✳️چشمه پول دیگر فوران نخواهد کرد!!
اثر تکنولوژی استخراج شکست هیدرولیکی بر صنعت نفت چیست و چرا دوران خوش نفت با قیمتهای بالا برای کشورهایی مانند ایران به سر آمده است:
مذاکرات اخیر اوپک راجع به کاهش سقف تولید نفت توجهات زیادی را به خود جلب کرده، و البته توجه بحقی هم هست، چرا که در کوتاه مدت این امر بر قیمت نفت اثرگذار است.
📌با اینحال، کسب و کار نفت دیگر آن چیزی نیست که تا همین چند سال پیش بود. دیگر نخواهیم دید که برای سالها قیمت نفت صعود چشمگیری داشته باشد. روزهای نفتِ ۱۵۰ دلاری، حتی نفتِ ۱۰۰ دلاری، دیگر گذشتهاست. دلیل این امر، مسأله استخراج به شیوه شکست هیدرولیکی است.
نفت یک کالاست، و قابل جایگزینی. میان گونههای مختلف نفت، تفاوت چندانی نیست؛ همه منبع انرژی هستند. البته پالایشگاهها را باید با گونههای مختلف نفت سازگار کرد، اما اگر از یک دید جهانی و در بلندمدت به موضوع نگاه کنیم، هر بشکه از هر گونه نفتی را با بشکهای از نفتی از گونه دیگر میتوان جایگزین کرد. برای کالاهایی از این دست، در شرایطی که امکان تولید بیش از تقاضا وجود دارد، قیمت جهانی را هزینهی مارژینال است که تعیین میکند؛ یعنی کمهزینهترین راه برای تولید نفت بیشتر.
باید بدانیم که نفت کالایی غیرکشسان است. این اصطلاح فنیِ اقتصاددانان است برای اشاره به پدیدهای که میزان تقاضایش از تغییر قیمت خیلی اثرپذیر نیست. مردم خانهشان، محل کارشان، و خودروشان را هر روز عوض نمیکنند. بنابراین اگر قیمت نفت دو برابر شود، در کوتاه مدت تقاضا تغییر چندانی نخواهد کرد.
از سمت دیگر کشف، تجهیز، حفر و استخراجِ یک ذخیرهی معمولِ نفتی سالها و بلکه دههها طول میکشیده است. این کار هزینههای چشمگیری دارد، میلیاردها و بلکه دهها میلیارد دلار خرجِ چنین کاری میشود. این بدان معناست که عرضهی سنتی نفت هم غیرکشسان است.
ترکیب این دو پدیده، یعنی فعل و انفعالِ غیرکشسان بودن تقاضا و غیرکشسان بودنِ عرضه است که میتواند تحرکاتِ قیمت نفت را در طول دهههای اخیر توضیح بدهد. بدون به حساب آوردن تورم، ما شاهد نفت بشکهای ۴۰ دلار، ۱۰ دلار، ۱۵۰ دلار، و حالا باز ۴۰ و حدود ۴۵ دلار بوده و هستیم. اگر منابع نفتی را همچنان آن میدانهای متعارفی تأمین می کردند، همان دینامیسمی بر بازار نفت حاکم بود که تا کنون حاکم بوده. در چنین حالتی ممکن بود یک یا دو دهه طول بکشد، اما با اطمینان میتوانستیم پیشبینی کنیم که یکجایی دوباره نفت به آن روزهای پرشکوه گذشته برمیگردد و با قیمت بالایش خروارها پول به حساب اقتصاد ایران واریز خواهد کرد.
❗️اما به خاطر استخراج به سبکِ شکست هیدرولیکی چنان پیشبینی به وقوع نخواهد پیوست. در این شیوه ممکن است برای حفر چاهی ۵ تا ۱۰ میلیون دلار هزینه شود. از دید صنعتی این مقدار پول، پولِ خرد است، پروژهی سرمایهگذاری بزرگی نیست. تولید نفت از همچو چاهی در طولانیترین حالت، شاید دو سال دوام بیاورد.
❗️این تکنولوژی جدید استخراج اقتصاد صنعت نفت را به کل تغییر میدهد. حالا دیگر تولید مارژینالمان چیزی نیست که دههها برای قابل عرضه شدنش زمان نیاز باشد، و میلیاردها و میلیاردها دلار خرج بردارد تا قابل عرضه شود. یک شرکت کوچک، شرکتی که واقعا کارکنانش بیش از ۳۰-۴۰ نفر نیستند، میتواند یک چاه را در طول سه ماه وارد شبکهی نفتی کند. و همهی نگرانیشان این خواهد بود که قیمت نفت، تنها به مدت یک سال در سطحی بماند که برایشان سوددهی داشته باشد. در واقع این مسأله تولیدِ نفت حاشیهای را از الگوی معمول بهرهبرداریِ منابع به روندی تبدیل کرده که شباهتِ هر چه بیشتری به «تولید کارخانهای» دارد.
