✳️ریسک پذیری
فردی از کشاورزی پرسید: آیا گندم کاشتهای؟
کشاورز جواب داد: نه، ترسیدم باران نبارد.
مرد پرسید: پس ذرت کاشتهای؟ کشاورز گفت: نه، ترسیدم ذرتها را آفت بزند.
مرد پرسید: پس چه چیزی کاشتهای؟!
کشاورز گفت: هیچچيز، خیالم راحت است!
همیشه بازندهترین افراد در زندگی، کسانی هستند که از ترس هرگز به هیچ کاری دست نمیزنند...
فردی از کشاورزی پرسید: آیا گندم کاشتهای؟
کشاورز جواب داد: نه، ترسیدم باران نبارد.
مرد پرسید: پس ذرت کاشتهای؟ کشاورز گفت: نه، ترسیدم ذرتها را آفت بزند.
مرد پرسید: پس چه چیزی کاشتهای؟!
کشاورز گفت: هیچچيز، خیالم راحت است!
همیشه بازندهترین افراد در زندگی، کسانی هستند که از ترس هرگز به هیچ کاری دست نمیزنند...
✳️10 کاری که مدیران چابک متفاوت انجام می دهند!!
۱- کار کمتر:
کارٍ در جریان را در سطح سبد محصول محدود کنید، اتلاف را حذف نمایید، تمرکز ایجاد کنید، کارهای موازی کمتری انجام دهید، مسائل را ساده نگاه دارید.
۲- اکتشاف و تطبیق:
به جای دنبال کردن برنامه ای مشخص، اکتشاف کنید و خود را با آموخته هایتان تطبیق دهید.
۳- یادگیری سریع:
چرخه های بازخورد را کوتاه کنید، تحملِ پذیرش اشتباهات را داشته باشید و برای یادگیری و بهبود مستمر ارزش قائل شوید.
۴- یک تیم، یک هدف:
برای جلوگیری از انباشته شدن کارها، تیمهایی محصول محور ، متحد و چندتخصصی با هدفی مشترک تشکیل دهید و سیاسی کاری را سرکوب کنید.
۵- تمرکز روی ارزش:
به جای هزینه، روی ارزش تمرکز کنید، ارزش را هر چه زودتر و به تدریج تحویل دهید و روی ساخت محصولِ درست تمرکز کنید.
۶- توانمندسازی تیمها:
با الهام بخشیدن و تعامل با تیمها، فرصتی برای ایجاد محرک های ذاتی مانند اختیار ، تسلط و هدف فراهم کنید.
۷- پذیرش واقعیت های سخت:
در پذیرش مشکلات و واقعیت های سخت باز عمل کنید و تیم خود را در حل مشکلات یاری و حمایت نمایید و همواره به یاد داشته باشید که چابکی مشکلات شما را حل نمیکند، بلکه آنها را برایتان نمایان می سازد.
۸- افکار بزرگ، شروع کوچک:
چشم اندازی بزرگ داشته باشید ولی آنرا در بخش های کوچک تحویل دهید.
۹- همکاری:
نقش خود را به خوبی ایفا نمایید و اعضای تیم خود را حمایت کنید و به افراد فرصت دهید که حضوری فعال در پروژه ها داشته باشند.
۱۰- رهبری نمونه بودن :
ابتدا خود چابک باشید، از تکنیک های آن استفاده کنید، اصول چابکی را به معرض نمایش قرار دهید و مانند رهبری خدمتگزار رفتار نمایید.
۱- کار کمتر:
کارٍ در جریان را در سطح سبد محصول محدود کنید، اتلاف را حذف نمایید، تمرکز ایجاد کنید، کارهای موازی کمتری انجام دهید، مسائل را ساده نگاه دارید.
۲- اکتشاف و تطبیق:
به جای دنبال کردن برنامه ای مشخص، اکتشاف کنید و خود را با آموخته هایتان تطبیق دهید.
۳- یادگیری سریع:
چرخه های بازخورد را کوتاه کنید، تحملِ پذیرش اشتباهات را داشته باشید و برای یادگیری و بهبود مستمر ارزش قائل شوید.
۴- یک تیم، یک هدف:
برای جلوگیری از انباشته شدن کارها، تیمهایی محصول محور ، متحد و چندتخصصی با هدفی مشترک تشکیل دهید و سیاسی کاری را سرکوب کنید.
۵- تمرکز روی ارزش:
به جای هزینه، روی ارزش تمرکز کنید، ارزش را هر چه زودتر و به تدریج تحویل دهید و روی ساخت محصولِ درست تمرکز کنید.
۶- توانمندسازی تیمها:
با الهام بخشیدن و تعامل با تیمها، فرصتی برای ایجاد محرک های ذاتی مانند اختیار ، تسلط و هدف فراهم کنید.
۷- پذیرش واقعیت های سخت:
در پذیرش مشکلات و واقعیت های سخت باز عمل کنید و تیم خود را در حل مشکلات یاری و حمایت نمایید و همواره به یاد داشته باشید که چابکی مشکلات شما را حل نمیکند، بلکه آنها را برایتان نمایان می سازد.
۸- افکار بزرگ، شروع کوچک:
چشم اندازی بزرگ داشته باشید ولی آنرا در بخش های کوچک تحویل دهید.
۹- همکاری:
نقش خود را به خوبی ایفا نمایید و اعضای تیم خود را حمایت کنید و به افراد فرصت دهید که حضوری فعال در پروژه ها داشته باشند.
۱۰- رهبری نمونه بودن :
ابتدا خود چابک باشید، از تکنیک های آن استفاده کنید، اصول چابکی را به معرض نمایش قرار دهید و مانند رهبری خدمتگزار رفتار نمایید.
✳️ما همه نادریم!!
خورشید در میانه آسمان بود که سپاهیان نادرشاه افشار وارد دهلی شدند به پادشاه ایران زمین گفتند:اجازه می دهید وارد قصر پادشاه هند محمد گورکانی شویم ؟نادرشاه گفت اینجا نیامده ایم پی تخت و تاخ ، بگردید و مزدوران اشرف افغان را بیابید .هشتصد مزدور اشرف ، که بیست سال ایران را ویران ساخته بودند را گرفتند . نادر رو به آنها کرد و گفت :چگونه بیست سال در ایران خون ریختید و به ناموس کسی رحم نکردید ؟ ! آیا فکر نمی کردید روزی به این درد گرفتار آیید ؟مزدوری گفت می پنداشتیم همه مردان ایران ، شاه سلطان حسین هستند و ما همواره با مشتی ترسوی صفوی روبروییم.از میان سپاه ایران فریادی برخواست که ما همه نادریم ! و مردان سپاه بارها این سخن را از ته حنجره فریاد کشیدند . ” ما همه نادریم “ کشوری که دارای پیشوایی بی باک است همه مردمش قهرمان و دلیر می شوند .
✅حکایتی آشنا در رهبری سازمان های امروزی
مدیریت اجراییExecutive Management
کانال مدیریت اجرایی به منظور ارتقای شایستگی هاي (دانش ،مهارت،تجربه،...) مدیران ودانش مدیریت وسازمان فعالیت می نماید.
https://telegram.me/ExecutiveManagement
خورشید در میانه آسمان بود که سپاهیان نادرشاه افشار وارد دهلی شدند به پادشاه ایران زمین گفتند:اجازه می دهید وارد قصر پادشاه هند محمد گورکانی شویم ؟نادرشاه گفت اینجا نیامده ایم پی تخت و تاخ ، بگردید و مزدوران اشرف افغان را بیابید .هشتصد مزدور اشرف ، که بیست سال ایران را ویران ساخته بودند را گرفتند . نادر رو به آنها کرد و گفت :چگونه بیست سال در ایران خون ریختید و به ناموس کسی رحم نکردید ؟ ! آیا فکر نمی کردید روزی به این درد گرفتار آیید ؟مزدوری گفت می پنداشتیم همه مردان ایران ، شاه سلطان حسین هستند و ما همواره با مشتی ترسوی صفوی روبروییم.از میان سپاه ایران فریادی برخواست که ما همه نادریم ! و مردان سپاه بارها این سخن را از ته حنجره فریاد کشیدند . ” ما همه نادریم “ کشوری که دارای پیشوایی بی باک است همه مردمش قهرمان و دلیر می شوند .
✅حکایتی آشنا در رهبری سازمان های امروزی
مدیریت اجراییExecutive Management
کانال مدیریت اجرایی به منظور ارتقای شایستگی هاي (دانش ،مهارت،تجربه،...) مدیران ودانش مدیریت وسازمان فعالیت می نماید.
https://telegram.me/ExecutiveManagement
Telegram
مدیریت اجرایی
کانال مدیریت اجرایی به منظوردستیابی مدیران،کارشناسان ,دانشجویان وسایرفراگیران به روزآمدترین اطلاعات وارتقای دانش،مهارت وتوانایی در خصوص مدیریت وسازمان زیر نظر دکتر امیرصادقی(مشاورارشد مدیریت ،تحلیل گر وتوسعه دهنده کسب وکار) فعالیت می نماید.
✳️من بودم، تو نبودی!
نادرشاه هرجا که می رسید مردان زبده را برای ارتش خود بر می گزید. ارتش او روز به روز قوی تر می شد. یک روز در میانه کارزار با افغان ها اندکی ایستاد تا از نزدیک کار سپاهیان خود را زیر نظر بگیرد. پیرمردی را دید که به این سو و آن سو می تازد، یک شمشیر به دست راست و شمشیری به دست چپ دارد و در هر حمله، چندین تن از سپاه دشمن را بر زمین می افکند. پس از نبرد وی را صدا زد و گفت: «پدر جان! تو در زمان حمله افغان کجا بودی؟»
پیرمرد گفت: « نادر جان! من بودم، تو نبودی!
✅حکایتی آشنا در رهبری سازمان های امروزی
مدیریت اجراییExecutive Management
کانال مدیریت اجرایی به منظور ارتقای شایستگی هاي (دانش ،مهارت،تجربه،...) مدیران ودانش مدیریت وسازمان فعالیت می نماید.
https://telegram.me/ExecutiveManagement
نادرشاه هرجا که می رسید مردان زبده را برای ارتش خود بر می گزید. ارتش او روز به روز قوی تر می شد. یک روز در میانه کارزار با افغان ها اندکی ایستاد تا از نزدیک کار سپاهیان خود را زیر نظر بگیرد. پیرمردی را دید که به این سو و آن سو می تازد، یک شمشیر به دست راست و شمشیری به دست چپ دارد و در هر حمله، چندین تن از سپاه دشمن را بر زمین می افکند. پس از نبرد وی را صدا زد و گفت: «پدر جان! تو در زمان حمله افغان کجا بودی؟»
پیرمرد گفت: « نادر جان! من بودم، تو نبودی!
