
تمام تلاش ما برای آنکه " قرار" و "ثبات" را در این دنیا حفظ کنیم، محکوم به شکست است.
ما برای آنکه "قرار" را حفظ کنیم، بی قرار می شویم،
هرگاه سعی می کنیم پدیده ای را همانطوری که هست حفظ کنیم، دچار اضطراب و رنج فراوان برای "حفظ قرار" آن پدیده می شویم.
بی قراری آدم ها عمدتا نتیجهء این است که به دنبال قرار می گردند.
یکی از نتایج ملاقات شمس با مولانا آن بود که فهمید تنها اصل ثابت جهان، بی ثباتی است.
فقط بی ثباتی است که ثبات دارد.
و ما مدام در حال نقض این مهم ترین قانون جهان هستیم. مدام می خواهیم قرار و ثبات را حفظ کنیم در حالی که اصل جهان بر بی ثباتی است.
اگر مانند مولانا یاد بگیریم که از جستجوی "قرار "بگذریم، و دیگر "قرار" برای ما مهم نباشد تازه در آن صورت است که به "قرار" می رسیم:
جملهء بی قراری ات از طلب قرار توست
طالب بی قرار شو، تا که قرار آیدت
✳️توصیه هایی برای خلاقیت مدیران موفق
✔️ مکان ها و زمان هایی که به طور معمول ایده های جدیدی به ذهنتان میرسد شناسایی کرده و سعی کنید روزی یکبار در آن موقعیت قرار بگیرید.
✔️ با افراد خلاق بیشتر معاشرت کنید.
✔️ به طبیعت و جاهایی که تا به حال نرفته اید مسافرت کنید
✔️ اگر عجله، تشویش، مشغولیت یا نگرانی زیادی دارید ابتدا آنها را برطرف نمایید.
✔️ اشیایی که روی میز یا جلوی چشمتان قرار میدهید متنوع باشد.
✔️ سعی کنید گاهی مخالف عادت های خود رفتار کنید
✔️ مکان ها و زمان هایی که به طور معمول ایده های جدیدی به ذهنتان میرسد شناسایی کرده و سعی کنید روزی یکبار در آن موقعیت قرار بگیرید.
✔️ با افراد خلاق بیشتر معاشرت کنید.
✔️ به طبیعت و جاهایی که تا به حال نرفته اید مسافرت کنید
✔️ اگر عجله، تشویش، مشغولیت یا نگرانی زیادی دارید ابتدا آنها را برطرف نمایید.
✔️ اشیایی که روی میز یا جلوی چشمتان قرار میدهید متنوع باشد.
✔️ سعی کنید گاهی مخالف عادت های خود رفتار کنید
✳️ تفاوت های کارکنان را دریابید
برای آن که یک مدیر بتواند در قلب کارکنان رسوخ کرده و تاثیرات عمیقی بر سازمان بگذارد، باید از تفاوت های کارکنان با یکدیگر، آگاه بوده و نسبت به آنها حساسیت بالایی نشان دهد. منظور از تفاوتها در اینجا تفاوت در توانایی های افراد و دیدگاههای گوناگون آنهاست. فراموش نکنید همه ی افراد یکسان نمی اندیشند این شمایید که به عنوان مدیر باید با احترام به آراء و ارزش های کارکنان، دیدگاه های گوناگون را ترکیب و تکمیل نمایید.
همچنین ظرفیت های مختلف افراد را شناسایی و فرصت بالندگی و رشد برای این ظرفیت ها را فراهم کنید این کار را از راه برنامه های آموزشی ، مشاوره ، کارآموزی و غنی سازی مشاغل به طوری که به رشد افراد بیانجامد، انجام دهید و این روش کار را به صورت بخشی از فرهنگ سازمان در آورید.
برای آن که یک مدیر بتواند در قلب کارکنان رسوخ کرده و تاثیرات عمیقی بر سازمان بگذارد، باید از تفاوت های کارکنان با یکدیگر، آگاه بوده و نسبت به آنها حساسیت بالایی نشان دهد. منظور از تفاوتها در اینجا تفاوت در توانایی های افراد و دیدگاههای گوناگون آنهاست. فراموش نکنید همه ی افراد یکسان نمی اندیشند این شمایید که به عنوان مدیر باید با احترام به آراء و ارزش های کارکنان، دیدگاه های گوناگون را ترکیب و تکمیل نمایید.
همچنین ظرفیت های مختلف افراد را شناسایی و فرصت بالندگی و رشد برای این ظرفیت ها را فراهم کنید این کار را از راه برنامه های آموزشی ، مشاوره ، کارآموزی و غنی سازی مشاغل به طوری که به رشد افراد بیانجامد، انجام دهید و این روش کار را به صورت بخشی از فرهنگ سازمان در آورید.
✳️«چگونه درخواست افزایش حقوق را مدیریت کنیم، وقتی جواب “نه” است؟».
در دنیای ایدهآل، هر مدیری دوست دارد که با مشاهده بهبود عملکرد کارکنانش، حقوق بیشتری به آنها بدهد. اما گاهی جواب مدیر برای چنین درخواستی منفی است و به راحتی امکان افزایش پرداختی وجود ندارد.