🔆تخمینِ معقولی که زده میشود این است که این روش در آمریکا با بشکهای ۵۰ دلار به سوددهی میرسند، و اکثریتشان اگر قیمت ۶۰ دلار باشد سودده خواهند بود، و با قیمت بشکهای ۷۰ دلار دیگر همهی آنها در آمریکا سوددهاند؛ این مقدار سقف خواهد بود.
📌نفت مسلماً بخش مهمی از اقتصاد ایران خواهد بود. احمقانه است که از منابعِ دردسترس بهرهبرداری نشود. اما حالا دیگر نفت میتواند تنها بخشی از اقتصاد باشد، روزهای پمپ کردن نفت با هزینه استخراج ۲۰ دلار، و فروختنش به ۱۵۰ دلار دیگر هرگز برنمیگردد. بنابراین باید طرحهامان را حول چگونگیِ اداره و ترویجِ دیگر بخشهای اقتصاد تنظیم کنیم. چشمهی پول دیگر دوباره فوران نخواهد کرد.
اثر تکنولوژی استخراج شکست هیدرولیکی بر صنعت نفت چیست و چرا دوران خوش نفت با قیمتهای بالا برای کشورهایی مانند ایران به سر آمده است:
مذاکرات اخیر اوپک راجع به کاهش سقف تولید نفت توجهات زیادی را به خود جلب کرده، و البته توجه بحقی هم هست، چرا که در کوتاه مدت این امر بر قیمت نفت اثرگذار است.
📌با اینحال، کسب و کار نفت دیگر آن چیزی نیست که تا همین چند سال پیش بود. دیگر نخواهیم دید که برای سالها قیمت نفت صعود چشمگیری داشته باشد. روزهای نفتِ ۱۵۰ دلاری، حتی نفتِ ۱۰۰ دلاری، دیگر گذشتهاست. دلیل این امر، مسأله استخراج به شیوه شکست هیدرولیکی است.
نفت یک کالاست، و قابل جایگزینی. میان گونههای مختلف نفت، تفاوت چندانی نیست؛ همه منبع انرژی هستند. البته پالایشگاهها را باید با گونههای مختلف نفت سازگار کرد، اما اگر از یک دید جهانی و در بلندمدت به موضوع نگاه کنیم، هر بشکه از هر گونه نفتی را با بشکهای از نفتی از گونه دیگر میتوان جایگزین کرد. برای کالاهایی از این دست، در شرایطی که امکان تولید بیش از تقاضا وجود دارد، قیمت جهانی را هزینهی مارژینال است که تعیین میکند؛ یعنی کمهزینهترین راه برای تولید نفت بیشتر.
باید بدانیم که نفت کالایی غیرکشسان است. این اصطلاح فنیِ اقتصاددانان است برای اشاره به پدیدهای که میزان تقاضایش از تغییر قیمت خیلی اثرپذیر نیست. مردم خانهشان، محل کارشان، و خودروشان را هر روز عوض نمیکنند. بنابراین اگر قیمت نفت دو برابر شود، در کوتاه مدت تقاضا تغییر چندانی نخواهد کرد.
از سمت دیگر کشف، تجهیز، حفر و استخراجِ یک ذخیرهی معمولِ نفتی سالها و بلکه دههها طول میکشیده است. این کار هزینههای چشمگیری دارد، میلیاردها و بلکه دهها میلیارد دلار خرجِ چنین کاری میشود. این بدان معناست که عرضهی سنتی نفت هم غیرکشسان است.
ترکیب این دو پدیده، یعنی فعل و انفعالِ غیرکشسان بودن تقاضا و غیرکشسان بودنِ عرضه است که میتواند تحرکاتِ قیمت نفت را در طول دهههای اخیر توضیح بدهد. بدون به حساب آوردن تورم، ما شاهد نفت بشکهای ۴۰ دلار، ۱۰ دلار، ۱۵۰ دلار، و حالا باز ۴۰ و حدود ۴۵ دلار بوده و هستیم. اگر منابع نفتی را همچنان آن میدانهای متعارفی تأمین می کردند، همان دینامیسمی بر بازار نفت حاکم بود که تا کنون حاکم بوده. در چنین حالتی ممکن بود یک یا دو دهه طول بکشد، اما با اطمینان میتوانستیم پیشبینی کنیم که یکجایی دوباره نفت به آن روزهای پرشکوه گذشته برمیگردد و با قیمت بالایش خروارها پول به حساب اقتصاد ایران واریز خواهد کرد.