✅حکایتی آشنا در رهبری سازمان های امروزی
مدیریت اجراییExecutive Management
کانال مدیریت اجرایی به منظور ارتقای شایستگی هاي (دانش ،مهارت،تجربه،...) مدیران ودانش مدیریت وسازمان فعالیت می نماید.
https://telegram.me/ExecutiveManagement
Telegram
مدیریت اجرایی
کانال مدیریت اجرایی به منظوردستیابی مدیران،کارشناسان ,دانشجویان وسایرفراگیران به روزآمدترین اطلاعات وارتقای دانش،مهارت وتوانایی در خصوص مدیریت وسازمان زیر نظر دکتر امیرصادقی(مشاورارشد مدیریت ،تحلیل گر وتوسعه دهنده کسب وکار) فعالیت می نماید.
✳️ ۱۲ راهكار برای مدیریت بر رئیس خود
در هر رده سازمانی که قرار داشته باشید، حتما رئیسی دارید و احتمالا شما هم در ارتباط با او به مشکلاتی برخورده باشید. در ادامه با ما همراه باشید تا راهکارهای مدیریت یک رئیس و بهبود شرایط و پیشرفت در سازمان را از نگاه مجله فوربس ببینیم.
خوشبختانه راضی نگهداشتن رئيس و كمک حال او در مسائل سازمانی بودن ، كار چندان سختی نيست، اگر اين چند قاعده ساده را به كار ببنديد:
۱🔺رئيس خود را بعنوان یک منبع درنظر بگيريد!
به جای اينكه رئيس تان را بعنوان یک ناظر ببينيد، فرض كنيد او یک فراهم كننده خدمات مختلف است كه به شما كمک می كند كارتان (شغلتان) را به خوبی انجام دهيد.
رئيس تان هم منابع مورد نيازتان را تامين می کند، هم به نفع شما تصميم گيری كرده ، و هم مشكلات بين اداره ای تان (شما با واحدهای سازمان) را حل نموده و امنيت شغلی شما را برای پيشرفت تان تامين می كند.
۲🔺 به قولتان عمل كنيد.
رئيس تان می خواهد با اعتماد كردن به شما، بتوانيد كارتان را به خوبی انجام دهيد. بنابراين، وقتی وظيفه ای را قبول می كنيد، آنرا با تعصب و جدی انجام دهيد.
هرگز بيش از توانتان قول ندهيد و هر آنچه قول می دهيد حتما انجام دهيد.
۳🔺هرگز رئيس تان را غافلگير نكنيد!
حتی اگر از دادن اخبار بد به رئيستان (كه منجر به ناراحتی او شود) می ترسيد، اين كار را به آخرين لحظه، موكول نكنيد.
اين امر مخصوصا زمانی صادق است كه رئيس تان تمايل دارد به گوينده خبر بتوپد.
ارتباطات متناوب با رئيس و به روزرسانی دائم مسائل و اخبار تنها راه دفاعی شماست.
۴🔺در كارتان جدی باشيد.
رئيس تان از شما انتظار ندارد كه شما ايده ال باشيد، ولی در صورتيكه بصورت واضح و مشخص، مواظب كاری كه انجام می دهيد باشيد، قدردان شما خواهد بود.
البته اين به آن معنی نيست كه شما بايد خودتان را بيش از حد جدی جلوه دهيد، بلكه جديت در كارتان را نشان دهيد و در ارتباطات تان معقول و ملايم باشيد.
۵🔺 مشورت دهيد (نصيحت كنيد) ولی سپس اطاعت كنيد.
وقتی می بينيد كه رئيس تان در حال اتخاذ تصميم نادرستی (احمقانه ای) [از نظر شما] است، راهكار بهتری را پيشنهاد دهيد. با اين حال، اگر رئيس تان آن تصميم اشتباه را اتخاذ كرد، از پيشگويی در مورد نتيجه آن خودداری كرده و سعی كنيد آنرا به بهترين نحو ممكن انجام دهيد [صرفنظر از اينكه موافق اين كار هستيد يا نه]
۶🔺 به جای غُر زدن، راه حل ارائه كنيد.
برای يك رئيس ، هيچ چيز آزار دهنده تر از اين نيست كه مجبور شود به نق زدن ها و غرولندهای شما گوش دهد، در حاليكه نه شما حاضر به تغيير موضعتان هستيد و نه او توانايی تغيير آن كار يا مورد پيش آمده را دارد [موردی پيش آمده كه خارج از اختيارات رئيس است]
ادامه دارد ...
در هر رده سازمانی که قرار داشته باشید، حتما رئیسی دارید و احتمالا شما هم در ارتباط با او به مشکلاتی برخورده باشید. در ادامه با ما همراه باشید تا راهکارهای مدیریت یک رئیس و بهبود شرایط و پیشرفت در سازمان را از نگاه مجله فوربس ببینیم.
خوشبختانه راضی نگهداشتن رئيس و كمک حال او در مسائل سازمانی بودن ، كار چندان سختی نيست، اگر اين چند قاعده ساده را به كار ببنديد:
۱🔺رئيس خود را بعنوان یک منبع درنظر بگيريد!
به جای اينكه رئيس تان را بعنوان یک ناظر ببينيد، فرض كنيد او یک فراهم كننده خدمات مختلف است كه به شما كمک می كند كارتان (شغلتان) را به خوبی انجام دهيد.
رئيس تان هم منابع مورد نيازتان را تامين می کند، هم به نفع شما تصميم گيری كرده ، و هم مشكلات بين اداره ای تان (شما با واحدهای سازمان) را حل نموده و امنيت شغلی شما را برای پيشرفت تان تامين می كند.
۲🔺 به قولتان عمل كنيد.
رئيس تان می خواهد با اعتماد كردن به شما، بتوانيد كارتان را به خوبی انجام دهيد. بنابراين، وقتی وظيفه ای را قبول می كنيد، آنرا با تعصب و جدی انجام دهيد.
هرگز بيش از توانتان قول ندهيد و هر آنچه قول می دهيد حتما انجام دهيد.
۳🔺هرگز رئيس تان را غافلگير نكنيد!
حتی اگر از دادن اخبار بد به رئيستان (كه منجر به ناراحتی او شود) می ترسيد، اين كار را به آخرين لحظه، موكول نكنيد.
اين امر مخصوصا زمانی صادق است كه رئيس تان تمايل دارد به گوينده خبر بتوپد.
ارتباطات متناوب با رئيس و به روزرسانی دائم مسائل و اخبار تنها راه دفاعی شماست.
۴🔺در كارتان جدی باشيد.
رئيس تان از شما انتظار ندارد كه شما ايده ال باشيد، ولی در صورتيكه بصورت واضح و مشخص، مواظب كاری كه انجام می دهيد باشيد، قدردان شما خواهد بود.
البته اين به آن معنی نيست كه شما بايد خودتان را بيش از حد جدی جلوه دهيد، بلكه جديت در كارتان را نشان دهيد و در ارتباطات تان معقول و ملايم باشيد.
۵🔺 مشورت دهيد (نصيحت كنيد) ولی سپس اطاعت كنيد.
وقتی می بينيد كه رئيس تان در حال اتخاذ تصميم نادرستی (احمقانه ای) [از نظر شما] است، راهكار بهتری را پيشنهاد دهيد. با اين حال، اگر رئيس تان آن تصميم اشتباه را اتخاذ كرد، از پيشگويی در مورد نتيجه آن خودداری كرده و سعی كنيد آنرا به بهترين نحو ممكن انجام دهيد [صرفنظر از اينكه موافق اين كار هستيد يا نه]
۶🔺 به جای غُر زدن، راه حل ارائه كنيد.
برای يك رئيس ، هيچ چيز آزار دهنده تر از اين نيست كه مجبور شود به نق زدن ها و غرولندهای شما گوش دهد، در حاليكه نه شما حاضر به تغيير موضعتان هستيد و نه او توانايی تغيير آن كار يا مورد پيش آمده را دارد [موردی پيش آمده كه خارج از اختيارات رئيس است]
ادامه دارد ...
۱۲ راهكار برای مدیریت بر رئیس خود
ادامه ..
۷🔺واضح و بدون ابهام ارتباط برقرار كنيد.
به هنگام مكاتبه يا صحبت با رئيس تان، از جملات كوتاه و واضح استفاده كنيد. حتی الامكان از كلمات كمتری برای رساندن منظور و هدفتان استفاده كنيد تا نقطه نظراتتان قابل فهم باشند. اين امر باعث راحت تر كردن كار رئيس تان می شود كه اين نيز به نوبه خود باعث راحتتر شدن كار خودتان می گردد.
۸🔺 كارتان را به بهترين نحو ممكن انجام دهيد.
وقتی كارمندی كار خود را سرسری و بدون شور و علاقه انجام دهد، رؤسا متوجه می شوند.
رئيس ها دوست دارند شما كارتان را به شكلی انجام دهيد كه انگار فقط شما قادر به انجام آن هستيد. ( با غلبه بر موانعی كه سايرين در مواجهه با آنها ، پا پس می كشند)
رؤسا انتظار «بهترين عملكرد» را از شما دارند، پس لطفا انتظارشان را برآورده كنيد !
۹🔺به رئیس تان «نحوه بهتر مدیریت کردن خودتان» را توضیح دهید.
از آنجائیکه رؤسا سبک مدیریتی پیش فرضی برای خودشان دارند، این به شما بستگی دارد که او را یاری کنید تا بفهمد که چگونه بایستی به شما کمک کند تا شما بتوانید بهترین عملکردتان را داشته باشید. ( در واقع سبك مديريتی رئيستان را به سبكی كه شما بهترين عملكرد را در آن شرايط داريد نزدیک می كنيد)
این کار مستلزم دو چیز است:
-شناخت از خود
-جرات صحبت رسمی با رئیس
برای انجام ابتدا مقدمات کار را فراهم کنید ( بذر هر دو مورد را بکارید)
۱۰🔺برای جلسات كاری آمادگی قبلی و مبسوط داشته باشید.
برخی مواقع رئیستان می خواهد که در خصوص جزئیات کارها و وظایف محوله به شما، بررسی کرده و وارد ریزِ موارد شود.
اگر با اعتماد به نفس و اطمينان پاسخ دهيد، رئيستان تصورش بر اين خواهد بود كه شما فرد لايق و شايسته ای هستيد، و اگر با ترديد و مِن مِن كردن جواب دهيد بر عكس آن اتفاق خواهد افتاد.