امروزه، مدیران کارکنانشان را همانند دوستان خود میدانند. به همین دلیل، کارکنان با مدیرانشان راحتی بیشتری احساس میکنند و ممکن است اشتیاقشان برای درخواست افزایش حقوق نیز بالا باشد. چالش زمانی است که مدیر مجبور شود به این درخواست، «نه» بگوید! در اینجا به برخی از روشهای مدیریت این چالش اشاره میکنیم:
1. به دقت به درخواست کارمند خود گوش دهید: پیش از آنکه درباره درخواست فرد برای افزایش حقوق تصمیم بگیرید، بهتر است بدانید که چرا او خود را مستحق این افزایش میداند. آیا فکر میکند که نسبت به سایر افراد سازمان حقوق کمتری میگیرد؟ آیا مسئولیتهایش بیشتر شده است؟ اگر فرد در مورد درخواستش، مطمئن باشد، به احتمال زیاد بر این باور است که کاری کرده که مستحق دریافت بیشتری است. وقتی به دقت به حرفهای کارمند خود گوش دهید، نه تنها به ارزشهای کار او پی میبرید، بلکه میتوانید ارتباط مؤثر و بلندمدت خود را با او حفظ کنید و اگر مستحق توجه بیشتری است، در او حس احترام ایجاد کنید. حتی اگر کار او استحقاق پرداخت بیشتری را نداشته باشد، یا آنکه شما به عنوان مدیریش این کار را تأیید نکنید، اطلاعات شما درباره عملکرد فرد بیشتر خواهد شد، که این امر شما را در تصمیمگیریهای بعدی کمک خواهد کرد.
2. برای درخواست فرد زمان کافی بگذارید: وقتی درخواست فرد برای افزایش حقوق را رد میکنید، مهم است که درباره احساسات او خوب فکر کرده باشید و بدانید که چگونه باید جواب منفی خود را به او منتقل کنید. اگر خیلی سریع درخواست فرد را رد کنید، ممکن است در فرد این حس را ایجاد کنید که شما به کارکنان خود ارزش قایل نیستید یا حداقل نمیخواهید کارکنانتان اینطور فکر کنند. اما اگر برای درخواست فرد زمان کافی اختصاص دهید، حتی اگر پاسخ شما به خواسته او منفی باشد، نشان میدهد که واقعاً به کارکنان و درخواستهای آنها ارزش قائلید و وقت کافی برای بررسی خواستههای آنها میگذارید.
از طرف دیگر، در صورتی که این مدت زمان خیلی طولانی شود، ممکن است فرد چنین فکر کند که شما در حال تلف کردن وقت هستید و خواسته او برای شما جزء اولویتها نیست. بنابراین اختصاص زمان کافی برای اتخاذ تصمیم درباره خواسته فرد بسیار اهمیت دارد.
3. به فرد مورد نظر چیزی بیشتر از «نه» بگویید: اگر فقط به فرد «نه» بگویید، بدون آنکه دلایل منطقی برای این پاسخ خود به او ارائه کنید، تنها ذهن فرد را با سؤالهای متعدد روبرو میکنید تا آنکه پاسخی برای درخواستش گفته باشید. بنابراین اگر برای پاسخ خود دلایل منطقی داشته باشید، در او حس احترام ایجاد خواهید کرد. همچنین در خلال توضیحتان میتوانید بازخورهای سازندهای ارائه کنید که به او نشان دهد چگونه میتواند در آینده دریافتیِ بیشتری داشته باشد.
فراموش نکنید که در خلال پاسختان، ارزشمند بودن او برای سازمان را تأیید و تصدیق کنید. برای مثال اگر مسئولیتهای او افزایش یافته است، حتماً باید به گونهای حرف بزنید که بداند شما متوجه این موضوع هستید و به آن ارزش قائلید. بنابراین مراقب باشید که با پاسخ خود به سطح وفاداری فرد نسبت به سازمان آسیب نزنید.
4. رک باشید و صراحت داشته باشید: اگر دلیلی دارید که براساس آن فرد را مستحق افزایش حقوق و دستمزد نمیدانید، صادقانه به او انتقال دهید. همچنین به او اجازه دهید بداند چگونه میتواند شرایط کافی و لازم برای این افزایش را در خود ایجاد کند. هرگز پاسخ خود را پنهان نکنید. حتما با فرد مهربان و مؤدب باشید اما از اینکه رک باشید، نترسید. کارمند خوب، این صراحت و صداقت را درک خواهد کرد و امیدوارانه به دنبال ایجاد شرایط لازم برای افزایش دریافتی خواهد رفت.
5. از کارمند خود حمایت کنید و به او پیشنهاد کمک دهید: رهبر خوب، رهبری است که دوست دارد کارکنانش موفق باشند. هرچند با درخواستش در حال حاضر مخالفت است، اما با حمایت از او و پیشنهاد کمک به او، نشان میدهد که توان و استعداد بالقوه او را میفهمد و به آن ارزش قائل است. به عنوان رهبر خوب به او کمک کنید تا شایستگیهای لازم و کافی در خود را برای دریافت حقوق و مزایای بیشتر و تبدیل شدن به چیزی که دوست دارد، ایجاد کنند. بدانید که کارمند خوب، این رفتار شما را تحسین خواهد کرد.
در دنیای ایدهآل، هر مدیری دوست دارد که با مشاهده بهبود عملکرد کارکنانش، حقوق بیشتری به آنها بدهد. اما گاهی جواب مدیر برای چنین درخواستی منفی است و به راحتی امکان افزایش پرداختی وجود ندارد.
امروزه، مدیران کارکنانشان را همانند دوستان خود میدانند. به همین دلیل، کارکنان با مدیرانشان راحتی بیشتری احساس میکنند و ممکن است اشتیاقشان برای درخواست افزایش حقوق نیز بالا باشد. چالش زمانی است که مدیر مجبور شود به این درخواست، «نه» بگوید! در اینجا به برخی از روشهای مدیریت این چالش اشاره میکنیم:
1. به دقت به درخواست کارمند خود گوش دهید: پیش از آنکه درباره درخواست فرد برای افزایش حقوق تصمیم بگیرید، بهتر است بدانید که چرا او خود را مستحق این افزایش میداند. آیا فکر میکند که نسبت به سایر افراد سازمان حقوق کمتری میگیرد؟ آیا مسئولیتهایش بیشتر شده است؟ اگر فرد در مورد درخواستش، مطمئن باشد، به احتمال زیاد بر این باور است که کاری کرده که مستحق دریافت بیشتری است. وقتی به دقت به حرفهای کارمند خود گوش دهید، نه تنها به ارزشهای کار او پی میبرید، بلکه میتوانید ارتباط مؤثر و بلندمدت خود را با او حفظ کنید و اگر مستحق توجه بیشتری است، در او حس احترام ایجاد کنید. حتی اگر کار او استحقاق پرداخت بیشتری را نداشته باشد، یا آنکه شما به عنوان مدیریش این کار را تأیید نکنید، اطلاعات شما درباره عملکرد فرد بیشتر خواهد شد، که این امر شما را در تصمیمگیریهای بعدی کمک خواهد کرد.