❗️اما به خاطر استخراج به سبکِ شکست هیدرولیکی چنان پیشبینی به وقوع نخواهد پیوست. در این شیوه ممکن است برای حفر چاهی ۵ تا ۱۰ میلیون دلار هزینه شود. از دید صنعتی این مقدار پول، پولِ خرد است، پروژهی سرمایهگذاری بزرگی نیست. تولید نفت از همچو چاهی در طولانیترین حالت، شاید دو سال دوام بیاورد.
❗️این تکنولوژی جدید استخراج اقتصاد صنعت نفت را به کل تغییر میدهد. حالا دیگر تولید مارژینالمان چیزی نیست که دههها برای قابل عرضه شدنش زمان نیاز باشد، و میلیاردها و میلیاردها دلار خرج بردارد تا قابل عرضه شود. یک شرکت کوچک، شرکتی که واقعا کارکنانش بیش از ۳۰-۴۰ نفر نیستند، میتواند یک چاه را در طول سه ماه وارد شبکهی نفتی کند. و همهی نگرانیشان این خواهد بود که قیمت نفت، تنها به مدت یک سال در سطحی بماند که برایشان سوددهی داشته باشد. در واقع این مسأله تولیدِ نفت حاشیهای را از الگوی معمول بهرهبرداریِ منابع به روندی تبدیل کرده که شباهتِ هر چه بیشتری به «تولید کارخانهای» دارد.
🔆تخمینِ معقولی که زده میشود این است که این روش در آمریکا با بشکهای ۵۰ دلار به سوددهی میرسند، و اکثریتشان اگر قیمت ۶۰ دلار باشد سودده خواهند بود، و با قیمت بشکهای ۷۰ دلار دیگر همهی آنها در آمریکا سوددهاند؛ این مقدار سقف خواهد بود.
📌نفت مسلماً بخش مهمی از اقتصاد ایران خواهد بود. احمقانه است که از منابعِ دردسترس بهرهبرداری نشود. اما حالا دیگر نفت میتواند تنها بخشی از اقتصاد باشد، روزهای پمپ کردن نفت با هزینه استخراج ۲۰ دلار، و فروختنش به ۱۵۰ دلار دیگر هرگز برنمیگردد. بنابراین باید طرحهامان را حول چگونگیِ اداره و ترویجِ دیگر بخشهای اقتصاد تنظیم کنیم. چشمهی پول دیگر دوباره فوران نخواهد کرد.
✳️انسان های بزرگ قامتشان بلندتر نیست،
خانه شان بزرگتر نیست،
ثروتشان هم بیشتر نیست...
آنها «قلبی بزرگ» و «نگاهی مهربان» دارند...
@ExecutiveManagement
کانال مدیریت اجرایی،مرجع تخصصی توسعه مدیران
خانه شان بزرگتر نیست،
ثروتشان هم بیشتر نیست...
آنها «قلبی بزرگ» و «نگاهی مهربان» دارند...
@ExecutiveManagement
کانال مدیریت اجرایی،مرجع تخصصی توسعه مدیران
✳️هوشمندی استراتژیک در بحران های مالی
✅ برای هر شرکتی ممکن است مشکلات مالی پیش بیاید، اما سیاستهای اتخاذی تیم مدیریت آن شرکت است که میزان لطمات بحران را تعیین می کند. برخی از شرکت ها بحران های مالی را فرصتی برای تغییرات بنیادین و بهبود خود یافتند و بسیاری دیگر با کوچکترین مشکل مالی آنچنان متزلزل شدند که پس از مدتی دیگر نامی از آنها باقی نماند.
✅ هر زمان که ترازهای مالی شرکت رو به وخیم شدن بگذارند، معمولاً دمی دستیترین راهحل، اتخاذ سیاستهای کاهش هزینه است. در این حالت شرکت تا حد ممکن از هزینههای عمومی و سربار خود میکاهد. ازآنجاییکه این کاهش هزینهها غالباً در حالت اضطراب و اضطرار اتخاذ شده اند فاقد هوشمندی لازم بوده و هماهنگی با استراتژیهای سازمان ندارند. ازاینرو بسیاری از این کاهش هزینهها در درازمدت نتیجه عکس خواهند داد.