برای كسب آمادگی در اين خصوص، برای هر نيم ساعتی كه با رئيس خود جلسه كاری داشته باشيد ، «حداقل يكساعت» زمان صرف كنيد.
۱۱🔺 علاقمندی خود را به مسائل شغلی رئيس تان نشان دهيد.
برای اينكه ارزش خود را بالاتر ببريد، بايستی هر آنچه كه رئيس تان نياز دارد - قبل از اينكه خودش متوجه آن بشود - برآورده كنيد !
ياد بگيريد كه چطور می توانيد نيازهای وی را پيش بينی كنيد. اين كار را می توانيد از طريق كنجكاوی در خصوص تجارب و ديدگاه های رئيس تان انجام دهيد.
۱۲🔺 باعث موفقيت رئيس تان شويد.
صرفنظر از آنچه كه در «شرح وظايف شغلی» شما درج شده، "مهمترين اولويت" شما -هميشه - اين خواهد بود كه باعث موفقيت رئيس تان شويد.
همچنين، وظيفه رئيس شما اينست كه سبب كسب موفقيت های بيشتر شما شود.
اگر رئيس تان اين موضوع ( رفتار متقابل ) را درك نكرد ، "مهمترين اولويت" شما اين خواهد بود كه
«رئيس ديگری پيدا كنيد».
ادامه ..
۷🔺واضح و بدون ابهام ارتباط برقرار كنيد.
به هنگام مكاتبه يا صحبت با رئيس تان، از جملات كوتاه و واضح استفاده كنيد. حتی الامكان از كلمات كمتری برای رساندن منظور و هدفتان استفاده كنيد تا نقطه نظراتتان قابل فهم باشند. اين امر باعث راحت تر كردن كار رئيس تان می شود كه اين نيز به نوبه خود باعث راحتتر شدن كار خودتان می گردد.
۸🔺 كارتان را به بهترين نحو ممكن انجام دهيد.
وقتی كارمندی كار خود را سرسری و بدون شور و علاقه انجام دهد، رؤسا متوجه می شوند.
رئيس ها دوست دارند شما كارتان را به شكلی انجام دهيد كه انگار فقط شما قادر به انجام آن هستيد. ( با غلبه بر موانعی كه سايرين در مواجهه با آنها ، پا پس می كشند)
رؤسا انتظار «بهترين عملكرد» را از شما دارند، پس لطفا انتظارشان را برآورده كنيد !
۹🔺به رئیس تان «نحوه بهتر مدیریت کردن خودتان» را توضیح دهید.
از آنجائیکه رؤسا سبک مدیریتی پیش فرضی برای خودشان دارند، این به شما بستگی دارد که او را یاری کنید تا بفهمد که چگونه بایستی به شما کمک کند تا شما بتوانید بهترین عملکردتان را داشته باشید. ( در واقع سبك مديريتی رئيستان را به سبكی كه شما بهترين عملكرد را در آن شرايط داريد نزدیک می كنيد)
این کار مستلزم دو چیز است:
-شناخت از خود
-جرات صحبت رسمی با رئیس
برای انجام ابتدا مقدمات کار را فراهم کنید ( بذر هر دو مورد را بکارید)
۱۰🔺برای جلسات كاری آمادگی قبلی و مبسوط داشته باشید.
برخی مواقع رئیستان می خواهد که در خصوص جزئیات کارها و وظایف محوله به شما، بررسی کرده و وارد ریزِ موارد شود.
اگر با اعتماد به نفس و اطمينان پاسخ دهيد، رئيستان تصورش بر اين خواهد بود كه شما فرد لايق و شايسته ای هستيد، و اگر با ترديد و مِن مِن كردن جواب دهيد بر عكس آن اتفاق خواهد افتاد.
برای كسب آمادگی در اين خصوص، برای هر نيم ساعتی كه با رئيس خود جلسه كاری داشته باشيد ، «حداقل يكساعت» زمان صرف كنيد.
۱۱🔺 علاقمندی خود را به مسائل شغلی رئيس تان نشان دهيد.
برای اينكه ارزش خود را بالاتر ببريد، بايستی هر آنچه كه رئيس تان نياز دارد - قبل از اينكه خودش متوجه آن بشود - برآورده كنيد !
ياد بگيريد كه چطور می توانيد نيازهای وی را پيش بينی كنيد. اين كار را می توانيد از طريق كنجكاوی در خصوص تجارب و ديدگاه های رئيس تان انجام دهيد.
۱۲🔺 باعث موفقيت رئيس تان شويد.
صرفنظر از آنچه كه در «شرح وظايف شغلی» شما درج شده، "مهمترين اولويت" شما -هميشه - اين خواهد بود كه باعث موفقيت رئيس تان شويد.
همچنين، وظيفه رئيس شما اينست كه سبب كسب موفقيت های بيشتر شما شود.
اگر رئيس تان اين موضوع ( رفتار متقابل ) را درك نكرد ، "مهمترين اولويت" شما اين خواهد بود كه
«رئيس ديگری پيدا كنيد».
✳️تراژدی تبدیل خانه به گاوداری
خانواده ای كه مي خواست خودكفا باشد يك گاو شيرده خريد و به آپارتمان خود برد. اين كار خردمندانه نبود. چون آدم عاقل براي روزي دو ليتر شيرگاوي نمي خرد كه 50 ليتر شير درحالي بدهد كه براي 48 ليتر شيراضافي هيچ بازاري در اختيار ولي ندارد داستان به همين جا ختم نمي شود.
مدتي بعد از آن گاو بيمار مي شود و به ناگزير دامپزشكي به بالينش مي آورند كه دليل بيماري را تنهايي گاو تشخيص مي دهد و سفارش مي كند براي نجات وي از مرگ چند گاو ديگر هم خريداري كنند و به آپارتمان بياورند. این کار انجام می شود و گاو اولي به طور موقت بهبود مي يابد.
ولي خانواده با مشكلات روزافزوني روبه رو مي شود. هزينه گزاف تغذيه گاوها، بي مشتري ماندن شيری که تولید می شد و آلودگي شديدی که تولید می کردند (منزل سابق، گاوداری فعلی)، خانواده را به شدت دچار بحران مي كند و در معرض نابودي قرار مي دهد.
داستان صنعت در ايران همانند همين مثال است. کارخانه/صنعتی در ایران کلنگ می خورد (گاو اول)، سپس آن صنعت/کارخانه دچار عارضه می شود. صدها كارخانه و كارگاه جانبی دیگر ايجاد مي شود تا کارخانه از تنهايي و بيماري خارج شود و از مرگ رهايي يابد. نتيجه كار در كوتاه مدت ثمربخش است. ولی در بلندمدت دوباره آن صنعت به مشکل برمی خورد و در ضمن تبعات آن گریبانگیر جامعه می شود.
✅تحلیل راهبردی:
به هر دلیلی ممکن است ما در سرمایه گذاری اولیه مان اشتباه کنیم. البته بدیهی است که این همه دانش مدیریت و سرمایه گذاری وجود دارد که بتواند به ما کمک کند که تصمیمات درست بگیریم و سرمایه گذاری هوشمندانه کنیم. انسان های موفق و ناموفق هر دو اشتباه می کنند تفاوت از آن جایی آغاز می شود که یکی درگیر پدیده ای می شود به نام تشدید تعهدات و دومی خطا را می پذیرد و برمی گردد.
پدیده تشدید تعهدات (escalation of commitment) سابقه ای 40 ساله در دانش سرمایه گذاری و مدیریت دارد و ساده شده اش این است: ما زمانی یک تصمیم می گیریم و از طریق تخصیص زمان، توان، اعتبار، پول به آن تصمیم متعهد می شویم. بعدا آن تصمیم به خوبی آنچه فکر می کردیم جلو نمی رود. به جای آن که آن تصمیم را اصلاح کنیم، زمان، توان و اعتبار و یا پول بیشتری به آن تخصیص می دهیم و بهمین خاطر می گویند تشدید تعهدات که اگر بخواهیم درست تر ترجمه اش کنیم می شود تشدید غیرمنطقی تعهدات.
اولین مقاله ای که در این زمینه نوشته شده یک عبارت زیبا را در عنوان مقاله خود آورده: تا زانو در گل (باتلاق)! به نظر من همین عنوان برای راهنمایی ما کفایت می کند. از این پس اگر به هر علتی سخت تان بود که از تصمیم قبلی تان برگردید، از خودتان فقط یک سوال بپرسید: اینکه من تا زانو در گل هستم بدان معنا است که باید تا گلو هم بروم زیر گل یا باید برگردم و خودم را نجات بدهم؟
✅نکته پایانی: برای منزل تان گاو نخرید! اگر خریدید هر زمان که احساس کردید تصمیم تان اشتباه است، به جای آن که گاوهای بیشتری بخرید، گاو اول را بفروشید حتی اگر زیان کردید یا اعتبارتان را از دست دادید بهتر است از اینکه زیان های خود را بیشتر کنید. خرید و فروش و نگهداری گاو را به افراد حرفه ای آن بسپارید.
خانواده ای كه مي خواست خودكفا باشد يك گاو شيرده خريد و به آپارتمان خود برد. اين كار خردمندانه نبود. چون آدم عاقل براي روزي دو ليتر شيرگاوي نمي خرد كه 50 ليتر شير درحالي بدهد كه براي 48 ليتر شيراضافي هيچ بازاري در اختيار ولي ندارد داستان به همين جا ختم نمي شود.
مدتي بعد از آن گاو بيمار مي شود و به ناگزير دامپزشكي به بالينش مي آورند كه دليل بيماري را تنهايي گاو تشخيص مي دهد و سفارش مي كند براي نجات وي از مرگ چند گاو ديگر هم خريداري كنند و به آپارتمان بياورند. این کار انجام می شود و گاو اولي به طور موقت بهبود مي يابد.
ولي خانواده با مشكلات روزافزوني روبه رو مي شود. هزينه گزاف تغذيه گاوها، بي مشتري ماندن شيری که تولید می شد و آلودگي شديدی که تولید می کردند (منزل سابق، گاوداری فعلی)، خانواده را به شدت دچار بحران مي كند و در معرض نابودي قرار مي دهد.
داستان صنعت در ايران همانند همين مثال است. کارخانه/صنعتی در ایران کلنگ می خورد (گاو اول)، سپس آن صنعت/کارخانه دچار عارضه می شود. صدها كارخانه و كارگاه جانبی دیگر ايجاد مي شود تا کارخانه از تنهايي و بيماري خارج شود و از مرگ رهايي يابد. نتيجه كار در كوتاه مدت ثمربخش است. ولی در بلندمدت دوباره آن صنعت به مشکل برمی خورد و در ضمن تبعات آن گریبانگیر جامعه می شود.