2. برای درخواست فرد زمان کافی بگذارید: وقتی درخواست فرد برای افزایش حقوق را رد میکنید، مهم است که درباره احساسات او خوب فکر کرده باشید و بدانید که چگونه باید جواب منفی خود را به او منتقل کنید. اگر خیلی سریع درخواست فرد را رد کنید، ممکن است در فرد این حس را ایجاد کنید که شما به کارکنان خود ارزش قایل نیستید یا حداقل نمیخواهید کارکنانتان اینطور فکر کنند. اما اگر برای درخواست فرد زمان کافی اختصاص دهید، حتی اگر پاسخ شما به خواسته او منفی باشد، نشان میدهد که واقعاً به کارکنان و درخواستهای آنها ارزش قائلید و وقت کافی برای بررسی خواستههای آنها میگذارید.
از طرف دیگر، در صورتی که این مدت زمان خیلی طولانی شود، ممکن است فرد چنین فکر کند که شما در حال تلف کردن وقت هستید و خواسته او برای شما جزء اولویتها نیست. بنابراین اختصاص زمان کافی برای اتخاذ تصمیم درباره خواسته فرد بسیار اهمیت دارد.
3. به فرد مورد نظر چیزی بیشتر از «نه» بگویید: اگر فقط به فرد «نه» بگویید، بدون آنکه دلایل منطقی برای این پاسخ خود به او ارائه کنید، تنها ذهن فرد را با سؤالهای متعدد روبرو میکنید تا آنکه پاسخی برای درخواستش گفته باشید. بنابراین اگر برای پاسخ خود دلایل منطقی داشته باشید، در او حس احترام ایجاد خواهید کرد. همچنین در خلال توضیحتان میتوانید بازخورهای سازندهای ارائه کنید که به او نشان دهد چگونه میتواند در آینده دریافتیِ بیشتری داشته باشد.
فراموش نکنید که در خلال پاسختان، ارزشمند بودن او برای سازمان را تأیید و تصدیق کنید. برای مثال اگر مسئولیتهای او افزایش یافته است، حتماً باید به گونهای حرف بزنید که بداند شما متوجه این موضوع هستید و به آن ارزش قائلید. بنابراین مراقب باشید که با پاسخ خود به سطح وفاداری فرد نسبت به سازمان آسیب نزنید.
4. رک باشید و صراحت داشته باشید: اگر دلیلی دارید که براساس آن فرد را مستحق افزایش حقوق و دستمزد نمیدانید، صادقانه به او انتقال دهید. همچنین به او اجازه دهید بداند چگونه میتواند شرایط کافی و لازم برای این افزایش را در خود ایجاد کند. هرگز پاسخ خود را پنهان نکنید. حتما با فرد مهربان و مؤدب باشید اما از اینکه رک باشید، نترسید. کارمند خوب، این صراحت و صداقت را درک خواهد کرد و امیدوارانه به دنبال ایجاد شرایط لازم برای افزایش دریافتی خواهد رفت.
5. از کارمند خود حمایت کنید و به او پیشنهاد کمک دهید: رهبر خوب، رهبری است که دوست دارد کارکنانش موفق باشند. هرچند با درخواستش در حال حاضر مخالفت است، اما با حمایت از او و پیشنهاد کمک به او، نشان میدهد که توان و استعداد بالقوه او را میفهمد و به آن ارزش قائل است. به عنوان رهبر خوب به او کمک کنید تا شایستگیهای لازم و کافی در خود را برای دریافت حقوق و مزایای بیشتر و تبدیل شدن به چیزی که دوست دارد، ایجاد کنند. بدانید که کارمند خوب، این رفتار شما را تحسین خواهد کرد.
✳️«مدیریت انتظارت کارکنان درباره ارتقاء»
پیشتر درباره این موضع صحبت کردیم که «چگونه درخواست افزایش حقوق را مدیریت کنیم، وقتی جواب “نه” است». برای مدیریت این تقاضا روشهایی را پیشنهاد کردیم. در همین مورد، گاهی ممکن است، به عنوان مدیری با تقاضای کارکنان برای ارتقاء مواجه شوید.
هرچند، آرزوی هر مدیری داشتن کارکنان با انگیزه است، اما وقتی به عنوان مدیر شرکتی با فردی مواجه میشوید که تمایل و انگیزه او با تواناییاش تناسبی ندارد، مدیریت انتظارات او درباره ارتقایش، کار دشواری است. بنابراین، اگر با درخواست فردی مواجه شوید که تقاضای ارتقاء دارد اما، برای این ارتقاء آماده نیست، نکات ذیل میتواند شما را در مدیریت این تقاضا کمک کنند:
* یکی از بهترین پاسخهایی که میتوانید به این فرد بدهید آن است که بگویید؛ «من به تو باور دارم» (البته، اگر واقعا چنین اعتقادی دارید). پس از آن که با این جمله، کمک و سهمیاری او را تأیید کردید، بگویید؛ «شما هنوز برای این ارتقاء، آماده نیستید، بیایید تا درباره این که چگونه میتوانید این ارتقاء را به دست آورید، صحبت کنیم».
* به فرد مورد نظر کمک کنید تا بفمد که برای به دست آوردن ارتقای مورد نظرش چه چیزی باید یاد بگیرد و چه کاری باید انجام دهد. برای مثال، اگر فکر میکنید او فاقد مهارت میانوظیفهای است، به او پیشنهاد دهید که با گردش شغلی، چنین مهارتی را کسب کند.