✅آسانترین گزینههای کاهش هزینهها معمولاً آن دسته از هزینهها میباشند که جهت حفظ و توسعه داراییهای نامشهود صرف میشوند. مواردی مانند آموزش، نیروی انسانی، مسئولیتهای اجتماعی، الزامات کیفیتی و خدمات پس از فروش، قربانیان ردیف اول سیاستهای کاهش هزینهها هستند درحالیکه بیتوجهی به این حوزهها باعث لطمه به داراییهای نامشهود سازمان شده و در درازمدت هزینههای بسیار کلانتری را تحمیل خواهند نمود.
✅هرچند ممکن است برای اصلاح تراز مالی در کوتاهمدت کاهش هزینهها در حوزههای فوقالذکر اجتنابناپذیر باشد اما قطعاً در درازمدت باعث گرفتاری بیشتر سازمان در منجلاب مشکلات خواهد گردید.
✅چنانچه شرکت ازلحاظ مالی دچار مشکل باشد میبایست به دنبال نواقص اساسی در مدل کسبوکار آن باشیم. در چنین شرایطی توصیه میشود در اسرع وقت مشکلات کسبوکار شناسایی و استراتژیهای سازمان موردبازنگری قرار گیرد و هرگونه کاهش هزینهها بر اساس استراتژیهای جدید صورت پذیرد.
✅ برای هر شرکتی ممکن است مشکلات مالی پیش بیاید، اما سیاستهای اتخاذی تیم مدیریت آن شرکت است که میزان لطمات بحران را تعیین می کند. برخی از شرکت ها بحران های مالی را فرصتی برای تغییرات بنیادین و بهبود خود یافتند و بسیاری دیگر با کوچکترین مشکل مالی آنچنان متزلزل شدند که پس از مدتی دیگر نامی از آنها باقی نماند.
✅ هر زمان که ترازهای مالی شرکت رو به وخیم شدن بگذارند، معمولاً دمی دستیترین راهحل، اتخاذ سیاستهای کاهش هزینه است. در این حالت شرکت تا حد ممکن از هزینههای عمومی و سربار خود میکاهد. ازآنجاییکه این کاهش هزینهها غالباً در حالت اضطراب و اضطرار اتخاذ شده اند فاقد هوشمندی لازم بوده و هماهنگی با استراتژیهای سازمان ندارند. ازاینرو بسیاری از این کاهش هزینهها در درازمدت نتیجه عکس خواهند داد.
✅آسانترین گزینههای کاهش هزینهها معمولاً آن دسته از هزینهها میباشند که جهت حفظ و توسعه داراییهای نامشهود صرف میشوند. مواردی مانند آموزش، نیروی انسانی، مسئولیتهای اجتماعی، الزامات کیفیتی و خدمات پس از فروش، قربانیان ردیف اول سیاستهای کاهش هزینهها هستند درحالیکه بیتوجهی به این حوزهها باعث لطمه به داراییهای نامشهود سازمان شده و در درازمدت هزینههای بسیار کلانتری را تحمیل خواهند نمود.
✅هرچند ممکن است برای اصلاح تراز مالی در کوتاهمدت کاهش هزینهها در حوزههای فوقالذکر اجتنابناپذیر باشد اما قطعاً در درازمدت باعث گرفتاری بیشتر سازمان در منجلاب مشکلات خواهد گردید.
✅چنانچه شرکت ازلحاظ مالی دچار مشکل باشد میبایست به دنبال نواقص اساسی در مدل کسبوکار آن باشیم. در چنین شرایطی توصیه میشود در اسرع وقت مشکلات کسبوکار شناسایی و استراتژیهای سازمان موردبازنگری قرار گیرد و هرگونه کاهش هزینهها بر اساس استراتژیهای جدید صورت پذیرد.
✳️ چیزهای "خوب" نصیب کسانی می شود که 'باور دارند'؛
چیزهای "بهتر" نصیب کسانی می شود که 'صبورند'؛
و "بهترین" چیز ها نصیب کسانی می شود که 'تسلیم نمی شوند' ...
@executivemanagement
چیزهای "بهتر" نصیب کسانی می شود که 'صبورند'؛
و "بهترین" چیز ها نصیب کسانی می شود که 'تسلیم نمی شوند' ...