✅تحلیل راهبردی:
به هر دلیلی ممکن است ما در سرمایه گذاری اولیه مان اشتباه کنیم. البته بدیهی است که این همه دانش مدیریت و سرمایه گذاری وجود دارد که بتواند به ما کمک کند که تصمیمات درست بگیریم و سرمایه گذاری هوشمندانه کنیم. انسان های موفق و ناموفق هر دو اشتباه می کنند تفاوت از آن جایی آغاز می شود که یکی درگیر پدیده ای می شود به نام تشدید تعهدات و دومی خطا را می پذیرد و برمی گردد.
پدیده تشدید تعهدات (escalation of commitment) سابقه ای 40 ساله در دانش سرمایه گذاری و مدیریت دارد و ساده شده اش این است: ما زمانی یک تصمیم می گیریم و از طریق تخصیص زمان، توان، اعتبار، پول به آن تصمیم متعهد می شویم. بعدا آن تصمیم به خوبی آنچه فکر می کردیم جلو نمی رود. به جای آن که آن تصمیم را اصلاح کنیم، زمان، توان و اعتبار و یا پول بیشتری به آن تخصیص می دهیم و بهمین خاطر می گویند تشدید تعهدات که اگر بخواهیم درست تر ترجمه اش کنیم می شود تشدید غیرمنطقی تعهدات.
اولین مقاله ای که در این زمینه نوشته شده یک عبارت زیبا را در عنوان مقاله خود آورده: تا زانو در گل (باتلاق)! به نظر من همین عنوان برای راهنمایی ما کفایت می کند. از این پس اگر به هر علتی سخت تان بود که از تصمیم قبلی تان برگردید، از خودتان فقط یک سوال بپرسید: اینکه من تا زانو در گل هستم بدان معنا است که باید تا گلو هم بروم زیر گل یا باید برگردم و خودم را نجات بدهم؟
✅نکته پایانی: برای منزل تان گاو نخرید! اگر خریدید هر زمان که احساس کردید تصمیم تان اشتباه است، به جای آن که گاوهای بیشتری بخرید، گاو اول را بفروشید حتی اگر زیان کردید یا اعتبارتان را از دست دادید بهتر است از اینکه زیان های خود را بیشتر کنید. خرید و فروش و نگهداری گاو را به افراد حرفه ای آن بسپارید.
✳️ اهمیت روشهای تحلیلی کسب و کار (Business Analytics)
تحلیل دادهها میتواند برای سازمان شما سودآور باشد ،به شکل کاهش هزینههای اضافه یا افزایش درآمد. البته در خیلی از مواقع داده خوب، مجانی و یا به راحتی بدست نمیاید. اما در ایران بیشتر این تصور وجود دارد که ما داده نداریم. برخلاف این تصور رایج در بسیاری موارد ما یا داده داریم یا میتوانیم آن را نسبتا به راحتی بدست آوریم، اما از آنجا که خیلی نمیدانیم دادهها به چه دردی میخورند، چگونه میتوانند به تصمیمگیری ما کمک کنند و در نهایت سودآوری ما را افزایش دهند به سمت رویکردهای داده محور حرکت نمیکنیم.
✅ ما نمیتوانیم صرفا با بحث کردن و صحبت کردن بر سر مشکلات مدیریتی پیش رو به تصمیمگیری صحیح برسیم. در بحث و جدل کلامی همه چیز میتواند درست باشد. کسی میتواند چندین دلیل بیاورد که فلان کمپین تبلیغاتی یا فلان سیاست موفق خواهد شد و در همان زمان شخص دیگری دلایل دیگری بیاورد که چرا شکست خواهد خورد.
✅ما در مواجهه با مسائل مدیریتی پیشرو نمیتوانیم مانند گذشتگانمان، به مانند علما و فضلا که درگوشه حجرهها مینشستند و باهم بحث و جدل کلامی میکردند، در مورد چالشهای مدیریتی سازمان و یا جامعه خود صرفا بحث کنیم و به راهکار برسیم. عملا آنچه در برخی فضاهای تصمیم گیری جامعه ما در حال رخ دادن است همان روشهای گذشته در ظاهر مدرن است.
✅امروزه استفاده از رویکردهای داده محور در سازمانهای تراز جهانی کاملا جا افتاده است. در قلب رویکردهای داده محور اجرای سیاستها در فضای کنترل شده، سعی و خطا، جمعآوری دادههای مربوط و تحلیل نتایج، یادگیری، به روزرسانی سیاستها و ادامه این چرخه است.
سازمانهای ایرانی اگر به دنبال رقابت در محیط بینالمللی و افزایش کارآیی خود هستند ناچار به استفاده از روشهای تحلیلی کسب و کار هستند. فرقی ندارد شما یک استارتآپ باشید، یک سازمان خصوصی با 30 سال حضور در صنعت باشید، یک سازمان دولتی و خدمات رسان باشید یا یک سازمان مردم نهاد برای ارائه خدمات به قشر آسیب دیده.
✅به زودی زمانی خواهد رسید که رقابت سازمانهای دادهمحور در مقابل سازمانهای سنتی مانند جنگ بین کشوری مسلح به انواع و اقسام سلاحهای پیشرفته به جنگ الکترونیک، هواپیماهای بدون سرنشین و مانند آن در مقابل قبیلهای مسلح به چوب و چماق است.
✅خوشبختانه در فضای آکادمیک و دانشگاهی کشورمان دانشهای تئوری در حوزههایی مانند روشهای آماری، تکنولوژی اطلاعات، ماشینهای یادگیرنده، دادهکاوی، تحلیل دادههای بزرگ، اینترنت اشیاء و مانند آن نسبتا توسعه یافته است. اما شکوفایی این حوزه در عمل نیازمند آگاهی بیشتر صنعت از پتانسیلها وظرفیتهای روشهای تحلیلی کسب و کار و سرمایهگذاری در این حوزههاست.
✅اگر مدیریت یک سازمان را به عهده دارید و در هر سازمانی که هستید، روشهای تحلیلی کسب و کار را جدی بگیرید. روشهای تحلیلی کسب و کار صرفا مختص سازمانهای بزرگ با منابع مالی زیاد نیست. هر سازمانی میتواند از جنبههایی از آن استفاده کند.
تحلیل دادهها میتواند برای سازمان شما سودآور باشد ،به شکل کاهش هزینههای اضافه یا افزایش درآمد. البته در خیلی از مواقع داده خوب، مجانی و یا به راحتی بدست نمیاید. اما در ایران بیشتر این تصور وجود دارد که ما داده نداریم. برخلاف این تصور رایج در بسیاری موارد ما یا داده داریم یا میتوانیم آن را نسبتا به راحتی بدست آوریم، اما از آنجا که خیلی نمیدانیم دادهها به چه دردی میخورند، چگونه میتوانند به تصمیمگیری ما کمک کنند و در نهایت سودآوری ما را افزایش دهند به سمت رویکردهای داده محور حرکت نمیکنیم.
✅ ما نمیتوانیم صرفا با بحث کردن و صحبت کردن بر سر مشکلات مدیریتی پیش رو به تصمیمگیری صحیح برسیم. در بحث و جدل کلامی همه چیز میتواند درست باشد. کسی میتواند چندین دلیل بیاورد که فلان کمپین تبلیغاتی یا فلان سیاست موفق خواهد شد و در همان زمان شخص دیگری دلایل دیگری بیاورد که چرا شکست خواهد خورد.
✅ما در مواجهه با مسائل مدیریتی پیشرو نمیتوانیم مانند گذشتگانمان، به مانند علما و فضلا که درگوشه حجرهها مینشستند و باهم بحث و جدل کلامی میکردند، در مورد چالشهای مدیریتی سازمان و یا جامعه خود صرفا بحث کنیم و به راهکار برسیم. عملا آنچه در برخی فضاهای تصمیم گیری جامعه ما در حال رخ دادن است همان روشهای گذشته در ظاهر مدرن است.
✅امروزه استفاده از رویکردهای داده محور در سازمانهای تراز جهانی کاملا جا افتاده است. در قلب رویکردهای داده محور اجرای سیاستها در فضای کنترل شده، سعی و خطا، جمعآوری دادههای مربوط و تحلیل نتایج، یادگیری، به روزرسانی سیاستها و ادامه این چرخه است.
سازمانهای ایرانی اگر به دنبال رقابت در محیط بینالمللی و افزایش کارآیی خود هستند ناچار به استفاده از روشهای تحلیلی کسب و کار هستند. فرقی ندارد شما یک استارتآپ باشید، یک سازمان خصوصی با 30 سال حضور در صنعت باشید، یک سازمان دولتی و خدمات رسان باشید یا یک سازمان مردم نهاد برای ارائه خدمات به قشر آسیب دیده.
✅به زودی زمانی خواهد رسید که رقابت سازمانهای دادهمحور در مقابل سازمانهای سنتی مانند جنگ بین کشوری مسلح به انواع و اقسام سلاحهای پیشرفته به جنگ الکترونیک، هواپیماهای بدون سرنشین و مانند آن در مقابل قبیلهای مسلح به چوب و چماق است.
✅خوشبختانه در فضای آکادمیک و دانشگاهی کشورمان دانشهای تئوری در حوزههایی مانند روشهای آماری، تکنولوژی اطلاعات، ماشینهای یادگیرنده، دادهکاوی، تحلیل دادههای بزرگ، اینترنت اشیاء و مانند آن نسبتا توسعه یافته است. اما شکوفایی این حوزه در عمل نیازمند آگاهی بیشتر صنعت از پتانسیلها وظرفیتهای روشهای تحلیلی کسب و کار و سرمایهگذاری در این حوزههاست.
✅اگر مدیریت یک سازمان را به عهده دارید و در هر سازمانی که هستید، روشهای تحلیلی کسب و کار را جدی بگیرید. روشهای تحلیلی کسب و کار صرفا مختص سازمانهای بزرگ با منابع مالی زیاد نیست. هر سازمانی میتواند از جنبههایی از آن استفاده کند.