* عمیقتر شوید. باید بدانید که چه چیزی سبب میشود که فرد مورد نظر، کمکاکان با انگیزه باقی بماند. بنابراین، با پرسیدن سؤالی نظیر «چه چیزی سبب میشود که احساس موفقیت کنی؟»، سعی کنید تا انگیزاننده او را پیدا کنید. برای مثال ممکن است فرد به دنبال دیده شدن در شرکت و یا داشتن استقلال کاریِ بیشتر است. بنابراین، با علمِ به این موضوع، سعی کنید موارد مورد نیاز او در شرکت را فرآهم کنید.
مدیر خوب، مدیری است که دوست دارد کارکنانش با انگیزه و موفق باشند. هرچند با درخواستش در حال حاضر مخالفت است، اما با حمایت از او و پیشنهاد کمک به او، نشان میدهد که توان و استعداد بالقوه او را میفهمد و به آن ارزش قائل است.
پیشتر درباره این موضع صحبت کردیم که «چگونه درخواست افزایش حقوق را مدیریت کنیم، وقتی جواب “نه” است». برای مدیریت این تقاضا روشهایی را پیشنهاد کردیم. در همین مورد، گاهی ممکن است، به عنوان مدیری با تقاضای کارکنان برای ارتقاء مواجه شوید.
هرچند، آرزوی هر مدیری داشتن کارکنان با انگیزه است، اما وقتی به عنوان مدیر شرکتی با فردی مواجه میشوید که تمایل و انگیزه او با تواناییاش تناسبی ندارد، مدیریت انتظارات او درباره ارتقایش، کار دشواری است. بنابراین، اگر با درخواست فردی مواجه شوید که تقاضای ارتقاء دارد اما، برای این ارتقاء آماده نیست، نکات ذیل میتواند شما را در مدیریت این تقاضا کمک کنند:
* یکی از بهترین پاسخهایی که میتوانید به این فرد بدهید آن است که بگویید؛ «من به تو باور دارم» (البته، اگر واقعا چنین اعتقادی دارید). پس از آن که با این جمله، کمک و سهمیاری او را تأیید کردید، بگویید؛ «شما هنوز برای این ارتقاء، آماده نیستید، بیایید تا درباره این که چگونه میتوانید این ارتقاء را به دست آورید، صحبت کنیم».
* به فرد مورد نظر کمک کنید تا بفمد که برای به دست آوردن ارتقای مورد نظرش چه چیزی باید یاد بگیرد و چه کاری باید انجام دهد. برای مثال، اگر فکر میکنید او فاقد مهارت میانوظیفهای است، به او پیشنهاد دهید که با گردش شغلی، چنین مهارتی را کسب کند.
* عمیقتر شوید. باید بدانید که چه چیزی سبب میشود که فرد مورد نظر، کمکاکان با انگیزه باقی بماند. بنابراین، با پرسیدن سؤالی نظیر «چه چیزی سبب میشود که احساس موفقیت کنی؟»، سعی کنید تا انگیزاننده او را پیدا کنید. برای مثال ممکن است فرد به دنبال دیده شدن در شرکت و یا داشتن استقلال کاریِ بیشتر است. بنابراین، با علمِ به این موضوع، سعی کنید موارد مورد نیاز او در شرکت را فرآهم کنید.
مدیر خوب، مدیری است که دوست دارد کارکنانش با انگیزه و موفق باشند. هرچند با درخواستش در حال حاضر مخالفت است، اما با حمایت از او و پیشنهاد کمک به او، نشان میدهد که توان و استعداد بالقوه او را میفهمد و به آن ارزش قائل است.
✳️ فن بیان خوب، شانس موفقیت را افزایش میدهد...
📌دكتر "جانسون اكنور" در بوستون آمريكا، رابطه ي جالبي بين واژه ها در كلام افراد و موفقيت حرفه اي آنها پيدا كرد:
او از ١٠٠ مرد جوان كه اهل مطالعه در حرفه خود بودند امتحان واژگان گرفت.
پنج سال بعد، دكتر جانسون روند موفقيت آنها در تجارت را بررسي كرد و رابطه جالبي كشف شد:
📝از ميان كساني كه نمره واژگان آنها بالا بود، از هر چهار نفر يك نفر تاجر موفقي شده بود.
از ميان تاجران موفق فقط يك نفر در امتحان واژگان نمره پاييني آورده بود.
🗒پس نتیجه گرفت که؛
داشتن دایره واژگان گسترده و به کاربردن واژگان درست در زمان درست ( فن بيان خوب )، ٢٥٪ شانس موفقيت در بيزنس را افزايش ميدهد.
🚩با فراگیری این مهارت اثرگذار، به سرعت از رقبا فاصله بگیرید.
📌دكتر "جانسون اكنور" در بوستون آمريكا، رابطه ي جالبي بين واژه ها در كلام افراد و موفقيت حرفه اي آنها پيدا كرد:
او از ١٠٠ مرد جوان كه اهل مطالعه در حرفه خود بودند امتحان واژگان گرفت.
پنج سال بعد، دكتر جانسون روند موفقيت آنها در تجارت را بررسي كرد و رابطه جالبي كشف شد:
📝از ميان كساني كه نمره واژگان آنها بالا بود، از هر چهار نفر يك نفر تاجر موفقي شده بود.
از ميان تاجران موفق فقط يك نفر در امتحان واژگان نمره پاييني آورده بود.
🗒پس نتیجه گرفت که؛
داشتن دایره واژگان گسترده و به کاربردن واژگان درست در زمان درست ( فن بيان خوب )، ٢٥٪ شانس موفقيت در بيزنس را افزايش ميدهد.
🚩با فراگیری این مهارت اثرگذار، به سرعت از رقبا فاصله بگیرید.
✳️" انديشه منشا خلق زندگي "
انسان مرکز اندیشه است و میتواند اندیشه کند. هر شیئی و هر چيزي قبل از اينكه ايجاد شود و پیش از اینکه در دستان انسان قرار گیرد، باید در اندیشهی او خلق شده باشد. انسان نمیتواند پیش از اینکه به چیزی فکر کند آنرا خلق کند.