@executivemanagement
✳️واحد پول ايران تغيير كرد
هیات دولت در جریان بررسی «لایحه بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران» واحد پول ایران را تومان و برابر با ۱۰ ریال تعیین کرد.
هیات دولت در جلسه روز چهارشنبه خود به ریاست حجتالاسلام والمسلمین دکتر روحانی رییسجمهوری، به ادامه بررسی پیشنهادهای کارگروه منتخب درخصوص «لایحه بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران» پرداخت و مواد دیگری از این لایحه را به تصویب رساند.
به گزارش پایگاه اطلاع رسانی دولت، براساس موادی از این لایحه که به تصویب هیأت وزیران رسید، واحد پول ایران، تومان و برابر با 10 ریال تعیین شد.
همچنین به بانک مرکزی اجازه داده ميشود که برای مدیریت ذخایر و دارایيها، بدون اخذ مجوز، ثبت سفارش، پرداخت حقوق ورودی و مالیات بر ارزش افزوده نسبت به ورود و صدور طلا اقدام نماید.
هیات دولت در جریان بررسی «لایحه بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران» واحد پول ایران را تومان و برابر با ۱۰ ریال تعیین کرد.
هیات دولت در جلسه روز چهارشنبه خود به ریاست حجتالاسلام والمسلمین دکتر روحانی رییسجمهوری، به ادامه بررسی پیشنهادهای کارگروه منتخب درخصوص «لایحه بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران» پرداخت و مواد دیگری از این لایحه را به تصویب رساند.
به گزارش پایگاه اطلاع رسانی دولت، براساس موادی از این لایحه که به تصویب هیأت وزیران رسید، واحد پول ایران، تومان و برابر با 10 ریال تعیین شد.
همچنین به بانک مرکزی اجازه داده ميشود که برای مدیریت ذخایر و دارایيها، بدون اخذ مجوز، ثبت سفارش، پرداخت حقوق ورودی و مالیات بر ارزش افزوده نسبت به ورود و صدور طلا اقدام نماید.
✳️ مدیران یس من ❗️
یکی از معضلات مدیران بزرگ دنیا داشتن مدیران پایین دستی معروف به یس من (Yes-man) است ،،یس من همان بله قربان گوهای خودمان است. این تیپ آدمها برای مدیران بزرگ به عنوان معضل شناخته می شوند ولی برای مدیران ضعیف نعمت. در کشور عزیز ما، اغلب مدیران عاشق این تیپ آدمها هستند یعنی کلاً با یس من ها خوب می توانند مدیریت کنند. وای به حال آن کارمند و مدیری که مخالفت کند، نظر بدهد و ایراد بگیرد، به سرعت به انزوا فرستاده شده و نادیده گرفته می شود و هزار مشکل برایش به وجود می آورند ….
اول بگذارید ببینیم هدف از استخدام کارمندان و مدیران پایین دست چیست ؟ آیا قرار است که مثل ربات برنامه ریزی شوند و همه دستوراتی که ما به آنها می دهیم انجام دهند و فقط بگویند بله؟ …
همانطور که میدانیم هدف از استخدام و بکارگیری مدیران پایین دست واگذاری بخشی از مدیریت سازمان در حوزه ای که فرد بکار گرفته می شود است و همچنین استخدام کارمند برای اداره و کنترل فعالیتی است که برایش در نظر گرفته ایم. مدیران ارشد سازمان ها استراتژی کلی سازمان را تعیین می کنند و دیگر خود را درگیر مسائل پایین دست نمی کنند بلکه برای هر واحد یا بخشی مدیری انتخاب و فعالیتها به او واگذار می شود همچنین از او برای همفکری و کمک در مسائل کلان سازمانی در حوزه کاریش کمک گرفته می شود. و طبیعی است که با توجه به ارتباط نزدیکتر، مسایل و مشکلات حوزه کاری را بهتر از مدیران ارشد دیده و بهبود هایی را پیشنهاد خواهد کرد.
مدیران توانمند از انتقادات نمی هراسند و از مخالفت کارمندان فرار نمیکنند و نیازی هم به تایید، تعریف و تمجید ندارند. شرکتهای مشتاق بهبود، هر ساله مقادیر زیادی سرمایه گذاری می کنند تا در سازمان خود عارضه یابی نموده و مشکلات را کشف نمایند ولی متاسفانه علاقه ای به شنیدن صدای پرسنل خود ندارند در عوض مدیران توانمند می دانند که این مدیران منتقد که مدام این مشکلات و معضلات را به آنها گوشزد می کنند همان عارضه یابهای او هستند.