✳️محیط مساعد برای نوآوری
پیتر دراکر می گوید:
«من متوجه شده ام که هر وقت کاری انجام شده است، به وسیله ی آدمی که در کارش هدف، تعصب و احساس رسالت داشته، تحقق یافته است». آدم هایی که تعصب کاری دارند، همواره با چارچوب سازمانی جور در نمی آیند. اینها ممکن است آدم هایی خودخواه، بی پروا، بی تحمل و تک رو باشند. آدم هایی که کار کردن با آن ها فوق العاده مشکل است و همین ها هم محسنات آن ها است. اما وجود این قبیل آدم ها برای نوآوری موفقیت آمیز اجتناب ناپذیر است. مدیران و رهبران هوشمند این گونه آدم ها را از کار برکنار نمی کنند بلکه خودخواهی آن ها را ارضا می کنند و به موفقیت هایشان ارج می گذارند و در مواقع سختی و شکست از آن ها حمایت می کنند.
پیتر دراکر می گوید:
«من متوجه شده ام که هر وقت کاری انجام شده است، به وسیله ی آدمی که در کارش هدف، تعصب و احساس رسالت داشته، تحقق یافته است». آدم هایی که تعصب کاری دارند، همواره با چارچوب سازمانی جور در نمی آیند. اینها ممکن است آدم هایی خودخواه، بی پروا، بی تحمل و تک رو باشند. آدم هایی که کار کردن با آن ها فوق العاده مشکل است و همین ها هم محسنات آن ها است. اما وجود این قبیل آدم ها برای نوآوری موفقیت آمیز اجتناب ناپذیر است. مدیران و رهبران هوشمند این گونه آدم ها را از کار برکنار نمی کنند بلکه خودخواهی آن ها را ارضا می کنند و به موفقیت هایشان ارج می گذارند و در مواقع سختی و شکست از آن ها حمایت می کنند.
✳️معجونی از چشم انداز سی ساله+اقدامات سه روزه
سرعت دنیا که افزایش پیدا کرده همه در جستجوی راه حل های سریع هستند. مثلا برای راه اندازی کسب وکار یا طراحی محصول متدولوژی های متعددی طراحی شده است آنچه در همه اینها مشترک است، تلاش برای کوتاهکردن شکلگیری ایده اولیه تا عملیاتیشدن آن ایده است. اخیرا مقاله در نشریع معتبر هاروارد منتشر شده است و می گوید تکنیک های سرعت بخشی فقط برای توسعه محصولات و خدمات جدید نیست بلکه برای تدوین استراتژیها نیز باید در جستجوی روش های جدید بود.
شاید شما هم بارها تجربه کرده باشید که چه میزان منابع صرف تدوین یک برنامه استراتژیک سه تا پنجساله میشود که فقط چند ماه بعد یا حتی چند هفته بعد از اتمام آن، فرضیات آن منسوخ میشود. بر اساس این مقاله، در کنار تدوین استراتژیها به کمک مدلهای گذشته، دو مفهوم پررنگتر شدهاند؛ یکی مفهوم چشمانداز یا دورنما و دیگری مفهوم اقدامات خلاقانه روزانه (بداهه)؛ اولی (چشمانداز) مانند ستاره قطبی برای همه فعالیتهای یک سازمان راهنماست و دومی پایههای انعطافپذیری و چابکی را برای کشف و آزمون و خطای اقدامات عملیاتی را هموار میکند. وقتی این دو در تدوین استراتژیها پررنگتر شوند، تجربه وسیعتری برای موفقیت شرکت در مقایسه با تجربهای عمیقتر و زمانبر فراهم میکند.
چندی پیش شرکت مشاورهای به نام «صد سال» تأسیس شده است. شرکت مشاوره صد سال به شرکتها کمک میکند چشماندازی صدساله برای خود ترسیم کنند و پس از آن ترجمان این چشمانداز در بازههای چندماهه و چندهفتهای با ماهیت آزمون و خطا تحلیل میشود. این شرکت معتقد است فکرکردن به صد سال آینده، اهداف ما را روشنتر کرده و کمک میکند اقدامات مناسب برای امروزمان مشخص شود. راست میگوید! فکرکردن به صد سال آینده خیلی دستاوردهای زیادی دارد. خیلی از کارهای امروز و فردایمان بیفایده خواهد شد! اگر ستاره قطبی زندگیمان را مشخص کردهایم و هر روز بهدنبال اقدامات خلاقانه برای حرکت در راستای آن باشیم، آنگاه هر روزمان شیرینتر از روز قبل خواهد بود گرچه شیرینی در مقابل تلخی معنی خواهد داشت. با چشمانی بازتر، از انتخاب ستاره قطبیمان اطمینان حاصل کنیم، اقدامات جدید خود را بیابیم، آزمون کنیم و خطا، اما حواسمان باشد لازم نیست تا انتهای یک تصمیم اشتباه برویم!
✅تحلیل راهبردی:
سه نکته کلیدی اینجا وجود دارد.
اول: این که سرعت دنیا افزایش پیدا کرده، درست. اینکه باید چشم انداز بلندمدت داشته باشیم درست. اینکه باید اقدامات خلاقانه (کاوشگری و کنشگری) داشته باشیم، درست! اما این به معنای آن نیست که تحلیل را کنار بگذاریم: از کجا مطمئن می شویم که هنوز چشم انداز ما معنادار است؟ از کجا مطمئن می شویم که نسبت عملکرد ما به رقبا و دیگران چگونه است؟ از کجا در مورد رضایت ذی نفعان کلیدی اطمینان حاصل می کنیم؟ بنابراین اگر بخواهم تیتروار بگویم: استراتژی ها و تصمیمات از چهار منبع می جوشند: دیدگاه استراتژیک، کاوشگری و کنشگری استراتژیک ، تصمیمات استراتژیک بهنگام و تحلیل گری استراتژیک. هر کدام از این چهار چشمه خشک شوند شما با مشکل روبرو خواهید شد.
نکته دوم: نبود برش های میان مدت از چشم انداز، سازمان یا زندگی شما را به ورطه آزمون و خطاهای بی شمار و حرکت های زیگزاگ می کشاند.
اما نکته سوم: چشم انداز صد ساله تعبیر زیبایی است اما در کاربردی بودن آن تردید جدی وجود دارد. فعلا از چشم انداز 5 سال شروع کنید.
سرعت دنیا که افزایش پیدا کرده همه در جستجوی راه حل های سریع هستند. مثلا برای راه اندازی کسب وکار یا طراحی محصول متدولوژی های متعددی طراحی شده است آنچه در همه اینها مشترک است، تلاش برای کوتاهکردن شکلگیری ایده اولیه تا عملیاتیشدن آن ایده است. اخیرا مقاله در نشریع معتبر هاروارد منتشر شده است و می گوید تکنیک های سرعت بخشی فقط برای توسعه محصولات و خدمات جدید نیست بلکه برای تدوین استراتژیها نیز باید در جستجوی روش های جدید بود.
شاید شما هم بارها تجربه کرده باشید که چه میزان منابع صرف تدوین یک برنامه استراتژیک سه تا پنجساله میشود که فقط چند ماه بعد یا حتی چند هفته بعد از اتمام آن، فرضیات آن منسوخ میشود. بر اساس این مقاله، در کنار تدوین استراتژیها به کمک مدلهای گذشته، دو مفهوم پررنگتر شدهاند؛ یکی مفهوم چشمانداز یا دورنما و دیگری مفهوم اقدامات خلاقانه روزانه (بداهه)؛ اولی (چشمانداز) مانند ستاره قطبی برای همه فعالیتهای یک سازمان راهنماست و دومی پایههای انعطافپذیری و چابکی را برای کشف و آزمون و خطای اقدامات عملیاتی را هموار میکند. وقتی این دو در تدوین استراتژیها پررنگتر شوند، تجربه وسیعتری برای موفقیت شرکت در مقایسه با تجربهای عمیقتر و زمانبر فراهم میکند.
چندی پیش شرکت مشاورهای به نام «صد سال» تأسیس شده است. شرکت مشاوره صد سال به شرکتها کمک میکند چشماندازی صدساله برای خود ترسیم کنند و پس از آن ترجمان این چشمانداز در بازههای چندماهه و چندهفتهای با ماهیت آزمون و خطا تحلیل میشود. این شرکت معتقد است فکرکردن به صد سال آینده، اهداف ما را روشنتر کرده و کمک میکند اقدامات مناسب برای امروزمان مشخص شود. راست میگوید! فکرکردن به صد سال آینده خیلی دستاوردهای زیادی دارد. خیلی از کارهای امروز و فردایمان بیفایده خواهد شد! اگر ستاره قطبی زندگیمان را مشخص کردهایم و هر روز بهدنبال اقدامات خلاقانه برای حرکت در راستای آن باشیم، آنگاه هر روزمان شیرینتر از روز قبل خواهد بود گرچه شیرینی در مقابل تلخی معنی خواهد داشت. با چشمانی بازتر، از انتخاب ستاره قطبیمان اطمینان حاصل کنیم، اقدامات جدید خود را بیابیم، آزمون کنیم و خطا، اما حواسمان باشد لازم نیست تا انتهای یک تصمیم اشتباه برویم!
✅تحلیل راهبردی:
سه نکته کلیدی اینجا وجود دارد.
اول: این که سرعت دنیا افزایش پیدا کرده، درست. اینکه باید چشم انداز بلندمدت داشته باشیم درست. اینکه باید اقدامات خلاقانه (کاوشگری و کنشگری) داشته باشیم، درست! اما این به معنای آن نیست که تحلیل را کنار بگذاریم: از کجا مطمئن می شویم که هنوز چشم انداز ما معنادار است؟ از کجا مطمئن می شویم که نسبت عملکرد ما به رقبا و دیگران چگونه است؟ از کجا در مورد رضایت ذی نفعان کلیدی اطمینان حاصل می کنیم؟ بنابراین اگر بخواهم تیتروار بگویم: استراتژی ها و تصمیمات از چهار منبع می جوشند: دیدگاه استراتژیک، کاوشگری و کنشگری استراتژیک ، تصمیمات استراتژیک بهنگام و تحلیل گری استراتژیک. هر کدام از این چهار چشمه خشک شوند شما با مشکل روبرو خواهید شد.
نکته دوم: نبود برش های میان مدت از چشم انداز، سازمان یا زندگی شما را به ورطه آزمون و خطاهای بی شمار و حرکت های زیگزاگ می کشاند.
اما نکته سوم: چشم انداز صد ساله تعبیر زیبایی است اما در کاربردی بودن آن تردید جدی وجود دارد. فعلا از چشم انداز 5 سال شروع کنید.
✳️ 4 حسرت مدیران بزرگ
وقتی صحبت از مدیران بزرگ میشود، همواره به موفقیتها و دستاوردهایشان پرداخته میشود و کمتر دیده میشود که صحبت از فرایند سختی شود که این بزرگان پیمودهاند تا به جایگاه قابل احترامشان دست یابند.