انسان یک مرکز اندیشمند است و میتواند اندیشه را خلق کند. اگر انسان بتواند با استفاده از اندیشههای خود با جوهره اندیشمند جهان هستي ارتباط برقرار کند، میتواند منشاء آفرینش باشد و به آنچه که میاندیشد شکل دهد.
اندیشیدن به سلامتی، آن هنگامیکه در ظاهر ، بیماری شما را فرا گرفته است، اندیشیدن به ثروت ، زمانیکه به ظاهردر زندگي سرشار از فقر قرار دارید، نیازمند قدرتی است که در صورت کسب این قدرت به یک ذهن برتر تبدیل خواهید شد و میتوانید سرنوشت را مغلوب خواستهی خود کنید. به اين ترتيب كه ابتدا به سلامتي بيانديشيد و سپس به آن دست پيدا كنيد و يا به ثروت بيانديشيد و آن را بدست آوريد .
البته انديشه اي محقق خواهد شد كه تمام وجودتان را وقف تحقق آن كنيد و فقط در اين صورت است كه آنچه به آن انديشيده ايد ، خلق خواهد شد .
انسان مرکز اندیشه است و میتواند اندیشه کند. هر شیئی و هر چيزي قبل از اينكه ايجاد شود و پیش از اینکه در دستان انسان قرار گیرد، باید در اندیشهی او خلق شده باشد. انسان نمیتواند پیش از اینکه به چیزی فکر کند آنرا خلق کند.
انسان یک مرکز اندیشمند است و میتواند اندیشه را خلق کند. اگر انسان بتواند با استفاده از اندیشههای خود با جوهره اندیشمند جهان هستي ارتباط برقرار کند، میتواند منشاء آفرینش باشد و به آنچه که میاندیشد شکل دهد.
اندیشیدن به سلامتی، آن هنگامیکه در ظاهر ، بیماری شما را فرا گرفته است، اندیشیدن به ثروت ، زمانیکه به ظاهردر زندگي سرشار از فقر قرار دارید، نیازمند قدرتی است که در صورت کسب این قدرت به یک ذهن برتر تبدیل خواهید شد و میتوانید سرنوشت را مغلوب خواستهی خود کنید. به اين ترتيب كه ابتدا به سلامتي بيانديشيد و سپس به آن دست پيدا كنيد و يا به ثروت بيانديشيد و آن را بدست آوريد .
البته انديشه اي محقق خواهد شد كه تمام وجودتان را وقف تحقق آن كنيد و فقط در اين صورت است كه آنچه به آن انديشيده ايد ، خلق خواهد شد .
✳️مردمان هیچ کشوری مسیر توسعه را روی فرش قرمز طی نکرده اند!
باورش سخت است یک زن در آمریکا، به جرم «کاندیداتوری» زندانی شد! حدود 150 سال پیش، «ویکتوریا وودهال» بهعنوان اولین زن در تاریخ آمریکا رسما کاندیدای ریاست جمهوری شد.
وی در آن زمان ۳۴ سال داشت، مادر فرزندی مبتلا به آسیب مغزی بود، ۳ سال پیشتر اولین کارگزاری سهام ویژه بانوان در نیویورک را بنیان نهاده بود، اولین زن مالک روزنامه در امریکا بود و درآمد حاصل از خرید و فروش سهام را برای تامین مالی روزنامه خود هزینه میکرد.
در آن زمان قانون آمریکا می گفت: زنان «حق رای دادن» ندارند، خانم «وودهال» هم می گفت ما حق رای دادن نداریم اما کجای قانون نوشته زنان حق کاندیدا شدن ندارند.
۳ روز قبل از انتخابات ریاست جمهوری ۱۸۷۲ ایالات متحده، «ویکتوریا وودهال» بازداشت شد. جرم او مسخره بود: اعلان مکرر کاندیداتوری ریاست جمهوری و پافشاری بر جذب کردن رای شهروندان از تریبون روزنامهای که تحت مالکیت وی بود.
وی پس از آزادی از زندان، همچنان به سخنرانیها و فعالیتهای اجتماعی خود برای دستیابی زنان امریکایی به حقوق سیاسی و اجتماعی برابر با مردان، ادامه داد. سرانجام «وودهال» توانست در آخرین سالهای عمر خود، «اعطای حق رای به زنان» را ببیند.
تحلیل راهبردی:
باید هزاران بار به ما ایرانیان یادآوری کرد که توسعه در هیچ کشوری بدون تنش و تلاش نبوده است. مردمان هیچ کشوری مسیر توسعه را روی فرش قرمز طی نکرده اند. بخشی از این تلاش، برداشته شدن موانع ذهنی احمقانه ای است که حاصل سال های دور است.
داستان این «زن قهرمان» نشان می دهد که هر کدام از ما فارغ از سن و سال، فارغ از جنس و زبان می توانیم یک کنشگر توسعه یافتگی باشیم. کافیست از خانه و محله، سازمان و مدرسه خود شروع کنیم یک بهبود و یک تغییر را هدف گیری و پی گیری کنیم. خداوند پیشرفت و بهبود این جهان را به ما سپرده است.
باورش سخت است یک زن در آمریکا، به جرم «کاندیداتوری» زندانی شد! حدود 150 سال پیش، «ویکتوریا وودهال» بهعنوان اولین زن در تاریخ آمریکا رسما کاندیدای ریاست جمهوری شد.
وی در آن زمان ۳۴ سال داشت، مادر فرزندی مبتلا به آسیب مغزی بود، ۳ سال پیشتر اولین کارگزاری سهام ویژه بانوان در نیویورک را بنیان نهاده بود، اولین زن مالک روزنامه در امریکا بود و درآمد حاصل از خرید و فروش سهام را برای تامین مالی روزنامه خود هزینه میکرد.