دکتر گری هامل استاد دانشگاه میشیگان در یکی از ده اصل نظریه استراتژی انقلابی خود به زیبایی در مورد مدیران میانی منتقد می گوید:”انقلابیون در هر شرکتی وجود دارند اگر کمی جستجو کنید افرادی را می یابید که از قواعد و مقررات موجود صنعت ناراضی هستند (مانند مدیران منتقد لجباز در رده های میانی) ولی هیچ فرآیندی که اجازه شنیدن صدای آنها را بدهد وجود ندارد. رده های مختلفی از بروکرات های محتاط مانع شنیده شدن صدای انها توسط مدیران ارشد می شوند و آنها به تدریج منزوی شده و ارتباطشان با سایرین قطع می شود. لذا مانند پناهندگان اقتصادی در جستجوی فرصت های بهتر در وادی های جدید سازمان خود را ترک می کنند به امید اینکه سازمان و مدیری با قدرت درک بالاتر بیابند.”
یکی از معضلات مدیران بزرگ دنیا داشتن مدیران پایین دستی معروف به یس من (Yes-man) است ،،یس من همان بله قربان گوهای خودمان است. این تیپ آدمها برای مدیران بزرگ به عنوان معضل شناخته می شوند ولی برای مدیران ضعیف نعمت. در کشور عزیز ما، اغلب مدیران عاشق این تیپ آدمها هستند یعنی کلاً با یس من ها خوب می توانند مدیریت کنند. وای به حال آن کارمند و مدیری که مخالفت کند، نظر بدهد و ایراد بگیرد، به سرعت به انزوا فرستاده شده و نادیده گرفته می شود و هزار مشکل برایش به وجود می آورند ….
اول بگذارید ببینیم هدف از استخدام کارمندان و مدیران پایین دست چیست ؟ آیا قرار است که مثل ربات برنامه ریزی شوند و همه دستوراتی که ما به آنها می دهیم انجام دهند و فقط بگویند بله؟ …
همانطور که میدانیم هدف از استخدام و بکارگیری مدیران پایین دست واگذاری بخشی از مدیریت سازمان در حوزه ای که فرد بکار گرفته می شود است و همچنین استخدام کارمند برای اداره و کنترل فعالیتی است که برایش در نظر گرفته ایم. مدیران ارشد سازمان ها استراتژی کلی سازمان را تعیین می کنند و دیگر خود را درگیر مسائل پایین دست نمی کنند بلکه برای هر واحد یا بخشی مدیری انتخاب و فعالیتها به او واگذار می شود همچنین از او برای همفکری و کمک در مسائل کلان سازمانی در حوزه کاریش کمک گرفته می شود. و طبیعی است که با توجه به ارتباط نزدیکتر، مسایل و مشکلات حوزه کاری را بهتر از مدیران ارشد دیده و بهبود هایی را پیشنهاد خواهد کرد.
مدیران توانمند از انتقادات نمی هراسند و از مخالفت کارمندان فرار نمیکنند و نیازی هم به تایید، تعریف و تمجید ندارند. شرکتهای مشتاق بهبود، هر ساله مقادیر زیادی سرمایه گذاری می کنند تا در سازمان خود عارضه یابی نموده و مشکلات را کشف نمایند ولی متاسفانه علاقه ای به شنیدن صدای پرسنل خود ندارند در عوض مدیران توانمند می دانند که این مدیران منتقد که مدام این مشکلات و معضلات را به آنها گوشزد می کنند همان عارضه یابهای او هستند.
دکتر گری هامل استاد دانشگاه میشیگان در یکی از ده اصل نظریه استراتژی انقلابی خود به زیبایی در مورد مدیران میانی منتقد می گوید:”انقلابیون در هر شرکتی وجود دارند اگر کمی جستجو کنید افرادی را می یابید که از قواعد و مقررات موجود صنعت ناراضی هستند (مانند مدیران منتقد لجباز در رده های میانی) ولی هیچ فرآیندی که اجازه شنیدن صدای آنها را بدهد وجود ندارد. رده های مختلفی از بروکرات های محتاط مانع شنیده شدن صدای انها توسط مدیران ارشد می شوند و آنها به تدریج منزوی شده و ارتباطشان با سایرین قطع می شود. لذا مانند پناهندگان اقتصادی در جستجوی فرصت های بهتر در وادی های جدید سازمان خود را ترک می کنند به امید اینکه سازمان و مدیری با قدرت درک بالاتر بیابند.”