این مدیران موفق از گذشته خود به نیکی یاد میکنند اما از آنجا که همیشه “ناراضی مثبت” هستند و به دنبال بهبود وضع موجودشان میباشند، حسرتهایی دارند که اگر کاری را انجام میدادند یا نمیدادند، شرایط بهتری داشتند.
در ادامه با ۴ مورد از حسرتهای این مدیران بزرگ آشنا میشویم:
۱) کاش بیشتر ریسک میکردم.
کارآفرینان، مدیران و صاحبان کاروکسب برای اینکه به فرد بزرگی تبدیل بشوند، باید دست به ریسک بزنند اما وقتی در موقعیت مورد نظرشان قرار میگیرند، ذهنیت آنها تغییر میکند.
رسیدن به مقصد باعث میشود که قدرت ریسکپذیری مدیران قدری کاهش یابد.
این در صورتی است که برای استمرار موفقیت، لازم است که مدیران همواره روحیه ریسکپذَیری خود را حفظ کنند.
درآمد بالقوه یک کسبوکار در بلندمدت ارتباط مستقیمی با میزان ریسکپذیری مدیرارشد آن دارد. نفوذ به بازارهای جدید، توسعه محصولات جدید و مواردی از این دست همگی میتوانند به رشد کسبوکار بینجامند در صورتی که مدیر آگاهانه ریسکهای آن را بپذیرد.
۲) کاش در استخدامهایم بیشتر دقت میکردم.
تیپ شخصیتی کارآفرینان و مدیران موفق معمولاً به شکلی است که انرژی بسیار زیادی دارند، به سرعت تصمیمگیری میکنند، و به طور کلی سرعتشان مافوق تصور خیلی از افراد است.
گاهی اوقات این سرعت باعث میشود که مدیر برای پستهای خالی به سرعت افرادی را استخدام کند بدون توجه به آنکه آیا آن فرد شایستگی لازم برای احراز آن پست را دارد. داشتن کامندی متعهد، سختکوش و قابل اعتماد خیلی متفاوت است با استخدام فردی که فقط به امید آخر ماه و گرفتن حقوق سر کار میآید.
۳) کاش بیشتر به دیگران گوش میکردم.
یکی از جذابیتهای غیرقابل انکار کارآفرین یا مدیر بزرگی شدن، اختیار در تصمیمگیری است.
خیلی حس خوبی دارد که بتوانیم حرف آخر را در سازمانمان بزنیم و از حق وتو برخوردار باشیم.
اما خیلی کم اتفاق میافتد که یک مدیر یا کارآفرین صرفاً با تکیه بر استعداد و قدرت شهودی خود بتواند به موفقیت دست یابد.
اغلب صاحبان کاروکسبهای موفق تیمی از مشاوران برجسته دارند که در حوزههای خاص خود سرآمد و صاحبنظر هستند.
این تیم ممکن است متشکل از مربیان، همکاران، شرکا، کارمندان یا حتی یکی از اعضای خانواده باشد. در چنین شرایطی حتی اگر نظر هیچکدام از اعضای تیممان را نیز قبول نداشته باشیم، حداقل اطلاعات مفیدی درباره ماهیت کاری که انجام میدهیم یا تصمیمی که میگیریم، به دست میآوریم.
۴) کاش برای زندگی شخصیام بیشتر وقت میگذاشتم.
متعادل کردن ترازوی زندگی کار سختی است آن هم برای افرادی که به شغلشان عشق میورزند.
اما اگر میخواهیم زندگی سالمی داشته باشیم، باید راهی بیابیم و این تعادل را برقرار کنیم.
اینکه خود را غرق در کار کنیم و روزهای آخر هفته هم وقتی را برای خانوادهمان اختصاص ندهیم، کار سادهای است اما در بلندمدت ما را به افرادی تکبُعدی تبدیل خواهد کرد.
نکته مهم این است که هیچگاه نباید زندگی خانوادگی را فدای کار یا کار را فدای زندگی خانوادگی کرد بلکه باید هنر اولویتبندی را آموخت و آن را در زندگی به کار برد.
وقتی صحبت از مدیران بزرگ میشود، همواره به موفقیتها و دستاوردهایشان پرداخته میشود و کمتر دیده میشود که صحبت از فرایند سختی شود که این بزرگان پیمودهاند تا به جایگاه قابل احترامشان دست یابند.
این مدیران موفق از گذشته خود به نیکی یاد میکنند اما از آنجا که همیشه “ناراضی مثبت” هستند و به دنبال بهبود وضع موجودشان میباشند، حسرتهایی دارند که اگر کاری را انجام میدادند یا نمیدادند، شرایط بهتری داشتند.
در ادامه با ۴ مورد از حسرتهای این مدیران بزرگ آشنا میشویم:
۱) کاش بیشتر ریسک میکردم.
کارآفرینان، مدیران و صاحبان کاروکسب برای اینکه به فرد بزرگی تبدیل بشوند، باید دست به ریسک بزنند اما وقتی در موقعیت مورد نظرشان قرار میگیرند، ذهنیت آنها تغییر میکند.
رسیدن به مقصد باعث میشود که قدرت ریسکپذیری مدیران قدری کاهش یابد.
این در صورتی است که برای استمرار موفقیت، لازم است که مدیران همواره روحیه ریسکپذَیری خود را حفظ کنند.
درآمد بالقوه یک کسبوکار در بلندمدت ارتباط مستقیمی با میزان ریسکپذیری مدیرارشد آن دارد. نفوذ به بازارهای جدید، توسعه محصولات جدید و مواردی از این دست همگی میتوانند به رشد کسبوکار بینجامند در صورتی که مدیر آگاهانه ریسکهای آن را بپذیرد.
۲) کاش در استخدامهایم بیشتر دقت میکردم.
تیپ شخصیتی کارآفرینان و مدیران موفق معمولاً به شکلی است که انرژی بسیار زیادی دارند، به سرعت تصمیمگیری میکنند، و به طور کلی سرعتشان مافوق تصور خیلی از افراد است.
گاهی اوقات این سرعت باعث میشود که مدیر برای پستهای خالی به سرعت افرادی را استخدام کند بدون توجه به آنکه آیا آن فرد شایستگی لازم برای احراز آن پست را دارد. داشتن کامندی متعهد، سختکوش و قابل اعتماد خیلی متفاوت است با استخدام فردی که فقط به امید آخر ماه و گرفتن حقوق سر کار میآید.
۳) کاش بیشتر به دیگران گوش میکردم.
یکی از جذابیتهای غیرقابل انکار کارآفرین یا مدیر بزرگی شدن، اختیار در تصمیمگیری است.
خیلی حس خوبی دارد که بتوانیم حرف آخر را در سازمانمان بزنیم و از حق وتو برخوردار باشیم.
اما خیلی کم اتفاق میافتد که یک مدیر یا کارآفرین صرفاً با تکیه بر استعداد و قدرت شهودی خود بتواند به موفقیت دست یابد.
اغلب صاحبان کاروکسبهای موفق تیمی از مشاوران برجسته دارند که در حوزههای خاص خود سرآمد و صاحبنظر هستند.
این تیم ممکن است متشکل از مربیان، همکاران، شرکا، کارمندان یا حتی یکی از اعضای خانواده باشد. در چنین شرایطی حتی اگر نظر هیچکدام از اعضای تیممان را نیز قبول نداشته باشیم، حداقل اطلاعات مفیدی درباره ماهیت کاری که انجام میدهیم یا تصمیمی که میگیریم، به دست میآوریم.
۴) کاش برای زندگی شخصیام بیشتر وقت میگذاشتم.
متعادل کردن ترازوی زندگی کار سختی است آن هم برای افرادی که به شغلشان عشق میورزند.
اما اگر میخواهیم زندگی سالمی داشته باشیم، باید راهی بیابیم و این تعادل را برقرار کنیم.
اینکه خود را غرق در کار کنیم و روزهای آخر هفته هم وقتی را برای خانوادهمان اختصاص ندهیم، کار سادهای است اما در بلندمدت ما را به افرادی تکبُعدی تبدیل خواهد کرد.
نکته مهم این است که هیچگاه نباید زندگی خانوادگی را فدای کار یا کار را فدای زندگی خانوادگی کرد بلکه باید هنر اولویتبندی را آموخت و آن را در زندگی به کار برد.
✳️سخنانی از پیتر دراکر در مورد سال 2020
تقریباً در هرچند دهه در طول تاریخ تغییراتی دگرگون ساز رخ میدهد که همهچیز را همراه با خود تغییر میدهد. همانطور که پیتر دراکر، نظریهپرداز بزرگ مدیریت، در سال ۱۹۹۲ در مجله Harvard Business Review اظهار داشت : «بعد از گذشت چند دهه جوامع خود را سازماندهی مجدد میکنند و جهانبینی، ارزشهای بنیادین، ساختارهای اجتماعی و سیاسی، هنر و نهادهای اساسی خود را دگرگون میسازند. پنجاه سال دیگر جهان جدیدی به وجود خواهد آمد و افراد آن حتی نمیتوانند تصور کنند که پدربزرگانشان در چه دنیای زندگی میکردهاند و پدرانشان در چه جهانی به دنیا آمدهاند! عصر ما چنین عصری است!»
برای دراکر جهان جدید یک ویژگی بارز و متمایزکننده دارد: تغییر به جامعه دانشی. درواقع دراکر این جهش سرنوشتساز را از سال ۱۹۵۹ پیشبینی کرده بود؛ جهش به دنیایی که نیروی کار آن بیشتر با ذهن خود ارزش میآفرینند تا با بازوهایشان.
او در آن سالها در آثار خود، ظهور «کار دانشی» را توصیف کرده بود. سه دهه بعد دراکر مطمئن شد که دانش، منبع اقتصادی مهمتری نسبت به زمین، کار یدی و یا داراییهای مالی است؛ تا حدی که او جامعه آینده را جامعه پساسرمایه داری نام نهاد. او سپس، درست کمی قبل از اینکه در سال ۲۰۰۵ فوت کند، اظهار داشت که «در قرن ۲۱ افزایش بهرهوری دانشکاران،مهمترین کمکی است که مدیران میتوانند ارائه دهند».
حال با توجه به نظریات پیتر دراکر سازمانهای امروزی را چگونه باید اداره کرد؟ در زیر شش جنبه که باید بیشتر موردتوجه قرار گیرد تشریح میشود:
۱- تشخیص اطلاعاتی که موردنیاز است: این اطلاعات است که دانشکاران را قادر به انجام شغلشان میکند اما فهم اینکه از خیل عظیم اطلاعاتی که میتوان به دست آورد کدامیک مفید است چالش بزرگی است که باید نخست در مورد آن تصمیمگیری شود.