در آن زمان قانون آمریکا می گفت: زنان «حق رای دادن» ندارند، خانم «وودهال» هم می گفت ما حق رای دادن نداریم اما کجای قانون نوشته زنان حق کاندیدا شدن ندارند.
۳ روز قبل از انتخابات ریاست جمهوری ۱۸۷۲ ایالات متحده، «ویکتوریا وودهال» بازداشت شد. جرم او مسخره بود: اعلان مکرر کاندیداتوری ریاست جمهوری و پافشاری بر جذب کردن رای شهروندان از تریبون روزنامهای که تحت مالکیت وی بود.
وی پس از آزادی از زندان، همچنان به سخنرانیها و فعالیتهای اجتماعی خود برای دستیابی زنان امریکایی به حقوق سیاسی و اجتماعی برابر با مردان، ادامه داد. سرانجام «وودهال» توانست در آخرین سالهای عمر خود، «اعطای حق رای به زنان» را ببیند.
تحلیل راهبردی:
باید هزاران بار به ما ایرانیان یادآوری کرد که توسعه در هیچ کشوری بدون تنش و تلاش نبوده است. مردمان هیچ کشوری مسیر توسعه را روی فرش قرمز طی نکرده اند. بخشی از این تلاش، برداشته شدن موانع ذهنی احمقانه ای است که حاصل سال های دور است.
داستان این «زن قهرمان» نشان می دهد که هر کدام از ما فارغ از سن و سال، فارغ از جنس و زبان می توانیم یک کنشگر توسعه یافتگی باشیم. کافیست از خانه و محله، سازمان و مدرسه خود شروع کنیم یک بهبود و یک تغییر را هدف گیری و پی گیری کنیم. خداوند پیشرفت و بهبود این جهان را به ما سپرده است.
يك پروفسور فرانسوی در جشن بازنشستگی اش در دانشگاه سوربن فرانسه چنین گفت :
🍀 من عمرم را وقف ادبیات فارسی ایرانی کردم و برای اینکه به شما اساتید و روشنفکران جهان توضیح دهم که این ادبیات عجیب چیست ، چاره ای ندارم جز اینکه به مقایسه بپردازم و بگویم که ادبیات فارسی بر چهار ستون اصلی استوار است :
🍀 فردوسی ، سعدی ، حافظ و مولانا .
🍇 فردوسی ، هم سنگ و همتای هومر یونانی است و برتر از او .
🍇 سعدی ، آناتول فرانس فیلسوف را به یاد ما می آورد و داناتر از او .
🍀 حافظ با گوته ی آلمانى قابل قیاس است ، که او خود را ، شاگرد حافظ و زنده به نسیمی که از جهان او به مشامش رسیده ، میشمارد .
🍀 اما مولانا ، در جهان هیچ چهره ای را نیافتم ، که بتوانم مولانا را به او تشبیه کنم ، او یگانه است و یگانه باقی خواهد ماند ، او فقط شاعر نیست ، بلکه بیشتر جامعه شناس است و روانشناسی کامل ، که ذات بشر و خداوند را دقیق می شناسد ، قدر او را بدانید و به وسیله ی او خود و خدا را بشناسید .
من اگر تا پایان عمرم دیگر حرفی نزنم ، همین شعر برای همیشه کافی است :
باران که شدى مپرس ، اين خانه کيست
سقف حرم و مسجد و ميخانه يکيست
باران که شدى ، پياله ها را نشمار
جام و قدح و کاسه و پيمانه يکيست
باران ! تو که از پيش خدا مى آیی !
توضيح بده عاقل و فرزانه يکيست ؟
بر درگه او چونکه بيفتند به خاک
شير و شتر و پلنگ و پروانه يکيست
با سوره ى دل ، اگر خدا را خواندى
حمد و فلق و نعره ى مستانه يکيست
از قدرت حق ، هر چه گرفتند به کار
در خلقت حق ، رستم و موریانه يکيست
گر درک کنى ، خودت خدا را بينى
درکش نکنى ، کعبه و بتخانه يکيست
🍀 من عمرم را وقف ادبیات فارسی ایرانی کردم و برای اینکه به شما اساتید و روشنفکران جهان توضیح دهم که این ادبیات عجیب چیست ، چاره ای ندارم جز اینکه به مقایسه بپردازم و بگویم که ادبیات فارسی بر چهار ستون اصلی استوار است :
🍀 فردوسی ، سعدی ، حافظ و مولانا .
🍇 فردوسی ، هم سنگ و همتای هومر یونانی است و برتر از او .
🍇 سعدی ، آناتول فرانس فیلسوف را به یاد ما می آورد و داناتر از او .
🍀 حافظ با گوته ی آلمانى قابل قیاس است ، که او خود را ، شاگرد حافظ و زنده به نسیمی که از جهان او به مشامش رسیده ، میشمارد .
🍀 اما مولانا ، در جهان هیچ چهره ای را نیافتم ، که بتوانم مولانا را به او تشبیه کنم ، او یگانه است و یگانه باقی خواهد ماند ، او فقط شاعر نیست ، بلکه بیشتر جامعه شناس است و روانشناسی کامل ، که ذات بشر و خداوند را دقیق می شناسد ، قدر او را بدانید و به وسیله ی او خود و خدا را بشناسید .
من اگر تا پایان عمرم دیگر حرفی نزنم ، همین شعر برای همیشه کافی است :
باران که شدى مپرس ، اين خانه کيست
سقف حرم و مسجد و ميخانه يکيست
باران که شدى ، پياله ها را نشمار
جام و قدح و کاسه و پيمانه يکيست
باران ! تو که از پيش خدا مى آیی !
توضيح بده عاقل و فرزانه يکيست ؟
بر درگه او چونکه بيفتند به خاک
شير و شتر و پلنگ و پروانه يکيست
با سوره ى دل ، اگر خدا را خواندى
حمد و فلق و نعره ى مستانه يکيست
از قدرت حق ، هر چه گرفتند به کار
در خلقت حق ، رستم و موریانه يکيست
گر درک کنى ، خودت خدا را بينى
درکش نکنى ، کعبه و بتخانه يکيست
Forwarded from iran_hrm
Forwarded from iran_hrm
Forwarded from iran_hrm
✳️چگونه از به تعويق انداختن كارها جلوگيري كنيم؟!
🏵شايد اين سوال براي شما هم پيش آمده باشد كه چرا كارها و يا اهداف را به تعويق مي اندازيم؟!
چرا زماني كه هدفي تعيين مي كنيم، هيجان زده مي شويم، احساس اميدواري به آينده پيدا مي كنيم ، تفكرات مثبت به سراغ مان مي آيد ولي در كوتاه زماني همه انرژي و انگيزه از بين مي رود و ما آن را به فردا موكول مي كنيم؟!
تعويق انداختن كارها دلايل فراواني دارد كه در زير دلايل مهم آن بررسي خواهد شد:
🏵١- ترس از موفقيت:
گاهي فرد به دليل عدم اطمينان به خود و اعتماد به نفس و عزت نفس پايينش ترس از موفقيت دارد. يعني ممكن است تلاش كند ولي ناخودآگاه دست به تخريب مي زند. چرا كه خود را از آن چه هست پايين تر مي داند و همچنين خود را لايق داشتن نمي داند. از طرفي خود را در سطحي پايين نگه مي دارد تا از انتقاد ديگران مصون بماند. اين مسئله باعث مي گردد فرد كارها و اهداف را به تعويق بياندازد. از طرفي ناخودآگاه فرد فعاليت هاي پيش پاافتاده اي مانند؛ تماشاي تلويزيون، فضاي مجازي و... را پيشنهاد مي دهد. پس از يك هفته به صورت خود آگاه اين سوال مطرح مي شود:
چرا من كارها را عقب مي اندازم؟!
🏵٢- ترس از شكست:
مانند ترس از موفقيت در اين جا هم فرد از سيستم دفاعي سيندروم بهانه تراشي براي محافظت از Ego خود استفاده مي كند. در اين جا فرد فقط كارها و اهداف را با خود تعيين مي كند ولي دست به اقدام نمي زند. ترس از شكست حاصل سوق دهنده كامل باش مي باشد و فرد بسيار مي ترسد كه اشتباه كند و مورد انتقاد قرار گيرد. بنابراين بهانه ها و مجادله هاي خود آگاه شروع مي شوند تا اينكه فرد كارها را به تعويق مي اندازد. يعني خداحافظي با هدف.
🏵٣- ناتواني در ترك محيط امن:
تغيير عموما با مقاومت و اضطراب همراه مي باشد. به خصوص افرادي كه عزت نفس پاييني دارند، باوجودي كه مي دانند چه مي خواهند ولي كمتر حاضر هستند دست به تغيير بزنند. يعني از اينكه از محيط امن خود خارج شوند واهمه دارند و بنابراين زماني كه هدفي تعيين مي كنند، كشش محيط امن باعث مي شود آن را به تعويق بياندازند.
🏵٤- عادت به تعويق انداختن:
گاهي اين امر به صورت عادتي در آمده وحتي فرد آن را به عنوان تنبيه و خودآزاري استفاده مي كند. يعني اهدافي قرار مي دهد تلاش نمي كند و سپس به خود احساس گناه و شرم مي دهد. به اين دسته متوقف كننده نيز مي گويند.
اين فرايند حاصل پيام والدي زير مي باشد:
تو هرگز، كاري را تمام نمي كني. تو هرگز نمي خواهي تمام كني.
اين پيام هاي اتوماتيك باعث مي گردد فرد به خود بگويد:
همين طور است، من هرگز كاري را تمام نمي كنم.
يعني باور يك پيام هذياني. اين عادت از دوران نوجواني آغاز مي شود يعني وقتي كاري سخت بود، فرد آن را انجام نمي داده و يا شكست مي خورده است. اين مورد تشديد مي گردد اگر والدين، شكست ها را بزرگنمايي كرده باشند.
چرا افراد كارها و اهداف را به تعويق مي اندازند:
🏵١- عموما دوست دارند همه چيز آن طور كه مي خواهند به موفقيت برسد.
🏵٢- كم تلاش مي كنند و يا اصلا تلاش نمي كنند.
🏵٣- به پاداش هاي فوري تكيه دارند نه پاداش هاي بلند مدت.
روند رواني تعويق:
زماني كه فرد با يك كار سخت، پيچيده، نامشخص، نامعلوم روبرو مي شود، ناخودآگاه پيشنهاد كارهاي ساده
تر، دلپذير تر، مشخص، معلوم را ارائه مي دهد. يعني كارهايي كه پاداش سريع تري در پي خواهند داشت. چرا كه فرد كنترل بيشتري روي موضوع خواهد داشت. در حاليكه براي كار جديد كنترل كمتري خواهد داشت.
چگونگي حذف به تعويق انداختن كارها:
🏵١- بايد هاي خود را حذف كنيد.
بايد ها و نبايد ها در خصوص هدف جديد باعث ايجاد فشار غير مفيد در شما خواهد شد. بلكه فرمت هاي ترجيحي به جاي بايدي استفاده كنيد.
🏵٢- عزت نفس خود را بالا ببريد.
با خود مهربان باشيد، خود را تاييد كنيد و دوست داشته باشيد.
🏵٣- پاداش.
در هر مرحله از انجام كار تا رسيدن به هدف به خود پاداش بدهيد.
🏵٤- محدوده زماني واقعي.
عموما در رسيدن به هدف ، زمان واقعي ناديده گرفته مي شود به همين دليل ممكن است دلسردي ايجاد گردد. پس زمان رسيدن به هدف را به صورت واقعي تعيين كنيد.
🏵٥- جملات تاكيدي.
از جملات تاكيدي ومثبت براي انجام كارها و رسيدن به اهداف استفاده كنيد.