۲- دور ریختن دانش بهدردنخور: توانایی ایجاد روشها و تولید محصولات و خدمات جدید و نوآورانه از طریق دانش یک جنبه دیگر هم دارد و آن هم فراموش کردن و از کار انداختن دانشها، فرایندها و محصولاتی است که قدیمی شدهاند و پاسخگوی نیازها و مسائل امروز نیستند. چیزی که صاحبنظران آن را «یادگیری معکوس» مینامند.
۳- دادن استقلال بیشتر به کارکنان: در اقتصاد دانشی چهبسا زیردستان در حوزه تخصصی خود بیشتر و بهتر از مدیران اطلاعات و دانش دارند و ازاینرو تصمیمگیرندگان بهتری هستند. پس شیوه فرماندهی و کنترل سازمانهای سنتی که همه قدرت و اختیار را به مدیران میداد باید برچیده شود.
۴- ایجاد سازمان یادگیرنده: شاید آسیبپذیرترین سرمایه از انواع مختلف آن، همین سرمایه دانشی باشد که درصورتیکه رشد نکند از بین خواهد رفت. بنابراین فقط در سازمان یادگیرنده است که دانش رشد میکند و بهدرستی به کار گرفته میشود.
۵- تقویت حس هدفمندی: دانشکاران نمیتوانند مانند کارگران سنتی صرفاً چند وظیفه جزئی را انجام دهند. آنها در صورتی انگیزه پیدا میکنند که بدانند هدف از انجام کارها چیست و بتوانند وظایف خود را به چشماندازها و اهداف عالیتری پیوند بزنند.
۶- حساسیت اخلاقی نسبت به آثار اقتصاد دانش محور: در اقتصادی که دانش ابزار اصلی تولید است، ممکن است کسانی که بنابر ماهیت شغلشان چندان دانشی نیستند، دچار تبعیض و محرومیت شوند ولی باید توجه کرد که به قول دراکر «یک کسبوکار سالم نمیتواند در یک جامعه مریض رشد یابد».
منبع :
Harvard Business Review
تقریباً در هرچند دهه در طول تاریخ تغییراتی دگرگون ساز رخ میدهد که همهچیز را همراه با خود تغییر میدهد. همانطور که پیتر دراکر، نظریهپرداز بزرگ مدیریت، در سال ۱۹۹۲ در مجله Harvard Business Review اظهار داشت : «بعد از گذشت چند دهه جوامع خود را سازماندهی مجدد میکنند و جهانبینی، ارزشهای بنیادین، ساختارهای اجتماعی و سیاسی، هنر و نهادهای اساسی خود را دگرگون میسازند. پنجاه سال دیگر جهان جدیدی به وجود خواهد آمد و افراد آن حتی نمیتوانند تصور کنند که پدربزرگانشان در چه دنیای زندگی میکردهاند و پدرانشان در چه جهانی به دنیا آمدهاند! عصر ما چنین عصری است!»
برای دراکر جهان جدید یک ویژگی بارز و متمایزکننده دارد: تغییر به جامعه دانشی. درواقع دراکر این جهش سرنوشتساز را از سال ۱۹۵۹ پیشبینی کرده بود؛ جهش به دنیایی که نیروی کار آن بیشتر با ذهن خود ارزش میآفرینند تا با بازوهایشان.
او در آن سالها در آثار خود، ظهور «کار دانشی» را توصیف کرده بود. سه دهه بعد دراکر مطمئن شد که دانش، منبع اقتصادی مهمتری نسبت به زمین، کار یدی و یا داراییهای مالی است؛ تا حدی که او جامعه آینده را جامعه پساسرمایه داری نام نهاد. او سپس، درست کمی قبل از اینکه در سال ۲۰۰۵ فوت کند، اظهار داشت که «در قرن ۲۱ افزایش بهرهوری دانشکاران،مهمترین کمکی است که مدیران میتوانند ارائه دهند».
حال با توجه به نظریات پیتر دراکر سازمانهای امروزی را چگونه باید اداره کرد؟ در زیر شش جنبه که باید بیشتر موردتوجه قرار گیرد تشریح میشود:
۱- تشخیص اطلاعاتی که موردنیاز است: این اطلاعات است که دانشکاران را قادر به انجام شغلشان میکند اما فهم اینکه از خیل عظیم اطلاعاتی که میتوان به دست آورد کدامیک مفید است چالش بزرگی است که باید نخست در مورد آن تصمیمگیری شود.
۲- دور ریختن دانش بهدردنخور: توانایی ایجاد روشها و تولید محصولات و خدمات جدید و نوآورانه از طریق دانش یک جنبه دیگر هم دارد و آن هم فراموش کردن و از کار انداختن دانشها، فرایندها و محصولاتی است که قدیمی شدهاند و پاسخگوی نیازها و مسائل امروز نیستند. چیزی که صاحبنظران آن را «یادگیری معکوس» مینامند.
۳- دادن استقلال بیشتر به کارکنان: در اقتصاد دانشی چهبسا زیردستان در حوزه تخصصی خود بیشتر و بهتر از مدیران اطلاعات و دانش دارند و ازاینرو تصمیمگیرندگان بهتری هستند. پس شیوه فرماندهی و کنترل سازمانهای سنتی که همه قدرت و اختیار را به مدیران میداد باید برچیده شود.
۴- ایجاد سازمان یادگیرنده: شاید آسیبپذیرترین سرمایه از انواع مختلف آن، همین سرمایه دانشی باشد که درصورتیکه رشد نکند از بین خواهد رفت. بنابراین فقط در سازمان یادگیرنده است که دانش رشد میکند و بهدرستی به کار گرفته میشود.
۵- تقویت حس هدفمندی: دانشکاران نمیتوانند مانند کارگران سنتی صرفاً چند وظیفه جزئی را انجام دهند. آنها در صورتی انگیزه پیدا میکنند که بدانند هدف از انجام کارها چیست و بتوانند وظایف خود را به چشماندازها و اهداف عالیتری پیوند بزنند.
۶- حساسیت اخلاقی نسبت به آثار اقتصاد دانش محور: در اقتصادی که دانش ابزار اصلی تولید است، ممکن است کسانی که بنابر ماهیت شغلشان چندان دانشی نیستند، دچار تبعیض و محرومیت شوند ولی باید توجه کرد که به قول دراکر «یک کسبوکار سالم نمیتواند در یک جامعه مریض رشد یابد».
منبع :
Harvard Business Review
✳️گام اول:شناسايي موضوعات و تصميمات اساسي
✅ اولين گام براي تدوين سناريو عبارت است از اين که تصميم سازان ابتدا از مسائل و تصميمات مورد علاقه داخل سازمان شروع کنند.
✅ براي فهميدن مسائل اصلي دروني يک سازمان مي توانيم سوالاتي از اين قبيل طرح نماييم:
📌تصميم سازان در باره آينده کوتاه مدت سازمان خود چگونه خواهند انديشيد؟
📌 کدام تصميمات اثرات دراز مدتي بر آينده و فرصت هاي سازمان دارند؟
✅در گام اول نبايد سراغ مسائلي همچون اقتصاد کلان و نيروها و عوامل تاثيرگذار کلان خارج از سازمان برويم.
📌مثلا براي يک شرکت خودروسازي شايد تغييرات قيمت انرژي مهمتر از نرخ رشد اقتصادي باشد.
✅ اولين گام براي تدوين سناريو عبارت است از اين که تصميم سازان ابتدا از مسائل و تصميمات مورد علاقه داخل سازمان شروع کنند.
✅ براي فهميدن مسائل اصلي دروني يک سازمان مي توانيم سوالاتي از اين قبيل طرح نماييم:
📌تصميم سازان در باره آينده کوتاه مدت سازمان خود چگونه خواهند انديشيد؟
📌 کدام تصميمات اثرات دراز مدتي بر آينده و فرصت هاي سازمان دارند؟
✅در گام اول نبايد سراغ مسائلي همچون اقتصاد کلان و نيروها و عوامل تاثيرگذار کلان خارج از سازمان برويم.
📌مثلا براي يک شرکت خودروسازي شايد تغييرات قيمت انرژي مهمتر از نرخ رشد اقتصادي باشد.
✳️گام دوم:فهرست کردن عوامل و نيروهاي کليدي موجود در محيط پيراموني
✅ در گام دوم بايد مشخص کنيم که کدام دسته از عوامل کليدي در موفقيت و شکست تصميم گيري و موضوعات مشخص شده در گام اول تاثير مي گذارد.
📌براي مثال مي توانيم عواملي همچون مشتريان،تامين کنندگان،رقبا و... را فهرست نماييم. البته در اين گام بايد مشخص نمود که از نظر تصميم گيران سازمان چه عواملي را بايد به عنوان موفقيت و شکست درنظر گرفت.
✅ در گام دوم بايد مشخص کنيم که کدام دسته از عوامل کليدي در موفقيت و شکست تصميم گيري و موضوعات مشخص شده در گام اول تاثير مي گذارد.
📌براي مثال مي توانيم عواملي همچون مشتريان،تامين کنندگان،رقبا و... را فهرست نماييم. البته در اين گام بايد مشخص نمود که از نظر تصميم گيران سازمان چه عواملي را بايد به عنوان موفقيت و شکست درنظر گرفت.
✳️ گام سوم:فهرست کردن نيروهاي پيشران شکل دهنده به نيروهاي کليدي گام دوم
✅ همان طور که مي دانيم مجموعه اي از روندها و نيروهاي کلان و پيشران وجود دارند که عوامل کليدي فهرست شده در گام دوم را تحت الشعاع خود قرار مي دهند. عواملي همچون نيروهاي پيشران اجتماعي، اقتصادي، سياسي و فرهنگي، زيست محيطي و فناورانه بر عواملي همچون مشتريان،رقبا و سايرعوامل کليدي فهرست شده در گام دوم تاثير مي گذارند.
✅ همچنين بايد مشخص کرد که چه نيروهاي کلاني در پشت نيروهاي خرد گام دوم قرار دارند. برخي ازاين نيروها براحتي شناسايي و از پيش تعيين مي شوند، همانند روند رشد جمعيت و ويژگي هاي آن و برخي از اين نيروها همچون افکار عمومي نامعلوم مي باشند.
✅ دانستن اين که چه چيزي ضروري و اجتناب ناپذير است و چه چيزي غير قابل پيش بيني است و به انتخاب ما بستگي دارد، بسيار ضروري مي باشد.
✅ در اين گام بايد عوامل کلاني را تعيين کرد که به عوامل کوچکتر و محلي تر مثل تقاضاي مشتريان جهت مي دهند.