🏵٦- رهايي از احساس گناه.
خود را تنبيه نكنيد. بدايند شما همواره تلاش خود را كرده ايد. پس روي هدف تمركز كنيد.
🏵شايد اين سوال براي شما هم پيش آمده باشد كه چرا كارها و يا اهداف را به تعويق مي اندازيم؟!
چرا زماني كه هدفي تعيين مي كنيم، هيجان زده مي شويم، احساس اميدواري به آينده پيدا مي كنيم ، تفكرات مثبت به سراغ مان مي آيد ولي در كوتاه زماني همه انرژي و انگيزه از بين مي رود و ما آن را به فردا موكول مي كنيم؟!
تعويق انداختن كارها دلايل فراواني دارد كه در زير دلايل مهم آن بررسي خواهد شد:
🏵١- ترس از موفقيت:
گاهي فرد به دليل عدم اطمينان به خود و اعتماد به نفس و عزت نفس پايينش ترس از موفقيت دارد. يعني ممكن است تلاش كند ولي ناخودآگاه دست به تخريب مي زند. چرا كه خود را از آن چه هست پايين تر مي داند و همچنين خود را لايق داشتن نمي داند. از طرفي خود را در سطحي پايين نگه مي دارد تا از انتقاد ديگران مصون بماند. اين مسئله باعث مي گردد فرد كارها و اهداف را به تعويق بياندازد. از طرفي ناخودآگاه فرد فعاليت هاي پيش پاافتاده اي مانند؛ تماشاي تلويزيون، فضاي مجازي و... را پيشنهاد مي دهد. پس از يك هفته به صورت خود آگاه اين سوال مطرح مي شود:
چرا من كارها را عقب مي اندازم؟!
🏵٢- ترس از شكست:
مانند ترس از موفقيت در اين جا هم فرد از سيستم دفاعي سيندروم بهانه تراشي براي محافظت از Ego خود استفاده مي كند. در اين جا فرد فقط كارها و اهداف را با خود تعيين مي كند ولي دست به اقدام نمي زند. ترس از شكست حاصل سوق دهنده كامل باش مي باشد و فرد بسيار مي ترسد كه اشتباه كند و مورد انتقاد قرار گيرد. بنابراين بهانه ها و مجادله هاي خود آگاه شروع مي شوند تا اينكه فرد كارها را به تعويق مي اندازد. يعني خداحافظي با هدف.
🏵٣- ناتواني در ترك محيط امن:
تغيير عموما با مقاومت و اضطراب همراه مي باشد. به خصوص افرادي كه عزت نفس پاييني دارند، باوجودي كه مي دانند چه مي خواهند ولي كمتر حاضر هستند دست به تغيير بزنند. يعني از اينكه از محيط امن خود خارج شوند واهمه دارند و بنابراين زماني كه هدفي تعيين مي كنند، كشش محيط امن باعث مي شود آن را به تعويق بياندازند.
🏵٤- عادت به تعويق انداختن:
گاهي اين امر به صورت عادتي در آمده وحتي فرد آن را به عنوان تنبيه و خودآزاري استفاده مي كند. يعني اهدافي قرار مي دهد تلاش نمي كند و سپس به خود احساس گناه و شرم مي دهد. به اين دسته متوقف كننده نيز مي گويند.
اين فرايند حاصل پيام والدي زير مي باشد:
تو هرگز، كاري را تمام نمي كني. تو هرگز نمي خواهي تمام كني.
اين پيام هاي اتوماتيك باعث مي گردد فرد به خود بگويد:
همين طور است، من هرگز كاري را تمام نمي كنم.
يعني باور يك پيام هذياني. اين عادت از دوران نوجواني آغاز مي شود يعني وقتي كاري سخت بود، فرد آن را انجام نمي داده و يا شكست مي خورده است. اين مورد تشديد مي گردد اگر والدين، شكست ها را بزرگنمايي كرده باشند.
چرا افراد كارها و اهداف را به تعويق مي اندازند:
🏵١- عموما دوست دارند همه چيز آن طور كه مي خواهند به موفقيت برسد.
🏵٢- كم تلاش مي كنند و يا اصلا تلاش نمي كنند.
🏵٣- به پاداش هاي فوري تكيه دارند نه پاداش هاي بلند مدت.
روند رواني تعويق:
زماني كه فرد با يك كار سخت، پيچيده، نامشخص، نامعلوم روبرو مي شود، ناخودآگاه پيشنهاد كارهاي ساده
تر، دلپذير تر، مشخص، معلوم را ارائه مي دهد. يعني كارهايي كه پاداش سريع تري در پي خواهند داشت. چرا كه فرد كنترل بيشتري روي موضوع خواهد داشت. در حاليكه براي كار جديد كنترل كمتري خواهد داشت.
چگونگي حذف به تعويق انداختن كارها:
🏵١- بايد هاي خود را حذف كنيد.
بايد ها و نبايد ها در خصوص هدف جديد باعث ايجاد فشار غير مفيد در شما خواهد شد. بلكه فرمت هاي ترجيحي به جاي بايدي استفاده كنيد.
🏵٢- عزت نفس خود را بالا ببريد.
با خود مهربان باشيد، خود را تاييد كنيد و دوست داشته باشيد.
🏵٣- پاداش.
در هر مرحله از انجام كار تا رسيدن به هدف به خود پاداش بدهيد.
🏵٤- محدوده زماني واقعي.
عموما در رسيدن به هدف ، زمان واقعي ناديده گرفته مي شود به همين دليل ممكن است دلسردي ايجاد گردد. پس زمان رسيدن به هدف را به صورت واقعي تعيين كنيد.
🏵٥- جملات تاكيدي.
از جملات تاكيدي ومثبت براي انجام كارها و رسيدن به اهداف استفاده كنيد.
🏵٦- رهايي از احساس گناه.
خود را تنبيه نكنيد. بدايند شما همواره تلاش خود را كرده ايد. پس روي هدف تمركز كنيد.