✅ همان طور که مي دانيم مجموعه اي از روندها و نيروهاي کلان و پيشران وجود دارند که عوامل کليدي فهرست شده در گام دوم را تحت الشعاع خود قرار مي دهند. عواملي همچون نيروهاي پيشران اجتماعي، اقتصادي، سياسي و فرهنگي، زيست محيطي و فناورانه بر عواملي همچون مشتريان،رقبا و سايرعوامل کليدي فهرست شده در گام دوم تاثير مي گذارند.
✅ همچنين بايد مشخص کرد که چه نيروهاي کلاني در پشت نيروهاي خرد گام دوم قرار دارند. برخي ازاين نيروها براحتي شناسايي و از پيش تعيين مي شوند، همانند روند رشد جمعيت و ويژگي هاي آن و برخي از اين نيروها همچون افکار عمومي نامعلوم مي باشند.
✅ دانستن اين که چه چيزي ضروري و اجتناب ناپذير است و چه چيزي غير قابل پيش بيني است و به انتخاب ما بستگي دارد، بسيار ضروري مي باشد.
✅ در اين گام بايد عوامل کلاني را تعيين کرد که به عوامل کوچکتر و محلي تر مثل تقاضاي مشتريان جهت مي دهند.
✳️گام چهارم:رتبه بندي عوامل کليدي و پيشران ها بر اساس اهميت و عدم قطعيت آن ها
✅ پس از فهرست کردن عوامل کليدي خرد و نيروهاي کلان و پيشران شکل دهنده به آن ها در گام هاي دوم و سوم،در اين گام اين نيروها و عوامل را بايد رتبه بندي کنيم.
✅ اين طبقه بندي براساس دو معيار صورت مي پذيرد:
📌 عوامل و نيروهاي فهرست شده در گام دوم و سوم در موفقيت تصميمات و مسائل گام اول چقدر اهميت دارند؟
📌 چقدر اين عوامل و روندها دست به گريبان عدم قطعيت مي باشند؟
✅ براساس ميزان اهميت و عدم قطعيت رتبه بندي عوامل و نيروها صورت مي پذيرد. عدم قطعيت ها مبناي تفاوت سناريوها مختلف بشمار مي روند.
✅ پس از فهرست کردن عوامل کليدي خرد و نيروهاي کلان و پيشران شکل دهنده به آن ها در گام هاي دوم و سوم،در اين گام اين نيروها و عوامل را بايد رتبه بندي کنيم.
✅ اين طبقه بندي براساس دو معيار صورت مي پذيرد:
📌 عوامل و نيروهاي فهرست شده در گام دوم و سوم در موفقيت تصميمات و مسائل گام اول چقدر اهميت دارند؟
📌 چقدر اين عوامل و روندها دست به گريبان عدم قطعيت مي باشند؟
✅ براساس ميزان اهميت و عدم قطعيت رتبه بندي عوامل و نيروها صورت مي پذيرد. عدم قطعيت ها مبناي تفاوت سناريوها مختلف بشمار مي روند.
✳️گام پنجم:انتخاب منطق هاي سناريو
✅ منطق سناريو را بايد نقشه اي دانست که بر اساس آن توصيف داستاني از يک آينده احتمالي ترسيم مي گردد.
✅پس از رتبه بندي عوامل کليدي و پيشران ها براساس عدم قطعيت،محورهاي مهمترين عدم قطعيت هاي شناسايي شده استخراج مي شوند.
✅ بر اساس اين محورها سناريوهاي متفاوتي ساخته مي شوند.
✅ نبايد نيروهاي پيشران و عدم قطعيت ها آن چنان زياد باشند که سناريوهاي فراواني توليد شوند. اما بايد تاثير گذارترين محورهاي عدم قطعيت بر تصميمات اساسي تصميم سازان در نظر گرفته شود.
✅ منطق يک سناريوي معين با جايگاه آن در ماتريس پيشران ها مشخص مي شود. وقتي محورهاي مربوط به مهم ترين عدم قطعيت ها مشخص شد مي توان آن ها را در قالب طيف(با يک محور) و يا در يک ماتريس( با دو محور ) و يا يک حجم (با سه محور) نشان داد.
✅سناريوهاي متفاوت بر اساس اين محورها شناسايي مي شوند و جزييات آن ها در اين جداول قرار مي گيرند. با قرار دادن هر سناريو در ماتريس پيشران هاي مهم، مي توان منطق آن را استنتاج کرد.
📍 براي مثال يک شرکت خودرو سازي مهمترين پيشران هاي خود را قيمت سوخت وسياست هاي حمايت از توليدات داخلي قرار مي دهد. در اين جا 4 منطق سناريو شکل مي گيرد:
📌قيمت سوخت بالا و در محيطي که از توليدات داخلي حمايت مي شود:حاميان بومي ماشين هاي کوچک دست برتر خواهند داشت.
📌 قيمت سوخت بالا در اقتصاد جهاني(تجارت آزاد):وارادات خودروهاي با سوخت بهينه مي توانند بازار متمايل به صرفه جويي را تسخير نمايند.
📌 قيمت پايين سوخت در وضعيت حمايت از توليدات داخلي:خودروهاي پرمصرف آمريکايي درداخل کشور بازار خوبي خواهند داشت اما در خارج نه.
📌 قيمت سوخت پايين در اقتصاد جهاني(تجارت آزاد):رقابت فشرده اي براي توليد ماشين هاي با سوخت بهينه وجود خواهد داشت با اين وجود ماشين هاي بزرگ هم ممکن است از بازار خوبي در بازار خارج برخودار گردند.
✅البته ترسيم منطق سناريو به عوامل پيچيده تري بستگي دارد.در نمونه فوق ما بايد مقررات خودروسازي و بازار مصرف کنندگان را نيز علاوه بر قيمت سوخت و حمايت از توليد داخلي،در نظر بگيريم. به همين دليل منطق سناريو بيشتر از خانه هاي محدود يک ماتريس خود را در چارچوب يک داستان نشان مي دهد.
✅ منطق سناريو را بايد نقشه اي دانست که بر اساس آن توصيف داستاني از يک آينده احتمالي ترسيم مي گردد.
✅پس از رتبه بندي عوامل کليدي و پيشران ها براساس عدم قطعيت،محورهاي مهمترين عدم قطعيت هاي شناسايي شده استخراج مي شوند.
✅ بر اساس اين محورها سناريوهاي متفاوتي ساخته مي شوند.
✅ نبايد نيروهاي پيشران و عدم قطعيت ها آن چنان زياد باشند که سناريوهاي فراواني توليد شوند. اما بايد تاثير گذارترين محورهاي عدم قطعيت بر تصميمات اساسي تصميم سازان در نظر گرفته شود.
✅ منطق يک سناريوي معين با جايگاه آن در ماتريس پيشران ها مشخص مي شود. وقتي محورهاي مربوط به مهم ترين عدم قطعيت ها مشخص شد مي توان آن ها را در قالب طيف(با يک محور) و يا در يک ماتريس( با دو محور ) و يا يک حجم (با سه محور) نشان داد.
✅سناريوهاي متفاوت بر اساس اين محورها شناسايي مي شوند و جزييات آن ها در اين جداول قرار مي گيرند. با قرار دادن هر سناريو در ماتريس پيشران هاي مهم، مي توان منطق آن را استنتاج کرد.
📍 براي مثال يک شرکت خودرو سازي مهمترين پيشران هاي خود را قيمت سوخت وسياست هاي حمايت از توليدات داخلي قرار مي دهد. در اين جا 4 منطق سناريو شکل مي گيرد:
📌قيمت سوخت بالا و در محيطي که از توليدات داخلي حمايت مي شود:حاميان بومي ماشين هاي کوچک دست برتر خواهند داشت.
📌 قيمت سوخت بالا در اقتصاد جهاني(تجارت آزاد):وارادات خودروهاي با سوخت بهينه مي توانند بازار متمايل به صرفه جويي را تسخير نمايند.
📌 قيمت پايين سوخت در وضعيت حمايت از توليدات داخلي:خودروهاي پرمصرف آمريکايي درداخل کشور بازار خوبي خواهند داشت اما در خارج نه.
📌 قيمت سوخت پايين در اقتصاد جهاني(تجارت آزاد):رقابت فشرده اي براي توليد ماشين هاي با سوخت بهينه وجود خواهد داشت با اين وجود ماشين هاي بزرگ هم ممکن است از بازار خوبي در بازار خارج برخودار گردند.
✅البته ترسيم منطق سناريو به عوامل پيچيده تري بستگي دارد.در نمونه فوق ما بايد مقررات خودروسازي و بازار مصرف کنندگان را نيز علاوه بر قيمت سوخت و حمايت از توليد داخلي،در نظر بگيريم. به همين دليل منطق سناريو بيشتر از خانه هاي محدود يک ماتريس خود را در چارچوب يک داستان نشان مي دهد.
✳️گام ششم:ارائه شرح تفصيلي از سناريو
✅ در اين گام مجددا به عوامل و روندهاي فهرست شده در گام هاي دوم و سوم مراجعه مي کنيم. در هر سناريو بايد همه عوامل و روندهاي کليدي مورد توجه قرار گيرند.
✅بايد مشخص نمود که کدام يک از عدم قطعيت هايي که در گام هاي قبلي فهرست نموده ايم، بايد در کدام سناريو تعبيه گردد.
📌 براي مثال در دو سناريويي که مبناي تفاوت آن ها در حمايت يا عدم حمايت از صنايع داخلي است مناسب است که تورم بالا را در گزينه اول و تورم پايين را در گزينه بعدي قرار دهيم.
✅ در اين مرحله بايد بخش هاي يک سناريو به يکديگر متصل و بافته شوند تا يک سير منسجمي از سناريو در دسترس ما قرارگيرد.
✅ در اين گام مجددا به عوامل و روندهاي فهرست شده در گام هاي دوم و سوم مراجعه مي کنيم. در هر سناريو بايد همه عوامل و روندهاي کليدي مورد توجه قرار گيرند.
✅بايد مشخص نمود که کدام يک از عدم قطعيت هايي که در گام هاي قبلي فهرست نموده ايم، بايد در کدام سناريو تعبيه گردد.
📌 براي مثال در دو سناريويي که مبناي تفاوت آن ها در حمايت يا عدم حمايت از صنايع داخلي است مناسب است که تورم بالا را در گزينه اول و تورم پايين را در گزينه بعدي قرار دهيم.
✅ در اين مرحله بايد بخش هاي يک سناريو به يکديگر متصل و بافته شوند تا يک سير منسجمي از سناريو در دسترس ما قرارگيرد.